گذار دموکراتیک
انتخابات به انتصابات و کودتای سیاسی ۱۴۰۰ مبدل شد 🆔 @GozarDemocratic
انتخابات به انتصابات و کودتای سیاسی ۱۴۰۰ مبدل شد
انتخابات سیزدهمین دوره ریاستجمهوری ایران از سوی اپوزیسیون خارج از ایران و شرقکوردستان و همچنین بخشی از آن که در داخل ایران فعالیت میکند، بایکوت شد. حزب حیات آزاد کوردستان(پژاک) و جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان(کودار) نیز این انتخابات را قویا بایکوت کردند. در مجموع به یمن موضعگیریهای فعالانه خلقهای ایران، بایکوت، آنگونه که انتظار میرفت همچو یک جبهه رادیکال مدنی و سیاسی به منصه ظهور رسید و نتایجی قابلتوجه کسب کرد.
انتخابات قبل از برگزاری، از سوی بیت رهبری با سرکردگی خامنهای از ماهها پیش مهندسی شد. جناح تندرو سپاه با احتساب منافع قدرتطلبانه اقتصادی، نظامی و ایدئولوژیک تمامی جهتدهیها را انجام داد و تدریجا به حذف دگراندیشان، مخالفان و اپوزیسیون پرداخت. این کار با ردصلاحیتهای بیپروای جریانسازانه و جناحی در ماه آخر تکمیل شد و خواستند از مردم برای مشروعیتبخشی به آن استفاده نمایند. ردصلاحیت برخی عمال خود بیترهبری نیز یک نمایش و وانمود عوامفریبانه بود تا خود را قاطع جلوه دهند. بگذریم از نتیجه رأیگیری نمایشی، اقدامات پیش از رأیگیری مشروعیت آن را از میان برد. جناح تندرو بیت پیرو خط «ولایت انتصابی فقیه» نه تنها خط اصلاحطلبی ضعیف و ناکارآمد، بلکه خط «ولایت انتخابی فقیه» را در درون جریان تندرو نیز کنار زد. اصلاحطلبان هم اثبات کردند که برای جامعه قابلاعتماد نیستند. بنابراین، رژیم برای حفظ و بقای نظام خود که در سالهای اخیر بر اثر خیزشهای خلقی بیاعتبار شده بود، ناچارا به این قلعوقمع سیاسی که آن را «کودتای ۱۴۰۰» مینامیم، دست زدند. انتخابات به انتصابات و کودتای سیاسی ۱۴۰۰ مبدل شد.
زنان برای همیشه در آن غایب بودند و خصلت بارز مردسالارانه تئوکراتیک آخرین حربههای خود علیه زنان را جهت حذفشان از حوزه سیاست و مدیریت، بکاربرد. این درحالی بود که مبارزات زنان در سالهای گذشته بیش از نهادهای مدنی دیگر موجودیت خود را به اثبات رسانده بود. این انتخابات، بعنوان جنگ ذهنیت جنسیتپرست تئوکراتیک برضد جامعه چندمیلیونی زنان در تاریخ به ثبت رسید.
خلقهای ایران از فارس گرفته تا کورد، بلوچ، لر، عرب، آذری، و سایرین با بایکوت انتخابات در واقع بهعینه چندگام به جلو برداشتند. این بایکوت خلقی را نمیتوان با توجه به نتایج و آمار عوامفریبانه که دستگاه خودکامه رژیم اعلامکرده و میزان مشارکت را ۴۸.۸ درصد نشانداده، مورد ارزیابی قرارداد. استفاده از زور، ارعاب، فقر، تنگدستی و بیکاری شهروندان بعنوان کارت فشار و زور علیه خود آنها برای کشاندنشان به پای صندوقهای رأی پیش چشمان تمامی افکار عمومی داخل و خارج عیان بود. با این وجود نتایج زیر پنجاه درصد نشانه چیرگی جبهه خلق بر ضد دستگاه زور بیترهبری است. ارزیابی و تفسیری غیر از این، اجحاف آشکار در حق خلقهای رادیکال و حقیقتجو خواهدبود. اعلام رسمی ۴۸.۸ درصدی یک آمار جعلی و متقلبانه با اجماع تمامی دستگاه قدرت و نهادهای تندرو آن است که عامدانه هیچ شفافیتی ندارد. چهبسا مشارکت ۲۶ درصدی تهران و مشارکت پائین شهرهای شرق کوردستان نمود بارز و آشکار حقیقت رأیگیری نمایشی متکی به زور بود.
بیت رهبری به سرکردگی خامنهای قبل از رفتن بالاخره ضربهخورد و تضعیف شد. مشروعیتش را از دست داد و میزان آرای زیر پنجاهدرصد نشان از بیاعتمادی خلقها نسبت به بیت خامنهای و دستگاه ولایت امر خودکامه او بود. به دلیل اینکه از پایگاه ولایت امر برای مقاصد قدرتطلبانه خارج از دین بهرهبرداری کرد با مخالفت شدید جامعه روبرو شد. لذا پایگاه این ولایت خودسر و خودمحور قویا بیاعتبار شد و حتی به آینده آن نیز ضربات مهلک و جبرانناپذیر زد. بیت که از فتوا هم بعنوان یک ترفند و ابزار ارعاب دینی بهرهگرفت با رویاروشدن با اعتراض خلقها شدیدا حیثیت خود را از کف داد و بیاعتبار گشت. این حربه فتوا علیرغم جنبه قوی جامعه دینی ایران، بازهم موثر واقع نشد که دلیل آن رد آن دستگاه از جانب جامعه است.
بایکوت بیسابقه خلقها دراصل دستاوردی عظیم برای مبارزات مردمی درآینده و بنیانی برای ورود به مرحله خیزشی پس از آن است. یک رفراندوم برای تأیید خیزشهای دیماه ۹۶ و آبانماه ۹۸ و تداوم آن به یاد جانباختگان آن تظاهرات بود. خیزشی که خواستند با انتصابات سیزدهمین دوره، آن را از حافظه جامعه پاک نمایند اما دچار هزیمت سیاسی شدند. این میرساند که از این پس و با این پشتوانه خلقی، خیزشهای مدنی و اعتراضی کار رژیم را مشکلتر خواهد کرد. این بایکوت دست خیابان بخصوص زنان، جوانان، کارگران، کارمندان و روشنفکران را امیدوارانه برای ورود به مرحله رادیکالتر قویساخته. رژیم چون از خلقها نترسید و به آنها اهمیتی نداد، دچار این عواقب سخت گشته.
انتخابات سیزدهمین دوره ریاستجمهوری ایران از سوی اپوزیسیون خارج از ایران و شرقکوردستان و همچنین بخشی از آن که در داخل ایران فعالیت میکند، بایکوت شد. حزب حیات آزاد کوردستان(پژاک) و جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان(کودار) نیز این انتخابات را قویا بایکوت کردند. در مجموع به یمن موضعگیریهای فعالانه خلقهای ایران، بایکوت، آنگونه که انتظار میرفت همچو یک جبهه رادیکال مدنی و سیاسی به منصه ظهور رسید و نتایجی قابلتوجه کسب کرد.
انتخابات قبل از برگزاری، از سوی بیت رهبری با سرکردگی خامنهای از ماهها پیش مهندسی شد. جناح تندرو سپاه با احتساب منافع قدرتطلبانه اقتصادی، نظامی و ایدئولوژیک تمامی جهتدهیها را انجام داد و تدریجا به حذف دگراندیشان، مخالفان و اپوزیسیون پرداخت. این کار با ردصلاحیتهای بیپروای جریانسازانه و جناحی در ماه آخر تکمیل شد و خواستند از مردم برای مشروعیتبخشی به آن استفاده نمایند. ردصلاحیت برخی عمال خود بیترهبری نیز یک نمایش و وانمود عوامفریبانه بود تا خود را قاطع جلوه دهند. بگذریم از نتیجه رأیگیری نمایشی، اقدامات پیش از رأیگیری مشروعیت آن را از میان برد. جناح تندرو بیت پیرو خط «ولایت انتصابی فقیه» نه تنها خط اصلاحطلبی ضعیف و ناکارآمد، بلکه خط «ولایت انتخابی فقیه» را در درون جریان تندرو نیز کنار زد. اصلاحطلبان هم اثبات کردند که برای جامعه قابلاعتماد نیستند. بنابراین، رژیم برای حفظ و بقای نظام خود که در سالهای اخیر بر اثر خیزشهای خلقی بیاعتبار شده بود، ناچارا به این قلعوقمع سیاسی که آن را «کودتای ۱۴۰۰» مینامیم، دست زدند. انتخابات به انتصابات و کودتای سیاسی ۱۴۰۰ مبدل شد.
زنان برای همیشه در آن غایب بودند و خصلت بارز مردسالارانه تئوکراتیک آخرین حربههای خود علیه زنان را جهت حذفشان از حوزه سیاست و مدیریت، بکاربرد. این درحالی بود که مبارزات زنان در سالهای گذشته بیش از نهادهای مدنی دیگر موجودیت خود را به اثبات رسانده بود. این انتخابات، بعنوان جنگ ذهنیت جنسیتپرست تئوکراتیک برضد جامعه چندمیلیونی زنان در تاریخ به ثبت رسید.
خلقهای ایران از فارس گرفته تا کورد، بلوچ، لر، عرب، آذری، و سایرین با بایکوت انتخابات در واقع بهعینه چندگام به جلو برداشتند. این بایکوت خلقی را نمیتوان با توجه به نتایج و آمار عوامفریبانه که دستگاه خودکامه رژیم اعلامکرده و میزان مشارکت را ۴۸.۸ درصد نشانداده، مورد ارزیابی قرارداد. استفاده از زور، ارعاب، فقر، تنگدستی و بیکاری شهروندان بعنوان کارت فشار و زور علیه خود آنها برای کشاندنشان به پای صندوقهای رأی پیش چشمان تمامی افکار عمومی داخل و خارج عیان بود. با این وجود نتایج زیر پنجاه درصد نشانه چیرگی جبهه خلق بر ضد دستگاه زور بیترهبری است. ارزیابی و تفسیری غیر از این، اجحاف آشکار در حق خلقهای رادیکال و حقیقتجو خواهدبود. اعلام رسمی ۴۸.۸ درصدی یک آمار جعلی و متقلبانه با اجماع تمامی دستگاه قدرت و نهادهای تندرو آن است که عامدانه هیچ شفافیتی ندارد. چهبسا مشارکت ۲۶ درصدی تهران و مشارکت پائین شهرهای شرق کوردستان نمود بارز و آشکار حقیقت رأیگیری نمایشی متکی به زور بود.
بیت رهبری به سرکردگی خامنهای قبل از رفتن بالاخره ضربهخورد و تضعیف شد. مشروعیتش را از دست داد و میزان آرای زیر پنجاهدرصد نشان از بیاعتمادی خلقها نسبت به بیت خامنهای و دستگاه ولایت امر خودکامه او بود. به دلیل اینکه از پایگاه ولایت امر برای مقاصد قدرتطلبانه خارج از دین بهرهبرداری کرد با مخالفت شدید جامعه روبرو شد. لذا پایگاه این ولایت خودسر و خودمحور قویا بیاعتبار شد و حتی به آینده آن نیز ضربات مهلک و جبرانناپذیر زد. بیت که از فتوا هم بعنوان یک ترفند و ابزار ارعاب دینی بهرهگرفت با رویاروشدن با اعتراض خلقها شدیدا حیثیت خود را از کف داد و بیاعتبار گشت. این حربه فتوا علیرغم جنبه قوی جامعه دینی ایران، بازهم موثر واقع نشد که دلیل آن رد آن دستگاه از جانب جامعه است.
بایکوت بیسابقه خلقها دراصل دستاوردی عظیم برای مبارزات مردمی درآینده و بنیانی برای ورود به مرحله خیزشی پس از آن است. یک رفراندوم برای تأیید خیزشهای دیماه ۹۶ و آبانماه ۹۸ و تداوم آن به یاد جانباختگان آن تظاهرات بود. خیزشی که خواستند با انتصابات سیزدهمین دوره، آن را از حافظه جامعه پاک نمایند اما دچار هزیمت سیاسی شدند. این میرساند که از این پس و با این پشتوانه خلقی، خیزشهای مدنی و اعتراضی کار رژیم را مشکلتر خواهد کرد. این بایکوت دست خیابان بخصوص زنان، جوانان، کارگران، کارمندان و روشنفکران را امیدوارانه برای ورود به مرحله رادیکالتر قویساخته. رژیم چون از خلقها نترسید و به آنها اهمیتی نداد، دچار این عواقب سخت گشته.
گذار دموکراتیک
انتخابات به انتصابات و کودتای سیاسی ۱۴۰۰ مبدل شد 🆔 @GozarDemocratic
این بایکوت تنها یکی از اجزاء در کلیت مبارزات خلقها است و مسلما با جوانب دیگر آن تکمیل خواهد شد. این راه خلقی پیشروانه سالهاست آغاز شده و بیبازگشت و شکستناپذیر است.
پس از رأیگیری نمایشی ۱۴۰۰ که اساسا یک کودتای سیاسی بود، با اینهمه ناکامی دستگاه قدرت و بیمشروعیتی و با وجود این حجم از بحران و کائوس سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، مسلما نباید هیچکس انتظار معجزه از رئیسجمهوری انتصابی که صرفا یک شخص است و نظام خودکامه جنگافروز داشته باشد. زیرا هیچیک از مسائل نه تنها حل نخواهد شد، بلکه بر سر آن معامله خواهدشد و از برجام گرفته تا تنظیمات ظالمانه داخلی، برای مهندسی قدرت و سلطه بر جامعه استفاده خواهند کرد. از برجام استفاده میکنند که اوضاع را آرام و کنترل سازند تا در راستای حفظ قدرت استبدادی خود بهرهبرداری نمایند. ایران یکی از حلقههای جهان ظالمانه سرمایهداری جهانی است و همین برای پیوستن او به جبهه ضدخلقی آن کافی است. رژیم قصد دارد در تمامی عرصههای داخلی و خارجی با بیتوجهی به خواستههای رادیکال خلقی، تنها به راهکار «سازش» بجای «حل دموکراتیک» متصل شود. جبهه خلقی بایکوت همان جبهه «حل دموکراتیک» در برابر جبهه «سازش» میباشد و همین مقوله میرساند که آیندهای پرتنش و بحرانی در انتظار جامعه و دولت در ایران است. جامعه اثبات کرد که نمیتواند سکوت کند و تحمل تداوم وضعیت کائوتیک دستگاه قدرت را همانند سال ۱۳۵۷ ندارد. بنابراین وضعیت هیچ تغییر نکرده ولی مواضع خلق رادیکالتر خواهد شد. نمونه بارز آن نیز اعتصاب گسترده هزاران کارگر حوزه نفت و گاز درست چهار روز پس از انتخابات است.
مسئله کورد در این میان، بزرگترین و اساسیترین مسئله برای نظام ایران است که اگر به حل دموکراتیک آن نپردازد، تاوان آن را پس خواهد داد. ضدیت با آزادی خلقکرد موجب تضعیف کل نظام و ستم به جامعه ایران شده. در انتخابات سیزدهمین دوره نیز هیچیک از نامزدهای انتصابی ناچیزترین برنامهای برای خدمت به ملیتها نداشتند. خود انتصابات تندروها پیامی به خلقها به معنای تداوم سرکوب بود. یکدستسازی هر سه قوای مجریه،، مقننه و قضائیه در رکاب خامنهای و سپاه آغاز دورهای از سرکوب،، خفقان و جنگ خواهد بود نه حل مسایل بنیادین ایران و این خطرناکترین وضع برای همگان است. بایکوت خلقی اما پاسخی به آن فاشیسم ریشهدار معاصر ایران است. ملیتهای ایران اگر پس از دستاوردهای سالهای اخیر در برابر نظام استبدادی، مبارزه نکنند، با سیاستهای نسلکشی فرهنگی شدیدتر و سرکوب و خفقان سیاسی و نظامی وحشیانهتر مواجه خواهند شد. ایران نیز در خط سرمایهداری در زمینه نابودی ملل تحت ستم قرار دارد و سیاستهای ناتو را در جایگاه خود دنبال میکند. تنشهای خارجی نظام هم تنها رقابت بر سر قدرت و هژمونی منطقهای و جهانی میان جبهههای خود سرمایهداری میباشد. این جبهه در ضدیت با ملتکورد مجموعا یک خط واحد را در خاورمیانه تشکیل داده. این درحالی است که همین ملت به امید تمامی خلقهای تحت ستم مبدل گشته و امیدواری خلقها به آزادی را افزایش داده.
همچو جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان – کودار و حزب حیات آزاد کوردستان – پژاک قویا خاطرنشان میسازیم که اندیشیدن به آینده جامعه ایران و شرق کوردستان محدود به مقولهای به نام قبل از انتخابات و رأیگیری نخواهدشد. این انتخابات است که از دل دموکراسی هویدا میشود نه دموکراسی از انتخابات. بنابراین از این پس این انتخابات نمایشی سیزدهمین دوره ایران نه بلکه جبهه بایکوت خلقی و نتایج آن است که مهم است. شاید این بایکوت همهچیز نیست اما چند گام روبه جلو و نزدیکتر شدن به فعالیت تمامعیار دموکراتیک ملل ایران است. هم حاکمیت تئوکراتیک و هم حاکمیت سیاسی رژیم کنونی در حیطههای «جمهوریت» و «اسلامیت» باخت. این سرآغاز یک مرحله است نه کل مرحله آینده. آینده را خود جامعه با بدستگیری ابتکارعمل تنظیم و تعیین خواهند نمود. ما نیز همچو جنبش آزادیخواهی خلقمان و برای خدمت به خلقهای ایران و شرق کوردستان از هر جانفشانی و مبارزهای دریغ نخواهیم کرد. این وظیفه انسانی، اخلاقی، سیاسی و دموکراتیک را با تمام شور و شوق صادقانه و صمیمانه بهجای خواهیم آورد. ضمن اینکه آینده مبارزاتمان را مطابق امری بیارزش چون نمایش انتخاباتی رژیم تنظیم نخواهیم کرد، بلکه با دوراندیشی عمیقتر افکاری بزرگتر و فراتر از آن بعنوان مبارزه تمامعیار برای خلقها داریم. در این زمینه به خود باور راسخ داریم و از پلاتفرم دمکراتیک خلق کورد و خلقهای ایران دعوتمینماییم که روی پشتیبانی ما تا حد فداییگری حساب کنند. آینده ایران فراتر از یک کارزار انتخابات ـ بایکوت، کارزاری دموکراتیک مستمر و طولانیمدت است که قطعیقین به سرمنزل مقصود خواهد رسید.
پس از رأیگیری نمایشی ۱۴۰۰ که اساسا یک کودتای سیاسی بود، با اینهمه ناکامی دستگاه قدرت و بیمشروعیتی و با وجود این حجم از بحران و کائوس سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، مسلما نباید هیچکس انتظار معجزه از رئیسجمهوری انتصابی که صرفا یک شخص است و نظام خودکامه جنگافروز داشته باشد. زیرا هیچیک از مسائل نه تنها حل نخواهد شد، بلکه بر سر آن معامله خواهدشد و از برجام گرفته تا تنظیمات ظالمانه داخلی، برای مهندسی قدرت و سلطه بر جامعه استفاده خواهند کرد. از برجام استفاده میکنند که اوضاع را آرام و کنترل سازند تا در راستای حفظ قدرت استبدادی خود بهرهبرداری نمایند. ایران یکی از حلقههای جهان ظالمانه سرمایهداری جهانی است و همین برای پیوستن او به جبهه ضدخلقی آن کافی است. رژیم قصد دارد در تمامی عرصههای داخلی و خارجی با بیتوجهی به خواستههای رادیکال خلقی، تنها به راهکار «سازش» بجای «حل دموکراتیک» متصل شود. جبهه خلقی بایکوت همان جبهه «حل دموکراتیک» در برابر جبهه «سازش» میباشد و همین مقوله میرساند که آیندهای پرتنش و بحرانی در انتظار جامعه و دولت در ایران است. جامعه اثبات کرد که نمیتواند سکوت کند و تحمل تداوم وضعیت کائوتیک دستگاه قدرت را همانند سال ۱۳۵۷ ندارد. بنابراین وضعیت هیچ تغییر نکرده ولی مواضع خلق رادیکالتر خواهد شد. نمونه بارز آن نیز اعتصاب گسترده هزاران کارگر حوزه نفت و گاز درست چهار روز پس از انتخابات است.
مسئله کورد در این میان، بزرگترین و اساسیترین مسئله برای نظام ایران است که اگر به حل دموکراتیک آن نپردازد، تاوان آن را پس خواهد داد. ضدیت با آزادی خلقکرد موجب تضعیف کل نظام و ستم به جامعه ایران شده. در انتخابات سیزدهمین دوره نیز هیچیک از نامزدهای انتصابی ناچیزترین برنامهای برای خدمت به ملیتها نداشتند. خود انتصابات تندروها پیامی به خلقها به معنای تداوم سرکوب بود. یکدستسازی هر سه قوای مجریه،، مقننه و قضائیه در رکاب خامنهای و سپاه آغاز دورهای از سرکوب،، خفقان و جنگ خواهد بود نه حل مسایل بنیادین ایران و این خطرناکترین وضع برای همگان است. بایکوت خلقی اما پاسخی به آن فاشیسم ریشهدار معاصر ایران است. ملیتهای ایران اگر پس از دستاوردهای سالهای اخیر در برابر نظام استبدادی، مبارزه نکنند، با سیاستهای نسلکشی فرهنگی شدیدتر و سرکوب و خفقان سیاسی و نظامی وحشیانهتر مواجه خواهند شد. ایران نیز در خط سرمایهداری در زمینه نابودی ملل تحت ستم قرار دارد و سیاستهای ناتو را در جایگاه خود دنبال میکند. تنشهای خارجی نظام هم تنها رقابت بر سر قدرت و هژمونی منطقهای و جهانی میان جبهههای خود سرمایهداری میباشد. این جبهه در ضدیت با ملتکورد مجموعا یک خط واحد را در خاورمیانه تشکیل داده. این درحالی است که همین ملت به امید تمامی خلقهای تحت ستم مبدل گشته و امیدواری خلقها به آزادی را افزایش داده.
همچو جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان – کودار و حزب حیات آزاد کوردستان – پژاک قویا خاطرنشان میسازیم که اندیشیدن به آینده جامعه ایران و شرق کوردستان محدود به مقولهای به نام قبل از انتخابات و رأیگیری نخواهدشد. این انتخابات است که از دل دموکراسی هویدا میشود نه دموکراسی از انتخابات. بنابراین از این پس این انتخابات نمایشی سیزدهمین دوره ایران نه بلکه جبهه بایکوت خلقی و نتایج آن است که مهم است. شاید این بایکوت همهچیز نیست اما چند گام روبه جلو و نزدیکتر شدن به فعالیت تمامعیار دموکراتیک ملل ایران است. هم حاکمیت تئوکراتیک و هم حاکمیت سیاسی رژیم کنونی در حیطههای «جمهوریت» و «اسلامیت» باخت. این سرآغاز یک مرحله است نه کل مرحله آینده. آینده را خود جامعه با بدستگیری ابتکارعمل تنظیم و تعیین خواهند نمود. ما نیز همچو جنبش آزادیخواهی خلقمان و برای خدمت به خلقهای ایران و شرق کوردستان از هر جانفشانی و مبارزهای دریغ نخواهیم کرد. این وظیفه انسانی، اخلاقی، سیاسی و دموکراتیک را با تمام شور و شوق صادقانه و صمیمانه بهجای خواهیم آورد. ضمن اینکه آینده مبارزاتمان را مطابق امری بیارزش چون نمایش انتخاباتی رژیم تنظیم نخواهیم کرد، بلکه با دوراندیشی عمیقتر افکاری بزرگتر و فراتر از آن بعنوان مبارزه تمامعیار برای خلقها داریم. در این زمینه به خود باور راسخ داریم و از پلاتفرم دمکراتیک خلق کورد و خلقهای ایران دعوتمینماییم که روی پشتیبانی ما تا حد فداییگری حساب کنند. آینده ایران فراتر از یک کارزار انتخابات ـ بایکوت، کارزاری دموکراتیک مستمر و طولانیمدت است که قطعیقین به سرمنزل مقصود خواهد رسید.
گذار دموکراتیک
انتخابات به انتصابات و کودتای سیاسی ۱۴۰۰ مبدل شد 🆔 @GozarDemocratic
باور قوی ما به زنان، جوانان، کارگران، کارمندان، روشنفکران و آکادمیسینها در سالهای اخیر به یمن رشد حضور خلقی تقویتشده و به مرحلهای رسیدهایم که همه اقشار و همه اپوزیسیون برای وحدتعمل در راستای آزادی متحد شوند. همین اتحاد خلقها هماکنون مایه ترس نظام استبدادی شده و مسلما جبهه دموکراتیک خلقها پیروز خواهد شد.
جامعهی دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان- کودار
حزب حیات آزاد کوردستان – پژاک
۲۶-۰۶-۲۰۲۱
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
جامعهی دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان- کودار
حزب حیات آزاد کوردستان – پژاک
۲۶-۰۶-۲۰۲۱
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
رامین گارا: بەرەی بایکۆتی هەڵبژاردن، براوەی یەکەمی هەڵبژاردنەکانی ئێرانە 🆔 @GozarDemocratic
رامین گارا: بەرەی بایکۆتی هەڵبژاردن، براوەی یەکەمی هەڵبژاردنەکانی ئێرانە
رامین گارا ئەندامی راگەیاندنی پژاک لە گفتوگۆیەکی رادیۆی بەرنامەی لاپەڕە لەرادیۆی وڵات ئەنجامەکانی هەڵبژاردن و دوا پێشهاتەکانی هەڵبژاردنی تاوتوێ کرد و دەڵێت: “کاربەدەستانی رژێم بۆ رەوایەت بەخشین بەو هەڵبژاردنە لە ناو رای گشتیدا داوایان لە خەڵک کرد کە بچنە سەر سندووقەکانی دەنگدان. بەڵام لەبەر هۆشیاری گەل لە پلانی رژێم ئەو یارییەی رژێم سەری نەگرت و بەرەی بایکۆت بەڕێژەی ٥١٪ سەرکەوت. ئەوەش دەست پێکردنی قۆناخێکی نوێیە کە نیشان دەدات ئیدی بەرەی گەل لەدژی رژێمی داگیرکەری ئێران هەنگاوی رادیکاڵانە هەڵدەنێت”.
رامین گارا سەبارەت بە شانۆی هەڵبژاردنەکانی رژێمی داگیرکەری ئێران ئاماژەی بەوە داوە؛ هەر وەک بەر لە هەڵبژاردنەکان پێشبینی کرابوو، لە هەڵبژاردنی سەرۆک کۆماری، لایەنی بناژۆخواز دەسەڵاتیان گرتە دەست و کەسایەتییەکی توندڕەویان هێنایە سەر دەسەڵات و لە بەرامبەر ئەو شانۆیەشدا بەرەی بایکۆتی گەل سەرکەوتنی مەزنی مسۆگەر کرد. پێش هەڵبژاردنەکان پێشبینی ئەوە دەکرا کە بناژۆخوازەکان دێنە سەر دەسەڵات، چون ساڵێک پێش لە هەڵبژاردنەکان ئاشکرا بوو کە بەرنامەی بەیتی رەهبەری، سوپای پاسداران و بناژۆخوازەکان ئەوە بوو کە رژێم یەک دەست بکەن. واتا دەنگە جیاوازەکان، دژبەرەکان و رێفۆرمخوازەکان و هەر دەنگێکی دیکە سەرکوت بکەن و دەسەڵاتێکی یەک دەست بە دەستی بناژۆخوازەکان و سوپای پاسداران ئاوا بکەن، بۆ ئەو پیلانەشیان زۆر ئیستراتیژیک و بە بەرنامە کاریان کرد. لە هەڵبژاردنەکانی پارلمانیش دا بینیمان کە بناژۆخوازەکان دەستیان بە سەر ئیرادەی پەڕلماندا گرت کە پێشتر گوایا لەکۆنتڕۆلی بەرەی رێفۆرمخوازەکاندا بووە، ئەو هەنگاوەش پێشبینیەکانی ئاسانتر کردبوویەوە. بۆیە دوابەدوای ئەوە شەپۆلی سەرکوتی رێفۆرمخوازەکان، دژبەرانی رژێم و رێکخراوە مەدەنیەکان دەستی پێکرد و هەر شتێک کەوتە دەست بەرەی بناژۆخوازەکان و بەیتی رەهبەری. پێشبینی ئەوەش دەکرا کە دژبەرانی رژێم لەسەر هەڵوێستی بایکۆت کار بکەن و هەموو هێزە ئۆپۆزسیۆنەکانی دەرەوەو بە تایبەت پژاک و کۆداریش لەچوارچێوەی بەرنامەیەکی دیاریکراو بایکۆتی هەڵبژاردنیان کرد. لەبەر زەخت و زۆری رژێم و شەپۆلی سەرکوت کاریەکان و نەبوونی هیچ پرەنسیبێکی هەڵبژاردن، رای گشتی هەڵبژاردنەکانیان وەک ئینتسابات بەناو کرد.
رامین گارا سەبارەت بە بانگەشەی بەرپرسانی رژێم بۆ راکێشانی گەل بۆ سەر سندووقەکانی دەنگدان و گوێ نەدانی رای گشتی بەو بانگەشانە دەڵێت: کاربەدەستانی رژێم بۆ رەوایەت بەخشین بەو هەڵبژاردنە لە ناو رای گشتیدا داوایان لە خەڵک کرد کە بچنە سەر سندووقی دەنگدان. بەڵام لەبەر هۆشیاری گەل لە پلانی رژێم ئەو یارییەی رژێم سەری نەگرت و بەرەی بایکۆت بەڕێژەی ٥١٪ سەرکەوت. ئەوەش دەست پێکردنی قۆناخێکی نوێیە کە نیشان دەدات ئیدی بەرەی گەل لەدژی رژێمی داگیرکەری ئێران هەنگاوی رادیکاڵانە هەڵدەنێت. تەنانەت خامنەیی بە فیتواش نەیتوانی خەڵک رابکێشێتە سەر سندووقی دەنگدان. ٤ رۆژ دوای هەڵبژاردنەکان بیندرا کە زۆربەی کرێکارانی شرکەت نەوت دەستیان لە کار کێشایەوە، ئەوەش دەست پێکردنەوی قؤناخێکی نوێ سەرهەڵدانی شەقام نیشان دەدات.
رامین گارا سەبارەت بە بەرنامە و پلانی بانگەشەی بەربژێرەکانی هەڵبژاردن بۆ گەلانی ئێران و بە تایبەت گەلی کورد ئاماژەی بەوە داوە کە نە رەئیسی و نە هیچ یەک لە کاندیدەکانی دیکە بەرنامەیەکیان بۆ چارەسەری کێشەی گەلی کورد و گەلانی دیکەی ناو ئێران پێ نەبوو تەنانەت بەر لە هەڵبژاردنەکانیش سیاسەتی تۆقاندن، رەشەکوژی کولتووری و میلیتاریزم لە رۆژهەڵاتی کوردستاندا بەردەوام بووەو ئەوەش بەردەوامی سیاسەتی سوپای پاسداران و بناژۆخوازەکانە و بە هاتنە سەر دەسەڵەتی ئیبراهیم رەئیسی ئەو سیاسەتەش بە شێوەیەکی توندتریش بەردەوام دەکات. واتا هیچ بەڵێنێکی راستەقینە بە گەل نەدرا. تەنانەت لە چوارچێوەی بەڵێنی درۆیش بۆ هەڵبژاردن هیچ بەڵێنێک بە گەلی کورد، بەلووچ، ئازەری و نەتەوەکانی دیکە نەدرا. ئەوەش قۆناخێکە کە لە ژێر کاریگەری ئەو بارودۆخەی لە رۆژهەڵاتی ناوەراست لەئارادایە.
ئێستا لە رۆژهەڵاتی ناوین دا شەڕی جیهانی سێهەم بەڕێوە دەچێت کە ناوەندەکەی کوردستانە و پەلکێشی ئەو شەڕەش دەوڵەتی فاشیستی تورکیا دەیکات و سەرجەم دەوڵەتە داگیرکەرەکانی کوردستانیش تێیدا بەشدارن. واتا کۆنسێبتێکی جیهانی لەئارادایە و بارودۆخی کورد لە رۆژهەڵاتی کوردستانیش بەدەر لەو دۆخە نییە. رژێمی داگیرکەری ئێران لە چوارچێوەی ئەو کۆنسێپتەی کە دژ بە گەلی کورد لەئارادایە، بەرنامەی بۆ هەڵبژاردن داڕشت و دوای هەڵبژاردنیش روونە کە هیچ چارەسەریەکی دێموکراتیک بۆ کێشەی کورد ناگرێتە بەر. هەر بۆیەش ئۆپۆزیسیۆنی کورد بە تایبەت پژاک و کۆدار ئەم هەڵبژاردنیان بایکۆت کرد.
رامین گارا ئەندامی راگەیاندنی پژاک لە گفتوگۆیەکی رادیۆی بەرنامەی لاپەڕە لەرادیۆی وڵات ئەنجامەکانی هەڵبژاردن و دوا پێشهاتەکانی هەڵبژاردنی تاوتوێ کرد و دەڵێت: “کاربەدەستانی رژێم بۆ رەوایەت بەخشین بەو هەڵبژاردنە لە ناو رای گشتیدا داوایان لە خەڵک کرد کە بچنە سەر سندووقەکانی دەنگدان. بەڵام لەبەر هۆشیاری گەل لە پلانی رژێم ئەو یارییەی رژێم سەری نەگرت و بەرەی بایکۆت بەڕێژەی ٥١٪ سەرکەوت. ئەوەش دەست پێکردنی قۆناخێکی نوێیە کە نیشان دەدات ئیدی بەرەی گەل لەدژی رژێمی داگیرکەری ئێران هەنگاوی رادیکاڵانە هەڵدەنێت”.
رامین گارا سەبارەت بە شانۆی هەڵبژاردنەکانی رژێمی داگیرکەری ئێران ئاماژەی بەوە داوە؛ هەر وەک بەر لە هەڵبژاردنەکان پێشبینی کرابوو، لە هەڵبژاردنی سەرۆک کۆماری، لایەنی بناژۆخواز دەسەڵاتیان گرتە دەست و کەسایەتییەکی توندڕەویان هێنایە سەر دەسەڵات و لە بەرامبەر ئەو شانۆیەشدا بەرەی بایکۆتی گەل سەرکەوتنی مەزنی مسۆگەر کرد. پێش هەڵبژاردنەکان پێشبینی ئەوە دەکرا کە بناژۆخوازەکان دێنە سەر دەسەڵات، چون ساڵێک پێش لە هەڵبژاردنەکان ئاشکرا بوو کە بەرنامەی بەیتی رەهبەری، سوپای پاسداران و بناژۆخوازەکان ئەوە بوو کە رژێم یەک دەست بکەن. واتا دەنگە جیاوازەکان، دژبەرەکان و رێفۆرمخوازەکان و هەر دەنگێکی دیکە سەرکوت بکەن و دەسەڵاتێکی یەک دەست بە دەستی بناژۆخوازەکان و سوپای پاسداران ئاوا بکەن، بۆ ئەو پیلانەشیان زۆر ئیستراتیژیک و بە بەرنامە کاریان کرد. لە هەڵبژاردنەکانی پارلمانیش دا بینیمان کە بناژۆخوازەکان دەستیان بە سەر ئیرادەی پەڕلماندا گرت کە پێشتر گوایا لەکۆنتڕۆلی بەرەی رێفۆرمخوازەکاندا بووە، ئەو هەنگاوەش پێشبینیەکانی ئاسانتر کردبوویەوە. بۆیە دوابەدوای ئەوە شەپۆلی سەرکوتی رێفۆرمخوازەکان، دژبەرانی رژێم و رێکخراوە مەدەنیەکان دەستی پێکرد و هەر شتێک کەوتە دەست بەرەی بناژۆخوازەکان و بەیتی رەهبەری. پێشبینی ئەوەش دەکرا کە دژبەرانی رژێم لەسەر هەڵوێستی بایکۆت کار بکەن و هەموو هێزە ئۆپۆزسیۆنەکانی دەرەوەو بە تایبەت پژاک و کۆداریش لەچوارچێوەی بەرنامەیەکی دیاریکراو بایکۆتی هەڵبژاردنیان کرد. لەبەر زەخت و زۆری رژێم و شەپۆلی سەرکوت کاریەکان و نەبوونی هیچ پرەنسیبێکی هەڵبژاردن، رای گشتی هەڵبژاردنەکانیان وەک ئینتسابات بەناو کرد.
رامین گارا سەبارەت بە بانگەشەی بەرپرسانی رژێم بۆ راکێشانی گەل بۆ سەر سندووقەکانی دەنگدان و گوێ نەدانی رای گشتی بەو بانگەشانە دەڵێت: کاربەدەستانی رژێم بۆ رەوایەت بەخشین بەو هەڵبژاردنە لە ناو رای گشتیدا داوایان لە خەڵک کرد کە بچنە سەر سندووقی دەنگدان. بەڵام لەبەر هۆشیاری گەل لە پلانی رژێم ئەو یارییەی رژێم سەری نەگرت و بەرەی بایکۆت بەڕێژەی ٥١٪ سەرکەوت. ئەوەش دەست پێکردنی قۆناخێکی نوێیە کە نیشان دەدات ئیدی بەرەی گەل لەدژی رژێمی داگیرکەری ئێران هەنگاوی رادیکاڵانە هەڵدەنێت. تەنانەت خامنەیی بە فیتواش نەیتوانی خەڵک رابکێشێتە سەر سندووقی دەنگدان. ٤ رۆژ دوای هەڵبژاردنەکان بیندرا کە زۆربەی کرێکارانی شرکەت نەوت دەستیان لە کار کێشایەوە، ئەوەش دەست پێکردنەوی قؤناخێکی نوێ سەرهەڵدانی شەقام نیشان دەدات.
رامین گارا سەبارەت بە بەرنامە و پلانی بانگەشەی بەربژێرەکانی هەڵبژاردن بۆ گەلانی ئێران و بە تایبەت گەلی کورد ئاماژەی بەوە داوە کە نە رەئیسی و نە هیچ یەک لە کاندیدەکانی دیکە بەرنامەیەکیان بۆ چارەسەری کێشەی گەلی کورد و گەلانی دیکەی ناو ئێران پێ نەبوو تەنانەت بەر لە هەڵبژاردنەکانیش سیاسەتی تۆقاندن، رەشەکوژی کولتووری و میلیتاریزم لە رۆژهەڵاتی کوردستاندا بەردەوام بووەو ئەوەش بەردەوامی سیاسەتی سوپای پاسداران و بناژۆخوازەکانە و بە هاتنە سەر دەسەڵەتی ئیبراهیم رەئیسی ئەو سیاسەتەش بە شێوەیەکی توندتریش بەردەوام دەکات. واتا هیچ بەڵێنێکی راستەقینە بە گەل نەدرا. تەنانەت لە چوارچێوەی بەڵێنی درۆیش بۆ هەڵبژاردن هیچ بەڵێنێک بە گەلی کورد، بەلووچ، ئازەری و نەتەوەکانی دیکە نەدرا. ئەوەش قۆناخێکە کە لە ژێر کاریگەری ئەو بارودۆخەی لە رۆژهەڵاتی ناوەراست لەئارادایە.
ئێستا لە رۆژهەڵاتی ناوین دا شەڕی جیهانی سێهەم بەڕێوە دەچێت کە ناوەندەکەی کوردستانە و پەلکێشی ئەو شەڕەش دەوڵەتی فاشیستی تورکیا دەیکات و سەرجەم دەوڵەتە داگیرکەرەکانی کوردستانیش تێیدا بەشدارن. واتا کۆنسێبتێکی جیهانی لەئارادایە و بارودۆخی کورد لە رۆژهەڵاتی کوردستانیش بەدەر لەو دۆخە نییە. رژێمی داگیرکەری ئێران لە چوارچێوەی ئەو کۆنسێپتەی کە دژ بە گەلی کورد لەئارادایە، بەرنامەی بۆ هەڵبژاردن داڕشت و دوای هەڵبژاردنیش روونە کە هیچ چارەسەریەکی دێموکراتیک بۆ کێشەی کورد ناگرێتە بەر. هەر بۆیەش ئۆپۆزیسیۆنی کورد بە تایبەت پژاک و کۆدار ئەم هەڵبژاردنیان بایکۆت کرد.
گذار دموکراتیک
رامین گارا: بەرەی بایکۆتی هەڵبژاردن، براوەی یەکەمی هەڵبژاردنەکانی ئێرانە 🆔 @GozarDemocratic
رامین گارا لەسەر پێشخستنی هێڵێ بناژۆخوازەکان لەئێران رایگەیاندوووە: بناژۆخوزەکان نوێنەرایەتی هێڵی فاشیزم لە ئێران دەکەن. جیا لەقڕکردنی کولتوری، سیاسی و کۆمەڵایەتی و سەرکوت کاری گەل هیچ بەرنامەیەکیان نییە. واتا بە یەکدەست کردنی رژێم رێگا لەبەردەم چارەسەری ئاشتیانە و دیمۆکراتیک ناکرێتەوە. بە پێچەوانەوە رژێم سەرکوت و داپڵۆساندنی زیاتری گەلی گرتوەتەبەر. رەئیسی بۆ خۆی کارنامەیەکی رەشی هەیە و رێگایەکی تاریکتر دەگرێتەبەر بۆ گەلی کورد. بزووتنەوی ئازادیخوازی رۆژهەڵاتی کوردستانیش دەبێ بە پێ ئەو هەڵوێستەی رژێم ناو ئامادەکاریدا بێت. هێڵێ تێکۆشانی ئێمە، هێڵی دێموکراتیکە. دەبێ شەڕ لە بەرنامەی یەکەمی گەلدا نەبێت، بەڵام مافی پاراستنی رەوای گەلەکەمان هەیە کە لەبەرامبەر هەر جۆرە هێرشێک خۆی بپارێزێت.
لە ئێستادا لەهەر چوار بەشی کوردستان بە پێشەنگایەتی تەڤگەری ئاپۆیی بۆ بەدست هێنانی مافی رەوای گەلەکەمان تێکۆشانێکی مێژوویی بەڕێوە دەچێت. تاکە هێزی سۆسیالیزم لەسەر پێ ماوەتەوە تەڤگەری ئاپۆییە کە بووەتە ئۆلگویەک بۆ هەموو گەلانی ئازادیخوازی جیهان. بەهێز بوون و سەرکەوتنی تێکۆشانی گەلی کورد سەرجەم تەڤگەرە ئازادیخوازەکانی جیهان بەهێز دەکات. هەر ئەوەش بۆتە هۆی ئەوەی کە هێزە هەژمۆنگەرا جیهانیەکان ئەوە بە مەترسییەکی گەورە لەسەر خۆ ببینن.
رامین گارا لە کۆتایی بەرنامەی لاپەڕە دەڵێت: تێکۆشانی گەریلا بە چڕی بەردەوامە. لە قۆناخێک داین کە گەریلا ئەرکی خۆیی بە باشی پێک هێناوە و بەرخۆدانێکی مێژویی بەڕێوە دەبات. بۆیە پێویستە گەلی کورد لە هەر چوار بەشی وڵات بە تایبەت رۆژهەڵاتی کوردستان پشتیوانی پتەوی ئەو بەرخۆدانە بکەن. لە ئێستادا لە دژی گەلی کورد شەڕێکی قورس لەئارادایەو لە هەر بەشێکی کوردستان بە فۆڕمێکی جیاواز بەڕێوە دەچێت. بۆیە پشتیوانی گەل لە بەرخۆدانی گەریلا تێکۆشانی ئازادیخوازی بەهێزتر دەکات و دەسکەوتی مەزن بۆ داهاتووی گەلەکەمان تۆمار دەکرێت.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
لە ئێستادا لەهەر چوار بەشی کوردستان بە پێشەنگایەتی تەڤگەری ئاپۆیی بۆ بەدست هێنانی مافی رەوای گەلەکەمان تێکۆشانێکی مێژوویی بەڕێوە دەچێت. تاکە هێزی سۆسیالیزم لەسەر پێ ماوەتەوە تەڤگەری ئاپۆییە کە بووەتە ئۆلگویەک بۆ هەموو گەلانی ئازادیخوازی جیهان. بەهێز بوون و سەرکەوتنی تێکۆشانی گەلی کورد سەرجەم تەڤگەرە ئازادیخوازەکانی جیهان بەهێز دەکات. هەر ئەوەش بۆتە هۆی ئەوەی کە هێزە هەژمۆنگەرا جیهانیەکان ئەوە بە مەترسییەکی گەورە لەسەر خۆ ببینن.
رامین گارا لە کۆتایی بەرنامەی لاپەڕە دەڵێت: تێکۆشانی گەریلا بە چڕی بەردەوامە. لە قۆناخێک داین کە گەریلا ئەرکی خۆیی بە باشی پێک هێناوە و بەرخۆدانێکی مێژویی بەڕێوە دەبات. بۆیە پێویستە گەلی کورد لە هەر چوار بەشی وڵات بە تایبەت رۆژهەڵاتی کوردستان پشتیوانی پتەوی ئەو بەرخۆدانە بکەن. لە ئێستادا لە دژی گەلی کورد شەڕێکی قورس لەئارادایەو لە هەر بەشێکی کوردستان بە فۆڕمێکی جیاواز بەڕێوە دەچێت. بۆیە پشتیوانی گەل لە بەرخۆدانی گەریلا تێکۆشانی ئازادیخوازی بەهێزتر دەکات و دەسکەوتی مەزن بۆ داهاتووی گەلەکەمان تۆمار دەکرێت.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
اوجالان: گناه من فراخوان برای حیات آزاد است
حاکمیتی که از مواجهه با مسئله کورد میگریزد، طرح به زانو درآوردن آن را از طریق گشودن پرونده کوبانی و علیه حزب دمکراتیک خلقها ادامه میدهد.
🆔 @GozarDemocratic
حاکمیتی که از مواجهه با مسئله کورد میگریزد، طرح به زانو درآوردن آن را از طریق گشودن پرونده کوبانی و علیه حزب دمکراتیک خلقها ادامه میدهد.
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
اوجالان: گناه من فراخوان برای حیات آزاد است حاکمیتی که از مواجهه با مسئله کورد میگریزد، طرح به زانو درآوردن آن را از طریق گشودن پرونده کوبانی و علیه حزب دمکراتیک خلقها ادامه میدهد. 🆔 @GozarDemocratic
اوجالان: گناه من فراخوان برای حیات آزاد است
حاکمیتی که از مواجهه با مسئله کورد میگریزد، طرح به زانو درآوردن آن را از طریق گشودن پرونده کوبانی و علیه حزب دمکراتیک خلقها ادامه میدهد.
نیروهای جهانی، به عنوان گام نخست مداخله در خاورمیانه طی توطئهای بین المللی رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان را از سوریه وادار به خروج کردند و ۱۵ فوریه ۱۹۹۹ به ترکیه مسترد کردند. از آن روز تا کنون رهبر آپو در زندان گروه F که جزیره امرالی است، زندانی شده است. بعدها مشخص شد که پیش از استرداد رهبر آپو، مسئولان سیا در ۴ فوریه ۱۹۹۹ به ترکیه رفته و تفاهمنامه مخفیانهای را با میت ترکیه امضا کردهاند. طبق این تفاهمنامه، همان روز زندان امرالی تخلیه شده و به منظور زندانی کردن رهبر آپو آماده شده است و در ۱۵ فوریه رهبر آپو را از فرودگاه نایروبی به ترکیه انتقال دادهاند. صبح روز ۱۶ اکتبر رهبر آپو به زندان امرالی منتقل شده و تا کنون ۲۲ سال است که تحت انزوایی شدید به سر میبرد.
اوجالان به منظور آنکه مسئله کورد خارج از خشونت و عملیات مسلحانه، از طریقی سیاسی حل و فصل شود و بتواند زمینه را برای گفتگو مهیا کند، در سالهای ۱۹۹۳، ۱۹۹۵ و ۱۹۹۸ دستور داد آتش بس اعلام شود. در جریان ۲۲ سالی که رهبر آپو در زندان بوده است، برای حل مسئله کورد از طریق صلح آمیز دست همکاری به سوی دولت دراز کرد، اما هر بار این دست که بیش از پیش صمیمت پیدا کرده بود، بدون پاسخ گذاشته شد. با سیاستهای دولت مبنی بر عدم پاسخگویی، بذرهای خصومت و دشمنی بین خلقهای ترکیه رشد کرد.
طرح به زانو درآوردن
علیرغم آنکه رویدادهایی مانند ترور پاریس را شاهد بودیم، با تلاشهای اوجالان در سالهای ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵ امیدها برای دستیابی به صلح زنده شدند و تنها در این سالها بود که سیاستهای جنگطلبانه متوقف شدند. خلقها در این فرایند بیش از پیش این مسئله را درک کردند. اما در سی اکتبر ۲۰۱۴ در نشست کمیسیون عالی امنیت ملی ترک MGK که یازده ساعت به طول انجامید، تصمیم گرفته شد تا طرح به زانو درآوردن اجرایی شود. در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۶ این طرح اجرایی شد و از ۱۰۲ شهرداری که حزب صلح و دمکراسی در جریان انتخابات بدست آورده بود، ۹۶ شهردار کورد از سوی حاکمیت ترک غصب شده و به جای آنها گماشتگان حزب عدالت و توسعه منصوب شدند. در چارچوب همین طرح، دهها مکان تاریخی و سیاسی و اجتماعی کورد تخریب و دهها هزار نفر ناچار به مهاجرت شدند. در جریان این طرح که همچنان ادامه دارد، دولت فشارهای خود را بر کوردها و نیروهای چپگرای حامی کورد افزایش داده و به سرکوب آنها پرداخت. از طرف دیگر سیاستهای دمکراتیک کردن ترکیه مورد یورش و ترکتازی قرار گرفت.
پرونده کوبانی و دستگیریها
در ادامه این اهدف بود که ۲۴ نفر از افراد رده بلند، ریاست مشترک حزب دمکراتیک خلقها، اعضای هیات کمیته مرکزی و مدیران حزب و در مجموع ۱۰۸ نفر سیاستمدار این حزب در جریان پرونده کوبانی دستگیر و با پذیرش دادگاه، پروندهای تحت عنوان پرونده کوبانی علیه حزب دمکراتیک خلقها گشوده شد. در ادامه این اقدامات که تحت اقدامات حقوقی اما با هدف سیاسی ادامه پیدا کرده است، حملات فیزیکی به حزب دمکراتیک خلقها نیز ادامه پیدا کردهاند. اخرین مورد از این حملات، حمله مسلحانه به دفتر حزب دمکراتیک خلقها در ازمیر بود که در جریان آن یکی از اعضای جوان این حزب با نام دنیز پویراز به شهادت رسید.
حق زندگی ما به رسمیت شناخته نمیشود
رهبر آپو که امروز در انزوای مطلق به سر برده و حق ملاقات با خانواده و وکلای خود را ندارد، در دیدارهای گذشته خود با وکلایش همواره برخورد دولت با کوردها را مورد ارزیابی و تحلیل قرار داده و این برخوردها را به عنوان جنگ ترکیه علیه کوردها ارزیابی کرده است. در سال ۲۰۱۴ اوجالان در دیدار خود با وکلایش گفته بود که به عنوان یک کورد حق زندگی ما به رسمیت شناخته نشده است و در این باره افزوده بود: تا به امروز کورد حقی نداشته است. در واقع مانند یک کورد حق زندگی ما نیز به رسمیت شناخته نشده است. حق زندگی حق اساسی است، اما این حق نیز از ما گرفته شده است. در این باره باید وکلا و حقوقدانان کوردستان از خود بپرسند که از چه چیزی دفاع کرده و از حقوق چه کسانی دفاع میکنند، باید این مسئله را با دقت مورد بررسی قرار بدهند.
گناه من فراخوان برای حیات آزاد است
اوجالان همان زمان در دیدار خود با وکلایش ضمن عطف توجه به حیاتی که مدرنیته سرمایهداری بر کورد تحمیل کرده است، و در ارتباط با این مسله اظهار داشته بود که: در اینجا در یک سلول، در شرایط سلول انفرادی همه چیز به من منوط شده است. در واقع به شیوهای فلسفی وضعیت انتقامگیری از من است. در واقع اگر بتوانم کتابی بنویسم در این باره مینویسم. انتفام از آپو موضوع این کتاب خواهد بود. گناه من چیست؟ گناه من فراخوان برای حیات آزاد است.
حاکمیتی که از مواجهه با مسئله کورد میگریزد، طرح به زانو درآوردن آن را از طریق گشودن پرونده کوبانی و علیه حزب دمکراتیک خلقها ادامه میدهد.
نیروهای جهانی، به عنوان گام نخست مداخله در خاورمیانه طی توطئهای بین المللی رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان را از سوریه وادار به خروج کردند و ۱۵ فوریه ۱۹۹۹ به ترکیه مسترد کردند. از آن روز تا کنون رهبر آپو در زندان گروه F که جزیره امرالی است، زندانی شده است. بعدها مشخص شد که پیش از استرداد رهبر آپو، مسئولان سیا در ۴ فوریه ۱۹۹۹ به ترکیه رفته و تفاهمنامه مخفیانهای را با میت ترکیه امضا کردهاند. طبق این تفاهمنامه، همان روز زندان امرالی تخلیه شده و به منظور زندانی کردن رهبر آپو آماده شده است و در ۱۵ فوریه رهبر آپو را از فرودگاه نایروبی به ترکیه انتقال دادهاند. صبح روز ۱۶ اکتبر رهبر آپو به زندان امرالی منتقل شده و تا کنون ۲۲ سال است که تحت انزوایی شدید به سر میبرد.
اوجالان به منظور آنکه مسئله کورد خارج از خشونت و عملیات مسلحانه، از طریقی سیاسی حل و فصل شود و بتواند زمینه را برای گفتگو مهیا کند، در سالهای ۱۹۹۳، ۱۹۹۵ و ۱۹۹۸ دستور داد آتش بس اعلام شود. در جریان ۲۲ سالی که رهبر آپو در زندان بوده است، برای حل مسئله کورد از طریق صلح آمیز دست همکاری به سوی دولت دراز کرد، اما هر بار این دست که بیش از پیش صمیمت پیدا کرده بود، بدون پاسخ گذاشته شد. با سیاستهای دولت مبنی بر عدم پاسخگویی، بذرهای خصومت و دشمنی بین خلقهای ترکیه رشد کرد.
طرح به زانو درآوردن
علیرغم آنکه رویدادهایی مانند ترور پاریس را شاهد بودیم، با تلاشهای اوجالان در سالهای ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵ امیدها برای دستیابی به صلح زنده شدند و تنها در این سالها بود که سیاستهای جنگطلبانه متوقف شدند. خلقها در این فرایند بیش از پیش این مسئله را درک کردند. اما در سی اکتبر ۲۰۱۴ در نشست کمیسیون عالی امنیت ملی ترک MGK که یازده ساعت به طول انجامید، تصمیم گرفته شد تا طرح به زانو درآوردن اجرایی شود. در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۶ این طرح اجرایی شد و از ۱۰۲ شهرداری که حزب صلح و دمکراسی در جریان انتخابات بدست آورده بود، ۹۶ شهردار کورد از سوی حاکمیت ترک غصب شده و به جای آنها گماشتگان حزب عدالت و توسعه منصوب شدند. در چارچوب همین طرح، دهها مکان تاریخی و سیاسی و اجتماعی کورد تخریب و دهها هزار نفر ناچار به مهاجرت شدند. در جریان این طرح که همچنان ادامه دارد، دولت فشارهای خود را بر کوردها و نیروهای چپگرای حامی کورد افزایش داده و به سرکوب آنها پرداخت. از طرف دیگر سیاستهای دمکراتیک کردن ترکیه مورد یورش و ترکتازی قرار گرفت.
پرونده کوبانی و دستگیریها
در ادامه این اهدف بود که ۲۴ نفر از افراد رده بلند، ریاست مشترک حزب دمکراتیک خلقها، اعضای هیات کمیته مرکزی و مدیران حزب و در مجموع ۱۰۸ نفر سیاستمدار این حزب در جریان پرونده کوبانی دستگیر و با پذیرش دادگاه، پروندهای تحت عنوان پرونده کوبانی علیه حزب دمکراتیک خلقها گشوده شد. در ادامه این اقدامات که تحت اقدامات حقوقی اما با هدف سیاسی ادامه پیدا کرده است، حملات فیزیکی به حزب دمکراتیک خلقها نیز ادامه پیدا کردهاند. اخرین مورد از این حملات، حمله مسلحانه به دفتر حزب دمکراتیک خلقها در ازمیر بود که در جریان آن یکی از اعضای جوان این حزب با نام دنیز پویراز به شهادت رسید.
حق زندگی ما به رسمیت شناخته نمیشود
رهبر آپو که امروز در انزوای مطلق به سر برده و حق ملاقات با خانواده و وکلای خود را ندارد، در دیدارهای گذشته خود با وکلایش همواره برخورد دولت با کوردها را مورد ارزیابی و تحلیل قرار داده و این برخوردها را به عنوان جنگ ترکیه علیه کوردها ارزیابی کرده است. در سال ۲۰۱۴ اوجالان در دیدار خود با وکلایش گفته بود که به عنوان یک کورد حق زندگی ما به رسمیت شناخته نشده است و در این باره افزوده بود: تا به امروز کورد حقی نداشته است. در واقع مانند یک کورد حق زندگی ما نیز به رسمیت شناخته نشده است. حق زندگی حق اساسی است، اما این حق نیز از ما گرفته شده است. در این باره باید وکلا و حقوقدانان کوردستان از خود بپرسند که از چه چیزی دفاع کرده و از حقوق چه کسانی دفاع میکنند، باید این مسئله را با دقت مورد بررسی قرار بدهند.
گناه من فراخوان برای حیات آزاد است
اوجالان همان زمان در دیدار خود با وکلایش ضمن عطف توجه به حیاتی که مدرنیته سرمایهداری بر کورد تحمیل کرده است، و در ارتباط با این مسله اظهار داشته بود که: در اینجا در یک سلول، در شرایط سلول انفرادی همه چیز به من منوط شده است. در واقع به شیوهای فلسفی وضعیت انتقامگیری از من است. در واقع اگر بتوانم کتابی بنویسم در این باره مینویسم. انتفام از آپو موضوع این کتاب خواهد بود. گناه من چیست؟ گناه من فراخوان برای حیات آزاد است.
گذار دموکراتیک
اوجالان: گناه من فراخوان برای حیات آزاد است حاکمیتی که از مواجهه با مسئله کورد میگریزد، طرح به زانو درآوردن آن را از طریق گشودن پرونده کوبانی و علیه حزب دمکراتیک خلقها ادامه میدهد. 🆔 @GozarDemocratic
انتقام این را از من میگیرند که چرا تو ما را از این حیات رها میکنی و به حیات آزاد فرا میخوانی.
زندگی بردهوار را نمیپذیرم
اوجالان در این سخنان خاطرنشان ساخته بود که حتی حق حیات عادی نیز برای کوردها به رسمیت شناخته نشده است. بردگی و کارگری را برای کورد به رسمیت میشناسند. در رحا ۵۰۰ هزار نفر کارگری میکنند. زمانیکه برای چیدن پنبه به چوکوروا میرفتیم، مواقعی ۲۰ ساعت کار میکردیم. از حقوق بهداشت و سلامت، آموزش و امنیت برخوردار نبودیم. در واقع ماحق زندگی نداشتیم. برای تو حق زندگی را قائل نیستند. من یکبار به (به پنبه چینی در چوکوروا) رفتم و از این کار توبه کردم. گفتم من این زندگی را نمیخواهم. هم اکنون نیز راضی هستم که در این سلول زندگی کنم اما این بیگاری و بردگی را قبول نمیکنم.
منبع: MA
ANF
🆔 @GozarDemocratic
زندگی بردهوار را نمیپذیرم
اوجالان در این سخنان خاطرنشان ساخته بود که حتی حق حیات عادی نیز برای کوردها به رسمیت شناخته نشده است. بردگی و کارگری را برای کورد به رسمیت میشناسند. در رحا ۵۰۰ هزار نفر کارگری میکنند. زمانیکه برای چیدن پنبه به چوکوروا میرفتیم، مواقعی ۲۰ ساعت کار میکردیم. از حقوق بهداشت و سلامت، آموزش و امنیت برخوردار نبودیم. در واقع ماحق زندگی نداشتیم. برای تو حق زندگی را قائل نیستند. من یکبار به (به پنبه چینی در چوکوروا) رفتم و از این کار توبه کردم. گفتم من این زندگی را نمیخواهم. هم اکنون نیز راضی هستم که در این سلول زندگی کنم اما این بیگاری و بردگی را قبول نمیکنم.
منبع: MA
ANF
🆔 @GozarDemocratic
Zîlan Vejîn: Eger gelên Îranê hefteyekê li ber xwe bide, wê rejîm biguhere
Hevseroka PJAK'ê Zîlan Vejîn: Bila her kes hefteyekê dest ji kar berde, dakeve qadan, rabe serhildanê, wê hingî rejîm neçar bimîne ku guhertinê bike.
🆔 @GozarDemocratic
Hevseroka PJAK'ê Zîlan Vejîn: Bila her kes hefteyekê dest ji kar berde, dakeve qadan, rabe serhildanê, wê hingî rejîm neçar bimîne ku guhertinê bike.
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
Zîlan Vejîn: Eger gelên Îranê hefteyekê li ber xwe bide, wê rejîm biguhere Hevseroka PJAK'ê Zîlan Vejîn: Bila her kes hefteyekê dest ji kar berde, dakeve qadan, rabe serhildanê, wê hingî rejîm neçar bimîne ku guhertinê bike. 🆔 @GozarDemocratic
Zîlan Vejîn: Eger gelên Îranê hefteyekê li ber xwe bide, wê rejîm biguhere
Hevseroka PJAK'ê Zîlan Vejîn: Bila her kes hefteyekê dest ji kar berde, dakeve qadan, rabe serhildanê, wê hingî rejîm neçar bimîne ku guhertinê bike.
Hevseroka Partiya Jiyana Azad a Kurdistanê (PJAK) Zîlan Vejîn şerê li Kurdistanê, guherîn û veguherînên girîng û hilbijartinên dawî yên Serokkomariyê yên li Îranê nirxand. Zîlan Vejîn diayr kir ku asta guherîn û veguherîna fikrî û civakî ya gelên Îranê di wê astê de ye ku dikare pêşengiyê ji avakirina sîstema demokrasî û sosyalîzmê re bike û got, "Ji her demê bêhtir derfetên xelkê Îranê heye. Eger em karibin bi fikrê azadî, sosyalîzm û demokrasiyê sîstema xwe ya demokratîk û azad ava bike, hingî em ê karibin şoreşa azadiyê jî bi ser bixînin. Gelên li Îranê di serî de gelê me yê Kurd eger bi rengek hevpar têbikoşin, bi tecrûbeya xwe ya têkoşîna ji salan em ê teqez bi ser bikevin."
Hevseroka PJAK'ê Zîlan Vejîn bersiv da pirsên ajansa me.
Di pêvajoya heyî de bûyerên pir girîng li Kurdistan û herêmê rû didin. Hûn vê qonaxê çawa dinirxînin û li gorî we, ev pêvajo wê bi xwe re çi bîne?
Em di meha Hezîranê de ne û wek tê zanîn ev meh ji bo têkoşîna azadiya gelê me xwedî wate û ciheke taybet e. Di sala 1996’an Zeyneb Kinacî (Zîlan) li Dêrsîmê û di sala 2006’an de Letîfe Selamet (Zîlan Pepule) li Merîwanê gihîştine mertebeya şehadetê. Em di kesayeta van rêhevalên leheng ên jin de ku rûpeleke nû ya têkoşînê vekirin, hemû şehîdên azadiyê bi minet û rêzdarî bi bîr tînin. Ev rastiya diyalektîka têkoşîna gelê Kurd bi taybet jî têkoşîna azadiya jinê ye ku her tim hev bandor dike, pêş dixîne û li beramberî desthilatdariya zilam û dagirkeriyê, xwe digihîne asteke hîna bilind û mezintir. Dikare were gotin du rêheval Zîlan di demên cuda û mekandên cuda de be jî, bi yek ruh û di yek xeta îdeolojîk de gihîştin asta pêşengtiyê û têkoşînê. Ev ji bo me pir watedar û giranbuha ye. Her du rêheval jî di xeta Apoyî de milîtantiya heqîqetê îfade kirin. Divê ev jî were gotin ku Zîlan tê wateya xwedîderketin li îdeolojî, çemk û xeta Rêber Apo û çalakiya vê îfade dike. Niha jî wek sala 1996’an li ser Rêbertiya me komplo û lîstokên qirêj li jêr sîstema Îmraliyê tê domandin, di vê sîstema êşkenceyê de hêzên navneteweyî û herêmî cih digirin, Kurdên noker jî tevlî dikin. Ji bo wê divê em ruhê Zîlanan, ew ruhê berxwedêr û azadîxwaz hîna geştir bikin û ji bo şikandina tecrîd û qirkirinê bêtir têkoşîna xwe bi bandor û berfireh bidin meşandin. Ev hem bersiv ji bo bîranîna şehîdên leheng, hem jî pêwîstiya serxistina şoreşa azadiyê ye.
Şereke demdirêj li Rojhilata Navîn didome, lê bêtir sîstema dîktator û ya otokratîk tê serdestkirin, ji bo ku pêşî li berxwedan û daxwazên azadiyê ya gelan bê girtin, pergaleke demokratîk û alternatîf neyê rûniştandin, alozî û qeyran têne kûrkirin. Civakên Rojhilata Navîn di vê demê de di pir aliyan de rûyên qirêj û wêranker ên desthilatdariyan dîtin û bi daxwaza demokrasî, sosyalîzm û wekhevîtiyê derketin holê. Hîna bêtir helwesteke radîkal û tûj raber kirin. Lê ji bo ev daxwaz nebin pergal û alternatîf, ji pir hêlan ve mudaxele hate kirin. Niha jî ev rewş didome. Ango çawa ku şerê cîhanê yê yekemîn û duyemîn ji bo Rojhilata Navîn bû wêranî û qeyran, herwiha pergalên dij-civakê bêtir birêxistin kirin û li ser civakê sepandin, niha jî hêzên hegemon û sermayedariya cîhanî ya emperyal di wê hewldê de ye ku hêzên desthilat û mêtînger li ser civakê ferz bikin. Çawa ku şerên din ên cîhanê bi hilweşînerî û wendakirina Rojhilata Navîn encam bû, ji bo şerê cîhanê yê sêyemîn jî heman encamê bide, di nav her cure nêzîkatî û hewldana dij-mirovahiyê de ne. Rewşa li Suriyê, Lûbnan, Iraq, Tirkiye û Îranê mînaka vê ya herî diyar e. Di van welatan de nakokiyên bawerî, etnîkî û çînî kûr dikin, valatiyên polîtîk û rêveberiyê jî bi hêzên dîktator û muhafezekar dadigirin. Di nakokiya di navbera civak û sîstema serwer û herwiha nakokiyên di navbera van dewletan bi hev re, yê ku sûd digire bêguman hêzên derve yê navneteweyî ne.
Hevseroka PJAK'ê Zîlan Vejîn: Bila her kes hefteyekê dest ji kar berde, dakeve qadan, rabe serhildanê, wê hingî rejîm neçar bimîne ku guhertinê bike.
Hevseroka Partiya Jiyana Azad a Kurdistanê (PJAK) Zîlan Vejîn şerê li Kurdistanê, guherîn û veguherînên girîng û hilbijartinên dawî yên Serokkomariyê yên li Îranê nirxand. Zîlan Vejîn diayr kir ku asta guherîn û veguherîna fikrî û civakî ya gelên Îranê di wê astê de ye ku dikare pêşengiyê ji avakirina sîstema demokrasî û sosyalîzmê re bike û got, "Ji her demê bêhtir derfetên xelkê Îranê heye. Eger em karibin bi fikrê azadî, sosyalîzm û demokrasiyê sîstema xwe ya demokratîk û azad ava bike, hingî em ê karibin şoreşa azadiyê jî bi ser bixînin. Gelên li Îranê di serî de gelê me yê Kurd eger bi rengek hevpar têbikoşin, bi tecrûbeya xwe ya têkoşîna ji salan em ê teqez bi ser bikevin."
Hevseroka PJAK'ê Zîlan Vejîn bersiv da pirsên ajansa me.
Di pêvajoya heyî de bûyerên pir girîng li Kurdistan û herêmê rû didin. Hûn vê qonaxê çawa dinirxînin û li gorî we, ev pêvajo wê bi xwe re çi bîne?
Em di meha Hezîranê de ne û wek tê zanîn ev meh ji bo têkoşîna azadiya gelê me xwedî wate û ciheke taybet e. Di sala 1996’an Zeyneb Kinacî (Zîlan) li Dêrsîmê û di sala 2006’an de Letîfe Selamet (Zîlan Pepule) li Merîwanê gihîştine mertebeya şehadetê. Em di kesayeta van rêhevalên leheng ên jin de ku rûpeleke nû ya têkoşînê vekirin, hemû şehîdên azadiyê bi minet û rêzdarî bi bîr tînin. Ev rastiya diyalektîka têkoşîna gelê Kurd bi taybet jî têkoşîna azadiya jinê ye ku her tim hev bandor dike, pêş dixîne û li beramberî desthilatdariya zilam û dagirkeriyê, xwe digihîne asteke hîna bilind û mezintir. Dikare were gotin du rêheval Zîlan di demên cuda û mekandên cuda de be jî, bi yek ruh û di yek xeta îdeolojîk de gihîştin asta pêşengtiyê û têkoşînê. Ev ji bo me pir watedar û giranbuha ye. Her du rêheval jî di xeta Apoyî de milîtantiya heqîqetê îfade kirin. Divê ev jî were gotin ku Zîlan tê wateya xwedîderketin li îdeolojî, çemk û xeta Rêber Apo û çalakiya vê îfade dike. Niha jî wek sala 1996’an li ser Rêbertiya me komplo û lîstokên qirêj li jêr sîstema Îmraliyê tê domandin, di vê sîstema êşkenceyê de hêzên navneteweyî û herêmî cih digirin, Kurdên noker jî tevlî dikin. Ji bo wê divê em ruhê Zîlanan, ew ruhê berxwedêr û azadîxwaz hîna geştir bikin û ji bo şikandina tecrîd û qirkirinê bêtir têkoşîna xwe bi bandor û berfireh bidin meşandin. Ev hem bersiv ji bo bîranîna şehîdên leheng, hem jî pêwîstiya serxistina şoreşa azadiyê ye.
Şereke demdirêj li Rojhilata Navîn didome, lê bêtir sîstema dîktator û ya otokratîk tê serdestkirin, ji bo ku pêşî li berxwedan û daxwazên azadiyê ya gelan bê girtin, pergaleke demokratîk û alternatîf neyê rûniştandin, alozî û qeyran têne kûrkirin. Civakên Rojhilata Navîn di vê demê de di pir aliyan de rûyên qirêj û wêranker ên desthilatdariyan dîtin û bi daxwaza demokrasî, sosyalîzm û wekhevîtiyê derketin holê. Hîna bêtir helwesteke radîkal û tûj raber kirin. Lê ji bo ev daxwaz nebin pergal û alternatîf, ji pir hêlan ve mudaxele hate kirin. Niha jî ev rewş didome. Ango çawa ku şerê cîhanê yê yekemîn û duyemîn ji bo Rojhilata Navîn bû wêranî û qeyran, herwiha pergalên dij-civakê bêtir birêxistin kirin û li ser civakê sepandin, niha jî hêzên hegemon û sermayedariya cîhanî ya emperyal di wê hewldê de ye ku hêzên desthilat û mêtînger li ser civakê ferz bikin. Çawa ku şerên din ên cîhanê bi hilweşînerî û wendakirina Rojhilata Navîn encam bû, ji bo şerê cîhanê yê sêyemîn jî heman encamê bide, di nav her cure nêzîkatî û hewldana dij-mirovahiyê de ne. Rewşa li Suriyê, Lûbnan, Iraq, Tirkiye û Îranê mînaka vê ya herî diyar e. Di van welatan de nakokiyên bawerî, etnîkî û çînî kûr dikin, valatiyên polîtîk û rêveberiyê jî bi hêzên dîktator û muhafezekar dadigirin. Di nakokiya di navbera civak û sîstema serwer û herwiha nakokiyên di navbera van dewletan bi hev re, yê ku sûd digire bêguman hêzên derve yê navneteweyî ne.
گذار دموکراتیک
Zîlan Vejîn: Eger gelên Îranê hefteyekê li ber xwe bide, wê rejîm biguhere Hevseroka PJAK'ê Zîlan Vejîn: Bila her kes hefteyekê dest ji kar berde, dakeve qadan, rabe serhildanê, wê hingî rejîm neçar bimîne ku guhertinê bike. 🆔 @GozarDemocratic
Di nav şerê herêmê de cih û rewşa Kurdistanê hûn çawa dinirxînin. Metirsiya şerekî navxweyî di rojevê de ye. Di vê barê de bangawazî û nirxandinên Endamê Komîteya Rêveber a PKK’ê birêz Murad Karayilan jî çêbûn, wek PJAK hûn vê rewşê çawa dinirxînin
Şerê li Rojhilata Navîn herî zêde li Kurdistanê gur dibe, hemû hêzên di nav vê pêvajoyê de ji bo Kurdistanê jî xwedî polîtîkayeke taybet in. Di van salan de pêşketinên tevgera Azadiyê û têkoşîna gelê Kurd destketiyên girîng bi xwe re anî. Ev destketî ne tenê ji bo gelê Kurd, ji bo gelan bi tevahî qezencên pir girîng bûn. Herî zêde jî hevgirtina Kurdan di têkoşînê de serdemeke nû ji bo gelan îfade kir. Li beramberî vê hêzên herêmî, cîhanî û bi taybet jî dagirkerên Kurdistanê ketin nav tevgerê ku van destketiyan tune bikin, pêşiya yekîtî û yekgirtina Kurdan û projeya demokratîkirina herêmê û yekîtîya gelan bigirin. Di vir de roleke berçav ji Tirkiyê re hatiye dayîn. Dewleta faşîst qirker ya Tirkiyê dixwaze sînorên Mîsaqî Millî zindî bike û dubare li herêmê bibe hêzeke serdest. Ev şer ne tenê li beramberî PKK’ê di esas de di kesayeta PKK’ê li dijî hemû gelên azadîxwaz û di serê wan de jî gelê Kurd tê meşandin. Di esas de ev şer di navbera hêza netew-dewletê ya ku ji hêla sîstema desthilatdar ya cîhanî ve tê xwedîkirin û hemû aliyên berxwedêr ên netewa demokratîk ku PKK û tevgera azadiyê pêşengtiya wê dike, tê meşandin. Ev şer li sêgoşeya Îran, Iraq û Tirkiyê asê bûye û zemînê êrîş û mudaxeleya ji bo Îranê jî zêde û amade dike. Pir hêz jî hene ku dixwazin ji vî şerî fayde bigirin.
Li beramberî şerê li Kurdistanê gerîlayên azadiyê bi berxwedaniyeke birûmet û vîndar têdikoşin û şer dikin. Teknîkeke berfireh û rêbazên pir hovane û derveyî mirovahiyê li ser gerîla tê meşandin. Ji ber şer di navbera nirxên mirovahiyê ku gelê Kurdistanê wan diparêze û hêzên dagirker û dij-demokrasiyê tê meşandin, lewre xwedîderketin li gerîla û tevgera azadiyê erka herî sereke û bingehîn îfade dike. Divê were zanîn ku hebûna tevgera azadiyê tê wateya hebûna Kurdê/a azad û xwedî îrade û nasname. Ji ber vê sedemê metirsî li ser hemû hebûna Kurdan e. Jixwe di vî şerî de tu sînor û pîvan nehatiye hiştin. Êrîşê Rojava, Şengal, Mexmûr, gel, jinan, ciwanan tê kirin. Tirkiyeya dagirker êrîşê herêmên me, gerîlayên me jî dike, beriya çend rojan 2 rêhevalên me yên YRK’ê di encama êrîşa balafirên dewleta Tirk ya faşîst hatin şehîdkirin. Qetilkirina Denîz Poyraz ku jineke siyasetmedar bû, asta qirkirin û xeteriya şerê heyî nîşan dide. Ev şer yekparçe û bitûnî li dijî gelê Kurd û nirxên vî gelî tê birêvebirin. Doza girtina HDP’ê di hêla dadgeha Tirkiyê jî parçeyek ji vê komkujî û şerî ye.
Li Kurdistanê huqûqkeke derveyî exlaq û edaletê tê meşandin. Şerekî hovene û bêpîvan tê meşandin. Ji ber hêzên dagirker çi dixwazin dike biryar û didin sepandin. Lê Kurdistan êdî bêxwedî û hêza parastinê nîne, êdî wek sedsal berê nîne ku çi xwestin li ser Kurdan xistin meriyetê û kesê pêşiya wan negirt. Ev 40 sale muazem têkoşînek tê meşandin, tevger û hêzeke muazam ya parastinê heye. Ev hêzên dagirker pêwîste vê rastiyê êdî bibînin, qebûl bikin û ger qebûl nekin jî bi bersiva têkoşerên azadîxwaz re rûbirû dibin û wê têk biçin.
Ger em wiha li vî şerê tund û dijwar binêrin, divê em gelê Kurd, tevger û rêxistinên Kurdî û azadîxwaz di hemû astê de aliyê xwe bidin diyarkirin ku dikare were gotin gelê me û aliyên azadîxwaz xwedî bertek û bersiv bûne. Lê di rewşeke wiha de, yê ku zemîn dide vî şerî, yê ku xwedî dike û hêz didê PDK ye û ev yek jî bi tu awayî nayê qebûlkirin. Ya ku di vê demê de bi Kurdan dide wendakirin neyekbûn û parçebûn e. Bi ser de jî rewşeke ku PDK niha di nav de ye ne tenê parçebûn e, herwiha dîjîtiya destkeftiya gelê Kurd dike. Ev siyaset bi gelê Kurd dide wendakirin. Li ser gelê Kurd dagirkerî û zilimeke pir giran tê kirin, li beramberî vê berxwe nedayîn, welat û axa xwe neparastin, têkoşîn nekirin zilma herî mezin e ku gelê Kurd li xwe bike. Derî li dagirkeriyê vekirin zilma herî mezin li xwe ye. Ji ber vê ev şerê rûmet û azadiyê, şer hebûna azad e.
Şerê li Rojhilata Navîn herî zêde li Kurdistanê gur dibe, hemû hêzên di nav vê pêvajoyê de ji bo Kurdistanê jî xwedî polîtîkayeke taybet in. Di van salan de pêşketinên tevgera Azadiyê û têkoşîna gelê Kurd destketiyên girîng bi xwe re anî. Ev destketî ne tenê ji bo gelê Kurd, ji bo gelan bi tevahî qezencên pir girîng bûn. Herî zêde jî hevgirtina Kurdan di têkoşînê de serdemeke nû ji bo gelan îfade kir. Li beramberî vê hêzên herêmî, cîhanî û bi taybet jî dagirkerên Kurdistanê ketin nav tevgerê ku van destketiyan tune bikin, pêşiya yekîtî û yekgirtina Kurdan û projeya demokratîkirina herêmê û yekîtîya gelan bigirin. Di vir de roleke berçav ji Tirkiyê re hatiye dayîn. Dewleta faşîst qirker ya Tirkiyê dixwaze sînorên Mîsaqî Millî zindî bike û dubare li herêmê bibe hêzeke serdest. Ev şer ne tenê li beramberî PKK’ê di esas de di kesayeta PKK’ê li dijî hemû gelên azadîxwaz û di serê wan de jî gelê Kurd tê meşandin. Di esas de ev şer di navbera hêza netew-dewletê ya ku ji hêla sîstema desthilatdar ya cîhanî ve tê xwedîkirin û hemû aliyên berxwedêr ên netewa demokratîk ku PKK û tevgera azadiyê pêşengtiya wê dike, tê meşandin. Ev şer li sêgoşeya Îran, Iraq û Tirkiyê asê bûye û zemînê êrîş û mudaxeleya ji bo Îranê jî zêde û amade dike. Pir hêz jî hene ku dixwazin ji vî şerî fayde bigirin.
Li beramberî şerê li Kurdistanê gerîlayên azadiyê bi berxwedaniyeke birûmet û vîndar têdikoşin û şer dikin. Teknîkeke berfireh û rêbazên pir hovane û derveyî mirovahiyê li ser gerîla tê meşandin. Ji ber şer di navbera nirxên mirovahiyê ku gelê Kurdistanê wan diparêze û hêzên dagirker û dij-demokrasiyê tê meşandin, lewre xwedîderketin li gerîla û tevgera azadiyê erka herî sereke û bingehîn îfade dike. Divê were zanîn ku hebûna tevgera azadiyê tê wateya hebûna Kurdê/a azad û xwedî îrade û nasname. Ji ber vê sedemê metirsî li ser hemû hebûna Kurdan e. Jixwe di vî şerî de tu sînor û pîvan nehatiye hiştin. Êrîşê Rojava, Şengal, Mexmûr, gel, jinan, ciwanan tê kirin. Tirkiyeya dagirker êrîşê herêmên me, gerîlayên me jî dike, beriya çend rojan 2 rêhevalên me yên YRK’ê di encama êrîşa balafirên dewleta Tirk ya faşîst hatin şehîdkirin. Qetilkirina Denîz Poyraz ku jineke siyasetmedar bû, asta qirkirin û xeteriya şerê heyî nîşan dide. Ev şer yekparçe û bitûnî li dijî gelê Kurd û nirxên vî gelî tê birêvebirin. Doza girtina HDP’ê di hêla dadgeha Tirkiyê jî parçeyek ji vê komkujî û şerî ye.
Li Kurdistanê huqûqkeke derveyî exlaq û edaletê tê meşandin. Şerekî hovene û bêpîvan tê meşandin. Ji ber hêzên dagirker çi dixwazin dike biryar û didin sepandin. Lê Kurdistan êdî bêxwedî û hêza parastinê nîne, êdî wek sedsal berê nîne ku çi xwestin li ser Kurdan xistin meriyetê û kesê pêşiya wan negirt. Ev 40 sale muazem têkoşînek tê meşandin, tevger û hêzeke muazam ya parastinê heye. Ev hêzên dagirker pêwîste vê rastiyê êdî bibînin, qebûl bikin û ger qebûl nekin jî bi bersiva têkoşerên azadîxwaz re rûbirû dibin û wê têk biçin.
Ger em wiha li vî şerê tund û dijwar binêrin, divê em gelê Kurd, tevger û rêxistinên Kurdî û azadîxwaz di hemû astê de aliyê xwe bidin diyarkirin ku dikare were gotin gelê me û aliyên azadîxwaz xwedî bertek û bersiv bûne. Lê di rewşeke wiha de, yê ku zemîn dide vî şerî, yê ku xwedî dike û hêz didê PDK ye û ev yek jî bi tu awayî nayê qebûlkirin. Ya ku di vê demê de bi Kurdan dide wendakirin neyekbûn û parçebûn e. Bi ser de jî rewşeke ku PDK niha di nav de ye ne tenê parçebûn e, herwiha dîjîtiya destkeftiya gelê Kurd dike. Ev siyaset bi gelê Kurd dide wendakirin. Li ser gelê Kurd dagirkerî û zilimeke pir giran tê kirin, li beramberî vê berxwe nedayîn, welat û axa xwe neparastin, têkoşîn nekirin zilma herî mezin e ku gelê Kurd li xwe bike. Derî li dagirkeriyê vekirin zilma herî mezin li xwe ye. Ji ber vê ev şerê rûmet û azadiyê, şer hebûna azad e.
گذار دموکراتیک
Zîlan Vejîn: Eger gelên Îranê hefteyekê li ber xwe bide, wê rejîm biguhere Hevseroka PJAK'ê Zîlan Vejîn: Bila her kes hefteyekê dest ji kar berde, dakeve qadan, rabe serhildanê, wê hingî rejîm neçar bimîne ku guhertinê bike. 🆔 @GozarDemocratic
Raste! Li beramberî îhtîmala şerê navxweyî bangewaziya rêveberiya PKK’ê çêbû. Rewşenbîr, siyasetmedar, hunermend, çalakvanên siyasî û civakî helwesta xwe ango aliyê xwe pir eşkere diyar kirin û xwestin pirsgirêk bi diyalogê çareser bibe. Ev yekemîn pêngav bû, girîng bû. PKK eşkere danî holê ku şerê navxweyî nake û naxwaze. Lê divê gel û ev aliyên welatparêz israr bikin û vê ferz bikin ku PDK jî helwesta xwe ya ku dê şerê birakujî neke, raber bike. Hin alî jî hene ku diyar dikin “Em tevlî şerê birakujî nabin”, ev helwesteke zelal nîne. Divê li beramberî şerê birakujî û aliyê ku vî şerî pêş dixîne helwest hebe. Em wek PJAK, ne tenê li dijî şerê birakujî ne, herwiha li beramberî yên vî şerî bike jî helwesta xwe eşkere datînin holê.
Li beramberî vê yekê Rojhilatê Kurdistanê xwedî çi helwestê ye?
Wek hemû beşên din ên Kurdistanê, Rojhilatê Kurdistanê jî ciwanên leheng tevlî nava refên tevgera azadiyê dibin. Di şerê dawî yê dagirkeriya Tirkiyê de jî şehadetên giranbuha yên Rojhilat jî çêbûn. Ji Rojhilatê Kurdistanê bi pêşengtî rêheval fermandar Hewram Rojhilat, Egîd Îlam, Dîlan Maku, Erdal Urmiye li beramberî vê dagirkeriyê şer kirin û gihîştin şehadetê. Ev raberkirina helwesta Rojhilatê Kurdistanê li dijî şerê faşîzma Tirkiyê ye. Di vê qonaxê de li beramberî nêzîkatî û siyasetên ku hevkarî û hevalbendiya dagirkeriyê dikin, bersiva ku divê were nîşandayîn ev e. Gelê Rojhilat jî bi berdêldayîn zarokên xwe yên herî qehreman helwesta xwe diyar kiriye. Malbatên şehîdan jî li Rojhilat ruxmî hemû zext û pêkutiyan, xwedî li şehîdên xwe derketin. Malbata Ş. Egîd û gelê Îlamê bi rastî pir bi heybet û bi rûmet xwedîtî kirin. Ev helwesteke di cih de û di esas de peyama gelê Rojhilat bû. Gelê me yê welatparêz û şoreşger yê Rojhilat jî vî şerî li dijî xwe dibîne, bi tu şêwazî qebûl nake û dê ji bo pêşiya dagirkeriyê were girtin û şerê birakujî rû nede, di her astê de têkoşîna xwe bilind bike. Ji xwe Rojhilat xwedî tecrûbeyên pir bi êş û tal ên şerê birkujî bûye, dê bi tu awayî qebûl neke ku di vê demê û piştî ewqas destkeftin û nirxan, dubare her tişt heba biçe û vala derkeve.
Hilbijartinên li Îranê bi dawî bû, ev pêvajoya hilbijartinê çawa bû û dê encamên wê bi demdirêjî û demkin çi bandorekê bide kirin?
Li Îranê piştî damezirandina Komara Îslamî, sîstema rêvebirin, huqûq û dariziyê li ser bingeheke otokratîk, teokratîk, zayendperest, nîjadperest, mezhebperest hatiye rûniştandin. Ji ber wê siyaset, qanûn, dad, aborî, dîplomasî û hwd. li gor vê rastiyê tê birêvebirin. Sîstema hilbijratina Îranê jî parçeyek vê ye. Berê tim bi hinceta tehdîtên derve û bi çêkirina senaryoya dijmin, gel dikişandin ser sendoqên dengdayînê. Diyar bû ku ev senaryo êdî encam nade û gel dê tevlî nebe. Ji 60 milyon dengdêran ji nîvê wê zêdetir hilbijartin baykot kirin. Dengên xwe bikar neanîn. Jixwe dihate zanîn ji namzetan dê Îbrahîm Reîsî were hilbijartin. Ji ber ev kes ji hêla saziya rêbertiyê (Elî Xameneyî) ve hatibû diyarkirin. Di sîstema rêveberiya Îranê de tim wiha bûye ku kesê ji hêla Xameneyî ve tê erêkirin, ew tê hilbijartin jî. Bi hilbijartina şeklî ya Reîsî re saziyên meclîs, serokomarî û Vîlayetê Feqî rêveberî kete destê yek-destiya beşên muhafezekar.
Namzetên din yên Serokkomariyê ji ber dizanîn ku wê di vê pêşbirkê de bi ser nekevin û serokomar diyar bibû, pir bê îdea derketin pêşbirka hilbijartinê. Aliyê reformxwaz jî pir bi parçe û belav tevlî hilbijratinê bûn. Ango çi gelê Îranê, çi jî hin derdorên cuda yên di nav sîstemê de yên ne muhafezekar, dizanîn ku dê dawiya vê hilbijartinê çi be. Encam ji pêş ve hatibû diyarkirin. Civaka Îranê, ji karger heya mamoste, sendîkevan, jin û ciwan, jîngehparêz, mezheb û baweriyên cuda hemû pir yekgirtî, eşkere û vekirî helwesta xwe li dijî vê hilbijartina formalîte û şeklî nîşan dan. Gel jixwe ji vê rejîmê û polîtîkaya wê bêzar e, lewre hilbijartinên wê yên antîdemorkatîk ku ji tu cudahî û meylên siyasî yên cuda re rê nade, nerazîbûna xwe bi boykotê raber kir.
Li beramberî vê yekê Rojhilatê Kurdistanê xwedî çi helwestê ye?
Wek hemû beşên din ên Kurdistanê, Rojhilatê Kurdistanê jî ciwanên leheng tevlî nava refên tevgera azadiyê dibin. Di şerê dawî yê dagirkeriya Tirkiyê de jî şehadetên giranbuha yên Rojhilat jî çêbûn. Ji Rojhilatê Kurdistanê bi pêşengtî rêheval fermandar Hewram Rojhilat, Egîd Îlam, Dîlan Maku, Erdal Urmiye li beramberî vê dagirkeriyê şer kirin û gihîştin şehadetê. Ev raberkirina helwesta Rojhilatê Kurdistanê li dijî şerê faşîzma Tirkiyê ye. Di vê qonaxê de li beramberî nêzîkatî û siyasetên ku hevkarî û hevalbendiya dagirkeriyê dikin, bersiva ku divê were nîşandayîn ev e. Gelê Rojhilat jî bi berdêldayîn zarokên xwe yên herî qehreman helwesta xwe diyar kiriye. Malbatên şehîdan jî li Rojhilat ruxmî hemû zext û pêkutiyan, xwedî li şehîdên xwe derketin. Malbata Ş. Egîd û gelê Îlamê bi rastî pir bi heybet û bi rûmet xwedîtî kirin. Ev helwesteke di cih de û di esas de peyama gelê Rojhilat bû. Gelê me yê welatparêz û şoreşger yê Rojhilat jî vî şerî li dijî xwe dibîne, bi tu şêwazî qebûl nake û dê ji bo pêşiya dagirkeriyê were girtin û şerê birakujî rû nede, di her astê de têkoşîna xwe bilind bike. Ji xwe Rojhilat xwedî tecrûbeyên pir bi êş û tal ên şerê birkujî bûye, dê bi tu awayî qebûl neke ku di vê demê û piştî ewqas destkeftin û nirxan, dubare her tişt heba biçe û vala derkeve.
Hilbijartinên li Îranê bi dawî bû, ev pêvajoya hilbijartinê çawa bû û dê encamên wê bi demdirêjî û demkin çi bandorekê bide kirin?
Li Îranê piştî damezirandina Komara Îslamî, sîstema rêvebirin, huqûq û dariziyê li ser bingeheke otokratîk, teokratîk, zayendperest, nîjadperest, mezhebperest hatiye rûniştandin. Ji ber wê siyaset, qanûn, dad, aborî, dîplomasî û hwd. li gor vê rastiyê tê birêvebirin. Sîstema hilbijratina Îranê jî parçeyek vê ye. Berê tim bi hinceta tehdîtên derve û bi çêkirina senaryoya dijmin, gel dikişandin ser sendoqên dengdayînê. Diyar bû ku ev senaryo êdî encam nade û gel dê tevlî nebe. Ji 60 milyon dengdêran ji nîvê wê zêdetir hilbijartin baykot kirin. Dengên xwe bikar neanîn. Jixwe dihate zanîn ji namzetan dê Îbrahîm Reîsî were hilbijartin. Ji ber ev kes ji hêla saziya rêbertiyê (Elî Xameneyî) ve hatibû diyarkirin. Di sîstema rêveberiya Îranê de tim wiha bûye ku kesê ji hêla Xameneyî ve tê erêkirin, ew tê hilbijartin jî. Bi hilbijartina şeklî ya Reîsî re saziyên meclîs, serokomarî û Vîlayetê Feqî rêveberî kete destê yek-destiya beşên muhafezekar.
Namzetên din yên Serokkomariyê ji ber dizanîn ku wê di vê pêşbirkê de bi ser nekevin û serokomar diyar bibû, pir bê îdea derketin pêşbirka hilbijartinê. Aliyê reformxwaz jî pir bi parçe û belav tevlî hilbijratinê bûn. Ango çi gelê Îranê, çi jî hin derdorên cuda yên di nav sîstemê de yên ne muhafezekar, dizanîn ku dê dawiya vê hilbijartinê çi be. Encam ji pêş ve hatibû diyarkirin. Civaka Îranê, ji karger heya mamoste, sendîkevan, jin û ciwan, jîngehparêz, mezheb û baweriyên cuda hemû pir yekgirtî, eşkere û vekirî helwesta xwe li dijî vê hilbijartina formalîte û şeklî nîşan dan. Gel jixwe ji vê rejîmê û polîtîkaya wê bêzar e, lewre hilbijartinên wê yên antîdemorkatîk ku ji tu cudahî û meylên siyasî yên cuda re rê nade, nerazîbûna xwe bi boykotê raber kir.
گذار دموکراتیک
Zîlan Vejîn: Eger gelên Îranê hefteyekê li ber xwe bide, wê rejîm biguhere Hevseroka PJAK'ê Zîlan Vejîn: Bila her kes hefteyekê dest ji kar berde, dakeve qadan, rabe serhildanê, wê hingî rejîm neçar bimîne ku guhertinê bike. 🆔 @GozarDemocratic
Piştî hatina ser kar ya Îbrahîm Reyîsî, dê rewşa Îranê hîna xirabtir bibe. siyaseta Îranê ya hundir û derve li herêm û cîhanê hate meşandin têk çûye. Niha li ser Îranê bêtirî hezar ambargo tê meşandin. Ji bo rakirina vê ambargoyê neçare tewîzan bide. Pêvajoya tewîzdayînê li ber Îranê heye. Nexwe krîza aborî û siyasî dê girantir bibe.
Di siyaseta navxweyî de jî, hatina Reyîsî li ser hukûmetê bi xwe re dê çi biguhere, ev elbet dê pêşerojê zelaltir bibe. Lê dîrok û karneya Îbrahîm Rîyîsî di 1367 (1988) pir xirab û kujer e. Ji ber wê tu hêvî û bendewarî ji Reîsî tune ye. Hukûmeta Ruhanî bi qasî 8 salan ewqas wede dane civakê, yek jî pêk nehat. Ji ber wê bendewariyên gel êdî ji serokkomaran nemaye. Pirsgirêka Îranê ya esas di sîstemê de ye, sîstemeke netew-dewlet ya antî demokratîk e. Ji bo pêkhatina daxwaz û pêwîstiyên civaka îro ya Îranê, divê guhertin bingehîn bibin. Qabûna Bingehîn û pergal demokratîk bibe. Êdî civak jî gihîştiye vê zanebûnê.
Di çend salên dawiyê de bi rastî gelê Îranê têkoşîneke pir xurt meşand û bi neçûna ser sendoqên hilbijartinê û boykotê ev berçavtir nîşan da. Di esas de ji zext û pêkutiyên derve zêdetir, helwest û têkoşîna gelê Îranê rejîmê dixîne rewşeke zor û zehmetiyê.
Li Rojhilatê Kurdistanê, hilbijartina çawa pêşwazî bû?
Kurd ji ber nasnameya xwe ya etnîkî, çandî û bawerî rastê neheqî û bêdadî, herwiha zextên rejîmê tên. Herwiha gelên Ereb û Beluç jî di heman rewşê de ne. Ji mafên xwe bêpar in. tucar pergala hilbijartinê ji bo van beşên etnîkî vekirî nebûye. Lewre eleqe û baweriya van gelan bi hilbijartinan nehatiye û piranî boykot kirine. Li Rojhilat ji ber realîteya siyaseta ku tê meşandin û nêzîkatiya îdeolojîk ya pergalê, tu kes nikare li erkên xwe yên xwezayî bêyî ku bedelên giran bide, xwedî derkeve; ne welatparêz, ne mamoste, ne jîngehparêz, ne huqûqnas, ne têkoşera jin, ne rewşenbîr an jî hunermend nikare xwedî li erkên xwe derkeve. Ji ber ger hewldaneke piçûk bike jî wek tewanbarekê tê bidestgirtin û sizadayîn. Kê/kî li erka xwe yê civakî û wîjdanî xwedî derkeve wek ku li dijî pergalê derketiyê tê bidestgirtin. Civak û ferdên wê yan teslîm bibin û bêdeng bimînin, an jî werin kuştin û wendakirin. Atmosfer di Rojhilat û herêmên din ên wek Beluçistan û Ehwazê wiha bûye. Ruxmî vê jî gelê Kurd tim lîstok û planên dagirkeriya Îranê ferq kiriye, ruxmî hemû bê îmkanî û zextan jî xwedî li nirx, bawerî û nasnameyên xwe derketiye. Herî zêde jî jinên Kurd di sekna bi îrade de li pêş bûne. Pir caran jî bi eşkere û netirs têkoşînê kirine. Em di vê qonaxa hilbijartinê de bûne şahid ku gelê Rojhilat hilbijartin bi piranî boykot kir. Îran pêwîste peyam û bersiva gelê Rojhilat bibîne. Meşrûbûna hilbijartin, hukûmet û serokkomariyê di Kurdistanê de tune ye, rewabûna xwe wenda kiriye. Divê êdî rejîm vê rastiyê bibîne ku êdî ji hêla gel ve nayê qebûlkirin.
Perspektîfa we ji bo gelên Îranê û Rojhilatê Kurdistanê di warê têkoşînê de çiye?
Sîstem jiberxwe ve naguherin, an jî tune nabin, bi têkoşînên civakê têne guhertin. Civak hefteyekê bênavber û topyekûn, hevgirtî çalekî bikin dê sîstemên herî mezin û xurt ên cîhanê hilweşînin. Lê ji ber têkoşînên heyî belav e, qut qut ne û komî nînin, ji ber wê encama hewce nadin. Li beramberî hilbijartinan li Ewrûpa û derveyî welat gelê me li ber balyozxaneyan têkoşîneke pir girîng meşandin. Lê ji ber li Îran, Rojhilat û derveyî welat bi hevgirtî û yek-dest nehate meşandin, tam encama tê xwestin nadin. şoreşê cîhanê di encama serhildanên girseyî û domdar pêk hatine. Îro jî ger em şoreşê û guhertina pergalê dixwazin pêwîste çalekî û berxwedan pir berfireh û yekgirtî be. Hefteyekê her kes kar bide rawestandin, hefteyekê herkes li derve be, serhildan bike, rejîm dê neçarê guhertinê bimîne.
Jin di vê mijarê de pêşenga sereke ye. Di demê borî de ji girtîgehan heya hemû qadên jiyanê xwedî têkoşîn bû. Rastê zextan hat, lê bêdeng nemaye. Ji ber jin wek însan nayê dîtin, ji hemû mafên xwe bêpar dimîne. Ji ber wê sedemên jinê yên têkoşîn û serî rakirinê bêsînor in. Li Îranê her der û her tişt ku zayendperestî tê de bi kok e, dikare ji jinê re bibe meydana têkoşînê.
Di siyaseta navxweyî de jî, hatina Reyîsî li ser hukûmetê bi xwe re dê çi biguhere, ev elbet dê pêşerojê zelaltir bibe. Lê dîrok û karneya Îbrahîm Rîyîsî di 1367 (1988) pir xirab û kujer e. Ji ber wê tu hêvî û bendewarî ji Reîsî tune ye. Hukûmeta Ruhanî bi qasî 8 salan ewqas wede dane civakê, yek jî pêk nehat. Ji ber wê bendewariyên gel êdî ji serokkomaran nemaye. Pirsgirêka Îranê ya esas di sîstemê de ye, sîstemeke netew-dewlet ya antî demokratîk e. Ji bo pêkhatina daxwaz û pêwîstiyên civaka îro ya Îranê, divê guhertin bingehîn bibin. Qabûna Bingehîn û pergal demokratîk bibe. Êdî civak jî gihîştiye vê zanebûnê.
Di çend salên dawiyê de bi rastî gelê Îranê têkoşîneke pir xurt meşand û bi neçûna ser sendoqên hilbijartinê û boykotê ev berçavtir nîşan da. Di esas de ji zext û pêkutiyên derve zêdetir, helwest û têkoşîna gelê Îranê rejîmê dixîne rewşeke zor û zehmetiyê.
Li Rojhilatê Kurdistanê, hilbijartina çawa pêşwazî bû?
Kurd ji ber nasnameya xwe ya etnîkî, çandî û bawerî rastê neheqî û bêdadî, herwiha zextên rejîmê tên. Herwiha gelên Ereb û Beluç jî di heman rewşê de ne. Ji mafên xwe bêpar in. tucar pergala hilbijartinê ji bo van beşên etnîkî vekirî nebûye. Lewre eleqe û baweriya van gelan bi hilbijartinan nehatiye û piranî boykot kirine. Li Rojhilat ji ber realîteya siyaseta ku tê meşandin û nêzîkatiya îdeolojîk ya pergalê, tu kes nikare li erkên xwe yên xwezayî bêyî ku bedelên giran bide, xwedî derkeve; ne welatparêz, ne mamoste, ne jîngehparêz, ne huqûqnas, ne têkoşera jin, ne rewşenbîr an jî hunermend nikare xwedî li erkên xwe derkeve. Ji ber ger hewldaneke piçûk bike jî wek tewanbarekê tê bidestgirtin û sizadayîn. Kê/kî li erka xwe yê civakî û wîjdanî xwedî derkeve wek ku li dijî pergalê derketiyê tê bidestgirtin. Civak û ferdên wê yan teslîm bibin û bêdeng bimînin, an jî werin kuştin û wendakirin. Atmosfer di Rojhilat û herêmên din ên wek Beluçistan û Ehwazê wiha bûye. Ruxmî vê jî gelê Kurd tim lîstok û planên dagirkeriya Îranê ferq kiriye, ruxmî hemû bê îmkanî û zextan jî xwedî li nirx, bawerî û nasnameyên xwe derketiye. Herî zêde jî jinên Kurd di sekna bi îrade de li pêş bûne. Pir caran jî bi eşkere û netirs têkoşînê kirine. Em di vê qonaxa hilbijartinê de bûne şahid ku gelê Rojhilat hilbijartin bi piranî boykot kir. Îran pêwîste peyam û bersiva gelê Rojhilat bibîne. Meşrûbûna hilbijartin, hukûmet û serokkomariyê di Kurdistanê de tune ye, rewabûna xwe wenda kiriye. Divê êdî rejîm vê rastiyê bibîne ku êdî ji hêla gel ve nayê qebûlkirin.
Perspektîfa we ji bo gelên Îranê û Rojhilatê Kurdistanê di warê têkoşînê de çiye?
Sîstem jiberxwe ve naguherin, an jî tune nabin, bi têkoşînên civakê têne guhertin. Civak hefteyekê bênavber û topyekûn, hevgirtî çalekî bikin dê sîstemên herî mezin û xurt ên cîhanê hilweşînin. Lê ji ber têkoşînên heyî belav e, qut qut ne û komî nînin, ji ber wê encama hewce nadin. Li beramberî hilbijartinan li Ewrûpa û derveyî welat gelê me li ber balyozxaneyan têkoşîneke pir girîng meşandin. Lê ji ber li Îran, Rojhilat û derveyî welat bi hevgirtî û yek-dest nehate meşandin, tam encama tê xwestin nadin. şoreşê cîhanê di encama serhildanên girseyî û domdar pêk hatine. Îro jî ger em şoreşê û guhertina pergalê dixwazin pêwîste çalekî û berxwedan pir berfireh û yekgirtî be. Hefteyekê her kes kar bide rawestandin, hefteyekê herkes li derve be, serhildan bike, rejîm dê neçarê guhertinê bimîne.
Jin di vê mijarê de pêşenga sereke ye. Di demê borî de ji girtîgehan heya hemû qadên jiyanê xwedî têkoşîn bû. Rastê zextan hat, lê bêdeng nemaye. Ji ber jin wek însan nayê dîtin, ji hemû mafên xwe bêpar dimîne. Ji ber wê sedemên jinê yên têkoşîn û serî rakirinê bêsînor in. Li Îranê her der û her tişt ku zayendperestî tê de bi kok e, dikare ji jinê re bibe meydana têkoşînê.
گذار دموکراتیک
Zîlan Vejîn: Eger gelên Îranê hefteyekê li ber xwe bide, wê rejîm biguhere Hevseroka PJAK'ê Zîlan Vejîn: Bila her kes hefteyekê dest ji kar berde, dakeve qadan, rabe serhildanê, wê hingî rejîm neçar bimîne ku guhertinê bike. 🆔 @GozarDemocratic
Jixwe jinên Îranî wêrek û xwedî cesareteke mezin in. Îro jî bi heman cesaretê ji bo bigihîjin daxwazên xwe helwesteke xurt ya şoreşgerî divê raber bikin. Beşên din ên civakî jî wek ciwan, xwendekar, karker, kedkar, cotkar û hwd. pêwîste demokrasiyê wek mijareke jiyanî û lezgîn bibînin, divê bi radîkal li ber vê pergala desthilatdar bisekinin.
Pêşketin û guhertina sosyolojîk û hizrî ya gelê Îranê di wê astê de ye ku ji sosyalîzm û pergala demokrasiyê re pêşengtî bike. Ji her demê bêtir îro gelên Îranê xwedî derfetin. Ger em bi ramana azadiyê, sosyalîzm û demokrasiyê, sîstema xwe ya azad û demokratîk pêş bixin, em dikarin li dijî desthilatdariyê şoreşa azadiyê biser bixin. Ger em gelên Îranî û di serî de jî gelê Kurd bi hevgirtî û yekîtî têbikoşin, bi tecrûbeya salan ya têkoşîna borî, em ê bikaribin serketinê misoger bikin.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
Pêşketin û guhertina sosyolojîk û hizrî ya gelê Îranê di wê astê de ye ku ji sosyalîzm û pergala demokrasiyê re pêşengtî bike. Ji her demê bêtir îro gelên Îranê xwedî derfetin. Ger em bi ramana azadiyê, sosyalîzm û demokrasiyê, sîstema xwe ya azad û demokratîk pêş bixin, em dikarin li dijî desthilatdariyê şoreşa azadiyê biser bixin. Ger em gelên Îranî û di serî de jî gelê Kurd bi hevgirtî û yekîtî têbikoşin, bi tecrûbeya salan ya têkoşîna borî, em ê bikaribin serketinê misoger bikin.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
بۆ مهسرور بارزانی
جهناب ههموو ڕۆژێ فڕۆكه جهنگێكانی توركیا بۆردوومانی گوند وناوچه سنووری و غهیره سنووریەكانی ههرێمی كوردستان دهكهن نهك ههر نقهت لێوهنایه بهڵكوو شهرعیەتیشی پێ دهدهی و بهفیتی فراكسیۆنهكهتان و بههۆی ئهو ههموو پۆستانهی ههتانه له بهغدا ههر له ( جێگری دوومی سهرۆكی پهرلهمان و ئهمینداری گشتی پهرلهمان و وهزیرهكانتان و بهڕێوهبهرهكانتان ) , له بهغدا كه دهستان خستۆته ناو دهستی حهلبوسی یهوه زۆربهی ئهو موداخهلاتانهی له ناو هۆڵی پهرلهمان بهنده دهیكا دهربارهی بۆردوومان و لهشكركێشی توركیا بۆ ناو خاكی ههرێم وئهو ههموو قوربانیهی لێی دهكهوێتهوه بڕیاری سڕینهوهی بۆ دهرئهكرێ ئێستا جهنابت هاتووی له بهرئهوهی دوو فڕۆكهی بێ فڕۆكهوان هاتوونهته سهر ناوچهكهتان داوای ئهوه دهكهی له ههموولایهنه عێراقیەكان كهوا ههڵوێستهكانیان ( تهنها له چوارچێوهی دهركردنی بهیاننامهی ئیدانهكردن نهبێ بهڵكو ئهو كاره به مهترسی بۆسهر ئاسایشی عێراق ههژمار بكرێ و كاری جدی بۆ دووباره نهكردنی بگیرێته بهر ) ؟!
بۆ حاڵی خۆتان له ههوڵێكی ئاوههای شكستخواردوو زندقتان چووه بهڵام شعورتان نییه ئهو ههموو فڕۆكه جهنگیانهی توركیا ڕۆژانه بۆردوومانی خهڵكی سڤیلی ناوچه سنووری و غهیره سنووریەكانی ئهم ههرێمه دهكهن ؟!
ئهگهر مهترسی ههبێ بۆ سهر ههر چوار پارچهی كوردستان و بۆ سهر ئاسایشی عێراق تهنها سیخوڕهكانی ئهتاتوركن بۆیه پێویسته خهڵك دەرك به ئهم مهترسی یه بكهن و له ناوبردنیان بهسهرچاوهی خۆشگوزهرانی وئارامی ناوچهكه بزانن وكاری جدی بۆ بكهن .
یوسرا ڕهجهب
ئهندامی
ئهنجوومهنی نوێنهرانی عێراق
🆔 @GozarDemocratic
جهناب ههموو ڕۆژێ فڕۆكه جهنگێكانی توركیا بۆردوومانی گوند وناوچه سنووری و غهیره سنووریەكانی ههرێمی كوردستان دهكهن نهك ههر نقهت لێوهنایه بهڵكوو شهرعیەتیشی پێ دهدهی و بهفیتی فراكسیۆنهكهتان و بههۆی ئهو ههموو پۆستانهی ههتانه له بهغدا ههر له ( جێگری دوومی سهرۆكی پهرلهمان و ئهمینداری گشتی پهرلهمان و وهزیرهكانتان و بهڕێوهبهرهكانتان ) , له بهغدا كه دهستان خستۆته ناو دهستی حهلبوسی یهوه زۆربهی ئهو موداخهلاتانهی له ناو هۆڵی پهرلهمان بهنده دهیكا دهربارهی بۆردوومان و لهشكركێشی توركیا بۆ ناو خاكی ههرێم وئهو ههموو قوربانیهی لێی دهكهوێتهوه بڕیاری سڕینهوهی بۆ دهرئهكرێ ئێستا جهنابت هاتووی له بهرئهوهی دوو فڕۆكهی بێ فڕۆكهوان هاتوونهته سهر ناوچهكهتان داوای ئهوه دهكهی له ههموولایهنه عێراقیەكان كهوا ههڵوێستهكانیان ( تهنها له چوارچێوهی دهركردنی بهیاننامهی ئیدانهكردن نهبێ بهڵكو ئهو كاره به مهترسی بۆسهر ئاسایشی عێراق ههژمار بكرێ و كاری جدی بۆ دووباره نهكردنی بگیرێته بهر ) ؟!
بۆ حاڵی خۆتان له ههوڵێكی ئاوههای شكستخواردوو زندقتان چووه بهڵام شعورتان نییه ئهو ههموو فڕۆكه جهنگیانهی توركیا ڕۆژانه بۆردوومانی خهڵكی سڤیلی ناوچه سنووری و غهیره سنووریەكانی ئهم ههرێمه دهكهن ؟!
ئهگهر مهترسی ههبێ بۆ سهر ههر چوار پارچهی كوردستان و بۆ سهر ئاسایشی عێراق تهنها سیخوڕهكانی ئهتاتوركن بۆیه پێویسته خهڵك دەرك به ئهم مهترسی یه بكهن و له ناوبردنیان بهسهرچاوهی خۆشگوزهرانی وئارامی ناوچهكه بزانن وكاری جدی بۆ بكهن .
یوسرا ڕهجهب
ئهندامی
ئهنجوومهنی نوێنهرانی عێراق
🆔 @GozarDemocratic
Telegram
attach 📎
ساڵیادی شەهید ئاریوان شۆڕشگێڕ بەرزڕاگیرا
یەکەمین ساڵیادی شەهیدبوونی شەهید ئاریوان شۆڕشگێڕ گەریلای پژاک لە شاری سلێمانی بەرزڕاگیرا، کە ساڵی ڕابردوو لە هێرشێکی ئاسمانیی دەوڵەتی تورکدا لە ناوچەی کونەماسیی سنووری پارێزگای سلێمانی شەهیدبوو.
ئێوارەی دوێنێ کۆمیتەی شەهیدانی پارتی ژیانی ئازادی کوردستان-پژاک لە پارکی هەواری شاری سلێمانی بەبۆنەی یەکەمین ساڵیادی شەهیدبوونی گەریلا ئاریوان شۆڕشگێڕ-ەوە مەراسیمێکی بەبیرهێنانەوەیان ڕێکخست.
لە مەراسیمەکەدا یادی هەریەک لە شەهیدان هەورام و عەگید ڕۆژهەڵات و زاگرۆس مانی و عەگید چیا و ژمارەیەکی دیکە لە شەهیدانی ڕۆژهەڵاتی کوردستان بەبیرهێندرانەوە، هاوکات دروشمی “شەهید نامرێ” “بژی سەرۆک ئاپۆ” دەوترانەوە.
کاروان سەقز بەیاننامەی کۆمیتەی شەهیدانی پژاکی لە مەراسیمەکەدا خوێندەوە و تیایدا هاتبوو: هەڤاڵ ئاریوان وەک گەنجێک خوێندنەوەی جیاوازی بۆ پرسی گەلەکەی کردبوو، هەربۆیە ڕێبازی شەهیدان عاکیف زاگرۆس، دلێر بۆکان و دڵگەش هەڵدەبژێرێت و وادەکات لەناو هەڤاڵانیدا بەرز و خۆشەوست بێت.
ئەوەش هاتبوو: هەوڵدەدەین ببینە لایەقی ڕێگە و ڕێبازی پڕ لە شانازییان، ڕژێمەکانی تورکیا و ئێران بە ئەقڵییەتی فاشیستییانەوە دەیان کادر و پێشەنگی گەلەکەمانیان شەهیدکردووە، ئەگەر دوژمنان پێیان وایە بە شەهیدبوونی پێشەنگەکان دەتوانێت بزووتنەوەکەمان لاوازبکات، بێگومان خەیاڵێکی خاوە و هەرگیز ئەنجامگیر نابن.
هەروەها، جووتیار زانا، بەیاننامەی چالاکوانانی ڕۆژهەڵاتی کوردستانی خوێندەوە و تیایدا جەختکرابووەوە: پێویستە گەمارۆدانی ناوچەکانی گەریلا لەلایەن پەدەکەوە کۆتایی پێبێت و لایەنە پەیوەندیدارەکانی ئەم دۆخە خولقێندراوە بەزووترین کات بێنە سەرخەت و ئەرکی مێژوویی خۆیان بەجێبهێنن.
شەهید ڕێبوار قولیزادە ناسراو بە ئاریوان شۆڕشگێڕ، لەدایکبووی شاری بۆکانی ڕۆژهەڵاتی کوردستانە و گەریلای پارتی ژیانی ئازادی کوردستان-پژاک بوو، ڕۆژی ٢٥ی حوزەیرانی ٢٠٢٠ لە هێرشێکی فڕۆکە جەنگییەکانی دەوڵەتی تورکدا لە گوندی کونەماسی ناوچەی شارباژێڕی سەر بە سلێمانی شەهیدبوو.
ڕۆژنیوز
🆔 @GozarDemocratic
یەکەمین ساڵیادی شەهیدبوونی شەهید ئاریوان شۆڕشگێڕ گەریلای پژاک لە شاری سلێمانی بەرزڕاگیرا، کە ساڵی ڕابردوو لە هێرشێکی ئاسمانیی دەوڵەتی تورکدا لە ناوچەی کونەماسیی سنووری پارێزگای سلێمانی شەهیدبوو.
ئێوارەی دوێنێ کۆمیتەی شەهیدانی پارتی ژیانی ئازادی کوردستان-پژاک لە پارکی هەواری شاری سلێمانی بەبۆنەی یەکەمین ساڵیادی شەهیدبوونی گەریلا ئاریوان شۆڕشگێڕ-ەوە مەراسیمێکی بەبیرهێنانەوەیان ڕێکخست.
لە مەراسیمەکەدا یادی هەریەک لە شەهیدان هەورام و عەگید ڕۆژهەڵات و زاگرۆس مانی و عەگید چیا و ژمارەیەکی دیکە لە شەهیدانی ڕۆژهەڵاتی کوردستان بەبیرهێندرانەوە، هاوکات دروشمی “شەهید نامرێ” “بژی سەرۆک ئاپۆ” دەوترانەوە.
کاروان سەقز بەیاننامەی کۆمیتەی شەهیدانی پژاکی لە مەراسیمەکەدا خوێندەوە و تیایدا هاتبوو: هەڤاڵ ئاریوان وەک گەنجێک خوێندنەوەی جیاوازی بۆ پرسی گەلەکەی کردبوو، هەربۆیە ڕێبازی شەهیدان عاکیف زاگرۆس، دلێر بۆکان و دڵگەش هەڵدەبژێرێت و وادەکات لەناو هەڤاڵانیدا بەرز و خۆشەوست بێت.
ئەوەش هاتبوو: هەوڵدەدەین ببینە لایەقی ڕێگە و ڕێبازی پڕ لە شانازییان، ڕژێمەکانی تورکیا و ئێران بە ئەقڵییەتی فاشیستییانەوە دەیان کادر و پێشەنگی گەلەکەمانیان شەهیدکردووە، ئەگەر دوژمنان پێیان وایە بە شەهیدبوونی پێشەنگەکان دەتوانێت بزووتنەوەکەمان لاوازبکات، بێگومان خەیاڵێکی خاوە و هەرگیز ئەنجامگیر نابن.
هەروەها، جووتیار زانا، بەیاننامەی چالاکوانانی ڕۆژهەڵاتی کوردستانی خوێندەوە و تیایدا جەختکرابووەوە: پێویستە گەمارۆدانی ناوچەکانی گەریلا لەلایەن پەدەکەوە کۆتایی پێبێت و لایەنە پەیوەندیدارەکانی ئەم دۆخە خولقێندراوە بەزووترین کات بێنە سەرخەت و ئەرکی مێژوویی خۆیان بەجێبهێنن.
شەهید ڕێبوار قولیزادە ناسراو بە ئاریوان شۆڕشگێڕ، لەدایکبووی شاری بۆکانی ڕۆژهەڵاتی کوردستانە و گەریلای پارتی ژیانی ئازادی کوردستان-پژاک بوو، ڕۆژی ٢٥ی حوزەیرانی ٢٠٢٠ لە هێرشێکی فڕۆکە جەنگییەکانی دەوڵەتی تورکدا لە گوندی کونەماسی ناوچەی شارباژێڕی سەر بە سلێمانی شەهیدبوو.
ڕۆژنیوز
🆔 @GozarDemocratic
Telegram
attach 📎
Forwarded from ارتش سایبری گارد جاویدان ایران
https://anfpersian.com/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA/antsabat-1400-atsabat-zym-w-pr-shkw-kargran-dr-btn-khwd-anqday-hkwmt-hakm-ra-myprwrand-yaddasht-58898
☑️ #جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان
⬇️⬇️⬇️
🆔 @kjar_2014
☑️ #جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان
⬇️⬇️⬇️
🆔 @kjar_2014
ANF News
انتصابات ۱۴۰۰، اعتصابات عظیم و پر شکوە کارگران در بطن خود انقضای حکومت حاکمە را میپروراند!| یادداشت
◼️ در اولین کنفرانس مطبوعاتی پس از اعلام انتخاب سید ابراهیم رئیسی بە منصب رئیس جمهوری خبرنگاران بە رسم همیشگی سوالاتی کلیشەای را مطرح نمودە و عضو سرشناس هیئت مرگ نیز در حد توان پاسخگوی سوالات بود. ...
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
عەگید: تکۆشانی پ.ک.ک تێکۆشانی ڕۆژهەڵاتی ناوینە
گەریلایەکی هەپەگە بەناوی #فەرهاد_عەگید کە خەڵکی شاری ڕەقایە و بە ڕەگەز عەرەبە، سەبارەت بە هۆکاری بەشداربوونی بۆ ناو ڕیزەکانی گەریلا دەڵێ: "هۆکاری سەرەکی بەشداربوونم بریتیە لە بەرپرسیارێتیم بەرامبەر بە وڵاتەکەم."
🆔 @GozarDemocratic
گەریلایەکی هەپەگە بەناوی #فەرهاد_عەگید کە خەڵکی شاری ڕەقایە و بە ڕەگەز عەرەبە، سەبارەت بە هۆکاری بەشداربوونی بۆ ناو ڕیزەکانی گەریلا دەڵێ: "هۆکاری سەرەکی بەشداربوونم بریتیە لە بەرپرسیارێتیم بەرامبەر بە وڵاتەکەم."
🆔 @GozarDemocratic