Apê Musa niviskar,helbestvan û rojnemevanekî pir xurt yê Kurd bû


✒️ Ruken Vejin – endamî ragehandina PJAK



Musa Anter bi navê ku di nav gel de tê nasîn Apê Musa di sala 1920 li gundê Ziving ku girêdayî bajarokê Nusaybîn a Mardînê ye tê dinê. Dibistana seretayî li Mêrdînê ya navîn û amadeyî li Edenê dixwîne û Zanîngeha dadê jî li Stenbol diqedîne. Dayîka wî Fesla xanim yekemin muxtara jin ya Bakurê Kurdistanê û Tirkiyê bû. Di sala 1944 de bi Eyşe Hale re dizewice û du kur û keçeka wan çêdibe. Navê keçawî Rahşan, navê kurên wî jî Anter û Dicle ye.

Dema xwendekar e cara yekemîn di dema îsyana Dersîmê de tê binçav kirin. Ji ber xebera ji dayîka Atatûrk re dide 45 roja di bin çavan de tê girtin. Disa sala 1959 de Apê Musa dema bi du hevalên xwe re rojnemeya îlerî Yurt derdixîne pirtuka bi nave Qimil a helbestê Kurdî dinivîse û çap dike, ji ber vê pirtûkê di derheqê wî de doz tê vekirin û bi idamê tê darizandin. 50 kesên ku piştgirî didin Apê Musa jî tên bin çav kirin. Ji wan kesên ku tên binçav kirin Mehmet Emin Batu ji ber ji meda wî xwîn tê jiyana xwe ji dest dide, ji ber wî jî kesên ku ji wê daveyê tên darizandin 49 kes dimînin. Êdî ev doz wek doza 49 tê binav kirin. Piştî 14 meh di girtigehê de dimînin li bendêne ku derkevin mahkemeyê di wê demê de derbeya 1960 pêk tê û mehkeme di sala 1961 de çêdibe û ji 25 kesan re idam derdikeve ji wana 10 kes tên berdan, 15 kes jî 16 meh di hepsê de diminin û cezayê 5 meh 10 roj sûrgûnê digrin. Apê Musa jî di nav wan kesên ku bi idamê tê darizandin de ye. Piştî demekî ji derbeya 27 gulanê efû derdikeve ji bo girtiya, ew 49 kes jî ji efûyê sud werdigrin û ji girtigehê derdikevin. Piştî ku Apê Musa ji girtigehê derdikeve ji kovarê Deng, Barış dunyası (cihana aşîtiyê) û Yön re nîvis dinîvîse. Sala 1963 de bi daveya 23 yan re dîsa tê girtin. Li girtîgehên wek Mamak, Sultan Ahmed, Balmumcu,Seyrantepe û Nusaybinê de dimîne. Di 12 îlonê de bi hinceta ku propagandaya Kurdîniyê dike tê girtin. Bi gîştî di hemû jiyana xwe de 11 sal û nîv di hepsê de dimîne. Hemû temenê Apê Musa bi têkoşînê derbas dibe. Di pêvejoya ku kes newêrî behsa Kurdîniyê bike wî pirtûka helbestan bi Kurdî nivisand û çap kir. Ji ber vê pirtûkê bi idamê hat darizandin. Wî tû carî li hember dijmin serî netewand. Pirî cara bi êşkence û tundiya dijmin re rûbirû ma. Ew damezrinê çend partî û saziyê Kurdî bû ji vana; partiya gel a kadê, navenda mezopotamya a çandê, enstûtûya stenbol a Kurd û ocaxa şoreşgera a Rojhilat çend ji wana bûn. Çand û hûnera Kurdî û wêjeya Kurdî pir bala wî dikişand. Wî pir hewl dida ku çand, hûner û wêjeya veşartî a veşartî derxine holê. Apê Musa pir ji Mem û Zina ku ji aliyê Ahmedê Xanê ve hatibû nivisandin bandor bibû. Dema filmê Mem û Zîn tê çêkirin ew bi xwe tê de rol dileyîze û di despêka filîm de bi dengê xwe ji pirtuka Ahmedê xanê beşek ji evîna Mem û Zînê vedibêje. Di hemen demê de Apê Musa nivîskarekî pir xurt bû. Di jiyana xwe de çend pirtûk nivîsandiye. Pirûkê ku nivîsandine evin; Birîna Reş (1959),pirtûka helbesta bi navê Qimil(1962), Ferhenga Kurdî-Tirkî (1969), pirtûka bi navê Biranînê Min bi aweyekî du cildan hat waşandin (1992) û vakayiname (1992). Piştî ku hate qatilkirin jî li ser jiyan û tekoşîna wî pir pîrtûk hatin nivisandin.

Di hinek pirtûkên xwe de bi kiryarê dijmin ku dide meşandin henekê xwe dike. Minak; ji ber ku fîtîk dide tê girtin. Dema sedema girtina xwe dipirse dibêjin “te bi Kurdî fîtîk daye.” wan bûyerê ku wî û kesê derdora wî jiyan kiriye bi eweyekî hem bi êş û hem jî bi aweyekî ken bi xwendekarên xwe re parve kiriye. Di vir de di rastî de henekê xwe bi kanûn û biryarê dijmin dike û dide nîşandan ku çiqas bê watene. Ji bo Kurd û Kurdistan winda nebe û nehele pir kar û xwebat daye meşandin. Rêber Apo bi kedeka mezin Kurd rakire ser piya û ji tinebûnê rizgar kir. Rêber Apo dema rewşa gelê Kurd dinirxinê dibêjê “me ji sifrê anî heta roja me ye iro” Apê Musa jî ji Rêber Apo re dibêje “raste we ji sifrê anî heye vê astê lê, me jî ji biniya sifrê gihand sifrê”.

Rewşa civaka Kurd hatibû wê astê ku ger ne ji van şoreşger û pêşangên wek Rêber Apo û Apê Musa bûya niha bi navê Kurd û kurdistanê tiştek nedima. Apê musa di vê riyêde di 72 saliya xwe de canê xwe da. Heta deqqa dawiyê jî ji bo gelê xwe têkoşîn kir û kar û xwebat da meşandin. Ji ber vê yekê dijmin nekerî tehemûlê wî bike û di 72 saliya wî de wî bi aweyekî hovane qetil kir.

Apê Musa 20 îlona sala 1992 de li Amedê li mahalla Seyrantepe di ancama êrişekî çekdarî de tê tarama kirin û jiyana xwe ji dest dide. Endamê berê yê JÎTEM Abdulkadîr Aygan got ji aliyê timekî ku ew jî tê debû Apê Musa hatiye qetil kirin. Di lokolinekî din de jî tê gotin ku bi destê kesê ku navê qod Yeşîl navê din Mahmut yildirim ve ew cinayet pêk hatiye. Di encam de bi destê dewleta tirk ve Apê Musa hat qetil kirin. Apê Musa ji aliyê bi hezaran kesî ve li gundê wî zivingê ku girêdayî Mardîn Nisêbênê ye hate veşartin. Piştî şahadeta apê Musa,navê Musa li zaroka hat kirin, piştî şahadeta wî navê wî li parka Amedê û li gelek parkên bajarên Bakurê Kurdistanê hate kirin. Di heman demê de dema Apê musa tê qetilkirin ji bo tola wî bê rakirin çalekî ji bo wî tên pêş xistin û hem jî tabûrek nû li Amed Lîceyê bi navê Apê Musa tê avakirin. Piştî demekî ne tenê navê tabûrê navê hemû qadê dikin Apê Musa. Heya niha jî li Liceya ku girêdayî Amed e qada Apê Musa heye. Di nava gel û dinav gelîla de jî ji wê qadê re dibêjin qada Apê Musa.



pjak.eu


🆔 @GozarDemocratic‌

آموزش؛ کشتار نظام‌مند یا ایجادشخصیت آزاد


✍ آندوک سنه – عضو مطبوعات پژاک



🆔 @GozarDemocratic‌

آموزش؛ کشتار نظام‌مند یا ایجادشخصیت آزاد


✍ آندوک سنه – عضو مطبوعات پژاک



محتویات آموزش در ملت دمکراتیک و شخصیت‌های برآیند آن

در نوشتەی قبلی هر چند کوتاه، تاریخچەای از درس‌های ملت دمکراتیک را با سر تیتر هایی بیان نمودیم. موجود زنده‌ای، کە با استفادە از عقل و ذهن، زندگی خود را تنظیم می‌نماید؛ انسان موجودی است کە از توانمندیهای خلاقانه و سازنده‌ای در سطحی کیهانی برخوردار است. این را نیز با به کارگیری حافظە‌ی فوق‌العادە و ابزاری کە خلق کردە، عملی می‌نماید.

انسان از همان آغاز بە تمامی در درون طبیعت و با آن یکی بود و با استفادە از تقلید، تجربە و مشاهدات خود از طبیعت، شیوه‌ی حیات را آموخت و در یک آهنگ خاص با طبیعت موزون ساخت. این در حالی‌ست که امروزە بە سختی می‌توان همان امر را مشاهدە و بە آن نسبت داد. نظام مرکزگرا با بە وجود آمدن ذهنیتی مرکزگرا کە درخور منافع خود، نیروی کار، یا بهتر است بگوییم کارگر بی فکر ایجاد و ارائه می‌نماید. از همین‌رو بازتعریفی صحیح از انسان جهت حیاتی نوین نیازی مبرم می‌نمایاند. بە این دلیل کە موجود بشری نمی‌تواند بە زندگی مابین چهار دیوار و تنها اندیشیدن به امرار معاش و تکرار مداوم هزاران سالەی آن بسندە کند. زیرا انسان علی‌رغم بُعد مادی، از بُعد معنوی و متافیزیکی نیز برخوردار است. امروزە جمعیت انسان از مرز هفت میلیارد گذار نمودە، سپاهی از افراد بیکار، گرسنە، مریض و حتی می‌توان گفت یک گلە‌ی انسانی، جهت به کارگیری در راستای منافع نظام شکل گرفته است. آیا کسی این سوال را از خود می‌پرسد، کە سمت و سوی ما بە کجاست؟ گوش چه کسی به ناله و فغانی که طبیعت به پا کرده بدهکار است؟ چرا رهبر آپو بر این استنباط خویش تاکید دارند که مراکز علمی، مدارس و دانشگاه‌ها، همه از جمله پرستشگاه‌های نوین دولت – ملت‌اند؟ علت اسرار چنین نظامی مبنی بر اینکه تمامی رشته‌های فلسفە، علم، هنر و دین را به این ذهیت مرکزی وابسته و انتگره نمایند؟ آیا بە خاطر قابلیت استقلال‌بخشی این مقوله‌هاست؟! بله کاملا صحیح است؛ هدف و مقصد اساسی، مسخ نمودن ذهنیت انسان‌هاست. زیرا زمانی که انسان‌ها توسط افراد آنارشیست، سوسیالیست و روشنفکرانی کە در راه حقیقت جان خود را فدا می‌کنند ( کە شمار آنها زیاد هم نیست ) آموزش می‌بینند، هیجان، حس کنجکاوی و بازخواست و انرژی‌جستجوی تمامی پدیده‌های مرتبط با دنیای اطراف در انسان پدید می‌آید. بدینصورت راهکار تحقیق و پژوهش در درک هر چە بهتر جوامع انسانی و طبیعت را پیشە می‌نمایند. اما در یک بررسی کلی از نظام آموزشی مربوط به نظام سرمایەداری، اولین چیزی که جلب توجه می‌کند؛ حالت دیوانه‌وار رقابت و گذار از همدیگر میان تمامی افراد جامعه‌ی انسانی‌ست. در عین حال انسان‌ها در چنین نظام آموزشی، نه به صورتی دلبخواهانه و مختار و طبیعی، بلکه درون یک چرخه‌ی پیاده‌سازی و محکومیت به برده‌گی و بنده‌گی هرچه بیشتر نظام قرار می‌گیرند. به طوری که هر اندازه بنده‌تر همان اندازه پیروز میدان خواندە و شناخته می‌شوی. آموزشی بر مبنای ذهنیتی بی‌نهایت جنسیت‌گرایانه، انحصارگر، مادیت‌گرا، جهت بی‌تاثیر کردن و غیرفعال نمودن انسان‌ها تحمیلی می‌شود. خلق کورد نمونه‌ی بارز واقعیت موجود می‌باشند؛ به عنوان مثال رفتن بە مدارس از سنین ٥-٦ سالگی برای هر کسی در شمال کردستان امری اجباری‌ست. شیوه‌ی بی‌نظیر و فلاکت‌باری در نابودی، همگون‌سازی و نسل‌کشی‌ست کە رهبر آپو آن را ” قتل‌عام سفید ” عنوان نموده‌اند. اجباری نمودن امر سربازی برای جوانان نیز در همین راستا قرار دارد. آن هم سربازی برای سرزمینی که غصب شده و با هر حمله و یورشی که در راه غصب آن صورت گرفته، هزاران و میلیون‌ها انسان، بدون هیچ بازخواست و تفهیم اتهامی به قتل رسیده‌اند. بە خاطر دفاع از سرزمینی کە از تو گرفتە شدە و از هر جهت با استثمار روبەرو شدە کە در همان اثناء میلیونها انسان کرد بدون هیچ سوأل و جوابی بە قتل رسیدند. اگر گردن کج نکنی، بە نهادهای آموزشی و مدارس نظام وقعی ننهی و از رفتن به سربازی امتناع ورزی، دارای هیچ جایگاه و موجودیتی نخواهی بود، بە عبارتی دیگر ” یک مرده ” محسوب می‌شوید.

انسان ها از موجودیت حقیقی خود، خیال و آرزوهایشان دور گردانده شدەاند. همچنین آنها را بە تمامی از درک حقیقت زندگی آزاد محروم گردانیدەاند. بە درجەای رسیدەاند کە به صورتی بی وقفە و وحشیانە درحال جنگ در راه ارضاء غرایض خود هستند. همە ارزش‌های انسانی و طبیعت را که نزد جامعە مقدس و تعالی شمرده می‌شوند را بە وسیلەی علم اثبات‌گرایی(پوزیتیویسم) مورد حملە قرار دادە و از درون بی‌معنا نمودەاند دیگاه وحشتناکی کە هر چیز را مادە و کالا می‌پندارد، را اشاعه بخشیده و به تمامی منافذ حیات اجتماعی بسط می‌دهد.

همە پدیدە ها علت و معلولی دارند، این صحیح است، اما آیا برای ” چرایی ” هر پدیدە پاسخی کافی و کامل است؟ آیا هر چیزی را درون مرزها و چارچوب تنها علم جستن و توجیه هر علت و پدیده را در این محدوده ایفا نمودن منطق ذهنیتی سالم و آزاد است؟ می‌توان گفت بستر عقل و منطقی که چنین ذهنیتی از آن سرچشمه گرفته، ربات‌شدگی انسان است. در آن صورت ما باید سلاح تأثیرگذار نظام سرمایەداری (آموزش به شیوه و دیدگاه پوزیتیویستی) را بە خوبی شناخته و درک نمائیم.

مدرنیتە‌ی دمکراتیک موضوع آموزش را چگونە ارزیابی کرده، هدف و محتوای آموزش در نظام مدرنیته‌ی دمکراتیک از چه مباحثی شکل گرفته، نیرو و مبانی فکریش خود را از کجا تأمین می‌نماید؟ برای بنیانگذاری و جهانی‌سازی کنفدرالیسم دمکراتیک و ملت دمکراتیک پاسخ چنین پرسش‌هائی الزامی‌ست. این واقعیتی انکارناپذیر است که علم با تمامی نتایج خود همە جهت پیشرفت جامعە‌ی انسانی و درک کیهان رشد نموده و از می‌توان گفت که تماما در برگیرنده‌ی ارزش‌های انسانیت محسوب می‌گردند. ابداع و گسترش رشتەهایی مانند شیمی، فیزیک، ریاضیات، نجوم، زیست شناسی و غیرە نیز بر این اساس بودە است. هدف نظام دمکراتیک از آموزش، پیشبرد دیدگاهی است کە بلعکس پوزیتیویسم کە همەی پدیده‌ها را از هم تفکیک نموده و ارزیابی می‌نماید، یا به دیگر معنا هر پدیدە را علی‌رغم تفاوت و ویژگی‌های مختص به خود، آن‌ها را جزء یک کل دانسته و تضاد آنها سبب تفکیک و از همگسخیتگی معنا و انسجام آن نخواهد شد. بە عنوان مثال قلب در بدن انسان چقدر حائز اهمیت باشد، بدون بدن از هیچ معنایی برخوردار نخواهد بود. این امر در مورد رابطە‌ی میان انسان و جامعە نیز مصداق دارد. زیرا قلب با سایر اعضای بدن می‌تواند کارکرد یافته، به ایفای نقش خود پرداخته و اینگونه معنامند گردد. این رابطە در مورد انسان و جامعە نیز بر همین منوال است. انسانی بدون جامعە محکوم بە نابودی می‌باشد. رابطە‌ی جامعە با طبیعت، طبیعت با جهان هستی نیز همینگونه است. از اینرو در آموزش مسئلە‌ی حائز اهمیت؛ یکپارچگی و انسجام معنای جزء در کل می‌باشد. هر پدیدە علی رغم تفاوتمندی‌های خاص خود با سایر پدیدە‌ها، با ارتباط و ناسازگاری‌هایشان، در یک چرخه‌ی ارتباط دیالکتیکی قرار دارند. البته منظور از دیالکتیک، دیالکتیکی به معنای مرسوم کە بزرگترها و نیرومندان، کوچکترها و ضعیف‌ها را نابود خواهند کرد. بلکە بلعکس منظور دیالکتیکی‌ست که تمامی پدیده‌ها در یک تعادل با هم به سر می‌برند. در غیر اینصورت فاجعەای کە در دوران آغاز شکل‌گیری تمدن رخ داد، در یک تسلسل نا به جا تکرار خواهد شد. بە همین سبب دوران آموزش جامعه‌ای که بدنبال بناگذاری نظامی دمکراتیک هستند، بایستی درخور آگاهی افراد دیگر، جامعە و اطرافیان ایجاد ارتباط نماید. همان طور کە گفتە شدە در جهان هستی هر چیزی در اختیار و ارادە‌ی انسان نمی‌گنجد و در عین‌حال انسان نیز بدون آن‌ها در برگیرنده‌ی معنایی نخواهد بود. مسئلە‌ی دوم درک و فهم تاریخ می‌باشد. بە خوبی می‌دانیم تاریخ موجود و نوشتاری، مطابق خواستەهای قدرتمندان، خاندان‌ها و ذهنیت پدرسالاری شکل گرفته است. زیرا محتوای آن بە جز چند شخص و خانوادە، برای هیچ کس و رویدادی اهمیتی قائل نیست. این بدان معنی‌ست که یک نظام طبقاتی عمیق، در راستای هدفی مشخص، بر پا شده است. تاریخ مورد بحث را می‌توان تاریخ آ‌غا و رعیت، خداهای قلابی و بنده‌های ریاکار نام نهاد. وقتی از نزدیک بە بررسی مسئله می‌پردازیم، تمامی نیروی تولید در اختیار این قشر قرار گرفته و مابقی انسان‌ها تنها کارگر و بردەای بیش نیستند. اندیشە‌ی تاریخی در افراد ویژگی‌هایی اساسی ایجاد می‌کند؛ از آن جمله می‌توان به میهن‌دوستی، فرهنگ، دفاع از ارزش‌ها، جسارت و ارادە اشاره نمود. زیرا تاریخ انسانیت با رنج و ایثار تا به امروز آمده و رخ نمایانده است.به عنوان مثال می‌توان به دورانی اشاره نمود که بعد از انحلال فرانسە، به گونه‌ای ناگهانی ملیت ملیت‌گرائی افسار گسیخته‌ای سرتاسر جهان را در برگرفت. صدها دولت – ملت ایجاد شدند و در ازای پدید آمدن هر یک از آنان، اقوام، فرهنگ، زبان و عقیدە قربانی گشتند. در عین حال همزمان با ظهور و شکل‌گیری تمامی دولت – ملت‌ها چند نکته‌ی اساسی ظاهر گشتند که قریب به پانصد سال به قوت خود باقی‌ست. تمامی دولت – ملت‌ها ذهنیتی را ارائە و گسترش دادند کە در آن ملاک‌هایی مانند یک پرچم، یک زبان، مرز مشخص و مرگبار، یک شخص بنیان گذار( رهایی بخش ) و یک سرود ملی غیر قابل چشم‌پوشی وعض گردیدند. با سرعتی هرچە تمام آسمیلاسیون و گنجاندن هر کس در آن قالب‌ها، صورتی مشروع به خود گرفت.

شعارهایی مانند ” هر ترک یک سرباز بە دنیا می آید “، “نژاد آریایی بر دیگر نژادها برتریت دارد “، ” سفید پوستان بر سیاه پوستان برترند “، ” عرب ملتی برگزیده است ” و غیرە در حالی کە وحشتی تازە را با خود به همراه می‌آوردند، ویژگی هایی مانند جنسیت‌گرائی، انکار، قتل‌عام و استثمار را در خود می‌پروراند.

از همین‌رو مرحله‌ی آغاز تاریخ در دیدگاه و جهانبینی ملت دمکراتیک، از شکل‎‌گیری دولت سومر نبوده است. بلکە از پدید آمدن جهان، انسان و مقاومت جامعەی تحت ستم و تمامی محصولات و تولیدات بشریت را به عنوان تاریخ ارزیابی می‌نماید. برای دست‌یابی به حقیقت زندگی آزاد از تاریخ درس گرفته و بر همان محوریت علم، جامعەشناسی و جهانشمول تفاسیر خود را ارائە می‌دهد.

مسئلە‌ی مهم دیگر ذهنیتی‌ست که جامعەی اکولوژیک، اخالاقی و سیاسی بر اساس آن زندگی می‌نماید. قرن حاضر دورانی‌ست که انسان و طبیعت در یک آشفتگی و پریشانی به سر می‌برد و این اوضاع هر روز بیش از پیش رو بە وخامت ‌می‌نهد. افزایش جمعیت، تخریبات زیست محیطی، سپاه بیکاران و گرسنەگی، امراضی مانند سرطان کە هر روز افزایش و گسترش می‌یابند، پیشرفت سلاح‌های شیمیایی، قتل‌عام انسان‌ها و آلودگی آب و هوا، تخریباتی جبران‌ناپذیر را با خود بە ارمغان آوردە‌اند. تداوم این وضعیت، هیچ راه حلی موفقیت‌آمیز باقی نخواهد گذاشت. بایستی در نظام و محتوای آموزشی مدرنیتە‌ی دمکراتیک این مسائل در بازسازی جامعە مدنظر قرار گیرند. زیرا امروزە علم به جای چاره‌یابی مسائل اجتماعی و برطرف‌سازی نیازمندیهای جامعه، بدنبال ساخت تسلیحات پیشرفتەتر و کارآتر جهت قتل‌‌عام‌هایی بزرگتر می‌باشد. ( جنگ جهانی دوم کە در آن ١٢٠٠٠ انسان کشتە شدند ). محیط زیست در حال نابودی است و عالمان بدنبال امکان زندگی‌ نوین در سیارەای دیگر هستند. ایجاد انحصارگری بر علم بایستی از سوی هر انسان آزادیخواهی به صورت عمل شنیعی شناخته شده و مورد انتقاد قرار داده شود. جهت آموزش بە شیوە‌ و دیدگاه دولت – ملت کە امروزە در نهادهایی مانند دانشگاەها، جهت قبضه نمودن اراده‌ی افراد ارائە می‌شوند، بایستی با هوشیاری و دقت بیشتر با آن برخورد شود. میلیون‌ها تن از افراد فارق التحصیل عبادتگاەهای دولت – ملت، بیکار بوده و مانند یک غده‌ی سرطانی در کالبد جامعە پخش می‌شوند. بە همین دلیل آموزش باید معیارهای والایی داشتە و بە دیگر سخن، اخلاقگرا باشند. نباید محتوای آموزش‌ها بدور از حقیقت و نیازهای روزآمد جامعە باشند. جامعە باید در راه حیات با اخلاق و سیاست آموزش ببیند، اما خود سیاست به چه معنائی‌ست؟ سیاست یعنی عمل نمودن در ساختاری که هر چند کوتاه مدت درون آن به صورتی کنش‌مند و مسئولیت‌پذیرانه قرار گرفته و مشارکت نموده‌ای. اما اخلاق به چه معنائی‌ست؟ در صورتی کە وظایف درخور با معیارهای جامعە عملی شوند، شخص مورد بحث اخلاق‌مدار شناخته می‌شود. بە عبارتی دیگر اهمیت دادن بە منافع شخص، جامعە و طبیعت کە باید در زندگی روزمرە و نحوە برخورد با وقایع، مبنای کردار ما باشند.

مسئلەی مهم دیگر آزادیخواهی زنان می‌باشد. رهبر آپو اصطلاح اولین مستعمره را در مورد مسئله‌ی زنان به کار می‌بندد این در عین حال موضوع اساسی مبحث ما نیز بوده و در ضمن پایه‌ی بنیادین سیستم مدرنیتە دمکراتیک می‌باشد. در واقع اولین شکست در تایخ انسانیت در فیگور زن – مادر اتفاق افتاد و از آن بە بعد آموزش اجتماعی از خط مشی خود خارج شده و تحت سلطه‌ی ذهنیت اقتدارطلب درآمد. اگرچه تعداد معدودی از زنان تاثیرگذار و تعیین کننده در جنبش‌ها و احزاب سوسیالیست ظهور نموده، اما در تاریخ مسلط امروزە و نظام جهانی ادیان‌، هویت زنان به عنوان یک پدیده غیر قابل شناخت، نادیده انگاشته شدە است. بە همین جهت وظیفە سیستم آموزشی در ملت دمکراتیک تلاشی مستمر و نظام‌مند برای از میان بردن ذهنیت مردسالار می‌باشد و در عین حال احیای ذات ذهنی و روحی زن – مادر می‌باشد. زن – مادر به مثابه‌ی فیگوری که بیش از هزاران سال وظیفه‌ی آموزش و رشد جامعه را به دور از هرگونه ذهنیت اقتدارطلبانه را، بر عهده گرفته، می‌باشد. اگر ما در تعریف یک جامعە موجودیت و هویت زن را مبنا قرار ندهیم، دچار خودفریبی خواهیم گشت. این خود در بررسی مسائل اجتماعی یک معضل با ریشه‌های تاریخی بوده و دلیلی برای وضعیت ابربحرانی کنونی جوامع. وضعیت روانپریش کنونی امروزە سبب قتل‌عام‌های روزانه و حتی هر ساعته می‌باشد. این یعنی تسلط ذهنیت مردسالاری کە بە غیر از برطرف کردن نیازهای غریزی خود به چیز دیگری اهمیت نمی‌دهد. در حقیقت رمز موفقیت PKK نیز در این امر نهفته است. رهبر آپو بە نحو احسنت تضاد زن و تاریخ، زن و مرد، فرد و شخصیت را تحلیل نمود، و زندگی از دست رفته را بر مبنای معیار‌های مدرنیتە‌ی دمکراتیک در کوهستان‌های کردستان احیاء وملموس گردانید.

انسانیت ارزش‌های خود را ‌گم کردە بە همین جهت رهبر آپو می‌گوید ” آنچه را که در مکانی گم کردەای، باید همانجا بدنبالش به جستجو بپردازی.” انسانیت برای نخستین بار در مزوپوتامیا، ارزش‌های متعالی حیات خود را در فیگور زن – مادر گم کرد و امروزە نیز در همان سرزمین، اما این بار در فیگور خلق کرد و گریلا با آگاهی و آموزش‌های آزادی شکل‌گرفته در تعالیم بیش از 40 سال رهبر آپو به جستجو و احیای آن ارزش‌ها، در زیباترین و در عین‌حال دشوارترین کوشش‌ها و مبارزات قرار گرفته‌اند. نقش عظیم و غیر قابل انکار زنان کورد در پیروزی انقلاب عظیم روژآوا که به انقلاب خلق‌های آزادیخواه مبدل گشت، به ایفای موثرترین نقش‌ها پرداختند. نقش زنان گریلا در انقلاب اجتماعی و تحول، ترقی و پیشرفت جوامع، بویژه خلق کورد، بسیار مشهود و چشمگیر می‌باشد.

نهادهای آموزشی درون سیستم ملت دمکراتیک، بایستی تحت کنترل و انحصار برخی نهادها و یا اشخاص در نیایند. معلمان و مدیران آموزشی و یا هیچ نهادی دربارە آیندە‌ی کودکان، محصلان و دانشجویان حق و ابتکارعمل تصمیم‌گیری نخواهند داشت. بلکە در تناسب نیاز های جامعە، قابلیت‌ها، واقعیات شخصیتی و شرایط مادی افراد، با دقت و محاسباتی هوشیارانه مدنظر قرار داده می‌شوند. همانگونه ابتدا نیز اشارە نمودیم، اهداف آموزشی سیستم مدرنیتە‌ی دمکراتیک آفرینش شخصیت نوین و آزاد می‌باشد. معیارهای والای اخلاقی و همچنین سیاسی در نهاد این شخصیت‌ها جزء بنیادین هویتی‌شان می‌باشند. در عین حال سرچشمە‌ی انرژی و توان تداوم و پویائی ملت دمکراتیک در افراد و جامعە‌ی آزادی که آموزش حیات آزاد را دیدەاند، نشأت می‎‌گیرد.

در مورد طبیعت اول ( شیمی، نجوم، فیزیک، زیست شناسی و غیرە ) در بالاتر توضیحاتی ارائه گشتند، مسئلە‌ی دوم درهم آمیختگی شخصیت‌ها با طبیعت دوم یعنی هنر، فلسفە، و ادبیات و غیرە می‌باشد. هدف اساسی وجود انسان معنا بخشیدن بە زندگی خود و رسیدن بە حقیقت می‌باشد. از همین‌رو انسان به طور مداوم درون حلقه‌ی جستجوی حقیقت حیات، در جستجو بوده و در راه درک حقیقت جهان هستی، هرگز دست از تلاش برنداشتە و اگر امروزە میبینیم کە در صدد حفظ و ارتقای سطح زندگی انسانی – آزادی و هماهنگ با طبیعت، برآمدە همین واقعیت تاریخی نهان می‌باشد. هیچ اختراع و اکتشافی بدون نیروی خیال‌پردازی و تصور انسان‌های خلاق و جستجوگر ایجاد نشده باشند. انسان دارای بعدی متافیزیکی نیز می‌باشد، او آرزو، خیال و اهداف خود را از طریق هنر و ادبیات بە عرصە‌ی وجود درآورده دید گذاشته و در عین حال به ایجاد حافظە و میراث برای نسل‌های آیندە می‌پردازد. انسان بدینصورت عصر و دورانی را که در آن قرار دارد را به گونه‌ای زیبایی‌شناسانە در ک نموده، بیان داشته و منتقل نماید. چرا فلسفە در طول تمامی دوران تاریخ بە مسئلەای اساسی تبدیل شدە و اذهان را تا این اندازه بە خود مشغول نمودە است؟ بە این دلیل کە به تصادف و قدر باور نداشته و هر چیز را با دیالکتیک ( علت و نتیجه) مورد ارزیابی قرار نداده است. بلکه چرائی و چگونگی هر رویداد و پدیده‌ای که در اطرافش روی داده و یا وجود داشته را مورد مداقه قرار داده است. می‌توان گفت طبیعت دوم خلاقیت بی‌حد و مرز انسان را در خود داشته و بیان می‌دارد و انسان به یاری آن توانستە زندگی خویش را معنادار کردە و تحمل نماید. مرحله‌ی رنسانس زمانی در اروپا بە وقوع پیوست از کلیسای کاتولیک و جنگ‌های در حال وقوع، شکل گرفت، توانست در سطح والا و درخشانی پدیدار گشته و ارتقا یابد. اگر پیوستە نبوده باشد نیز اما بە راحتی می‌توان گفت حملات و یورش‌هائی که در کوهستان‌های کوردستان بر زندگی گریلا شکل می‌گیرند، به خاطر همین خود ویژگی می‌باشد. علی‌رغم تمامی تاثیرات نظام کاپیتالیسم که سعی در نفوذ بە درون ذهن و تسخیر حیات ما نیز عیان می‌باشد، در کوهستان‌های کوردستان یک مرکز خودویژه و آزاد صورت پذیرفته است. بدین معنا که خودویژگی‌های فکر و فلسفە‌ی حیات آزاد مختص رهبر آپو را پایه‌گذاری و ‌عملی می‌نماید. این نحوه‌ی حیات شخصیت‌های با ارادە، جسور، قهرمان و خلاق می‌آفریند کە اکنون تاثیرات قابل دید معظمی بر تحول حیات در کوردستان و خاورمیانه را به جا گذاشته است.

سعی کردیم به طور مختصر به اساس و بنیان جهان‌بینی جامعەای با معیارهای اکولوژیک، اخلاقی، سیاسی و آزادیخواهی زنان، کە فرد و جامعە‌ی آزاد را ایجاد می‌نماید، بپردازیم. بر همین اساس طی یک تعادل و هماهنگی صحیح، برنامە و نظم برای ایجاد طبیعت سوم تلاش می‌نماید. انسان بە شدت از طبیعت دور گردانیدە شدە و هر افراط و تفریطی را به کار بستن هر منبع طبیعی جایز می‌شمارد، چە با منطق پوزیتیوسم کە هر چیزی را از هم مجزا و تفکیک نموده و ارزیابی می‌نماید و چە برخورد مطلق متافیزیکی، در هر دو صورت بە همان نتیجە ختم خواهد شد.

به همین‌ خاطر ، احیا و ارتقای هماهنگی میان هوش تحلیلی ( آنالتیک ) و عاطفی در نظام و محتواهای آموزشی مبنا قرار داده شوند، این نیز فرد و جامعەای با وجدان، مسئولیت‌پذیر و با ارادە را پرورانده و به بار می‌آورد. در این صورت ما معتقدیم کە در چنین ساختار و نظام آموزشی، می‌توان برای نسل‌های آینده حیاتی باشکوه بە بار آورد.



pjak.eu


🆔 @GozarDemocratic‌

کوما جفاکین کوردستان: آمران و عاملان ترور رفیق شکری قطعا به سزای اعمالشان می‌رسند


ریاست مشترک شورای رهبری ک.ج.ک در رابطه با ترور «شکری سرحد» در مرکز شهر سلیمانیه بیانیه‌ای منتشر کرده و گفت؛"آنهایی که به او حمله کردند، بدون شک مجازات خواهند شد."

🆔 @GozarDemocratic‌

کوما جفاکین کوردستان: آمران و عاملان ترور رفیق شکری قطعا به سزای اعمالشان می‌رسند


ریاست مشترک شورای رهبری ک.ج.ک در رابطه با ترور «شکری سرحد» در مرکز شهر سلیمانیه بیانیه‌ای منتشر کرده و گفت؛"آنهایی که به او حمله کردند، بدون شک مجازات خواهند شد."


ریاست مشترک شورای رهبری کوما جفاکین کوردستان(ک.ج.ک) در بیانیه‌ای اعلام کرد:"یاد رفیقمان شکری سرحد که همه زندگی خود وقف آرمان آزادی نمود و عضو کمیته‌ی خانواده شهدا در باشور کوردستان بود را گرامی می‌داریم و عهد می‌بندیم، عاملان این حمله و آمران آن مجازات خواهند شد."

در این بیانیه آمده است:

"میهن‌دوستی که چند روز پیش در شهر سلیمانیه به دلیل ظلم و ستم فاشیست‌ها در باشور کوردستان به او حمله شد و به سختی مجروح شد، یکی از پیشمرگه‌های قدیمی علیه اشغالگری بود و میت به او حمله کرد. این امر نشان دهنده‌ی آن است که میت در باشور کوردستان خود را سازماندهی کرده و به حملات خود ادامه خواهد داد.

هدف ژنوساید است

این حملات علیه جنبش آزادی و کوردها و علیه میهن‌دوستان کورد نشان‌دهنده آن است که این حملات با هدف قتل‌عام کوردها انجام می‌شوند. ترور رفیق شکری بخشی از این سیاست است، فشار در باکور کوردستان، حملات اشغالگرانه به روژاوا و حملات علیه مخمور و شنگال با همین هدف انجام می‌شوند.

دولت ترکیه مرتکب اعمالی می‌شود که نمونه‌ی آن در هیچ جای جهان وجود ندارد. اینها نشان می‌دهد که آنها موجودیت خود را به قتل‌عام کوردها وابسته کرده‌اند. علت ائتلاف فاشیستی میان آ.ک.پ و م.ه.پ در حکومت نیز فقط از بین بردن جنبش آزادی کوردها و موجودیت کوردها و از بین بردن مبارزات آزادیخواهانه‌ی خلق کورد و قتل‌عام کوردها است.

سیاست ژنوساید را پیش می‌برند

دولت قاتل و اشغالگر خود را فروخته و کشورهای اروپایی و آمریکایی نیز از سیاست قتل‌عام آنها پشتیبانی می‌کنند. اروپا و آمریکا نیز از نابودی جنبش آزادی کوردها و سیاست قتل‌عام علیه خلق کورد پشتیبانی کرده و از خاورمیانه و به ویژه ترکیه برای منافع خود استفاده می‌کنند. از طرف دیگر کشورهای آمریکایی و اروپایی در هرجایی شریک این جنایت هستند. در برخی مواقع برای آنکه پشتیبانی خود از حملات و سیاست‌های کثیف را پنهان کنند، می‌گویند نباید شهروندان غیر نظامی کشته شوند. با این سخنان هم‌پیمانی و ائتلاف فاشیستی آ.ک.پ و م.ه.پ را بیشتر تحریک می‌کنند تا به سیاست ژنوساید کوردها ادامه دهند.

هر کسی این حملات را مشروع بداند شریک جرم هست

ما به وضوح اعلام می‌کنیم، هر حکومت و نیروی سیاسی حملات دولت ترکیه را مشروع ببیند، در قتل‌عام علیه کوردها شریک است. دولت ترکیه با پشتیبانی و کمک آمریکا و اروپا علیه جنبش آزادی و کوردها درصدد امحا و نابودی خلق کورد است. این حملات توسط ستمکارترین و جنایت‌کار‌ترین و ضدانسانی‌ترین حکومت و توسط طرفداران آنها انجام می‌شود. موضع‌گیری علیه این قتل‌عام‌ها، مبارزه علیه آنها و از بین بردن حکومت فاشیستی آ.ک.پ و م.ه.پ مشروع‌ترین مقاومت است. این مقاومت خلق‌های خاورمیانه در واقع خدمت بزرگی به همه بشریت می‌باشد.

دولت ترکیه در هر جایی که سیاستمداری با فکر آزاد و کورد وجود داشته باشد، به او حمله می‌کند. به انقلابیون و سیاستمدارانی که دارای تفکر آزاد هستند، نیز حمله می‌کنند. سکوت در مقابل این حملات کاری می‌کند که کوردهای آزاد به عنوان مجرم به نظر برسند و کسانی که سیاست قتل‌عام را انجام می‌دهند، حقدار به نظر برسند. باید همه بدانند که جنبش آزادی کوردها مشروع‌ترین مبارزات را انجام می‌دهد. مبارزات علیه قتل‌عام حق کوردهاست. نیروهای اشغالگر نه تنها مبارزات آزادی‌خواهانه‌ی خلق کورد با پیشاهنگی پ.ک.ک، بلکه در هر جایی خلق کوردها و نیروهای انقلابی دمکراتیک را هدف قرار داده‌اند. این مجرمان، ائتلاف فاشیستی میان آ.ک.پ و م.ه.پ هستند و به قتل‌عام کوردها ادامه می‌دهند و همچنین نیروهای اطلاعاتی و نیروهای شبه‌نظامی و ائتلاف‌هایی که به آنها خدمت می‌کنند، می‌باشند.

در هر جایی کورد وجود داشته باشد، پ.ک.ک نیز وجود دارد

در هر جایی کوردها وجود داشته باشند، پ.ک.ک نیز وجود دارد. هیچ کس نمی‌تواند بگوید، آنهایی که از تفکر رهبری دفاع می‌کنند باید در اینجا باشد و در جای دیگری نباشند. کورد اکنون دارای بزرگترین تفکر سیاسی در تاریخ خود می‌باشد. آنهایی که علیه این هستند، فاشیست می‌باشند. دشمنان تفکر کورد و قاتل هستند. در هر جایی کوردها وجود داشته باشند، تفکر و اندیشه‌ی رهبری نیز وجود دارد. حمله به کسانی که این اندیشه را دارند، به معنی دشمنی با خلق کورد است. حکومت آ.ک.پ و م.ه.پ به باکور، روژاوا، باشور، شنگال و در هر جایی که کوردها وجود داشته باشد، حتی در اروپا حمله می‌کنند. در اروپا نیز به رفیق ساکینه و رفقا فیدان و لیلا در پاریس حمله کرده و این همه نشان دهنده‌ی هدف آنهاست.

باید دولت ترکیه محاکمه شود

دولت ترکیه هیچ قانون و نورم و معیار بین‌المللی را نمی‌پذیرد. مردم غیرنظامی را می‌کشد و بیمارستان‌ها را بمباران می‌کند و جنگل‌ها را می‌سوزاند. از گازهای سمی و سلاح شیمیایی استفاده می‌کند. اینها همه جنایاتی هستند که باید در دادگاه حقوق بشر محاکمه شوند.

آمریکا نباید به دیکتاتورها و قاتل‌ها مشروعیت ببخشد

زمانی که رئیس جمهوری آمریکا بایدن بر سر کار آمد، گفت، به حقوق بشر و دمکراسی و قانون اهمیت می‌دهد. رئیس‌جمهور یک دولت زمانی که جنایت و حملات رژیم آ.ک.پ و م.ه.پ را نادیده گرفته و بسیار عادی با آنها برخورد می‌کند، یعنی پیش مردم آمریکا و همه‌ی بشریت به دیکتاتورها و قاتلین مشروعیت می‌دهد. اگر از لحاظ دمکراسی و آزادی سخنان آنها حقیقت داشته باشد، نباید اینگونه ارزش‌ها را قربانی منافع خود کنند.

در جهان مدرن سرمایه‌داری که در آن ریاکاری بر هر ارزش و معیاری ارجحیت دارد، باید خلق کورد علیه هرگونه حمله متحد بشوند و با موضع‌گیری میهن‌دوستانه خود علیه آنها بجنگند. به ویژه امروز که مبارزات و موضع گیری در مقابل دولت ترکیه غم آینده‌ی آزاد و دمکراتیک خلق کورد می‌باشد، به همین دلیل باید نیروهای سیاسی در هر چهار بخش کوردستان علیه حملات به انقلابیون و به تفکر و اندیشه رهبر آپو موضع‌گیری مشترک نشان دهند. ناکارآمدی در مقابل حملات دولت ترکیه و سکوت به معنی آن است که دولت ترکیه همه ی کوردها را مانند تبهکار و تروریست می‌بیند. همچنین واضح است که این امر به مسئله‌‌ی شرافت و کرامت برای خلق کورد تبدیل شده است.

باید دشمنان خلق کورد و ائتلاف‌ها از بین برده شوند

باید در ابتدا مردم سلیمانیه و مردم باشور و نیروهای سیاسی مانند یک انقلابی میهن‌دوست کورد، از رفیق شکری صیانت کرده و این هم موضع‌گیری نمونه‌ای باشد. در هر جایی کوردی یا یک کادر پ.ک.ک یا یک میهن‌دوست دارای تفکر و اندیشه رهبر آپو به قتل می‌رسد، باید از وی صیانت شود. این درست‌ترین پاسخ به این قتل‌عام‌هاست. اینچنین می‌توان این حملات را متوقف کرد. خلق کورد باید با روح اتحاد ملی علیه حکومت فاشیستی آ.ک.پ و م.ه.پ موضع‌گیری کنند تا دستگاه اطلاعاتی فاشیستی و نیروهای شبه‌نظامی آنها در باشور و در هر جای کوردستان باقی نمانند. باید دشمنان خلق کورد و ائتلاف از بین بروند.

خلق کورد و گریلا باج سنگینی می‌دهند و علیه هرگونه حمله می‌جنگند و حکومت آ.ک.پ و م.ه.پ را بسوی نابودی سوق می‌دهند. همه‌ی کوردها و نیروهای سیاسی در هر چهار بخش کوردستان و در خارج از میهن اگر موضع‌گیری‌ خود را نشان دهند، دیری نخواهد پایید که این حکومت از هم فرو می‌پاشد و باید علیه این حکومت بجنگند. زمانی که حکومت فاشیستی آ.ک.پ و م.ه.پ از بین برود، راه برای دمکراتیزه کردن و حل مسئله کورد در ترکیه باز می‌شود که این نیز گامی اساسی برای تضمین دستاوردها و دمکراتیزه نمودن خاورمیانه و کوردها می‌باشد.

بر این اساس از همه‌ی نیروهای سیاسی کورد و نیروهای دمکراتیک درخواست می‌کنیم، علیه حکومت آ.ک.پ و م.ه.پ حملات خود را گسترش دهند، کوردستان را آزاد کرده و ترکیه و خاورمیانه را دمکراتیزه کنند."



ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

قراردادِ اجتماعی فدراسیونِ دموکراتیکِ شمالِ سوریه - پروبلماتیکا
http://problematicaa.com/social-contract/


🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)

https://t.me/regaurebaz

https://www.clubhouse.com/join/%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF-%D9%88-%D8%AF%D9%85%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C%DA%A9/4UsuEzWE/PDeEqgLr




🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)

https://t.me/regaurebaz

‏بۆ ئازادی جەستەیی ڕێبەر ئۆجالان، ئێمە لەسەر پلاتفۆرمەکانی دیجیتاڵ میدیا هەڵمەت سازدەکەین

بە درێژایی مانگی ئۆکتۆبەر ئەو هەڵمەتە بەردەوام دەبێت

بۆیە بانگەوازی لە تەواوی گەلی خۆمان و دۆستان دەکەین، کە لە مانگی ئۆکتبەر بەشداری ئەو هەڵمەتە بکەن

ئازادی سەردەکەوێت


🆔 @GozarDemocratic‌

Em ji bo azadiya fîzîkî ya Birêz Ocalan liser pilatformên medya dijîtal dest bi kampanya yê dikin.

Emê tevahî meha Cotmehê kampanya xwe bidomînin.

Em bang li gelê Kurd û dostên xwe dikin ku bi awayekî aktîf tevlî kampanya me bibin.

Wê Azadî Bi Serkeve.

🆔 @GozarDemocratic‌

مراد کاراییلان: بن مایه نبرد ایدئولوژی، باور و عزم راسخ است

مراد کاراییلان فرمانده قرارگاه مرکزی نیروهای مدافع خلق اعلام کرد که تابستان جنگ، ایدئولوژی، باور و عزم راسخ است و مبارزه آزادیخواهانه کوردستان به همه نشان خواهد داد که اراده و قابلیتهای انسانی بر هر نوع تکنولوژی‌ای فائق خواهد آمد.


🆔 @GozarDemocratic‌

مراد کاراییلان: بن مایه نبرد ایدئولوژی، باور و عزم راسخ است

مراد کاراییلان فرمانده قرارگاه مرکزی نیروهای مدافع خلق اعلام کرد که تابستان جنگ، ایدئولوژی، باور و عزم راسخ است و مبارزه آزادیخواهانه کوردستان به همه نشان خواهد داد که اراده و قابلیتهای انسانی بر هر نوع تکنولوژی‌ای فائق خواهد آمد.


مراد کاراییلان فرمانده قرارگاه مرکزی نیروهای مدافع خلق (NPG) از طریق بی‌سیم با نیروهای گریلا در جبهه‌های جنگ سخن گفت.

در این سخنرانی فرمانده کاراییلان اظهار داشت که تنها بن مایه و جوهر نبرد ایدئولوژی، باور و عزم راسخ نیروهای رزمنده است. ما اکنون تلاش می‌کنیم که به همه نشان بدهیم اراده و قابلیتهای انسانی می‌تواند بر هر نوع تکنولوژی‌ای فایق آید و تمام تلاشی که ما در جبهه‌های گریلایی درصدد آنجام آن هستیم بر این موضوع متمرکز شده است.

فرمانده کاراییلان در ادامه اظهار داشت که یافتن پاسخ برای هر مشکل و موضوعی، معیار بنیادی آپویی است. یک میلیتان آپویی در هر جایی که حضور داشته باشد، در صورتیکه خواسته شود، به یک انسان مهربان و معمولی و در صورت لزوم به یک ژنرال تبدیل می‌شود.

متن سخنرانی مراد کاراییلان به شرح ذیل است:

مبارزه ما وارد مهمترین مرحله تاریخی خود شده است. در مقابله با حملات همه جانبه آ.ک.پ/م.ه.پ و ارگنگون فاشیست، مقاومت ما به مرحله بسیار مهمی رسیده است. همانگونه که اطلاع دارید، رژیم برای ممانعت از مبارزه آزادی، توطئه نابودی ما را طراحی کرده بود. جوهره این توطئه، نابودی جنبش آزادی و به موفقیت رساندن سیاست قتل‌عام خلقمان بود. دولت ترک برای دست‌یابی به هدف خود، هم در حوزه بین‌المللی به احیای توطئه دست زده و هم از عضویت در ناتو به بهترین شیوه استفاده کرده و هم با استفاده از موقعیت ژئو-استرانژیک ترکیه به معامله دست زده و تلاش کرد که بین نیروهایی مانند روسیه و امریکا بازی کند، تا از این طریق بتواند حمایت همه را به سوی خود جلب کرده و جنبش ما را نابود کند.

پنج هدف حمله نظامی با شکست روبرو شد

هدف اصلی حمله نظامی رژیم و ائتلاف موجود چه بود؟ نخست، از طریق انزوای مطلق و تحمیل شکنجه بر رهبر ما بتواند پیشروی کند. دوم؛ تا سال ۲۰۱۷ بتواند نیروی گریلا را به تمامی نابود کرده و سیستم کنترل فرماندهی نیروهای گریلا را به تمامی متلاشی کند. سوم؛ با فشارهای فاشیستی و خشن، خروش و خیزش باکور کوردستان را سرکوب و پراکنده و تسلیم کند. با این هدف تلاش نمود تا سیاست دمکراتیک کوردی را به تمامی تحت فشار قرار داده و سنگرهای تصرف شده را یکی به دنبال دیگری اشغال کرده و جنبش را نابود کند. همراه با این، جنبش‌های چپ-سوسیالیست ترکیه را با همان شیوه از میان برداشته و تضعیف کند. چهارم؛ با استفاده از نیروی سیاسی، نیروهای انقلابی روژآوا را مورد حمله قرار داده و آنها را در لیست ترور گنجانده و انقلاب روژآوا را نابود کند. پنجم؛ مقاومت خلق ایزدی در شنگال را را در هم شکسته و بار دیگر آنها را تحت کنترل خود قرار دهد. به طور خلاصه، هدف رژیم دولت استعمارگر ترک دستیابی به این موارد بود. آیا توانسته است به این اهداف دست پیدا کند؟ خیر، اشکار است که نتوانسته است به این اهداف دست پیدا کند. با شکست مواجه شده است. دولت فاشیست ترک در این باره به پیروزی دست نیافته است. بالعکس آنچه رژیم ایجاد کرده است در بحران عمیق و چندجانبه‌ای قرار گرفته و اوضاع به گونه‌ای است که همه می‌توانند برای زمان به سر آمدن این رژیم زمانی را معین کنند و برای آینده بعد از این رژیم، همه در رابطه با اوضاع بعد از آن بحث می‌کنند. این رژیم خواست ما را از میان بردارد. اما خود در آستانه نابودی قرار گرفته است و در مرحله نابودی کامل قرار گرفته است.

گلادیو تکنولوژی جنگی را در اختیار ترکیه قرار داده است

در ظرف ۶ سال و خصوصا علیه رهبر ما، هوالان ما در زندان، گریلاهای آزادی، خلقمان، عرصه سیاست دمکراتیک و نیروهای چپ-سوسیالیست حملات سنگینی روی داد. سرمایه‌های جهانی و ناتو از ۱۵ اگوست ۱۹۸۴ به بعد اجازه ندادند که ارتش ترک در مقابل نیروهای گریلا شکست بخورد. از سال ۲۰۱۲ مشاهده می‌کنیم که ارتش ترک در مقابل نیروهای گریلای ما در تنگنا قرار گرفته و در آستانه شکست واقع شده بود. به همین دلیل بود که اعلان آتش‌بس را پذیرفتند و ترکیه هم از فرصت استفاده کرده و نیروهای پارامیلیتار جدیدی را سازماندهی کرد و هم با حمایت گلادیو تکنولوژی نوین را در اختیار ارتش ترک قرار داد. برخی از این تکنولوژی را مستقیما در اختیار انها قرار دادند و برخی دیگر از آن را به دلیل نارضایتی افکار عمومی به صورت مستقیم در اختیار آنها قرار ندادند. هر کشوری بخشی از آن را در اختیار ارتش ترک قرار داد، یا فورمول‌های آن را در اختیار ترکیه قرار داده و اجازه ساخت آن را به ترکیه دادند.

مانند هوایپماهای بدون سرنشین ÎHA و SÎHA، اکنون اردوغان در سخنرانی‌های محلی با استفاده از تولید ملی بسیار از خود تمجید می‌کند، اما ما می‌دانیم که هر بخش از این تسلیحات را کشوری به ترکیه داده است، برخی دیگر را خریداری کرده و از این طریق آنها را ساخته‌اند.

با اراده‌ای بزرگ مقاومت می‌کنند

آنها تصور می‌کردند که با استفاده از این تکنولوژی سریعا می‌توانند نیروی ما را نابود کنند. بر این اساس به حملات بسیار سنگین و گسترده‌ای دست زدند. نیروهای جنبش آزادیخواه کوردستان در مقابل این حملات به شیوه‌ای بی‌نظیر در مقابل آنان مقاومت کردند، و مقاومت تاریخی بی‌نظیری را نشان دادند. در وهله نخست رهبر ما، در مقابل سیستم امرالی اراده‌ای عظیم از خود نشان داده و موضع انسانی وی، همچنین مقاومت در زندان‌ها، مقاومت در عرصه سیاسی دمکراتیک و موضع فداکارانه خلقمان حاکی از عدم تسلیم بود. و تمام این موراد اصرار بر راستی و برحق بودن ما است. در این فرایند، بدون تردید مقاومت گسترده در میدان جنگ بوده است. هم مقاومت گریلاهای آزادی در باکور کوردستان و مناطق حفاظتی میدیا، هم مقاومت رزمندگان در بخش‌های دیگر به شیوه‌ای تعیین کننده تاریخی و قاطع بوده‌اند. بدون تردید این مقاومت به آسانی میسر نشده است. با اراده‌ای عظیم و با روح فدایی شامخ، بر اساس فداکاری صورت گرفته است و هزینه‌های سنگینی در این باره داده شده‌اند. یعنی با فداکاری و اراده‌ای عظیم، این فرایند به مرحله کنونی رسیده و مدیریت شده است و خواهد شد.

توطئه‌های اشغالگری سال ۲۰۲۱ با شکست مواجه شده‌اند

نیروهای توطئه‌گر بعد از مدتی دریافتند که دولت فاشیست ترک نمی‌تواند به پیروزی برسد، به شیوه‌ای فعالتر نقش خود را ایفا کردند. بر این اساس از طریق توطئه در روژآوا؛ عفرین و سریکانی و گری سپی را اشغال کردند. همچنین خط مزدوری و نوکری را در میان کورد بیش از پیش فعال کردند و در کوردستان زمینه‌سازی کردند تا شبکه جاسوسی میت در همه جا گسترش پیدا کند. اطلاعات را به میت ترکیه انتقال دادند. این نیروها همراه با تمام این اقدامات نتوانستند که به پیروزی برسند، به همین دلیل مناطق حفاظتی میدیا را به مرکز توطئه خود در سال ۲۰۲۱ تبدیل کردند. برای این مسئله هم پارت دمکرات کوردستان را برای همکاری و حکومت عراق را برای سکوت در این مسئله آماده کردند. هدف آنان این بود که توطئه‌ای گسترده مانند توطئه بین‌المللی ۱۵ فوریه را بر ما تحمیل کنند، جنبش آزادی را از مناطق حقاظتی میدیا خارج کرده و از این طریق بر مراکز هماهنگی جنبش ضربه وارد کنند. آن را پراکنده کرده و از این طریق به نتیجه دست پیدا کنند.

برای پیشبرد و تسهیل در سال جدید و پیروزی خود، هنوز زمستان به اتمام نرسیده بود که در فوریه به شیوه‌ای سورپرایز به گاره حمله کردند. هدف اساسی آنها از این حمله نابودی مرکز گریلا بود و با اشغال این منطقه تلاش می‌کردند تا برای سال آینده از این قسمت عملیات نظامی خود را به پیش ببرند. اما همانگونه اطلاع دارید، با پیشاهنگی فرمانده شورش بیت‌الشباب و با مقاومت وی این طرح و این حمله شکست خورد. اما در این حمله به نتایجی دست یافتند و تصور می‌کردند که اگر در مناطق نزدیک به مرز دست به عملیات نظامی بزنند می‌توانند به نتایج بیشتری دست پیدا کنند.

بر همین اساس بود که در ۲۳ اوریل در مناطق آواشین، در منطقه ارتوش از توابع زاپ، در منطقه قاشورا در متینا به حمله دست زدند. برآورد کرده بودند که نیروهای ما در این مناطق نمی‌توانند در مقابل تکنولوژی پیشرفته آنها مقاومت کنند و طی یک یا دو هفته می‌توانند این مناطق را اشغال کرده و در مدت زمانی کم آواشین، زاپ و متینا را کنترل کنند. بر اساس طرح آنها، در مدت ۲ ماه تمام منطقه حفاظتی میدیا می‌بایست اشغال می‌شد. اما تمام محاسبات آنها نقش بر آب شد. اکنون در مدت چهار ماه و نیم اشغال مناطق حفاظتی میدیا از یک طرف، حتی نتوانسته‌اند در آواشین، ارتوش و زاپ و قاشوره هم در متینا به پیشرفت دست پیدا کرده و این مناطق را به تمامی کنترل کنند. در برخی از مناطق نیروهای اشغالگرشان را مستقر کرده‌اند اما با این حال به حاکمیت در منطقه دست پیدا نکرده‌اند. در آواشین هنوز مناطق بسیاری وجود دارند که نتوانسته‌اند وارد ان شده و مقاومت بزرگی در جریان است. کاملا اشکار است که دولت ترک به هیچ وجه انتظار چنین عملیات و مانور و تاکتیک و مقاومتی از سوی نیروهای گریلا نبود. در این مناطق برای آنکه از این بن بست خارج شود، نیروهای پارت دمکرات کوردستان را وارد عمل کرده و تلاش نمود تا از ان به نتیجه‌ای دست پیدا کند. اما در این باره هم نتوانسته‌اند به نتایج دلخواه خود دست پیدا کنند. به طور خلاصه، علیرغم حمایت و کمک نیروهای توطئه‌گر بین‌المللی هم دولت ترک اکنون در آستانه درهای مناطق حفاظتی میدیا تا حد زیادی با شکست مواجه شده است.

در این فرایند اهمیت نبرد با راهکار تیمی و حرفه‌ای که بر اساس پروژه احیای نیروهای گریلا و واقعیت تاکتیک‌های معاصر و جدید دنبال می‌شود اثبات شده است. به همین دلیل عملکرد ۷ ماه گذشته برای ما بسیار مهم بوده است. نیروهای گریلای ما که بر اساس گفته رهبر آپو که انسان بالاترین تکنولوژی است، به اثبات رسانده‌اند که در نبرد با تکنولوژی به سطح مهمی ارتقا یافته‌اند. در واقع تکنولوژی پیشرفته در مقایسه با سلاح‌های تکنولوژیک بیش از پیش راه را برای تقویت اطلاعات گشوده است. یعنی فرصت‌ها و امکانات کسب اطلاعات در سایه تکنولوژی افزایش یافته‌اند. به همین دلیل در دوران ما دیگر اطلاعات به عاملی بسیار مهم در جنگ تبدیل شده است. می‌توان گفت که در یک جنگ، سه فاکتور در آینده نقش اساسی را دارد: نخست؛ عامل انسانی، یعنی نه با نیروی نظامی یکپارچه و کلاسیک، بلکه با نیروی نظامی با عزم راسخ و متخصص و حرفه‌ای می‌تواند نبرد را به پیش ببرد و به نتیجه دست پیدا کند. در اینجا قابلیت و کیفیت انسانی برخوردار از عزم راسخ ایدولوژیک، درک نبرد می‌تواند عامل اساسی باشد. دوم؛ اطلاعات و سوم، سلاح تکنولوژیک است. شاید بتوان به جنگ روانی هم اشاره کرد.، اما سه عامل یاد شده تعیین کننده هستند.

بن مایه نبرد باور، ایدئولوژی و عزم راسخ است

در وضعیت کنونی کسانی که واقعیات را نمی‌بینند، یعنی کسانی که وضعیت را به درستی ارزیابی نمی‌کنند، در نبرد نمی‌توانند به پیروزی دست پیدا کنند. نمونه بارز این مورد ارتش ارمنستان است. نیرویی که به شیوه‌ای درست و خلاقانه اطلاعاتی دشمن خود را خنثی نماید در صحنه نبرد می‌تواند فرصتها و امکانات پیروزی را کسب کند. در این رابطه تفکر و عمق تاکتیکی، انعطاف‌پذیری و هنر مانور از اهمیت برخوردارند. در واقعیت نبرد کنونی مسئله استتار و دیسیپلین بسیار مهم هستند. این دو همیشه در نبرد مهم بوده‌اند. اما در وضعیت کنونی خصوصا در نبرد گریلایی این مسئله از اهمیت بیشتری برخوردار است. در نبرد گریلایی که سازماندهی با باور و ایدئولوژی و عزم راسخ وجود دارد، دو مسئله مهم وجود دارند. نخست دیسبپلین و دوم استتار؛ بدون شک عامل انسانی می‌تواند با آگاهی، سازماندهی و طراحی و برنامه‌ریزی در این رابطه مهم هستند. یعنی باید به سطحی دست پیدا کنند که با عزم راسخ و اراده اهداف خود را تحقق ببخشند. نیرویی که از این اراده برخوردار نیست و به ایدئولوژی اتکا نداشته باشد، بزرگترین سلاح تکنولوژیک جهان را هم در دست داشته باشد، بیشترین جیره و مواجب را هم بگیرد، در نبرد به پیروزی دست پیدا نمی‌کند. ارتش افغانستان بارزترین نمونه است، علیرغم اینکه این ارتش سلاح‌های مدرن در اختیار داشت و آموزش آمریکا را هم داشت، نتوانست در مقابل طالبان به پیروزی دست پیدا کند و دچار هزیمت شد. زیرا تنها جوهر نبرد ایدولوژی و باور و راسخ نیروهای رزمنده است. اکنون ما تلاش می‌کنیم به همه نشان بدهیم که اراده و شایستگی و قابلیت‌های انسانی می‌تواند تکنولوژی معاصر را در هم بکشند. آنچه که اکنون در مناطق حفاظتی میدیا روی می‌دهد این مسئله است. در واقع ما تلاش می‌کنیم که این مسئله را در تمام عرصه‌های گریلا گسترش بدهیم. ما قدم به قدم این واقعیت را در کوردستان خلق می‌کنیم. در واقع جنبش طالبان به شیوه‌ای ملموس آن را با نبرد خود به نمایش گذاشت. فارغ از ارزش‌گذاری ایدئولوژی جنبش طالبان، مشاهده شد که جنبشی که به جامعه اتکا دارد، هیچ تکنولوژی‌ای در جهان نمی‌تواند بر آن به پیروزی برسد. در افغانستان این مسئله در عمل مشاهده شد.

گریلای سده بیست و یکم در کوردستان است که خلق می‌شود

مبارزه‌ای که اکنون جنبش ما آن را انجام می‌دهد، نه فقط در کوردستان و برای خلق کوردستان، بلکه برای تمام خلق‌های منطقه و جامعه جهانی به مبارزه‌ای مهم تبدیل شده است. مبارزه آزادیخواهانه خلق کوردستان که در مقابله با مدرنیته سرمایه‌داری بر مدرنیته دمکراتیک اتکا دارد، به همه نشان داده است که اراده و شایستگی‌های انسانی بر هرگونه تکنولوژی‌ای برتری دارد. بر این اساس گریلای سده بیست و یکم در کوردستان است که خلق می‌شود. بدون تردید این مسئله به آسانی میسر نمی‌شود. بلکه در سایه مقاومت رزمندگان قهرمانی که با ارزش‌های و معیارهای فلسفه رهبر آپو به فدایی تبدیل شده‌اند، تحقق پیدا می‌کند.

در صورتیکه تمرکز بر ایدولوژی وجود نداشت چنین مسئله‌ای امکان پذیر نبود. تنها با قهرمانی و فداییهای که با ایدلولوژی رهبر آپو مجهز شده‌اند و برای آرمان خویش خود را فدا می‌کنند، این فرایند می‌تواند به پیش برده شود. از چیاگر و خباتکار گرفته تا زریان‌ها، سوروها، آزادها، چکدارها و برچم‌ها، از دلال آمد گرفته تا آتاکان ماهر و دوغان‌ها، تا ولات، چاورش و شروین‌ها، با قهرمانی و مبارزه این مسیر طی شده است.

سال‌های اخیر در سایه انقلابیون بزرگی مانند علی پلنگ، چیچک بوتان، ییلماز درسیم و زین جزیره، عگید جفیان، دلشیر هرکول، هورام و آمارا و نوژین‌ها بوده است که این فرایند در عمل ادامه یافته است. اگر مقاومت فرماندهان گرانقدری مانند شورَش، سرحد، ساریا، هژار و رِیبر در جریان نبود، ما امروز نمی‌توانستیم اینگونه سخن بگوییم. اما فقط این شهدا بوده‌اند؟ هزاران نفر از رفقای قهرمان ما هم در این فرایند حضور داشته‌اند که نام آنها را بر زبان نمی‌آوریم. رفقای انترناسیوونالیست ما از خلق‌های دیگری هم حضور داشته‌اند. با عزم و اراده راسخ و مشاهده پیروزی در چشمان دختران و پسران کوردستان، در سایه رفقای آپویی فدایی که قلب آنان برای آزادی می‌تپد، این واقعیت تحقق یافته است و می‌توانیم امروز از آن حرف بزنیم. در سایه میلیتان‌هایی که امروز با فداکاری و جسارتی بزرگ در ورخله و تپه سپی مقاومت می‌کنند، در سایه شاهین‌ها در آواشین و زاپ و قاشوره است که این واقعیت تاریخی بیش از هر زمان دیگری هویدا شده است.

واقعیت مقاومت‌مندی رزمندگان پ.ک.ک و موضع راسخ آنان برای دست‌یابی به پیروزی است که بر جامعه کوردستان تاثیر گذار بوده است و تاثیری بزرگ را بر ما دارد. در بیستمین روز مقاومت زندوره به فرمانده مقاومت آن منطقه، شهید هژار پیام داده می‌شود، اما هوال پیشاهنگ ما این پاسخ را داد: یک مجروح داریم، وضعیت وی بحرانی است. نمی‌تواند حرکت کند. من با وی می‌مانم و تا آخرین لحظه می‌جنگم، اما هوالان دیگر می‌توانند عقب‌نشینی کنند. هوالان دیگر هم این پاسخ را شنیده و آنها هم عقب‌نشینی نمی‌کنند، همرزم مجروح و فرمانده خود را تنها نمی‌گذارند. تصمیم می‌گیرند که مقاومت را ادامه بدهند. بر این اساس افسانه زندوره نوشته می‌شود. در دو ماه با فداکاری بزرگی مقاومت کردند و عقب‌نشینی نکردند. همان موضع در تونل فاریس از سوی هوال دیانا گرفته شد. هوال دیانا و هوالان همراه با وی نشان دادند که باید میلیتان آپویی و فدایی چگونه باشد.

تا زمانیکه میلیتان‌های آپویی جان خود را برای همرزمش فدا می‌کنند، این جنبش هیچگاه شکست نمی‌خورد

این موضعگیری‌ها مواضعی ساده نیستند. این موضعگیری موضعی انسانی است که برای انسانیت مایه شکوه و سربلندی است. تا زمانیکه هوال، میلیتان و فداییانی که جان خود را برای هوالان دیگرشان فدا می‌کنند وجود داشته باشند، این جنبش هیچگاه شکست نمی‌خورد. این موضع موضعی بسیار ارزشمند، عالی و مهم است. از ارزش‌های بشری و انسانی است. اگر در عمل هوالان اینگونه برای همرزمانشان عمل می‌کنند، مشخص است که در مسیر رفاقت و دوستی به سطحی عالی ارتقا پیدا کرده‌اند. برای همه ما این روند معیار اساسی عمل است. یک رزمنده آپویی چگونه می‌تواند خود را برای هوالان خود فدا کند. در این مرحله مشاهده شده است که یکی از فرماندهان پیشاهنگ آپویی برای رزمندگان خود چگونه جان خود را فدا می‌کند. یا رفتاری که فرمانده گرانقدر هوال خباتکار در مقاومت نصیبین از خود نشان داد، ایستار فدایی آپویی-ایدئولوژیک چیاگر که هر چه بادا باد، نتیجه بی‌نظیر خواهد بود، امروز در نبرد سنگر به سنگر روی می‌دهد. این برای ما سربلندی عظیمی است. رفاقت ما برای چنین رفقایی، فرصتی بوده است و به آن افتخار می‌کنیم.

تصور می‌کنند که با دروغ‌پردازی به نتیجه می‌رسند

اکنون تبهکاران حاکم دولت ترک می‌گویند که دیگر هیچ کس به آنها نمی‌پیوندد، امسال این تعداد کم به آنها پیوسته‌اند، ما شمار گریلاها را در باکور کم کرده‌ایم. تعداد آنها کم شده است؛ به این شیوه برای خود در مورد پیروزی داستانسرایی می‌کنند. از این طریق جامعه ترکیه را فریب می‌دهند. اگر این پهلوان پنبه‌ها که با چند دوربین بر گذرگاه‌ها، بر مسیرهای مواصلاتی از سوی پلیس و مزدور‌ها قرار داده‌اید از میان برده شوند آن زمان خواهید دید که آیا جوانان کورد قافله به قافله به کوهستان‌ها می‌آیند یا نه؟ در راه‌ها برای هر نفر یک پلیس گذاشته‌اند، صدها نفر را از مسیر برگردانده‌اند، به زندان افکنده‌اند. و هم اکنون هم می‌گویند ما آنها را متوقف کرده‌ایم؛ جامعه را اینگونه فریب می‌دهند. تصور می‌کنند از طریق امپراتوری وحشت، با فشار و خشونت و جنگ روانی به نتیجه دست پیدا می‌کنند. نتایج جنگ را با مردم در میان نمی‌گذارند. تلفات خود را در باشور بسیار کم اعلام می‌کنند و آمار خود را باکور اعلام نمی‌کنند. تلفات خود در جنگ را به شیوه وارونه اعلام کرده و دست به پنهان‌کاری می‌زنند. چرا؟ زیرا در باکور کوردستان همیشه تبلیغات می‌کنند که ما در باکور گریلا را انفعال کشانده‌ایم. هم اکنون نیز زمانیکه از عملیات‌های ما سخن می‌گویند عملا دروغهایشان آشکار می‌شود. به همین دلیل است که بسیار کم و بندرت در مورد عملیات در باکور و نتایج آن حرف می‌زنند. به طور گسترده اخبار را اینگونه تنظیم می‌کنند که فلان شمار از گریلا ها متقاعد شده و تسلیم شده‌اند.

سال‌های اخیر از جمله دورانی است که تعداد بریدگان از صفوف ما بسیار کم شده است. اما باز اعلام می‌کنند که فرار کرده‌اند، دچار انشعاب شده‌اند. اینچنین دروغ را به جامعه می‌قبولانند. مدتی قبل که پیوستن عمومی و گسترده به صفوف ما روی داه بود، عده‌ای را به صفوف نیروهای ما فرستادند، و برخی از آنان در آن زمان فرار کرده بودند. عده‌ای در باشور عمدتا توسط پارت دمکرات کوردستان دستگیر شده و این حزب آنها را به جمهوری ترک می‌فروشد، دولت ترک تمام این افراد را به عنوان افراد فراری از ما جا می‌زند، آن را به خبر تبدیل کرده و جنگ روانی را افزایش می‌دهند. این واقعیات را آنها مخفی کرده یا وارونه جلوه می‌دهند و بدین نحو به جامعه تحویل می‌دهند. تلاش می‌کنند با این دروغپردازیها خود را پیروز نشان دهند و ظلم تحمیل شده بر خلقمان را ادامه دهند.

هر روز جنگل‌های ما را به آتش می‌کشند. اکنون در درسیم و بوتان بیشتر از هر چیزی بر آتش زدن جنگل‌ها تمرکز کرده‌اند. در جریان اتش‌سوزی جنگل‌های ترکیه، خلق کورد و جنبش ما را متهم کرده بوند. این آتش‌سوزی‌ها به دلیل طبیعی بود و برخی از گروه‌های منفعت‌طلب که به دلیل رانت در آن دست داشتند ان را به گردن ما انداختند. چرا؟ زیرا از حسن نیت برخوردار نیستند. آنها در کوردستان جنگل‌ها را به آتش می‌کشند، و بر همین اساس تصور می‌کنند که ما هم مانند آنها در ترکیه جنگل‌ها را به آتش می‌کشیم. تا این حد مزور و قبیح هستند.

فکر می‌کنند که با اتش زدن جنگل‌ها و ازدیا سدها، عرصه را بر گریلا می‌توانند تنگ کنند و به نتیجه دست پیدا کنند. پس چرا به هوایپماهای بدون سرنشین خودشان فخر می‌فروختند؟ قهرمانی نظامیانشان کجا رفته است؟ پس چرا این اقدامات را در پیش می‌گیرند؟ چهار تبهکار بر کوردستان ظلم روا می‌دارند. این تبهکاران طیب اردوغان، داوود اوغلو و سلیمان سویلو و خلوصی آکار هستند. خلوصی آکار هر روز در مقابل دوربین دست به دروغپردازی می‌زند، کشت‌شدگان را می‌شمارد. آنها شکارچیان انسان هستند. فکر می‌کنند که با قتل جوانان کورد، می‌توانند جنبش آزادی را نابود کنند. اما نمی‌توانید. زیرا پ.ک.ک به جامعه تبدیل شده است. نمی‌توانند جامعه کورد را نابود کنند. صدها سال است که به هر اقدامی که دست زده باشند، نتوانسته‌اند به نتیجه دست پیدا کنند و اکنون هم نمی‌توانند به نتیجه دست پیدا کنند. به جای انکه این واقعیت را ببینند، برای آنکه در مسند قدرت باقی بمانند، دست به خونریزی می‌زنند. به شیوه‌ای سادیستی می‌خواهند خونریزی کنند و بر این اساس حاکمیت خود را ادامه دهند. تنها دلیل ادامه جنگ این مسئله است و گرنه خودشان هم می‌دانند که جنگ هیچ نتیجه‌ای در بر ندارد. از طرف دیگر مگر رهبر آپو به آنها نگفت که اگر به من فرصت بدهید من مسئله را در یک هفته حل می‌کنم؟ اگر سیاست آنها قتل‌عام نیست، چرا این مسیر را تجربه نمی‌کنید؟ آنها می‌خواهند از طریق جنگ، نابودی و قتل‌عام به نتیجه دست پیدا کنند، که این اقدام هم تلاشی بی‌ثمر است. امکان ندارد که به نتیجه دست پیدا کنند. اما آنها بر این مسئله تمرکز می‌کنند. اما محکوم تاریخ هستند. خون‌هایی که بر زمین ریخته‌اند، دیر یا زود، تقاص خواهند گرفت. این چهار تبهکار هیچگاه نخواهند توانست که از زیر بار این اقدامات رهایی پیدا کنند و سرانجام باید تقاص پس بدهند.

در هر صورت، سیستم فاشیستی و استعمارگری در کوردستان از میان می‌رود

هر اقدامی که صورت دهند، به پیروزی نمی‌رسند. در کوردستان برای آنکه جوانان ما به مبارزه نپیوندند، به شیوه‌ای صریح، هرویین را ترویج می‌کنند و سیاست‌های کشتار سپید را گسترش می‌دهند. همراه با این اقدامات پلید، در مناطق حفاظتی میدیا سلاح‌های شیمیایی را بکار می‌گیرند. خط مزدوری کوردها را تقویت می‌کنند. و بعد از آنکه از تمام این اقدامات نتیجه‌ای نگرفتند، برای آنکه حوزه‌های دفاعی میدیا را اشغال کنند، علیه نیروی‌های مدافع خلق، یگانهای مدافع شنگال و یگان‌های مدافع روژهلات کوردستان حمله هوایی را انجام دادند. در شنگال بیمارستان را بمباران کردند. آشکارا قوانین بین‌المللی را نقض می‌کنند. هر اقدامی انجام دهند اما نمی‌توانند مسیر حرکت تاریخ را متوقف کنند.

جنش آزادی همواره ادامه پیدا می‌کند، این مبارزه به پیروزی می‌رسد، در کوردستان سیستم فاشیستی، استعمارگر از میان می‌رود. دیگر امکان ندارد که از این سرنوشت محتوم رهایی پیدا کنند. تنها یک راه وجود دارد، آنهم پذیرش واقعیت است. موجودیت خلق کورد را به رسمیت بشناسند. از یک طرف می‌گویند که ما را نابود می‌کنند، در آستانه نابودی هستند، از طرف دیگر هم می‌گویند که پ.ک.ک در روژآوا به نیروهای بین‌المللی اتکا دارد، ارتشی یکصد هزار نفره را ایجاد کرده است و برای ترکیه تهدیدی بزرگ به شمار می‌رود. این دو گفته ناقض هم هستند. هم می‌گویند پ.ک.ک را نابود کرده‌ایم و هم می‌گویند پ.ک.ک بزرگ شده است.