در عوض دریافت جایزه، دولت ترکیه به او می‌گوید "به جنگ علیه پ.ک.ک بپیوندد". پ.د.ک نیز به طرق مختلف شرکت می‌کند، دولت ترکیه را از گریلاهای پ.ک.ک مطلع می‌کند و آنها را از پشت محاصره می‌کند. اینگونه است که جنگ و تنش بین پ.د.ک و پ.ک.ک شکل می‌گیرد.

در این حالت آیا موقعیت هر دو حزب یکسان است؟ بدیهی است که هر کس بگوید یکسان است، دروغ و بی‌وجدانی است. رهبران پ.ک.ک خود می‌گویند، "ما علیه اشغالگری دولت ترک و دشمن متخاصم می‌جنگیم، بیایید با هم بجنگیم، اگر هم نمی‌آیید حداقل در کنار دشمن نایستید و از پشت به ما ضربه نزنید. در مقابل رهبری پ.د.ک می‌گوید: "پ.ک.ک مسئول همه اینها است، پ.ک.ک باید کوردستان را ترک کند." رهبری پ.د.ک روابط فعلی با دولت ترکیه را موجه می‌داند و هرگز دولت ترکیه را مقصر آنچه اتفاق می افتد، نمی‌داند.

آیا در این سیاست رهبری پ.د.ک جنبه میهن‌دوستی وجود دارد؟ اگر پ.ک.ک بپا خواسته و بگوید، "پ.د.ک باید کوردستان را ترک و بیرون برود و من آنها را اخراج می‌کنم چه اتفاقی می‌افتد؟

اگر پ.د.ک این حرف را می‌زند، پس حق پ.ک.ک هم هست که همان را بگوید. روشن است که تنش‌های فعلی به دلیل سیاست‌های پ.ک.ک نیست، بلکه کاملا ناشی از ذهنیت و سیاست پ.د.ک است. روابط بین پ.د.ک و دولت ترکیه بر ضد پ.ک.ک به سطحی رسیده است که از همکاری و خیانت نیز گذشته است.

علیرغم این واقعیت، چرا برخی از اطرافیان هنوز هم پ.د.ک و پ.ک.ک را در شرایط برابر سرزنش می‌کنند؟ زیرا آنها می‌ترسند حتی یک کلمه به پ.د.ک بگویند. هیچ کس نمی‌تواند این واقعیت را نادیده بگیرد. این نیروها و اطرافیان هر حرف کوچکی را که به پ.د.ک می‌گویند، پ.ک.ک را هم سهیم می‌کنند. اگر پ.ک.ک در وضعیت فعلی پ.د.ک بود باز هم چنین موضعی می‌گرفتند؟ پ.د.ک در شرایط کنونی چگونه جامعه کوردی را می‌ترساند. زیرا بی‌وقفه به ظلم و ستم ادامه می‌دهد.

در این مرحله مشاهده می‌شود که برخی‌ها به احترام پ.د.ک اینگونه عمل می‌کنند. اینها با گفتن اینکه پ.د.ک "اولین حزب کورد" است، اشتباه می‌کنند، زیرا آنها تاریخ و واقعیت پ.د.ک را به خوبی نمی‌دانند. اما پ.د.ک امروز، آن نیست که توسط قاضی محمد و دوستانش در مهاباد شکل گرفته باشد. پ.د.ک همچنین همانی نیست که در سلیمانیه توسط روشنفکران کورد شکل گرفت. این حزب به حزب بارزانی تبدیل شد و با کودتای مصطفی بارزانی ساقط شد و به نیروهای خارجی متکی شد.

در حقیقت دشوار است که پ.د.ک فعلی را یک حزب نامید. به یک سازمان قبیله‌ای و طایفه‌ای تبدیل شده است. همه کارها را برای منافع قبیله و خانواده بارزانی انجام می‌دهد. مناطقی که در مرزها به دولت ترک فروخته‌اند به خاطر این است که زمین یک عشیره دیگر است. او با فروش زمین می‌خواهد قبایل مختلف را تضعیف کند، بنابراین موفقیت بارزانی به معنای موفقیت فاشیسم آ.ک.پ/م.ه.پ است. به طور خلاصه خریدار خوشحال است، فروشنده خوشحال است. مردم باید در برابر این تجارت بایستند. روشن است که میهن‌دوستی واقعی کوردستان قیام در برابر سیاست‌ها و ذهنیت پ.د.ک است.◻️



ANF



🆔 @GozarDemocratic