سیامند معینی: مسئله‌ی خلق‌های ایران نبود عدالت و دموکراسی است




🆔 @GozarDemocratic

سیامند معینی: مسئله‌ی خلق‌های ایران نبود عدالت و دموکراسی است




تحولات سیاسی در منطقه و به ویژه کردستان بسیار سریع و شتاب‌زده است. با نگاهی به وضعیت سیاسی و اجتماعی در کردستان این واقعیت را خواهیم دید که مبارزات جنبش آزادی‌خواهی کردستان در هر بخش از آن همواره و در هر شرایطی ادامه داشته و این پویایی موجب ناخرسندی و خشم دولت‌های استعمارگر کردستان قرار گرفته و حملات آن نیز طبعا تشدید می‌یابد. برای تحلیل وضعیت سیاسی و اجتماعی شرق کردستان و ایران، با سیامند معینی ریاست مشترک حزب حیات آزاد کردستان – پژاک در شماره ۹۳ نشریه آلترناتیو، گفتگویی انجام داده که به شرح ذیل است.

– ابعاد توطئه‌ی ۱۵ فوریه هنوز هم به اشکال متفاوتی ادامه دارد. همانند ترافیک دیدارهای دیپلماتیک میان دولت ایران، ترکیه و عراق بر پایه‌ی دشمنی با کردها و ترور سیاسی و سرکوب نمودن آکسیون‌های مردمی در کردستان. از دیدگاه شما چه پلان‌های پشت ‌پرده‌ای وجود دارد و آیا می‌توان گفت توطئه‌ای دیگر علیه جنبش آزادی کردستان و کردها در جریان است؟

توطئە ١٥ فوریە سرآغاز پروژەای گستردە بود برعلیە حرکت آزادی‌خواهی در کردستان. این توطئە از قبل طرح‌ریزی شدە بود و با هماهنگی گلادیو و قسمی از دولت‌های منطقەای بە اجرا درآمد و هدف آن بە زانو درآوردن نیروی انقلابی در این مرحلە زمانی حساس بود. پروژە‌ی خاورمیانە بزرگ کە طراحی شدە و سعی در اجرای آن نیز شدە بود، با بە تروریست معرفی کردن پ.ک.ک و تغییر سیستم کولونیالیستی اروپا در خاورمیانە یعنی سیستم دولت ملت‌های دست نشاندە، این پروژە در سطحی وسیع بە اجرا درآید. ١٥ فوریە ١٩٩٩ طرح دستگیری و تسلیم کردن رهبر آپو بە دولت فاشیست ترکیە بە اجرا درآمد، و این ادامە مرحلەای نو از این پروژەی استعماری بود. بە‌طور کلی می‌بینیم روزانە بە اشکال مختلف توطئەهای غیرانسانی در منطقە در جریان است. کشتار مردم بی‌دفاع از سوی نیروهای واپسگرا و دولت‌های دیکتاتور لحظەای توقف ننمودە و همچنان جان انسان‌ها را می‌گیرد.

جنگ‌های نیابتی و تقویت نیروهای واپسگرا در اولویت کار بودە، ولی دیدیم پس از مقاومت قهرمانانە کوبانی این پروژە با چالشی جدی روبرو گشت و سیاست در منطقە بە نسبت، گردشی بە چپ بە خود دید و روال دهە ٩٠ را نتوانست ادامە بدهد. اکنون قدرت‌های جهانی باید بە خوبی بدانند کە کرد معاصر و سیاست‌گذاری آن، همان سیاست کلاسیک نیست و با توسل بە تجربە یک سدە تحت یوغ دیکتاتوری و روبرو شدن با آسیمیلاسیون، دیگر تحمل این نوع سیاست‌های قدرت‌های جهانی را نپذیرفته و خلق کرد و خلق‌های آزادی‌خواه، با این سیاست مبارزە نمودە و گردن خود را از یوغ بردگی و سلطە‌ی دیکتاتوری آزاد خواهند نمود، لذا خلق‌مان با توکل بە پارادایم آزادی به‌سوی جهانی آزاد گام برخواهد داشت.

– دیدار خلوصی آکار وزیر دفاع و فرمانده کل ارتش دولت ترکیه با سران بغداد و اقلیم کردستان بازتاب گسترده‌ای در میان کردستانیان داشت. به اعتقاد شما موضع حزب دموکرات کردستان عراق در تبانی و همکاری با دشمنان خلق کرد چه پیامدهایی خواهد داشت؟

این نوع دیدارها در طول صد سال اخیر مستمرا انجام پذیرفتە و هدف از این نوع دیدارها همخوانی و همکاری حاکمیت‌های مسلط بر کردستان است.

در مورد اخیر دیدیم کە وزیر جنگ ترکیە خلوصی آکار از بغداد دیدار کرد و سعی در همگرایی حکومت عراق بر علیە پ.ک.ک نمود. بە عقیدە‌ی من حکومت عراق در موقعیتی نیست کە خود را درگیر جنگی نظامی با حرکت آزادی کردستان نماید، لذا پاسخ دلخواه را تحویل مقامات ترکیە نخواهد داد، و این بدان معنا نیست کە مخالف دخالت‌های نظامی ترکیە باشد، همچنان کە می‌بینیم بە کرات بمباران هواپیماهای ترکیە در داخل خاک عراق صورت می‌گیرد و هیچ واکنش جدی از سوی مقامات عراقی ندیدەایم. ولی بارزانی و حزب متبوعش با عملکرد و موقعیت تاریخی کە داشتە، و همچنین پایگاە طبقاتی و منافع اقتصادی این قشر خودفروختە و مرتجع، همکاری فعال را می‌توان از آن‌ها انتظار داشت، همچنان کە در طول تاریخ بیش از شصت سال اخیر عملکرد این عشیرە و حزب متبوعشان همواره در خدمت دیکتاتوران و تجاوزگران منطقە بودە است.

اکنون بی‌محابا و بدون سرپوش گذاشتن بر خیانت‌های خود علیە خلق کرد و حرکت آزادی‌خواهی، ابزاری در دست دولت ترکیە شدە و آشکارا همکاری با ترکیە را در دستور کار خود دارد، ولی من شک دارم کە جرات درگیری نظامی با جنبش آزادی‌خواهی را داشتە باشد، چون توان روبرو شدن نظامی را با حرکت آزادی‌خواهی ندارد، لذا انتظار می‌رود کە جاسوسی در خدمت ترکیە باشد ولی در عملیات‌های ترکیە علیە نیروهای آزادی‌خواە شرکت آشکار نکند.

–دولت ایران در دشمنی با کردها رویه‌ای متفاوت در پیش گرفته است. دستگیری‌های گسترده در کردستان بدون روند دادرسی عادلانه و اعدام‌های روزانه به‌ویژه در بلوچستان و کردستان بازتابی جهانی داشته است. دلیل تشدید فشار و سرکوب دولتی به‌ویژه در کردستان چیست؟

فشار و دستگیری‌های فلەای پیشینەای در تاریخچە‌ی رژیم استبدادی ایران دارد، لذا این دستگیری‌های اخیر برای خلق‌مان تازگی ندارد و تداوم همان سیاست بیش از چهل سال حاکمیت این نظام است.

بینش حاکمان ایران، بینشی شوونیستی است و خلق‌های ساکن مرزهای امروز ایران را با دیدی امنیتی و اتنیکی نظارە می‌کنند و سیاستی سختگیرانەتر نسبت بە خلق‌های ایران همانند بلوچ، عرب‌ و کردها دارند. این سیاست شکافی خطرناک میان خلق‌ها به‌وجود می‌آورد کە در آیندە بستر اختلافاتی را آمادەسازی می‌کند. مشکلات خلق‌های ایران مشترک است و این از بی‌عدالتی و نبود دموکراسی نشات می‌گیرد.

پیش‌تر هم شاهد حملەهای نهادهای امنیتی حاکم بر ایران بودەایم کە به‌صورتی فلەای نهادهای مدنی و زیست‌محیطی را هدف گرفتەاند و با این حملەها می‌خواهند جامعه را در حالت کیش نگە دارند و انفعال جامعە را با یورش بە فعالان مدنی و محیط‌زیستی هدف می‌گیرند و همزمان هدف دیگر ضربە زدن بە همبستگی جامعە است. این سیاست سرکوب نشانە‌ی ضعف حاکمیت در برابر نیروهای مدنی و سازماندە است. بە نظر این تهدیدها می‌تواند آمادەسازی برای انتخابات سال آیندە هم باشد کە فعالین جامعە را زودهنگام زمین‌گیر نموده و پتانسیل این نیروها را مهار یا بە شکلی خنثی نماید.

– حکومت ایران از طریق رسانه سعی در سیاه‌نمایی، اهانت به خلق‌ها و پاشیدن بذر بی‌اعتمادی و فاصله انداختن میان مردم و پژاک از سویی و تشدید جنگ ویژه و ایجاد سرخوردگی و ناامیدی مردم در شرق کردستان از سوی دیگر است. ارزیابی شما از این رویکرد چیست؟

امروزە رسانەهای اجتماعی همانند نیروی سوم کار می‌کنند و همگی بر نقش رسانەها بر شکل‌دهی اذهان و جهت‌دهی افکار عمومی آگاهند. حاکمان دیکتاتور همیشە سعی در کنترل کامل رسانەها دارند و نیرو و بودجە کلانی برای این امر اختصاص می‌دهند و حتی حکومت ایران در تلاش برای بە کنترل درآوردن رسانەهای فارسی زبان خارج از ایران بوده و افراد مجرب خود را برای این امر مامور نمودە و در مواردی موفق هم شدەاند.

حکومت ایران، اختلاف‌افکنی میان مردم و تا حدی اهانت بە خلق‌های مختلف ایران را در دستور کار رسانه‌ای خود قرار دادەاند. در سال‌های گذشته هم ما شاهد سیاەنمایی و دروغ‌پردازی در مورد پژاک بودەایم و این هم با هدف به‌وجود آوردن شکاف بین مردم و پژاک بودە کە می‌بینیم در این امر با شکست مواجه گشته و تبلیغات و سیاەنمایی‌های ایران علیە پژاک نتوانستە چهرە‌ی پژاک را وارونە نشان بدهد. همچنان کە در تاریخ تحریف مبارزات نیروهایی برعلیە ستم و زورگویی حاکمان بودەایم، همانند مزدکیان، خرم‌دینان کە علیە مامونیان بە پاخواستە ولی حاکمان عباسی سعی در وارونە نشان دادن مبارزات حق‌طلبانە آن‌ها و تاریخ مبارزات آن‌ها بودەاند. در همین مورد، فیلم‌ها و مستندهای مختلف، شایعەهای نادرست و سناریوهای متعدد ضد پژاک از طرف نهادهای اطلاعاتی پخش شدە و حتی سعی بر کنترل رسانەهای فارسی زبان خارج از کشور داشتەاند کە بە پژاک میدان دادە نشود کە از طریق این رسانەها نظرات و افکار سیاسی خود را برای مردم ایران از زبان خود پژاک شنیدە شود. نهادهای امنیتی همیشە سعی داشتەاند پژاک را حزبی مسلح و خشن نشان دهند و با این هدف در تلاش برای تقلیل دادن پژاک که در اصل حزبی سیاسی و بر مبنای برقراری عدالت و برابری و اکولوژی با پارادایم آزادی بنا نهادە شدە و برای خودمدیریتی جامعە و دمکراسی رادیکال مبارزە می‌کند، هستند.

–شرایط ایران نسبت به فساد نظامند و سرکوب شدید مردم در کنار بحران‌های اقتصادی و اجتماعی از سویی و فقدان مشروعیت و مقبولیت میان مردم به مرحله‌ی بحرانی رسیده است. از دیدگاه شما می‌توان گفت ماشین سرکوب دولتی دچار استهلاک گشته و زمینه‌های یک انقلاب اجتماعی در ایران فراهم گشته است؟

البتە کە سیستم حاکم بر ایران بر اساس سیستمی الیگارشیک، مافیایی و رانتی ادارە می‌شود، و این خود دلیلی اساسی است برای فساد در کلیت نظام و این وضعیت بە کلی جامعە را هم دربرگرفتە است. شرایط به‌وجود آمدە محصول بی‌لیاقتی و بی‌کفایتی مدیریت کلان است. بحران اقتصادی و سیاسی و فساد در جامعە بە کلی نظام را دربرگرفتە و جامعە بە مرحلە انفجار رسیدە و نظام مشروعیت خود را بە کلی از دست دادە است. اکنون مشاهده می‌کنیم کە دست طیف‌های حاکمیت چە اصلاح‌طلب‌ها و چە گروەهای دیگر رو شدە و همان کسانی کە پایەهای اصلی حاکمیت دیکتاتوری بودند، خود با ناملایمات طیف دیگر روبه‌رو شده و از دایره‌ی حاکمیت بە دور انداختە شدە و تصفیە می‌شوند.

بە شکلی ماشین سرکوب حاکمیت بەمرور دچار استهلاک شدە و بە همان شکل هستە‌ی حاکمیت بە دلایل مختلف مشروعیت وجودی خود را در میان پیروان خود از دست دادە است.

البتە کە در این شرایط یک انقلاب اجتماعی می‌تواند سیستم دیکتاتوری را سرنگون کند، اما یک انقلاب هدفمند و کارا نیاز بە پیشرو انقلابی و سازماندە دارد کە این محوریت هنوز بوجود نیامدە، ولی بە عقیدە‌ی من بە دلیل اوضاع نابسامان و فساد حاکمیت و رکود مشروعیت رهبری حاکمان ایران، بە مرور مردم راە مبارزە آزادی‌خواهی را در پیش خواهند گرفت و بساط ظلم و ستم را برخواهند چید.

–در ماه‌های اخیر و با روی کار آمدن بایدن، سران حکومت ایران به بازگشت آمریکا به برجام دلخوش کرده‌اند. آیا بازگشت به برجام و مذاکره با آمریکا سودی برای مردم ایران خواهد داشت و از بار مشکلات اقتصادی و اجتماعی مردم کاسته خواهد شد؟

مشکل اصلی مردم ایران نە آمریکاست و نە تحریم‌های اقتصادی، بلکە خود حاکمیت دیکتاتور ایران است. بر فرض این کە آمریکا دوبارە بە برجام بازگردد باز هم مشکل مردم بر سر جای خود باقی خواهد ماند، در نبود دموکراسی، دیکتاتوری میدان می‌گیرد و در فضایی با بستر دیکتاتوری طبیعی است کە آزادی معنای خود را از دست خواهد داد. همچنان کە قبلا نیز اشارە شد بخش بزرگ مشکلات اقتصادی ایران ناشی از بی‌لیاقتی مدیریت کلان کشوری است، بازگشت آمریکا بە برجام مشکل دیکتاتوری و نالایق بودن سران رانت‌خوار و مدیریت را حل نخواهد کرد و تنها عمر ننگین این حکومت را چند صباحی طولانی‌تر خواهد نمود.

بە نظر من ترازوی طرفین بە نفع ایران نیست و ایران در شرایطی نیست کە بتواند خواسته‌های خود را بە آمریکا تحمیل کند، بالعکس آمریکا دست بالایی در مذاکرات خواهد داشت و ایران را در برخی از مسائل مجبور بە عقب‌نشینی خواهد کرد و این روند دیگر برای سردمداران حکومت، شرایطی سازگار فراهم نخواهد کرد کە بتوانند همانند گذشتە ماشین سرکوب خود را فعال نگە دارند و با عکس‌العمل تودەهای مردم روبرو خواهد شد.

–یکسال از ششمین کنگره‌ی حزب حیات آزاد کردستان، پژاک می‌گذرد. در این کنگره بیش از همه بر اتحاد خلق‌ها و ایجاد یک جبهه‌ی مبارزاتی دموکراتیک مردمی در ایران تاکید نموده بودید. با توجه به شرایط حساس کنونی، پژاک تا چه حدی به این هدف استراتژیک خود دست یافته است؟

حقیقت امر این است کە با شیوع ویروس کوویدـ١٩ چند پروژە‌یس ما دچار خلل گردیدند و ما نتوانستیم مطابق برنامەریزی و پلان، کارها را با روال عادی ادامە دهیم. پیش‌زمینەهای کاری بە حالت خود باقی است و با عادی شدن شرایط می‌توانیم ادامە دهیم. ‌پروژە‌ی اتحاد خلق‌های ایران پروژەای استراتژیک و بلندمدت است و نبایست ارادەگرایانە بدان نگریست. رئالیتە‌ی سیاسی و اجتماعی را بایست به‌خوبی مورد تحلیل قرار داد و بر اساس همان رئالیتە، پروژەها را سازماندهی نمود، جز این دچار ذهنی‌گرایی خواهیم شد. با توجە بە شرایط، ما با برخی احزاب و سازمان‌های خلق‌های بلوچ، عرب و آذری تماس داشتە و در آیندە نیز سعی در ادامە این ارتباطات خواهیم نمود و برای پروژەهای مشترک در زمان مناسب اقدام بە عمل خواهیم کرد.

–با نظری بر شرایط ایران و کردستان پیداست حملات همه‌جانبه‌ای علیه کردها و جنبش‌های آزادی‌خواهی در هر بخش کردستان در جریان است و با توجه به نزدیک شدن به روزهای پایانی سال، پژاک چه برنامه و پروژه‌ای برای سال آینده در راستای دموکراتیزاسیون ایران و کردستانی آزاد دارد؟

این یک حقیقت است کە دشمن آزادی در منطقە قدرتمند و دارای پتانسیل زیادی است و کوچک‌ترین نوای آزادی را در اولین فرصت خفە می‌کند. ولی این را هم بدانیم کە جنبش آزادی‌خواهی کردستان دگردیسی نمودە و قالب عشیرتی و مبارزە و تشکل شکلی دوران جنگ سرد را سپری نمودە و بر اساس رئالیتە‌ی سیاسی و بینشی نوین کە برگرفتە از پارادایم آزادی است، مبارزە می‌کند.

از سوی دیگر سیاست کولونیالیسم اروپایی و سایکس-پیکو کمرنگ شدە و سیاست پیشین دیگر نمی‌تواند پاسخگوی خواسته‌های کاپیتالیسم باشد، لذا در برخی موارد می‌بینیم کە سیاست قدرت‌های جهانی درگیر در مسائل منطقەای دیگر همان سیاست و برخورد کلیشەای سدەهای پیشین نیست و دولت‌های حاکم بر کردستان با همان نیرو و قدرت سرکوب از پشتیبانی جهانی برخوردار نمی‌باشد.

بە عقیدە من این فرصتی تاریخی می‌باشد کە حرکت آزادی‌خواهی در کردستان و منطقە می‌تواند بە روشنی ببیند، و با سازماندهی کردن و تهییج نیروی انقلابی و همکاری با نیروهای آزادی‌خواە منطقەای همیاری و دیکتاتوری زمامداران را مجبور بە عقب‌نشینی نموده و همزمان بر نیروی دیپلماتیک خلقی خود افزودە و بستری برای گسترش پارادایم آزادی فراهم نماید.

در مورد پروژەهای میدانی سعی خواهیم کرد مواردی را کە در دوران ویروس کرونا دچار خلل گردیدە بودند، ادامە دهیم و همچنان کە می‌دانیم در سال آیندە و در ٢٨ خرداد ١٤٠٠ انتخابات ریاست جمهوری برگزار خواهد شد و سناریوی شکل‌دهی این انتخابات با موازین و شیوەهای قبلی نمی‌تواند جوابگوی حاکمان ایران باشد و مردم، دیگر با ترفندهای آخوندها و نیروهای امنیتی آشنایی دارند و بە نظر من درصد خیلی کمی از مردم در انتخابات شرکت خواهند کرد و این فرصتی را برای مردم فراهم خواهد نمود کە بگویند ما دیگر تحمل ظلم و ستم دیکتاتوری را نخواهیم کرد و با همە توان بە مبارزە با دیکتاتوران برآیند و بساط ظلم و ستم را برای همیشە برچینند.



pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic

دۆخی ژنان لە ئێران و ڕۆژهەڵاتی کوردستان- ١ – کوردی – RojNews.News
https://rojnews.news/%da%98%d9%86-%e2%80%8c/%d8%af%db%86%d8%ae%db%8c-%da%98%d9%86%d8%a7%d9%86-%d9%84%db%95-%d8%a6%db%8e%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%88-%da%95%db%86%da%98%d9%87%db%95%da%b5%d8%a7%d8%aa%db%8c-%da%a9%d9%88%d8%b1%d8%af%d8%b3%d8%aa%d8%a7/

پیرۆز بێت ٨-ی مارس ڕۆژی جیهانی ژن.

ئەمساڵ لەبەر بارودۆخی پاندمی کۆرۆنا و پرۆتۆکۆلی تەندروستی کۆمەڵایەتی لە سوید بەداخەوە ناتوانرێت وەکو ساڵانی پێشتر لە ڕۆژی جیهانی ژندا چالاکی تایبەت ئەنجام بدرێت.
پارتی ژیانی ئازادی کوردستان #پژاک، کۆمیتەی یۆتۆبۆری ئەمساڵ بە شێوەیەکی جیاوازتر بەرەو پیری ڕۆژی ژن دەچێت.
ئەمساڵ تۆڕێکی دووچەرخەسوای بە دروشمی ئازادی بۆ #زەینەب_جەلالیان و سەرجەم زیندانیانی سیاسی لە کوردستان و ئێران بەڕێوە دەبەین.

ئێوەش دەتوانن بەشداری ئەم چالاکیە بن.

ڕێکەوت رۆژی یەکشەممە: 2021-03-07
کاتژمێر: 12:00
شوێن: Brunnsparken



🆔 @GozarDemocratic

دۆخی ژنان لە ئێران و ڕۆژهەڵاتی کوردستان- ٢

via rojnews.news

Gel divê hesab ji yên tevlî xebatên yekîtiya neteweyî nebin bixwaze'


Endamê Meclîsa #PJAK’ê #Mezlûm_Heften: Êdî pêwîste ku gel û pêkhateyên civaka me dakevin qadan û bi xwe çavdêrî û lêpirsîn bike, li gorî wê hesab ji partî, sazî, pêşeng û nûnerên xwe bixwaze; dema wisa bibe wê demê rewş û encam wê biguhere.



🆔 @GozarDemocratic

Gel divê hesab ji yên tevlî xebatên yekîtiya neteweyî nebin bixwaze'


Endamê Meclîsa #PJAK’ê #Mezlûm_Heften: Êdî pêwîste ku gel û pêkhateyên civaka me dakevin qadan û bi xwe çavdêrî û lêpirsîn bike, li gorî wê hesab ji partî, sazî, pêşeng û nûnerên xwe bixwaze; dema wisa bibe wê demê rewş û encam wê biguhere.


Endamê Meclîsa Partiya Jiyana Azad a Kurdistanê (PJAK) Mezlûm Heften di derbarê rewşa giştî ya Rojhilatê Kurdistan û Îranê, siyasetên rejîma Îranê ya li hemberî gelên Îranê û bi taybetî yên Belûç, dîsa girîngiya avakirina eniyek hevbeş a têkoşînê û yekîtiya neteweyî bersiva pirsên ANF’ê da.

Rejîma Îranê ketiye nava hewldanên xweşkirina navbera xwe ya bi welatên rojavayî bi taybetî Emerîkayê re û li hundur jî siyasetên xwe yên serkûtker li hemberî gelên azadîxwaz bi taybetî gelê Kurd bi rêve dibe. Li hemberî wê siyaseta Îranê pêwîstî bi avabûna eniyek ya ji hêzên demokratîk û azadîxwaz heye. Di vê çarçoveyê de wek partiyeke pêşeng a Kurd hewldanên we ji bo avakirina eniyek wiha heye gelo? Eger heye di çi astê de ye?

Dagirkeriya Îranê xwedî dîrokek kevnar a dewlet û desthilatê ye, wate ji avabûna sîstema dewlet û deshilatdariyê heya roja îro ev dagirkerî bê navber û berdewam hatiye û li ser du bingehên netewperestî û olperestî xwe ava kiriye, birêve biriye û li gor demê ew derxistine pêş. Carna netewperestî daye pêş, carna olperestî û carna jî sentezek ji her duyan xistiye meriyetê. Her çiqasê rejîm di dem û dewranên cuda cuda de reng û navên xwe guhertibe jî, lê ji naveroka xwe dûr neketiye û heman tişt birêve biriye. Wate di aliyê naverok de pir cudatî di navber rejîma Welayetê Feqîh û rejîmên beriya wî de nîne.

Pirsgirêkên ku gel û pêkhateyên Îranê pêre rû bi rû ne çavkaniya xwe ji naveroka rejîmê digre, rejîm ser esasê Entegrasiyon û asîmîlasiyonê nêzê hemû pêkhateyên civakê dibe û xwe li gor wê plan dike. Ev zihniyet û nizîkbûn ji bo hemû rengên civakê derbazdare, lê carna li gor şert û mercan kêm û zêde dibe yan jî di warê rêzkirinê de dibe ku pêş û paş hebe, weke mînak li cihên mîna Kurdistan, Belûçistan, Xûzistan û hwd îro zext û şîdet li pêşe, lê ew rastî bi rengekî din ji bo herêmê û pêkhateyên din ên Îranê jî derbazdar e û wê bidome. Wate pisgirêkê gelan û pêkhateyên Îranê bi giştî yek in û bêguman wê çareseriyek hevbeş jî hebe. Ji ber wê havbeşbûn û yekgirtin ji hemû pêkhateyên bindest û mezlûmê Îranê re pêwîst û ferze. Ev rastiyek jênevegere ku azadî, demokrasî û edaleta civakî wê bi hevgirtin û yekîtî pêk were û bi giştî azadî û rizgariya gelên Kurd, Belûç, Ereb, Azerî, sûnî, Behaî, jin, karker û hwd bi xebateke hevgirtî û havbeş pêkan dibe. Ji ber wê avakirina eniyek demokratîk ku hemû reng û pêkhateyan temsîl bike pêwîste û dikare rejîmê neçarî guhartinên bingehîn bike.

Wek Tevgera Apoyî ya li Rojhilatê Kurdistanê me li gorî wan rastiyan xwe plankiriye û demekî dirêje ku em li ser esasê pêkanîna yekîtiya Kurdî û Kurdistanî û yekîtiya gel û pêkhateyên Îranê kar û xebat dikin. Baweriya me ew e ku azadiya Kurdistanê bi demokratîzekirina Îranê re çêdibe û berevajî wê jî derbazdare. Wate em çiqasî ji bo azadiya Kurdistanê bixebitin, wê Îran jî ewqasê demokratîk bibe û çiqasê ji bo demokrasiya Îranê bixebitîn wê Kurdistan jî ewqas azad bibe. Em li gor zihniyeta netewa demokratîk û sîstema konfedralîzma demokratîk ji bo pêkve jiyana gelan, hevgirtin û yekîtiyê kar dikin, em bi vê mijarê bawer dikin û hewildanên me yên ji bo serxistina wê jî hene û di hin aliyan de pêşketin jî çêbûne.

Hêzên din çiqasî avabûna wê eniyê pêwîst û jiyanî dibînin?

Dewlet û deshilat ji bo ku bikare dagirkeriya xwe li ser civakê ferz bike û bimeşîne, civakê bê perwerde dihêle û qet destûr nade ku civak xwe birêxistin bike. Wate bi hêcetên cuda cuda wek netew, ol û mezheb, ziman, zarawe û hwd nakokî û cudabûnê dixe nava civakê û wisa civakê teslîm digre. Ew hişmendî û siyasetek kevnar e û bêguman bandora wê ya derûnî û sosyolojîk li ser civak û pêkhateyên wê çêdibin û hene, lewma avakirin û avabûna eniyek demokratîk ya li hember dagirkeriyê karekî hêsan nîne, lê pêkane.

Hin alî hesasiyeta demê û awartebûna vî karî fêm dikin û li gorê vî tevdigerin. Mixabin hin alî jî teng û demkurt difikirin û heta astengiyan jî çêdikin. Bi gelemperî mirov dikare bêje ruxmê ku di warê teorî û gotarê de alîgirê vê yekgirtinê pir in, lê di warê kirdariya wê de lewazî û giranbûnek heye ku pêwîste were derbazkirin.

Êrîşên dawî yên rejîmê yên li ser gelê Belûç ji ber çi hatin kirin û erk û berpirsyartiya gelên Îranê ji bo xwedîderketina li gelê Belûç çiye?

Dîmenê ku îro li Belûçistanê derketiye û gelê Belûç bi awayekî bê tawan û bê lêpirsîn rasterast têne qetilkirin, hişmendî, feraset û rûyê rasteqîn ê rejîma dagirker ya Îranê nîşan dide. Tiştê ku îro derketiye berdewamiya siyaseta îmha û înkara rejîmê ye ku bi salane li ser gel û pêkhateyên Îranê dide ferzkirin.

Rejîma Îranê li ser esasê yekdestkirin û teslîm girtina civakê kar dike, bi çavê xwedî û ne xwedî li wana temaşe dike, siyaseta entegrasiyon û asimîlasiyonê birêve dibe. Rejîma Îranê ji bo ku bigihîje armancên xwe, gel bêkar û bê nan dihêle û hercûre zextan bikar tîne da ku bikre civakê teslîm bigre.Tiştê ku li Belûçistan diqewime heman tişte ku li Kurdistan û Xûzistanê pêkte te. Zihniyeta ku kolberan dike armanca guleyan û li serî û dilê wan dixe, heman zihniyete ku rêya nefesê nade tu nerazîbûnê. Her wiha bi çavê xwedî û ne xwedî li her cûre fikrînên cuda temaşe dike û bi navên morted, molhed, ataîst û terorê dixe ber darazê û ceza dike.

Belûçistan bi tawana Belûçîbûn, Sûnîbûn û niştecihbûniya li ser sînor ve tê cezakirin! Eve nizîkbûna navendî, giştî, sîstematîk û hedefmend ku birêve diçe. Nizîkbûnek herêmî, ya saziyek taybet û hwd nîne, kolberî û hat û çûyîna li ser sînor hêceta qetilkirina wan e. Di encamê de sedema sereke hişmendî û nizîkbûna rejîma Îranê ye. Sedema din ev e ku rejîma Îranê di rewş û demekî hesas û bê îstîqrar de derbaz dibe, ji ber wê pir ditirse û dixwaze bi pêşxistina zextê re tedbîran bigre û temenê xwe dirêj bike, lewma wisa êrîş dike.

Xwedî derketina li gelê Belûç û raberkirina helwest a li hember wê zilm û bêedaletiyê mijarêk exlaqî, wijdanî, mirovî û civakî ye. Bêdengî li hember vê zilmê, rewadîtin û şirîkbûna bi zilmê re ye. Ya ku îro li Belûçistan tê rêvebirin wê pêşerojê were serê hemû pêkhateyên civakê, ji bo ku pêşî li pêşerojek wisa were girtin pêwîste îro gelên Belûçistanê bi tenê neyên hiştin.

Konferansa ji bo rawêja neteweyî ya Rojhelatê Kurdistanê hate liderxistin. Girîngiya vê konfransê ya di vî demî de çiye û hêviyek çawa dikare ji bo gel çêbike? Hêz û aliyên siyasî çawa wan xebatan pêşwazî dikin û heya niha di aliyê kirdarî de çi gav hatine avêtin?

Li qadê şerêk dijwar birêve diçe û pêvajoyek hesas heye. Şerê cihanê yê 3. derbazê qonaxek nû bûye û mirov dikare bêje qonaxa fînalê ye. Ev rastî niha herî zêde ji bo welatê me Kurdistanê derbazdar e û bi dijwarî xwe nîşan dide, lewma pêwîste amadekarî û tevgerînên me li gorî demê be. Xebatên ji bo yekîtiya netewî jî li gorê wê watedar û girîng dibe.

Di sedsala 20. de salên 1914-1925 xwedî girîngî û hesasiyetek taybet bû ku mixabin Kurd bi hin sedemên cuda cuda ku yek ji wana parçe parçe bûna hêzên wê ye, nekarî ji wê sûd bigre û sedsal bindestî jiyankir û berdêlên pir giran dide! Niha jî pêvajoyek wisa girîng û hesas heye. Pêwîste em wek gel rast û bi aqilek giştî ku Rêber Apo wek aqilê Kurd pênase dike, wisa nêzîkê wê bibin. Hestiyar, teng, malbatî, eşîrtî, hizbî, parçegerî û her cure zihniyet û ferasetên teng wê me bi qirkirinê re rû bi rû bîne û di sedsala nû de felaketê bîne serê me. Ji ber wê xebatên hevgirtin û yekyîtiya netewî di wê demê de xwedî nirx û girîngiyek mezine û yê ku ew xebatê birêve dibin û ji bo serkeftina wî hewl didin wê bibin xwedî rûmetek dîrokî. Yê ku li hember yekîtıya netewî dibin asteng jî wê gel û dîrok wana efû neke!

Lewma çêbûna konfransa rawêja netewî ya ji bo Rojhilatê Kurdistanê di vê demê de girîng e û bêguman hêvî û moralê gel bilind dike. Her çiqas astêkê beşdarbûnê çêbibe, lê li gorî pêwîstiya demê nebû. Pêwîste sedemên wê were nirxandin.

Ez bawerim êdî pêwîste ku gel û pêkhateya civaka me dakevin qadan û bi xwe çavdêrî û lêpirsîn bike û li gorî wê hesab ji partî, sazî, pêşeng û nûnerên xwe bixwaze; dema wisa bibe wê demê rewş û encam wê biguhere.

Xebatên yekîtiya netewî xebatek giştî ye û eger tenê di navbera hin partî û saziyan de were sînordarkirin wê neçe encamê. Lewma pêwîste iradeyek giştî û helwestek civakî derkeve holê û her kes ji bo avakirina yekîtiyê bikeve tevgerê. Mînak civak dikare û pêwîste ji partî, sazî û aliyên ku tevlê xebatên yekîtiya netewî nabin û heta astengiyê çêdikin hesab bixwaze û helwest raber bike. Bêguman di vî warî de helwestek zelal ê civakî pêwîst e.



ANF



🆔 @GozarDemocratic

‍ جنبش فرهنگ و هنر (TEV-ÇAND) هفتمین کنفرانس خود را برگزار کرد


جنبش فرهنگ و هنر (TEV-ÇAND) هفتمین کنفرانس خود را با شرکت ٩٣ نماینده در فاصله‌‌ی روزهای ٢١ تا ٢٨ ژانویه ٢٠٢١ / ٢ – ٩ بهمن در مناطق حفاظتی مدیا برپا کرد.


TEV-ÇAND
اعلام کرد که با مشارکت ٩٣ نماینده، هفتمین کنفرانس خود را در روزهای ٢١ – ٢٨ ژانویه ٢٠٢١ در مناطق حفاظتی مدیا برگزار کرده است.

نتایج این کنفرانس با انتشار قطعنامه پایانی کنفرانس منتشر شد. در قطعنامه پایانی هفتمین کنفرانس جنبش فرهنگ و هنر آمده است:"کنفرانس با دستورالعمل‌های رهبر آپو در رابطه با مرحله کنونی، فرهنگ و هنر، همچنین پیام شورای رهبری پ.ک.ک آغاز شد و سپس گزارش فعالیت‌ها، مباحث سیاسی، نقش فرهنگ و هنر در مبارزه ایدئولوژیک و سازماندهی، فعالیت‌ها، طرح‌های پیشنهادی مورد گفتگو و بحث قرار گرفتند و انتقاد و خودانتقادی به عمل آمد. بر این مبنا برنامه‌های‌ گسترده‌ای برای آینده طرح‌ریزی و مورد پذیرش قرار گرفتند.

همزمان با اخذ تصمیم‌‌های مهم، تغییراتی در مدیریت TEV-ÇAND صورت گرفته و مدیران ٢ سال آتی برای هدایت فعالیت‌های TEV-ÇAND برگزیده شدند. کنفرانس به شیوه‌ای موفقیت‌آمیز به نتیجه رسید."

در قطعنامه پایانی کنفرانس هفتم TEV-ÇAND اعلام شده است که جنبش فرهنگ و هنر در کارزار «حصر، اشغالگری و فاشیسم بس است؛ روز روزِ آزادیست» به شیوه‌ای فعالانه به وظایف خویش برای آزادی فیزیکی رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان عمل می‌کند. کنفرانس یاد و خاطره شهیدان را گرامی داشته و شهید «باگر نوژیان» را به عنوان «سمبل زندگی مشترک اینترناسیونالیست خلق‌ها» و شهید «تِکوشر عرب» را به عنوان هنرمند پیشاهنگ ملت دمکراتیک می‌پذیرد.

باید هنر متکی بر هوشمندی اجتماعی، دمکراتیک و انقلابی تقویت گردد

هفتمین کنفرانس TEV-ÇAND با تکیه بر ایده‌های رهبر آپو که تحت عنوان "صیانت از کورد در شرایط قتل‌عام فرهنگی" طرح شده‌اند، جایگاه ارزش‌های کورد و کوردستانی در ارزش‌‌‌های بشریت، لزوم همبستگی فرهنگ و هنر خلق‌های کوردستان را به شیوه‌ای ملموس و عینی خاطرنشان کرده است. در این راستا علیه ذهنیت رژیم‌های اقتدارطلب در جهان که هنر، هنرمندی و هویت‌های هنری را وارونه جلوه می‌دهند باید تمامی افرادی که در عرصه فرهنگ وهنر فعالیت نموده و پیشاهنگی را بر عهده دارند به شیوه‌ای نتیجه‌بخش و رادیکال مبارزه نمایند و با هوشمندی فرهنگ و هنر کمونال، دمکراتیک و انقلابی عرصه هنر را تقویت کنند.

هنر اجتماعی در مقابل ذهنیت کاپیتالیستی

قطعنامه هفتیمن کنفرانس TEV-ÇAND مبارزه علیه پوپولیسم، خودمحوری را منوط به صیانت از ارزش‌های کمونال و اخلاقی جامعه می‌داند و می‌افزاید:"روند اجتماعی دلیل موجودیت هنر است. خودمحوری مرگ هنر و هنرمند است. از اینرو ذهنیت پوپولیست، خودمحور و لیبرال مدرنیته کاپیتالیستی را رد نموده و برای آفرینش راه و هوشمندی فرهنگ-هنر آلترناتیف مدرنیته دمکراتیک لازم است که سازماندهی تقویت شود و به شیوه‌های متفاوت و خلاقانه عمل گردد."

کنفرانس هفتم جنبش فرهنگ و هنر تصمیم گرفته است که مراسم‌های یادبود برای هنرمندان، شاعران و خوانندگان برگزار نموده و از میراث‌ آنان صیانت به عمل آورد، همچنین تصمیم گرفت که دومین کنفرانس ملی فرهنگ و هنر کورد را برگزار کند.

TEV-ÇAND
در خاتمه اعلام می‌دارد که با شعار «با روحیه انقلابی فرهنگ و هنر ملت دمکراتیک را به پیروزی می‌رسانیم» هفتمین کنفرانس خود را به پایان رسانده و ضمن تبریک به مبارزان عرصه فرهنگ و هنر دمکراتیک و خلق میهن‌دوست کوردستان بر لزوم ارتقا و تقویت مبارزات تأکید کرده است.


ANF



🆔 @GozarDemocratic

جنبش فرهنگ و هنر (TEV-ÇAND) هفتمین کنفرانس خود را برگزار کرد




🆔 @GozarDemocratic

سەبری ئۆک: دەوڵەتی تورک ناتوانێت بە هێرشکردن ئەنجام بەدەست بهێنێت


سەبری ئۆک ئەندامی دەستەی بەڕێوەبەریی کەجەکە ئەوەی خستەڕوو، کە هێرشەکانی دەوڵەتی تورک بۆسەر گەلی کورد سەر ناکەوێت و وتی، "تەڤگەری دیموکراسی کورد، هێزە دیموکراتیکەکانی تورکیا دەبێت باوەڕیان بەخۆبێت."


🆔 @GozarDemocratic