کوردها شرافتمند هستند، به پیروزی دست می‌یابند!

...آزادی کورد در گرو بازگشت به هویت اجتماعی، به ویژه زبانیست که از وی غصب شده است. اگر این اتفاق بیفتد، فقط در این صورت است که می‌توانیم در مورد عزت و کرامت کورد صحبت کنیم...

🆔 @GozarDemocratic

کوردها شرافتمند هستند، به پیروزی دست می‌یابند!

...آزادی کورد در گرو بازگشت به هویت اجتماعی، به ویژه زبانیست که از وی غصب شده است. اگر این اتفاق بیفتد، فقط در این صورت است که می‌توانیم در مورد عزت و کرامت کورد صحبت کنیم...


◼️ انسان میلیون‌ها سال در مقاومت و مبارزه برای اثبات موجودیت خویش بوده است. به عبارت دیگر، هیچ موجود اجتماعی وجود ندارد که بتواند بدون مقاومت و مبارزه به حیات خود ادامه داده باشد. به یقین می‌توان گفت که موجودیت اجتماعی انسان تنها در گرو مقاومت مطلق بوده است. بنابراین، پارامترهایی که بنیان موجودیت اجتماعی را تشکیل می‌دهند، در نتیجه تلاش و مقاومت زیاد به دست آمده‌اند.

به عنوان مثال، ممکن است هزاران سال تلاش برای شکل‌گیری زبان و گسترش آن در جامعه‌ای که به آن تعلق دارد، صرف شده باشد. انتقال این زبان از نسلی به نسل دیگر در نتیجه تشدید و تقطیر نیروی انسانی اتفاق افتاده است. در این زبان هر کلمه حداقل با یک معنی و گاهی بیش از یک معنی بارگذاری شده است. به همین دلیل است که هر کلمه در جهان معنوی یک فرد طنین‌انداز شده، واکنش آن شخص را در پی دارد. از آنجا که زبان بیانگر دنیای ذهنی جامعه است، نحوه بکارگیری منطق در ادای آن را می‌توان ساختار آن زبان عنوان کرد.

در اصل، زبان خود انسان است. این درک بیان شخصیت او، نمایان بودن و پذیرش ابراز وجود اوست. هیچ فرد لالی وجود ندارد و نمی‌تواند وجود داشته باشد که دارای زبان مختص به خود باشد. لال كردن شخص و تحريم زبان او عميق‌ترين و وحشيانه‌ترين حمله به آن شخص و جامعه‌ای است كه به آن تعلق دارد و غصب وجود اوست. این تخریب شخصیت او و جامعه اوست. فردی که با لال کردن جامعه‌اش مخالفت نکند حقیرترین برده است. نه اخلاق، نه وجدان و نه عدالت را نباید در این شخصیت جستجو کرد؛ زیرا وجود ندارد و در خیانت عمیق بسر می‌برد.

به درازای تاریخ اخاذی و چپاولی عمیق‌تر و بیرحمانه‌تر از غصب زبان و موجودیت یک جامعه صورت نگرفته است. بیش از یک قرن است که جامعه کورد تحت شدیدترین زورگویی از سوی استعمارگران بویژه در ترکیه ناله سر می‌دهد. زبان، فرهنگ و شخصیت این جامعه غصب‌، نادیده گرفته و غارت شده است. اعتراض به این حملات با حملات وحشیانه روبرو شده است و این حملات همچنان ادامه دارند.

آزادی کورد در گرو بازگشت به هویت اجتماعی، به ویژه زبانیست که از وی غصب شده است. اگر این اتفاق بیفتد، فقط در این صورت است که می‌توانیم در مورد عزت و کرامت کورد صحبت کنیم. از این نظر، کوردها افتخار مقاومت در برابر غاصبگران را به دست می‌آورند. هیچ مورد غیر قابل درکی در این خصوص وجود ندارد.

برخی از محافل می‌پرسند، "کورد چه می‌خواهد، چه چیزی از دست رفته است؟" پاسخ این سئوال همان چیزی است که مردم می‌گویند "او به دنبال بازگشت به ریشه‌ و هویت خود است". غصب ارزش‌های کورد به تاریکی کشیدن خورشید در زندگی جامعه کورد است. به عنوان مثال، رژیم ترک از ترس هشیاری ملی کوردها تقریباً بخش بزرگی از جوامع ساکن در ترکیه را با سم فاشیسم مسموم کرده است. این یک واقعیت غیر قابل انکار است که رویداد سوسورلوک در گذشته و نوچه‌های سدات پکر در امروز نتیجه هراس از مبارزه هویت‌خواهی کوردها می‌باشد. زمینه‌ای که سردسته‌های گروه‌های فاشیستی، ساختار دیکتاتوری و زیاده‌خواهی در آن تغذیه می‌شوند، تنها با هدف سرکوب مقاومت کوردها برای دستیابی به حقوق طبیعی شکل گرفته است.

کوردها و دوستانشان در روزهای اخیر فعالیت‌های دمکراتیک خویش را گسترش داده‌اند. با این حال، کسانی که در اعتراضات شرکت کردند توسط پلیس محاصره شدند. آنها بازداشت، ضرب و شتم و دستگیر می‌شوند. فرد کوردی که مجاز به استفاده از حتی ساده‌ترین حق دمکراتیک نیست چه کاری انجام خواهد داد، آیا این فرد از حق طبیعی خود برای استفاده از زبان و بیان هویت صرف نظر خواهد کرد؟ تسلیم شدن به معنای «آری برای بی‌آبرویی» هم برای فرد و هم برای یک جامعه است. کوردها اما همیشه با افتخار ایستادگی را برگزیده‌اند. زیرا مقاومت و ایستادگی شایسته انسان و جامعه واقعیست. کورد دارای عزت است و بخوبی آگاه است که چگونه از آزادی خود صیانت می‌کند. به شیوه‌ای متفاوت از گذشتگان خود در پنجاه سال گذشته مقاومت کرده، هزینه سنگینی پرداخته و همچنان می‌پردازد. اینکه فکر کنیم کوردها از آزادی و دمکراسی دست می‌کشند درکی سرتاپا غلط از تاریخ است. کوردها شیوه زندگی هزاران ساله را به خوبی یاد گرفته‌اند و یقین دارند که «قدرت من در مقاومت و ایستادگی در برابر زورگویی و خیانت‌ است، بر این اساس می‌توانم به موجودیت خود ادامه دهم.» این بدان معناست که کوردها هیچ زمانی میدان زندگی را ترک نکرده و نمی‌کنند. کوردها مانند هر ملت دیگری شرافتمند هستند و برای آزادی خود ایستادگی می‌کنند، مقاومت می‌کنند.◻️

منبع: yeniyasam



ANF




🆔 @GozarDemocratic

'آنچه روی می‌‌دهد جنگ‌افروزی پ.د.ک علیه ملت کورد است نه جنگ اقلیم کوردستان'

طیف‌های رسمی دستگاه‌های مختلف اقلیم کوردستان می‌گویند" آنچه می‌گذرد، جنگ‌طلبی پارتی علیه پ.ک.ک است نه جنگ اقلیم کوردستان."


🆔 @GozarDemocratic

'آنچه روی می‌‌دهد جنگ‌افروزی پ.د.ک علیه ملت کورد است نه جنگ اقلیم کوردستان'

طیف‌های رسمی دستگاه‌های مختلف اقلیم کوردستان می‌گویند" آنچه می‌گذرد، جنگ‌طلبی پارتی علیه پ.ک.ک است نه جنگ اقلیم کوردستان."


علی‌رغم پافشاری پ.د.ک برای وارد کردن دستگاه‌های رسمی اقلیم کوردستان در جنگی که می‌خواهد علیه ملت کورد برپا کند، اما طیف‌های کوردستانی تاکید می‌کنند که این جنگ پ.د.ک است نه اقلیم کوردستان و همه‌ی آنها جنگ کوردکشی و داخلی کوردستان را رد می‌کنند.

از ابتدای ماه جاری اقدامات عملی پ.د.ک برای برافروختن جنگ علیه حزب کارگران کوردستان (پ.ک.ک) در استان دهوک و هولیر آغاز شده است. این‌ اقدامات همزمان است با حملات و لشکرکشی‌های ترکیه علیه اقلیم کوردستان.

حزب کارگران کوردستان رسما اعلام کرده است که تحرکات پ.د.ک در چهارچوب توطئه‌ی ترکیه برای برافروختن جنگ داخلی می‌باشد. روز جمعه نیز مراد کارایلان عضو کمیته ی رهبری پ‌ک‌ک اعلام کرد، خلوصی آکار وزیر امور خارجه ترکیه در سفر خود به هولیر از مسئولین پارتی درخواست کرده است تا در جنگ علیه پ.ک.ک شرکت کنند و پ.د.ک نیز به آنها قول جنگ با پ.‌ک‌.ک را داده است.

مسئولین پ.د.ک و همچنین رسانه‌های آنها تمام تلاش خود را به کار می‌گیرند تا جنگ وکالتیشان برای ترکیه را مشروع جلوه دهند و به همین دلیل می‌خواهند نشان دهند که این جنگی است که اقلیم کوردستان با آن مواجه شده است، اما هیچ کدام از احزاب کوردستانی این تبلیغات‌های پ.د.ک را قبول ندارند.

اتحادیه میهنی کوردستان از همان آغاز تنش‌ها از زبان روسای مشترک‌اش تاکید کرد، به هیچ وجه آماده شرکت در جنگ کوردکشی نیست و در مورد تبعات ناگوار این اقدامات هشدار داد.

لاهور شیخ جنگی رئیس مشترک اتحادیه میهنی در جلسه روز گذشته با کنسولگری هلند همان موضع‌گیری را تکرار کرده و اعلام نمود؛"نباید اجازه داده شود امنیت و آسایش اقلیم کوردستان به بهانه‌های گوناگون در خطر قرار گیرد."

وی همچنین اعلام کرد؛"جنگ و روش‌های نظامی مسائل موجود را حل نخواهد کرد. ما از راه‌های صلح‌طلبانه و دیالوگ برای حل مسائل پشتیبانی می‌کنیم."

لاهور شیخ جنگی همچنین اعلام نمود؛"ما اعلام کرده‌ایم که با هر روش ممکن مخالف جنگ برادرکشی هستیم."

جنبش تغییر نیز تاکنون تایید نکرده است که آنچه روی می‌دهد جنگی میان حکومت اقلیم کوردستان و پ.ک.ک باشد.

سیاست رسانه‌های رسمی جمعیت عدالت کوردستان نیز به همین شیوه اعلام کرده است که این جنگ پ.د.ک علیه حزب کارگران کوردستان می‌باشد.

دبیرکل جنبش اتحاد اسلامی نیز در پیامی اعلام کرد؛"جنگ نشانه شکست گروه‌ها و طیف‌های مختلف است. به همین دلیل آن کس که تهدید به جنگ می‌کند شجاع نیست، بلکه شجاع کسی است که هنر حل صلح‌طلبانه را به کار گرفته و غم بر زمین ریخته نشدن حتی یک قطره خون را داشته باشد."

نجات عمر آقای سورچی رئیس حزب مدافعان کوردستان در پیامی اعلام کرد؛"ما معتقدیم جنگ به نفع هیچ گروهی نیست و نتیجه این برخوردها به ضرر هر دو طرف تمام می‌شود و فقط به سود دشمنان و بدخواهان خلق کورد است." وی همچنین از پ.د.ک و پ.ک.ک درخواست نمود؛"بر سر میز گفتگو بازگردید و مذاکرات صلح‌طلبانه و برادرانه را که به نفع همه خلق کورد و همه طیف‌های سیاسی است، آغاز نمایید."

موضع‌گیری همه طیف‌های کوردستانی نشان می‌دهد که آنچه در جریان است تلاش‌های پ.د.ک برای برافروختن جنگ کوردکشی تازه‌ای به درخواست رژیم ترکیه می‌باشد.

همچنین فایق گلپی سیاستمدار کورد اعلام کرد، پ.د.ک در اقلیم کوردستان و در عراق تنها مانده و تنها حزبی است که از ترکیه پشتیبانی می‌کند. وی اظهار امیدواری نمود تا پ.د.ک دست از سیاست‌های دشمنی با انقلاب شمال کوردستان بردارد و به "صف خلق" بازگردد.



ANF



🆔 @GozarDemocratic

اعتصاب غذای زندانیان سیاسی وارد ٢٠٠ روز شد


اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در زندان‌های شمال کوردستان و ترکیه به منظور اعتراض به انزوای تشدید شده بر رهبر خلق کورد امروز در روز ٢٠٠ خود قرار دارد.


🆔 @GozarDemocratic

اعتصاب غذای زندانیان سیاسی وارد ٢٠٠ روز شد


اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در زندان‌های شمال کوردستان و ترکیه به منظور اعتراض به انزوای تشدید شده بر رهبر خلق کورد امروز در روز ٢٠٠ خود قرار دارد.



امروز اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در زندان‌های شمال کوردستان و ترکیه که به منظور اعتراض به انزوای رهبر خلق کورد و نقض حقوق زندانیان در حال اجراست وارد ٢٠٠ روز خود شده است. این اعتصاب غذا در مخمور نیز امروز وارد صدوهفتادونهمین روز شده است. در یونان نیز اعتصاب غذا وارد ١۶٣ روز خود شده است.

٢٠٠ روز اعتصاب غذا در زندان‌های رژیم اشغالگر ترکیه

زندانیان سیاسی پرونده حزب کارگران کوردستان (پ.ک.ک) و حزب آزادی زنان کوردستان (پاژک) از ۲۷ نوامبر سال ۲۰۲۰ به منظور خاتمه دادن به انزوای تحمیلی بر رهبر خلق کورد که مدت ۲٢ سال است در زندان امرالی به سر می‌برد، به اعتصاب غذا دست زده‌اند. اعتصاب غذای گروه ۴٠ زندانیان ادامه دارد و امروز این اعتصاب وارد روز ٢٠٠ خود شده است.

١٧٩ روز اعتصاب غذا در مخمور

در کمپ پناهندگان مخمور در جنوب کوردستان نیز، در اعتراض به انزوای تحمیلی بر رهبر خلق کورد، با پیشاهنگی زنان از ۱۸ دسامبر ۲۰۲۰ اعتصاب غذا آغاز شده است. اعتصاب غذا در انجمن خانواده شهدای مخمور در صدوهفتادونهمین روز خود ادامه دارد.

١۶٣ روز اعتصاب غذا در یونان

شهروندانی که در کمپ لاویروی یونان ساکن هستند، به منظور خاتمه داده به انزوای تحمیلی بر اوجالان و حمایت از اعتصاب کنندگان در زندان، به اعتصاب غذا دست زده‌اند. این اعتصاب با رهبری جنبش جوانان انقلابی TCŞ، جنبش زنان کوردستان در اروپا TJK-E و مرکز فرهنگی کوردستان آغاز و در ١۶٣مین روز خود قرار دارد.

شهادت خلیل شن، میهن‌دوست کورد در آلمان

خلیل شن (۲۵ ساله) ساکن شهر درسدن آلمان روز جمعه (۱۲ فوریه ۲۰۲۱ / ۲۴ بهمن ١٣٩٩) در ۲۲ سالگرد توطئه بین‌المللی علیه رهبر خلق کورد، عبدالله اوجالان بدن خود را به آتش کشید و به شهادت رسید.

زندانیان سیاسی پیش از این برای پایان دادن به حصر اوجالان در چندین مرحله دست به اعتصاب غذا زده و رژیم ترکیه مجبور شده بود به حصر اوجالان پایان دهد.

سال ٢٠١٢: ۶٨ روز اعتصاب غذا

اولین اعتصاب غذای زندانیان سیاسی به شکل گسترده و سازماندهی شده با هدف پایان دادن به حصر اوجالان در ١٢ سپتامبر ٢٠١٢ در زندان‌های ترکیه آغاز شد. این اعتصاب غذا ۶٨ روز ادامه یافت و با در درخواست رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان پایان یافت. در ٣ ژانویه ٢٠١٣ میان اوجالان و هیئت دولت دیدار صورت گرفت و تا سال ٢٠١۵ مرحله مذاکرات امرالی ادامه یافت.

٢٠١۶: ٨ روز اعتصاب غذا

روز ۵ آوریل ٢٠١۵ مرحله مذاکرات امرالی از سوی رژیم ترک متوقف شد و حصر اوجالان از سر گرفته شد. پس از شبه کودتای ١۵ ژوئیه که ناظران سیاسی ترکیه آنرا کودتای اردوغان می‌دانند نگرانی‌ها نسبت به وضعیت رهبر خلق کورد افزایش یافت و ۵٠ سیاستمدار کورد در فراخوانی خواستار ملاقات با اوجالان شدند و وقتی با پاسخ منفی رژیم ترک روبرو گشتند در ۵ سپتامبر ٢٠١۶ در دفتر حزب مناطق دمکراتیک در شهر آمَد دست به اعتصاب غذا زدند. شش روز پس از آغاز اعتصاب محمد اوجالان برادر عبدالله اوجالان در روز ١١ سپتامبر با رهبر خلق کورد ملاقات کرد. ۵٠ سیاستمدار کورد پس از انجام این ملاقات و دستیابی به موفقیت در ٨مین روز به اعتصاب غذا پایان دادند.

٢٠١٨: ٢٠٠ روز اعتصاب غذا

لیلا گووَن ریاست مشترک کنگره جامعه دمکراتیک که در زندان گروه E زندان آمَد بسر می‌برد در روز ٨ نوامبر ٢٠١٨ در محکومیت حصر عبدالله اوجالان رهبر خلق کورد اعلام اعتصاب غذا کرد. روز ١۶ دسامبر همان سال زندانیان سیاسی هم با لیلا گووَن همراه شدند و در ١ دسامبر ٢٠١٩ اعتصاب غذای لیلا گووَن در تمامی زندان‌های شمال کوردستان و ترکیه و در خارج از میهن گسترش یافت. در هولیر نیز ناصر یاغز از اعضای ه.د.پ، فضیله توک در کمپ مخمور، ١۴ سیاستمدار کورد در استراسبورگ فرانسه، ایمام شیش در کالر انگلستان و هریم محمود در شهر کلار جنوب کوردستان دست به اعتصاب غذا زدند.

روز ٣ مارس ٢٠١٩ سه نماینده مجلس ه.د.پ به نام‌های درسیم داغ، طیب تمل و مراد ساریساچ نیز در ساختمان مرکزی ه.د.پ دست به اعتصاب غذا زدند.

روزه مرگ

در نتیجه بی‌مسئولیتی رژیم ترک ١۵ زندانی سیاسی با هدف شکستن حصر اوجالان روز ٣٠ آوریل ٢٠١٩ در نامه‌ای سرگشاده به افکار عمومی دست به روزه مرگ زندند. روز ١٠ مه نیز ١٠ زندانی سیاسی دیگر به روزه مرگ پیوستند.

٨ جوان کورد جان خود را فدا کردند

اعتصاب غذا بسرعت گسترش یافت. روز ٢٠ فوریه شهروند کورد با نام اوغور شاکار در مقابل دادسرای شهر کریفلد آلمان خود را به آتش کشید. اوغور شاکار روز ٢٢ مارس در بیمارستان به شهادت رسید. با هدف محکومیت حصر اوجالان عملیات فدایی در زندان‌های رژیم استعمارگر ترک از سر گرفته شدند.

روز ١٧ مارس زندانی سیاسی کورد زولکوف گزن (٣٣ ساله) در زندان گروه F شماره ٢ تکیرداغ، آیتن بچت (٢۴ ساله) در روز ٢٣ مارس در زندان زندان گبزه، زهرا ساغلم (٢٣ ساله) روز ٢۴ مارس در زندان گروه T آلتویی، مدیا چنار (٢۴ ساله) روز ٢۵ مارس در زندان گروه E مردین، یونجا آکینجی روز ٩ مارس در زندان سرپوشیده زنان شاکران، سراج یوکسک روز ٢ آوریل در زندان گروه T شماره ٢ عثمانیه و ماحصوم پامای روز ۵ آوریل در زندان فوق امنیتی خارپیت دست به عملیات فدایی زده و به شهادت رسیدند.



ANF



🆔 @GozarDemocratic

لە هەولێر کەمپەینێکی نێودەوڵەتیی بۆ بەرگریی لە کوردستان دژی داگیرکاریی ڕاگەیەندرا..نوێکرایەوە
  ڕۆژنیوز - هەولێر

لە شاری هەولێر کەمپەینی دەستپێشخەرانی نێودەوڵەتیی بۆ بەرگریی لە کوردستان لەدژی داگیرکاریی دەوڵەتی تورک ڕاگەیەندرا.

دوای ئەوەی پەدەکە ڕێگریی کرد لە ڕاگەیاندنی کەمپەینەکە لەلایەن شاندی ئاشتیی و ئازادییەوە بە هێز گەمارۆی شوینی مانەوەی شاندەکە و بەردەم بارەگای نەتەوە یەکگرتووەکانی تەنی، شاندەکە هەر لەناو هۆتێلەکە کۆنگرەیەکی ڕۆژنامەنووسییان ئەنجامدا و بە چەندین زمانی بیانیی و بە زمانی کوردییش دەستپێکردنی کەمپەیەنی ‘دەستپێشخەرانی نێودەوڵەتیی بۆ بەرگریی لە کوردستان لەدژی داگیرکاریی تورکیا’، ڕاگەیەندرا.

لە کۆنگرەکەدا ئاماژە بەو رێگرییانە کرا، کە پەدەکە لەبەردەمیاندا دروستیکرد بۆ ڕاگەیاندنی کەمپەینەکەیان لەبەردەم بارەگای نەتەوە یەکگرتووەکان، بە بەهانەی ئەوەی ژمارەیان زۆرە!.

ڕاشیانگەیاند، ئێستا بە ٧٠ کەسەوە کەمپەینەکەیان دەستپێکردووە، بەڵام فراوانتر دەبێت و بەردەوامیش دەبێت.

هەروەها، ڕایانگەیاند، ئەوان ژمارەیان ١٥٠ کەسە، بەڵام بەهۆی ڕێگریی و دیپۆرتکردنیانەوە، ئەمڕۆ ٧٠ کەس توانیویانە کۆببنەوە بۆ راگەیاندنی کەپمەینەکە.

ئاماژەشیان بە ئامانجی کەمپەینەکە کرد، کە گەیاندنی دەنگی کورد و پاراستنی خاکی کوردستانە لە داگیرکاریی تورکیا و کۆکردنەوەی دەنگ و پشتیوانیی زیاترە بۆ کوردان، هەروەها شکاندنی بێدەنگیی نەتەروە یەکگرتووەکان و وڵاتانی ئەورپایە لەبەرامبەر ئەو داگیرکارییانە، وتیشیان: دەمانەوێت هەموو کەس بزانێت لە باشووری کوردستان چی ڕوودەدات.

بەشداربوانی کەمپەینەکە، بڕیاریانداوە سەردانی ئەو ناوچانە بکەن، کە لەلایەن دەوڵەتی داگیرکەری تورکەوە وێران کراوە ، هەروەها بچنە ئەو گوندانەی، کە بەهۆی بۆردوومانەکانی دەوڵەتی تورکەوە چۆڵ کراون.

هەر لەو کۆنگرەیەدا، زەینەب موراد، هاوسەرۆکی کەنەکە ئامادەبوو، سوپاسی دۆستایەتیی ئەو شاندەی کرد، کە لە کاتی شۆڕشی کۆبانێ و داگیرکردنی عەفرینیشدا هەمان هەڵووێستیان هەبووە و هەمیشە پشتیوانی گەلەکەمان بوون.

ئەندامانی کەمپەینەکە، بە چەندین زمانی جیاواز هەڵووێستی خۆیان خستەڕوو.

لە کۆتاییشدا دروشمی”ژن ژیان ئازادیی” و “بژی یەکێتیی کوردان”یان وتەوە.

لە ئیستاشدا چالاکیی دانیشتنیان دەستپێکردووە لەبەردەم هۆتێلی بلو میرکوری-دا دانیشتوون و دروشم دەڵێنەوە.



☑️ #جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان
⬇️⬇️⬇️

🆔 @kjar_2014

💢دایکانی ئاشتی لە شاری سنە داوا دەکەن حیزب و لایەنە سیاسییەکان ئاشتی ناوخۆیی بکەنە خەڵات بۆ گەلی کورد.

@aryentvnews

🔹Mîwan: Zibeyir Aydar
🔹Endamê Konseya Rêvebir ya KCK'ê
🔹Mijar: Rewşa Rojhilatê Navîn û Kurdistan
🔹Li Clubhouse a Mad Media hûn jî dikarin beşdar bibin.
🔹Dîrok: Roja çarşemî 2021-06-16
🔹Dem: 19:00 bi dema Ewropa

🔸میوان: زوبەیر ئایدار
🔸ئەندامی کۆنسەی بەرێوەبەری کەجەکە
🔸مژار: تاوتوێ کردنی ڕەوشی سیاسی ڕۆژهەڵاتی ناوەڕاست و کوردستان
🔸لە کلاب هەوسی ماد مێدیاوە دەتوانن بەشداری ئەم کۆڕە ببن.
🔸ڕێکەوت رۆژی چوارشەممە: 16-06_2021
🔸ڕێکەوت: 19:00 بە کاتی ئەوروپای ناوەندی
#ماد_مێدیا
#کوردستان

میهن‌دوستی واقعی، ایستادگی در مقابل پ.د.ک است


علی‌رغم آن همه فراخوان، به دلیل ناکارامدی در تعیین مسئله متدهای چاره‌یابی نتیجه‌ای به همراه نداشته‌اند. در حالی که در وضعیت کنونی چیزی که از آن به عنوان مسئله نام برده می‌شود پ.د.ک و پ.ک.ک در یک جایگاه و یک سطح نیستند.


✍ صلاح‌الدین أردم



🆔 @GozarDemocratic

میهن‌دوستی واقعی، ایستادگی در مقابل پ.د.ک است


علی‌رغم آن همه فراخوان، به دلیل ناکارامدی در تعیین مسئله متدهای چاره‌یابی نتیجه‌ای به همراه نداشته‌اند. در حالی که در وضعیت کنونی چیزی که از آن به عنوان مسئله نام برده می‌شود پ.د.ک و پ.ک.ک در یک جایگاه و یک سطح نیستند.


✍ صلاح‌الدین أردم


◼️ برای اینکه یک مسئله به درستی حل شود، اول از همه باید مسئله را به درستی و جامع درک و بر این اساس تعریف شود. خوب، چگونه می‌توان این شیوه را در برهه کنونی در کوردستان پیاده کرد؟

مسئله‌ای که به دنبال راه حل آن هستیم، وضعیتی است که سیاست کورد به آن گرفتار شده است. بروز جنگ داخلی و تنش در بین کوردها است. از هم پاشیدگی سیاست اتحاد دمکراتیک است. درگیری و تنش بین پ.د.ک و پ.ک.ک است. این وضعیتی است که پس از استقرار نیروهای پ.د.ک در زینی ورته آغاز و سرانجام با استقرار نیروهای خود در ۵ ژوئن به متینا ادامه یافت که منجر به حادثه‌ای شد.

درست یا غلط؛ به غیر از دولت ترکیه، همه کسانی که در این مورد صحبت می‌کنند می‌خواهند که جنگ رخ ندهد و تنش‌ها پایان یابد و حتی بیشتر خواستار وحدت ملی-دمکراتیک در سیاست کورد هستند. بدون شک بعضی از مردم این را واقعاً می‌خواهند، بعضی‌ها هم تظاهر می‌کنند که می‌خواهند. اما یک وحدت کلی در این موضوع وجود دارد.

خوب، برای پیاده‌سازی این راه حل چه باید کرد؟ اظهار نظرهای زیادی در مقابل افکار عمومی بیان می‌شود. در این اظهارات چه گفته شده است؟ متداول‌ترین نقل قول به شرح زیر است: "ما از طرفین می‌خواهیم با مسئولیت‌پذیری رفتار کرده و به تنش‌ها پایان دهند." این بدان معناست که پ.د.ک و پ.ک.ک را در یک سطح می‌بینند، هر دو را مسئول وضعیت فعلی می‌دانند و هر دو طرف را به یافتن راه حل فرا می‌خوانند.

نتایج این فراخوان‌ها در عمل چیست؟ آیا نتیجه‌ای دارند؟ نه. ماه‌ها و سال‌هاست که همین فراخوان‌ها بوده اما تاکنون هیچ راه حلی برای آن پیدا نشده است. برعکس، این وضعیت، حملات پ.د.ک را افزایش می‌دهد. رهبری پ.د.ک می‌بیند که هر کاری که انجام می‌دهد در یک سطح مساوی با پ.ک.ک دیده خواهد شد و همین باعث تشدید روابط خطرناک و مواضع تهاجمی آنها می‌شود.

با وجود فراخوان‌های کنونی که داده می‌شود، مادامی که مسئله به درستی شناسایی نشود، راه‌حل‌ها نیز بی‌تأثیر به نظر می‌رسند. ایستادگی احزاب کورد در برابر تنش و جنگ کافی نیست و وحدت ملی-دمکراتیک برای جامعه یک امر حیاتی است و می‌توان به تدریج آن را اجرا کرد. اگر چنین نتیجه‌ای حاصل نشود، مشکل به درستی شناسایی نشده است.

خطا کجاست و چگونه می‌توان مشکل را به درستی شناسایی کرد؟ بدیهی است که اشتباه در اینجاست که هر دو حزب برابر دیده می‌شوند، به یک اندازه مسئول شناخته می‌شوند و با همین دید خواستار راه حل می‌شوند. با این حال، مشکل اساسی وضعیت کنونی این است که موقعیت پ.د.ک و پ.ک.ک مثل هم نیست.

همانطور که همه می‌بینند، دولت ترکیه و ائتلاف فاشیستی آ.ک.پ/م.ه.پ با تجهیزاتی که از ناتو می‌گیرد به پ.ک.ک حمله می‌کند و به وضوح اعلام می‌کند که با جنگ، پ.ک.ک را از بین خواهند برد. طبیعتاً پ.ک.ک نیز در برابر این حمله نسل‌کشی تا آنجا که می‌تواند مقاومت می‌کند و می‌خواهد با این مقاومت، سیاست و ذهنیت نسل‌کشی ترکیه را بشکند و کوردها را آزاد کند. جنگ بی‌وقفه بین این دو نیرو که در شمال کوردستان شدت گرفته است، هم اکنون در سراسر کوردستان گسترش یافته و همه را تحت تأثیر قرار داده است. پ.د.ک نیز یکی از این نیروها است که تحت این تأثیر قرار گرفته است.

موضوع از اینجا به بعد مهم است. دولت ترکیه با وجود حمایت خارجی و با بسیج عمومی توانایی‌های دولت ترک از سال ۱۹۷۹ به بعد، بیش از ۴۰ سال است که نتوانسته به هدف خود نابودی پ.ک.ک" برسد. هر کاری که او در برابر مقاومت پ.ک.ک انجام می‌دهد همیشه بی‌نتیجه می‌ماند. برای پایان دادن به این وضعیت، نیاز به نیروهای جدید دارد تا با پ.ک.ک مبارزه کنند. بر این اساس، یک سال پس از جنبش گریلا در ۱۵ آگوست، یعنی از پاییز ۱۹۸۵، دو نیرو به روش‌های مختلف در تلاشند با پ.ک.ک در کوردستان بجنگند. این نیروها در شمال کوردستان مزدورانی به نام "جردوان [جاش]" هستند و در جنوب کوردستان نیز پ.د.ک می‌باشد. پ.د.ک از پاییز سال ۱۹۸۵ با پ.ک.ک می‌جنگد. در حقیقت، همه موفقیت‌های خود را در سایه همین جنگ به دست آورده و "جایزه جنگ" علیه پ.ک.ک را کسب کرده است.

جنگ بین دولت ترکیه و پ.ک.ک از هر زمان دیگری گسترده‌تر است، به این معنی که "جنگ علیه پ.ک.ک" سود بیشتری دارد. حزب حاکم آ.ک.پ/م.ه.پ که یک حکومت تجاری است نیز بر این بازار مسلط است. رهبری کنونی پ.د.ک برای اینکه از جنگ علیه پ.ک.ک سود برد با دولت ترک و حاکمیت فاشیست آ.ک.پ/م.ه.پ از بسیاری جهات به توافق دست یافته و روابطش را تقویت کرده است.

در عوض دریافت جایزه، دولت ترکیه به او می‌گوید "به جنگ علیه پ.ک.ک بپیوندد". پ.د.ک نیز به طرق مختلف شرکت می‌کند، دولت ترکیه را از گریلاهای پ.ک.ک مطلع می‌کند و آنها را از پشت محاصره می‌کند. اینگونه است که جنگ و تنش بین پ.د.ک و پ.ک.ک شکل می‌گیرد.

در این حالت آیا موقعیت هر دو حزب یکسان است؟ بدیهی است که هر کس بگوید یکسان است، دروغ و بی‌وجدانی است. رهبران پ.ک.ک خود می‌گویند، "ما علیه اشغالگری دولت ترک و دشمن متخاصم می‌جنگیم، بیایید با هم بجنگیم، اگر هم نمی‌آیید حداقل در کنار دشمن نایستید و از پشت به ما ضربه نزنید. در مقابل رهبری پ.د.ک می‌گوید: "پ.ک.ک مسئول همه اینها است، پ.ک.ک باید کوردستان را ترک کند." رهبری پ.د.ک روابط فعلی با دولت ترکیه را موجه می‌داند و هرگز دولت ترکیه را مقصر آنچه اتفاق می افتد، نمی‌داند.

آیا در این سیاست رهبری پ.د.ک جنبه میهن‌دوستی وجود دارد؟ اگر پ.ک.ک بپا خواسته و بگوید، "پ.د.ک باید کوردستان را ترک و بیرون برود و من آنها را اخراج می‌کنم چه اتفاقی می‌افتد؟

اگر پ.د.ک این حرف را می‌زند، پس حق پ.ک.ک هم هست که همان را بگوید. روشن است که تنش‌های فعلی به دلیل سیاست‌های پ.ک.ک نیست، بلکه کاملا ناشی از ذهنیت و سیاست پ.د.ک است. روابط بین پ.د.ک و دولت ترکیه بر ضد پ.ک.ک به سطحی رسیده است که از همکاری و خیانت نیز گذشته است.

علیرغم این واقعیت، چرا برخی از اطرافیان هنوز هم پ.د.ک و پ.ک.ک را در شرایط برابر سرزنش می‌کنند؟ زیرا آنها می‌ترسند حتی یک کلمه به پ.د.ک بگویند. هیچ کس نمی‌تواند این واقعیت را نادیده بگیرد. این نیروها و اطرافیان هر حرف کوچکی را که به پ.د.ک می‌گویند، پ.ک.ک را هم سهیم می‌کنند. اگر پ.ک.ک در وضعیت فعلی پ.د.ک بود باز هم چنین موضعی می‌گرفتند؟ پ.د.ک در شرایط کنونی چگونه جامعه کوردی را می‌ترساند. زیرا بی‌وقفه به ظلم و ستم ادامه می‌دهد.

در این مرحله مشاهده می‌شود که برخی‌ها به احترام پ.د.ک اینگونه عمل می‌کنند. اینها با گفتن اینکه پ.د.ک "اولین حزب کورد" است، اشتباه می‌کنند، زیرا آنها تاریخ و واقعیت پ.د.ک را به خوبی نمی‌دانند. اما پ.د.ک امروز، آن نیست که توسط قاضی محمد و دوستانش در مهاباد شکل گرفته باشد. پ.د.ک همچنین همانی نیست که در سلیمانیه توسط روشنفکران کورد شکل گرفت. این حزب به حزب بارزانی تبدیل شد و با کودتای مصطفی بارزانی ساقط شد و به نیروهای خارجی متکی شد.

در حقیقت دشوار است که پ.د.ک فعلی را یک حزب نامید. به یک سازمان قبیله‌ای و طایفه‌ای تبدیل شده است. همه کارها را برای منافع قبیله و خانواده بارزانی انجام می‌دهد. مناطقی که در مرزها به دولت ترک فروخته‌اند به خاطر این است که زمین یک عشیره دیگر است. او با فروش زمین می‌خواهد قبایل مختلف را تضعیف کند، بنابراین موفقیت بارزانی به معنای موفقیت فاشیسم آ.ک.پ/م.ه.پ است. به طور خلاصه خریدار خوشحال است، فروشنده خوشحال است. مردم باید در برابر این تجارت بایستند. روشن است که میهن‌دوستی واقعی کوردستان قیام در برابر سیاست‌ها و ذهنیت پ.د.ک است.◻️



ANF



🆔 @GozarDemocratic