مطابق قانون ایران قتل عمد می‌تواند منجر به صدور حکم اعدام شود مگر این که خانواده قربانی قاتل را ببخشند. اما قانون شامل این می‌شود که اگر پدر یا پدربزرگ پدری، فرزند یا نوه خود را به قتل برسانند، حکم نهایتا به ده سال زندان منجر می‌شود. در سال ۲۰۱۴ معاون مبارزه با جرایم جنایی پلیس گفت حدود ۱۹ درصد قتل‌ها در ایران «با انگیزه ناموسی» انجام می‌شوند و ۶۳ درصد زنان کشته‌ شده توسط یک عضو خانواده به قتل می‌رسند.

قوانین مدنی تبعیض‌آمیز به مردان اجازە کنترل بیشتر روی زندگی زنان می‌دهند و خشونت خانگی را تسهیل می‌کنند و مرد را به‌عنوان سرپرست خانوار تعریف و مسئولیت حمایت مالی همسرش و اختیار انتخاب مکان زندگی خانواده را به او می‌دهد و زن در صورت عدم تمکین بدون عذر موجه می‌تواند حمایت مالی‌ خود را از دست بدهد. مرد همچنین می‌تواند همسر خود را از اشتغال به حرفه‌ای که به نظر او با ارزش‌های خانوادگی منافات دارد یا به اعتبار هر کدام از دو نفر صدمه می‌زند باز دارد. با وجود این، در صورتی که زنی همسرش را به علت این که حضور در یک مکان سبب نگرانی او از آسیب بدنی یا مالی یا به کرامتش ترک کند، قانون برای او حمایت مالی قائل می‌شود. طبق ماده ۱۸ قانون گذرنامه، زنان متاهل باید برای دریافت گذرنامه از همسرشان اجازه بگیرند.

در چند دهه گذشته برای جبران اثر این تبصره‌های تبعیض‌آمیز زوجین اقدام به امضای اسنادی جداگانه می‌زنند. در بسیاری از این موارد، حقوق برابر، مشخصا زنی خواهان حقی برابر برای طلاق، از سوی مردان در ازای چشم‌پوشی زنان از مهریه قانونی اعطا می‌شود. افراد گهگاه اشاره می‌کنند که دفاتر اسناد از شمول چنین تبصره‌هایی در سند ازدواج امتناع می‌کنند. در روز ۸ ماه مه دفتر معاون رییس‌جمهور در امور زنان و خانواده اعلام کرد که قوه قضائیه بخشنامه‌ای جدید صادر کرده که دفاتر ثبت ازدواج را در صورت خواست زوج ملزم به شمول این تبصره‌های اضافه در اسناد ازدواج می‌کند.

قانون همچنین در مورد حق طلاق علیه زنان تبعیض اعمال کردە و طبق ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی ایران مرد می‌تواند به شکلی یکطرفه هر وقت که بخواهد همسرش را طلاق دهد اما زن باید صرفا به دلایلی محدود برای طلاق به دادگاه مراجعه و ثابت کند که همسرش حمایت مالی از او را متوقف کرده یا «شرایطی سخت و نامطلوب» عسر و حرج) را از سر می‌گذراند( «ماده ۱۱۳۰) «ضرب‌وشتم یا هرگونه سوءرفتار مستمر زوج که عرفا با توجه به وضعیت زوجه قابل تحمل نباشد؛ یک نمونه از چنین سختی‌هایی است. با وجود این قضات از این صلاحیت برخوردار هستند که تصمیم بگیرند چه چیزی سختی غیرقابل تحمل محسوب می‌شود و در بسیاری از موارد زنان راه سختی برای اثبات آزار دیدن خود در پیش دارند.

زنان همچنین می‌توانند در دادگاه‌ها خواهان طلاقی توافقی شوند. با این وجود، وقتی حکومت ایران در قانون خانواده ۲۰۱۳ اقدام به تأسیس « دادگاه‌های خانواده» کرد. این قانون تنها تبصره‌های تبعیض‌آمیز قانون مدنی را تقویت کرد و به دادگاه‌ها دستور داد تا درخواست‌های طلاق توافقی را به شوراهای حل اختلاف ارجاع دهند. البته قانون تبصره‌های دیگری همچون دستور به حضور قاضی مشاور زن در دادگاه و امکان بخشش یا تأخیر در پرداخت هزینه‌های دادگاه در صورت عدم تمکن مالی فرد می‌شد. این تبصره مشخصا به کار قربانیان خشونت جنسی می‌آید که ممکن است از لحاظ مالی به آزاردهندگان خود وابسته باشد. بسته به نوع طلاق، یک پرونده طلاق توافقی می‌تواند ظرف دو ماه به سرانجام برسد اما اگر زن خواهان طلاق باشد معمولا بیشتر از یک سال طول می‌کشد.

حال این سوال اساسی پیش می‌آید کە آیا رژیم ایران از رستاخیز زنان برای تغییر قوانین و تغییر رژیم در هراس است‌؟

اگر بە جوهر واقعی رژیم مرد‌سالار ایرانی بنگریم می‌بینیم کە پایەهای بنیادین این سیستم بر اساس نابودی زن بنا نهادە شدە و سیاست چهل سالەی این رژیم مبتنی بر کنترل زنان در تمامی ابعاد اجتماعی، خانوادگی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی و بی‌تاثیر کردن نقش زنان در تمامی امور بنا نهادە شدە است. تحقیر، سرکوب و خفقان زن بخش ناگسستنی از قوانین متحجرانە و ظالمانە اسلام سیاسی ایرانی است کە با هیچ لایحە و قانونی قابل اصلاح و رفرم جوهری نیست. زیرا در اصل قانون اساسی رژیم ایران کە از آموزهای دین و شرع مشتق شدە خود مکانیزمی برای نابودی زنان است، زیرا در اسلام حقوق زن و آزادی‌هایش هیچ معنایی ندارد و زن تنها در حیطە خواسته‌های مردان تعریف شدە است .

خودسوزی و خودکشی زنان یکی از مهم‌ترین دلایل بی‌اهمیت بودن قوانین و لوایح تصویب شدە رژیم ایران در مورد حمایت از زنان است .فشارهایی کە بە وسیلە این قوانین و محدودیت‌های سیستماتیک علیە آزادی زنان اعمال می‌شود، عرصە را چنان بر زنان ایرانی تنگ کردە کە نە تنها در برابر قانون، بلکە در جامعە و حتی خانوادە نیز امنیت ندارند.

خودکشی زنان دلالت بر عدم پشتیبانی از حقوق و کرامت واقعی زنان است، قوانین متحجر، قاطع و مردسالارانە‌ی اسلامی کە همگی بخشی از ماشین قتل‌عام سیستماتیک این رژیم هستند هیچ‌گاە راە برای آزادی زن و رسیدن بە حقوق و برابری‌های حقیقی آنان نگشوده و خود این قوانین موجب ژینوساید زنان در تمامی ابعاد شدە است. در این وضعیت تصویب چنین لایحەهای نمایشی و صوری در حقیقت برای فریب افکار عمومی داخلی و خارجی است. وگرنە خانە از بنیان ویران شدە و این رژیم خود بە وجود آورندە‌ی چنین تراژدی‌هایی است .جنایات سیستماتیک رژیم چە در جامعە، چه خانوادە، زندان‌ها و چه شکنجەگاه‌های تاریک با ارائە چنین لوایح و راهکارهای فریبندەای نمی‌تواند صورت مسئلە را کە رژیم خود سرمنشا آن است، پاک کند .

pjak.eu

🆔 @GozarDemocratic

روهیف آگری: گریلا شدن آرزوی هر جوان کرد می‌باشد




🆔 @GozarDemocratic

روهیف آگری: گریلا شدن آرزوی هر جوان کرد می‌باشد




همان طور که می‌دانید بحران‌ها و مسائلی که امروزه گریبان جامعه‌ی بشری را می‌فشرد روز به روز در حال گسترش می‌باشند. سبب آن نیز قدرت‌های هژمونیک سرمایه‌داری هستند که در لباس دموکراسی و منجی بشریت ظاهر شده‌اند. همین قدرت‌ها در 22 سال گذشته زمانی که رهبرآپورا سدی در برابر امیال اشغال‌گرانه‌ی خود دیدند با یک توطئه‌ی گسترده روزی را رقم زدند که امروز خلق کرد از آن به عنوان روز سیاه یاد می‌کنند. در این باره گفت‌وگوی ویژه‌ای را با عضو کوردیناسیون ‌‌(YJCR) داشته‌ایم. و هم‌چنین در نیم نگاهی به کنفرانس گنگره‌ی ملی کردستان و اهمیت آن و هم‌چنین در رابطه با اتفاقاتی که اخیرا در «گاره» به وقوع پیوسته می‌‍‍‍‍‍پردازیم.

گف‌وگوی ویژه به همراه «روهیف آگری» عضو کوردیناسیون

اتحاد زنان جوان شرق کردستان (YJCR)

1 همان‌طورکه می‌دانیم ۲۲ سال از توطئه‌ی بین‌المللی ۱۵ فوریه می‌گذرد. وضعیت رهبر آ‍پو و انزوای مطلقی که در امرالی وجود دارد را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

در ابتدا توطئه‌ی بین‌المللی پانزه فوریه را محکوم کرده و همچون جنبش جوانان کرد، سوگند یاد می‌کنیم انتقام این توطئه‌ی پلید و غیرانسانی آن‌را خواهیم گرفت. همان‌طور که می‌دانیم که نیروهای بین‌المللی قصد داشتند در نمود رهبر آپو تمام خلق کرد، زنان و جوانان کرد را به تسلیمیت کشاند. در دورانی ‌که نامی از کرد و کردستان شنیده نمی‌شد و کوچک‌ترین امید و اعتمادی باقی نمانده بود ترس و وحشتی بزرگ بر کردستان حاکم بود رهبر آپو با اندیشه، پارادایم، فلسفه و سازماندهی مختص به خویش در کردستان، زنان و جوانان کرد را از خواب غفلت و مرگ بیدار کرد. در شمال کردستان با گروهی از جوانان آغاز به کار نمود. آن گروه جوانان امروزه تعدادشان به هزاران نفر رسیده است. هزاران زن و جوان امروزه علیه نیروهای تو‌طئه‌گر و اشغال‌گر در حال مبارزه می‌باشند. جنبش پ.ک.ک با پیشاهنگی رهبر‌ آپو، با استراتژی و پارادایم وی توانست به این مرحله برسد. تحت رهبری رهبر آپو، پ.ک.ک امروز نماینده‌ی واقعی خلق را بر عهده دارد. واقعیت خلق کرد با پ.ک.ک پیوند خورده است. جنبش آزادی‌خواهی کرد امروزه پیشاهنگی خلق کردستان را برعهده دارد و به نیرویی آنتی‌فاشیسم و آنتی‌امپریالیسم مبدل گردیده است. سیستم حیاتی نوینی را می‌آفریند که رهبر آپو آن را تحت نام «ملت دموکراتیک» معرفی نموده است. به همین جهت نیرو‌های بین‌المللی، رهبر ‌آپو را سدی در برابر پروژه‌های خود در خاورمیانه می‌یافتند. ناتو یعنی شاخه‌ی گلادیوی آن تصمیم به قطع رابطه‌ی میان رهبری و جنبش گرفتند. در واقع هدف آنان بی‌تأثیر کردن و فروپاشاندن جنبش بود و در این تصور بودند که از این طریق خواهند توانست خلق کرد را نیز به تسلیم خود کنند. با واکاوی ذهنیت فاشیسم می‌توان دید که پایه‌های آن ‌را نسل‌کشی، آسیمیلاسیون و قتل‌عام تشکیل می‌دهد. در ذهنیت فاشیسم، فقط تک رنگ، تک‌ ملت، تک دین و تک تیب بودن جای دارد. بنابراین سیاستی که در پانزده فوریه اجرا شد، تداوم پروژه‌ی از میان برداشتن خلق کرد بود. رهبر آپو نیز این روز را به عنوان روز نسل کشی علیه خلق کرد معرفی نمود چرا که سیاست‌های انکار و قتل‌عام علیه خلق کرد در این سال‌ها به بالا‌ترین سطح خود رسید. پس از این توطئه‌ از جهتی شاهد تداوم قتل‌ها، امحا، سرکوب و ترویج وحشت و از جهت دیگر شکنجه، تجاوز و سیاست‌های آسیمیلاسیون بو‌ده‌ایم که جهت نابودی و بی‌اراده ساختن خلق کرد اتخاذ شده و این در حالی ‌است که تاکنون نیز از دست‌یابی به اهداف خود ناتوان مانده‌‌اند. رهبر آپو با مقاومت بی‌همتای خود در امرالی برنامه‌هایشان را نقش برآب نمود. خنثی گردانیدن نقشه‌هایشان، به خشم آمدن دشمنان را نیز به همراه داشت. بدین سبب می‌بینیم که از طرق متفاوت برای به تسلیم واداشتن رهبری وارد عمل شدند. حتی از لحاظ فیزیکی سعی بر از میان بردن رهبری را داشتند. به‌عنوان مثال می‌دانیم که حتی سعی شد تا رهبری را به وسیله‌ی سم مسموم کنند. با رفتار‌های غیر انسانی به رهبری بی‌حرمتی کرده و از لحاظ روانی ایشان را مورد شکنجه و فشار قرار دادند. در سال ۲۰۱۴ شاهد آن بودیم که به‌ بهانه‌ی مذاکرات با رهبر آپو سعی شد تا اندکی زمان کسب و نفسی بگیرند و به برنامه‌ریزی‌های خود علیه خلق کرد بپردازند. اما مشاهده نمودیم که عکس برخلاف انتظارات، رهبری روزبه‌روز نیرومند‌تر گشته و از فرصت،‌ جهت سازماندهی خلق و گریلا استفاده نمود. با مبارزه و مقاومت ایشان جنبش نیز نیرومندتر گردید. اکنون نیز در تلاش‌اند با ایجاد فشار و انزوای شدید بر رهبری رابطه‌ی خلق و رهبری را از بین ببرند. چرا که می‌دانند رهبر آپو مغز و روح خلق می‌باشد و همچنین قلبی‌ است که برای آزادی می‌تپد.

بنابراین تمامی این تلاش‌ها بدین جهت می‌باشد که رهبری را از لحاظ فیزیکی در انزوا قرار دهند و هیچ راه ارتباطی با خارج از زندان باقی نگذارند. این سیاست‌ها در واقع تداوم سیاست‌های انکار و امحاء خلق کرد و کردستان می‌باشد. اما در مقابل آن از طرف رهبری ایستاری بی‌نظیر را شاهد بودیم و مقاومت ایشان برای زنان و جوانان به یک الگو مبدل گردید. امروزه اندیشه‌های رهبر آپو به ویژه در مورد آزادی زن در تمام جهان منتشر و از طرف بسیاری از روشنفکران و جنبش‌های آزادی‌خواه زنان مورد پذیرش واقع گردیده و برایشان به یک الهام مبدل شده است. شیوه‌ی سازماندهی گریلایی، آرزوی تمام جوانان است. امروزه فلسفه‌ی رهبر آپو به فلسفه‌ای جهانی مبدل شده و موضوع بحث بسیاری از نشست‌ها را تشکیل می‌دهد و حتی در کشورهای غربی نیز از آن استقبال گردیده و مردم آن جهت نشان دادن پشتیبانی خود، به کارزار «زمان، زمان آزادی است» می‌پیوندند. چرا که ایشان به‌عنوان رهبر کنفدرالیسم دموکراتیک شناخته می‌شود.

هنگام این توطئه‌ی در هر چهار بخش کردستان خلق کرد از رهبر آپو حمایت کرده و شاهد قیام‌ها و راه‌پیمایی‌های گسترده‌ای بودیم و همچنین هزاران جوان به صفوف گریلا روی آورده و به جنبش ملحق شدند. فعالیت‌هایی که بر اساس شعار «کسی نخواهد توانست خورشیدمان را به تاریکی بکشاند» انجام می‌شد، مهر خود را بر آن دوران زد. دشمنان، خود از این اعتراضات گسترده و خشم مردم دچار حیرت شد و به آن معترف گشت. بعد از جهانی شدن اندیشه‌های رهبری، در سرتاسر جهان سندیکا‌ها، آکادمیسین‌ها و روشنفکران برای آزادی رهبری در کمپین‌های برای آزادی وی شرکت می‌کنند و شاهد حمایت زنان، جوانان و هم‌چنین خلق‌‌های جهان از رهبر آپو هستیم. بنابراین با توجه به این که سیاست‌های در انزوا قرار دادن رهبری به شکست انجامیده، ما اینک خواستار آزادی فیزیکی رهبر آپو هستیم. به همین جهت شاهد اعتصاب غذا و فعالیت‌ و کارزارهای سیاسی برای آزادی رهبر آپو و هم‌چنین پیوستن زنان و جوانان به جنبش آزادی‌خواهی هستیم. بنابراین می‌توان به این نتیجه‌ رسید که نه‌تنها سیاست‌های در ایزولاسیون رهبری و به تسلیمیت واداشتن خلق به نتیجه‌ای نرسید بلکه عکس آن، جنبش آزادی‌خواهی گسترده‌تر گردیده‌ است.

2 اخیرا شاهد حمله‌ی دولت ترکیه به منطقه‌ی «گاره» در جنوب کردستان بودیم. به نظر شما اهداف پشت‌پرده‌ی این حملات چه بوده و چه نتیجه‌ای را دربرداشته است؟

جنگی که در گاره به وقوع پیوست در واقع برای جنبش آزادی‌خواهی ما سرآغاز دور‌ه‌ی جدیدی بود. همان‌طور که در ابتدا گفتیم با توطئه‌ی پانزده فوریه سعی شد که رهبری، خلق و گریلا را از یک‌دیگر جدا سازند. هدف دوم نیز فاصله انداختن میان گریلا و خلق است. به همین جهت در مناطق حفاظتی مدیا حملات گسترده‌ای را که به وسیله‌ی نیروهای هوایی و زمینی در مناطقی مانند «خنیره» و«هفتانین» شاهد بودیم که با مقاومت و مبارزه‌ی قهرمانانه‌ی گریلا‌ها روبه‌رو بوده است. هدف از این حملات از میان بردن پیشاهنگان خلق یعنی گریلا می‌باشد. البته این حملات تازگی ندارند و در همان اویل تأسیس پ.ک.ک شاهد چنین حملاتی بوده‌ایم. دشمنان به شیوه‌هایی احمقانه برای از میان بردن گریلاها تاریخ تعیین و اعلام می‌کنند که کار گریلا به پایان رسیده است. اما هم‌چنان که در خاکورک، خنیره و هفتانین دیدیم، گریلاها ضربات سنگینی به دشمن وارد آوردند. در پی این بودند که از نیروهای کمپرادور نیز بهره بگیرند و در بین کردها خط خیانت را ترویج کنند. یعنی در واقع درصدد ایجاد زمینه‌ای بودند که کردها را به جان یکدیگر بیاندازند که این پروژه نیز به انجام نرسید و به شکست انجامید. چرا که امروزه در میان خلق اتحاد بی‌سابقه‌ای برقرار شده است. زمانی که خواستند بر هفتانین، مناطق حفاظتی مدیا و یا به غرب کردستان و شنگال حمله برند، خلق کرد در چهار بخش کردستان به قیام برخواستند. خلق کرد دیگر مانند گذشته نیست. چرا که متوجه اهمیت اتحاد ملی گردیده و به سطح مطلوب سازماندهی رسیده است. به همین سبب در مقابل اشغالگری‌ای که با پیشاهنگی AKP-MHP در حال پیش‌روی بود به قیام برخواست و فریاد سر داده و عصیان نمودند. اگر به مبارزات گریلا نگاهی بیاندازیم می‌بینیم با این‌که دشمنان برتری تکنولوژیک و نظامی خود را به رخ می‌کشند اما تکنولوژی و تجهیزات آنان در مقابل شیوه‌ی مبارزه و اراده‌ی گریلا دچار شکست شده و همین موضوع دشمنان را در مقابل گریلا به زانو در‌آورده است. به‌عنوان نمونه دشمنان در هفتانین با تبلیغات خود قیامت به پاکردند اما دیدیم که همه‌ی آن بی‌تأثیر گشتند. در موضوع حمله به گاره می‌گفتند سورپرایزی در راه است، یا این‌که پ.ک.ک را نابود خواهیم کرد. بدین شکل، اردوغان قصد داشت پروپاگاندای گسترده‌ای به راه بیاندازد. چرا که خود می‌داند عمرش به پایان رسیده است. بدین سبب به گاره روی آورد. اما به شیوه‌ی غیرمنتظره‌ای غافلگیر شدند.

زیرا با وجودی که سال‌هاست دولت ترکیه با ما در حال جنگ می‌باشد اما هنوز هم نیرو، اراده و واقعیت گریلا را درک نکرده‌اند. کسی نخواهد توانست گریلا را به تسلیمیت وادارد. هیچ نوع تکنولوژی‌ای نخواهد توانست اراده‌ی گریلا را درهم بشکند. اگر هر روز باعث شهادت رفقایمان شوند، سیاست‌های سرکوب را گسترش دهند، زنان را مورد تجاوز قرار دهند و یا هر تهاجمی که علیه جامعه قرار دهند، نخواهند توانست به اهداف خود برسند. چرا که اساسی‌ترین وظیفه‌ی نیروهای گریلا دفاع و حفاظت از خاک و خلق کردستان و هم‌چنین پایان دادن اشغال‌گری در کردستان است. دشمنان با عملیات در گاره درصدد گسترش و نفوذ اشغال‌گری خود در کردستان بودند که با مقاومت و ایستار راسخ گریلا تمام اهداف و برنامه‌هایشان نقش بر آب شد. تا آن‌جا که خود نیز مجبور به اعتراف به شکست شدند و همان‌گونه که آمدند همان‌طور نیز راه برگشت را در پیش گرفتند. به‌این ترتیب گاره به امید پیروزی در بین خلق مبدل گردید. مقاومت گریلا در گاره اثبات بر این است که خلق و گریلا در برابر اشغال‌گران بی‌چاره و ناتوان نیستند. گاره به امید و هیجان در بین خلق و شکست برای فاشیسم مبدل گردید پس می‌توان دوره‌ی گاره و پس از آن را دوره‌ای جدید دانست. دوره‌ای که دیگر به سوی پیروزی، فروپاشی فاشیسم و اشغال‌گری پیش خواهد رفت.

3 نظر شما در مورد دستگیری‌های سیاسی که در شرق و شمال کردستان و همچنین اعتصابات هزاران نفری در زندان‌‌های ترکیه چیست؟

اگر پروژه‌های اشغال‌گرانه را مورد توجه قرار دهیم، خواهیم دید که جنگ با جنبش‌های آزادی‌خواه در اولویت پروژه‌هایشان جای دارند. یعنی در برابر رهبری به وسیله‌ی ایزولاسیون، در برابر گریلا از طریق جنگ و در برابر خلق نیز به وسیله‌ی بازداشت، وحشت‌آفرینی، آسیمیلاسیون و شیوه‌های متنوع دیگر سرکوب را درپیش گرفته‌اند. این از اصول ذهنیت فاشیسم می‌باشد که اگر کسی هم‌فکر تو نباشد و نتوانی او را آسیمیله و هم‌فکر خود گردانی تنها راه از میان برداشتن آن است. بر اساس پیروی از این ذهنیت، هزاران کرد قتل‌عام گردیدند. اما نه‌تنها از تعدادشان کاسته نشد بلکه سازماندهی و مبارزات آنان هم‌چنان نیرومندتر و گسترش یافت. رژیم ترکیه و ایران در راستای تضعیف جنبش آزادی‌خواهی و ممانعت از فعالیت‌های سیاسی و مدنی دستگیری‌های گسترده‌ی فعالین سیاسی و میهن‌دوستان را در دستور کار خود قرار داده است. در رابطه با زندان ترکیه می‌توان گفت به گفته‌ی خودشان سیصد هزار زندانی سیاسی در رابطه با PKK هم‌اینک در زندان‌ها هستند که جرم آنان تنها اصرار بر ارزش‌ها و آرمان‌هایشان است. دشمنان تمام وقت با استفاده از ترویج اعتیاد در زندان‌ها و یا به وسیله‌ی شکنجه و دیگر شیوه‌های جنگ ویژه سعی در به تسلیمیت واداشتن و یا تبدیل نمودن آنان به مهر‌ه‌های خود دارند با اعدام‌ و بازداشت‌هایی که انجام می‌شود به جامعه القاء می‌کنند که اگر کسی از محدوده‌های مقرر شده پا فراتر نهد او نیز به چنین سرنوشتی گرفتار خواهد آمد. دریغ از این‌که انسان مبارز با چنین شیوه‌هایی زانو نخواهد زد و تسلیم نخواهد شد. در مورد خلق کرد نیز همواره شاهد بودیم که در طول تاریخ با قتل‌عام‌های فراوانی روبه‌ گشته‌اند اما هم‌چنان در تداوم راه آزادی مصمم و پایدار است. با وجود پرداخت هزینه‌های سنگین هم‌چنان اراده‌شان نیرومندتر گشته و تسلیمت را نیز نخواهند پذیرفت. به ویژه جوانان در این زمینه با دیدن این واقعیت‌ها روزبه‌روز مصمم‌تر و در برابر اشغال‌گری نیز جسورتر می‌گردند. به عنوان مثال در زندان‌های ترکیه رفقایمان با سازماندهی خود، محور مقاومت را گسترده‌تر و نیرومندتر از قبل تداوم می‌بخشند. اعتصاباتی که هم‌اکنون در زندان‌های ترکیه شاهد آن هستیم در راستای کارزار «زمان، زمان آزدی است» بر همین مبنا و با هدف آزادی فیزیکی رهبر آپو انجام می‌شوند. چنین اعتصاباتی را در گذشته نیز شاهد بودیم که از نمونه‌های آن می‌توان به اعتصابات زندانیان سیاسی برای شکستن انزوای رهبر آپو با پیشاهنگی لیلا گوون اشاره نمود که در انتها آن انزوای بر رهبری تا حدودی شکسته شد و دولت ترکیه را مجبور به عقب‌نشینی نمود. جایی که دشمن درصدد ترویج بی‌ارادگی و تسلیمیت می‌باشد مقاومت و مبارزه عمیق‌تر می‌گردد. لازم است جوانان نیز چنین برداشتی از موضوع داشته باشند. هرچه بیشتر عقب‌نشینی کنیم به همان اندازه نیز بیشتر مورد هجوم قرار خواهیم گرفت و هرچه بیشتر از خود مقاومت نشان دهیم در فروپاشاندن سیستم فاشیسم و اشغال‌گر موفق‌تر عمل خواهیم نمود.

4 اخیرا کنگره‌ی ملی کردستان کنفرانسی برگزار نمود. به نظر شما اهمیت آن در چنین مقطعی چه می‌تواند باشد؟

ما فعالیت‌های کنگره‌ی ملی را مهم می‌دانیم. لازم است به این نکته هم اشاره نمود که احزاب سیاسی موجود در کردستان با یکدیگر میانه‌ی خوبی ندارند. دشمنان نیز می‌خواهند که از این آب گل‌آلود ماهی گرفته و نیروهای کمپرادور را سازماندهی نمایند. اما خلق کرد دارای یک روحیه‌ی منسجم است. نیروهای وابسته به دشمن نیز علیه این اتحاد فعالیت‌های خود را گسترش می‌دهد. ما جوانان بر این باوریم تا زمانی که میان خلق کرد اتحادی نیرومند برقرار نگردد و بر این اساس نیز گامی برداشته نشود در بیرون راندن اشغال‌گران و قطع ارتباط میان آنان و نیروهای وابسته به آن ناموفق خواهیم بود. جنبش ما به پیروزی بسیار نزدیک شده و اگر بخواهیم به پیروزی بزرگی دست یابیم، لازم است تمام احزاب با مسئولیت‌پذیری برخورد کنند. جنبش جوانان خود را در این قبال مسئول و موظف می‌داند و تمام جوانان کردستان نیز باید در این ‌باره خود را مسئول دانسته و این راستا فعالیت و مبارزه کنند.

5 کارزار زمان، زمان آزادی است، امروز در چه وضعیتی است نتایج و هم‌چنین پیوستن جوانان به این کارزار را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ و اگر در آخر پیامی برای جوانان داشته باشید مایل به شنیدن آن هستیم.

کارزاری که با پیشاهنگی ‌KCKو KJKو با شعار «علیه اشغال‌گری و انزوا زمان، زمان آزادی است» آغاز گردید اهمیت ویژه‌ای دارد. KJK نیز در همین راستا کارزاری را با شعار « علیه نسل‌کشی زنان زمان دفاع از جامعه‌ی آزاد است» آغاز نمود. جنبش جوانان نیز خود را به عنوان پیشاهنگ این کارزارها معرفی می‌کند. در گذشته نیز کارزار‌های مهمی در هر چهار بخش کردستان از طرف جنبش جوانان انجام شده است. در غرب کردستان با شعار «ما پیروز خواهیم شد»، در شمال کردستان کارزارهایی که به نام انتقام سرخ انجام شدند و در جنوب کردستان کارزارهایی علیه تهاجمات صورت گرفته به هفتانین برگزار گردیدند و در شرق کردستان نیز کارزار «زمان، زمان گریلا شدن است» را شاهد بودیم. چنین کارزار‌هایی که در هر چهار سوی کردستان برگزار شدند باعث سازمان‌یابی جوانان و ‍‍پیوستن جوانان به خط مقاومت و گسترش فعالیت جنبش شد. در انتها نیز با اعلام کارزار از طرف KCKو KJK فعالیت و پیشاهنگی جوانان به بالاترین سطح خود گسترش پیدا نمود و جوانان به نیروی محرکه این کارزار مبدل گشتند.

از طرف دیگر همان‌طور که در ابتدا گفته شد دیگر انزوای رهبری را نخواهیم پذیرفت. فاشیسم به بالاترین سطح خود رسیده، روزانه جوانان را به قتل می‌رسانند، زنان را مورد تجاوز قرار می‌دهند. انواع سیاست‌های سرکوب و آسیمیلاسیون را بر خلق کرد تحمیل می‌کنند. بدین سبب ما به‌عنوان جنبش جوانان نمی‌توانیم که فقط نظاره‌گر این اوضاع باشیم. اشغال‌گری در کردستان را تهدید بزرگی علیه موجودیت خلق کرد می‌دانیم. جوانان همیشه در برابر هر اشغال‌گری به پاسخی به وضعیت موجود تبدیل شده‌اند. امروزه نیز لازم است که در وضعیتی که در آن قرار داریم جوانان به پاسخ کوبنده‌ای تبدیل شوند. می‌توان با آموزش و سازماندهی خود این گام را برداشت. در برابر سیاست‌های اشغال‌گرانه و آسیمیلاسیون به صفوف گریلا پیوسته و در برابر سرکوب‌هایی که بر جامعه روا می‌دارند خود را سازماندهی نمایند. باید این موضوع را درک نمود که ما جوانان کرد ناتوان نیستیم. می‌توان مبارزه نمود و به سازمان‌یابی رسید. از همه مهم‌تر نیروهای گریلا را پشتیبان خود داریم. گریلا شدن آرزوی هر جوان کرد می‌باشد. جوانان به چه میزان در مسیر مقاومت و مبارزه فعال باشند می‌توانند پاسخی در برابر وضعیت موجود باشند.

در همان حال می‌بینیم که KJK نیز کارزاری آغاز نمود زیرا اگر دقت شود می‌توان دید که سیاست‌های سرکوب ویژه‌ای نیز علیه زنان تحمیل می‌شود. در کمال حیرت قتل، تجاوز و شکنجه‌ی زنان عادی شده است و این‌ها هر روز تکرار می‌شوند. پس در این کارزار KJK خود را به عنوان نیروی مدافع زن معرفی نمود. در همان حال جنبش زنان جوان نیز کارزاری با شعار «می‌گوییم نه» را آغاز کردند. حال به چه‌ نه می‌گوییم؟ در برابر فاشیسم، اشغال‌گری، قتل‌عام و سیاست‌های سرکوب ویژه‌ای که از ذهنیت مرسالاری سرچشمه می‌گیرند می‌گوییم نه! امروز زنان مورد تجاوز قرار گرفته و یا به شیوه‌های فجیعی به قتل رسانده می‌شوند و یا سربه نیست می‌گردند‌. پاسخ تمام این اعمال نه می‌باشد. البته که فقط گفتن نه کافی نمی‌باشد. KJK با اعلام کارزار خود، وظیفه‌ی دفاع را به ما سپرد، به ویژه زنان جوان. به همین سبب در برابر مردسالاری می‌گوییم نه و خود را در برابر دفاع از زن و جامعه مسئول می‌دانیم. حال بزرگ‌ترین نیروی مدافع زن کیست؟ «YJASTAR, YPJ, HPJ, YJŞ»می‌باشند. یک زن با ‍‍‍‍‍‍‍پیوستن به این نیروه‌ها می‌تواند نقش خود را نیز در برابر جامعه ایفا نماید. در آخر نیز پیام ما برای زنان جوان و جوانان این است که ما بسیار به پیروزی نزدیک‌ شده‌ایم.

امید به پیروزی هیچ‌گاه همانند هم‌اکنون وجود نداشته است. اندیشه‌ها و فلسفه‌ی رهبر آپو در هیچ دوره‌ای به مانند امروزه گسترش نیافته است و زنان دارای سازمان‌یابی پیشرفته نبوده‌اند. جوانان بیش از هر زمان دیگری به جنبش آزادی روی می‌آورند و اشغال‌گران نیز بیش از هر زمان دیگری ناتوان مانده‌اند. اقدامی که بایست نمود روی آوردن و پیوستن به صفوف گریلا و مبارزه می‌باشد. بدین شیوه می‌توان فاشیسم را شکست داده و سرزمینی آزاد به همراه رهبری‌ای آزاد بنا نهاد.



pjak.eu




🆔 @GozarDemocratic

🟣 بەهێز کردنی ئافرەتان بەهێز کردنی سۆسیالیزمە


🔸رێپۆڕتاژی کەناڵی ئاسمانی مەد تیڤی لەگەڵ #رێبەر_ئاپۆ سەبارەت بە رۆژی جیهانی ژنان#٨ی_مارس



#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان

🆔 @kjar_2014

لەبرگیراو لە پەرتووکی شۆڕشی کۆمەڵایەتی و ژیانی نوێ (عەبدوڵڵا ئۆجالان)

رێپۆڕتاژی کەناڵی ئاسمانی مەد تیڤی لەگەڵ رێبەر ئاپۆ سەبارەت بە رۆژی جیهانی ژنان ٨ی مارس

مەد تیڤی: بەرێز عەبدوڵڵا ئۆجالان وەک دەزانن ئەمڕۆ ٨ی مارس رۆژی جیهانی ئافرەتانە، ئێمەش بەم بۆنەیەوە دەمانهەوێت لە بابەتی دوا رەوشی بزوتنەوەی جیهانی شۆڕشگێڕانەی ئافرەتان بە گشتی و بەتایبەتیش رەوشی ئافرەتانی کوردستان و بزوتنەوەی ئازادی ئافرەتانی کورددا وردبینەوە و بۆیە لەمبارەیەوە کۆمەڵێک پرسیارمان لە جەنابتان دەبێت.

پێش هەموو شتێک ئایا لە رۆژێکی وەک ٨ی مارسدا، دەکرێت ئەو خاڵە هاوبەشە چی بێت کە پێویستە بزوتنەوەی ئافرەتان لەسەر ئاستی جیهاندا لەسەری کۆک بن؟ هەروەها چۆن لە ٨ی مارس دەڕوانن سەبارەت بە ئافرەتانی کورد؟ ئایا چ رایەڵێک هەیە لە نێوان ٨ی مارس و ئەو بزوتنەوەیەی ئافرەتاندا کە بونیادتان ناوە؟ روونکردنەوەی ئەمانە بۆ بینەرانمان گرنگییەکی زۆری هەیە.

عەبدوڵڵا ئۆجالان: پێش لە هەموو شتێک تەنها دانانی رۆژی ٨ی مارس بە رۆژی ئافرەتان بە شتێکی جێی سەرزەنشت دەزانم. ئەوە مەرجێکی ژیانە کە هەموو رۆژەکان ئافرەتانە بن و بۆنی ئافرەتانی ئازادیان لێ بێت. بەڵام هەر راستینەی رۆژی ٨ی مارس بۆخۆی ئەوەمان پیشان دەدات، کە ئافرەت لە ژیان‌دا هیچ جێگا و بوونێکی نییە. شایستە بینی ئافرەت بەوەی کە تەنها لە رۆژێکدا یادی بکرێتەوە و وەبیر بهێنرێتەوە، بۆخۆی رادەی قووڵی ئەو کۆیلایەتییەمان پیشان دەدات کە بەسەریدا سەپێنراوە. ئەم بابەتە بۆم بۆتە گۆڕەپانێکی کار کە تابێت زیاتر تێیدا قووڵ دەبمەوە. خودی خۆم بابەتەکە هەرگیز بە بابەتێکی دابڕاو لە شەڕ نازانم. تەنانەت هەروەک چۆن بۆ هەموو شۆڕشەکانی جیهانیش وەها بووە، بۆ شۆڕشەکانی رۆژی ئەمڕۆشمان و بە تایبەتیش شۆڕشی کوردستان دەبێت شیکردنەوە و تێگەیشتن لەو ژیانەی کە دەوری ئافرەت هاتۆتە کایەوە سەرەکیترین کار بێت، کە بەوپەڕی سەرکەوتووییەوە ئەنجامی بدات. دەبێت ئافرەت هەر لە کێشە هەرە سەردەمییەکانی شەڕەوە تا دەگاتە ئاشتی و ئەو بنەما ئازادییەی لەسەری پێشدەکەوێت، لە جەرگەی هەموو کارێکدا جێ بگرێت.

تاوەکوو ئافرەت بە هەموو ئەو زیهنییەت، ئایدیۆلۆژیا، رێکخستن، گوشار و داگیرکارییانەوە تاوتوێ نەکرێت کە لە دەوری چنراون، چارەسەری لەسەر ئەو بنەمایە قووڵ نەکرێتەوە و شۆڕش و شەڕ دابڕاو لە ئافرەت تاوتوێ بکرێت، ئەوا نە ئەو شەڕەی کە دەکرێت دەبێتە شەڕێکی ئازادی و نە ئەو ئاشتییەش کە بەدوای ئەم شەڕەدا پێشبکەوێت دەبێتە ئاشتییەکی راستەقینە. مەرجی یەکەمین و ریشەییش بۆ ئەنجامدانی ئەمە هەڵوەشاندنەوەی ئەو رایەڵانەی پەیوەندییە کە لەدەوری ئافرەت چنراون. دەبێت بە وردی هەموو ئەوانە شی بکرێتەوە کە ئایا هەر لە خێزانەوە تا ئەخلاق و تەنانەت تا فەلسەفە و ئایین هەموویان لەم بابەتەدا چی دەڵێن؟ لەمەش زیاتر ئایا چییان کردووە و بە نیازن لەمەودوا چی بکەن؟ بە تایبەتیش چ سیستەمێکیان داناوە؟

هەر کە زیاتر لەسەر شۆڕشی کوردستان قووڵ بینەوە تێدەگەین، کە کێشەی ئافرەت پێویستی بە سەرقاڵییەکی زیاترە و دابڕاو نییە لە شەڕ. بە شێوەیەکی جددی وای بە پێویست دەزانم کە ئەم کێشەیە چ لە رووی پیشخستنی شەڕ و چ لە رووی مەودابڕینەوە پشت بە واتای راستی شەڕ تاوتوێ بکرێت. هەروەک دەشوترێت نە شۆڕش و نە ژیان بە بێ ئافرەت نابێت و راستیشە. ژیانێک کە رەوشی ئافرەتێتی یان پیاوێتی ئەمڕۆی پێوە دیار بێت شێوازی ژیانێکی پەسەند نەکراوە لەلام. تەنانەت ئەگەر بڵێم لە پێناو گۆڕینی ئەم شێوازەی ژیاندا ئەم شۆڕشەم بەرپا کردووە، رەنگە بە شێوەیەکی زۆر سەرنج راکێش تیشکم خستبێتە سەر راستینەیەک.

ئەگەر وەک ئەوەی باوە بە بۆنەی ٨ی مارسەوە بپرسن کە واتای ئەم رۆژە بۆ ئافرەتانی جیهان چییە، ئەوا زۆر راشکاوانە دەتوانین بڵێین بە واتای وەبیرخستنەوەی کۆیلایەتییەکی قووڵ، شتێکی زۆر سمبوڵیانە و تەنانەت بە بڕوای من بایەخدانێکی زۆر ناجددیانە بە ئافرەت دێت. بۆچی دەبێت تەنها یەک رۆژ رحژی ئافرەتان بێت؟ بۆچی بەشێکی سەرەکی و دەست لێ بەرنەدراوی ژیان شایستە بە تەنها رۆژێک یاد کردنەوەی دەبینرێت؟ رۆژێکی وەک رۆژی دایکانیش کراوەتە دیاری بۆ ئافرەت. بە بڕوای من ئەمانە نیشانەی نادرووستین و دەبێت تێپەڕ بکرێن. دەبێت تەواوی رۆژەکان بە ٨ی مارس بزانرێن و وەها تاوتوێ بکرێن.

هەرچی سەبارەت بە کوردستانە ناتوانین شتێکی ئەوتۆ سەبارەت بەم رۆژە بڵێێین. ئێمە بە کۆششێکی زۆرەوە بەردەوامین لەسەر پێشخستنی شۆڕشێک بە ئافرەتانەوە. هەر رۆژێکی ئەم شۆڕشە لە ئاستێکی زۆر سەرووتر لە یادکردنەوەی ٨ی مارسەوە دەگوزەرێین. تەنانەت کارەکە لای ئێمە گەیشتۆتە ئاستێک، کە هیچ پیاوێک یان ئافرەتێک بە تەواوەتی لە ژیان‌دا جێی نابێتەوە، ئەگەر لەمبارەیەوە هەنگاوی نەنابێت و کۆمەڵێک قۆناغی نەبڕیبێت. تەنها لەسەر ئاستی کوردستانیش‌دا نا، بەڵکو لەسەر ئاستی نێونەتەوەیشدا ئەوانەی دەیانەوێت هەڵوێست پیشان بدەن و بە تایبەتیش خودی ئافرەتان ناچارن کە لەم قۆناغە تێبگەن. پێم وایە دەکرێت لە رێی ئەم گفتوگۆیانەمانەوە تا رادەیەک ئەمانە روون بکەمەوە. ئیتر لەمەودوا گرنگییەکی زیاتر بە کۆبوونەوەکانی ئافرەتان دەدەم. بە ئەرکی سەرشانمی دەزانم ئەوەی دەکەوێتە سەر من جێبەجێی بکەم. بە تایبەتیش کە خاوەنی شەهیدانێکیب بەردەوام پێویستە یادیان زیندوو رابگیرێت. چ ئەو شەهیدانەی بە ئاگربەردان لە جەستەی خۆیان ویستوویانە خۆیان پاک بکەنەوە، ئەو ئەرکانەی هەموویان خستویانەتە سەر شانمان قەرزێکە و دەبێت بیدەینەوە و بە شیاوم زانی کە بەتایبەت لەم رۆژەدا و بەم بۆنەیەوە جەخت لەسەر ئەم خاڵە بکەمەوە.

مەد تیڤی: لە وتنەکانتاندا باستان لەوە کرد کە سەرۆکایەتی پەکەکە و خوێندنەوەی پەکەکە بۆ کێشەی ئافرەت بۆتە جێی سەرنجی تەواوی ئافرەتانی جیهان. بە واتایەکی‌تر بەم نزیکایەتی و ئاستی گفتوگۆیەتانەوە بوونەتە سەنتەری سەرنجی جیهان. ئایا هەر لەبەر ئەمەیە کە جگە لە ئافرەتانی کورد، ئافرەتانی زۆر نەتەوەی‌تریش لەناو رەفەکانتاندا بوونیان هەیە؟ کۆششێکی بێ وێنە بۆ تێگەیشتن هەیە، ئێوە پابەندی زۆری ئافرەتان بە سەرۆکایەتی پەکەکەوە بۆچی دەگەڕێننەوە؟ ئایا بۆچی ئافرەتان تەنانەت ئافرەتانی نەتەوەکانی‌تریش هەست دەکەن کە نزیکن لێیانەوە و نزیکن لێتانەوە؟

عەبدوڵڵا ئۆجالان: من پێم وایە کە پەیوەندیداری و مەیلی ئافرەتان بە لای ئێمەدا زیاتریش دەبێت، هۆکاری سەرەکی ئەمەش بە سووربوونەوە بەردەوام‌بوونی سیستم و جیهانێکی پیاوسالاریابەیە کە لەسەر ئاستی جیهاندا لەکایەدایە. ئایدیۆلۆژیای پیاوسالاری و رەنگدانەوەکەشی لە ژیاندا کێشەی ئافرەتیان زۆر زیاتر قورس کردووە. سەرباری ئەوەی کە لە سەدەی بیستدا کۆمەڵێک کرانەوە لەبارەی کێشەی ئافرەتەوە لە شۆڕشەکاندا کراون، بەڵام هیچی نەگەیشتوونەتە چارەسەری. تەنانەت لە شۆڕشی سۆسیالیزم و لەو وڵاتانەش‌دا کە سۆسیالیزم بە شێوەیەکی فەرمی دەست بە کار بووە، هەروەک دەبینرێت شۆڕش نەگوێزراوەتەوە بۆ رەهەندی شۆڕشی ئافرەت و تەنانەت دانسقەترین سەرۆک و سەرکردەکانیان لە کەسایەتییاندا درێژەیان بە پێوانەکانی ژیانێکی کلاسیک داوە.

هەرچی منم بە شێوەیەکی زۆر جیاواز و قووڵتر و لەسەر ئاستێکی گەردوونیدا تاوتوێ دەکەم. تەنها بە لەبەرچاوگرتنی پێداویستییەکانی شۆڕشی رزگاری نەتەوەیی کێشەی ئافرەت تاوتوێ ناکەم و لێکینادەمەوە. تەنانەت چەمکێکی هەرزانی وەک ئەوەشم نییە، کە لە پێناو خۆ رزگار کردنێکی رۆژانەیی و خۆ مۆدێڕن پیشانداندا بڵێم:” ئافرەت نیوەی کۆمەڵە و بێ ئەوان شۆڕش ناکرێت.” زۆر لەمانە قووڵتر بەم کێشەیەوە سەرقاڵم. ئەمە بۆ من خەباتێکی فەلسەفی و موڕاڵییە. بۆ ئەوەی بتوانم ئەو چەمکی سۆسیالیستییە کە هەمە بیهێنمەدی ناچارم کە ئەم کێشەیە چارەسەر بکەم. وەک کەسایەتی پیاوێک هێشتا لێگەڕینم سەبارەت بە ژیان هەیە. لە خۆم دەپرسم:” ژیان بە شێوەیەکی گشتی پێویستە چۆن چۆنی بێت؟ ژیان لەگەڵ ئافرەتدا پێویستە چۆن بێت؟” بەتایبەتیش بەشی:” ژیان لەگەڵ ئافرەتدا پێویستە چۆن بێت؟” لە پرسیارەکەدا بەلای منەوە ئەو بەشەیە کە پێویستە زۆرترین قووڵبوونەوەی لەسەر بکرێت.

زۆر راشکاوانە دەڵێم کە لەمبارەیەوە نە پەنا بۆ هیچ پێشداوەرییەکی باوی نەریتی و نە بۆ هیچ بەهایەکی ئەخلاقی کلاسیک دەبەم. پێم وایە کە هەر لەرووی بەشداری‌کردنی ئافرەتانەوە لە بوارەکانی سیاسەت و کارەکانی بە سووپا بوونەوە، تا دەگاتە رەهەندی سێکسی کێشەی جۆر بە جۆر هەن. من گرنگی دەدەم بەوەیکە بە ئاشکرا و شەفافانە ئەم کێشانە گفتوگۆیان لەسەر بکرێت. ئەوەی زیاتر من پەیوەندیدار دەکات، تەنها رانەوەستانە بەم گفتوگۆیانەوە و بەڵکو گەیاندنیانە بە ئاستی چارەسەرییەکی شۆڕشگێڕانەی زۆر دیار و سەرنج راکێش. ئەمەیان بە سەرەکیترین کار دەزانم کە سۆسیالیزمی ئەم سەردەمە پێویستە هەستێت پێی. ئیتر لە سۆسیالیزم دا بە تەواوەتی ئەوە پشتڕاست بۆتەوە کە تەنها تێکۆشانی چینایەتی بەس نییە. هەروەک چۆن لە رۆژی ئەمڕۆماندا رەهەندی کێشەی ژینگەیی زۆر زەبەلاح بووە و ئیتر پێویستە بە شێوەیەکی سۆسیالیستانە چارەسەری بۆ شێواندن و وێرانکردنی ژینگە لەلایەن سەرمایەدارییەوە بدۆزریتەوە، ئەوا پێویستە لەوەش زیاتر سەبارەت بە رەهەندی کێشەی ئافرەت ئەنجام بدرێت.

بە بڕوای من ئەم کێشەیە کە هەموو بوارەکانی ژیانی گرتۆتەوە، پێویستە لەولاتری نزیکایەتییە باوە نەریتییەکانەوە، هەر لە نزیکایەتییەکی ئایدیۆلۆژییەوە تا هاوبەشی پراکتیکیانە و تەنانەت لێپێچینەوەی خێزانەوە پێویستی بە نزیکایەتییەکی نوێ هەیە. نزیکایەتییەکانی من لەمبارەیەوە تا بڵێیت نزیکایەتییەکە کە وردە وردە و پێ بە پێ پێشکەوتن دێنێتە کایەوە. ئەمە تەنها بە جەماوەری ئافرەتانی نەتەوەییەوە سنووردار نییە، بەڵکو کار لەسەر سەرنجراکێشانی ئافرەتانی گۆڕەپانی نێونەتەوەیش دەکات. بێگومان چەمکێکی سۆسیالیزم کە لەم چوارچێوەیەدا بێت لە داهاتوودا ئافرەت زیاتریش دەکاتە رۆژەڤێک. کێشەی ئافرەت تەنها لەڕووی سێکسی و رێکخستنییەوە نا، بەڵکو لە هەموو بوارەکانی کۆمەڵگادا لە چوارچێوەی پرسیاری “چۆن بژین؟” دا تاوتوێ دەکات. کاتێک وەڵامەکان بۆ ئەم پرسیارە دەربکەون ئیتر ئەوە بەدی دەکرێت کە لە راستیدا کێشەی شەڕ و ئاشتی تەواو کێشەی ئافرەتن. بە واتایەکی‌تر ئیتر هەموو کەسێک تێدەگات کە تا کەسایەتی و ئیرادەی ئافرەت پێشنەکەوێت ق نەکەوێتە رۆژەڤەوە، ئەو چارەسەریانەی کە پشت بە چەمکی پیاوسالارانە دەبەستن نە شەڕ و نە ئاشتیان پێ ناهێنرێتەدی. هەر بۆیە شۆڕشەکانی ئەم سەردەمە، تەنانەت هەموو شۆڕش و شەڕەکانی سەدەی بیست و یەکەمین و هەموو ئەو ئاشتیانەش کە بەدوای ئەواندا پێشبکەون، بۆ ئەوەی بە شێوەیەکی تەندروست لە دایک ببن و درێژەیان هەبێت، دەبێت شۆڕشی ئافرەت قووڵ بکەینەوە. پێم وایە پەیوەندیداربوون و زۆری مەیلی ئافرەتان بەلای ئێمەدا بۆ ئەمە دەگەڕێتەوە.



#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان

🆔 @kjar_2014


Https://www.kjar.online

🔻زنان آپویی شرق کوردستان روز زن را تبریک گفتند

🔹زنان آپویی شرق کوردستان به مناسبت ٨ مارس روز جهانی زنان بیانیه ای منتشر کردند و با یاد و خاطره شهیدان، این روز را تبریک گفتند.

🔹زنان آپویی در ابتدای بیانیه با فرستادن درود به تمام زنان زحمتکش و آزادی خواه اعلام کردند که امسال سالی پر مشقت برای ملت‌ها از جمله زنان بوده است و همزمان تلاش زیادی برای از بین بردن اراده زنان شده است.

🔹زنان آپویی اشاره کردند که دولت و ذهنیت مردسالار به شیوه‌های متفاوت تلاش در تضعیف کردن و کشتن زنان دارند اما جای خوشحالی است که هرچه این فشارها بیشتر میشود اراده زنان بیشتر و نیرومند تر میشود.

🔹آنها خاطرنشان کردند که دیگر نباید در مقابل فشارها و سرکوب‌ها بی صدا بود و لازم است هر روز را بعنوان روز ٨ مارس پنداشت.

🔹زنان آپویی شرق کوردستان در پایان ضمن مهم دانستن راه شهیدان گفتند که هیچ وقت در مقابل ظلم تسلیم نمیشوند و مقاومت و تلاش را در برابر دشمنان مستحکم تر کرده و با شعار زن زندگی آزادی بیانیه را خاتمه دادند.


#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان

🆔 @kjar_2014

کودار: سازماندهی، مشارکت همبسته و عدم تعویض و پا پس کشیدن از مطالبات زنان و خلق‌‌ها تنها راه رهاییست


در بیانیه کودار آمده است: در این مرحله از مبارزاتمان با سرمشق و مبنا قرار دادن ایدئولوژی رهائی زنان، در راه احیای جامعه‌ائی دمکراتیک و اکولوژیک، به ارتقای مبارزاتمان می‌پردازیم. این مهم لازمه‌ی صیانت از تمامی ارزش‌های جامعه‌ی اخلاقی – سیاسی‌ست.


🆔 @GozarDemocratic

کودار: سازماندهی، مشارکت همبسته و عدم تعویض و پا پس کشیدن از مطالبات زنان و خلق‌‌ها تنها راه رهاییست


در بیانیه کودار آمده است: در این مرحله از مبارزاتمان با سرمشق و مبنا قرار دادن ایدئولوژی رهائی زنان، در راه احیای جامعه‌ائی دمکراتیک و اکولوژیک، به ارتقای مبارزاتمان می‌پردازیم. این مهم لازمه‌ی صیانت از تمامی ارزش‌های جامعه‌ی اخلاقی – سیاسی‌ست.



جامعه آزاد و دمکراتیک شرق کوردستان (کودار) روز ٨ مارس، با صدور بیانیه‌ای روز جهانی زنان زحمت‌کش را به تممای زنان جهان، خصوصا زنان ساکن در ایران و شرق کوردستان تبریک گفته است.

متن بیانیه کودار به این شرح است:

"در گرامیداشت سالروز ٨ مارس به تمامی پیشاهنگان مبارزات آزادیخواهانه‌ی زنان دنیا که در راه آفرینش حیاتی آزاد و برابر جانشان را فدا کردند درود می‌فرستیم. با عزت و اعتقاد به لزوم ارتقا و تداوم خط‌مشی مبارزاتی‌ آنان در چنین مرحله‌ی حساس و تعیین کننده از تاریخ حیات اجتماعی انسانیت، ما نیز به عنوان جامعه‌ی آزاد و دمکراتیک شرق کوردستان این روز را به تمامی زنان دنیا، به ویژه زنان ایران و شرق کوردستان تبریک می‌گوئیم.

رژیم جنسیت‌گرای ایران با اعمال سیاست‌های سرکوب و نابودگرانه‌ از طریق به کارگیری دین و شریعت، همچنین با دادن امتیازات و فرصت‌های پیش‌پا افتاده به آنان به صورتی نظام‌مند درصدد به حاشیه راندن، حذف، ایجاد خلل وانحراف در مطالبات سیاسی و دمکراتیک زنان برآمد. این در حالی بود که زنان از تمامی اقشار، ملل و اصناف طی سال گذشته در ایران همانند دیگر هم‌جنسان‌شان از سراسر دنیا در برابر چنین سیاست‌‌ها و اعمالی هوشیار بوده و به مقاومت پرداختند. تمامی عرصه‌ها از زندان‌‌ها گرفته تا خیابان‌‌ها به میادین اعتراض، مقاومت و مبارزات زنان در سراسر ایران مبدل گشتند. این میادین همه شاهد و گواه حضور جسارت‌بخش زنان بوده و زنان با ایستار مقاومت‌گر و بازخواست‌گرانه‌شان در مقابله با بنیان نظام حاکم بر ایران، به خلق‌های ستمدیده نوید و رهنمون جامعه‌ائی انقلابی را بخشیدند. زنان کورد با تکیه به پیش‌‌زمینه‌ی مبارزاتی بیش از ۴٠ ساله‌ی جنبش آزادیخواهی خود بر مبنای ایدئولوژی رهائی زنان، بدیل‌های گرانبها و یگانه‌ائی از جمله شهید زیلان پَپوله، برچم، شیرین، کاوندا، جهان و ده‌ها پیشاهنگ دیگر را به انقلاب آزادی خلق‌ها اهدا کردند. آن‌ها توانستند تاثیری الهام‌بخش در شیوه‌ی مبارزات و تحول جامعه بر دیگر زنان در ایران ایجاد نمایند.

ما نیز در این مرحله از مبارزاتمان با سرمشق و مبنا قرار دادن ایدئولوژی رهائی زنان، در راه احیای جامعه‌ائی دمکراتیک و اکولوژیک، به ارتقای مبارزاتمان می‌پردازیم. این مهم لازمه‌ی صیانت از تمامی ارزش‌های جامعه‌ی اخلاقی – سیاسی‌ست. این ارزش‌ها طی سال گذشته توسط رژیم نابودگر ایران در نمود زنان، آماج حملات شدید ایدئولوژیک قرار گرفته و نه تنها جسم و جنسیت‌شان بلکه تمامی هویت‌ تاریخی، سیاسی، اجتماعی‌ آن را با تهدید نابودی و نسل‌کشی رو در رو گردانید. این وضعیت جامعه را به سیر قهقرائی جانکاه کشانده و نقاب از چهره‌ی زشت چنین نا-زندگی‌ای افتاده و این بر همگان عیان گشته که مردان نیز بخش بزرگی از قربانیان و مغدوران ذهنیت جنسیت‌گرائی مردسالارانه هستند. وجدان و اخلاق جامعه بایستی بیش از این به انتقال سنگینی هزینه‌ی این نظام و ساختار ضد انسانی‌اش بر کودکان که تمامی زندگی و آینده‌ی جامعه در افق دیدگان آن‌ها نهفته است اجازه ندهند که به تباهی کشیده شود.

نظام جنسیت‌گرای حاکم بر ایران، از هر راهکاری، زندان، اعدام، ترور و حتی ویروس کرونا برای ترسان، سرکوب، انزوا و منفردسازی جامعه، بویژه زنان، به عنوان ابزاری در راه دست‌یابی به اهداف غیر انسانی‌اش استفاده نمود. تمامی عرصه‌های حیات را از سیاست تا اقتصاد را ملیتاریزه کرده و در انحصار نیروهای سرکوبگر جامعه در آورد. تنها راه رهائی از چنینی وضعیت اختناق و محاصره‌ائی، سازماندهی، مشارکت همبسته و عدم تعویض و پا پس کشیدن از مطالبات به حقی‌ست که زنان و خلق‌‌ها در مقابله با بیش از ۴۴ سال کارنامه‌ی فریب و نسل‌کشی رژیم، به دنبال آن‌ها هستند، می‌باشد.

ما در یابود این روز گرامی، باری دیگر حمایت خود را کارزار جامعه‌ی زنان آزاد شرق کوردستان تحت شعار «در مقابله با اعدام و کشتار زنان، اصرار بر حیات و زن آزاد» را اعلان نموده و سوگند ارتقای مبارزاتمان، در این راه که به سازماندهی جامعه‌ی آزاد و دمکراتیکی که از دفاع ذاتی خویش برخوردار است، را ادا می‌نمائیم.

زنده باد مبارزات آزادیخواهی زنان

ژن، ژیان، آزادی

جامعه‌ی آزاد و دمکراتیک شرق کوردستان

٧ مارس ٢٠٢١/ ١٧ اسفند ١٣٩٩"



ANF



🆔 @GozarDemocratic