کارایڵان: "ئەو دەوڵەتانەی بەشدار بوون لە کۆمەڵکوژی ئێزیدیەکان پێویستە دادگایی بکرێن".


🆔 @GozarDemocratic

‍ هدف قیام 1358 مریوان، تحقق آزادی و دموکراسی بود

کوچ تاریخی خلقمان از شهر مریوان یکی از وقایع پرتلاطم مقطع تاریخی خیزش خلقمان برای آزادی و دموکراسی بود. صدور فرمان از سوی خمینی برای سرکوب رژیم این کوچ تاریخی را به دنبال داشت. همچو «جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان(کودار)» سرکوب‌گری‌های رژیم را که با هدف اشغال محکوم می‌نماییم.

خیزش خلقمان در سال 1358 در مریوان نمونه بارز غیرت خلقی برای مبارزه دموکراتیک بود. در روز 23 تیرماه 1358 انقلاب خلقمان با حضور همه اقشار مریوان با اهداف تحقق آزادی و دموکراسی شروع شد. خروش خلقمان رژیم جمهوری ولایی آن روز را به هراس انداخت و چهره ضددموکراتیک آنها را افشاکرد. به دلیل برخورد ضددموکراتیک با خلق‌کورد و مسئله کورد، یک ماه پس از خیزش، خمینی فرمان سرکوب انقلاب در مریوان را صادر نمود که بخاطر خشونت‌های بی‌محابای سربازان رژیم و آغاز گشتار و نسل‌کشی فیزیکی و فرهنگی، کوچ موقتی خلق مریوان آغاز گشت. در 30 تیرماه شهر را با توسل به جنگ‌افروزی از سکنه خالی کردند.

بارزترین خصیصه خیزش مریوان، وحدت خلقی و دموکراتیک‌بودن آن بود. آنچه توسط رژیم جمهوری ولایی سرکوب شد، نه جنگ مسلحانه خلقمان که تظاهرات مسالمت‌آمیز و دموکراتیک مدنی بود. رژیم حتی تحمل یک تجمع را نداشت و با تمام قوا برای سرکوب به لشکرکشی در حد جنگ بزرگ دست زد.

امروز مسلما دستاوردهای دموکراتیک خیزش خلق مریوان حفظ شده و نیاز به صیانت دارد. هزاران زن و جوان و پیر از سوی رژیم به بهانه‌های بی‌بنیان شکنجه، زندانی و یا تیرباران شدند. صیانت از راه آن شهدا تنها با مبارزه و اتحاد ملی خلقمان در هرچهار بخش کوردستان ممکن می‌گردد. پیشگامی نیروی فدایی گریلا، بیش از پیش زمینه‌های صیانت از راه خلقمان و شهدای مریوان را ممکن ساخته است. پس اهداف دموکراتیک و آزادیخواهانه قیام مریوان امروز با تمام قوا ادامه دارد.

همچو «جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان(کودار)» ضمن محکوم‌کردن سرکوب‌گریهای جنگ‌افروزانه و سیاست‌های نسل‌کشانه رژیم ایران، برصیانت از قیام دموکراتیک خلق مریوان تاکید مبرم می‌کنیم. بی‌شک آن قیام و خیزش نقش خود را ایفا نموده و اثبات ساخت که خلقمان در آن زمان به وظیفه خود عمل کرده. امروز بر همگان است که از حیث اخلاقی و سیاسی و وجدانی به وظایف خویش عمل کنیم و آزادی خلق کورد و خلق‌های امیدوار به آن را تحقق بخشیم. در مرحله‌ای که بیش از پیش به آزادی نزدیک شده‌ایم، همه اقشار از جمله جوانان و زنان، روشنفکران و کارگران و سایر اقشار دموکراسیخواه را به مبارزه دعوت می‌نماییم. دستاوردهای قیام مریوان امروز مایه پیروزیمان است.

جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان(کودار)

٢١\٧\٢٠٢١


pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic

"علیه سیاست‌های ستمگرانه، سلطه‌جویانه، تبعیض‌گرایانه‌ باید متحدانه به میدان آمد"


تخریب محیط زیست و اشاعه فقر، کاملا مهندسی شده در استان‌های سنه، خوزستان، سیستان و بلوچستان صورت می‌گیرد و اعمال این سیاست بر ملل تحت ستم تاریخی بسیار طولانی دارد و از زمان حاکمیت پهلوی آغاز گشته و توسط رژیم جمهوری اسلامی افزایش و تسریع یافته است.




🆔 @GozarDemocratic

"علیه سیاست‌های ستمگرانه، سلطه‌جویانه، تبعیض‌گرایانه‌ باید متحدانه به میدان آمد"


تخریب محیط زیست و اشاعه فقر، کاملا مهندسی شده در استان‌های سنه، خوزستان، سیستان و بلوچستان صورت می‌گیرد و اعمال این سیاست بر ملل تحت ستم تاریخی بسیار طولانی دارد و از زمان حاکمیت پهلوی آغاز گشته و توسط رژیم جمهوری اسلامی افزایش و تسریع یافته است.




در بخشی از بیانیه پلاتفرم دمکراتیک ایران آمده است:"حکمرانی رژیم بر آب‌های موجود در ایران منجر به ایجاد بی‌آبی در بسیاری از مناطق گشته است تا جایی که در استانی چون خوزستان با سابقه داشتن منابع آبی بسیار، بحران آب خسارت و تلفات زیادی به زمین‌های کشاورزی، دام و در نتیجه زندگی خلق‌های ساکن در این استان وارد نموده است"

پلاتفرم دمکراتیک ایران با صدور بیانیه‌ای ضمن اعلام حمایت از خواسته‌های برحق و دمکراتیک خلق‌های عرب و لر در خوزستان آحاد خلق‌ها و جوامع ساکن در ایران را به همبستگی و اتحاد در برابر سیاست‌های رژیم جمهوری اسلامی فراخواند.

متن بیانیه پلاتفرم دمکراتیک ایران به شرح زیر است:

"فرا رسیدن آبانی دیگر در تیر ماه ...

رسیدن آبانی دیگر در تیرماه نشان از ادامه خیزش‌ها علیه سیاست‌های غیر انسانی حاکمیت جمهوری اسلامی در ایران می‌باشد. در روز ۲۴ تیر ماه اعتراضات خلق عرب و لر در خوزستان که ۱۷ شهر این استان را در بر گرفته است، شروع گشته و ادامه دارد. رژیم بنا بر ماهیت سرکوبگری، نیروهای سرکوب خود را در شکل ستون‌های زرهی به هدف سرکوب خلق تحت ستم عرب و لر به منطقه گسیل کرده است و در پی آن کشته شدن ۴ تن از معترضین به بی آبی، گرسنگی و ستم و تبعیض، جنایت دیگری را بر پرونده پر از جنایت رژیم حاکم در ایران افزوده است. اعتراضات خلق های تحت ستم عرب و لر در خوزستان زمانی آغاز شده و اوج گرفته است که کارگران عسلویه، کارگران صنعت نفت، گاز و پتروشیمی نیز به دلیل پایین بودن حقوق، فساد و مشکلات در خصوصی سازی واحدهای صنعتی، ناامنی شغلی، نا امنی فضای کارو مسائل مربوط به جنبش کارگری در چند استان ایران دست به اعتصاب زده اند.

حکمرانی رژیم بر آب‌های موجود در ایران منجر به ایجاد بی‌آبی در بسیاری از مناطق گشته است تا جایی که در استانی چون خوزستان با سابقه داشتن منابع آبی بسیار، بحران آب خسارت و تلفات زیادی به زمین‌های کشاورزی، دام و در نتیجه زندگی خلق‌های ساکن در این استان وارد نموده است. خشک شدن و کم آب شدن رودخانه‌ها، تالاب‌ها منجربه تلف شدن گاومیش‌ها از شدت عطش گشته است و این به معنی از دست دادن منبع ارتزاق اهالی می‌باشد. وضعیت وخیم‌تر این است که مردم از آب قابل شرب نیز محروم شده‌اند. تخریب محیط زیست و اشاعه فقر، کاملا مهندسی شده در استان‌های سنه، خوزستان، سیستان و بلوچستان صورت می‌گیرد و اعمال این سیاست بر ملل تحت ستم تاریخی بسیار طولانی دارد و از زمان حاکمیت پهلوی آغاز گشته و توسط رژیم جمهوری اسلامی افزایش و تسریع یافته است.

به خیابان آمدن توده‌های به ستوه آمده در احواز و شهرهای دیگر استان خوزستان نه صرفا به خواست آب محدود می‌گردد، بلکه اعتراض و خیزش علیه ستم‌های چندگانه‌ای است که توسط رژیم جمهوری اسلامی و سیستم دولت- ملت ایران در موردشان اعمال شده و می‌شود. در واقع اعتراضات کنونی، اعتراض به پیامدهای این ستم بیکاری، فقر، بیماری، بی‌آبی، تبعیض، اسیمیلاسیون و ... می‌باشد. خیزش در واقع ادامه اعتراضات همیشگی به وضع موجود است که از سوی رژیم با قتل‌عام، اعدام و زندان و شکنجه پاسخ داده شده است.

انتقال آب و سد سازی‌های بسیاری که به منظور سودجوی‌های حاکمیت و در راستای بقای ساختار مرکزگرا و ستمگر صورت می‌گیرد، حیات انسان و محیط زیست انسان و دیگر موجودات زنده را در محل زندگی خلق‌های تحت ستم با خطر روبرو کرده است.

آنچه که امروز کاملا آشکار است، سیستم جمهوری اسلامی ایران نه تنها نمی‌تواند و نمی‌خواهد که مشکلات اجتماعی، سیاسی، فرهنگی آحاد جوامع در ایران را حل نماید و راهکارهایی برای حل بحرانهای موجود ارائه دهد، بلکه خود عامل بحران و بحران ساز می‌باشد تا شاید بتواند به این وسیله چند سالی به بقا حاکمیت ننگین خود افزوده و سرکوب در جهت چپاول ثروت جوامع در ایران را ادامه دهد. لذا برای مقابله با بحران‌های موجود که بر زندگی ملل تحت ستم، کارگران، زنان، اقلیت‌های مذهبی و جوانان سایه افکنده است و تغییر وضع موجود که ریشه‌اش سیاست‌های ستمگرانه، سلطه‌جویانه، تبعیض‌گرایانه‌ی رژیم جمهوری اسلامی است، باید متحدانه به میدان آمد و ضرورت اتحاد دمکراتیک را درک کرده در جهت آن اقدام عملی نمود و مبارزه‌ای جدی و متحدانه از سوی ستمکشان در ایران را آغاز نمود. عزم راسخ خلق معترض در خوزستان ستودنی است.

ما به عنوان پلاتفرم دمکراتیک ایران به خلق مبارز و معترض عرب و لر در خوزستان و کارگران اعتصابی درود می‌فرستیم و حمایت خود را از اعتراضات، مبارزات و اعتصابات ایشان اعلام نموده، همدردی خود را با خانواده‌های جان باختگان و همزمان انزجار خود را از عاملین این جنایات که همانا دستگاه سرکوب و حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی می‌باشد ابراز می‌نماییم.

زنده باد اتحاد دمکراتیک کارگران و زحمتکشان، زنان، ملل تحت ستم، اقلیت‌های مذهبی و جوانان در مبارزه‌ای منسجم و سازماندهی شده جهت ایجاد جامعه‌ای آزاد، دمکراتیک و سوسیالیستی."



ANF



🆔 @GozarDemocratic

https://www.clubhouse.com/event/mZnNN82A




🆔 @GozarDemocratic

🆔 @GozarDemocratic

🔺بۆ گەیشتن بە داخوازی ڕەوای گەلان ، خاوەنداری لە گەلی ئەحواز بکەین

🔺پێویستە کە هاودەنگ و هاوئاهەنگ بین لە بەرامبەر ئەم زوڵم و نادادییانەدا بە هەموو شێوازێک پاڵپشتی یەک بین ، و دەبێت ئەوە لە بیر نەکەین کە ڕۆڵی ژنان، ڕۆڵی هەرە سەرەکی و چارەنووس سازە لە خۆپیشاندانەکان و بەرز کردنەوەی ناڕەزایەتییەکان دا

بەردەوام بکە...

🌍 https://kjar.online/2021/07/22/بۆ-گەیشتن-بە-داخوازی-ڕەوای-گەلان-،-خاوە/


وبسایت|اینستاگرام|فیسبوک|تویتر|تلگرام|یوتیوب


🆔 @kjar_2014

"بیایید برای آزادی وطن و جامعه‌مان بجنگیم"


چیا روژهلات عضو جمعیت جوانان روژهلات کوردستان (ک.ج.ر): جوانان در عوض اینکه خود را درگیر سیاست‌های کثیف و اشغالگری دولت‌های استعمارگر کنند و سپس کشته شوند، بیایند و به صفوف گریلاهای آزادی بپیوندند.

ویان کاروخ از اعضای شورای اجرایی اتحادیه زنان جوان روژهلات کوردستان (ی.ژ.ج.ر) و چیا روژهلات عضو جمعیت جوانان روژهلات کوردستان (ک.ج.ر) در گفتگویی با آژانس خبری فرات نیوز، به بیان نقطه نظرات و ارزیابی خود نسبت به مسئله خودکشی جوانان و سیاست‌های رژیم ایران در روژهلات کوردستان پرداختند.

رژیم ایران به شیوه‌ای سیستماتیک جوانان را هدف گرفته است

ویان کاروخ از اعضای شورای اجرایی اتحادیه زنان جوان شرق کوردستان (ی.ژ.ج.ر) با اشاره به اقدامات روزانه حکومت ایران علیه جوان اظهار کرد: "ما روزانه شاهد حملات دشمن به جوانان هستیم، در روژهلات کوردستان نیز وضع به همین منوال است و حکومت ایران جوان را هدف قرار داده است. تمامی حکومتهای اشغالگر این سیاست‌ها را علیه جوانان ما پیاده می‌کنند، اشغالگران می‌خواهند که پتانسیل، شجاعت، اراده، اعتماد به نفس را از جوانان ما بگیرند. به شکلی که جوانان نتوانند نقش اصلی خود در جامعه را ایفا نمایند.

با سیاست‌های خود در تلاش هستند از جوانان ما نیروهای وابسته و مزدور بسازند

کاروخ با بیان این موضوع اشاره کرد، حملاتی که از ناحیه دشمن صورت می‌گیرد، یک بعدی نبود و به مانند بمباران است و گفت: "جوانان ما به طور روزانه هدف بمباران ایدئولوژیک هستند، این اقدام با تبلیغات همه جانبه و فراگیر شکل می‌گیرد، آنها در تلاش هستند که مبحث تبعیض جنسی را در ذهن جوانان جایی داده و منطبق با سیستم سرمایه‌داری آنها را از طریق تبلیغات رسانه‌ای به خود وابسته کنند. آنها از طرق مختلف سعی می‌کنند جوانان را از مسیر آزادی و فعالیت در راستای آزادی منحرف کرده و آنها را درگیر زندگی و آزادی کاذب کنند. این حملات چند وجهی بوده و جامعه جوان و بخصوص زنان جوان را هدف گرفته است. هم خانواده و هم نظام سرمایه‌داری/دولتی در این فکر هستند که چگونه می‌توانند جوانان را با افکار تبعیض جنسیتی و مردسالارانه بزرگ و پرورش داده و از انها در راستای اهداف خود بهره‌برداری کنند.

امروزه می‌بینیم که روزانه زنان کشته می‌شوند، اما مرگ آنها خودکشی و خودسوزی اعلام می‌شود، فاجعه بسیار بیشتر از این حرفهاست و باید مورد توجه قرار بگیرد. یک نمونه آشکار آن، گلاله شیخی است، او زنی سخت کوش و مقاوم بود. ما سیستم آموزشی ایران را قبول نداریم و آن را به طور کامل رد می‌کنیم و آنچه می‌خواهم بگویم در تائید این سیستم نیست، تنها برای توضیح مورد گلاله به آن اشاره می‌کنیم. گلاله سال‌ها زحمت کشید و درس خواند و می‌خواست در نتیجه تلاش و درس خواندن خود، بتواند معیشت زندگی خود را مستقل تامین کند، اما توط همسرش کشته می‌شود. ما با تحلیل این نمونه درک می‌کنیم که مفهوم این جملات "اگر تو مال من نباشی، نمی‌توانی مال کسی دیگری باشی و زندگی جدایی برای خودت داشته باشی" چیست. جامعه‌ای که ارزش‌ها و معیارهای خود را بر اساس پایه‌های اخلاقی گذاشته بود، امروز به کجا و به چه تباهی رسیده است. امروزه هزاران زن در روژهلات کوردستان، در ایران و در دیگر مناطق مورد خشونت قرار گرفته و کشته می‌شوند. زنان به شکلی دائمی تحت شکنجه و ظلم قرار می‌گیرند. در زمانه‌ای که با جامعه‌ای فاقد اخلاق و وجدان روبرو هستیم و جوانان در برابر چنین فاجعه‌هایی سکوت می‌کنند، آیا قانون یا صلاحیت قانونی وجود دارد که بتواند پاسخگوی این جنایات باشد؟ بدون شک در چنین شرایطی، سیستم به هر طریقی به جوانان حمله خواهد کرد. زیرا او می‌داند که یک جوان کورد و پیشاهنگ برای او خطری بسیار جدی است. سیستم از انرژی و حضور جوانان می‌ترسد. با این حملات و خنثی کردن جوانان می‌خواهد سیستم خود را توسعه داده و رشد دهد و ارتش خود را بسازد. بنابراین مهم و لازم است که جوانان از سیاست‌های اشغالگرانه دشمن که به جوانان تحمیل می‌کند، آگاه باشند و خود را درگیر این سیاست‌های کثیف نکرده و به آن آلوده نشوند و خود را برای مقابله و مبارزه با آن مسئول بدانند."

جوانان باید مراقب باشند و در ایجاد یک سیستم دمکراتیک نقش رهبری و پیشاهنگی خود را ایفا کنند

ویان کاروخ در ادامه ذکر کرد که زنان جوان باید به این باور برسند که زندگی و مرگ باید باید با آزادی عجین شود و زندگی بدون آزادی بی‌ارزش است، کاردوخ در ادامه اظهار داشت: "اگر زندگی ما منوط به تبعیض جنسیتی باشد، پس بهتر است چنین زندگی وجود نداشته باشد، زیرا نبود آن بهتر از حضور و وجود آن است. به همین دلیل است که دشمن روزانه جنبش آپویی را هدف حمله قرار می‌دهد، چون نمی‌خواهد جوانان با این جنبش آشنا شده و آزادی حقیقی را درک کنند.

جنبش ما نشان داد که زنان ملک و ناموس کسی نیستند، بلکه وطن و هویت ما ناموس ما هستند، دشمن اشغالگر ایران این فلسفه و بینش را در جنبش آپویی مشاهده کرده است. دشمنان می‌بینند که جوانان آپویی چگونه در هفتانین و گاره مقاومت کردند و امروز در زاپ، متینا و آواشین این زنان جوان هستند که پیشگام مبارزه‌اند. با تبعیت از اندیشه و اراده آزاد در برابر ارتش ناتو مقاومت کرده و اجازه نمی‌دهد که سرزمین آنها اشغال شود."

به کوه‌ها بیایید و با پیوستن به جنبش آزادی علیه اشغالگران مبارزه کنید

کاروخ در پایان سخنان خود به مشکلات جوانان به ویژه زنان جوان در نتیجه سیاست‌های رژیم ایران توجه کرد و رو به جوانان گفت: "جوانان، به ویژه زنان جوان، باید نقش اصلی و مسئولیت‌پذیری خود را به انجام برسانند، به کوه‌های کوردستان آمده و در این جنگ و مقاومت جایگاه خود را بدست بیاورند."

چیا روژهلات عضو جمعیت جوانان روژهلات کوردستان (ک.ج.ر) نیز در ارتباط با افزایش میزان خودکشی‌ها در میان جوانان صحبت کرد و گفت که حکومت اشغالگر ایران در تلاش است که جوانان را از واقعیات دور کرده و آنها را درگیر سیاست‌های کثیف خود کند. سیاست‌هایی که روی جوانان پیاده می‌شود، تا جایی پیش رفته است که تعداد زیادی از جوانان را به خودکشی مجبور کرده است. امروز شاهد خودکشی جوانان ۱۲ ساله در روژهلات کوردستان هستیم، یا جوانانی کم سن و سال که از زندگی اجتماعی بریده و سرگردان شده‌اند. این همه بیکاری وجود دارد، جوانان ناچارند کولبری کنند، باید علت اصلی این پدیده‌ها شناسایی شود. باید فهمید که چه کسی و چه جریانی سیاست نسل‌کشی جوانان را اجرا می‌کند؟ بدون شک دولت اشغالگر و استعماری ایران است که جوانان ما را از جامعه جدا و به این شک آنها را از واقعیت دور کرده و نابود می‌کند. اگر به تاریخ گذشته جوانان کوردستان نگاهی بیاندازیم، مواردی از این دست را نخواهیم یافت، بلکه شاهد جوانانی مبارز، قهرمان و تسلیم‌ناپذیر خواهیم بود که در مقیاس جهانی بی‌نظیر بوده‌اند. اما امروزه اشغالگر با تمام قوای خود دست به کار شده است که جوانان را کنترل و برای اهداف خود به کار بگیرد.

زمان آن رسیده است که جوانان قیام کنند

چیا روژهلات در ادامه افزود، امروز دشمن گریلاها را هدف گرفته است و آنها را آماج حملات خود قرار داده است، دشمن در حقیقت گریلا، کلیت جامعه کوردستان را هدف حمله قرار داده و در تلاش است ملت کوردستان را قتل‌عام نماید. این یعنی نابودی کامل ملت کورد و جوانان آن. زمان آن فرا رسیده است که جوانان کورد در مقابل حملات دشمن مقاومت کنند، همانطور که در حمله اشغالگرانه چند سال پیش داعش و گروه‌های تروریستی وابسته ترکیه که علیه روژاوا انجام دادند. جوانان روژهلات به آتش تبدیل شدند و در مقابل ظلم و استعمار ایستادگی کردند و ملتمان را از کشتار و نسل‌کشی رهانیدند. زمانی که زنان به بردگی گرفته شدند، مورد تجاوز قرار گرفتند، سر آنان بریده شد و در بازارها به فروش رسیدند، جوانان ما نتوانستند سکوت کنند و این ظلم و تعدی را قبول کنند، بسان آتش شعله‌ور شده و موضع رادیکال گرفتند. هزاران جوان ما در روژاوا جانباخته و با خون خود سرزمین و جامعه کوردستان را حفظ کردند. این جواب جوانان کورد برای اشغالگران و استعمارگران بود: "مهم نیست چه پیش می‌آید، هر اتفاقی هم بیافتد، ما پشت هم را رها نخواهیم کرد." اگر امروز میزان خودکشی‌ها، مواد مخدر و اعتیاد در جوانان افزایش یافته است، منشأ آن به شکلی کاملا مشخص و مستقیم سیاست‌های دشمن است. زیرا دشمن از تکرار تاریخ سربلندی و مقاومت جوانان هراس دارد، نمی‌خواهد کوردها متحد شوند و جوانان به پشت و پناه هم تبدیل شوند.

چیا روژهلات اعلام کرد، حکومت با این هدف که جوانان را از هم دور کند، انها را از راستی و حقیقت بازداشته و فردگرایی را در بین آنها ترویج می‌کند، همچنین آنها را در دنیایی توهمی و خیالی قرار می‌دهد و بدین شکل آنها را لیبرالیزه کرده و تمام قدرتشان را می‌گیرد. چیا روژهلات در ادامه افزود که امروه حس میهن‌دوستی جوانان کاهش پیدا کرده و لازم است جوانان بفهمند و کشف کنند که چه کسی آنها را به این پرتگاه‌ها رسانده است.

در عوض گرفتار شدن در سیاست‌های کثیف و استعماری دولت‌های اشغالگر کوردستان، به صفوف گریلاهای آزادی بپیوندید

روژهلات با اشاره به سیاست‌های دولت اشغالگر ایران رو به جوانان گفت، در عوض اینکه گرفتار سیاست‌های استعماری و کثیف این حکومت شوید، در عوض اینکه به مرز خودکشی رسیده و جان خود را بستانید، در عوض اینکه گرفتار مواد مخدر شوید، بیایید و به صفوف گریلاهای آزادی بپیوندید. هدف دشمن نابودی شماست. بیایید و یک بار دیگر اراده خود را نشان دهید و علیه اشغالگران مبارزه کنید. نگرش خود را اینگونه تعیین کنید، اشغالگر باید متوقف شود. تاکنون انواع سیاست‌های کثیف را در حق ملت و سرزمین ما انجام داده‌اند.

"دیگر بست است و اجازه نمی‌دهیم."

برای آزادی سرزمین و ملتمان مبارزه کنیم

چیا روژهلات از اعضای (ک.ج.ر) در پایان سخنان خود، رو به جوانان اعلام کرد: "تحت عنوان جمعیت جوانان روژهلات کوردستان از تمامی جوانان بخصوص زنان جوان روژهلات کوردستان و ایران می‌خواهم به صفوف ما پیوسته و برای آزادی وطن و ملت مبارزه کنند. ما دشمن را شکست خواهیم داد و رهبر آپو که منبع و سرچشمه اراده جوانان است را از زندان آزاد خواهیم کرد."



ANF



🆔 @GozarDemocratic

بازگشت به میهن یک وظیفه است


تاریخ کوردستان بسیاری از هنرمندان انقلابی و همیشه جاودان را به خود دیده است که هیچگاه فراموش نمی‌شوند. یکی از این هنرمندان انقلابی همیشه جاودان کورد هوزان سرحد (سلیمان آلپ دوغان) است.


🆔 @GozarDemocratic

بازگشت به میهن یک وظیفه است


تاریخ کوردستان بسیاری از هنرمندان انقلابی و همیشه جاودان را به خود دیده است که هیچگاه فراموش نمی‌شوند. یکی از این هنرمندان انقلابی همیشه جاودان کورد هوزان سرحد (سلیمان آلپ دوغان) است.


۲۲ سال از شهادت هوزان سرحد می‌گذرد، اما شخصیت، موضع‌گیری و طنین صدای تنبور وی در حافظه تاریخی کورد همیشه زنده بوده و خواهد بود.

هوزان سرحد هم هنرمند انقلاب و هم رزمنده خلق خود بود و در انجام هر دو نقش خود بدون تردید از هیچ تلاشی فروگذار نکرد. سرحد در تمام عرصه‌های حیات و مبارزه، با روحی خلاقانه و آفرینشگر عمل کرده و آثار انقلابی خود را به خلقمان هدیه کرد. هر چند سالیان درازی در اروپا زندگی کرد، اما همیشه خود را با اروپا بیگانه احساس می‌کرد و شوق بازگشت به کوردستان وی را به کوه‌های سر به فلک کشیده کوردستان بازگرداند. همیشه می‌گفت: برای یک انقلابی بازگشت به میهن یک معیار است.

معیار موزیک انقلابی

هوزان سرحد بعد از سالیان دراز فعالیت و مبارزه در اروپا، به کوردستان بازگشت. در یک دست سلاح و در دست دیگرش تنبور، مجالس شب‌نشینی گریلاها را با طنین تنبور و ترانه‌هایش می‌آراست. سرحد می‌دانست که تا زمانیکه جامعه کوردستان به آزادی دست پیدا نکند و از دست اشغالگران رهایی پیدا نکند، نمی‌توان به هنر آزاد نیز دست پیدا کرد، او آرزوی بازگشت به منطقه بوتان و نبرد داشت، اما شمال کوردستان در اشغال دولت ترک قرار داشت و او هم سودای مبارزه در سر داشت. هوزان سرحد با چنین هدفی به باکور کوردستان بازگشت. اما در ۲۲ ژوئیه ۱۹۹۹ در جریان نبردی در منطقه الکه در شرنخ به خیل جاودانان کوردستان پیوست. شهید سرحد ترانه‌های بسیاری را از خود برجای گذاشته است که اکنون به معیاری برای موسیقی انقلابی تبدیل شده‌اند.

شروع فعالیت حرفه‌ای موزیک از سن ۷ سالگی

هوزان سرحد در سال ۱۹۷۰ در منطقه زیدکان از توابع آگری متولد شد و از پنج خواهر و برادر خانواده کوچکتر بود. بعد از درگذشت پدر، به پانوس می‌روند و کودکی و نوجوانی خود را در این منطقه می‌گذراند. تحصیلات دبیرستان را نیز در همین شهر ادامه می‌دهد. اما هوزان سرحد در سنین پایین، از ۷ سالگی سودای هنر در سر داشت. نواختن تنبور را از برادرش عارف الپ دوغان می‌آموزد و در این راه از مخالفت‌ها و مشکلات نیز نا امید نمی‌شود و در مدتی کوتاه می‌تواند نواختن تنبور را بیاموزد.

در هجده سالگی خود در کنسرواتوار دولتی موزیک ترکی و دانشگاه اژه در ازمیر پذیرفته می‌شود. بعدا در کنسرواتوار با تار آذری مشغول نواختن می‌شود. همزمان با آن نواختن فلوت، گیتار، تنبور و کلارینت را هم ادامه می‌دهد.

هوزان سرحد در یادگیری تکنیک‌های نوازندگی پیشرفت کرده و همزمان با این پیشرفت‌ها متوجه فرهنگ و موزیک کوردی شده و در رابطه با ان نیز مشغول تحقیق می‌شود. در زمانیکه در کنسرواتوار بود، فشارهای شدیدی برای دور کردن توجه وی از موزیک و فرهنگ کوردی را تحمل کرد. همزمان با آن، عارف الپ دوغان نیز در کنسرواتوار دانشجو است. در این زمان بردارش تلاش می‌کند تا توجه وی را به سوی دستگاه‌های آوازی منطقه اژه جلب کند، اما هوزان سرحد پاسخ داده بود که دستگاه‌هایی از این سنخ در میان کوردها نیز وجود دارند؛ خصوصا که دستگاه‌های حجاز. تمام درخواست‌های برادرش را رد می‌کند. هوزان سرحد با نواختن آلات متعدد موسیقی، فرهنگ جدیدی از موزیک را به نمایش می‌گذارد و بر ترانه‌های منطق بوتان و سرحد متمرکز می‌شود.

شناخت جنبش آزادی

فوریه ۱۹۹۱ زمانی است که هوزان سرحد به خوبی آموزش دیده و در زمینه موزیک تبحر یافته است. با ذهنیت ملی کوردی نیز آشنایی پیدا کرده و بر اساس این آگاهی ملی، مبارزه برای زندگی را آغاز می‌کند. مانند تمام کسانی که خود را هنرمند کورد معرفی می‌کردند، رفتار نمی‌کند. در تمام عرصه‌های زندگی تمایزات خود را نشان می‌دهد و می‌خواهد که در حوزه هنر به ملت خود خدمت کند، تمام توجه وی در این زمان بر مبارزه آزادی خلق کورد متمرکز است. هوزان سرحد سپس با فلسفه آزادیخواهانه پ.ک.ک آشنا می‌شود، از سال ۱۹۹۱ با همسرش، ییلدز در ماه ژوئیه، عازم کوه‌های کوردستان شده و برای آزادی خلق کورد و کوردستان به صفوف مبارزه می‌پیوندند. سپس هر یک در گروهی جداگانه مشغول مبارزه می‌شوند. ییلدز مدتی بعد از جزیره بوتان دستگیر و با مجازات ۱۲ سال و ۶ ماه زندان روبرو می‌شود.

انقلابی باید به میهن بازگردد

هوزان سرحد اکنون رزمنده و هنرمند خلق خویش است. بعد از پیوستن به صفوف حزب کارگران کوردستان، نه فقط در حوزه نظامی، بلکه در حوزه هنری و فرهنگی نیز تلاش‌های خود را افزایش می‌دهد. اما مبارزه یکطرفه امکان‌پذیر نبود. عازم اروپا می‌شود و به مرکز هنرکوم می‌پیوندد. چهار سال در اروپا می‌ماند.

هر چند می‌تواند در حوزه هنری دست به اقدامات مهمی بزند، اما اعلام می‌کند که برای یک انقلابی بازگشت به میهن یک معیار است و در سال ۱۹۹۶ به کوردستان باز می‌گردد. مدتی در منطقه زاپ می‌ماند و به مرکز هنری مزوپوتامیا در هولیر پیوسته و فعالیت‌های چشمگیری را در این مرکز ادامه می‌دهد.

آثار شهید هوزان سرحد

هوزان سرحد علیرغم امکانات محدود، تجربه‌های جدیدی را رقم می‌زد و احساسات انقلابی وی اجازه می‌داد که آثار هنری گرانقدری را تولید کند. مبارزه و مقاومت خلق کورد محور اصلی آثار هنری وی را تشکیل می‌دهند. عشق وی به سرزمین و کورد، تم اصلی آثار وی بودند، به همین دلیل است که هوزان سرحد اکنون نیز بعد از گذشت ۲۲ سال همچنان صدایی زنده در تمام بخش‌های کوردستان محسوب می‌شود. هوزان سرحد با لهجه‌های سورانی و کورمانجی ترانه سروده است. هولیر، مزگینا لهنگ، آخ کوردستان، ونکان، پاییر، شیر شیر است، یه یادی ...، سیپانی خلات، چوکا سر داره و سر بانیکا از جمله ترانه‌های مشهور شهید سرحد هستند.



ANF



🆔 @GozarDemocratic