Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
سایههای تاریکی از کوبانی رمیدند
جمیل مظلوم از فرماندهان نیروهای سوریه دمکراتیک در منطقه فرات اعلام کرد که ۷ سال قبل نبرد مرگ و زندگی در کوبانی روی داد و نور بر تاریکی به پیروزی رسید.
🆔 @GozarDemocratic
جمیل مظلوم از فرماندهان نیروهای سوریه دمکراتیک در منطقه فرات اعلام کرد که ۷ سال قبل نبرد مرگ و زندگی در کوبانی روی داد و نور بر تاریکی به پیروزی رسید.
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
سایههای تاریکی از کوبانی رمیدند جمیل مظلوم از فرماندهان نیروهای سوریه دمکراتیک در منطقه فرات اعلام کرد که ۷ سال قبل نبرد مرگ و زندگی در کوبانی روی داد و نور بر تاریکی به پیروزی رسید. 🆔 @GozarDemocratic
سایههای تاریکی از کوبانی رمیدند
جمیل مظلوم از فرماندهان نیروهای سوریه دمکراتیک در منطقه فرات اعلام کرد که ۷ سال قبل نبرد مرگ و زندگی در کوبانی روی داد و نور بر تاریکی به پیروزی رسید.
جمیل مظلوم از فرماندهان نیروهای سوریه دمکراتیک در منطقه فرات به مناسبت سالگرد حملات اشغالگرانه به کوبانی با خبرگزاری فرات گفتگو کرد.
فرات نیوز: پیش از آغاز حملات به کوبانی، جو عمومی این شهر چگونه بود؟
جمیل مظلوم: هفت سال از حمله به کوبانی گذشته است و اکنون وارد هشتمین سال آن میشویم. با گرامیداشت یاد و خاطره شهدای کوبانی، کسانی که علیه داعش به جنگیدند، آرین میرکان، گلهات، هیرش، زوزان، ریوان و دلگش، یاد و خاطره تمام شهدای کوبانی را گرامی میداریم. در مقابل آنان سر تعظیم فرود میآورم.
پیش از انکه داعش به کوبانی حمله کند، در خاورمیانه، در سوریه فرایندی وجود داشت که خلقها آن را آغاز کرده بودند. به منظور ممانعت از سوء استفاده از این فرایند، کورد سیستم خود را ایجاد کرده بود. خلق کورد با تفکر و فلسفه رهبر آزادیخواهانه خود را سازماندهی کرده و از خود دفاع کرد. خلق کورد برای خلقهای روژآوا و سوریه دست به ایجاد کانتون زده بود. کانتونهای عفرین، کوبانی و جزیره ایجاد شدند. بدون شک زمینه و شرایط آن زمان حاکی از دشواری بودند. حملات حکومت دمشق نیز در جریان بودند. همچنین النصره، احرار الشام هم تحت عنوان ارتش آزاد سازماندهی شده بودند و در برخی از مناطق تبهکاران دست به حمله میزند. کانتون عفرین، جزیر و کوبانی از سوی تبهکاران محاصره شده بودند. این سه منطقه در آن زمان خود را سازماندهی کرده بودند و از خود دفاع میکردند. در مقابل با حملات تبهکاران، از سال ۲۰۱۱ تا سال ۲۰۱۴، همواره این سه منطقه در حال دفاع بودند. خلق کورد، رزمندگان یگانهای مدافع خلق و یگانهای مدافع زنان در مقابل تمام حملات بر اساس سیستم دفاعی خود دست به دفاع میزدند.
از ابتدای سال ۲۰۱۴ در عراق، سوریه و بسیاری از مناطق داعش ظهور کرده بود. این گروه تبهکاری از موصل حملات خود را آغاز کرده و به شنگال، و بسیاری از شهرهای دیگری سوریه مانند رقا، دیرالزور، عزاز، حلب، شرق حلب و تدمور حمله کرده و بسیاری از مناطق را تحت کنترل خود قرار دادند. هیچ دولتی، هیچ نیرویی و تکنولوژیای نتوانست در آن زمان در مقابل داعش مقاومت کند. این گروه با زرادخانه و امکانات ارتش عراق و سوریه بود که به روژآوا حمله کرد. در مناطق جزیر به کرات دست به حمله زدند. و بعد از آن بود که سمت کوبانی عازم شدند.
فرات نیوز: چرا کوبانی؟
جمیل مظلوم: کوبانی برای ما نماد بود. انقلاب ۱۰ ژوئیه از این منطقه آغاز شده بود. مقاومت و سازماندهی خلق در این نقطه آغاز شده بود. به همین دلیل بود که در کوبانی به دستاورد و انقلاب خلق حمله کردند. با آغاز حملات، کوبانی از امکانات بسیار کمی برخوردار بود. خلق کوبانی از سال ۲۰۱۱ تا سال ۲۰۱۴ از سوی جبهه النصره، احرار الشام و گروههای دیگر تبهکاری محاصره شده بودند. تا آن زمان خلق در کوبانی توانسته بود که خود را سازماندهی کند، از خود دفاع کند، اما همانگونه که اشاره کردم، با آغاز حملات، کوبانی از امکانات بسیار کمی برخوردار بود. تسلیحات نظامی در اختیار نداشت تا بتواند در نبردی بزرگ بجنگد. هم مردم و هم رزمندگان یگانهای مدافع خلق و زنان در این باره از عزمی راسخ برخوردار بودند. زمانیکه داعش دست به حمله زد، آنچه که اجازه داد رزمندگان یک گام به عقب برندارند، همان عزم راسخ بود. داعشی که در همه جا ترس و رعب را در ایجاد میکرد، و همه جا را بدون شلیک یک گلوله اشغال میکرد، در مقابل خلق کوبانی و رزمندگان یگانهای مدافع خلق و زنان نتوانست همان دستاوردها را داشته باشد. بدون شک این جنگ، جنگ مرگ و زندگی بود. در واقع در کوبانی جنگ دو فکر متخاصم در جریان بود. از یک طرف تفکر و فلسفه آزادیخواهی، از سوی دیگر ذهنیت مستبد، مرتجع و وحشی و دیکتاتور در مقابل هم قرار گرفته بودند. یعنی نبرد روشنایی و تاریکی، در این جنگ یا روشنایی یا تاریکی به پیروزی دست مییافت. اما این روشنایی بود که در کوبانی بر تاریکی به پیروزی رسید.
خبرگزاری فرات: در مقابله با داعش در مناطق بسیاری مقاومت صورت گرفت، اما چرا مقاومت کوبانی در سطح جهانی چنین پر آوازه و مشهور شد؟
جمیل مظلوم از فرماندهان نیروهای سوریه دمکراتیک در منطقه فرات اعلام کرد که ۷ سال قبل نبرد مرگ و زندگی در کوبانی روی داد و نور بر تاریکی به پیروزی رسید.
جمیل مظلوم از فرماندهان نیروهای سوریه دمکراتیک در منطقه فرات به مناسبت سالگرد حملات اشغالگرانه به کوبانی با خبرگزاری فرات گفتگو کرد.
فرات نیوز: پیش از آغاز حملات به کوبانی، جو عمومی این شهر چگونه بود؟
جمیل مظلوم: هفت سال از حمله به کوبانی گذشته است و اکنون وارد هشتمین سال آن میشویم. با گرامیداشت یاد و خاطره شهدای کوبانی، کسانی که علیه داعش به جنگیدند، آرین میرکان، گلهات، هیرش، زوزان، ریوان و دلگش، یاد و خاطره تمام شهدای کوبانی را گرامی میداریم. در مقابل آنان سر تعظیم فرود میآورم.
پیش از انکه داعش به کوبانی حمله کند، در خاورمیانه، در سوریه فرایندی وجود داشت که خلقها آن را آغاز کرده بودند. به منظور ممانعت از سوء استفاده از این فرایند، کورد سیستم خود را ایجاد کرده بود. خلق کورد با تفکر و فلسفه رهبر آزادیخواهانه خود را سازماندهی کرده و از خود دفاع کرد. خلق کورد برای خلقهای روژآوا و سوریه دست به ایجاد کانتون زده بود. کانتونهای عفرین، کوبانی و جزیره ایجاد شدند. بدون شک زمینه و شرایط آن زمان حاکی از دشواری بودند. حملات حکومت دمشق نیز در جریان بودند. همچنین النصره، احرار الشام هم تحت عنوان ارتش آزاد سازماندهی شده بودند و در برخی از مناطق تبهکاران دست به حمله میزند. کانتون عفرین، جزیر و کوبانی از سوی تبهکاران محاصره شده بودند. این سه منطقه در آن زمان خود را سازماندهی کرده بودند و از خود دفاع میکردند. در مقابل با حملات تبهکاران، از سال ۲۰۱۱ تا سال ۲۰۱۴، همواره این سه منطقه در حال دفاع بودند. خلق کورد، رزمندگان یگانهای مدافع خلق و یگانهای مدافع زنان در مقابل تمام حملات بر اساس سیستم دفاعی خود دست به دفاع میزدند.
از ابتدای سال ۲۰۱۴ در عراق، سوریه و بسیاری از مناطق داعش ظهور کرده بود. این گروه تبهکاری از موصل حملات خود را آغاز کرده و به شنگال، و بسیاری از شهرهای دیگری سوریه مانند رقا، دیرالزور، عزاز، حلب، شرق حلب و تدمور حمله کرده و بسیاری از مناطق را تحت کنترل خود قرار دادند. هیچ دولتی، هیچ نیرویی و تکنولوژیای نتوانست در آن زمان در مقابل داعش مقاومت کند. این گروه با زرادخانه و امکانات ارتش عراق و سوریه بود که به روژآوا حمله کرد. در مناطق جزیر به کرات دست به حمله زدند. و بعد از آن بود که سمت کوبانی عازم شدند.
فرات نیوز: چرا کوبانی؟
جمیل مظلوم: کوبانی برای ما نماد بود. انقلاب ۱۰ ژوئیه از این منطقه آغاز شده بود. مقاومت و سازماندهی خلق در این نقطه آغاز شده بود. به همین دلیل بود که در کوبانی به دستاورد و انقلاب خلق حمله کردند. با آغاز حملات، کوبانی از امکانات بسیار کمی برخوردار بود. خلق کوبانی از سال ۲۰۱۱ تا سال ۲۰۱۴ از سوی جبهه النصره، احرار الشام و گروههای دیگر تبهکاری محاصره شده بودند. تا آن زمان خلق در کوبانی توانسته بود که خود را سازماندهی کند، از خود دفاع کند، اما همانگونه که اشاره کردم، با آغاز حملات، کوبانی از امکانات بسیار کمی برخوردار بود. تسلیحات نظامی در اختیار نداشت تا بتواند در نبردی بزرگ بجنگد. هم مردم و هم رزمندگان یگانهای مدافع خلق و زنان در این باره از عزمی راسخ برخوردار بودند. زمانیکه داعش دست به حمله زد، آنچه که اجازه داد رزمندگان یک گام به عقب برندارند، همان عزم راسخ بود. داعشی که در همه جا ترس و رعب را در ایجاد میکرد، و همه جا را بدون شلیک یک گلوله اشغال میکرد، در مقابل خلق کوبانی و رزمندگان یگانهای مدافع خلق و زنان نتوانست همان دستاوردها را داشته باشد. بدون شک این جنگ، جنگ مرگ و زندگی بود. در واقع در کوبانی جنگ دو فکر متخاصم در جریان بود. از یک طرف تفکر و فلسفه آزادیخواهی، از سوی دیگر ذهنیت مستبد، مرتجع و وحشی و دیکتاتور در مقابل هم قرار گرفته بودند. یعنی نبرد روشنایی و تاریکی، در این جنگ یا روشنایی یا تاریکی به پیروزی دست مییافت. اما این روشنایی بود که در کوبانی بر تاریکی به پیروزی رسید.
خبرگزاری فرات: در مقابله با داعش در مناطق بسیاری مقاومت صورت گرفت، اما چرا مقاومت کوبانی در سطح جهانی چنین پر آوازه و مشهور شد؟
گذار دموکراتیک
سایههای تاریکی از کوبانی رمیدند جمیل مظلوم از فرماندهان نیروهای سوریه دمکراتیک در منطقه فرات اعلام کرد که ۷ سال قبل نبرد مرگ و زندگی در کوبانی روی داد و نور بر تاریکی به پیروزی رسید. 🆔 @GozarDemocratic
جمیل مظلوم: جهان شاهد این تاریکی و مقاومت بود. کوبانی شهری کوچک بود، علیرغم آنکه حمایتهای وسیعی در جریان نبود، اما توانسته بود در مقابل داعش بجنگد و مقاومت کند. جهان تلاش میکرد درک کند، تلاش کرد تا بداند این رزمندگان مصمم با عزم راسخ چه کسانی هستند. بدون شک این مقاومت توجه نیروهای بینالمللی را نیز به سوی خود جلب کرد. در واقع مقاومتی که در کوبانی در جریان بود باعث شد تا نیروهای بینالمللی تصمیم بگرند که علیه داعش وارد نبرد شوند. پیش از این مقاومت، نیروهای جهانی برنامهای برای حمایت از آن نداشتند.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
ANF
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
Photo
معاملەای دیگر بر سر کوردهای شرق کوردستان
✍ رزگار روشنی
اخیراً فاز جدیدی از تهدیدات و حملات جمهوری اسلامی ایران بر علیە مواضع احزاب کورد شرق کوردستان (ایران) در خارج و داخل مرزها آغاز شدە است. جمهوری اسلامی سابقه و پیشینهی چنین رویکرد و عملکردی نظامی را در بیش از چهار دهە تعامل با حل مسئله کوردها دارد. اما بنظر میرسد که پس از تشکیل دولت دهم اصولگرا و یکدستکردن تمام قوای این رژیم، سپاه اشغالگر پاسداران ایران بیشتر از هر دورهای فرصت عملی برای اجرای سیاستهای نظامی خود فراهم کردە است. ابراهیم رئیسی در سخنرانی مراسم تحلیف خویش ادعا کرد کە مرحلهی دوم انقلاب اسلامی ایران شروع شدە و در این مرحلە رژیم بە دنبال برقراری امنیت پایدار در داخل و خارج، همچنین توسعەی بیشتر دولت ملی مذهبی ایران میباشد. بعد از مدتی کوتاه شاهد اظهارات تهدید آمیز اخیر فرماندهی نیروهای زمینی سپاە پاسداران “محمد پاکپور” در میان دیدار از پایگاههای رژیم اشغالگر ایران در شرق کوردستان گشتیم. این تهدیدات نشان از شروع دورەای تازەای از کورد ستیزی از سوی رژیم مستبد ایران میباشد. پیداست کە بعد از این تصریحات مسئولین سیاسی و نظامی رژیم، با حمله به مواضع احزاب کوردی در جنوب کوردستان (اقلیم کردستان عراق) گام دوم انقلاب را بعد از چهل و دو سال از فتوای جهاد خمینی بر علیەی جامعەی کوردستان مجددا آغاز کردهاند.
“عکس مربوط بە حملات سپاە بە جنوب کردستان”
در این مرحله که خاورمیانه دستخوش تغییرات بنیادینی شده است، ظاهراً جمهوری اسلامی ایران تلاش دارد کە با اتخاذ رویکردهای نظامی قاطع و تداوم پروژەی عمق استراتژیک راە برون رفت از بحرانهایی کە گریبان گیر آن شدە است و حاکمیتی که در بن بست سیاسی قرار دادە را بیابد. اما برخلاف مواضع توتالیتر رژیم که هدف نشان دادن موقعیتی قوی و مؤثر برای رژیم دارد، نظام در حوزەهای اقتصادی، اجتماعی، مدیریتی و امنیتی کشور با بحرانهای فزایندەای روبەرو شدە است. به موازات این بحرانهای ساختاری، توسعهی اعتراضات و مخالفتهای مردمی در ضدیت با رژیم اوج گرفته و به سطح انفجار رسیده است. درواقع مردم ستیز بودن، پاشنهی آشیل رژیم میباشد.
“عکس، مربوط بە اعتراضات مردم نسبت بە دولت در آبان ماه ١٣٩٨ میباشد”
در کنار این امر، در سیاست خارجی نیز، معادلات منطقه و عناصر موجود در این معادلات در جهت ضعیف نمودن جمهوری اسلامی ایران شکل میگیرد. توافق ایالات متحده آمریکا با گروه تروریستی طالبان و تحول بنیادین در افغانستان و بر سر کار آمدن دولت سنی در تقابل با دولت شیعهی ایران، تغییر راهبرد نظامی آمریکا در منطقه و تلاش برای انتخاب رویکردی جدید بجای رویکرد مداخلهی مستقیم بە منظور تسلط بر خاورمیانه، این احتمال را افزایش داده که آمریکا بیشتر از بازوهای خود همچون اسرائیل و عربستان و اصلاحات اقتصادی مبتنی بر بازاد آزاد سرمایەداری به منظور منزوی کردن این رژیم در مرزهای خود استفاده کند. از طرفی دیگر دولت ایران با توسعهگرایی دولت نئوعثمانی ترکیه و تلاش این دولت برای دستیابی به مرزهای امپراتوری عثمانی (پیمان ميثاق ملی) که تمامیت ارضی دولت-ملت ایران و منافع سیاسی و فرهنگی این رژیم را بخطر میاندازد، روبرو شده است. همچنین فشارهای حداکثری کشورهای اروپایی برای بازگشت ایران به توافق برجام و تلاش برای عدم دستیابی این رژیم به انرژی هستهای همگی نشان میدهند که معادلات پیشرو به نفع دولت ایران نخواهد بود. تصور نمیشود که رژیم تئوکراتیک ایران قادر باشد که با این وضعیت بحران داخلی و وضعیت شکنندهی خارجی بسر کرده و توان تحمل در مقابل آن را نشان دهد. به همين دليل جمهوری اسلامی ایران به دنبال سهمخواهی بیشتر در تحولات آتی بوده و سعی میکند با اتخاذ رویکرد مداخلهگرانه و پیشبرد راهبرد نظامی در منطقه موجودیت سیاسی و حقوقی خود را حفظ کرده و همزمان موانعی که سد راه پراکتیزه نمودن پروژهای برون مرزی خویش از قبیل برساخت “جبههی مقاومت” و “هلال شیعه” را نیز از میان بردارد. کە مبارزات کوردها از دیدگاە دولت ایران سدی برای پیشبرد این پروژەها محصوب میشود.
با توجه به وضعیت و موقعیتی سیاسی که جمهوری اسلامی ایران داشته و با توجه به پروژهی آن برای برخورد با جامعهی کوردستان، ترافیک دیپلماتیک سه طرفه میان مسئولین دولت ایران و دولت عراق و حکومت اقلیم کردستان نشان میدهد که دولت رئیسی سعی دارد زمینههای سیاسی و حقوقی و اجتماعی جهت پراکتیزه کردن گام دوم انقلاب را فراهم آورده و فتوای جهاد خمینی بر عیله احزاب کوردی ساکن اقلیم کردستان و در نتیجه خلق کرد تداوم بخشد. توجه به این حجم از داد و ستدهای دیپلماتیک از این نظر مهم است.
✍ رزگار روشنی
اخیراً فاز جدیدی از تهدیدات و حملات جمهوری اسلامی ایران بر علیە مواضع احزاب کورد شرق کوردستان (ایران) در خارج و داخل مرزها آغاز شدە است. جمهوری اسلامی سابقه و پیشینهی چنین رویکرد و عملکردی نظامی را در بیش از چهار دهە تعامل با حل مسئله کوردها دارد. اما بنظر میرسد که پس از تشکیل دولت دهم اصولگرا و یکدستکردن تمام قوای این رژیم، سپاه اشغالگر پاسداران ایران بیشتر از هر دورهای فرصت عملی برای اجرای سیاستهای نظامی خود فراهم کردە است. ابراهیم رئیسی در سخنرانی مراسم تحلیف خویش ادعا کرد کە مرحلهی دوم انقلاب اسلامی ایران شروع شدە و در این مرحلە رژیم بە دنبال برقراری امنیت پایدار در داخل و خارج، همچنین توسعەی بیشتر دولت ملی مذهبی ایران میباشد. بعد از مدتی کوتاه شاهد اظهارات تهدید آمیز اخیر فرماندهی نیروهای زمینی سپاە پاسداران “محمد پاکپور” در میان دیدار از پایگاههای رژیم اشغالگر ایران در شرق کوردستان گشتیم. این تهدیدات نشان از شروع دورەای تازەای از کورد ستیزی از سوی رژیم مستبد ایران میباشد. پیداست کە بعد از این تصریحات مسئولین سیاسی و نظامی رژیم، با حمله به مواضع احزاب کوردی در جنوب کوردستان (اقلیم کردستان عراق) گام دوم انقلاب را بعد از چهل و دو سال از فتوای جهاد خمینی بر علیەی جامعەی کوردستان مجددا آغاز کردهاند.
“عکس مربوط بە حملات سپاە بە جنوب کردستان”
در این مرحله که خاورمیانه دستخوش تغییرات بنیادینی شده است، ظاهراً جمهوری اسلامی ایران تلاش دارد کە با اتخاذ رویکردهای نظامی قاطع و تداوم پروژەی عمق استراتژیک راە برون رفت از بحرانهایی کە گریبان گیر آن شدە است و حاکمیتی که در بن بست سیاسی قرار دادە را بیابد. اما برخلاف مواضع توتالیتر رژیم که هدف نشان دادن موقعیتی قوی و مؤثر برای رژیم دارد، نظام در حوزەهای اقتصادی، اجتماعی، مدیریتی و امنیتی کشور با بحرانهای فزایندەای روبەرو شدە است. به موازات این بحرانهای ساختاری، توسعهی اعتراضات و مخالفتهای مردمی در ضدیت با رژیم اوج گرفته و به سطح انفجار رسیده است. درواقع مردم ستیز بودن، پاشنهی آشیل رژیم میباشد.
“عکس، مربوط بە اعتراضات مردم نسبت بە دولت در آبان ماه ١٣٩٨ میباشد”
در کنار این امر، در سیاست خارجی نیز، معادلات منطقه و عناصر موجود در این معادلات در جهت ضعیف نمودن جمهوری اسلامی ایران شکل میگیرد. توافق ایالات متحده آمریکا با گروه تروریستی طالبان و تحول بنیادین در افغانستان و بر سر کار آمدن دولت سنی در تقابل با دولت شیعهی ایران، تغییر راهبرد نظامی آمریکا در منطقه و تلاش برای انتخاب رویکردی جدید بجای رویکرد مداخلهی مستقیم بە منظور تسلط بر خاورمیانه، این احتمال را افزایش داده که آمریکا بیشتر از بازوهای خود همچون اسرائیل و عربستان و اصلاحات اقتصادی مبتنی بر بازاد آزاد سرمایەداری به منظور منزوی کردن این رژیم در مرزهای خود استفاده کند. از طرفی دیگر دولت ایران با توسعهگرایی دولت نئوعثمانی ترکیه و تلاش این دولت برای دستیابی به مرزهای امپراتوری عثمانی (پیمان ميثاق ملی) که تمامیت ارضی دولت-ملت ایران و منافع سیاسی و فرهنگی این رژیم را بخطر میاندازد، روبرو شده است. همچنین فشارهای حداکثری کشورهای اروپایی برای بازگشت ایران به توافق برجام و تلاش برای عدم دستیابی این رژیم به انرژی هستهای همگی نشان میدهند که معادلات پیشرو به نفع دولت ایران نخواهد بود. تصور نمیشود که رژیم تئوکراتیک ایران قادر باشد که با این وضعیت بحران داخلی و وضعیت شکنندهی خارجی بسر کرده و توان تحمل در مقابل آن را نشان دهد. به همين دليل جمهوری اسلامی ایران به دنبال سهمخواهی بیشتر در تحولات آتی بوده و سعی میکند با اتخاذ رویکرد مداخلهگرانه و پیشبرد راهبرد نظامی در منطقه موجودیت سیاسی و حقوقی خود را حفظ کرده و همزمان موانعی که سد راه پراکتیزه نمودن پروژهای برون مرزی خویش از قبیل برساخت “جبههی مقاومت” و “هلال شیعه” را نیز از میان بردارد. کە مبارزات کوردها از دیدگاە دولت ایران سدی برای پیشبرد این پروژەها محصوب میشود.
با توجه به وضعیت و موقعیتی سیاسی که جمهوری اسلامی ایران داشته و با توجه به پروژهی آن برای برخورد با جامعهی کوردستان، ترافیک دیپلماتیک سه طرفه میان مسئولین دولت ایران و دولت عراق و حکومت اقلیم کردستان نشان میدهد که دولت رئیسی سعی دارد زمینههای سیاسی و حقوقی و اجتماعی جهت پراکتیزه کردن گام دوم انقلاب را فراهم آورده و فتوای جهاد خمینی بر عیله احزاب کوردی ساکن اقلیم کردستان و در نتیجه خلق کرد تداوم بخشد. توجه به این حجم از داد و ستدهای دیپلماتیک از این نظر مهم است.
گذار دموکراتیک
Photo
روز ١۴ مرداد امسال هیئتی به نمایندگی از حکومت اقلیم کوردستان و با سرپرستی نچیروان بارزانی به منظور شرکت در مراسم تحلیف ابراهیم رئیسی به تهران سفر کرده و در این مراسم شرکت داشتند. در دیدار دو نفرهای که ابراهیم رئیسی و نچیروان بارزانی روز بعد مراسم تحلیف با هم داشتند، نچیروان بارزانی صراحتأ با تاکید بر اینکه اقلیم کردستان به امنیت جمهوری اسلامی ایران متعهد و پایبند است، صراحتاً تصریح کرد که در تمام زمینەهایی که با مشکل مواجه بودیم، همیشه ایران را در کنار خود دیده و به همین جهت خویش را مدیون ایران و بخشی از انقلاب اسلامی میدانیم. البته نشان دادن تعهد خویش به امنیت یک کشور همسایه، در تعاریف قوانین بینالمللی امری طبیعی و حقوقی است، اما بدون شک این امر در جهت عکس منافع خلق کورد تعریف گردیده است. پیش از این دیدار نیچیروان بارزانی نیز هیئتی از دفتر سیاسی حزب دموکرات کوردستان بدور از پوشش خبری با مقامات سیاسی و امنیت رژیم ایران دیداری داشتند و توافقاتی در ارتباط با وضعیت عراق و اقلیم کردستان به عمل آوردند. هرچند محتوای این توافقات آشکار نشد، اما با توجه به سخنان بارزانی، پیداست که در جهت تضعیف موقعیت خلق کورد، خاصاً خلق کورد در شرق کردستان بوده است.
“عکس، مربوط مراسم تحلیف ابراهیم رئیسی همراه با نچیروان بارزانی میباشد”
در سالهای اخیر نیز دولت فاشیست ترکیه فشارهای زیادی را بر اتحاد میهنی کوردستان (YNK)به منظور تغییر در روابط با احزاب کوردی وارد آورده است. در نتیجهی این امر تغییرات در داخل این سازمان صورت گرفت که در آینده نتایج آن را خواهیم دید. چند روز پیش مصطفی کاظمی نخست وزیر دولت عراق با علی شمخانی دبیر شورای عالی امنیت رژیم ایران دیدار کرده و علی شمخانی از مصطفی کاظمی درخواست خلع سلاح احزاب کوردی را نمود. هدف تشکیل این مثلث ديپلمات امنیتی و ترافیک دیپلماسی با صحنه گردانی دولت ایران، در رابطه با احزاب کورد شرق کوردستان از دو حالت خارج نخواهد بود. یا حوزهی فعالیتی این احزاب به خارج از مرزهای عراق و تکرار سناریوی تبعید مجاهدین خلق به کشورهای بالکان خواهد بود و یا خلع سلاح کردن و به تسلیمیت کشاندن این احزاب، مبارزات رهایی بخش ملت کورد و تصفیه و از میان برداشتن آن. اما برای دستیابی و نائل شدن بر این اهداف بدون شک جمهوری اسلامی ایران محتاج کمکهای حکومت اقلیم کردستان و دولت فدرال عراق میباشد کە ظاهرأ هماهنگیهایی در این راستا انجام شده است. در همین کنسپت فاز ترکیهای آن به شدت بر علیه حزب کارگران کوردستان در شمال و جنوب کوردستان در جریان است. کە هر دو فاز ایرانی و ترکیەای آن مورد توافق این دولتهای اشغالگر قرار گرفتە است.
“عکس مربوط بە دیدار اخیر مصطفی کاظمی با علی شمخانی است”
اما صرف نظر از اینکه چه توافقی انجام گشته برای اجرای کلی این توطئه همگرا ساختن افکار عمومی امری حیاتیست. به همین دلیل توافق نظر این جریانها بدون تایید گرفتن از افکار عمومی همانند رفتن به ماهیگیری بدون تور میباشد. بدین منظور دولت اشغالگر ایران مبتنی بر تداوم سیاستهای جنگ ویژه و تروریزه کردن جنبش رهاییبخش کوردستان سعی دارد به جامعهی ایران القا کند که مسبب و عدم توسعهیافتگی جامعهی کوردستان این احزاب و جنبش میباشد. البته موضع عمدهای جامعهی کوردستان بیش از چهار دهه از حاکمیت رژیم دیکتاتور ایران همان موظع راسخ نه به رفراندوم جمهوری اسلامی ایران در سال ١٣۵٧ شمسی میباشد. این سیاست امنیتی و اطلاعاتی رژیم ایران به طور خودآگاه یا ناخودآگاه تاثیرات خود را در میان بخشی از الیت روشنفکر و اکادمیسن مرکزگرایی خارج از کشور و تیف رفورمیست داخل گذاشته است. این دسته از فعالین طوری وانمود میکنند که گویا رویکرد و ماهیت جمهوری اسلامی ایران را بە نسبت جامعەی کوردستان نمی دانند و یا از تاریخ اشغالگری این رژیم در کوردستان بی اطلاع هستند.گویا برای تحقق مطالبات خلقها به ویژه کوردها راە دیگری هم وجود داشتە است. طوری رفتار میکنند که فراموش کرده اند، خمینی با قرائت “اشدا علی الکفار رحمها بینهم” حکم جهاد بر علیەی جامعهی کوردستان را در ٢٨ مرداد ١٣۵٨ صادر کرد که هزاران انسان مدنی و سیاسی بدون برخورداری از حقوق عادلانەی دادگاهی، اعدام شدند..با توجە بە این سیاست رژیم، مبارزات مسلحانه برای کوردها امری غیر انتخابی و اجباری بوده است. هرچند برای کوردها انتخابی جبری بودە اما از بدو شروع آن خود را مبتنی بر دفاع مشروع فرمولیزه کرده است. دفاع مشروعی که طبق قوانین سازمان بینالملل مشروع و حقوقی میباشد.
“عکس، مربوط مراسم تحلیف ابراهیم رئیسی همراه با نچیروان بارزانی میباشد”
در سالهای اخیر نیز دولت فاشیست ترکیه فشارهای زیادی را بر اتحاد میهنی کوردستان (YNK)به منظور تغییر در روابط با احزاب کوردی وارد آورده است. در نتیجهی این امر تغییرات در داخل این سازمان صورت گرفت که در آینده نتایج آن را خواهیم دید. چند روز پیش مصطفی کاظمی نخست وزیر دولت عراق با علی شمخانی دبیر شورای عالی امنیت رژیم ایران دیدار کرده و علی شمخانی از مصطفی کاظمی درخواست خلع سلاح احزاب کوردی را نمود. هدف تشکیل این مثلث ديپلمات امنیتی و ترافیک دیپلماسی با صحنه گردانی دولت ایران، در رابطه با احزاب کورد شرق کوردستان از دو حالت خارج نخواهد بود. یا حوزهی فعالیتی این احزاب به خارج از مرزهای عراق و تکرار سناریوی تبعید مجاهدین خلق به کشورهای بالکان خواهد بود و یا خلع سلاح کردن و به تسلیمیت کشاندن این احزاب، مبارزات رهایی بخش ملت کورد و تصفیه و از میان برداشتن آن. اما برای دستیابی و نائل شدن بر این اهداف بدون شک جمهوری اسلامی ایران محتاج کمکهای حکومت اقلیم کردستان و دولت فدرال عراق میباشد کە ظاهرأ هماهنگیهایی در این راستا انجام شده است. در همین کنسپت فاز ترکیهای آن به شدت بر علیه حزب کارگران کوردستان در شمال و جنوب کوردستان در جریان است. کە هر دو فاز ایرانی و ترکیەای آن مورد توافق این دولتهای اشغالگر قرار گرفتە است.
“عکس مربوط بە دیدار اخیر مصطفی کاظمی با علی شمخانی است”
اما صرف نظر از اینکه چه توافقی انجام گشته برای اجرای کلی این توطئه همگرا ساختن افکار عمومی امری حیاتیست. به همین دلیل توافق نظر این جریانها بدون تایید گرفتن از افکار عمومی همانند رفتن به ماهیگیری بدون تور میباشد. بدین منظور دولت اشغالگر ایران مبتنی بر تداوم سیاستهای جنگ ویژه و تروریزه کردن جنبش رهاییبخش کوردستان سعی دارد به جامعهی ایران القا کند که مسبب و عدم توسعهیافتگی جامعهی کوردستان این احزاب و جنبش میباشد. البته موضع عمدهای جامعهی کوردستان بیش از چهار دهه از حاکمیت رژیم دیکتاتور ایران همان موظع راسخ نه به رفراندوم جمهوری اسلامی ایران در سال ١٣۵٧ شمسی میباشد. این سیاست امنیتی و اطلاعاتی رژیم ایران به طور خودآگاه یا ناخودآگاه تاثیرات خود را در میان بخشی از الیت روشنفکر و اکادمیسن مرکزگرایی خارج از کشور و تیف رفورمیست داخل گذاشته است. این دسته از فعالین طوری وانمود میکنند که گویا رویکرد و ماهیت جمهوری اسلامی ایران را بە نسبت جامعەی کوردستان نمی دانند و یا از تاریخ اشغالگری این رژیم در کوردستان بی اطلاع هستند.گویا برای تحقق مطالبات خلقها به ویژه کوردها راە دیگری هم وجود داشتە است. طوری رفتار میکنند که فراموش کرده اند، خمینی با قرائت “اشدا علی الکفار رحمها بینهم” حکم جهاد بر علیەی جامعهی کوردستان را در ٢٨ مرداد ١٣۵٨ صادر کرد که هزاران انسان مدنی و سیاسی بدون برخورداری از حقوق عادلانەی دادگاهی، اعدام شدند..با توجە بە این سیاست رژیم، مبارزات مسلحانه برای کوردها امری غیر انتخابی و اجباری بوده است. هرچند برای کوردها انتخابی جبری بودە اما از بدو شروع آن خود را مبتنی بر دفاع مشروع فرمولیزه کرده است. دفاع مشروعی که طبق قوانین سازمان بینالملل مشروع و حقوقی میباشد.
گذار دموکراتیک
Photo
رویکرد مسلحانەی احزاب کورد در هم تنیندگی عميقی با حوزهی مبارزات دیگر اجتماعی و مدنی دارد. بطور مثال در ١٧ شهریور سال ١٣٩٧ شمسی زمانی که سپاه پاسداران به مقر حزب دموکرات کردستان در نزدیکیهای اربیل حمله کرد و همزمان درگیری میان نیروهای حزب حیات آزاد کوردستان در رشته کوههای شاهو و سپاه پاسداران به میان آمد و نتیجە منجرب به شهادت دهها پیشمرگه و گریلای مبارز شرق کوردستان شد، و این درگیریها همزمان بود با اعدام سە زندانی سیاسی کرد زانیار و لقمان مرادی و رامین حسین پناهی، جامعهی مدنی کوردستان در پی فراخوان احزاب کورد، این حملات رژیم را بە شدت رد کردە و به اعتصاب عمومی در کوردستان دست زدند. این نمونه و نمونههای دیگری همچون اعتصاب عمومی ١٩ اردیبهشت سال ١٣٨٩ پس از اعدام فرزاد کمانگر، فرهاد وکیلی، شیرین علمهولی و علی حیدریان از اعظای حزب حیات آزاد کوردستان، نشانگر درهم امیختگی مبارزات احزاب و جامعهی مدنی کوردستان میباشد.در نتیجه ماهیت مبارزات مسلحانه در میان احزاب کورد ثابت میکند که رویکرد دفاع مشروع، حقوقی است و این رویکرد تاریخاً در اختیار ارتقای حوزەهای ديگر مبارزات مدنی و سیاسی و اجتماعی قرار دارد، این یک رویکرد مقاومتی بە جای تسلیمیت برای حفظ موجودیت خود و زنده نگه داشتن و استقلال جامعەی کوردستان میباشد.
در پایان، همین ماهیت چندگانەی مبارزە در کردستان میباشد کە الهام بخش مبارزات خلقهای دیگر ایران شدە است. حفظ و ارتقای چنین رویکردی دمکراتیک در کنار ایجاد اتحاد ملی برای خلق کورد در این مرحلە برای گذار از خطرات حاضر و پیش رو کە کل موجودیت جامعەی کردستان و احزاب کردی را تهدید می کند نیازی لاینفک میباشد.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
در پایان، همین ماهیت چندگانەی مبارزە در کردستان میباشد کە الهام بخش مبارزات خلقهای دیگر ایران شدە است. حفظ و ارتقای چنین رویکردی دمکراتیک در کنار ایجاد اتحاد ملی برای خلق کورد در این مرحلە برای گذار از خطرات حاضر و پیش رو کە کل موجودیت جامعەی کردستان و احزاب کردی را تهدید می کند نیازی لاینفک میباشد.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
Forwarded from Rêga û Rêbaz(راە و روش)
4_5943043803362362896.pdf
7.1 MB
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
سربازی که از ارتش ترکیه گریخت کیست و شرح ماجرا چیست؟
هفته گذشته یک نظامی ارتش اشغالگر ترک در عرصه زاپ فرار کرد و در حین فرار به قتل رسید. نام این سرباز «سزایی گنگور» یک کورد اهل وان است. او از سال ٢٠١۵ در قبال پول برای ارتش ترک جنگیده است. آنچه روی داده است را به اختصار میتوان هزیمت و توحش خواند.
🆔 @GozarDemocratic
هفته گذشته یک نظامی ارتش اشغالگر ترک در عرصه زاپ فرار کرد و در حین فرار به قتل رسید. نام این سرباز «سزایی گنگور» یک کورد اهل وان است. او از سال ٢٠١۵ در قبال پول برای ارتش ترک جنگیده است. آنچه روی داده است را به اختصار میتوان هزیمت و توحش خواند.
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
سربازی که از ارتش ترکیه گریخت کیست و شرح ماجرا چیست؟ هفته گذشته یک نظامی ارتش اشغالگر ترک در عرصه زاپ فرار کرد و در حین فرار به قتل رسید. نام این سرباز «سزایی گنگور» یک کورد اهل وان است. او از سال ٢٠١۵ در قبال پول برای ارتش ترک جنگیده است. آنچه روی داده…
سربازی که از ارتش ترکیه گریخت کیست و شرح ماجرا چیست؟
هفته گذشته یک نظامی ارتش اشغالگر ترک در عرصه زاپ فرار کرد و در حین فرار به قتل رسید. نام این سرباز «سزایی گنگور» یک کورد اهل وان است. او از سال ٢٠١۵ در قبال پول برای ارتش ترک جنگیده است. آنچه روی داده است را به اختصار میتوان هزیمت و توحش خواند.
ارتش اشغالگر ترکیه از روز ٢٣ آوریل حملات اشغالگرانه را علیه گریلاهای جنبش آزادیخواهی کوردستان در مناطق حفاظتی میدیا آغاز کرد. ارتش متجاوز ترک از نخستین روز این حملات متحمل تلفات سنگینی شده است. نه تکنولوژی پیشرفته نظامی و نه تعداد نیروها نتوانسته است در پیشروی ارتش ترک در مقابل گریلا نقش ایفا کند. در عرصه متینا، در عرصه آواشین و در عرصه زاپ نظامیان ترک در برابر مقاومت نیروهای گریلا با شکست مواجه شدند. به همین دلیل ارتش ترک چند روز یکبار نظامیان خود را در این مناطق تغییر داد و همزمان شمار زیادی شبه نظامی و مزدور را به این جنگ وارد کرد. اما با این همه باز هم نتوانستند در مقابل عزم نستوه گریلا گامی به پیش بردارند.
تداوم جنگ روانی و پیروز خواندن ارتشی که تا فرق سر در باتلاق فرورفته است
ارتش ترک از نخستین روز حملات اشغالگرانه با ضربات مهلک گریلا متحمل تلفات سنگینی شده است. اما به روال ٣۵ سال گذشته آمار تلفات خود را از افکار عمومی پنهان کرده است. روزی نیست که چند اشغالگر در مناطق حفاظتی میدیا به هلاکت نرسند اما خبر کشته شدن آنان از سوی هیچ کدام از مراکز جنگ روانی رژیم ترک منتشر نمیشود. رژیم فاشیست ترک که ارتش خود را در باتلاق اضمحلال و شکست تاریخی میبیند با تداوم جنگ روانی از طریق دستگاههای دروغپراکنی در تلاش است خود را برنده این جنگ اعلام کند. اما در مناطق حافظتی میدیا هر روز شواهد تازهای از هزیمت ارتش ترک آشکار میشود. زوال ارتش ترک در جنگ با نیروهای گریلا به حدی افزایش یافت که در تازهترین مورد یک نظامی خود را به قتل رسانده است.
سزایی گنگور چگونه به قتل رسید
در اطلاعیه مرکز خبررسانی نیروهای مدافع خلق کوردستان (ه.پ.گ) آمده است که روز ١٩ شهریور/ ١٠ سپتامبر، زمانی که یک نظامی دشمن در عرصه زاپ با شکست روانی مواجه شده بود از یگان خود جدا میشود و بسوی نیروهای گریلا فرار میکند. اما این نظامی از پشت توسط اشغالگران هدف قرار گرفته و به قتل میرسد. زمانیکه نیروهای گریلا خواستار نجات این نظامی بودند جنگ سختی میان گریلاهای کوردستان و اشغالگران ترک روی داده است. علیرغم آنکه گریلا خواستار نجات این نظامی بود اما او از سوی ارتش ترک به قتل رسید.
این آبروریزی را در رسانههای جنگ ویژه چگونه انکار خواهند کرد
مراکز جنگ روانی و رسانهای رژیم استعمارگر و فاشیست ترک همیشه شمار کشته و زخمیهای خود را از افکار عمومی پنهان کردهاند. نه از تعداد آنان و نه هویت آنان را اعلام میکنند. برپایه گزارش نیروهای گریلا نام این نظامی که از سوی ارتش ترک به قتل رسید سزایی گنگور میباشد. سئوال امروز این است که مراکز جنگ روانی و بلندگوهای دروغپراکنی ترک چگونه این آبروریزی ارتش ترک را انکار خواهند کرد.
سزایی گنگور یک کورد اهل وان بود
همچنانکه گفتیم ارتش ترک برای لاپوشانی ضربات مهلکی که نیروهای گریلا بر او وارد کردهاند تعداد کشته و زخمیهای خود را از افکار عمومی پنهان میکند. ارتش ترک در قبال قتل گنگور خود را به کری و کوری زده است. اما مدارک هویتی اثبات میکنند که سزایی گنگور روز ٢٩ مارس ١٩٩٣ در بخش پایزاوا استان وان باکور کوردستان متولد شده است. نام مادر او نورن و نام پدرش صدیق است. شماره کارت ملی او هم ١۵٣٨٣٩٢٣١۵٠ میباشد. خانواده او سالهاست در نتیجه سیاستهای رژیم استعمارگر و اشغالگر ترک به بخش کاراسو در استان ساکاریا مهاجرت کردهاند. مدارک موجود نشان میدهند که سزای گونگور متأسفانه یک کورد اهل وان بوده است.
گنگور از سال ٢٠١۵ در قبال دریافت پول برای ترکها جنگیده است
مدارک گونگور نشان میدهند که نامبرده از سال ٢٠١۵ به عنوان یک نظامی اجیر شده وارد ارتش ترک شده است. او با درجه گروهبان در نیروی زمینی ارتش ترک جای گرفته است. با شماره ۵۴٩۶-٢٠١۵ در ارتش ترک ثبت شده است.
کورد حتی اگر سرباز دشمن باشد باز هم مورد عفو اشغالگران قرار نمیگیرد
آنچه بر سر سزایی گنگور آمد اثبات کرد که کورد هر چقدر هم مزدور و همکار دشمن باشد باز هم مورد عفو قرار نمیگیرد. تنها یک بار سرپیچی کافیست تا حق حیات از او سلب شود. تمامی کوردهایی که راه مزدوری و خودفروشی را در پیش گرفتهاند مجبور به پذیرش این واقعیت هستند. سرنوشت سزایی گنگور سرنوشت تمامی خودفروشان و مزدوران کورد است.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
هفته گذشته یک نظامی ارتش اشغالگر ترک در عرصه زاپ فرار کرد و در حین فرار به قتل رسید. نام این سرباز «سزایی گنگور» یک کورد اهل وان است. او از سال ٢٠١۵ در قبال پول برای ارتش ترک جنگیده است. آنچه روی داده است را به اختصار میتوان هزیمت و توحش خواند.
ارتش اشغالگر ترکیه از روز ٢٣ آوریل حملات اشغالگرانه را علیه گریلاهای جنبش آزادیخواهی کوردستان در مناطق حفاظتی میدیا آغاز کرد. ارتش متجاوز ترک از نخستین روز این حملات متحمل تلفات سنگینی شده است. نه تکنولوژی پیشرفته نظامی و نه تعداد نیروها نتوانسته است در پیشروی ارتش ترک در مقابل گریلا نقش ایفا کند. در عرصه متینا، در عرصه آواشین و در عرصه زاپ نظامیان ترک در برابر مقاومت نیروهای گریلا با شکست مواجه شدند. به همین دلیل ارتش ترک چند روز یکبار نظامیان خود را در این مناطق تغییر داد و همزمان شمار زیادی شبه نظامی و مزدور را به این جنگ وارد کرد. اما با این همه باز هم نتوانستند در مقابل عزم نستوه گریلا گامی به پیش بردارند.
تداوم جنگ روانی و پیروز خواندن ارتشی که تا فرق سر در باتلاق فرورفته است
ارتش ترک از نخستین روز حملات اشغالگرانه با ضربات مهلک گریلا متحمل تلفات سنگینی شده است. اما به روال ٣۵ سال گذشته آمار تلفات خود را از افکار عمومی پنهان کرده است. روزی نیست که چند اشغالگر در مناطق حفاظتی میدیا به هلاکت نرسند اما خبر کشته شدن آنان از سوی هیچ کدام از مراکز جنگ روانی رژیم ترک منتشر نمیشود. رژیم فاشیست ترک که ارتش خود را در باتلاق اضمحلال و شکست تاریخی میبیند با تداوم جنگ روانی از طریق دستگاههای دروغپراکنی در تلاش است خود را برنده این جنگ اعلام کند. اما در مناطق حافظتی میدیا هر روز شواهد تازهای از هزیمت ارتش ترک آشکار میشود. زوال ارتش ترک در جنگ با نیروهای گریلا به حدی افزایش یافت که در تازهترین مورد یک نظامی خود را به قتل رسانده است.
سزایی گنگور چگونه به قتل رسید
در اطلاعیه مرکز خبررسانی نیروهای مدافع خلق کوردستان (ه.پ.گ) آمده است که روز ١٩ شهریور/ ١٠ سپتامبر، زمانی که یک نظامی دشمن در عرصه زاپ با شکست روانی مواجه شده بود از یگان خود جدا میشود و بسوی نیروهای گریلا فرار میکند. اما این نظامی از پشت توسط اشغالگران هدف قرار گرفته و به قتل میرسد. زمانیکه نیروهای گریلا خواستار نجات این نظامی بودند جنگ سختی میان گریلاهای کوردستان و اشغالگران ترک روی داده است. علیرغم آنکه گریلا خواستار نجات این نظامی بود اما او از سوی ارتش ترک به قتل رسید.
این آبروریزی را در رسانههای جنگ ویژه چگونه انکار خواهند کرد
مراکز جنگ روانی و رسانهای رژیم استعمارگر و فاشیست ترک همیشه شمار کشته و زخمیهای خود را از افکار عمومی پنهان کردهاند. نه از تعداد آنان و نه هویت آنان را اعلام میکنند. برپایه گزارش نیروهای گریلا نام این نظامی که از سوی ارتش ترک به قتل رسید سزایی گنگور میباشد. سئوال امروز این است که مراکز جنگ روانی و بلندگوهای دروغپراکنی ترک چگونه این آبروریزی ارتش ترک را انکار خواهند کرد.
سزایی گنگور یک کورد اهل وان بود
همچنانکه گفتیم ارتش ترک برای لاپوشانی ضربات مهلکی که نیروهای گریلا بر او وارد کردهاند تعداد کشته و زخمیهای خود را از افکار عمومی پنهان میکند. ارتش ترک در قبال قتل گنگور خود را به کری و کوری زده است. اما مدارک هویتی اثبات میکنند که سزایی گنگور روز ٢٩ مارس ١٩٩٣ در بخش پایزاوا استان وان باکور کوردستان متولد شده است. نام مادر او نورن و نام پدرش صدیق است. شماره کارت ملی او هم ١۵٣٨٣٩٢٣١۵٠ میباشد. خانواده او سالهاست در نتیجه سیاستهای رژیم استعمارگر و اشغالگر ترک به بخش کاراسو در استان ساکاریا مهاجرت کردهاند. مدارک موجود نشان میدهند که سزای گونگور متأسفانه یک کورد اهل وان بوده است.
گنگور از سال ٢٠١۵ در قبال دریافت پول برای ترکها جنگیده است
مدارک گونگور نشان میدهند که نامبرده از سال ٢٠١۵ به عنوان یک نظامی اجیر شده وارد ارتش ترک شده است. او با درجه گروهبان در نیروی زمینی ارتش ترک جای گرفته است. با شماره ۵۴٩۶-٢٠١۵ در ارتش ترک ثبت شده است.
کورد حتی اگر سرباز دشمن باشد باز هم مورد عفو اشغالگران قرار نمیگیرد
آنچه بر سر سزایی گنگور آمد اثبات کرد که کورد هر چقدر هم مزدور و همکار دشمن باشد باز هم مورد عفو قرار نمیگیرد. تنها یک بار سرپیچی کافیست تا حق حیات از او سلب شود. تمامی کوردهایی که راه مزدوری و خودفروشی را در پیش گرفتهاند مجبور به پذیرش این واقعیت هستند. سرنوشت سزایی گنگور سرنوشت تمامی خودفروشان و مزدوران کورد است.
ANF
🆔 @GozarDemocratic