"بەرخودانی زەندورا بۆ ئێمە بووەتە سەرچاوەی هێز و ورە"


گەریلاکانی هەڵمەتی جەنگی خابوور لە هێڵی قاشورا لە سەنگەرەکانی بەرەنگاری و بەرخوداندا لە دژی داگیرکەریی دەوڵەتی تورکی پاکتاوکار – داگیرکەر شەڕ دەکەن. ئەو گەریلایانە رایانگەیاند، "زەندورا بۆ ئێمە سەرچاوەی هێزە و ورە و بەرخودانە".


🆔 @GozarDemocratic‌

"بەرخودانی زەندورا بۆ ئێمە بووەتە سەرچاوەی هێز و ورە"


گەریلاکانی هەڵمەتی جەنگی خابوور لە هێڵی قاشورا لە سەنگەرەکانی بەرەنگاری و بەرخوداندا لە دژی داگیرکەریی دەوڵەتی تورکی پاکتاوکار – داگیرکەر شەڕ دەکەن. ئەو گەریلایانە رایانگەیاند، "زەندورا بۆ ئێمە سەرچاوەی هێزە و ورە و بەرخودانە".


راستیی شەڕ لە هەرێمەکانی پاراستنی مەدیا رۆژ بە رۆژ زیاتر روون دەبێتەوە. هێزەکانی گەریلا، کە سوپای تورک-یان لەو ناوچانەدا تێکشکاندووە، بە پێداگرییەوە بەرەنگاری و بەرخودان دەکەن. گەریلاکانی هەڵمەتی جەنگی خابوور لە هێڵی قاشورا لە مەتینا لە سەنگەرەکانی جەنگ و بەرخوداندا بۆ ئاژانسی هەواڵی فورات (ANF) قسەیان کرد.


گەریلا عەلی شێر باسی دۆخی رووخان و تێکشکاندنی سوپای تورک و چالاکییەکانی هێزەکانی گەریلای کرد و وتی، "هەموو رۆژێک ئێمە چالاکی لە دژی جموجوڵە داگیرکەرییەکان ئەنجام دەدەین. دوژمن لەو شوێنەدا، کە خۆی جێگیر کردووە ناتوانێت بە ئاسانی بمێنێتەوە و بجوڵێتەوە. هەر چەند رۆژ جارێک سەربازەکانیان دەگۆڕن. دەوڵەتی داگیرکەر تاوەکو ئێستا ئەو ئەنجامەى بە دەست نەهێناوە، کە چاوەڕێی دەکرد و تاوەکو دێت تێکدەشکێت. هەوڵ دەدات لە رێگەى شەڕەوە تەمەنی خۆی درێژ بکاتەوە".

'بەرخودانی زەندور چاوگەیە'

گەریلا عەلی شێر رایگەیاند، بەرخودان لە ناوچەى زەندورا بووەتە قیبلەى گەریلا و رۆحی سەردەم تیایدا روون بوویەوە. راشیگەیاند، "لە جەنگی خابووردا بەرخودانی شاخی زەندورا بۆ گەریلا لە مەتینا بووەتە چاوگەى هێز و ورە و بەرخودان. لەو شەڕەدا خوڵقکاریی گەریلا خۆی دەرخست و گەریلا بەو خوڵقکارییانە شەڕ دەکات. تاوەکو دێت هێرشە ئاسمانییەکانیان و ئەو تەکنیک و تەکنەلۆژیایەى بەکاری دەهێنن، بەهۆی شێوازەکانی گەریلای مۆدێڕنەوە بێ ئەنجام و بێ کاریگەر دەبن.

'لە کاتی چالاکییەکاندا سەربازانی تورک بە دوای رێگای راکردندا دەگەڕێن'

سوپای داگیرکەر هەوڵ دەدات سەربازەکانی خۆی بۆ مانەوە و بەردەوامیدان بەو شەڕە قەناعەت پێ بکات، بەڵام ناتوانێت، چونکە کاتێک ئێمە چالاکی دەکەین و لێیان دەدەین سەربازەکان هەموویان بە دوای رێگای راکردندا دەگەڕێن. دوژمن لە بەرامبەر بەرخودانی گەریلا تووشی شۆک بووە. گەریلا لە هەلومەرجی بێ ئاوی، بێ نانی و بە کەمترین ئیمکانیەتەوە هیچ شتێک بۆ خۆیان بە رێگر نازانن و هەموو لەمپەرەکان تێکدەشکێنن. ئەوەش بیرو و باوەڕی گەریلایە و هێزەکەشی لەوەوە سەرچاوە دەگرێت".

'بڕیار و پێداگریی ئێمە بۆ شەڕ گەورە و بەهێزە'

لە شەڕی گەریلادا ژن خاوەن رۆڵێکی گەورەیە. دەوڵەتی تورکی داگیرکەر لەوە دەترسێت و کەوتووەتە حسابات و لێکدانەوە. لەبەر ئەوەش قورسترین هێرشەکان لە دژی ژنان ئەنجام دەدات.


گەریلا ئارین یەکێک لە گەریلاکانی هێڵی بەرخودانی قاشورایە لە مەتینا و لە سەنگەرەکانی بەرەنگاریدا ئەم شیکارییەى بۆ کردین، "بڕیار و پێداگریی ئێمە لەم شەڕەدا زۆر گەورە و بە هێزە. سوپای تورکی داگیرکەر بێچارە و بێ وەڵام ماوەتەوە و ئەنجامیش بە دەست ناهێنێت. مرۆڤ هەر چەند باسی بەرخودانی گەریلا بکات ناتوانێت مافی خۆی پێ بدات و بە تەواوی روونی بکاتەوە. زۆرترین مانادان بە بەرخودان لەلایەن بەرەنگاران و بەرخودێرانەوە دەکرێت.

'بە شێوازی نوێ و هاوچەرخ لە زەویدا دەجوڵێینەوە'

ئێمە بە شێواز و رێبازی نوێمان لەسەر زۆر بابەت هەڵوەستەمان کردووە. ئێستا ئێمە شەڕی تیم بەڕێوەدەبەین و بەو شێوازە بە زەویدا بڵاودەبینەوە. یەکێکیتریش بابەتی خۆشاردنەوەیە و بەو هەستیارییەى هەیە ئێمە زیاتر کاری لەسەر دەکەین. لە بابەتی خۆشاردنەوە و ناسینی جوگرافیا و زەوییەکاندا لە هەموو روویەکەوە گەریلا باڵادەستە. ئێمە گۆڕەپانەکە چۆن بەپێی پێویستی بەکار بهێنین ئێمە تیادا سەردەکەوین".

'ئێمە دوژمن لە هێڵی قاشوردا لەگەڵ زەوی تەخت دەکەین'

گەریلا ئارین رایگەیاند، زەندورا جێگە و هەواری عەگیدەکان و زیلانەکانە و گەریلا بە هەست و باوەڕبوون شەڕ دەکات و وتی، "بەرخودانی زەندورا لە کەسایەتیی ٦ عەگیددا پێکهات و ئەو بەرخودانە بۆ ئێمە لێوەردبوونەوەیەکی قوڵی دروستکرد. بەڕاستی مرۆڤ بیردەکاتەوە ئەگەر لە شوێنی ئەو هەڤاڵانە بوایە چیی دەکرد. یانی ئەو بەرخودانە بۆ ئێمە وەک هێڵێکە، کە ئێمە لەسەری دەڕۆین و درێژەى پێدەدەین. کاتێک دەوترێت زەندورا، فەرماندە هەژار و هاوڕێکانی دەکەونەوە بیری مرۆڤ. فەرماندە رێبەر بە یادی مرۆڤ دێتەوە. بۆ ئەوەى ئێمە خاوەندارییان لێ بکەین بێگومان ئێمە لەسەر رێگاکەى ئەوان شەڕ دەکەین. بۆ من وەک کەسایەتییەک زەندورا شتی زۆری لە مندا گۆڕی.

هێزی ژن لەو جەنگەدا هێزی یەکلاکەرەوە و چارەنووسسازە. کاتێک مرۆڤ خۆی لە ناویدا دەژی، هێزی ریشەیی ژنان لە رەگەوە دەناسێت. هەر منیش بۆ خۆم لە ناو شەڕدا زیاتر هێزی خۆم ناسی و هەستم پێکرد. لەو چوارچێوەیەدا ئێمە ئیدعای زۆرمان هەیە. ئێمە دوژمن لە هێڵی قاشورا لەگەڵ زەوی تەخت دەکەین".



ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

رویش یک گل در دل سخره‌های سیاه

✍ کاوان کامدین - عضو مطبوعات پژاک



🆔 @GozarDemocratic‌

رویش یک گل در دل سخره‌های سیاه

✍ کاوان کامدین - عضو مطبوعات پژاک




در تاریخ هر ملتی هستند قهرمانانی که سیر تاریخ آن ملت را از بردگی و سرخوردگی به سوی آزادگی و سرافرازی تغییر داده‌اند. ظهور این گونه قهرمانان مدام در برهه‌ای از تاریخ بوده که ابر سیاه ظلمت و مه‌آلود آسمان آن سرزمین را فرا گرفته است. در این گونه برهه‌های تاریخی اکثراً ناامیدی و سرخوردگی به حد شرم‌آوری فضای روانی جوامع تحت ظلم و ستم را فرا می‌گیرد. سکوتی مرگبار، انتظاری نا امیدانه و خوفی سنگین دل تمام افراد یک جامعه را فرا می‌گیرد، تقدیر مورد نظر ستمکاران بر جوامع برده شده همچون یک تقدیر الهی از سوی هر کس پزیرفته شده و دقیقا در اینچنین فضایی فردی یا افرادی برخلاف جریان تاریخ مسیر دیگری را در پیش می‌گیرند و بدین صورت نیز سیر تاریخ را تغییر می‌دهند.

به مانند سر دادن آواز زندگی در خفقان مطلق مرگ، به مانند گیر افتادن در گرداب از خود بیگانگی، گیر افتادن در کابوس نیمه‌ی شب و فرو رفتن در خواب مرگ! همه گویند این راه مرگباری است، اما او در دل ظلمت روزنه روشنایی و زندگانی را از دور می‌بیند. راه نجات را در تاریکی و مه آلودگی در می‌یابد. به مانند قیام حضرت عیسی در سکوت مرگبار بردگی علیه خدایان روم، به مانند طغیان خشم حضرت ابراهیم علیه نمرود و بت‌های سنگی و بت‌پرستی!

روز 14 ژوئیه 1982 در تاریخ معاصر کوردستان چنین جهش پیامبرانه‌ای علیه فاشیسم دولت فاشیست ترک در زندان آمد (دیاربکر) از سوی انقلابیون جوان کوردستان است. رهبر آپو، رهبر این خیزش ابراهیمی و خیری دورموش، کمال پیر، آکیف یلماز و علی چیچک نیز از حواریون عصر آن هستند. در سال 1982 هنوز جنبش گریلا در کوهستان‌های کوردستان سازماندهی نشده بود، پ.ک.ک هنوز دارای یک سازماندهی منسجم مردمی نبود، رهبران و احزاب چپ ترکیه همگی دستگیر و یا به شهادت رسیده بودند. سازمان مخفی ناتو، گلادیو علیه تمام احزاب چپ در ترکیه از طریق ارتش و فرمانده کل ارتش

کنعان اورون در سال 1980 یک کودتای نظامی انجام داده و قدرت سیاسی را به دست گرفته بود. حکومت نظامی، نژادپرستی و فاشیسم در اوج سازمان یافتگی و قدرت بود. به وحشیانه ترین شکل ممکن زندانیان چپ شکنجه می‌شدند. بر زندانیان کورد، پذیرش هویت ترک و ترک شدن تحمیل می‌گشت. تنها راه نجات و زندگی برای زندانیان سیاسی انکار هویت ملی خویش یعنی«کورد بودن» و پذیرش«ترک شدن» بود. چون ایدئولوژی رسمی دولت فاشیست ترک در سال 1939 و در حین قیام آگری مسئله کورد را برای همیشه حل نموده بود. با سرکوب قیام آگری دولت فاشیست ترک مدعی بود که: «کوردستان خیالی در اینجا مدفون است».

حتی خود کوردها نیز به تقدیر خود راضی شده بودند. اما این جوانان انقلابی باز ،شعله‌های آتش انقلاب را نه در کوهها، نه در فضای مبارزاتی خارجی بلکه در زندان و در قلب دشمن آنهم در وضعیت اسارت مطلق بر افروخته بودند. این نبرد در میان زندانیان انقلابی کورد و دولت فاشیست ترک به یک جنگ نهایی مبدل شده بود. طرفی باید بر دیگری غلبه

می‌کرد! به همین دلیل شکنجه‌های وحشیانه‌ای بر آنها اعمال شد، در هیچ کجای جهان نمونه دیگری از این وحشی‌گری وجود نداشته و ندارد. جهت شکستن عزم و اراده این جوانان انقلابی از تمام راه و روش‌های فاشیستی استفاده شد. چنین وضعیتی وجود داشت که حتی نمی‌توانستند به دلخواه خود بمیرند. دولت، کوچک‌ترین فرست یک مرگ شرافت مندانه را هم از میان برداشته بود. استراتژی دشمن این بود: باید شکنجه شوند اما زیر شکنجه نمیرند، زنده بمانند و قطعا باید تسلیم ‌شوند!

پیروزی در این فضای مطلق مرگبار که حتی انتخاب مرگ و نوع مرگ دست خود انسان نیست و شکست دادن دشمن در شرایط اسارت مطلق، پیروزی اراده بود! به مانند شکوفا شدن گل در دل سخره های سیاه بود. در این جنگ اراده جوانان انقلابی کوردستان، اراده دشمن را شکستند.

روز 14 ژوئیه، روز جشن میلاد دوباره زیستن است.

شعار جوانان انقلابی کوردستان مبنی بر: «مقاومت زندگی و تسلیم شدن خیانت است» نقشه راه انقلابیون کوردستان را شکل داد و یکی از اساسی‌ترین پایه‌های مبارزاتی انقلاب دمکراتیک کوردستان است. جوانان انقلابی کوردستان با دشمن اعلام جنگ کردند. یکی از بزرگترین اعتصاب غذای خشک تاریخ معاصر را سازماندهی نمودند. این اعتصاب غذا توسط شش نفر از کادرهای رهبر که اکثراً از اعضای کمیته مرکزی پ.ک.ک بودند، آغاز شد. خیری دورموش، کمال پیر، آکیف یلماز و علی چیچک از پیشاهنگان این نبرد اراده بودند. بعدها هزاران زندانی کورد به این اعتصاب پیوستند. آنان تصمیم گرفتند تا برخلاف خواست دشمن بمیرند و با مرگ خود دشمن را شکست دهند و این گونه جاودانه گردند. اکثراً در روزهای پنجاه و شست در اعتصاب غذا همگی به شهادت رسیدند.

وقتی مدیر زندان به کمال پیر می‌گوید: کمال، دست بردار چرا خود را به کشتن می‌‌دهید؟ کمال پیر در پاسخ بار معنایی و مفهومی

این عمل خود و رفقایش را خلاصه‌وار این گونه توجیه می‌کند: « ما زندگی را به حدی دوست می‌داریم که حاضریم برایش بمیریم»!

این اعتصاب در تاریخ مبارزاتی جهان اولین و بزرگترین اعتصابی است که بزرگترین موفقیت را به دست آورد. مبارزات گریلایی و جنگ انقلابی خلق با اتکا بر این پیروزی در زندان های دشمن پایه و شکل گرفت. اگر جوانان کورد اراده دشمن را شکست نمی‌دادند و یا تسلیم می‌شدند، حال نه پ.ک.ک ای در میان بود و نه مبارزاتی موفقیت‌آمیز یک ملت! چون آن سالها، سالهای نخست مبارزات و اولین گامهای انقلابی در کوردستان بود. دیگر جنبش‌های رفرمیستی و چپ مسیر دیگری را در پیش گرفتند. آنان بدون مقاومت در مقابل خواسته‌های دشمن سر خم کردند و بر این باور بودند باید در انتظار

گذر این طوفان فاشیستی ماند و مقاومت نکرد. بعد از اینکه طوفان فاشیسم فرو نشست دوباره به میدان مبارزاتی بازگردند. اما غافل از این بودند که

خود زندان، بزرگترین میدان مبارزاتی است!

تصور کنید: در کشوری که نام کورد و کوردستان ممنوع و مجازات آن مرگ است، ساخت کوردستانی آزاد و دمکراتیک که در میان چهار دولت-ملت تقسیم شده را هدف قرار داده‌اید. هیچ قدرت جهانی و منطقه‌ای از شما حمایت نمی‌کند و حتی مخالفت می‌کنند. هنوز ارتشی را هم بنیان ننهاده‌اید، مردم کشور خود را هم سازماندهی نکرده‌اید. هیچ قدرتی داخلی و خارجی در پشت ندارید که از شما حمایت نماید. با بیرون از زندان هم ارتباطی ندارید. حتی زندانیان در میان خود ارتباطی منظم ندارند. دولت و ایدئولوژی رسمی تسلیم شدن مطلق را در عزای زنده ماندن فیزیکی بر شما تحمیل

می‌نماید و شما نماینده یک ملت تحت استعمار هستید. اگر شما بودید چگونه عمل می‌کردید؟ کمال پیر در روزهای اواخر اعتصاب غذا اندک اندک قدرت بینایی ‌اش را از دست می‌دهد، دکتر به کمال پیر می‌گوید: کمال، دست از اعتصاب غذا بردارد و گر نه کاملا قدرت بینایی را از دست می‌دهید. در پاسخ کمال پیر به دکتر می گوید:

«من با بینایی بدون شرافت چه کنم»!

در انقلاب دمکراتیک کوردستان هر گلی شکوفه نمی‌زند، اگر هم شکوفه کند دیری نمی‌پاید که پژمرده شده و خشک می‌شود. چه گل‌هایی در کوردستان کاشته شدند و بعد از مدتی کوتاه پژمرده شده و مردند. این ناشی از بستر اجتماعی، فرهنگی، تاریخی و سیاسی کوردستان می‌باشد.

جنبش‌های سیاسی که مدعی پیروزی، آزادی و دمکراسی در کوردستان هستند باید قطعا از ویژگی پیامبرانه برخوردار باشند. بدون قدرت ایمان و خط مشی فدائی اهداف سیاسی به دست نخواهند آمد. خط مشی 14 ژوئیه، خط مشی پیروزی بر اساس فدائی بودن است. بدون شک منبع این خط مشی، رهبر آپو است. رهبر فدائی، کادر فدائی -حزب فدائی و ملتی فدائی را زنجیروار در شرایطی که هیچ امیدی برای یک زندگی شرافت‌مندانه وجود نداشت، ساخت. اگر امروزه پس از گذشت 40 سال علیرغم تهاجمات فاشیستی با تمام امکانات و تجهیزات نظامی، رسانه‌ای رهبر آپو در امرالی، گریلا در کوه‌های کوردستان و ملت کورد در تمام شهر و روستاهای کوردستان یک مقاومت تمامیت‌مند از خود نشان می‌دهند، این ناشی از خط مشی فدائی رهبر ‌آپو است که در زندان آمد درست نمایندگی شد و به پیروزی رسید. در مقابل قدرت ایمان به حقیقت، هیچ قدرتی قادر به ایستادگی نبوده و نیست. صدام حسین با ارتش مجهز خود طی چند هفته از هم فروپاشید، دولت استعمارگر ایران نیز در زندان اوین همان سیاست را در مقابل شاگردان مظلوم دوغان اجرا نمود. اما با همان جواب راسخ انقلابیون کورد مواجه شد. در شرایط کنونی حتی اگر به قدرت اتمی هم دست پیدا کند، این مانع از فروپاشی آن نخواهد شد. همچنان که در تاریخ انسانیت هم نمونه‌های بسیاری وجود دارد، هیچ قدرتی نه نمرود، نه حمورابی، نه یزید و امپراتورهای عباسی و اموی قادر به ایستادگی در مقابل قدرت آزادی، تکاپوی نجات از بند استارت در قلب و مغز انسانیت نبوده‌ و نخواهد بود. در چهلمین سالگرد مقاومت جوانان انقلابی کوردستان، ملت کورد با اتکا بر ارزشهای که آنان آفریده‌اند هر چه بیشتر به پیروزی انقلاب دمکراتیک کوردستان، انقلاب دمکراتیک ایران و انقلاب دمکراتیک خاورمیانه نزدیک‌ شده‌ است. این انقلاب فقط با گل‌ها شکوفا خواهد شد که بتوانند دل سخره‌های سیاه را بشکافند، ریشه بدوانند و جوانه زنند!

ساقه و شاخه‌های این گل‌ها حال در متینا، زاپ و آواشین علیه فاشیسم دولت ترک در حال مقاومتی تاریخی هستند و دولت ترک با تمام تجهیزات نظامی و حمایت کامل سیاسی، رسانه‌ای و اقتصادی ناتو به بن بست رسیده است.

استقلال فکری و سیاسی در کانال‌های سازمانی جاری شدند و جوانان انقلابی کوردستان را از دیگران تفکیک می‌داد و این تفاوت، ملتی ساخت که تصمیم به حیات آزاد گرفت و شکست ناپذیر است. پس از چهل سال حال ما یاد و خاطر آنان را گرامی می‌داریم و این گرامی داشتن مستلزم ادای احترامی شایسته با پیام و ندای آنان است. این تنها شیوه مبارزاتی است که یک ملت را به ایستگاه آزادی و دمکراسی خواهد رساند. ما به عنوان جوانان انقلابی شرق کوردستان دارای چنین رگ و ریشه‌های مستحکمی در مقابل استعمارگری هستیم. در این صورت هیچ استعمارگر و دشمنی نمی‌تواند در مقابل ما ایستادگی و مقاومت نماید. کافی است که قدرت اندیشه، سازماندهی و خلاقیت را بر این روح فداکار و جسور بیفزایم!

منبع: مجله ژیلەمو


pjak.eu


🆔 @GozarDemocratic‌

TO WHICH DIRECTIONS AND PATHS WILL THE FUTURE EVENTS GO IN THE REGION?

Siamand Moeini – Joint Leadership Of PJAK



🆔 @GozarDemocratic‌

TO WHICH DIRECTIONS AND PATHS WILL THE FUTURE EVENTS GO IN THE REGION?

Siamand Moeini – Joint Leadership Of PJAK


Equations and relations in the region change daily and there is no fixed and final process. The Taliban in Afghanistan, utilizing the anti-foreign interests and sentiments and possibly based on behind-the-scenes agendas, first took over the areas where the government was weak. Furthermore, it has made development progress in considering the helplessness of the government and the disintegration of governance in Afghanistan. Over the last 30-40 years, jihadist movements have been more active and mobilized than ethnic and nationalist movements. In the Middle East, the jihadist movements have replaced the national movements for more than 40 years. After World War I, and with the Sykes-Picot Pact, the first wave of nation-state building culminated in the Middle East, which was more construction on the colonialism of Britain, France, and, of course with the Russia awareness. After the World War II, the consolidation and continuation of the nation-state copied process of the European colonialism in the form of capitalist modernity developed on a non-democratic and centrist basis. The process of unbalanced and unnatural development of state-management from a sociological consideration of view has been appeared to deviations of self-sponsoring in the growth system of a society.

The arrival of Soviet troops in Afghanistan, the intervention of capitalist hegemony and the overthrow of the dictatorship of Mohammad Reza Shah Pahlavi, which created a system like the Islamic Republic of Iran. It provided the opportunity platform for the authoritarianism of the Islam-state. At the same time, it has turned the Middle East into an undisputed arena for the jihadist and Islamist movements. At the same time, it has turned the Middle East into an undisputed arena for the jihadist and Islamist movements. Iran, Afghanistan, Iraq, Syria, Turkey, Lebanon, Jordan, Libya, Pakistan, the Gulf States, and parts of Africa, with the support of the powers of capitalist modernity, have become the jihadist and the fundamentalist movements, or become the source them. The Jihadism, in turn, is the result of the helplessness of Sykes-Picot appointed governments at home and abroad. At the same time, the lack of a socialist and justice-seeking alternative, after the collapse of the Soviet Union and the end of the Cold War between the East and West blocs, has nostalgically provided the way for Islamic fundamentalism to be appeared.

Pakistan, which has acted as a factory for the production and training of the Taliban jihadists, is utilizing them for its strategic policies against Hindus and possibly in the future against China’s hegemonic policies in the region. Turkey as well after the AKP reached to power, with its mosque-building policy, considered itself the inheritor of the Ottoman Empire and became the absolutely supporter of jihadists by having direct contact with vampire jihadists. Why if it is aware of this affair that at this historical juncture, the jihad and jihadism are mobilized and can to mobilize thousands of people with a short time of the different part of the world can be mobilized related to their regional and strategic interests and needs? The groups such as ISIS, the Taliban, Jabhat al-Nusra, Ahrar al-Sham, etc., have always been used by Turkey and other governments for hegemonic interests. In this regard, Iran itself is also one of the poles of this bout region in a new way.

It is with this intellectual and competitive background that the jihadists have succeeded in forcing nationalism, Marxism and progressive forces in society to retreat in the absence of a proper cultural and democratic context in society, the main cause of which is colonial politics and appointed systems.

The liberalism of Ashraf Ghani and Mohammad Reza Shah, the secular nationalism of Najibullah or Babrak Karmal, and even the moderate forces like Hamid Karzai failed because they were unable or unwilling to influence and transmit the background of society. The values such as freedom of expression or equality between men and women, which they represented, never materialized and were always viewed marginally and dramatically. This was not stood on the intellectual and ideological foundations of these systems.

The establishment of a national government in Afghanistan began in the late 19th century with repression and violence against various nationalities, and Abdul Rahman Khan carried out a key role in this repression with the cooperation and alliance of Britain. The massacre that occurred during this period and the massacre of thousands who revolted against the tyranny and injustice of Abdul Rahman Khan, the remembrances are still alive after more than a hundred years. The sinister British project to unify the societies in Afghanistan has not only failed to materialize, but has brought increasing destruction and backwardness to the people of Afghanistan. By observing at the path of these events, we can clearly witness and analyze today’s events. Therefore, the appearance of the Taliban cannot be described simply and accidentally. The coming up of the Taliban; can be considered from several perspectives and dimensions.

The historical background of the region, especially Afghanistan, and its current government structure, which, following the helplessness of Ashraf Ghani’s government, the fragility of the middle class, and the collapse of society into a poor and consuming society, were among the reasons of these events. In addition, imported democracy without the presence of the people, the absence of civil society, the hypocritical and business-colonialist vision of the world powers to solve the Middle East problems, but in fact they themselves are the cause. In addition, the destructive interventions of the regional countries for the remaining of their political hegemony are among the other factors that provided an opportunity platform for the growth of the reactionary forces so that they can carry out their mission in a historical period.

The lack of an inherently popular defense force in Afghanistan and systematic corruption at the helm of the government, have made the country fragile, and provided the way for the Taliban to seize power without serious resistance. It is very natural that when political and economic corruption is rampant, no intelligent person is willing to risk their life for a corrupt authoritarian. Resisting the onslaught of groups such as the Taliban and ISIS is impossible without believing in an obvious political ideology and perspective. Also we witnessed during the occupation of Mosul in Iraq, there was no any resistance against ISIS. Some may suppose that the surrender of Mosul to ISIS was part of a global and regional plan, but it can be indicated that if, like Kobani, there was an inherent force that resisted and one alone, despite Turkey’s relentless assistance to ISIS, we could have witnessed more and more resistance and epics in Afghanistan.

The circumstances in other countries in the region, namely Iraq, Syria, Libya and Lebanon, are not better than in Afghanistan. ISIL and Taliban are determined forces that do not see any serious resistance against them, that because of the corruption and incompetence of the rulers, there are desperate people who have no interest in resisting this savage force. When political corruption is rampant in Kabul, Baghdad, Hewler (Erbil) and Beirut, which soldier and a wise man is willing to risk their life for a handful of corrupt and immoral rulers? The capitalist modernity projects in the region and the emergence of proxy wars have created opportunities and threats for nation-state hegemony.

Simultaneously, these governments became involved in these projects without consideration for the construction of society and the sociological development of these societies or have been forced to participate in them.

The specific logic of war in the view of the founders of post-World War II projects has stood off itself from the ideological and prestigious meaning of the wars of the nineteenth century and they manage their programs only in one project arena. This means that the thought arena of the powers and the intellectual and economic apparatuses, according to their economic and strategic logic, appoint their governments. This is to launch a war or ends their pointed governments when it is economically harmful to these powers.

The Kurdish affair is one of the most complicated issues since the signing of the Lausanne Treaty. The main founder of the project of the Lausanne Treaty was European colonialism and the involved countries have become involuntary executors, which eventually the peoples of the region have been become victims of this colonialist policy. After a hundred years, it has promoted the mentality of chauvinism in the rule of these states and has caused the instability of the society. The process of natural growth of these societies has diverted them in another direction, which is contrary to the democratic process. Analyzes based on conspiracy theories are very simplistic and at the same time authoritarians. It is entirely irresponsible to assume that everything is packed and that the fate of things, especially in the world of politics, is predetermined.

However, we must know that the world powers are functioning very seriously to advance their policies based on various strategic projects. For instance, the various jihadist groups could not grow enough without the logistical, propaganda, and the economic support of world and regional powers. It is questionable that how the prisons’ gates in Iraq and Syria were opened before the growing of ISIS, and the dangerous prisoners escaped. Mosul, which had just bought new weapons by billions of dollars, while more than fifty thousand Iraqi troops and more than fifteen thousand gunmen of Barzani’s Party, the city easily surrendered to ISIS, and the Sinjar tragedy occurred. The same scenario now has been recurring in Afghanistan, with billions of dollars in cash and military weapons have been handed over to the Taliban. At the same time, Taliban utilizes advantage of the poverty and indigence of the Afghan people.

In addition to producing terror and frightening, it is a military business with a public acceptance of the Islamic ideology and familiarity with the oppressed people of Afghanistan, imagining a different spiritual, and a better world. This business, along with the belief that the previous structure of Ashraf Ghani and Karzai’s government did not have the capacity to produce it, which caused strengthened the Taliban movement. In addition to these factors, the Taliban has the support of some of the spy agencies of the International Security Assistance Force and the Pakistani ISI.

At the present, the query is being provided that to which directions and paths, will the future events go in the region? Will the Taliban have enough power to create an obstacle for India and China, or will it be a serious dilemma for the Shiite rulers of its neighbour, which is the Islamic Republic of Iran? According to the author, with the conditions that the Islamic Republic is facing, that is, unemployment, poverty, inadequacy at the level of small and large management, denial of solving the Iranian people’s problem, which are the fundamental issues, will provide an appropriate arena of serious challenges for the current unintelligent and incompetent rulers, it will fall downhill, which they have chosen by themselves.



pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

نمایندەی کنگرەی آمریکا خواستارآزادی زینب جلالیان شد

🔺 #جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان
🔻🔻🔻🔻

🆔@kjar_2014

نماینده‌ی ارشد کنگره‌ی آمریکا با انتشار توییتی، به شرایط وخیم زینب جلالیان، واکنش نشان داد.
 
مرکز خبر- جیمی رسکین،‌ نماینده‌ی مریلند در مجلس نمایندگان آمریکا، شامگاه سه‌شنبه ۶ مهر در توییتی  به اوضاع وخیم زینب جلالیان پرداخت و نوشت: ''زینب جلالیان برای مدت ۱۳ سال به دلیل حمایت از حقوق کوردها و زنان ایرانی با اتهامات ساختگی در ایران زندانی بوده است، اکنون کسانی که او را حبس کرده‌اند برای این که از او اعتراف بگیرند، او را از مراقبت‌های بهداشتی ساده محروم کرده‌اند''.
این نماینده همچنین از ایران خواست، که به درخواست‌ سازمان ملل متحد برای آزادی بی‌ قید و شرط  زینب جلالیان توجه کند.
پیشتر سازمان عفو بین‌الملل، اعلام کرده بود که زینب جلالیان بارها مورد شکنجه و رفتارهای بی‌رحمانه و غیرانسانی قرار گرفته و دسترسی وی به خدمات درمانی مشروط به اعترافات اجباری است.
زینب جلالیان شهرند کورد زادەی شهر ماکو در روژهلات کوردستان است، وی در اسفند سال ۱۳۸۶ در شهر کرماشان بازداشت شد. دستگاه قضایی ایران وی را به اتهام ''محاربه و عضویت در یک حزب کوردستانی" ابتدا به اعدام و سپس در سال ١٣٩٠ در دادگاه تجدید نظر  به حبس ابد محکوم کرد.
زینب جلالیان، از سال ۱۳۸۶ در زندان به سر می‌برد و سنگین‌ترین حکم محکومیت (حبس ابد) را در میان زندانیان سیاسی زن دارد. وی تاکنون به بیماریهای بسیاری مبتلا شده اما از دسترسی به خدمات پزشکی محروم بوده است، حکومت ایران برای این که از وی اعتراف بگیرند، او را از مراقبت‌های بهداشتی ساده محروم کرده‌اند.
 
@nujinha

🔺 #جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان
🔻🔻🔻🔻

🆔@kjar_2014