انقلاب ذهنیتی اجتماعی که فرصت این امر را فراهم آورد؛ رسیدن مجدد اخلاق و سیاست اجتماعی به‌مثابه‌ی بافت‌ها و ارگان‌های بنیادین به کارکردش‌؛ بنابراین در پی گرفتن وظایف خویش توسط سیاست دموکراتیک با تمامی وجود و از طریق اذهانی راستین.


[1]Çokhisseliortaklık : شراکتی بر پایه‌ی سهام بسیار

[2]Tavizciişçi : کارگری است که در قبال امتیاز دست به سازش می‌زند.

[3]Mafya : سازمان و شبکه‌ی غیرقانونی که جهت کسب منافع از هر راه‌ خلافی، امور خویش را مخفیانه و با اعمال زور صورت می‌دهد.



kjar.online



🆔 @GozarDemocratic

بە بەشداری ئێوە
گوشاری ڕژێمی ئێران بۆ سەر ڕۆژهەڵاتی کوردستان ئیدانە و شەرمەزار دەکەین.
ڕۆژ بە ڕۆژ میلیتاریزە کردنی ڕۆژهەڵات لە لایەن ڕژێمی ئێران بۆ سەر زیندانیانی سیاسی(زەینەب جەلالیان..)، کرێکاران و کۆڵبەران و هەموو گەلانی ژێردەست بەرەو زۆربوون دەچێت، بەم بۆنەیەوە داوا دەکەین لە هەموو وڵاتپارێزان، خەباتکاران و دانیشتووانی دەڤەری ئۆسڵۆ ڕۆژی پێنج شەممە لە بەر دەرگای باڵوێزخانەی ئێران لە ئۆسڵۆ بەشداری ئەم چالاکیەبین تا دەنگی خۆمان بخەینە پاڵ دەنگی گەلەکەمان لە رۆژهەڵاتی وڵات.


کات و شوێنی چالاکی:
ڕۆژی پێنج‌شەممە 18.02.2021
کاتژمێر 16:00-15:00

شوێن:Drammensveien 88E Oslo
بەر دەرگای بالوێزخانەی ئێران لە ئۆسلۆ
سڵاو و ڕێزی شۆڕشگێڕی
کۆمیتەی پارتی ژیانی ئازادی کوردستان (پژاک) ئۆسلۆ.



🆔 @GozarDemocratic

نیروهای مدافع خلق: دولت ترکیه کمپ اسیران را با اسلحه‌ی شیمیایی بمباران کرد


ه.پ.گ با انتشار اطلاعیه‌ای اعلام کرد که ارتش ترکیه در حمله به گاره از سلاح‌های شیمیایی استفاده کرده و می‌افزاید:"به دلیل استفاده از سلاح‌های ممنوعه‌ی شیمیایی، انسان قادر به ورود به کمپ‌ مذکور نیست."



مرکز مطبوعات و رسانه نیروهای مدافع خلق کوردستان (ه.پ.گ) با صدور اطلاعیه‌ای از بکارگیری سلاح‌های ممنوعه شیمیایی در حمله ارتش اشغالگر ترک به منطقه سیانه در عرصه گاره خبر داده است.

این خبر تکمیل می‌شود...


ANF



🆔 @GozarDemocratic

بۆ بینەران و بەردەنگانی ماد مێدیا:
مامۆستا و شاعیری خۆشەویست و بەڕێز "جەلال مەلەکشا" لە ساڵی ١٩٩٩دا لە کاتی پیلانگێڕی نێودەوڵەتی دژ بە خۆشەویست و بەرێز "عەبدوڵا ئۆجالان" دلنووسراوەیێکی بۆ بەڕێزیان نووسیوە. ئەم نووسراوەیە تا ئەو کاتەی بەڕێزییان لە ژیاندا بوون نەدەکرا بلاو ببێتەوە. هەر بۆیە لە لای کەسێکەوە بە ئەمانەت تا ئێستا هەڵگیرابوو. ماد مێدیا دەیهەوێت بۆ یەکەمجار ئەم نووسراوەیە بۆ هۆگرانی هەر دوو بەرێز و ڕای گشتی بڵاو بکاتەوە. چاوەڕوان بن لە چەند ڕۆژی داهاتوودا ئەم نووسراوە بڵاو دەبێتەوە.
#ماد_مێدیا
#عەبدوڵا_ئوجالان
#جەلال_مەلەکشا

@Mad2020Media

نیروهای مدافع خلق: دولت ترکیه کمپ اسیران را با اسلحه‌ی شیمیایی بمباران کرد

ه.پ.گ با انتشار اطلاعیه‌ای اعلام کرد که ارتش ترکیه در حمله به گاره از سلاح‌های شیمیایی استفاده کرده و می‌افزاید:"به دلیل استفاده از سلاح‌های ممنوعه‌ی شیمیایی، انسان قادر به ورود به کمپ‌ مذکور نیست."



مرکز مطبوعات و رسانه نیروهای مدافع خلق کوردستان (ه.پ.گ) با صدور اطلاعیه‌ای از بکارگیری سلاح‌های ممنوعه شیمیایی در حمله ارتش اشغالگر ترک به منطقه سیانه در عرصه گاره خبر داده است.

اطلاعیه به شرح زیر است:

"نتایج حملات اشغالگرانه دولت استعمارگر ترکیه و مقاومت گریلا در مقابل حملات در فاصله روزهای ١٠ تا ١۴ فوریه/ ٢٢ تا ٢۶ بهمن به عرصه گاره آشکار می‌شوند و نیروهای ما در تلاش هستند تا جزئیات را با گردآوری و به اطلاع افکار عمومی برسانند.

دولت اشغالگر ترک علی‌رغم آنکه متحمل ضربه‌ای مهلک در جنگ زمینی شده و عقب‌نشینی کرد اما حملات هوایی به مناطق حفاظتی مدیا و بویژه به منطقه گاره همچنان ادامه دارند. تداوم حملات هوایی دستیابی به نتایج جنگ و انتشار آن برای افکار عمومی را مختل کرده است.

ارتش ترکیه در سیانه از سلاح شیمیایی استفاده کرد

نیروهای ما برای جمع‌آوری اطلاعات کامل و شفاف از آنچه که در کمپ اسرا در منطقه سیانه عرصه گاره روی داده بود به این کمپ رسیدند. اما علی‌رغم آنکه ٣ روز از جنگ سپری شده است در کمپ اسرا و اطراف آن بوی تند سلاح‌ شیمیایی به مشام می‌رسد. با اینکه بکارگیری گازهای شیمیایی جنایت جنگی به حساب آمده و سلاح ممنوعه شمرده می‌شوند، انسان به دلیل استفاده دولت فاشیست ترکیه از سلاح شیمیایی در حمله به این کمپ، نمی‌تواند وارد کمپ شود. به احتمال زیاد تمامی افراد پس از آنکه با سلاح‌ شیمیایی مسموم گشته‌اند، سپس گلوله‌باران شده‌اند. شواهد اولیه که نیروهای ما به آن دست یافته‌اند به قرار ذیل است.

برای شفاف کردن حقایق مربوط به قتل‌عام رژیم ترک -که از انسانیت بوئی نبرده است- تلاش‌های ما در کمپ اسرا ادامه دارند. نتایج شفاف و بیلان جنگ عرصه گاره از هر لحاظ را به اطلاع خلقمان و افکار عمومی خواهیم رساند.

شهادت یک گریلا در حملات هوایی

در اطلاعیه روز ١۴ فوریه ٢٠٢١ اعلام کرده بودیم که از ساعت ٢٣:٣٠ روز ١٣ فوریه تا ساعت ٠١:٠٠ نیمه شب ١۴ فوریه اطراف روستای شکفتیان در عرصه گاره ۵ بار بمباران شد. در این حملات رفیق «گلهات تولهلدان» به شهادت رسید.

نیروهای گریلای جنبش آزادیخواهی کوردستان از روز ١٠ فوریه ٢٠٢١ در مقابله با حمله اشغالگرانه به عرصه گاره چندین روز مقاومتی قهرمانانه را به نمایش گذاشتند و با سربلندی ارتش ترکیه را تار و مار کردند. رفیق گلهات تولهلدان در مقاومت گاره با اراده‌ای بزرگ به وظایف تاریخی خویش عمل کرده و به کاروان شهیدان ملحق شد."

ه.پ.گ در ادامه بیانیه از مبارزات گریلایی شهید گلهات تجلیل به عمل آورده و مراتب تسلیت خود را به خانواده گرامی وی و عموم خلق میهن‌دوست کوردستان اعلام نموده است. ه.پ.گ با ادای احترام به شهید گلهات با تمامی شهیدان راه آزادی کورد و کوردستان تجدید میثاق کرده است.

تداوم حملات هوایی ارتش ترک

ساعت ١٣ روز ١۵ فوریه ارتفاعات خیری در عرصه گاره، ٣ بار از سوی جنگنده‌های رژیم ترک بمباران شدند.

ساعت ١۴ روز ١۵ فوریه منطقه کونشکا در عرصه زاپ از سوی جنگنده‌های دشمن بمباران شد.

از ساعت ١٣:٢٠ تا ١٣:۴٠ روز ١۵ فوریه منطقه دره آواشین در عرصه آواشین، ۴ بار از سوی هواپیماهای جنگنده بمباران شد.

ANF

🆔 @GozarDemocratic

🔻لە شاری مەلەکشای ئیلام گەلەکۆمەی نێودەوڵەتی ١٥ی شۆبات شەرمەزار کرا

◾️گەنجانی شاری مەلەکشای ئیلام بە ئەنجامدانی چالاکیەک لەسەر چیای مەلەکشای ٢٢هەمین پیلانگێڕی نێودەوڵەتی ١٥ی شۆبات-یان لە دژی ڕێبەری گەلی کورد عبدوڵا ئوجالان شەرمەزار کرد.

@aryentvnews

شەپۆلی رەشبگیری کۆماری ئیسلامی لە رۆژهەڵاتی کوردستان بەردەوامە. لە ناو یەک مانگی رابردودا زیاتر لە ١٥٠ چالاکی مەدەنی، ژینگەپارێز، فەرهەنگی، هونەری و سیاسی و ... لە لایەن ئەو ڕژێمەوە دەستبەرسەر کراون و هەتا ئێستا چارەنووسیان نادیارە. لە پاڵ هەموو قەیرانەکان کە زادەی خودی ڕژێمی ویلایەتی فەقییە، لە رۆژهەڵاتی کوردستان کەس هەست بە ئاسایش ناکات. لە ئێستادا گیراوانی سیاسی و چالاکانی دیکە زیاتر لە هەر کات پێویستیان بە پشتیوانی و بە هانا چوونی ئێمە هەیە. بۆ ئەو مەبەستە و بۆ شەرمەزار کردنی شەپۆلی رەشبگیری و سەرکوتکارییەکانی کۆماری ئیسلامی لە رۆژهەڵاتی کوردستان، لە بەردەم پارلەمانی هوڵەند کۆ دەبینەوە.

داوا لە هەموو ئازادیخوازان و وڵاتپارێزان دەکەین کە بەشداری ئەم کۆبونەوە ناڕەزایەتییە بکەن و ببن بە دەنگی بەندکراوانی رۆژهەڵاتی کوردستان.

هولەند
دنهاخ (لاهە)
شەمە ٢٠٢١-٠٢-٢٠
کاتژمێر، ١٤:٠٠
Tweede kamer

پارتی ژیانی ئازادی کوردستان (پژاک)- هولەند



🆔 @GozarDemocratic

تصویر هوایی محل انفجار حمله شیمیایی ارتش ترک به عرصه گاره


خبرگزاری فرات تصاویر هوایی منطقه سیانه در عرصه گاره را که از سوی جنگنده‌های ارتش متجاوز ترک بمباران شد منتشر می‌کند.



اولین تصاویر محل کمپ اسرا در منطقه سیانه عرصه گاره، که هدف حمله شیمیایی ارتش ترکیه قرار گرفته بود از سوی خبرگزاری فرا منتشر می‌شود.

مرکز رسانه و مطبوعات نیروهای مدافع خلق کوردستان (ه.پ.گ) روز ١۶ فوریه در اطلاعیه‌ای اعلام کرد که دولت اشغالگر ترک در حمله به کمپ اسرا از سلاح شیمیایی استفاده کرده است.

این تصاویر از طریق پهپاد ضبط شده‌اند. هنوز امکان ورود به محل بمباران به دلیل خطرات احتمالی مواد شیمیایی وجود ندارد.

کمپ اسرا که با بمب‌های شیمیایی قدرتمند از سوی ارتش ترکیه هدف حمله قرار گرفته بود به تمامی تخریب شده است. در تصاویر درهای کمپ اسرا، محل انفجار بمب‌ها و گودال‌های بزرگ به وضوح قابل مشاهده هستند.


ANF



🆔 @GozarDemocratic

NPG: Têkçûna li Garê destpêka bidawîbûna rejîma faşîst e


NPG'ê têkildarî êrişa dagirkeriyê ya li ser Garê daxuyanî da. Di daxuyaniyê de hate gotin, "Çawa ku têkçûna Sibata 2008'an a li Zapê bû destpêka bidawîbûna wesayeta artêşê, têkçûna Sibata 2021'ê ya li Garê jî wê bibe destpêka bidawîbûna rejîma faşîst."



Fermandariya Biryargeha Navenda Parastina Gel (NPG) li ser êrişên dagirkeriyê yên li Garê û berxwedana hêzên gerîla daxuyaniyeke berfireh da.

Agahiyên berfireh tên...


ANF



🆔 @GozarDemocratic

‍ کتاب رهبریت و خلق از آثار رهبر آپو تجدید چاپ شد

کتاب رهبریت و خلق از دیگر آثار با ارزش رهبر آپو است که در انجام مصاحبه هفت روزه نبیل‌الملحم ادیب روزنامه‌نگار اهل سوریه با رهبر آپو صورت گرفته است.

اثر حاضر در حوزه‌ی زبان عربی با استقبال کم‌نظیری مواجه شده است.

کتاب حاوی مطالب گوناگونی همچون؛ گفتگو درباره‌ی دوران شکل‌‌گیری شخصیت رهبر آپو، دوران تشکیل گروه آپوئیستی و سپس تأسیس حزب کارگران کردستان، شیوه و نگرش رهبر آپو به مسائل منطقه و مسائل فلسفی، سیاست‌های حزب، شیوه‌ی کادرسازی و نوع ساختار حزبی می‌باشد.

رهبر آپو در گفتگوی خویش با نبیل الملحم بیان نموده که آنچه برای ما اهمیت داشت، بازگو نمودن برخی حقایق در مورد مسئله کرد است.

کاری که ما انجام داده‌ایم برقراری اتحاد و یکپارچگی در بین توده‌ی خلق کرد است

رهبر آپو در ادامه‌ی مصاحبه‌ی خویش ابراز نموده که دنیای کنونی ما تا خرخره در سرمایه‌داری و امپریالیسم فرو رفته است.

این در حالی است خلق‌هایی را در دنیا مشاهده می‌‌کنید که در مرحله نابودی و امحا به‌سر می‌برند.

خلق‌هایی وجود دارند که در زیر بار گران فشارهای سیاسی – اجتماعی و اقتصادی نابود گشته‌اند.

در این بین خلق‌هایی را نیز مشاهده می‌کنید که خود را صاحب تاریخ انسانیت معرفی می‌کند

رهبر آپو در بخش دیگری از کتاب خویش بیان نموده که سال ۱۹۹۰ پس از اینکه ترکیه قراردادهایی را با نیروهای کرد عراق منعقد کرد، خواستند ما را در محاصره قرار دهند و با کمک نیروهای کرد مستقر در عراق با ما بجنگند و جنگیدند.

مخصوصاً در سال ۱۹۹۲ پیشمرگان کرد عراق سوار بر تانک‌های ترکیه با انگشتانشان نشان پیروزی در جنگی را که پیروز نشده بودند، نشان می‌دادند.

رهبر آپو در مصاحبه‌ی خویش اشاره به سیاست‌های آمریکا در قبال کردها نموده و ابراز داشته که شعله‌ورگشتن آتش انقلاب کردها به معنای ضربه‌زدن به پروژه‌های برژینسکی – کیسینجر است.

ایالات متحده در نظر داشت تا ترکیه را مضطرب نماید و او وابسته گردد و ترکیه در حلقه وابستگی به او دور بزند.

انقلابمان در ترکیه، ایران و عراق وسعت بیشتری پیدا می‌کند و سیاست‌های آنها نقش برآب می‌شود.

آنها این نکته را قبول ندارند، چون حقیقتا منافع آنها را تهدید می‌کند.

به همین دلیل ایالات متحده درصدد جلوگیری از مبارزاتمان است.

پشتیبانی‌های بسیاری از ترکیه کردند تا بتوانند با جنگ ما را از بین ببرند.

مقدار کمک‌های ارسالی آمریکا به ترکیه در جنگ علیه ما از مقدار کمک‌های ارسالی آمریکا به ناتو در جنگ با شوروی کمونیستی بیشتر است.

رهبر آپو در مصاحبه‌ی مذکور در خصوص مبارزات زنان بیان نموده؛ در واقع من ارزش بسیاری برای زن قائل هستم و به آن احترام می‌گذارم.

مبارزه و فعالیتم برای زن اولین و اساسی‌ترین فعالیت انسان‌دوستانه مرا تشکیل می‌دهد.

من بخاطر اینکه زنان را دوست می‌دارم با معضلات آنان مشغول می‌شوم.

مسئله زن، مسئله زندگی است.

مردان هالیوود و کسانی که خود را بزرگ جلوه می‌دهند و هر روز با یکی از زنان ستاره‌ی سینمایی بسر می‌برند، بنظر من بسیار کوچک و حقیرند.

بازگرداندن زن به زندگی موردی است که باید به آن مشغول بود و در واقع تنها با مبارزه میسر می‌شود.

در واقع مبارزه‌ای را که انجام می‌دهیم برای آفریدن زن آزاد است.

با مبارزه به آزادی دست می‌یابیم.

با دست یافتن به آزادی، به زیبایی می‌رسیم.

با آفریدن زیبایی، عشق نیز بوجود می‌آید.

این شعار من است و در مبارزاتم برای زن آن را عملی می‌سازم.

این اثر ترجمه‌ای است از کتاب سەرۆک و گەل (حەوت رۆژ لەگەڵ ئاپۆدا) که روزنامه‌ی ولات در مارس ۱۹۹۹

از زبان عربی به زبان کردی (لهجه سورانی) ترجمه و چاپ کرده است.

برگردان کتاب به فارسی توسط دیاکو بختیاری با کد سازمانی شهیدهیرش آمد صورت گرفته است که در آگوست ۲۰۰۸ – مصادف با شهریور ۱۳۸۷ به چاپ در آمده است.


pjak.eu




🆔 @GozarDemocratic
⬇️⬇️⬇️

کتاب رهبریت و خلق از آثار رهبر آپو تجدید چاپ شد



🆔 @GozarDemocratic

کتاب رهبریت و خلق




🆔 @GozarDemocratic

①
کتاب کردها – بررسی کتاب‌ها و‌ آثار عبدالله اوجالان

✍ آ. کاردوخ




🆔 @GozarDemocratic

①
کتاب کردها – بررسی کتاب‌ها و‌ آثار عبدالله اوجالان

✍ آ. کاردوخ




خلق کرد در منطقه همواره از عناصر اساسی فرهنگی‌ـ اجتماعی و در مقاطعی نیز از فاکتورهای مهم قدرت و مدیریت بوده و به پشتوانه این پیشینه‌ی فرهنگی‌ـ‌ اجتماعی نیز توانسته تا روزگار امروز به موجودیت خویش ادامه دهد. هرچند کردها در گفتمان‌های رسمی حاکم منطقه‌ای و جهانی از جای چندانی برخوردار نبوده و دچار انواع انکارها گشته و نادیده انگاشته شده‌اند، اما به اقتضای ماهیت نیروهای اجتماعی‌ـ فرهنگی، بار دیگر سر برآورده و در جهان مطرح گشته‌اند. چهارصد و اندی سال قبل (با پیمان قصر شیرین) کردها بین دو امپراطوری تقسیم شده و بدین‌گونه اولین پایه‌های انکار آنان به‌عنوان موجودیتی فرهنگی‌ـ ‌اجتماعی شکل گرفت. از آن دوران به بعد این زمینه به‌وجود آمد که کردها به‌عنوان «بخش»ی از اجزای جداگانه ارزیابی گردند. هرچند کردها در درون این دو جزء یعنی امپراطوری عثمانی و صفوی دارای کنش‌های مختلف اجتماعی‌ـ فرهنگی‌ـ مذهبی و ملی بوده‌اند، اما دیگر عملا و علنا زمینه‌ی کنش به‌عنوان یک کل واحد را به‌صورت باید و شاید نداشتند. چندین سده بدین‌گونه ادامه یافته و در دورانی که تحولات جهانی بر امپراطوری عثمانی فشار آورد و این ساختار کهن قادر به رویارویی با واقعیت نوین جهانی بعد از انقلاب صنعتی نگشت، جهت جبران عقب‌ماندگی خویش آغاز به بهره‌کشی از ساختارهای درونی امپراطوری نمود که یکی از آنان جامعه‌ی کردی موجود در مرزهای آن بود. کردها در برابر این امر مقاومت‌هایی کرده و کنش‌هایی را صورت دادند. هرچند این کنش‌ها همگی «مقاومت‌»هایی بودند در برابر تضعیف هویت جامعه‌ی کردی، اما در ادبیات رسمی حاکم و به‌صورت نادرست در ادبیاتِ خود خلق کرد نیز «شورش» نامیده شدند. با فروپاشی امپراطوری عثمانی و برقراری نظام جدید مرزبندی در خاورمیانه، کردها دچار چند تقسیم دیگر شده و جامعه‌ی کرد به چند جزء از هم گسیخته مبدل شدند. این امر سبب شد تا جامعه‌ی کردی هرچه بیشتر تحت فشار قرار گرفته و با شکل گرفتن دولت‌ـ ملت‌های نوین که به اقتضای سرشت دولت‌ـ ملت‌ها رنگ‌ها، تنوعات و کثرت‌ها را برنتابیده و در پی هرچه بیشتر یکی کردن جغرافیا، فرهنگ و تاریخ و تمامی پدیده‌ها بودند، جامعه‌ی کرد نیز با نابودی و یا آسیمیلاسیون و اضمحلالی مضاعف رو در رو گردد. مقاومت‌ها و واکنش‌های ملی و یا اتنیکی کردها هیچگاه به خاموشی نگرایید و گاه و بیگاه تا مرز ایجاد تغییرات بنیادین در منطقه نیز پیش رفت اما در نتیجه‌ی تعمیق نظام دولت‌ـ ملت و توازن قوای جهانی در سده‌ی بیستم کردها با چند نسل‌کشی که بر روی آنان اجرا گردیده بود تا مرز نابودی پیش رفتند. در این مرحله بود که نیرو و سنت اجتماعی و فرهنگی کردی بارها تقلا نمود و کنش‌های متفاوتی را رقم زد، اما کمتر زمانی این کنش‌ها منجر به تغییر سمت و سوی روند مذکور گردیدند. جنبش آزادی‌خواهی کردستان به پیشاهنگی حزب کارگران کردستان PKK در شمال کردستان با بهره‌گیری از تجربیات و‌ آزمون‌های تاریخی کردستان و جهان و با الهام از مبارزات چپ‌گرایانه‌ی جهانی و مبارزات ملی کردها توانست مرحله‌ی جدیدی از کنش جامعه‌ی کرد در راستای آزادی‌خواهی و هویت‌طلبی و حفاظت از موجودیت خویش را رقم زند.

در نتیجه‌ی این مبارزه در شمال کردستان، روح و روحیه‌ای مجدد به کالبد جامعه کردی دمیده شده، کردها شاهد رستاخیزی در جامعه‌ی خویش گردیده و تا مرز رسیدن به حقوق خویش گام برداشتند و تنها با دخالت نیروهای جهانی به نفع دولت حاکم ترکیه این روند با موانعی روبرو گردید. در واقع جنبش آزاد‌خواهی خلق کرد در شمال کردستان با نظام جهانی به مقابله برخاست. نماد نظامی این نظم جهانی نیروی ناتو بود و جنبش آزادی‌خواهی کردها یک جنگ و مقابله تمام‌عیار با دومین عضو این سازمان جهانی و تشکیلات مخفی و ویژه آن بنام «گلادیو» پرداخت. اینکه ترکیه را تنها فاکتور جنگ با کردها و مسئول جنایات صورت‌گرفته بنامیم، بدون شک یک تحریف و در بهترین وضعیت آن غفلت و یا خودفریبی خواهد بود. این موضوعی جداگانه است که باید در مجالی دیگر بدان پرداخت.

جنبش آزادی‌خواهی کردستان همچنین سبب گردید تا نیروهای منطقه‌ای و جهانی در تقابل با آن و همچون آلترناتیو آن به یاری بخش دیگری از کردستان، یعنی جنوب آن پرداخته و به برقراری نظامی کردی در این بخش از کردستان یاری رسانند. بدون شک تنها وجود فاکتور جنبش آزادی‌خواهی در شمال کردستان سبب شد تا دولت ترکیه به عنوان مخالف‌ترین و حتی دشمن‌ترین نیرو در برابر کردها، نه‌تنها بر شکل گرفتن «حکومت اقلیم کردستان» چشم فرو بندد، بلکه این امر تا بدانجا پیش رفت که به آن یاری نیز برساند.

البته که در جنوب کردستان نیز کردها مبارزه‌ای طولانی و خونین در برابر حکومت‌های عراق و بویژه رژیم بعث صورت داده و هزینه‌ی کلانی داده بودند، اما بدون در نظر گرفتن فاکتور جبش آزادی‌خواهی کردها در شمال کردستان، به هیچ وجه نمی‌توان تشکیل و پاگیری حکومت اقلیم کردستان را تصور نیز نمود. این عامل منطقه‌ای و حتی جهانی سبب اصلی بود تا نه تنها ترکیه بلکه نیروهای جهانی نیز در تقابل با آن سعی بر ایجاد آلترناتیو و جایگزین آن در جنوب کردستان نمودند که این نیز موضوعی جداگانه است که بعنوان وظیفه‌ای روشنگرانه بیشتر باید با اسناد و ادله‌های تاریخی به اثبات آن پرداخت.

با تعمیق بحران در خاورمیانه و آغاز «بهار خلق‌ها» که باز هم با دخالت خارجی سعی نمودند آن را با عنوان «بهار عربی» محدود نمایند و با سربرآوردن نیروی مخوف داعش، باری دیگر نقش جنبش آزادی‌خواهی کردها و به تبع آن نقش جامعه و فرهنگ کردی بر سر زبان‌ها افتاد. در حالی‌که دولت عراق قادر به مقاومت در برابر پیشرفت داعش نگردید و حکومت اقلیم کردستان می‌رفت که از میان برداشته شده و نابود شود و در حالیکه که داعش بعد از عراق با پیشرفتی عظیم بخش اعظمی از خاک سوریه را به تصرف خویش درآورد، جنبش آزادی‌خواهی کردی با پیشاهنگی نیروی نظامی خویش یعنی «یگان‌های دفاع خلق» YPG توانستند مقاومتی بی‌نظیر در برابر این نیروی تاریک و دارای حامیان بزرگ انجام داده و توجه جهانیان را به خویش جلب نمایند. این توجه تا جایی پیش رفت که نیروی ائتلاف بین‌المللی به یاری آنان شتافته و اینگونه «آغاز پایان داعش» رقم زده شد. جنگ کوبانی به نمونه و الگوی بزرگ مقاومتی امروزین تبدیل گردید و بعد از پیکاری سنگین و جنگی قوی و با عزم و اصرار در برابر داعش تا تصرف شهر رقا، پایخت داعش پیش رفته و سال بعد در شهر «باغوز» شکست سهمگین داعش را برای جهان و انسانیت به ارمغان آورد. در طی همین دوران بود که با توطئه‌ای بین‌المللی و با نقشه‌ای بزرگ و همچون ادامه‌ی جنگ در برابر کردها در جنوب کردستان، شهر عفرین مورد حمله‌ای از طرف ترکیه قرار گرفت که به اقرار همگان از جنگ جهانی دوم بدین‌سو جنگی به این وسعت و بزرگی طراحی و اجرا نشده بود. این واقعیتِ جهانی منحرف و دروغین و غرق در منافع و با وجدانی سرد و بی‌روح بود که جامعه‌ی سرزنده‌ی کردی با آن روبرو می‌گردید. این رویارویی، نبرد، سیاست و مبارزه و پیکار تاکنون ادامه داشته و هنوز معلوم نیست که خواهد توانست به سرمنزل مقصود برسد یا نه! عزم و اراده و دانش و تجربه و آزمون این جنبش پیشرو، امید را زنده‌تر کرده و وجود توازنات بین‌المللی و بحران ساختارین جهانی نیز خطر را مطرح نگه داشته‌اند. در هیاهوی بحرانی اینچنین است که انقلاب روژآوا و شمال و شرق سوریه به قول «نوام چامسکی» همچون یک «معجزه» تاکنون ایستادگی نموده و به پیشروی خویش ادامه می‌دهد.

این انقلاب به موضوع بحث‌های بسیاری تبدیل گشته و مضمون مقالات، کتب، فیلم‌های مستند و سینمایی و اخیرا یک سریال فرانسوی را نیز تشکیل داده است. مخالفت‌هایی با آن صورت گرفته و عموما از جوانب مثبت بررسی می‌گردند. هر کسی از زاویه‌ی دید خویش بدان نگریسته و آن را از پنجره‌ی خویش تحلیل می‌نماید. این مقالات، کتب و فیلم‌ها و نظرات البته که هر کدام وجه نظر نویسندگان و تدوین‌گران و سازندگان خویش را بازتاب می‌دهند، اما در این مورد کار کمتری از طرف خود کردها انجام گرفته است. گاه می‌بینیم که ترجمه‌ی یک مورد از زبانی اروپایی بسیار مهم‌تر از تحقیق و نوشتن انگاشته شده و کردهایی که خود باید اقدام به تحقیق و نوشتن و ارائه و بازتاب انقلاب خویش نمایند، دست به دامن ترجمه‌ی نظرات سایرین می‌گردند. بدون شک ترجمه‌ی نظرات جهانی که ده‌ها هزار زن و مرد جوان کرد در راه آن جان خویش را ایثار نمودند، حائز اهمیت است؛ لیکن این امر نباید به بهای فراموشی وظایف خویش از طرف کردها انجام بگیرد!

مهم‌ترین موردی که در این آثار تهیه شده بدان توجه نگشته و چه سهوا و چه عمدا بدان پرداخته نشده، این است که این جامعه‌ی کردی که در «چنگال نسل‌کشی فرهنگی گرفتار» آمده و فاقد کیانی ملی و نیرویی حاکمیتی است، چگونه توانست از میان تمامی نیروهای منطقه به پیشاهنگی این امر بپردازد؟ چه شد این کردهایی که ترک‌ها آنان را «ترک‌های کوهی» می‌نامیدند، حاکمان ایرانی حق زندگی مطابق فرهنگ و‌ آداب و رسوم خویش برای آنان قائل نگشته و در حد «مرزنشینان غیور»ی با آنان تعامل می‌نمایند که باید سعی در هرچه شبیه‌تر شدن به مرکز بنمایند، بعثی‌ها «انفال» را بر آنان روا داشته و تنها مرگ و گورهای دسته‌جمعی را حق‌شان می‌دانستند، اینگونه طلایه‌دار مبارزه با مخوف‌ترین نیروی دوران اخیر تبدیل گشتند؟ چه روی داد که جامعه‌ای اینچنین گرفتار در میان مشکلات عظیم خویش، توانست اینگونه «ظهور»ی روشن در برابر تاریکی صورت داده و به الهام جهانیان تبدیل گردد و از هر چهار سوی جهان

مبارزانی جوان جهت مشارکت در مبارزه‌ی آنان عازم کردستان گردند؟ چگونه زنان کردی که آخوندی قرون وسطایی معتقد است که «اجازه ندارند در جامعه‌ی خویش حرف بزنند»[1]، با هلهله‌های خویش به سمبل مبارزه تبدیل گشته و نشان‌شان بر بازوی سربازان بزرگ‌ترین نیروهای جهانی درخشید؟ آیا نپرداختن به این سؤالات و موارد طبیعی است و حقیقتا «فیلم‌سازان»، «نویسندگان» و «محققان»ی که آثاری بوجود می‌آورند، آن‌چنان عمق فکری ندارند که به این سؤالات بیندیشند؟ یا هنوز هم «انکار»ی فرهنگی و اجتماعی و در چهل سال اخیر انکار سیاسی و نظامی گریبانگیر جامعه‌ی کردی است؟ احتمال دوم به واقعیت نزدیک‌تر است. محققانی که فرسنگ‌ها طی کرده و به میدان مبارزه‌ی کردها آمده و مقاله و کتاب می‌نویسند و فیلم می‌سازند و نام می‌سازند، توان آن را دارند که عمیق‌تر اندیشیده و ریشه‌ای‌تر به این سرزندگی و عشق و توان و مبارزه و عزم و امید و فداکاری بپردازند، اما این امر به کار صاحبان نهادهای آنان و محافل جهانی نیامده و آن را همسو با منافع خویش نمی‌دانند. در جهانی این‌همه مادی و غرق در خردگرایی محض، اگر به گونه‌ای دیگر بیندیشیم، یا چیزی از این جهان نمی‌دانیم، یا به نوعی عاشق خودفریبی به نفع حاکمانی هستیم که هدف‌شان فریب اذهان و تداوم قدرت و حاکمیت خویش بر آن می‌باشد.

جامعه‌ی کردی به موازات ظلم‌ها، فشارها، قتل‌عام‌ها و نسل‌کشی‌ها و انکاری که دچارش بود، از دل خویش نیرویی را پدید آورد که قادر گشت باری دیگر به بیان و نماد و سمبل توان فرهنگ و سنت آن تبدیل گردیده و نوعی رستاخیز فکری را در میان کردها پدید آورد. شاعر بزرگ و نامدار کرد «احمد خانی» در منظومه‌ی مه‌م و زین، در بیتی، از به نوشتار درنیامدن فرهنگ و سنت جامعه‌ی کردی می‌نالد و می‌گوید:

تا دیگران نگویند که اکراد بی‌معرفتند، بی‌اصل و بنیاد

انواع ملل دارای کتابند کردهایند که اینگونه بی‌حسابند[2]

احمد خانی در منظومه‌ی مه‌م و زین از کردها دعوت نمود که، هم سنت و فرهنگ و مرام و اعتقادات خویش را نوشته و هم در راه آن به عمل برخیزند، در این دعوت پیش‌بینی تغییر اوضاع قدرت و لزوم بوجود آمدن قدرت و کیانی یکپارچه در آن به‌وضوح حس می‌شود. چندین سده بعد، جواب این دعوت احمد خانی، در جنبش آزادی‌خواه خلق کرد تبلور یافت. این تبلور، پشت پرده و پس‌زمینه‌ی مقاومت کوبانی، جنگ با داعش و مبارزه‌ای بود که جهانیان را تحت تأثیر قرار داد. جهان‌بینی، شیوه و خط‌مشی جنبش آزادی‌خواه کرد سال‌ها بود که جامعه‌ی کرد را برای رویارویی با چنین فجایعی آماده می‌کرد. شیوه‌ی معاصر و پویای مبارزه‌ی جنبش آزادی‌خواه کرد با پتانسیل تاریخی‌ـ فرهنگی جامعه‌ی کردی یکی گشت و در سده‌ای که جوامع منطقه دچار استبداد و رژیم‌هایی نامعاصر بودند، این خلق کرد بود که نمایندگی آزادی‌خواهی منطقه را برعهده گرفت. علی‌رغم این‌که جنبش آزادی‌خواه کردستان دارای منابع و متریال‌های بسیار فراوانی است تا با بررسی آن بتوان به واقعیت فکری‌ـ نظری پشتیبان آن پی برد، امر بررسی و نگاه به پارادایم این جنبش به‌صورت عمدی از سوی مخالفان آن و ناآگاهانه و سهوا از طرف طرفداران آن صورت نمی‌گیرد! هدف این مقال بررسی کتاب‌ها و متریال‌های اساسی و بنیادین جنبش است، یعنی آثار رهبر خلق کرد، عبدالله اوجالان!
⬇️⬇️⬇️

②
جای تأسف است که صدها جلد آثار مکتوب و مستند و نوشتاری کسی که بیش از بیست سال از عمرش را صرف مبارزه‌ی سیاسی‌ـ نظامی کرده و بیش از بیست سال دیگر است که همان مبارزه را در یک زندان انفرادی و با سیاست و راه و روشی بی‌نظیر پیش می‌برد، به‌صورت باید و شاید شناخته نشده، مورد مطالعه قرار نگرفته و مورد بحث قرار نمی‌گیرند. طرفداران جنبش به اقتضای واقعیت اجتماعی خویش و وضعیتی که در آن بسر می‌برند، در نبود سنت مطالعه و تحقیق و کار فکری، به اصول کلی جنبش و اخلاقیات و پراکتیکی که خود به چشم دیده‌اند بسنده کرده و از مطالعه‌ی عمیق و بایسته‌ی آثار رهبری که بدان اعتقاد دارند، بسیار به دور هستند. مخالفان جنبش نیز در نبود این سنت نزد پیروان جنبش و نداشتن همان سنت نزد خویش، از در تعصب و یا از کوری ناشی از منافع مادی، با همان رویه و بدون مطالعه‌ی آثار ایشان، دست به تبلیغات و مخالفت زده و با تعمیق این مخالفت کورکورانه تا سطح دشمنی نیز پیش می‌روند. «محققان»، «نویسندگان»، «منتقدان» و در کل «روشنفکران» کرد و غیرکرد نیز به اقتضای «مسمومیت علمی» و «نگاه شرق‌شناسانه» اروپایی موجود در بطن علومی که با آن پرورش یافته‌اند، توجه چندانی به این آثار نکرده‌اند، تا جایی که «تحقیقی عمیق!» را بدون خواندن آثار زمینه‌ساز موضوع تحقیق خویش انجام می‌دهند. ناگفته پیداست که این رویه‌ای سالم نبوده و نوعی توسعه‌نیافتگی‌ِ فکری و وجود راه و روش غلط عقلانی است. اگر حقیقتا دغدغه‌ی تشخیص ثواب از خطا وجود داشته باشد و اگر کسی داعیه‌ی حقیقت‌طلبی را داشته باشد، ناچار باید دست وجدان بر سینه نهاده و با صرف دسترنج لازم و مطالعه‌ای اصولی به مخالفت اقدام ورزد. با این اقدام خویش، هم مخالفان و هم موافقان، آب به آسیاب سیستمی می‌ریزند که می‌خواهند دانش مبارزه‌ی آزادی‌خواهی کردی مورد فراموشی قرار گرفته و همانند انکار خویش، همگان نافی آن گردند.

جهت تغییر این رویه، اولین کار شناختن و شناساندن آثار عبدالله اوجالان و هموارتر کردن راه مطالعه‌ی آن آثار می‌باشد. در اینجا سعی خواهیم کرد در حد توان خویش آثار مذکور را برشمرده و مطالبی بسیار خلاصه در باب محتویات آن بیان داریم.

عبدالله اوجالان از همان ابتدای تفکرات مبارزاتی خویش، عقاید و باورهایش را به رشته‌ی تحریر درآورده و بعدها و با پیشرفت جنبش و فراهم آمدن امکانات لازمه، کلیه‌ی دروس، رهنمودها و دستورات و تبیینات خویش را به‌صورت صوتی، تصویری و نوشتاری همانند آرشیویی عظیم برای کردها درآورده است. از اوایل دهه‌ی نود سده‌ی بیستم نیز آثار بسیاری از میان آثار مذکور به زبان عربی برگردانده شدند. آثار عبدالله اوجالان عموما به زبان ترکی بوده و سپس به عربی و کردی کرمانجی برگردانده شده‌اند. بعدها در حوزه‌ی کردی سورانی نیز برخی از مقالات و آثار ایشان ترجمه گردیدند. از اواسط دهه‌ی نود سده‌ی گذشته نیز برخی از نظرات و کتاب‌های ایشان به زبان‌های اروپایی ترجمه شده و در اواخر دهه نیز شاهد اولین موارد ترجمه‌ی فارسی از نظرات ایشان هستیم، سال 1999 ترجمه‌ای از «راه انقلاب کردستان» صورت گرفته که با وجود صحت و سطح خوب آن، متأسفانه نام مترجم و یا مترجمان در آن ذکر نشده است.

اما اوجالان چه آثاری دارد؟ تعداد آثار ایشان چند است؟ این سؤالی است که تاکنون نیز جوابی مشخص برای آن نمی‌توان ارائه داد. علی‌رغم اینکه تمامی این آثار وجود داشته و هنوز تاریخی از آن نگذشته که باعث ناروشنی این امر گردیده و یا چیزی روی نداده تا به آن آثار ضرر برساند، اما هنوز کاری جامع در حوزه‌ی آثار ایشان انجام نشده است. هنوز نهادی بر روی آثار مذکور بصورت کامل کار نکرده و دسته‌بندی ننموده و نتوانسته آنگونه راهنمای علاقه‌مندان و یا محققان گردد. جای تأسف است که خلق کرد به سبب همان نبود سنت ایدئولوژیک و کار نوشتاری هنوز قادر به صیانت از آثاری نشده که بخش اعظم تقریبا نیم سده‌ی اخیر تاریخ آنان را شکل داده است. البته که خلق کرد نهادهای بسیار کمی دارد که از آثار هیچکدام از متفکران تاریخی و معاصرش صیانت به عمل آورد، اما موضوع آثار اوجالان دردناک بوده و علی‌رغم اینکه افراد بسیاری حاضر به دادن جان خویش در راه آن هستند، هنوز نهادی به‌صورت اختصاصی بر روی آثار مذکور کار انجام نداده است. این امر و اسباب ماورای آن نیز موضوعی جداگانه است که باید مورد موشکافی و واکاوی قرار گرفته و به عنوان یک وظیفه بجای آورده شود.

بیش از صد جلد از آثار اوجالان وجود دارند که تاکنون هفتاد و دو مورد آن بررسی شده و نام آن‌ها به‌صورت لیستی تهیه گردیده است. سال 2019 کاتالوگی به زبان عربی از سوی «اتحادیه‌ی روشنفکران کانتون جزیره» در شمال و شرق سوریه منتشر شد و نام بیش از هفتاد تن از این کتاب‌ها در آن آمد.

امسال نیز کاتالوگی با همان هدف از طرف «مرکز نشر آثار و اندیشه‌های عبدالله اوجالان» به زبان فارسی منتشر گردید و نام هفتاد و دو کتاب در آن ذکر گردید. در هر دوی این کاتالوگ‌ها کتاب‌هایی از این لیست که به زبان عربی و فارسی منتشر شده بودند، مشخص گردیده‌اند. کار بر روی این لیست ادامه داشته و در آینده شاهد نتایج آن خواهیم بود.

ابتدای کار جنبش آزادی‌خواهی آپوئیستی و قبل از دوران تشکیل حزب کارگران کردستان، پنج بروشور و یا جزوه از طرف این جنبش به چاپ رسیده‌اند که گاه «کتاب‌های سرخوبون»[3] عنوان گردیده‌اند. این بروشورها عبارتند از:

ـ درک راه صحیح مبارزه؛ جزوه‌ای که حاوی توضیح خط‌مشی آپوئیست‌ها قبل از تشکیل رسمی حزب‌شان است.

ـ تسلیم‌شدن منجر به خیانت می‌گردد و مقاومت منجر به آزادی؛ جزوه‌ای در توضیح مبارزه‌ی بین خط‌مشی مقاومت و خط‌مشی خیانت بود که مضمون اصلی مبارزات دوران پاگیری جنبش آپوئیستی بود.

ـ درک خط‌مشی سیاسی و ایدئولوژیک ما؛ جزوه‌ای در توضیح خط‌مشی جنبش آزادی‌خواه کردستان

ـ حوادث شهر مرعش (قتل‌عام مرعش)؛ جزوه‌ای در تحلیل واقعیت و پس‌زمینه‌ی قتل‌عامی که دولت ترکیه در واکنش به توسعه‌ی جنبش آزادی‌خواه در شهر مرعش انجام داد.

ـ جبهه‌ی متحد ضد فاشیسم؛ جزوه‌ای در توضیح لزوم تشکیل جبهه‌ای متحد از طرف تمامی نیروهای آزادی‌خواه در تقابل با فاشیسمی که با کودتا در ترکیه بر سر کار آمده بود.

برخی دیگر از این نوع جزوه‌ها و متریال‌ها و مطالب به‌صورت محلی و لوکال نیز منتشر می‌شدند، اما جزوه‌های اساسی که تاکنون نیز باقی مانده و به رهنمودهای پیکار و پیکارگران تبدیل شدند، این پنج مورد بوده و تا تشکیل حزب از متریال‌های اساسی حزب بودند. سازمانی که هنوز تشکیل نشده و در سطح تدارک بود، از طریق این نوع رهنمودهای نوشتاری توانست به‌صورت منسجم عمل نموده و نتایج مهمی نیز کسب نماید که بزرگ‌ترین‌شان تشکیل حزب کارگران کردستان بود.

با نوشتن «راه انقلاب کردستان»، آثار اوجالان وارد مرحله‌ی جدیدی گشته و دوران «کتاب»هایی که آغاز گردید که تا به امروز نیز نظیر آن در تاریخ جنبش‌های کردی وجود ندارند. کتاب‌هایی که حاوی تحلیلات جامعه‌شناختی، سیاسی، فرهنگی و حتی روانشناختی بوده و همگی با هدف تحلیل مسائل و مشکلات و نشان دادن رهیافت برون‌رفت از آن‌ها و ارائه‌ی استراتژی‌ و تاکتیک‌های لازمه جهت عمل بدان به رشته‌ی تحریر درآمدند. «راه انقلاب کردستان» با ارائه‌ی تحلیلی از اوضاع جهان و کردستان و ارائه‌ی تعریفی منسجم از شیوه‌هایی که در کردستان با توسل به آن‌ها می‌توان انقلاب انجام داد، راه مبارزه و پیکاری را روشن نمود که بیست سال بر اساس آن انجام شد. تحلیلاتی که در این کتاب آمده‌اند، تاکنون نیز با قدرتی هرچه تمام‌تر قادر به روشن نمودن بسیاری از مسائل کنونی کردستان می‌باشد.

اواخر دهه‌ی هفتاد قرن بیستم و دهه‌ی هشتاد همان دهه، دوران ارائه‌ی آثاری در مورد مسائل و معضلات و مشاکل انقلاب از سوی اوجالان بود که بعد از تبیین و توضیح راه انقلاب بدان پی برده شده و یا بر سر راه انقلاب به‌صورت مانع درآمده بودند. کتاب «در باب آموزش» ناشی از احساس نیاز به آموزش اعضای حزب بود که اوجالان ارائه کرده و «مظلوم دوغان» بزرگ‌مرد و پیشاهنگ مقاومت در زندان‌های رژیم فاشیستی، آن را تصحیح و آماده کرده بود. «در باب سازماندهی» اثری ماندگار و رهنمودی بی‌نظیر در آن دوران بود که جنبش بر اساس آن سازماندهی خویش را پیش برده و تشکیلات خود را توسعه می‌داد. «نخستین سخنرانی‌ها» حاوی سخنرانی‌های عبدالله اوجالان است که هنگام سر زدن به تشکیلات خویش در سراسر شمال کردستان جهت کمیته‌ها و محافل حزب و سازمان انجام می‌داد. «نقش خشونت در کردستان» رهنمودی شد جهت مقابله به مثل در برابر فشارهای خشونت‌آمیز رژیم فاشیستی ترکیه. این‌ها دورانی بود که هنوز تصمیم به مبارزه‌ی مسلحانه گرفته نشده بود، اما عزم تمام‌عیار در مقابله به مثل با عوامل رژیم وجود داشت. «بازگشت به میهن و وظایف ما» کتابی بود در جهت توجیه بازگشت از لبنان که اعضای حزب جهت آموزش به آنجا پناه برده بودند، کتاب‌هایی همچون «مقاومت انقلابی و خیانت در کردستان» و «پیش به‌سوی آزادی» نیز رهنمودهایی در رد خیانت و لزوم توسعه‌ی مقاومت جهت سرپا ماندن جنبش. هرکدام از این کتاب‌ها حاوی تحلیلاتی تاریخی، فکری و روانشناسانه و مبارزاتی از طرف رهبری بودند که در آن دوران تنها سی و اندی سال عمر داشت! در همین دوران بود که کتاب «مسئله شخصیت در کردستان» منتشر شده و به نقطه عطفی در آثار عبدالله اوجالان تبدیل گردید.

بعد از اموری همچون آموزش و سازماندهی و دفاع مشروع، اوجالان به این نتیجه رسید که باید مسائل و مشکلات موجود در شخصیت فرد کرد به بوته‌ی نقد گذاشته شده و از آن گذار نمود تا بتوان به‌صورت صحیحی مبارزه کرده و پیروز گردید و مادامی که این مسائل حل نشوند، نمی‌توان انتظار کسب نتایج بزرگ از انقلاب نمود.

این آثار تا دورانی که پیشاهنگان جنبش تصمیم به مبارزه‌ی مسلحانه گرفتند، به رشته‌ی تحریر درآمدند. اعضای جنبش نیز در این دوران هم در زندان‌ها و هم در خارج از زندان دست به نوشت آثار بسیاری زدند که پرداختن به آن‌ها در مقال و مطلبی دیگر بامعناتر خواهد بود. همچنین در این دوران مجلات و ماهنامه‌ها و بولتن‌هایی نیز چاپ و پخش گردیدند، برخی از این مجله‌ها نیز به زبان عربی بوده و در لبنان و سوریه و سایر کشورهای عربی پخش می‌گردیدند.

پس از آغاز مبارزه مسلحانه و دهه‌ی هشتاد میلادی نیز اوجالان تمامی دروس خویش را به‌صورت کتاب درآورده و به متریال‌هایی برای آموزش کادرها و طرف‌داران حزب تبدیل می‌نمود. «گزارش سیاسی ارائه‌شده به کنگره‌ی سوم حزب کارگران کردستان» کتاب و سند بسیار مهمی است جهت تحقیق در تاریخ حزب کارگران و «شخصیت پیکارگر انقلابی در مبارزه‌ی خلقی» نیز رهنمود و پرسپکتیوی جهت کادرهای حزبی و رسیدن به شخصیت مورد نظر اوجالان جهت خودسازی حزبی می‌باشد. کتاب‌های دیگری نیز از طرف اوجالان تا سال‌های اول دهه‌ی نود چاپ و نشر شدند که همگی حاوی «تحلیلات»ی در باب مسائل انقلاب کردستان و مسائل و معضلات تشکیلات و مسائل سیاسی و شناخت دشمن و مسائلی از آن دست بودند. «سخنرانی‌های ارائه شده در اولین کنفرانس زندانیان»، تحلیلاتی در باب مقاومت در زندان‌ها، مسائل حیات در زندان و وظایف کسانی بود که از زندان آزاد شده بودند. جنبش آپوئیستی در این مورد یک وجه تمایز داشت: تفاوتی بین داخل و خارج زندان قائل نشده و معتقد بود که باید وظایف انقلابی در آنجا نیز بجای آورده شوند؛ وظایف مقاومت، در پیش گرفتن حیاتی انقلابی؛ آموزش، تحقیق و نوشتن مطالب و کار کردن بر روی جامعه از طریق کسانی که به ملاقات زندانیان می‌آمدند. این یک ویژگی منحصر به فرد جنبش آپوئیستی بود که با رهنمودهای اوجالان زندان را به عرصه‌ی مبارزه تبدیل کرده و این امر فشار بسیاری به رژیم فاشیستی می‌آورد. برعکس تصور موجود «شرایط زندان‌های ترکیه» در ابتدا بسیار دشوار بوده و زندان‌های ترکیه از مخوف‌ترین شکنجه‌گاه‌ها به حساب می‌آمدند. با مبارزه‌ی بی‌امان آپوئیست‌ها این شرایط تغییر پیدا کرد و با شروع جنگ مسلحانه در ترکیه، علی‌رغم وجود قوانین اعدام، رژیم ترکیه جسارت اعدام هیچ یک از اعضای جنبش آپوئیستی را به خود نداد. کتاب «سخنرانی‌های ارائه شده در اولین کنفرانس زندان» که با شرکت زندانیان آزاد شده برگزار شد، سند مهمی است جهت درک پروسه‌ی این مبارزه جهت تغییر زندان‌های ترکیه.

دهه‌ی نود، دوران مهمی در حوزه‌‌ی فکری اوجالان است. از طرفی اوجالان با مسائل داخلی جامعه‌ی کرد و بافت کادری تشیکلات خویش دست‌وپنجه نرم کرده و مبارزه‌ی داخلی بی‌امانی را انجام می‌داد که روز به روز نتایج آن آشکار گردیده و نه‌تنها در میان بافت کادری تشکیلات، بلکه در میان جامعه‌ی کردی نیز تغییراتی را سبب می‌گردید و از طرف دیگر دوره‌ای از مبارزات سیاسی را آغاز کرده بود که با آتش‌بس با دولت ترکیه آغاز گردیده و مجددا با شکسته شدن آتش‌بس با مبارزه‌ای دشوار سپری گردید. در بعد مبارزه‌ی داخلی «مسئله زن و خانواده» و «چگونه باید زیست؟» (جلد اول و دوم) حاوی تحلیلات مهمی در باب شخصیت زن و مرد کرد، خانواده‌ی کردی و انتقاداتی عمیق از فلسفه‌ی حیاتی کردها بود که همانگونه که انتظار می‌رفت گاه واکنش‌هایی نیز در پی داشت. این دست از تحلیلات به بنیان پیشرفت زنان در سازمان و تشکیل سازمان زنان و سپس ارتش ویژه‌ی زنان منجر شد که بنیان‌های واقعی «یگان‌های دفاع از زنان» YPJ را در انقلاب روژآوا و شمال شرق سوریه تشکیل داد؛ یگان‌هایی که به الگوی جنگ ضد داعش تبدیل شده و اسطوره‌ی مبارزات بی‌امان زنان کرد ضد تاریک‌پوشان و تاریک‌اندیشان داعش را رقم زد. بدون شک این حوزه از مبارزات اوجالان، یعنی تعریف صحیح از شخصیت زن در تاریخ، تحلیل جامعه‌ی جنسیت‌گرا، و به قول خودش کشتن شخصیت مردانه (همانگونه که در کتاب »کشتن مردانگی» در مصاحبه با ماهر سایین از روزنامه‌نگاران ترک آن را تعریف کرده بود و بازتاب وسیعی در ترکیه و اروپا یافت)، مهم‌ترین حوزه‌ی مبارزاتی فکری و عملی اوجالان بود که امروزه و در آثار اخیرش تحت نام «ژنئولوژی» (زن‌شناسی) مورد توجه جهانیان و بویژه زنان قرار گرفته و مرزهای فمینیسم را پشت سر گذاشته است. «انقلاب اجتماعی و حیات نوین» و «عشق کرد» نیز کتاب‌هایی در همین حوزه هستند که در سال‌های متفاوتی چاپ شده‌اند.

این همان حوزه‌ای است که علاقه‌مندان مبارزات زنان کرد به اقتضای منافع جهانی و خواست‌های صاحبان قدرت، عمدا و یا سهوا بدان نمی‌پردازند و تنها سعی دارند جوانب ظاهری این مبارزات را به مضمون نوشته‌ها، کتاب‌ها و فیلم‌هایی تبدیل نمایند که در آن هنر و معرفت باز هم از آنانی است که از «سایر جاها» آمده و زنان کرد با کمک آنان می‌جنگند! «تکوین ارتش زنان» نیز یکی دیگر از کتاب‌های مهم اوجالان در این حوزه است که در آن به مسائل پیش روی تشکیل ارتش زنان و توسعه‌اش می‌پردازد.
⬇️⬇️⬇️

③
در کنار این مسئله‌ی بی‌نظیر و بسیار مهم و تاریخی، اوجالان به مسائلی همچون سوسیالیسم و دین پرداخت. کتاب «اصرار بر سوسیالیسم، اصرار بر انسان بودن»، راه‌چاره‌ی جنبش‌های انقلابی چپ را بعد از فروپاشی شوروی و تصور به پایان رسیدن افکار سوسیالیستی نشان داده و «رویکرد انقلابی به مسئله‌ی دین» نیز رهنمودی بود جهت برخورد صحیح به موضوع دین که در کردستان و منطقه بسیار اهمیت دارد.

اوجالان از ابتدای دهه‌ی نود در پی آن بود که از راهی مسالمت‌آمیز مسئله‌ی کرد را حل کرده و به جنگ پایان دهد، در این راستا تلاش‌هایی عملی نیز انجام داد، اما با کشته شدن تورگوت اوزال، رییس‌جمهوری ترکیه، این امر دچار بن‌بست گردید. اوجالان معتقد بود که بعد از مرگ اوزال، ترکیه دچار بحران رهبری است و کتاب «مخاطبی می‌طلبم» جستجویی بود جهت یافتن مخاطبی برای حل مسئله‌ی کرد در ترکیه. در همین دوران بود که کتاب «مبارزه برای ایجاد حاکمیت در جنوب کردستان و موضع دموکراتیک انقلابی» را با هدف تحلیل مسائل جنوب کردستان و ارائه‌ی راه‌حلی برای آن همچون مانیفستی برای معضلات آن دوران ارائه نمود.

در همین راستا مصاحبه‌ها و گفتگوهایی با روشنفکران، سیاستمداران و روزنامه‌نگاران داشت که تحت عنوان «برگزیده مصاحبه‌ها» (در سه جلد) و «برگزیده نوشته‌ها و مقالات» (در هفت جلد) به چاپ رسیده و برخی از آن‌ها به زبان‌های عربی، آلمانی و کردی ترجمه و چاپ شدند. اینان گاه مقالات و نوشته‌هایی بودند که در مجله‌هایی با همان زبان‌ها چاپ می‌شدند. نام مستعار اوجالان در چاپ مقالات در جاهایی که مشکل قانونی وجود داشت، «علی فرات» بود و مقاله‌هایش در ترکیه نیز با این نام به چاپ می‌رسیدند. کتاب‌های اوجالان نیز گاها با تغییر اسم کتاب در ترکیه به چاپ می‌رسیدند که عموما با حکم دادگاه جمع‌آوری می‌گشتند. کتاب «جمهوری پلید» در ترکیه با نام «جمهوری الیگارشیک» به چاپ رسید و تا صدور حکم جمع‌آوری آن از طرف دادگاه که یک پروسه در نظام چاپ و نشر ترکیه است، هزاران نسخه از آن به فروش رفت. «برگزیده‌ی نامه‌ها» نیز یکی دیگر از کتاب‌های اوجالان است که حاوی نامه‌های رسمی مختلف اوجالان طی سال‌های گوناگون است.

از سایر کتاب‌های اوجالان در این دوران می‌توان به «شخصیت مبارز آپوئیست» در تبیین شخصیت مورد نیاز جهت مبارزه در کردستان و «خودسازی حزبی» در توضیح مبارزه‌ی درون‌حزبی و شیوه‌های کسب شخصیت موردنظر حزب و خودسازی جهت توانمند شدن در طول مبارزه بوده و نقش مهمی در گذار از مسائل شخصیتی و عقده‌های اجتماعی و کسب شخصیتی سالم ایفا نمود. این کتب از کتاب‌هایی هستند که افکار اصیل بومی و کردی را بازتاب داده و تحلیلاتی هستند که سعی دارند با استفاده از دستاوردهای علمی دوران ولی در عین حال به دور از تأثیر علوم اجتماعی اروپا و با افکار به روز شده‌ی شرقی و بومی پیشرفت‌هایی شخصیتی و اجتماعی را ایجاد نمایند.

سال‌های دهه‌ی نود قرن بیستم، در عین حال جهت کردها دوران تثبیت رهبریتی بود که شکل گرفته بود، اوجالان با سلسله آثار «رهبریت»، به تبیین و توضیح پدیده‌ی رهبریت در کردستان پرداخت و پایه‌های یک نهاد رهبریت را در کردستان به رشته‌ی تحریر درآورد. «رهبریت و فلسفه‌ی مبارزه»، «رهبریت و سیاست آپوئیستی»، «رهبریت و آزمون پ.ک.ک» همگی درس‌هایی بودند که با این هدف ارائه گردیدند و مورد توجه خاص جامعه‌ی کردستان قرار گرفتند. در همین دهه بود که کتاب «رهبریت و خلق»[4] که مصاحبه‌ای طولانی با «نبیل الملحم»، روزنامه‌نگار سوری بود[5]، همان موضوع را برای جهان عرب بازگویی نمود. این یکی از کتاب‌هایی است که ابتدا به زبان عربی در انتشارات «دارأخیل» یونان به چاپ رسید و سپس در سلیمانیه به زبان کردی سورانی چاپ و پخش شد و بازتاب بزرگی داشت. گریلای کرد، شهید دیاکو بختیاری (هیرش مهاباد) سال 2006 آن را از سورانی به فارسی ترجمه کرد که بعد از شهادتش در سال 2008 به چاپ رسید.

مبارزات درون‌حزبی نیز از موضوعاتی بود که یکی از مشغله‌های اوجالان به شمار می‌رفت. کاری که هم باید همانند تصفیه‌های رئال‌سوسیالیستی نمی‌بود و هم همانند لیبرالیسم راه به انعطافی نمی‌داد که دیسیپلین درون حزب را برهم زده و حزب همانند سایر سازمان‌های کردی دچار انشقاق‌ و انشعاب‌های متعدد و در نتیجه تضعیف نماید! تنها راه این امر، تبیین قوی خط‌مشی فکری‌ـ ایدئولوژیک و مبارزه‌ای فکری و روشن نمودن ابعاد این تلاش‌هایی بود که سعی داشتند حزب را از خط‌مشی خویش خارج کرده و تصفیه‌اش نمایند. کتاب‌های «پاکسازی تسویه‌گران» و «مبارزه با تسویه‌گران» هم ابعاد این تفکر را نشان داده و هم اسناد روشنی هستند جهت تحقیقات در این مورد. در کمتر حزب و یا سازمانی می‌بینیم که ابعاد مبارزات درون‌حزبی به این روشنی و وضوح در دسترس عموم قرار داشته و بر روی تحقیقات و انتقاد باز باشند.