گذار دموکراتیک
Photo
لە ڕۆژهەڵاتەوە بووە ڕووناکی کەرکوک و جوودی
لە ڕۆژهەڵاتەوە بووە ڕووناکی کەرکوک و جوودی
گوڵبەهار ماکۆ، ژنە گەریلایەک وەکوو لێگەڕڤانێکی حەقیقەت، ڕێبازی گەریلایەتی هەڵبژارد و بە بوێری و قارەمانی خۆی لە بەرنگاربوونەوەی داعش لە کەرکوک و مەخموور هەتا چیای جوودی لە باکووری کوردستان، ناو ئاوازەی هێشتا باسی سەر زمانەکانە.
شەڕڤان و لێگەڕڤانی حەقیقەت، گوڵبەهار ماکۆ، لە بناری چیای ئاگریی لە گوندێکی سەر بە شاری ماکۆی ڕۆژهەڵاتی کوردستان لە دایکبووە، هەر لە سەردەمی منداڵیدا، لە پاڵ تەلبەندەکانی سنووری نێوان ڕۆژهەڵات بۆ باکووری کوردستان یاری منداڵی دەکرد و بە دەیان جار جلەکانی بە هۆی بەرکەوتنی تەلەکان دڕابوون و جەستەی زامدار ببوون.
گوڵبەهار لە ناو بنەماڵەیەکی وڵاتپارێزدا گەوەرە دەبێت و لەگەڵ سەردانی گەریلا بۆ گوندەکەیان، ئەو دەبێتە ئەوینداری گەریلا و بۆ گەڕان بە دوای حەقیقەت لە دونیای خۆیدا ساڵی ٢٠٠٩، بەشداری ناو ڕیزەکانی گەریلا دەبێت و تەلی سنوورە دەستکردەکان دەبڕێت.
گوڵبەهار هەتا ساڵی ٢٠١٤ لە هەرێمەکانی پاراستنی مەدیا، لە قەندیلەوە هەتا بادینان لە زۆر شوێن گەریلایەتی دەکات و شاخ بەشاخ بە دوای حەقیقەتدا دەگەڕێت، ساڵی ٢٠١٤ لە کاتی هێرشی داعش بۆ سەر باشووری کوردستان، وەکوو گەریلایەکی بوێر و قارەمان خۆی گەیاندە بەرەکانی مەخمور و کەرکوک و بەرەنگاری چەتەکانی داعش بووەوە هەتا تێکشکاندیان.
لە پاش تێکشانی داعش و ڕزگارکردنی هەرێمەکان لە چنگی داعش لە مەخمور و کەرکوک، گەریلا گوڵبەهار، گەڕان بە دوای حەقیقەت هەتا چیای جوودی ڕاکێشی دەکات و ساڵی ٢٠١٧ دەڕواتە چیای جوودی لە هەرێمی بۆتان لە باکووری کوردستان، ئەو ١٠ ساڵ تەمەنی خۆی بە گەریلایەتی تێپەڕ کرد و ڕۆژانە بە پیتی زێڕین بیرەوەرییەکانی خۆی لە سەر بەفری چیاکان دەنووسیەوە.
گوڵبەهار ماکۆ لە ڕۆژی حەوتی مانگی چواری ساڵی ٢٠١٨ لە چیای جوودی لە باکووری کوردستان پەیوەست دەبێت بە کاروانی نەمرانەوە و وەک ئەستێرەیەک بۆ هەتا هەتایە لە ئاسمانی کوردستاندا ئەدرۆشێتەوە.
rojnews
🆔 @GozarDemocratic
لە ڕۆژهەڵاتەوە بووە ڕووناکی کەرکوک و جوودی
گوڵبەهار ماکۆ، ژنە گەریلایەک وەکوو لێگەڕڤانێکی حەقیقەت، ڕێبازی گەریلایەتی هەڵبژارد و بە بوێری و قارەمانی خۆی لە بەرنگاربوونەوەی داعش لە کەرکوک و مەخموور هەتا چیای جوودی لە باکووری کوردستان، ناو ئاوازەی هێشتا باسی سەر زمانەکانە.
شەڕڤان و لێگەڕڤانی حەقیقەت، گوڵبەهار ماکۆ، لە بناری چیای ئاگریی لە گوندێکی سەر بە شاری ماکۆی ڕۆژهەڵاتی کوردستان لە دایکبووە، هەر لە سەردەمی منداڵیدا، لە پاڵ تەلبەندەکانی سنووری نێوان ڕۆژهەڵات بۆ باکووری کوردستان یاری منداڵی دەکرد و بە دەیان جار جلەکانی بە هۆی بەرکەوتنی تەلەکان دڕابوون و جەستەی زامدار ببوون.
گوڵبەهار لە ناو بنەماڵەیەکی وڵاتپارێزدا گەوەرە دەبێت و لەگەڵ سەردانی گەریلا بۆ گوندەکەیان، ئەو دەبێتە ئەوینداری گەریلا و بۆ گەڕان بە دوای حەقیقەت لە دونیای خۆیدا ساڵی ٢٠٠٩، بەشداری ناو ڕیزەکانی گەریلا دەبێت و تەلی سنوورە دەستکردەکان دەبڕێت.
گوڵبەهار هەتا ساڵی ٢٠١٤ لە هەرێمەکانی پاراستنی مەدیا، لە قەندیلەوە هەتا بادینان لە زۆر شوێن گەریلایەتی دەکات و شاخ بەشاخ بە دوای حەقیقەتدا دەگەڕێت، ساڵی ٢٠١٤ لە کاتی هێرشی داعش بۆ سەر باشووری کوردستان، وەکوو گەریلایەکی بوێر و قارەمان خۆی گەیاندە بەرەکانی مەخمور و کەرکوک و بەرەنگاری چەتەکانی داعش بووەوە هەتا تێکشکاندیان.
لە پاش تێکشانی داعش و ڕزگارکردنی هەرێمەکان لە چنگی داعش لە مەخمور و کەرکوک، گەریلا گوڵبەهار، گەڕان بە دوای حەقیقەت هەتا چیای جوودی ڕاکێشی دەکات و ساڵی ٢٠١٧ دەڕواتە چیای جوودی لە هەرێمی بۆتان لە باکووری کوردستان، ئەو ١٠ ساڵ تەمەنی خۆی بە گەریلایەتی تێپەڕ کرد و ڕۆژانە بە پیتی زێڕین بیرەوەرییەکانی خۆی لە سەر بەفری چیاکان دەنووسیەوە.
گوڵبەهار ماکۆ لە ڕۆژی حەوتی مانگی چواری ساڵی ٢٠١٨ لە چیای جوودی لە باکووری کوردستان پەیوەست دەبێت بە کاروانی نەمرانەوە و وەک ئەستێرەیەک بۆ هەتا هەتایە لە ئاسمانی کوردستاندا ئەدرۆشێتەوە.
rojnews
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
همبستگی در مقابل دشمنان مشترک و سیاستی مشابه لازمهی مبارزه و پیروزی است 🆔 @GozarDemocratic
همبستگی در مقابل دشمنان مشترک و سیاستی مشابه لازمهی مبارزه و پیروزی است
همچنان که در تحلیلات قبلی نیز به آن اشاره نمودهایم، نظام در آرایش جنگی تمامعیار به سر میبرد. جنگ در دو جبهه و به صورت همزمان صورت میگیرد. یعنی اینکه نظام در داخل و در برابر خلقهای ایران حملاتی همهجانبه را آغاز نموده و در سطح خارجی هم سیاستهای جنگافروزانهاش را ادامه میدهد. نگاه آخرزمانی سردمداران نظام سلطهی جمهوری اسلامی به مسائل جهانی و نحوهی مدیریت آنها، رژیم را به سوی یک هماوردی و تقابل سوق میدهد. اعتقاد به اینکه در نهایت و در نتیجهی یک نبرد با نیروهای مخالف خود به پیروزی دست خواهد یافت و مدینهی فاضلهی خویش را بنیان خواهد گذاشت. این نگاه ایدئولوژیک به مسائل داخلی و جهانی با توجه به بنبستهای فکری و عقلانی نظام باعث انسداد در تمامی مسیرهای راهبردی شده است. بالا رفتن میزان تنشزایی و بحرانآفرینی نظام در سطوح منطقهای و جهانی در حال حاضر تنها به تقویت جبههی مقابل و همگرایی نیروهای مخالف نظام جمهوری اسلامی انجامیده و باعث شده فرصتها یکی بعد از دیگری از میان بروند. دولت جدید آمریکا تمامی تلاش خود را از لحاظ دیپلماتیک به کار گرفته تا تخریبات صورت گرفته توسط دولت قبلی در سطح جهانی را که مانع یکصدایی علیه ایران بود ترمیم نماید. گفتگوی همزمان با اروپائیان و کشورهای منطقه و همچنین تلاش برای برقراری صلح و پایان دادن به درگیریها در مناطقی مانند یمن، نشان از عزم جزم دولت بایدن دارد برای پرکردن خلا دیپلماتیک در برخورد با ایران. همزمان شاهد روند روبه افرایش عملیاتهای نظامی علیه نیروهای ایران از طرف آمریکا و اسرائیل هستیم. این امر نشان میدهد که قدرتهای جهانی نه تنها فشار بر ایران را نکاستهاند، بلکه کانالهای جدیدی را برای اعمال فشار میآزمایند و اهرمهای تازهای را بکار میگیرند. مهمترین نقطه ضعف دولت قبلی آمریکا در برخورد با نظام سلطهی ایران، ناتوانی در سیاست چندجانبهگرایانه و ایجاد ائتلاف بود. خصوصا در مورد کار با اروپائیان این مورد بسیار مشهود بود.
مرحلهی جدید میتواند تلفیقی از دستاوردهای خاورمیانهای دولت قبلی و پیشرفتهای کنونی در اروپا باشد. ایران به خوبی این مسائل را درک نموده و سیاهی بیرقها را از دور مشاهده مینماید. استقرار سیستمهای دفاعی جدید در منطقه و پاسخگویی به حملات ایران را شاهد هستیم. این امر امیدهای نظام را برای حفظ برجام به تمامی کمرنگ ساخته است. به طوری که حسن روحانی در آخرین سخنان خود ضمن بزرگ خواندن برجام، نابودی آن را حاصل یک توطئهای صهیونیستی میداند. با این بیانات میتوان پیبرد که حکومت ایران نیز مرگ برجام را باور کرده و در حال حاضر دولت و حاکمیت بر جسد بیجان آن مویه میکنند. دولت روحانی از همه نگرانتر است، زیرا تنها دستاوردی که بر آن تکیه داشت و به آن مباهات میکرد همین برجام بود. به هر حال حملاتی که از سوی نیروهای نیابتی ایران در منطقه صورت میگیرد با مساله حفظ و نگهداشت برجام مرتبط است. شکی نیست که قدرتهای جهانی توافق برجام را ناکافی و محدود میدانند و تاکنون هم از اجرای تعهدات خود به همین دلیل سرباز زدهاند. زیرا گروه ویژه اقدام مالی – FATF هستند که به عنوان تکمیل کنندهی برجام میبایستی در مجلس ایران به تصویب میرسیدند هنوز در نظام بروکراتیک کشور در آمدوشد است. در کنار این خامنهای بحث از غنیسازی ۶۰ درصدی را به میان میآورد و همسو با آن از پنجم اسفند راه بر بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی جهت بازدید از تاسیسات ایران بسته میشود. در واقع ایران میخواهد با جلوگیری از بازدید بازرسان، از هرگونه تصویب قطعنامهی احتمالی برضد ایران پیشگیری نماید. اما این مورد راه به جایی نخواهد برد و شورای حکام این عمل نظام را مغایر با تعهدات دانسته و این امر خود میتواند به یک اهرم فشار تبدیل شود. با برجام یا بیبرجام، هدف نهایی به تسلیم واداشتن نظام استبدادگر ایران است. اگر این پروسه بدون جنگ و یا با یک جنگ نرم به سرانجام برسد برای غرب بهتر از آن است که هزینههای نظامی کلانی را متحمل شود. نبرد یا درگیری بین ایران و غرب و حتی کشورهای منطقه هرگز نبرد میان دو نیروی خیر و شر نبوده و نیست. جنگ داخلی نظامـ جهان سرمایهداری است که در آن به ایران به صورت یک مورد بیقرار نگریسته میشود. صلح ابراهیم و احتمال تشکیل یک جبههی متحد عربیـ اسرائیلی میتواند در منطقهی خلیج دردسرساز شود. خصوصا با بازگشت قطر به جمع شورای همکاری خلیج و حمایت این کشور از عربستان در برابر حملات حوثیهای یمن امیدهای ایران کمرنگتر خواهد شد. رایزنیهای ایران با طالبان و برخی از نیروهای دیگر منطقهای هم به دستاوردی خاص منتهی نشده و این به معنای انزوای دیپلماتیک ایران میباشد. شاید بتوان گفت که وضعیت نه جنگ و نه صلح در حال بهم خوردن است.
همچنان که در تحلیلات قبلی نیز به آن اشاره نمودهایم، نظام در آرایش جنگی تمامعیار به سر میبرد. جنگ در دو جبهه و به صورت همزمان صورت میگیرد. یعنی اینکه نظام در داخل و در برابر خلقهای ایران حملاتی همهجانبه را آغاز نموده و در سطح خارجی هم سیاستهای جنگافروزانهاش را ادامه میدهد. نگاه آخرزمانی سردمداران نظام سلطهی جمهوری اسلامی به مسائل جهانی و نحوهی مدیریت آنها، رژیم را به سوی یک هماوردی و تقابل سوق میدهد. اعتقاد به اینکه در نهایت و در نتیجهی یک نبرد با نیروهای مخالف خود به پیروزی دست خواهد یافت و مدینهی فاضلهی خویش را بنیان خواهد گذاشت. این نگاه ایدئولوژیک به مسائل داخلی و جهانی با توجه به بنبستهای فکری و عقلانی نظام باعث انسداد در تمامی مسیرهای راهبردی شده است. بالا رفتن میزان تنشزایی و بحرانآفرینی نظام در سطوح منطقهای و جهانی در حال حاضر تنها به تقویت جبههی مقابل و همگرایی نیروهای مخالف نظام جمهوری اسلامی انجامیده و باعث شده فرصتها یکی بعد از دیگری از میان بروند. دولت جدید آمریکا تمامی تلاش خود را از لحاظ دیپلماتیک به کار گرفته تا تخریبات صورت گرفته توسط دولت قبلی در سطح جهانی را که مانع یکصدایی علیه ایران بود ترمیم نماید. گفتگوی همزمان با اروپائیان و کشورهای منطقه و همچنین تلاش برای برقراری صلح و پایان دادن به درگیریها در مناطقی مانند یمن، نشان از عزم جزم دولت بایدن دارد برای پرکردن خلا دیپلماتیک در برخورد با ایران. همزمان شاهد روند روبه افرایش عملیاتهای نظامی علیه نیروهای ایران از طرف آمریکا و اسرائیل هستیم. این امر نشان میدهد که قدرتهای جهانی نه تنها فشار بر ایران را نکاستهاند، بلکه کانالهای جدیدی را برای اعمال فشار میآزمایند و اهرمهای تازهای را بکار میگیرند. مهمترین نقطه ضعف دولت قبلی آمریکا در برخورد با نظام سلطهی ایران، ناتوانی در سیاست چندجانبهگرایانه و ایجاد ائتلاف بود. خصوصا در مورد کار با اروپائیان این مورد بسیار مشهود بود.
مرحلهی جدید میتواند تلفیقی از دستاوردهای خاورمیانهای دولت قبلی و پیشرفتهای کنونی در اروپا باشد. ایران به خوبی این مسائل را درک نموده و سیاهی بیرقها را از دور مشاهده مینماید. استقرار سیستمهای دفاعی جدید در منطقه و پاسخگویی به حملات ایران را شاهد هستیم. این امر امیدهای نظام را برای حفظ برجام به تمامی کمرنگ ساخته است. به طوری که حسن روحانی در آخرین سخنان خود ضمن بزرگ خواندن برجام، نابودی آن را حاصل یک توطئهای صهیونیستی میداند. با این بیانات میتوان پیبرد که حکومت ایران نیز مرگ برجام را باور کرده و در حال حاضر دولت و حاکمیت بر جسد بیجان آن مویه میکنند. دولت روحانی از همه نگرانتر است، زیرا تنها دستاوردی که بر آن تکیه داشت و به آن مباهات میکرد همین برجام بود. به هر حال حملاتی که از سوی نیروهای نیابتی ایران در منطقه صورت میگیرد با مساله حفظ و نگهداشت برجام مرتبط است. شکی نیست که قدرتهای جهانی توافق برجام را ناکافی و محدود میدانند و تاکنون هم از اجرای تعهدات خود به همین دلیل سرباز زدهاند. زیرا گروه ویژه اقدام مالی – FATF هستند که به عنوان تکمیل کنندهی برجام میبایستی در مجلس ایران به تصویب میرسیدند هنوز در نظام بروکراتیک کشور در آمدوشد است. در کنار این خامنهای بحث از غنیسازی ۶۰ درصدی را به میان میآورد و همسو با آن از پنجم اسفند راه بر بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی جهت بازدید از تاسیسات ایران بسته میشود. در واقع ایران میخواهد با جلوگیری از بازدید بازرسان، از هرگونه تصویب قطعنامهی احتمالی برضد ایران پیشگیری نماید. اما این مورد راه به جایی نخواهد برد و شورای حکام این عمل نظام را مغایر با تعهدات دانسته و این امر خود میتواند به یک اهرم فشار تبدیل شود. با برجام یا بیبرجام، هدف نهایی به تسلیم واداشتن نظام استبدادگر ایران است. اگر این پروسه بدون جنگ و یا با یک جنگ نرم به سرانجام برسد برای غرب بهتر از آن است که هزینههای نظامی کلانی را متحمل شود. نبرد یا درگیری بین ایران و غرب و حتی کشورهای منطقه هرگز نبرد میان دو نیروی خیر و شر نبوده و نیست. جنگ داخلی نظامـ جهان سرمایهداری است که در آن به ایران به صورت یک مورد بیقرار نگریسته میشود. صلح ابراهیم و احتمال تشکیل یک جبههی متحد عربیـ اسرائیلی میتواند در منطقهی خلیج دردسرساز شود. خصوصا با بازگشت قطر به جمع شورای همکاری خلیج و حمایت این کشور از عربستان در برابر حملات حوثیهای یمن امیدهای ایران کمرنگتر خواهد شد. رایزنیهای ایران با طالبان و برخی از نیروهای دیگر منطقهای هم به دستاوردی خاص منتهی نشده و این به معنای انزوای دیپلماتیک ایران میباشد. شاید بتوان گفت که وضعیت نه جنگ و نه صلح در حال بهم خوردن است.
گذار دموکراتیک
همبستگی در مقابل دشمنان مشترک و سیاستی مشابه لازمهی مبارزه و پیروزی است 🆔 @GozarDemocratic
سخن روحانی در ابتدای دورهی دوم ریاستجمهوریاش را باید بیاد آورد که جنگ یا صلح باایران مادر تمامی جنگها و صلحهاست.
شاهد تنشهای جدیدی میان ترکیه و ایران نیز هستیم. جمهوری اسلامی مدتها قبل یعنی از زمان جنگ قرهباغ نگرانی خود را از حضور نیروهای سلفی در این منطقه و شعرخوانی اردوغان در جشن پیروزی آذربایجان بیان نموده بود. سیاستهای توسعهطلبانهی اردوغان باعث نگرانی روزافزون ایران شده و رژیم جمهوری اسلامی نمیتواند در این مورد خشم خود را پنهان نماید. ایران به خوبی میداند که ترکیه به خاطر ضعفهای اقتصادی و سیاسی و نظامی به شدت ناتوان شده و آخرین عصایی که اردوغان بر آن تکیه نموده ناسیونالیسم است. بنابراین احتمالات را در نظر میگیرد. همچنین لازم است که یادآور شویم بعد از شکست ارتش ترکیه و رژیم اردوغان در گاره و انعکاس جهانی آن زمینههای سقوط فاشیسم در ترکیه فراهم آمده است. مقاومت و حماسهای که نیروهای گریلا به شایستگی آن را به انجام رسانیدند. این نبرد امیدی تازه را در میان مخالفان اردوغان در سطح ترکیه و جهان به وجود آورد. تا قبل از این رویداد هیچ کس جرات مقابله با اردوغان را نداشت. اما این شکست حتی سیاست خارجی اردوغان و ترکیه را به چالش کشید. بدون شک در صورت موفقیت در عملیات گاره نوبت به شنگال و سایر مناطق میرسید و که دو سوی ارس هم بخشی از برنامهی اردوغان را شامل میشد. نباید انکار کرد که موفقیت گریلا در گاره بر سیاستها و روابط ایران و ترکیه هم موثر افتاده است. ایران که قبلا از توسعهطلبیهای ترکیه نگران و ناراحت بود اما به خاطر همکاری در دَور زدن تحریمها صعهی صدر پیشه نموده بود، هم اکنون با توجه به ناتوانی ترکیه و احتمال لغزیدن آن به دامان غرب علنا مخالفت خود را با سیاستهای این کشور ابراز میدارد. فراخواندن سفرای همدیگر و کشاندن رقابت به خاک عراق میتواند سرفصل جدیدی را در روابط میان دو کشور رقم بزند. خصوصا که ایران به شدت نگران وضعیت حشدالشعی و جایگاه آن در عراق است و محدود شدن آن را برنمیتابد. بدون شک مسالهی شنگال مسالهای کوردی است و ربطی به هیچ کدام از طرفین ترکیه و ایران ندارد. ایران خواستار آن است که از طریق حشد الشعبی در امور منطقه دخالت نماید و از این طرق بتواند پل ارتباطی میان عراق و سوریه را حفظ کند.
در داخل اعدام، دستگیری و کشتار همچنان ادامه دارد. بذرهای کاشتهشدهی زیستقدرت نظام در گام دوم انقلاب در حال به بار نشستن هستند. در تمام دوران نظام سلطهی نظام استبدادگر ایران سیاست بیواقتدار به انحاء مختلف در مورد خلقهای ایران اجرا گشته و پیروی از قوانین مرکزـ پیرامون در دستور کار قرار گرفته است. پیامد این سیاستها برای مناطق مرزی ایران که خلقهای بلوچ، کورد و عرب و ترکمن در آن زندگی میکنند چیزی جز فقر و فلاکت نبوده و این امر در درازمدت فرهنگ معیشتی این مناطق را دستخوش تغییر کرده. جوامع این مناطق در یک جو سنگین امنیتی نفس میکشند و به زحمت میتوانند از عهدهی تامین زندگی روزانهی خود برآیند. تبعیض سیستماتیک به صورت یک خشونت عریان خود را نشان میدهد. در همین اواخر شاهد خیزش مردم بلوچستان در پاسخ به کشتار سوختبران شهر سراوان بودیم. خیزشی که تمام استان مزبور را فرا گرفت و خشم عمومی سرکوب شده و فروخفته را از نظام علنی نمود. البته لازم است یادآور شویم که مناطقی مانند کوردستان، خوزستان و بلوچستان همیشه در صدر اخبار مربوط به فقر و توسعهنیافتگی قرار داشتهاند. بخشی از این اخبار هم در قالب جنگ ویژه نظام تنظیم میشود. البته این علیرغم وجود تمامی ظرفیتها، توانمندیها و خلاقیتهای موجود در این مناطق است. اما به هر حال میتوان خیزش مردم بلوچ را از چند زاویه مورد بررسی قرارداد. نخست از لحاظ گستردگی و پویایی آن در جامعهی بلوچ که نشان از سرزندگی و طراوت اجتماعی و ماندگاری فرهنگ مقاومت در این منطقه دارد. این مرحله میتواند در بازسازماندهی و خودیابی مردم بلوچستان نقطهعطفی تاریخی باشد. دوم اینکه این خیزش نشان داد که سرمایههای اجتماعی جامعهی بلوچ علیرغم سیاستهای بیواقتدار نظام همچنان سالم مانده فقر اقتصادی به ارادهی اجتماعی و سیاسی آسیب نرسانده است. سومین مورد که به باور ما از اهم موارد است، میزان تاثیرگذاری آن است که حمایتهای داخلی، منطقهای و جهانی را درپی داشت. هرچند که اپوزیسیون ایرانی تا حدودی با تردد نسبت به این قضیه برخورد نمود، اما در کل حمایت همهجانبه از این خیزش مردمی و دمکراتیک بسیار مهم و ارزنده میباشد. لازم است که کشتهشدن کولبران و سوختبران را از همدیگر جدا ندانسته و سیاستهای زیستقدرت در قالب یک کلیت مورد بررسی قراردهیم. این سیاست به صورت شابلونی در تمامی مناطق مرزی مورد استفاده جنایتکاران رژیم است.
شاهد تنشهای جدیدی میان ترکیه و ایران نیز هستیم. جمهوری اسلامی مدتها قبل یعنی از زمان جنگ قرهباغ نگرانی خود را از حضور نیروهای سلفی در این منطقه و شعرخوانی اردوغان در جشن پیروزی آذربایجان بیان نموده بود. سیاستهای توسعهطلبانهی اردوغان باعث نگرانی روزافزون ایران شده و رژیم جمهوری اسلامی نمیتواند در این مورد خشم خود را پنهان نماید. ایران به خوبی میداند که ترکیه به خاطر ضعفهای اقتصادی و سیاسی و نظامی به شدت ناتوان شده و آخرین عصایی که اردوغان بر آن تکیه نموده ناسیونالیسم است. بنابراین احتمالات را در نظر میگیرد. همچنین لازم است که یادآور شویم بعد از شکست ارتش ترکیه و رژیم اردوغان در گاره و انعکاس جهانی آن زمینههای سقوط فاشیسم در ترکیه فراهم آمده است. مقاومت و حماسهای که نیروهای گریلا به شایستگی آن را به انجام رسانیدند. این نبرد امیدی تازه را در میان مخالفان اردوغان در سطح ترکیه و جهان به وجود آورد. تا قبل از این رویداد هیچ کس جرات مقابله با اردوغان را نداشت. اما این شکست حتی سیاست خارجی اردوغان و ترکیه را به چالش کشید. بدون شک در صورت موفقیت در عملیات گاره نوبت به شنگال و سایر مناطق میرسید و که دو سوی ارس هم بخشی از برنامهی اردوغان را شامل میشد. نباید انکار کرد که موفقیت گریلا در گاره بر سیاستها و روابط ایران و ترکیه هم موثر افتاده است. ایران که قبلا از توسعهطلبیهای ترکیه نگران و ناراحت بود اما به خاطر همکاری در دَور زدن تحریمها صعهی صدر پیشه نموده بود، هم اکنون با توجه به ناتوانی ترکیه و احتمال لغزیدن آن به دامان غرب علنا مخالفت خود را با سیاستهای این کشور ابراز میدارد. فراخواندن سفرای همدیگر و کشاندن رقابت به خاک عراق میتواند سرفصل جدیدی را در روابط میان دو کشور رقم بزند. خصوصا که ایران به شدت نگران وضعیت حشدالشعی و جایگاه آن در عراق است و محدود شدن آن را برنمیتابد. بدون شک مسالهی شنگال مسالهای کوردی است و ربطی به هیچ کدام از طرفین ترکیه و ایران ندارد. ایران خواستار آن است که از طریق حشد الشعبی در امور منطقه دخالت نماید و از این طرق بتواند پل ارتباطی میان عراق و سوریه را حفظ کند.
در داخل اعدام، دستگیری و کشتار همچنان ادامه دارد. بذرهای کاشتهشدهی زیستقدرت نظام در گام دوم انقلاب در حال به بار نشستن هستند. در تمام دوران نظام سلطهی نظام استبدادگر ایران سیاست بیواقتدار به انحاء مختلف در مورد خلقهای ایران اجرا گشته و پیروی از قوانین مرکزـ پیرامون در دستور کار قرار گرفته است. پیامد این سیاستها برای مناطق مرزی ایران که خلقهای بلوچ، کورد و عرب و ترکمن در آن زندگی میکنند چیزی جز فقر و فلاکت نبوده و این امر در درازمدت فرهنگ معیشتی این مناطق را دستخوش تغییر کرده. جوامع این مناطق در یک جو سنگین امنیتی نفس میکشند و به زحمت میتوانند از عهدهی تامین زندگی روزانهی خود برآیند. تبعیض سیستماتیک به صورت یک خشونت عریان خود را نشان میدهد. در همین اواخر شاهد خیزش مردم بلوچستان در پاسخ به کشتار سوختبران شهر سراوان بودیم. خیزشی که تمام استان مزبور را فرا گرفت و خشم عمومی سرکوب شده و فروخفته را از نظام علنی نمود. البته لازم است یادآور شویم که مناطقی مانند کوردستان، خوزستان و بلوچستان همیشه در صدر اخبار مربوط به فقر و توسعهنیافتگی قرار داشتهاند. بخشی از این اخبار هم در قالب جنگ ویژه نظام تنظیم میشود. البته این علیرغم وجود تمامی ظرفیتها، توانمندیها و خلاقیتهای موجود در این مناطق است. اما به هر حال میتوان خیزش مردم بلوچ را از چند زاویه مورد بررسی قرارداد. نخست از لحاظ گستردگی و پویایی آن در جامعهی بلوچ که نشان از سرزندگی و طراوت اجتماعی و ماندگاری فرهنگ مقاومت در این منطقه دارد. این مرحله میتواند در بازسازماندهی و خودیابی مردم بلوچستان نقطهعطفی تاریخی باشد. دوم اینکه این خیزش نشان داد که سرمایههای اجتماعی جامعهی بلوچ علیرغم سیاستهای بیواقتدار نظام همچنان سالم مانده فقر اقتصادی به ارادهی اجتماعی و سیاسی آسیب نرسانده است. سومین مورد که به باور ما از اهم موارد است، میزان تاثیرگذاری آن است که حمایتهای داخلی، منطقهای و جهانی را درپی داشت. هرچند که اپوزیسیون ایرانی تا حدودی با تردد نسبت به این قضیه برخورد نمود، اما در کل حمایت همهجانبه از این خیزش مردمی و دمکراتیک بسیار مهم و ارزنده میباشد. لازم است که کشتهشدن کولبران و سوختبران را از همدیگر جدا ندانسته و سیاستهای زیستقدرت در قالب یک کلیت مورد بررسی قراردهیم. این سیاست به صورت شابلونی در تمامی مناطق مرزی مورد استفاده جنایتکاران رژیم است.
گذار دموکراتیک
همبستگی در مقابل دشمنان مشترک و سیاستی مشابه لازمهی مبارزه و پیروزی است 🆔 @GozarDemocratic
هولدینگهای سپاه پاسداران و کارتلهای قاچاق وابسته به این نهاد نظامی از قبیل قرارگاه ثارالله و نیروی قدس که وظیفهی آنها دور زدن تحریمهای ایران با توسل به هر راهکار مشروع و غیرمشروعی است در مناطق بلوچستان و کوردستان همه نوع جنایتی را مرتکب میشوند. در این راستا همبستگی در مقابل دشمنی مشترک و سیاستی مشابه لازمهی مبارزه و پیروزی است. البته که شاهد این همزادپنداری و همپذیری بودهایم و هستیم. پژاک و کودار همواره حامل پیام همبستگی برای خلقهای ایران بودهاند و ضمن ارائهی راهکار و نقشهراه، در راستای برداشتن گامهای عملی آمادگی خود را اعلام داشته و میدارند. ایران در هراس است که قیامها به همهجا تسری یافته و برای همین سیاستهای مشابهی را در مناطق گفته شده در این مقال بکار میگیرد.
نظام در تلاش است که فضای لازم را از هم اکنون برای بهرهبرداری جریان اصولگرایی آماده نماید. با تبلیغ گسترده شرایط را به گونهای نشان میدهد که گفتمان اصولگرایی بدون رقیب بوده و در همسویی با خواست و تقاضاهای مردم و خلقهای ایران قرار داد. باید این برخورد رژیم را در چارچوب جنگویژه مورد بررسی قرار داد. اینکه نظام بر این عقیده است که امکان انقلاب و رفرم وجود ندارد و سیستم از چنان قابلیت انعطافی برخوردار است که میتواند خود را با شرایط جدید تطبیق دهد، عبارت است از عوامفریبی و دروغپردازیی گسترده است. ترویج تسلیمیت و قدرگرایی در میان مردم و تداوم فلسفهی انتظار و ریاضت از اهداف رژیم سلطه است. این نوع تفکر یعنی برنده پنداشتن جریان اصولگرایی به نوع هیچانگاری و انکار جامعه است. بدون شک ادامهی حیات جریان اصولگرایی و نشستن آن بر مسند قدرت هر سه قوه در ایران به معنای ادامهی سرکوب، شکنجه،اعدام و هویتزدایی و قتلعام خلقهای ایران است. نظام استبدادگر ایران به این شیوه میخواهد از قیامهای آینده و آبانهایی دیگر جلوگیری نماید. حتی در این روزهای آتی ریاستجمهوری روحانی در تلاش است که تمامی تقصیرات را به گردن دولت انداخته و جریان اصولگرایی را منزه و پاک جلوه دهد. بدون شک مردمان ایران بسیار هوشیارتر از این هستند که در این تلکهبازیها گرفتار آیند. شرایط به طور کلی فرق کرده و خلقهای ایران به همدیگر نزدیکتر شدهاند و شکافهای ایجاد شده توسط نظام در حال پر شدن است. همانطور که اشاره شد در مسالهی خیزش مردم بلوچستان به وضوح شاهد این امر بودیم. جلوگیری از تسلط جریان اصولگرایی یک وظیفهی عمومی است. چیزی به نام قطعیت انتخاباتی وجود ندارد. همانطور که قبلا هم در کمپینهای متوالی که هنوز هم ادامه دارد به اعدام، شکنجه و حبس طولانیمدت نه گفتهایم. لازم است به اصولگرایی و اصلاحطلبان دولتی هم نه گفت. زیرا تداوم همان روند اعدام و قتل و کشتار است. هر رای به اصولگرایی بر پاداشتن یک دار اعدام و خشتی است بر دیوار یک زندان. بر این باوریم که عقلانیت سیاسی رشدیافته و آگاه خلقهای ایرانی در قالب عاملیت جمعی عمل کرده و در راستای رسوایی نظام گام برمیدارد. بدون شک کوردستان و بلوچستان در این زمینه همیشه پیشاهنگ بودهاند و توانستهاند سرنوشت انتخابات را آنطور که خود میخواهند رقم بزنند. مطمئن هستیم کسی در کوردستان آبان و دیماه را فراموش نکرده و نخواهد گذاشت فراموش شود. زنان و جوانان خصوصا، باید نقش پیشاهنگی را در رد اصولگرایی و پوپولیسم دستراستی و هوچیگریهای این طیف بر عهده بگیرند. اسفند همیشه یادآور مقاومت و ایستادگی و خیزش بوده و هست. روزهای مهمی در پیش است که باید به پیشواز آنها رفت و تمرین باهم بودن را از هم اکنون آغاز کرد. از جمله روز جهانی زن و نوروز که میتوانند سمبل فروپاشی ذهنیت فرسودهی اصولگرایی باشند و رمز همگرایی جامعه و خلقهای ایران را پاسداشت. بر این اساس روز هشت مارس، روز جهانی زنان را به همهی زنان مبارز و انقلابی تبریک گفته و بر این باوریم زنان با مبارزات خود پیشاهنگی مرحلهی کنونی را بر عهده خواهند گرفت. زیرا تنها با آزادی زنان میتوان از جامعهای دموکراتیک و عدالتمحور سخن گفت.
مجلس حزب حیات آزاد کوردستانـ پژاک
۵/۳/۲۰۲۱
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
نظام در تلاش است که فضای لازم را از هم اکنون برای بهرهبرداری جریان اصولگرایی آماده نماید. با تبلیغ گسترده شرایط را به گونهای نشان میدهد که گفتمان اصولگرایی بدون رقیب بوده و در همسویی با خواست و تقاضاهای مردم و خلقهای ایران قرار داد. باید این برخورد رژیم را در چارچوب جنگویژه مورد بررسی قرار داد. اینکه نظام بر این عقیده است که امکان انقلاب و رفرم وجود ندارد و سیستم از چنان قابلیت انعطافی برخوردار است که میتواند خود را با شرایط جدید تطبیق دهد، عبارت است از عوامفریبی و دروغپردازیی گسترده است. ترویج تسلیمیت و قدرگرایی در میان مردم و تداوم فلسفهی انتظار و ریاضت از اهداف رژیم سلطه است. این نوع تفکر یعنی برنده پنداشتن جریان اصولگرایی به نوع هیچانگاری و انکار جامعه است. بدون شک ادامهی حیات جریان اصولگرایی و نشستن آن بر مسند قدرت هر سه قوه در ایران به معنای ادامهی سرکوب، شکنجه،اعدام و هویتزدایی و قتلعام خلقهای ایران است. نظام استبدادگر ایران به این شیوه میخواهد از قیامهای آینده و آبانهایی دیگر جلوگیری نماید. حتی در این روزهای آتی ریاستجمهوری روحانی در تلاش است که تمامی تقصیرات را به گردن دولت انداخته و جریان اصولگرایی را منزه و پاک جلوه دهد. بدون شک مردمان ایران بسیار هوشیارتر از این هستند که در این تلکهبازیها گرفتار آیند. شرایط به طور کلی فرق کرده و خلقهای ایران به همدیگر نزدیکتر شدهاند و شکافهای ایجاد شده توسط نظام در حال پر شدن است. همانطور که اشاره شد در مسالهی خیزش مردم بلوچستان به وضوح شاهد این امر بودیم. جلوگیری از تسلط جریان اصولگرایی یک وظیفهی عمومی است. چیزی به نام قطعیت انتخاباتی وجود ندارد. همانطور که قبلا هم در کمپینهای متوالی که هنوز هم ادامه دارد به اعدام، شکنجه و حبس طولانیمدت نه گفتهایم. لازم است به اصولگرایی و اصلاحطلبان دولتی هم نه گفت. زیرا تداوم همان روند اعدام و قتل و کشتار است. هر رای به اصولگرایی بر پاداشتن یک دار اعدام و خشتی است بر دیوار یک زندان. بر این باوریم که عقلانیت سیاسی رشدیافته و آگاه خلقهای ایرانی در قالب عاملیت جمعی عمل کرده و در راستای رسوایی نظام گام برمیدارد. بدون شک کوردستان و بلوچستان در این زمینه همیشه پیشاهنگ بودهاند و توانستهاند سرنوشت انتخابات را آنطور که خود میخواهند رقم بزنند. مطمئن هستیم کسی در کوردستان آبان و دیماه را فراموش نکرده و نخواهد گذاشت فراموش شود. زنان و جوانان خصوصا، باید نقش پیشاهنگی را در رد اصولگرایی و پوپولیسم دستراستی و هوچیگریهای این طیف بر عهده بگیرند. اسفند همیشه یادآور مقاومت و ایستادگی و خیزش بوده و هست. روزهای مهمی در پیش است که باید به پیشواز آنها رفت و تمرین باهم بودن را از هم اکنون آغاز کرد. از جمله روز جهانی زن و نوروز که میتوانند سمبل فروپاشی ذهنیت فرسودهی اصولگرایی باشند و رمز همگرایی جامعه و خلقهای ایران را پاسداشت. بر این اساس روز هشت مارس، روز جهانی زنان را به همهی زنان مبارز و انقلابی تبریک گفته و بر این باوریم زنان با مبارزات خود پیشاهنگی مرحلهی کنونی را بر عهده خواهند گرفت. زیرا تنها با آزادی زنان میتوان از جامعهای دموکراتیک و عدالتمحور سخن گفت.
مجلس حزب حیات آزاد کوردستانـ پژاک
۵/۳/۲۰۲۱
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
شمارهی جدید نشریه ژیلهمو منتشر شد
مجلهی ایدئولوژیک، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی ژیلهمو شماره پانزدهم منتشر گردید.
مجلهی ژیلهمو، شماره پانزدهم ارگان رسمی جامعهی جوانان شرق کوردستان « ک.ج.ر» این فصلنامه را به موضوعاتی از جمله؛ رهنمودهای رهبری، توطئهگران؛ سهامداران کردستان مستعمره، انقلاب فرهنگی تا نظام دیکتاتوری، شکنجه و زیندان، دولت-ملت و همچنین گتفتگوی ویژه با عضو کردیناسیون YJCR در رابطه توطئهی بینالملی به سه زبان کرمانجی، سورانی و فارسی اختصاص داده است.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
⬇️⬇️⬇️
مجلهی ایدئولوژیک، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی ژیلهمو شماره پانزدهم منتشر گردید.
مجلهی ژیلهمو، شماره پانزدهم ارگان رسمی جامعهی جوانان شرق کوردستان « ک.ج.ر» این فصلنامه را به موضوعاتی از جمله؛ رهنمودهای رهبری، توطئهگران؛ سهامداران کردستان مستعمره، انقلاب فرهنگی تا نظام دیکتاتوری، شکنجه و زیندان، دولت-ملت و همچنین گتفتگوی ویژه با عضو کردیناسیون YJCR در رابطه توطئهی بینالملی به سه زبان کرمانجی، سورانی و فارسی اختصاص داده است.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
⬇️⬇️⬇️
کتاب، تاریخی که در انتظار نوشته شدن است، از آثار رهبر آپو منتشر شد
کتاب تاریخی که در انتظار نوشته شدن است، از مجموعه آثار رهبر آپو با محوریت زنان از سوی مرکز نشر آکادمی ژنئولوژی در مارس ۲۰۱۵ گردآوری، چاپ و نشر گردیده است.
این اثر چکیدهای از تحلیلات رهبر آپو در مورد مسئلهی زن و چارهیابی آن میباشد کە برگرفته از دفاعیات رهبر آپو میباشد.
رهبر آپو در این کتاب بیان نموده که پژوهش در باب زن به منزلهی نمودِ تراکم رابطهی اجتماعی، صرفاً به این دلیل بامعنا نیست بلکه جهت تحلیل گرههای کور اجتماعی و گذار از آنها نیز حائز اهمیت فراوانی است. چون نگرش مردسالارانه مزمن شده، درهم شکستن بیبصیرتی یا فقدان دیدی که در مورد زنان وجود دارد به نوعی همانند شکافتن اتمها (دشوار) است.
رهبر آپو در ادامهی تحلیلاتش در باب زنان ابراز نموده که پیوند نیرومند زنان با زندگی، هوش عاطفی طبیعی را در آنان پیشرفتهتر مینماید. در مقام مادر کودکان، به واسطهی کار و زحماتش که آمیختهی آلام است، مسئول اساسی حیات اجتماعی میباشد. به اندازهای که متوجه زندگی است و آن را درک میکند، در زمینهی چگونگی تداوم آن از دانایی افزونی نیز برخوردار است.
رهبر آپو در بخش دیگری از تحلیلاتش در خصوص زنان بیان نموده؛ در تمدن خاورمیانه تا زمانی که خانواده بهعنوان میکرومدل دولت ارزیابی نشود، تحلیلات اجتماعی بسیار ناقص خواهد بود. اگر امروزه در جوامع خاورمیانه مشکل زن به اندازه مشکل دولت پیچیده است بدان دلیل میباشد که به درازای تاریخ دولت، تاریخ بردگی طولانی و پیچیده زن وجود دارد. اگر مثلث برمودای زن ـ خانواده ـ مرد در نقشه اجتماعی بهخوبی نشان داده نشود، هر کشتی راه حل اجتماعی که از کنار آن بگذرد حتما غرق خواهد شد. خانواده موجود در خاورمیانه یا همان میکرومدل دولت، نقش مثلث برمودا را در اقیانوس اجتماعی دارد.
رهبر آپو در ادامهی تحلیلاتش تأکید بر آن دارد تا زمانی که طبیعت زن در تاریکی و ابهام باقی بماند، تمامی طبیعت جامعه ناروشن باقی خواهد ماند. شفافسازی واقعی و همهجانبهی طبیعت اجتماعی، تنها از رهگذر وسیع و واقعگرایانهی طبیعت زنان ممکن خواهد بود. روشننمودن موقعیت زنان از تاریخ مستعمره شدنشان گرفته تا استعمارهای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و ذهنیای که علیه آنان صورت گرفته، در امر روشنشدن همهبُعدی سایر موضوعات تاریخ و جامعهی روز، بسیار مفید واقع خواهد گشت.
رهبر آپو در کتاب ذیل برای رهیافت معضلات پیشروی زنان بیان نمودهاند که هیچ حوزهای از حیات نمیتواند به اندازهی حوزهی زندگی مشترك دارای خصوصیت بنیادین و تعیینكننده باشد. محسوبکردن رابطهی اقتصادی و دولتی بهعنوان رابطهی بنیادین، یك اندیشهی قالبیِ جامعهشناسی مدرنیته است. هم اقتصاد و هم دولت نتیجتا باید ابزارهای زندگی مشترك باشند. زندگیهای مشترك نباید در خدمت اقتصاد، دولت و دین باشند. بالعكس، بایستی دولت، دین و اقتصاد در خدمت زندگی مشترك باشند. لیكن مقولهای مغایر با این امر، تمامی جامعهشناسی مدرنیته را احاطه كرده است.
رهبر آپو در پایان تحلیلاتش اشاره به آن نموده که آزاد شدن زن در مرحلهی تكوین ملت دموكراتیك، حائز اهمیت فراوانی است. زنِ آزادشده، جامعهی آزادشده است. جامعهی آزادشده نیز ملت دموكراتیك است. چیزی كه لازم است، یك «انقلاب زن» است كه باید در تمامی حوزههای اجتماعی صورت گیرد. همانگونه كه بردگی زنان ژرفترین بردگی است، انقلاب زن نیز باید ژرفترین انقلاب آزادی و برابری باشد. انقلاب زن همچنین مستلزم مبارزهی اخلاقی و سیاسی در برابر ذهنیت تجاوزگری است كه بیست و چهار ساعته در حال جریان میباشد.
برای دانلود pdf کتاب، تاریخی که در انتظار نوشته شدن است میتوانید کلیک بزنید.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
⬇️⬇️⬇️
کتاب تاریخی که در انتظار نوشته شدن است، از مجموعه آثار رهبر آپو با محوریت زنان از سوی مرکز نشر آکادمی ژنئولوژی در مارس ۲۰۱۵ گردآوری، چاپ و نشر گردیده است.
این اثر چکیدهای از تحلیلات رهبر آپو در مورد مسئلهی زن و چارهیابی آن میباشد کە برگرفته از دفاعیات رهبر آپو میباشد.
رهبر آپو در این کتاب بیان نموده که پژوهش در باب زن به منزلهی نمودِ تراکم رابطهی اجتماعی، صرفاً به این دلیل بامعنا نیست بلکه جهت تحلیل گرههای کور اجتماعی و گذار از آنها نیز حائز اهمیت فراوانی است. چون نگرش مردسالارانه مزمن شده، درهم شکستن بیبصیرتی یا فقدان دیدی که در مورد زنان وجود دارد به نوعی همانند شکافتن اتمها (دشوار) است.
رهبر آپو در ادامهی تحلیلاتش در باب زنان ابراز نموده که پیوند نیرومند زنان با زندگی، هوش عاطفی طبیعی را در آنان پیشرفتهتر مینماید. در مقام مادر کودکان، به واسطهی کار و زحماتش که آمیختهی آلام است، مسئول اساسی حیات اجتماعی میباشد. به اندازهای که متوجه زندگی است و آن را درک میکند، در زمینهی چگونگی تداوم آن از دانایی افزونی نیز برخوردار است.
رهبر آپو در بخش دیگری از تحلیلاتش در خصوص زنان بیان نموده؛ در تمدن خاورمیانه تا زمانی که خانواده بهعنوان میکرومدل دولت ارزیابی نشود، تحلیلات اجتماعی بسیار ناقص خواهد بود. اگر امروزه در جوامع خاورمیانه مشکل زن به اندازه مشکل دولت پیچیده است بدان دلیل میباشد که به درازای تاریخ دولت، تاریخ بردگی طولانی و پیچیده زن وجود دارد. اگر مثلث برمودای زن ـ خانواده ـ مرد در نقشه اجتماعی بهخوبی نشان داده نشود، هر کشتی راه حل اجتماعی که از کنار آن بگذرد حتما غرق خواهد شد. خانواده موجود در خاورمیانه یا همان میکرومدل دولت، نقش مثلث برمودا را در اقیانوس اجتماعی دارد.
رهبر آپو در ادامهی تحلیلاتش تأکید بر آن دارد تا زمانی که طبیعت زن در تاریکی و ابهام باقی بماند، تمامی طبیعت جامعه ناروشن باقی خواهد ماند. شفافسازی واقعی و همهجانبهی طبیعت اجتماعی، تنها از رهگذر وسیع و واقعگرایانهی طبیعت زنان ممکن خواهد بود. روشننمودن موقعیت زنان از تاریخ مستعمره شدنشان گرفته تا استعمارهای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و ذهنیای که علیه آنان صورت گرفته، در امر روشنشدن همهبُعدی سایر موضوعات تاریخ و جامعهی روز، بسیار مفید واقع خواهد گشت.
رهبر آپو در کتاب ذیل برای رهیافت معضلات پیشروی زنان بیان نمودهاند که هیچ حوزهای از حیات نمیتواند به اندازهی حوزهی زندگی مشترك دارای خصوصیت بنیادین و تعیینكننده باشد. محسوبکردن رابطهی اقتصادی و دولتی بهعنوان رابطهی بنیادین، یك اندیشهی قالبیِ جامعهشناسی مدرنیته است. هم اقتصاد و هم دولت نتیجتا باید ابزارهای زندگی مشترك باشند. زندگیهای مشترك نباید در خدمت اقتصاد، دولت و دین باشند. بالعكس، بایستی دولت، دین و اقتصاد در خدمت زندگی مشترك باشند. لیكن مقولهای مغایر با این امر، تمامی جامعهشناسی مدرنیته را احاطه كرده است.
رهبر آپو در پایان تحلیلاتش اشاره به آن نموده که آزاد شدن زن در مرحلهی تكوین ملت دموكراتیك، حائز اهمیت فراوانی است. زنِ آزادشده، جامعهی آزادشده است. جامعهی آزادشده نیز ملت دموكراتیك است. چیزی كه لازم است، یك «انقلاب زن» است كه باید در تمامی حوزههای اجتماعی صورت گیرد. همانگونه كه بردگی زنان ژرفترین بردگی است، انقلاب زن نیز باید ژرفترین انقلاب آزادی و برابری باشد. انقلاب زن همچنین مستلزم مبارزهی اخلاقی و سیاسی در برابر ذهنیت تجاوزگری است كه بیست و چهار ساعته در حال جریان میباشد.
برای دانلود pdf کتاب، تاریخی که در انتظار نوشته شدن است میتوانید کلیک بزنید.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
⬇️⬇️⬇️
Telegram
attach 📎
گذار دموکراتیک
کتاب، تاریخی که در انتظار نوشته شدن است، از آثار رهبر آپو منتشر شد کتاب تاریخی که در انتظار نوشته شدن است، از مجموعه آثار رهبر آپو با محوریت زنان از سوی مرکز نشر آکادمی ژنئولوژی در مارس ۲۰۱۵ گردآوری، چاپ و نشر گردیده است. این اثر چکیدهای از تحلیلات رهبر…
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🆔 @GozarDemocratic
⬇️⬇️⬇️
⬇️⬇️⬇️
گذار دموکراتیک
کتاب، تاریخی که در انتظار نوشته شدن است، از آثار رهبر آپو منتشر شد کتاب تاریخی که در انتظار نوشته شدن است، از مجموعه آثار رهبر آپو با محوریت زنان از سوی مرکز نشر آکادمی ژنئولوژی در مارس ۲۰۱۵ گردآوری، چاپ و نشر گردیده است. این اثر چکیدهای از تحلیلات رهبر…
تاریخی-که-در-انتظار-نوشته-شدن-است.pdf
7.2 MB
Forwarded from خبرگزاری فرات | فارسی
🔹 "گزارش ویدیویی برای پنهانکاری تمامی جرایم ملی و اخلاقی پارت دمکرات کوردستان تنظیم و پخش شده است"
🔻 کمیته روابط خارجه ک.ج.ک در بیانیهای ادعاهای طرح شده در رسانههای متعلق به پ.د.ک در مورد فعالان و روزنامهنگاران به گروگان گرفته شده بهدینان را غیرواقعی و کذب خوانده و آنرا نقشه ترکیه برای تخریب هویت ملی و میهنی نسلهای آینده کوردستان عنوان کرده است.
بیشتر بخوانید...
🌍 https://bit.ly/3sSP2OF
وبسایت | تلگرام | اینستاگرام | فیسبوک | توئیتر | ارتباط با ما
🔻 کمیته روابط خارجه ک.ج.ک در بیانیهای ادعاهای طرح شده در رسانههای متعلق به پ.د.ک در مورد فعالان و روزنامهنگاران به گروگان گرفته شده بهدینان را غیرواقعی و کذب خوانده و آنرا نقشه ترکیه برای تخریب هویت ملی و میهنی نسلهای آینده کوردستان عنوان کرده است.
بیشتر بخوانید...
🌍 https://bit.ly/3sSP2OF
وبسایت | تلگرام | اینستاگرام | فیسبوک | توئیتر | ارتباط با ما
ANF News
"گزارش ویدیویی برای پنهانکاری تمامی جرایم ملی و اخلاقی پارت دمکرات کوردستان تنظیم و پخش شده است"
متن بیانیه کمیته روابط خارجه کنفدرالیسم جوامع کوردستان (ک.ج.ک) به این شرح است:"به افکار عمومی و ملت کوردستانروز ۴ مارس ٢٠٢١/ ١۴ اسفند ١٣٩٩ سازمان پاراستن پارت دمکرات کوردستان تحت عنوان انجمن آس...
Forwarded from خبرگزاری فرات | فارسی
🔹 بازگشت هر ساله بریوان در بهار
🔻۳۶ سال قبل زنی مهمان جزیریها شد و سرنوشت منطقه را برای همیشه برهم زد. این زن انقلابی بْنفش آگال (بریوان) است. نام خود را از یک داستان کوردی با عنوان جمیل بیگ امیر هکاری و بْنفش نارین میگیرد.
بیشتر بخوانید...
🌍 https://bit.ly/2Owz4uz
وبسایت | تلگرام | اینستاگرام | فیسبوک | توئیتر | ارتباط با ما
🔻۳۶ سال قبل زنی مهمان جزیریها شد و سرنوشت منطقه را برای همیشه برهم زد. این زن انقلابی بْنفش آگال (بریوان) است. نام خود را از یک داستان کوردی با عنوان جمیل بیگ امیر هکاری و بْنفش نارین میگیرد.
بیشتر بخوانید...
🌍 https://bit.ly/2Owz4uz
وبسایت | تلگرام | اینستاگرام | فیسبوک | توئیتر | ارتباط با ما
ANF News
بازگشت هر ساله بریوان در بهار
از سرگذشت یک زن سخن میگوییم. باید به سال ۱۹۸۵ بازگشت. مکان این روایت شرنخ از توابع منطقه جزیر است. این زن در یکی از شبهای سال ۱۹۸۵ به جزیر رفته و مهمان خانوادهای میشود. هر کس در این شهر وی را ب...
گذار دموکراتیک
زنان؛ نگارندگان تابلوی حیات آزاد ✍ نوژینبریتان – عضو مجلس پژاک 🆔 @GozarDemocratic
زنان؛ نگارندگان تابلوی حیات آزاد
✍ نوژینبریتان – عضو مجلس پژاک
آنچه در برابر تاثیرات و بازخوردهای بیمارگونهی ذهنیت و به تبع آن نظام جنسیتگرای مردسالار طی یک سال گذشته جهان را از فروافتادن در قهقرای ناامیدی و سرخوردگی از عشق به زندگی بازداشت، ایستار و مبارزات زنان از سراسر جهان بود. انگار زنان از گوشه گوشهی دنیا در یک زمان مشترک، در حال بازآفرینی خویش پس از شکستها و فروپاشیهای بنیادین و پیدرپی موجودیت خویش، قرار گرفته بودند. شکستها و تخریباتی که در هر گذرگاه از این تاریخ جنسیتگرا، رنگ زن را کمی بیشتر از زمینهی حیات زدوده و در چاه تاریکِ حاشیه و انکار فرو میکشاند. هیچ جایی از جهان باقی نماند که فریاد اعتراضآمیز زنان به تجاوز، نابرابری و بیعدالتی برنخواسته باشد. مکانی که زنان مجال نیافتند تا در برابر زشتی این نازندگی دست در دست هم برقصند، حتی در زندانها نیز از پای نایستاده و به اعتصاب و عملیاتهای مختلفی اقدام نمودند. مبارزات زنان آپوئیست در سراسر کردستان تاثیری الهامبخش و جهتدهندهای ای ای در مقاومتهای زنان، از زندانها گرفته تا میادین شهرها داشتند. زنان تصمیم گرفتهاند قرن پیشرو به سَمت آزادی و ظهور روزهای زیبا و شایستهی شأن انسانیِ زنان و مردان این عصر، پیش برود. اما نظام مرد اقتدارگرا قصد دارد از طریق تجاوز و خشونت نظاممند، ساختار اجتماعی قرن را با کشتار زن شاکلهبندی و به تمامی جامعه و عرصههایش ربط و بسط دهد. کشتار زنان، کشتار تمامی انسانیت است.
دیگر بر کسی پوشیده نیست که در پسزمینه و درونمایهی وضعیت کائوتیکی که گریبان انسانیت را گرفته، مسئلهی زنان نهفته است. عدم حل این مسئله تمامی تضادهای جنسیتی میان زنان – مردان، اقشار، ملتها و بحرانهای اکولوژیکی را دربرداشته و آنها را از مسائلی قابل فهم خارج مینماید. از همین روست که افزایش فزایندهی بحث بر آزادی زنان، رشدی چشمگیر و جهانی به خود گرفته که ضرورت چارهیابی را بر همگان نمایان ساخته است. پس میتوان گفت حل مسئلهی آزادی زنان، آزادی تمامی جامعه و در عین حال فروپاشی نظام اقتدارگرا را به همراه خواهد داشت. سرکوب و ایجاد انحراف در فعالیت و مبارزات در راه حقوق و آزادی زنان، در واقع حفظ و تحمیل مصلحت و منافع نظام بر انسانیت میباشد. وارد آوردن ضربه بر مبارزات و جنبشهای خلقها و زنان با تخریب روحیه، اعتماد و ارادهی آنان، بیش از هر دورانی در یک سال اخیر صورت پذیرفته است. بیمعناسازی مبارزات و مقاومتهای آنان، اضمحلال، ضمیمهسازی نیروی آنها به نظام، با هدف مجبور نمودنشان به تسلیمیت در برابر شرایط موجود روی دادند. جنگهای ویژه، توافقات، سیاستگذاری و همپیمانی بسیاری میان دولتها و نیروهای هژمونگرای جهانی بر این مبنا شکل گرفتند. نظامهای دولتی در سراسر جهان با تکیه بر ذهنیت هژمونگرای مشترکی که با همدیگر در زمینهی گسترش دامنهی حاکمیت خود دارند، از هر فرصت و با هر بهانهای، حتی ویروس کرونا تا حد غائی سوءاستفاده نمودند. رشد و اشاعهی روزافزون این ویروس توسط آنها، علاوه بر هدف بیتاثیرسازی و پیشگیری از انسجام مبارزات و مخالفتهای زنان، فرصت استثمار اقتصادی بیشتری بر منابع اقتصادی جامعه را نیز به بار آورد. طی سال گذشته نه تنها در ایران بلکه در هر چهار سوی جهان، شاهد بالاترین سطح از خشونت، تجاوز و کشتار زنان بودیم. مسائل اقتصادی، بهداشتی، آموزشی و غیره، حد تاب و توان جوامع، بهویژه زنان و کودکان را پشت سر نهاده است. بیش از هر زمانی اعمال فشار، ترور و ممنوعیت بر نیروهای مخالف، حقوق بشر، آزادی اندیشه، بیان و فعالیتهای دموکراتیک، از دستیابی به توان گذار، چارهیابی و رشد ارادهی آزاد پیشگیری نمودند. نظام مرد اقتدارگرا در تلاش بود تا دنیای زنان و خلقها را بیشتر و بیشتر میان موج نوینی از طوفان خشونت گرفتار نماید. هدف نظام از کاربست چنین رویهای رخت بر بستن رویا و امید مبارزه از دنیای زنان و خلقها، منفرد، شکننده و قابل کنترلتر نمودن آنها بود. نظام درصدد است تا با درانداختن جامعه به چنین وضعیت هولناکی، تدوام موجودیت خویش را ضمانت بخشیده و از حالت تزلزل، لرزش و تهدید نابودی به ایستار و مانائی دست یابد. با القای احساس عدم امنیت و ممانعت از برگزاری مخالفتهای همبسته، تشکیل گفتمان، پلاتفرم و جبهههای دموکراتیک گستردهی زنان و خلقها، سیاست وابستهسازی و تسلیمیت را بر آنان تحمیل میکند. نظام مرد اقتدارگرا در سراشیبی تاریخ زوال و نابودی خویش قرار گرفته و ناتوانی از چهرهی تمامی نمایندگان و زمامدارانش به صورتی کاملا نمایان مشهود است. در دورانی که بحران، آشفتگی، شکاف و پوسیدگی تاروپود ساختار نظام اقتدارگرا بیش از هر زمانی عیان گشته، بازنگری و سعی در نوسازی و تاسیس دوبارهی اتوریتهی نظام از راه خفقان زنان، جامعه را به سکوت وامیدارد.
✍ نوژینبریتان – عضو مجلس پژاک
آنچه در برابر تاثیرات و بازخوردهای بیمارگونهی ذهنیت و به تبع آن نظام جنسیتگرای مردسالار طی یک سال گذشته جهان را از فروافتادن در قهقرای ناامیدی و سرخوردگی از عشق به زندگی بازداشت، ایستار و مبارزات زنان از سراسر جهان بود. انگار زنان از گوشه گوشهی دنیا در یک زمان مشترک، در حال بازآفرینی خویش پس از شکستها و فروپاشیهای بنیادین و پیدرپی موجودیت خویش، قرار گرفته بودند. شکستها و تخریباتی که در هر گذرگاه از این تاریخ جنسیتگرا، رنگ زن را کمی بیشتر از زمینهی حیات زدوده و در چاه تاریکِ حاشیه و انکار فرو میکشاند. هیچ جایی از جهان باقی نماند که فریاد اعتراضآمیز زنان به تجاوز، نابرابری و بیعدالتی برنخواسته باشد. مکانی که زنان مجال نیافتند تا در برابر زشتی این نازندگی دست در دست هم برقصند، حتی در زندانها نیز از پای نایستاده و به اعتصاب و عملیاتهای مختلفی اقدام نمودند. مبارزات زنان آپوئیست در سراسر کردستان تاثیری الهامبخش و جهتدهندهای ای ای در مقاومتهای زنان، از زندانها گرفته تا میادین شهرها داشتند. زنان تصمیم گرفتهاند قرن پیشرو به سَمت آزادی و ظهور روزهای زیبا و شایستهی شأن انسانیِ زنان و مردان این عصر، پیش برود. اما نظام مرد اقتدارگرا قصد دارد از طریق تجاوز و خشونت نظاممند، ساختار اجتماعی قرن را با کشتار زن شاکلهبندی و به تمامی جامعه و عرصههایش ربط و بسط دهد. کشتار زنان، کشتار تمامی انسانیت است.
دیگر بر کسی پوشیده نیست که در پسزمینه و درونمایهی وضعیت کائوتیکی که گریبان انسانیت را گرفته، مسئلهی زنان نهفته است. عدم حل این مسئله تمامی تضادهای جنسیتی میان زنان – مردان، اقشار، ملتها و بحرانهای اکولوژیکی را دربرداشته و آنها را از مسائلی قابل فهم خارج مینماید. از همین روست که افزایش فزایندهی بحث بر آزادی زنان، رشدی چشمگیر و جهانی به خود گرفته که ضرورت چارهیابی را بر همگان نمایان ساخته است. پس میتوان گفت حل مسئلهی آزادی زنان، آزادی تمامی جامعه و در عین حال فروپاشی نظام اقتدارگرا را به همراه خواهد داشت. سرکوب و ایجاد انحراف در فعالیت و مبارزات در راه حقوق و آزادی زنان، در واقع حفظ و تحمیل مصلحت و منافع نظام بر انسانیت میباشد. وارد آوردن ضربه بر مبارزات و جنبشهای خلقها و زنان با تخریب روحیه، اعتماد و ارادهی آنان، بیش از هر دورانی در یک سال اخیر صورت پذیرفته است. بیمعناسازی مبارزات و مقاومتهای آنان، اضمحلال، ضمیمهسازی نیروی آنها به نظام، با هدف مجبور نمودنشان به تسلیمیت در برابر شرایط موجود روی دادند. جنگهای ویژه، توافقات، سیاستگذاری و همپیمانی بسیاری میان دولتها و نیروهای هژمونگرای جهانی بر این مبنا شکل گرفتند. نظامهای دولتی در سراسر جهان با تکیه بر ذهنیت هژمونگرای مشترکی که با همدیگر در زمینهی گسترش دامنهی حاکمیت خود دارند، از هر فرصت و با هر بهانهای، حتی ویروس کرونا تا حد غائی سوءاستفاده نمودند. رشد و اشاعهی روزافزون این ویروس توسط آنها، علاوه بر هدف بیتاثیرسازی و پیشگیری از انسجام مبارزات و مخالفتهای زنان، فرصت استثمار اقتصادی بیشتری بر منابع اقتصادی جامعه را نیز به بار آورد. طی سال گذشته نه تنها در ایران بلکه در هر چهار سوی جهان، شاهد بالاترین سطح از خشونت، تجاوز و کشتار زنان بودیم. مسائل اقتصادی، بهداشتی، آموزشی و غیره، حد تاب و توان جوامع، بهویژه زنان و کودکان را پشت سر نهاده است. بیش از هر زمانی اعمال فشار، ترور و ممنوعیت بر نیروهای مخالف، حقوق بشر، آزادی اندیشه، بیان و فعالیتهای دموکراتیک، از دستیابی به توان گذار، چارهیابی و رشد ارادهی آزاد پیشگیری نمودند. نظام مرد اقتدارگرا در تلاش بود تا دنیای زنان و خلقها را بیشتر و بیشتر میان موج نوینی از طوفان خشونت گرفتار نماید. هدف نظام از کاربست چنین رویهای رخت بر بستن رویا و امید مبارزه از دنیای زنان و خلقها، منفرد، شکننده و قابل کنترلتر نمودن آنها بود. نظام درصدد است تا با درانداختن جامعه به چنین وضعیت هولناکی، تدوام موجودیت خویش را ضمانت بخشیده و از حالت تزلزل، لرزش و تهدید نابودی به ایستار و مانائی دست یابد. با القای احساس عدم امنیت و ممانعت از برگزاری مخالفتهای همبسته، تشکیل گفتمان، پلاتفرم و جبهههای دموکراتیک گستردهی زنان و خلقها، سیاست وابستهسازی و تسلیمیت را بر آنان تحمیل میکند. نظام مرد اقتدارگرا در سراشیبی تاریخ زوال و نابودی خویش قرار گرفته و ناتوانی از چهرهی تمامی نمایندگان و زمامدارانش به صورتی کاملا نمایان مشهود است. در دورانی که بحران، آشفتگی، شکاف و پوسیدگی تاروپود ساختار نظام اقتدارگرا بیش از هر زمانی عیان گشته، بازنگری و سعی در نوسازی و تاسیس دوبارهی اتوریتهی نظام از راه خفقان زنان، جامعه را به سکوت وامیدارد.
گذار دموکراتیک
زنان؛ نگارندگان تابلوی حیات آزاد ✍ نوژینبریتان – عضو مجلس پژاک 🆔 @GozarDemocratic
این خفقان تنها از طریق خشونتهای عریان و آشکار انجام نگرفته است. در واقع سراسر آنچه طی یک سال گذشته، تمامی قدرتهای جنسیتگرای حاکم بر جهان در این راستا انجام دادهاند، مسیری فراتر از راه فریب و تزویر را نپیموده و نخواهد پیمود. میتوان به راحتی دستنشان ساخت که هیچ تفاوتی در نفس سیاست، برنامه و عملکردهای هیچ یک از آنان، از مطرح نمودن دموکراسی و مشارکت سیاسی زنان در سطوح بالای مدیریتی گرفته تا حل معضلات و پایان حذف زنان از عرصههای مختلف اجتماعی، آموزشی – تخصصی و دهها مورد دیگر وجود نداشت. ارزیابی و اتخاذ تصمیمات بیرحمانه بر محوریت مسائل، نیرو و حضور آزاد و برابر زنان، هیچ دردی از وضعیت وخیم جامعه را دوا نکرد. رژیم سراپا نادموکراتیک و استثمارگر حاکم بر ایران نیز، برای رهائی از این سراشیبی افول و انزوا که تمامی موجودیت و مشروعیتش را در برگرفته، بیش از هر رژیم حاکمی در جهان، کشتار و سرکوب جسمانی – هویتی را بر زنان تحمیل نمود. این در حالی است که با بیشرمی کامل دست به دامن زنان، سال را به پایان رساند. زنان این نیروهای بنیادین دموکراسی و تحول، محوریت تمامی مباحث و سیاستهای داخلی رژیم را به خود اختصاص داده است. رژیم جنسیتگرای حاکم بر ایران، مسائل زنان را بیش از حد برجسته نمود. رژیم، مسئلهی آزادی زنان را با سوءاستفاده از دین – شریعت و گذر دادن از فیلترهای مردسالارانه، به گونهای دون شأن در راستای اهداف خود به کار بست. متاسفانه در این راه نیز سازمانها و زنان مدیر و مسئول، بهویژه معاونت امور زنان و خانواده و بعضی از زنان نمایندهی مجلس که به ظاهر نمایندگی زنان ایران را بر عهده گرفتهاند، بیشترین یاری و جسارت را به نظام ضدزن حاکم بخشیدند. البته نبایست فراموش کنیم که این مسئله بر قوهی درک و شعور سیاسی – اجتماعی زنان ایرانی پوشیده نماند. بازخواست و بررسی همبسته و به موقع این مهم، در مباحث و مبانی مبارزاتی تمامی جنبشهای زنان و شخصیتهای آزادیخواه از تمامی اقشار، ملتها و اصناف، باید مدنظر قرار داده شوند. مبارزه در برابر ذهنیت جنسیتگرا به روزهای سرنوشتساز و تاریخی خود در ایران نزدیک میشود. زنان با دشوارترین سیاستهای جنسیتگرا توسط رژیم آخوندی، از عرصههای حیاتی زندگی دور گردانیده شده و در جهت پیشگیری از رشد و توسعهی توان فکری خود، تحت کنترل و تدابیر شدیدی قرار گرفتهاند. با لوایح و قوانین بسیاری طی یک سال گذشته در مجالس، مراکز قانونگذاری و دینیِ دولت، گام به گام جسم، ذهن، احساس و اندیشهی زنان را به مسلخگاهِ مرد جنسیتگرا نزدیکتر نمود. میتوان گفت تمامی آن لوایح، قوانین و مباحث، هویت انسانی زنان ایران را با هتک حرمت رودرو گردانید. در حافظهی فرهنگی زنان از تمامی ملتها در ایران، هیچ خلاءی در صیانت از مبادی اخلاقی، فرهنگی، اعتقادی در مبارزات و مطالباتشان دیده نمیشود. صیانت از حیثیت و شرافتِ نه تنها خود و همجنسانشان، بلکه تمامی جامعه در دوران حساس و بحرانی تاریخ خلقهای ایران توسط زنان، جای یادآوری و افتخار میباشند.
آغاز سالی که گذشت، برای زنان از روز 8 مارس بود. روزی که زنان جسور ذلت رنج و زندگی زیر سایهی استثمار را نپذیرفتند، گامی فراتر از دیوار استیلا برداشتند. همیشه راهها هستند که گامها را به سوی خود فرأمیخوانند، اما اینبار گام استوار این زنان، راهی آفرید که مشروعیت و هستندگی نظام سرمایهدار و جنسیتگرا را به مرور مخدوش و با فروپاشی رودرو ساخته است. با گذشت تقریبا 111 سال از سرکوب و یورش نظام بر مطالبات زنان کارگر در نیویورک، مقاومت و مطالبات زنان نه تنها رنگ نباخته، بلکه به سراسر دنیا اشاعه یافته و سالانه شکلی منسجم، سیاسی، اجتماعی و اقتصادیتری به خود میگیرد. این در حالی است که مدرنیتهی سرمایهداری با شیوهی حیات منحرف و بیمحتوای خود، در بسیاری از نقاط جهان درصدد وارونهسازی مفهوم و دستاوردهای مبارزات آزادی و برابریخواهانهی زنان است. زمانی هم که توان مقابله با مطالبات آنها را نداشته باشد، با دادن امتیازات کوچک سعی در محدود نمودن مطالبات و ایجاد حال و هوای پیروزیهای ساختگی در ذهن زنان مینماید. تمامی تلاش نظام سرمایهداری با بنمایهی ذهنیتی مردسالارانه، این است که زنان در بزرگداشت 8 مارس به برپایی گردهمایی نپردازند. زیرا گردهمایی آنان در این روز از دیرباز تاکنون، بررسی و ارتقای مبارزات و دستاوردهایشان را به همراه داشته و دارد. البته چنین پروسهای همزمان زنان را بر مسیر صحیح مبارزه علیه بحرانزایی، درماندگی و فساد روبه رشد نظامی که نای زندگی را از انسان و محیطزیست ستانده، قرار خواهد داد. در عوض نظام میخواهد زنان در چارچوب حیات و حقوقی فردگرایانه، محدود و سطحی، محصور بمانند.
آغاز سالی که گذشت، برای زنان از روز 8 مارس بود. روزی که زنان جسور ذلت رنج و زندگی زیر سایهی استثمار را نپذیرفتند، گامی فراتر از دیوار استیلا برداشتند. همیشه راهها هستند که گامها را به سوی خود فرأمیخوانند، اما اینبار گام استوار این زنان، راهی آفرید که مشروعیت و هستندگی نظام سرمایهدار و جنسیتگرا را به مرور مخدوش و با فروپاشی رودرو ساخته است. با گذشت تقریبا 111 سال از سرکوب و یورش نظام بر مطالبات زنان کارگر در نیویورک، مقاومت و مطالبات زنان نه تنها رنگ نباخته، بلکه به سراسر دنیا اشاعه یافته و سالانه شکلی منسجم، سیاسی، اجتماعی و اقتصادیتری به خود میگیرد. این در حالی است که مدرنیتهی سرمایهداری با شیوهی حیات منحرف و بیمحتوای خود، در بسیاری از نقاط جهان درصدد وارونهسازی مفهوم و دستاوردهای مبارزات آزادی و برابریخواهانهی زنان است. زمانی هم که توان مقابله با مطالبات آنها را نداشته باشد، با دادن امتیازات کوچک سعی در محدود نمودن مطالبات و ایجاد حال و هوای پیروزیهای ساختگی در ذهن زنان مینماید. تمامی تلاش نظام سرمایهداری با بنمایهی ذهنیتی مردسالارانه، این است که زنان در بزرگداشت 8 مارس به برپایی گردهمایی نپردازند. زیرا گردهمایی آنان در این روز از دیرباز تاکنون، بررسی و ارتقای مبارزات و دستاوردهایشان را به همراه داشته و دارد. البته چنین پروسهای همزمان زنان را بر مسیر صحیح مبارزه علیه بحرانزایی، درماندگی و فساد روبه رشد نظامی که نای زندگی را از انسان و محیطزیست ستانده، قرار خواهد داد. در عوض نظام میخواهد زنان در چارچوب حیات و حقوقی فردگرایانه، محدود و سطحی، محصور بمانند.
گذار دموکراتیک
زنان؛ نگارندگان تابلوی حیات آزاد ✍ نوژینبریتان – عضو مجلس پژاک 🆔 @GozarDemocratic
بهعنوان مثال در اقصی نقاط جهان میدانهای پر شور و مالامال از فریادهای همصدا و نویدبخش زنان در 8 مارس به گوشهای دنج برای ابراز علاقهی مردی به زنی و یا دادن گل به زنی رنگ باخته بود. اما محافظت از شرافت و مبارزه جهت رهاسازی ارزشهای انسانی زنان، از لای چرخهای نظام سرمایهدار که کنترل آن میان دستان هوسباز و اشتهای سیریناپذیر مردان اقتدارگرا قرار گرفته بود، دستاورد و تجربیات ارزشمندی را به بار آورده، که به آسانی قابل تحریف نیستند. با تلاشهای پیاپی زنان در جهانی و همسوسازی مطالباتشان، موجی از نشاط و سرزندگی را در میان زنان سراسر جهان ایجاد نمود.
همانگونه که از واقعیات تاریخی – اجتماعی ایران برمیآید، زنان هنوز فعالترین و دینامیکترین نیروی مخالفت در برابر بیعدالتی حاکمان هستند. حضور و پیشاهنگی مستمر زنان در تمامی مبارزات و فعالیتهای محیطزیستی، فرهنگی، هنری، اجتماعی، اعتقادی و غیره در واقع پادزهر موثری است در برابر سیاستهای زهرآگین رژیم علیه جامعه. پس زمانی که مسائل اجتماعی در ایران و شرق کردستان به بحرانیترین دوران خود رسیده، بایستی منتظر نمانده و تمامی آن مسائل را از مسئلهی آزادی زنان منفک ندانیم. خلقها و زنان در مبارزه جهت ایجاد حیاتی در مقابله با روند کشتار نظاممندی که بر تمامی هستی آنها سایه گسترانیده، توانمندانه راهکارهای همهجانبهای را به کار ببندند. لازم است نیروهای دینامیک انقلابی جامعه، زنان، جوانان، هنرمندان، سیاستمداران و غیره وظایف اخلاقی و تاریخی خویش را به جای آورند. خلقها و زنان در دموکراتیزه کردن ایران و همچنین در برابر تهدیدات خارجی، نقشی حیاتی دارند. اما متاسفانه رژیم ملیگرا – دینگرا و جنسیتگرای حاکم بر ایران، سیاست انکار را ترجیح داده و روزانه در ناتوانی و بیچارگی روزافزون خود در نامدیریتی و ناچارهیابی بحران، دست و پا میزند. نخستین گامی که نظام باید بدون خودفریبی و اتلاف وقت در برابر ارادهی تسلیمیتناپذیر جامعه و زنان بردارد، این است که فشارهای سیاسی، فقر ناشی از نظام فاسد مدیریتی – اقتصادی، تخریب فرهنگ، تاریخ و محیطزیست، اعمال سیاست انزوا، تبعید، اعدام و شکنجه بر زندانیان سیاسی و ناکارآمدی در مقابله، یا در واقع همان به کارگیری ویروس کرونا در برابر جامعه را متوقف نماید.
در حالی به پایان سال نزدیک میشویم که به استقبال روز جهانی زن، 8 مارس میرویم. رهبر آپو در نتیجهی چندین سال مبارزه و تحلیل ذهنیت و شیوهی شکلگیری جنسیتگرایی در جوامع، روز 8 مارس 1998 ایدئولوژی آزادی زن را به زنان تمامی جهان هدیه نمود. جنبش آزادیخواهی زنان در شرق کردستان نیز با مبنا قرار دادن ایدئولوژی آزادی زنان شکل گرفته و به مرحلهی نوینی از مبارزات و سازماندهیهای خود دست یافته است. کژار، جامعهی آزاد زنان شرق کوردستان در زمینهی سازماندهی، دفاع و ایجاد امکان زندگی آزاد برای زنان و جامعه، مبارزات خویش را تا حد قابل توجهی در تمامی عرصهها از زندان گرفته تا کوهستانهای کردستان توسعه بخشیده است. کژار پس از برگزاری سومین کنگرهی خود ( که نمایندگانی از تمامی زنان مبارز اعضای پژاک، کودار، ی.ر.ک و ه.پ.ژ در آن حضور داشتند) سال گذشته جهت ایجاد زمینهی گفتمان و جبهههای آزاد و دموکراتیک با دیگر فعالین و مبارزین پیشین و کنونی زن در ایران و شرق کردستان، مبارزات خویش را به صورتی استراتژیک و تاثیرگذارتر ارتقا بخشید. با شعار ” در مقابله با نسلکشی زنان، زمان دفاع از زن آزاد و جامعه فرا رسیده ” فعالیتهای ارزندهای به انجام رسیده که به زنان ایرانی نیز روحیهی والایی بخشید. زیرا مسائل اجتماعی که حیات زنان را مختل نموده را به سبب وجود خلاء در نظام آموزشی و عدم پیشبرد دفاع ذاتی آنان دستنشان ساخته و مبنای فعالیتهای خویش قرار دادند. نه تنها 8 مارس، بلکه روزهای ویژهی دیگری مانند نوروز که جشن اتحاد و آزادی خلقهای خاورمیانه و همچنین، تولد دوبارهی طبیعت نیز میباشد از منظر مبارزات زنان اهمیت شایانی دارند. ما زنان بایستی با روحیه و عزمی راسخ در اصرار بر حیاتی آزاد و دموکراتیک، این روزها را با یاد و خاطرهی تمامی شهدا، مبارزان و زنان مقاومتگری که دیوار و میلهی زندانهای ایران را بیمعنا و تاثیر ساختهاند، تمامی میادین شهرها و روستاها را به مکان همبستگی و همنوائی خویش مبدل نمائیم.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
همانگونه که از واقعیات تاریخی – اجتماعی ایران برمیآید، زنان هنوز فعالترین و دینامیکترین نیروی مخالفت در برابر بیعدالتی حاکمان هستند. حضور و پیشاهنگی مستمر زنان در تمامی مبارزات و فعالیتهای محیطزیستی، فرهنگی، هنری، اجتماعی، اعتقادی و غیره در واقع پادزهر موثری است در برابر سیاستهای زهرآگین رژیم علیه جامعه. پس زمانی که مسائل اجتماعی در ایران و شرق کردستان به بحرانیترین دوران خود رسیده، بایستی منتظر نمانده و تمامی آن مسائل را از مسئلهی آزادی زنان منفک ندانیم. خلقها و زنان در مبارزه جهت ایجاد حیاتی در مقابله با روند کشتار نظاممندی که بر تمامی هستی آنها سایه گسترانیده، توانمندانه راهکارهای همهجانبهای را به کار ببندند. لازم است نیروهای دینامیک انقلابی جامعه، زنان، جوانان، هنرمندان، سیاستمداران و غیره وظایف اخلاقی و تاریخی خویش را به جای آورند. خلقها و زنان در دموکراتیزه کردن ایران و همچنین در برابر تهدیدات خارجی، نقشی حیاتی دارند. اما متاسفانه رژیم ملیگرا – دینگرا و جنسیتگرای حاکم بر ایران، سیاست انکار را ترجیح داده و روزانه در ناتوانی و بیچارگی روزافزون خود در نامدیریتی و ناچارهیابی بحران، دست و پا میزند. نخستین گامی که نظام باید بدون خودفریبی و اتلاف وقت در برابر ارادهی تسلیمیتناپذیر جامعه و زنان بردارد، این است که فشارهای سیاسی، فقر ناشی از نظام فاسد مدیریتی – اقتصادی، تخریب فرهنگ، تاریخ و محیطزیست، اعمال سیاست انزوا، تبعید، اعدام و شکنجه بر زندانیان سیاسی و ناکارآمدی در مقابله، یا در واقع همان به کارگیری ویروس کرونا در برابر جامعه را متوقف نماید.
در حالی به پایان سال نزدیک میشویم که به استقبال روز جهانی زن، 8 مارس میرویم. رهبر آپو در نتیجهی چندین سال مبارزه و تحلیل ذهنیت و شیوهی شکلگیری جنسیتگرایی در جوامع، روز 8 مارس 1998 ایدئولوژی آزادی زن را به زنان تمامی جهان هدیه نمود. جنبش آزادیخواهی زنان در شرق کردستان نیز با مبنا قرار دادن ایدئولوژی آزادی زنان شکل گرفته و به مرحلهی نوینی از مبارزات و سازماندهیهای خود دست یافته است. کژار، جامعهی آزاد زنان شرق کوردستان در زمینهی سازماندهی، دفاع و ایجاد امکان زندگی آزاد برای زنان و جامعه، مبارزات خویش را تا حد قابل توجهی در تمامی عرصهها از زندان گرفته تا کوهستانهای کردستان توسعه بخشیده است. کژار پس از برگزاری سومین کنگرهی خود ( که نمایندگانی از تمامی زنان مبارز اعضای پژاک، کودار، ی.ر.ک و ه.پ.ژ در آن حضور داشتند) سال گذشته جهت ایجاد زمینهی گفتمان و جبهههای آزاد و دموکراتیک با دیگر فعالین و مبارزین پیشین و کنونی زن در ایران و شرق کردستان، مبارزات خویش را به صورتی استراتژیک و تاثیرگذارتر ارتقا بخشید. با شعار ” در مقابله با نسلکشی زنان، زمان دفاع از زن آزاد و جامعه فرا رسیده ” فعالیتهای ارزندهای به انجام رسیده که به زنان ایرانی نیز روحیهی والایی بخشید. زیرا مسائل اجتماعی که حیات زنان را مختل نموده را به سبب وجود خلاء در نظام آموزشی و عدم پیشبرد دفاع ذاتی آنان دستنشان ساخته و مبنای فعالیتهای خویش قرار دادند. نه تنها 8 مارس، بلکه روزهای ویژهی دیگری مانند نوروز که جشن اتحاد و آزادی خلقهای خاورمیانه و همچنین، تولد دوبارهی طبیعت نیز میباشد از منظر مبارزات زنان اهمیت شایانی دارند. ما زنان بایستی با روحیه و عزمی راسخ در اصرار بر حیاتی آزاد و دموکراتیک، این روزها را با یاد و خاطرهی تمامی شهدا، مبارزان و زنان مقاومتگری که دیوار و میلهی زندانهای ایران را بیمعنا و تاثیر ساختهاند، تمامی میادین شهرها و روستاها را به مکان همبستگی و همنوائی خویش مبدل نمائیم.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic