نگال و ئێزیدخان، بهڵکو له ههر ههرێمێکی عێراق و فیدراسیۆنی باشووری کوردستان پێویست به دیموکراسی ههرێمی ههیه. ههرێمهکان، شارهکان، کۆمهڵگاکان، باوهڕه ئایینییهکان پێویسته بتوانن خۆیان بهڕێوهببهن. ئهمه پێویستییهکی چهمکی سیاسهتی دیموکراتییه. ئۆتۆنۆمییهکان (ههرێمه خۆسهرهکان) و دیموکراسییه ههرێمییهکان به واتای دابڕان نایێن، بهڵکۆ دهبنه زهمینی یهکێتییهکی بههێزتر. پێویسته ههموو هێز و لایهنی سیاسی کوردی پشتیوانی لهم داخوازییهی ئێزیدییهکان بکهن. له سهرۆی ههمووشیانهوه PDK له رووی ئهخلاقی و ویژدانی و سیاسییهوه له بهرامبهر ئهمهدا بهرپرسیاره.
گذار دموکراتیک
جهمیل بایک بۆ هاوڵاتى: عێراق و پارتى بیانهوێ بگهڕێنهوه بۆ دۆخی پێش ئابی 2014 لهشهنگالدا قابیلی قهبووڵ نییه بهشى دووهم 🆔 @GozarDemocratic
گهلی ئێزیدخان داوای خۆبهڕێوهبهری دهکهن. نایهنهوێت هیچ هێزێکی سیاسی یان حکوومهتێکی ناوهندی بهڕێوهیان ببات. ئێمه پشتگیری لهم داواکارییهی گهلی ئێزیدخان دهکهین. گوتنی “با له شهنگال دهرکهون” دێته واتای “با شهنگال خۆبهڕێوهبهری نهبێت”. واتاکهی ئهمهیه. ئهوهش گوتارێکی راست نییه. له بنهڕهتدا، ههڵوێستی راست و ویژدانی و ئهخلاقی و دیموکراتی ئهوهیه که عێراق و PDK دهست لهم جۆره خۆسهپاندنانه ههڵگرن.
هاوڵاتى: لهماوهى رابردوودا دوو کادرى پارتى کرێکارانى کوردستان(پهکهکه) له شاخى ئهزمهر له سلێمانى بوونه قوربانى؟ پێتانوایه کهسانێک ههن هاوکارى ههواڵگرى میتى تورکیان کردووه و زانیاریان پێداون؟
جهمیل بایک: مسۆگهر کهسانێک ههن که له شههادهتی ئهم ههڤاڵانهدا هاوکاری میتی تورکیایان کردووه. ئهگینا ئهنجامدانی هێرشێکی وهها مومکین نهدهبوو. ئهو ههڤاڵنه تهنیا پێنج خولهک دوای گهیشتنیان به ئهزمهر شههید دهکرێن. وادیاره ههر لهو کاتهوه که له ماڵ دهردهکهون دهکهونه ژێر چاودێری و لهگهڵ گهیشتنیان به ئهزمهڕ هێرش دهکرێته سهریان. له ههرێمی دوور له شهڕ ئهگهر به فڕۆکهی بێ فڕۆکهوان هێرش بکرێته سهر کهسێک یان شوێنێک، ئهمه زانیاری سیخوڕی ههرێمی لهپشتهوهیه. به هۆی ئهزموونی شهڕهوه دهزانین که ئهم جۆره هێرشانه چۆن دهکرێن. پێشتریش له قهندیلدا چهند ههڤاڵێکمان به هۆی زانیاری ههرێمییهوه بوونهته ئارمانجی هێرشی ئهم جۆره فڕۆکانه و شههید کراون. له بادینانیشدا هێرشی به ههمان شێوه کراون. لێکۆڵینهوهمان له سهر ئهم رووداوانه بهردهوامن و له ههندێکیاندا گهیشتووینهته ئهنجامی کۆنکرێت. ئێمه وهک بزووتنهوه ٤٧ ساڵه له ناو شهڕداین و لهنزیکهوه بهدواداچوون بۆ پهرهسهندنهکان دهکهین. لهم رووهوه له چۆنیهتی و ئهگهرهکانی کارکردنی میت لهم ههرێمانهدا ئاگادارین.
ههر گرێدراو به ئهم پرسیارهی بهڕێزتان پێویسته جهخت له سهر ئهوه بکهمهوه که میت له باشووری کوردستاندا به شێوهیهکی جیددی کاری رێکخستنی دهکات. ههندێک لهم کاره رێکخستنیانه به ئاگاداری دهزگا ئیستیخباراتییهکانی ههرێم ئهنجام دهدرێن و ههندێکیشیان به شاراوهیی دهکرێن. ههندێک خائینیش ههن که خۆیان بۆ پاره دهفرۆشن. ئهمه راستییهکی تاڵه بهڵام کهسانی وا بوونیان ههیه.
هاوڵاتى: بههۆى بۆردومانى تورکیا بۆسهر شهنگال زهردهشت شهنگالى و چهدن کهسێکى دیکه بوونه قوربانى؟ قسهتان چییه لهوبارهیهوه؟
جهمیل بایک: کۆمهڵکوژکردنی زهردهشت شهنگالی و ههڤاڵهکانی دهتوانێت چ پهیامێکی بۆ ئێمه ههبێت؟ لهوه زیاتر که پهیامێک بۆ ئێمهی تیا ههبیت، ههڕهشهیهکی ئاشکرایه دژ بهو کهسانهی که خوازیار و خهباتکاری ژیانێکی ئازاد و دیموکراتین له شهنگال.
له شهنگالدا ههندێک سیخۆڕ و خائین و خۆ فرۆش ههن
که هاوکاری دهوڵهتی تورکیا دهکهن
راسته، هێرشهکه به رێگهی فڕۆکهی جهنگی دهوڵهتی تورکیاوه پێک هات، بهڵام له شهنگالدا ههندێک سیخۆڕ و خائین و خۆ فرۆش ههن که هاوکاری دهوڵهتی تورکیا دهکهن. ئهمانهش ئهو کهسانهن که دهڵێین هۆکاری هێرشهکانی سهر شهنگال ههبوونی پ.ک.ک یه.
دهیانهوێت به ڕێگهی دهوڵهتی تورکیاوه له شهنگال بدهن بۆ ئهوهی له نێوان بهڕێوهبهرایهتی خۆسهری شهنگال و گهلی شهنگال دا ناکۆکی دروست ببێت، بۆ ئهوهی له نێوان YBŞ و گهلی شهنگالدا ناکۆکی دروست ببێت. دهیانهوێت ئهو کهسانهی که رێبازی ئایدیۆلۆژی و سیاسی رێبهر ئاپۆیان پهسند کردووه مهجبووری پاشهکشه بکرێن. گهلی شهنگال دهبێ چی بکات؟ تهسلیمی ئهو کهسانه ببێت که نهیانپاراست و تووشی جینوسایدیان کرد؟ ئهوانهی که دهیانهوێت کاریگهری رێبازی ئایدیۆلۆژی-سیاسی رێبهرئاپۆ له شهنگالدا نهمێنێت تێڕوانینی تایبهتی خۆیان ههیه بۆ گهلی ئێزیدی له شهنگال. به گوێرهی ئهم خائینانه گهلی ئێزدی وهک مهڕ و مێگهله و پێویسته کهسێک لێیان بخوڕێت. بهڵام گهلی ئێزیدی گهلێکی زانایه و دڵسۆزی ههیه بۆ ئهو کهسانهی که له جینوساید پاراستیان. به شههید کردنی زهردهشت شهنگالی ویستیان ئهو پهیامه بدهنه هاوبیرانی شههید زهردهشت که ئێوه له شهنگالدا مافی ژیانتان نییه. ئهمهش زیاتر لهوهکی که پهیامی دهوڵهتی تورکیا بێت پهیامی بهکرێگیراوهکانی تورکیایه.
هاوڵاتى: تا ئێستاش دهیان بارهگاى سهربازى تورکیا لهههرێمى کوردستاندا ههیهو دهیان کیلۆمهتر هاتونهته ناو خاکى باشوورى کوردستان؟ پارتى دیموکراتى کوردستان(PDK) به فهرمى دهڵێن بیانووهکهیان بوونى پارتى کرێکارانى
هاوڵاتى: لهماوهى رابردوودا دوو کادرى پارتى کرێکارانى کوردستان(پهکهکه) له شاخى ئهزمهر له سلێمانى بوونه قوربانى؟ پێتانوایه کهسانێک ههن هاوکارى ههواڵگرى میتى تورکیان کردووه و زانیاریان پێداون؟
جهمیل بایک: مسۆگهر کهسانێک ههن که له شههادهتی ئهم ههڤاڵانهدا هاوکاری میتی تورکیایان کردووه. ئهگینا ئهنجامدانی هێرشێکی وهها مومکین نهدهبوو. ئهو ههڤاڵنه تهنیا پێنج خولهک دوای گهیشتنیان به ئهزمهر شههید دهکرێن. وادیاره ههر لهو کاتهوه که له ماڵ دهردهکهون دهکهونه ژێر چاودێری و لهگهڵ گهیشتنیان به ئهزمهڕ هێرش دهکرێته سهریان. له ههرێمی دوور له شهڕ ئهگهر به فڕۆکهی بێ فڕۆکهوان هێرش بکرێته سهر کهسێک یان شوێنێک، ئهمه زانیاری سیخوڕی ههرێمی لهپشتهوهیه. به هۆی ئهزموونی شهڕهوه دهزانین که ئهم جۆره هێرشانه چۆن دهکرێن. پێشتریش له قهندیلدا چهند ههڤاڵێکمان به هۆی زانیاری ههرێمییهوه بوونهته ئارمانجی هێرشی ئهم جۆره فڕۆکانه و شههید کراون. له بادینانیشدا هێرشی به ههمان شێوه کراون. لێکۆڵینهوهمان له سهر ئهم رووداوانه بهردهوامن و له ههندێکیاندا گهیشتووینهته ئهنجامی کۆنکرێت. ئێمه وهک بزووتنهوه ٤٧ ساڵه له ناو شهڕداین و لهنزیکهوه بهدواداچوون بۆ پهرهسهندنهکان دهکهین. لهم رووهوه له چۆنیهتی و ئهگهرهکانی کارکردنی میت لهم ههرێمانهدا ئاگادارین.
ههر گرێدراو به ئهم پرسیارهی بهڕێزتان پێویسته جهخت له سهر ئهوه بکهمهوه که میت له باشووری کوردستاندا به شێوهیهکی جیددی کاری رێکخستنی دهکات. ههندێک لهم کاره رێکخستنیانه به ئاگاداری دهزگا ئیستیخباراتییهکانی ههرێم ئهنجام دهدرێن و ههندێکیشیان به شاراوهیی دهکرێن. ههندێک خائینیش ههن که خۆیان بۆ پاره دهفرۆشن. ئهمه راستییهکی تاڵه بهڵام کهسانی وا بوونیان ههیه.
هاوڵاتى: بههۆى بۆردومانى تورکیا بۆسهر شهنگال زهردهشت شهنگالى و چهدن کهسێکى دیکه بوونه قوربانى؟ قسهتان چییه لهوبارهیهوه؟
جهمیل بایک: کۆمهڵکوژکردنی زهردهشت شهنگالی و ههڤاڵهکانی دهتوانێت چ پهیامێکی بۆ ئێمه ههبێت؟ لهوه زیاتر که پهیامێک بۆ ئێمهی تیا ههبیت، ههڕهشهیهکی ئاشکرایه دژ بهو کهسانهی که خوازیار و خهباتکاری ژیانێکی ئازاد و دیموکراتین له شهنگال.
له شهنگالدا ههندێک سیخۆڕ و خائین و خۆ فرۆش ههن
که هاوکاری دهوڵهتی تورکیا دهکهن
راسته، هێرشهکه به رێگهی فڕۆکهی جهنگی دهوڵهتی تورکیاوه پێک هات، بهڵام له شهنگالدا ههندێک سیخۆڕ و خائین و خۆ فرۆش ههن که هاوکاری دهوڵهتی تورکیا دهکهن. ئهمانهش ئهو کهسانهن که دهڵێین هۆکاری هێرشهکانی سهر شهنگال ههبوونی پ.ک.ک یه.
دهیانهوێت به ڕێگهی دهوڵهتی تورکیاوه له شهنگال بدهن بۆ ئهوهی له نێوان بهڕێوهبهرایهتی خۆسهری شهنگال و گهلی شهنگال دا ناکۆکی دروست ببێت، بۆ ئهوهی له نێوان YBŞ و گهلی شهنگالدا ناکۆکی دروست ببێت. دهیانهوێت ئهو کهسانهی که رێبازی ئایدیۆلۆژی و سیاسی رێبهر ئاپۆیان پهسند کردووه مهجبووری پاشهکشه بکرێن. گهلی شهنگال دهبێ چی بکات؟ تهسلیمی ئهو کهسانه ببێت که نهیانپاراست و تووشی جینوسایدیان کرد؟ ئهوانهی که دهیانهوێت کاریگهری رێبازی ئایدیۆلۆژی-سیاسی رێبهرئاپۆ له شهنگالدا نهمێنێت تێڕوانینی تایبهتی خۆیان ههیه بۆ گهلی ئێزیدی له شهنگال. به گوێرهی ئهم خائینانه گهلی ئێزدی وهک مهڕ و مێگهله و پێویسته کهسێک لێیان بخوڕێت. بهڵام گهلی ئێزیدی گهلێکی زانایه و دڵسۆزی ههیه بۆ ئهو کهسانهی که له جینوساید پاراستیان. به شههید کردنی زهردهشت شهنگالی ویستیان ئهو پهیامه بدهنه هاوبیرانی شههید زهردهشت که ئێوه له شهنگالدا مافی ژیانتان نییه. ئهمهش زیاتر لهوهکی که پهیامی دهوڵهتی تورکیا بێت پهیامی بهکرێگیراوهکانی تورکیایه.
هاوڵاتى: تا ئێستاش دهیان بارهگاى سهربازى تورکیا لهههرێمى کوردستاندا ههیهو دهیان کیلۆمهتر هاتونهته ناو خاکى باشوورى کوردستان؟ پارتى دیموکراتى کوردستان(PDK) به فهرمى دهڵێن بیانووهکهیان بوونى پارتى کرێکارانى
گذار دموکراتیک
جهمیل بایک بۆ هاوڵاتى: عێراق و پارتى بیانهوێ بگهڕێنهوه بۆ دۆخی پێش ئابی 2014 لهشهنگالدا قابیلی قهبووڵ نییه بهشى دووهم 🆔 @GozarDemocratic
کوردستان(پهکهکه)، ئێوه دهڵێن چى لهوبارهیهوه؟
جهمیل بایک: ئهوانهی که دهڵێین هۆکاری هێرشهکانی دهوڵهتی تورکیا بۆ لێره و لهوێ ههبوونی پ.ک.ک یه رهوایهتی دهدهن بهم هێرشانه.
بهم شێوهیه، به زانابوون بێت یان بێ زانابوون، دهبنه ئامرازێک بۆ سیاسهتی .دوژمنکارانهی دهوڵهتی تورکیا دژ به گهلی کورد.
ههر کهسێک که تێکۆشانی ئازادی و دیموکراسی بهڕێوهببات دوژمنانی گهلی کورد هێرش دهکهنه سهری. جا ئهو کهسه چ ناسنامهیهکی ههیه زۆر گرنگ نییه. به لای دوژمنهوه گرنگ ئهوهیه که ئهو کهسه تێکۆشهری رێگای ئازادی و دیموکراسی بێت. له زۆر شوێنی باشووری کوردستان بارهگای سهربازی دهوڵهتی تورکیا دامهزراوه. ئهمانه بۆچی مۆڵهتیان پێی دراوه؟ بارهگا سهربازییهکانی دهوڵهتی تورکیا له بهعشیقا چ دهکهن؟ ئێراق دهڵێت که پێویسته ئهم بارهگایانه ههڵگیرێن، بهڵام دهوڵهتی تورکیا دهڵێت که من لێرانه دهرناکهوم. له سوریاش زۆر شوێنی داگیر کردووه، دهڵێین ئهگهر لهم شوێنانهی داگیرمان کردووه دهرکهوین پارێزگای هاتای(HATAY) له دهستمان دهچێت، تورکیامان لهدهست دهچێت. دهوڵهتی تورکیا سیاسهتی نهتهوهیی خۆی سهر له نوێ داڕشتۆتهوه. به گوێرهی ئهم سیاسهته، پاراستنی تورکیا له دهرهوهی سنوورهکانی ئهو وڵاته دهست پێدهکات.
له تورکیا زیهنییهت و دهسهڵاتێکی دژه کورد و داگیرکهر و فراوانخواز ههیه. ئهگهر پ.ک.ک ش نهبایه، بیانۆیهکی دیکهیان بۆ فراوانخوازی و داگیرکاری دهدۆزییهوه. له خۆیدا، بۆ داگیرکردنی کهرکووک و موسڵیش بیانووهکهیان ئامادهیه. گوایه هاوڕهگهزهکانیان لهوێن. له روانگهی دهوڵهتی تورکیادا کورد گهلێکه که پێویست دهکات ههرچی زووتره ههبوونی بسڕدرێتهوه.
سهبارهت به رۆژئاوای کوردستان گوتیان که ” ئێمه رێگه نادهین کۆریدۆرێکی (رێڕهو) کوردی دروست بکرێت “ و دهستیان به داگیرکاری کرد. ئهردۆغان بۆ خۆی گوتی که ” پهیمانی لۆزان بۆ ئێمه مایه شکسته و ئێمه هێشتا خاکمان له دهرهوهی میساقی میللی ماوهتهوه. “ تێناگهین، سیاسهتمهدارانی باشووری کوردستان بۆ ئهمه نابینن و ههموو هێرشهکانی دهوڵهتی تورکیا له ههموو شوێنێک دهبهستنهوه به ههبوونی پ.ک.ک وه؟ ئهو هێرشانه تهنیا له دژی پ.ک.ک نین، له دژی ههموو کوردن. هێزی جینوسایدکار بۆ ئهوهی هێرش بکاته سهر کورد بهردهوام له بیانۆیهک دهگهڕێت. دهوڵهتی تورکیا بۆ هێرشکردنه سهر لیبیاش بیانۆیهکی دۆزیوهتهوه. هۆکاری هێرشی تورکیا بۆ سهر رۆژئاوای کوردستانیش ههر دوژمنایهتی کورده. کهسێک که لهمه تێنهگات لهو دژایهتییانهی که بهرامبهر به کورد دهکرێن تێناگات. ئهوانهی که دۆست و دوژمنی خۆیان نهناسن بهردهوام تووشی شکست دهبن. ههربۆیه، هۆکاری سهرهکی هێرشهکانی دهوڵهتی تورکیا دوژمنایهتی کورد و کارهکتهری فاشیستی ئهم دهوڵهتهیه.
پێویسته ههڵوێستهکانی دهوڵهتی تورکیا
له کاتی ریفراندۆمهکهی ٢٠١٧ به بیر بهێنینهوه
لێرهدا پێویست دهکات ههڵوێستهکانی دهوڵهتی تورکیا له کاتی ریفراندۆمهکهی ٢٠١٧ به بیر بهێنینهوه. چۆن دهبێت هێزێکی سیاسی کوردی بۆ پاساوکردنی هێرشکاری بۆ سهر کورد ههمان بیانووهکانی دوژمنانی کورد دووباره بکاتهوه؟ ئهمه قابیلی قهبووڵ نییه. پێویسته هیچ سیاسهتمهدارێکی کوردی سهر له گوتارێکی وهها نهدات. دوژمنانی گهلی کورد بۆ هێرشکردنه سهر کوردان بهردهوام بیانوویهک دهدۆزنهوه. ئهم بیانووانه به گوێرهی کات و شوێن دهگۆڕدرێن بهڵام گهوههری ههموویان یهکه و ئهویش دوژمنایهتی کورده.
سەرچاوە/هاوڵاتی
🆔 @GozarDemocratic
جهمیل بایک: ئهوانهی که دهڵێین هۆکاری هێرشهکانی دهوڵهتی تورکیا بۆ لێره و لهوێ ههبوونی پ.ک.ک یه رهوایهتی دهدهن بهم هێرشانه.
بهم شێوهیه، به زانابوون بێت یان بێ زانابوون، دهبنه ئامرازێک بۆ سیاسهتی .دوژمنکارانهی دهوڵهتی تورکیا دژ به گهلی کورد.
ههر کهسێک که تێکۆشانی ئازادی و دیموکراسی بهڕێوهببات دوژمنانی گهلی کورد هێرش دهکهنه سهری. جا ئهو کهسه چ ناسنامهیهکی ههیه زۆر گرنگ نییه. به لای دوژمنهوه گرنگ ئهوهیه که ئهو کهسه تێکۆشهری رێگای ئازادی و دیموکراسی بێت. له زۆر شوێنی باشووری کوردستان بارهگای سهربازی دهوڵهتی تورکیا دامهزراوه. ئهمانه بۆچی مۆڵهتیان پێی دراوه؟ بارهگا سهربازییهکانی دهوڵهتی تورکیا له بهعشیقا چ دهکهن؟ ئێراق دهڵێت که پێویسته ئهم بارهگایانه ههڵگیرێن، بهڵام دهوڵهتی تورکیا دهڵێت که من لێرانه دهرناکهوم. له سوریاش زۆر شوێنی داگیر کردووه، دهڵێین ئهگهر لهم شوێنانهی داگیرمان کردووه دهرکهوین پارێزگای هاتای(HATAY) له دهستمان دهچێت، تورکیامان لهدهست دهچێت. دهوڵهتی تورکیا سیاسهتی نهتهوهیی خۆی سهر له نوێ داڕشتۆتهوه. به گوێرهی ئهم سیاسهته، پاراستنی تورکیا له دهرهوهی سنوورهکانی ئهو وڵاته دهست پێدهکات.
له تورکیا زیهنییهت و دهسهڵاتێکی دژه کورد و داگیرکهر و فراوانخواز ههیه. ئهگهر پ.ک.ک ش نهبایه، بیانۆیهکی دیکهیان بۆ فراوانخوازی و داگیرکاری دهدۆزییهوه. له خۆیدا، بۆ داگیرکردنی کهرکووک و موسڵیش بیانووهکهیان ئامادهیه. گوایه هاوڕهگهزهکانیان لهوێن. له روانگهی دهوڵهتی تورکیادا کورد گهلێکه که پێویست دهکات ههرچی زووتره ههبوونی بسڕدرێتهوه.
سهبارهت به رۆژئاوای کوردستان گوتیان که ” ئێمه رێگه نادهین کۆریدۆرێکی (رێڕهو) کوردی دروست بکرێت “ و دهستیان به داگیرکاری کرد. ئهردۆغان بۆ خۆی گوتی که ” پهیمانی لۆزان بۆ ئێمه مایه شکسته و ئێمه هێشتا خاکمان له دهرهوهی میساقی میللی ماوهتهوه. “ تێناگهین، سیاسهتمهدارانی باشووری کوردستان بۆ ئهمه نابینن و ههموو هێرشهکانی دهوڵهتی تورکیا له ههموو شوێنێک دهبهستنهوه به ههبوونی پ.ک.ک وه؟ ئهو هێرشانه تهنیا له دژی پ.ک.ک نین، له دژی ههموو کوردن. هێزی جینوسایدکار بۆ ئهوهی هێرش بکاته سهر کورد بهردهوام له بیانۆیهک دهگهڕێت. دهوڵهتی تورکیا بۆ هێرشکردنه سهر لیبیاش بیانۆیهکی دۆزیوهتهوه. هۆکاری هێرشی تورکیا بۆ سهر رۆژئاوای کوردستانیش ههر دوژمنایهتی کورده. کهسێک که لهمه تێنهگات لهو دژایهتییانهی که بهرامبهر به کورد دهکرێن تێناگات. ئهوانهی که دۆست و دوژمنی خۆیان نهناسن بهردهوام تووشی شکست دهبن. ههربۆیه، هۆکاری سهرهکی هێرشهکانی دهوڵهتی تورکیا دوژمنایهتی کورد و کارهکتهری فاشیستی ئهم دهوڵهتهیه.
پێویسته ههڵوێستهکانی دهوڵهتی تورکیا
له کاتی ریفراندۆمهکهی ٢٠١٧ به بیر بهێنینهوه
لێرهدا پێویست دهکات ههڵوێستهکانی دهوڵهتی تورکیا له کاتی ریفراندۆمهکهی ٢٠١٧ به بیر بهێنینهوه. چۆن دهبێت هێزێکی سیاسی کوردی بۆ پاساوکردنی هێرشکاری بۆ سهر کورد ههمان بیانووهکانی دوژمنانی کورد دووباره بکاتهوه؟ ئهمه قابیلی قهبووڵ نییه. پێویسته هیچ سیاسهتمهدارێکی کوردی سهر له گوتارێکی وهها نهدات. دوژمنانی گهلی کورد بۆ هێرشکردنه سهر کوردان بهردهوام بیانوویهک دهدۆزنهوه. ئهم بیانووانه به گوێرهی کات و شوێن دهگۆڕدرێن بهڵام گهوههری ههموویان یهکه و ئهویش دوژمنایهتی کورده.
سەرچاوە/هاوڵاتی
🆔 @GozarDemocratic
'Sonda herî mezin li gel Yarsanan bi keziya dayikê ye'
Gerîlaya #Hewraman #Aryen_Argeş: ''Di heman demê de yê ku civakê bi rêve dibin dîsa dayik in, ango zilam nabin pîr. Ji ber vê sedemê sonda herî mezin li gel Yarsanan bi keziya dayikê ye. Bêguman ev sond jî bi hêsanî nayê xwarin’’
🆔 @GozarDemocratic
Gerîlaya #Hewraman #Aryen_Argeş: ''Di heman demê de yê ku civakê bi rêve dibin dîsa dayik in, ango zilam nabin pîr. Ji ber vê sedemê sonda herî mezin li gel Yarsanan bi keziya dayikê ye. Bêguman ev sond jî bi hêsanî nayê xwarin’’
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
'Sonda herî mezin li gel Yarsanan bi keziya dayikê ye' Gerîlaya #Hewraman #Aryen_Argeş: ''Di heman demê de yê ku civakê bi rêve dibin dîsa dayik in, ango zilam nabin pîr. Ji ber vê sedemê sonda herî mezin li gel Yarsanan bi keziya dayikê ye. Bêguman ev sond…
Sonda herî mezin li gel Yarsanan bi keziya dayikê ye
Gerîlaya #Hewraman #Aryen_Argeş: ''Di heman demê de yê ku civakê bi rêve dibin dîsa dayik in, ango zilam nabin pîr. Ji ber vê sedemê sonda herî mezin li gel Yarsanan bi keziya dayikê ye. Bêguman ev sond jî bi hêsanî nayê xwarin’’
Gerîlaya Hewraman ya bi navê Aryen Argêş ku bi eslê xwe ji herêma Hewraman e. Hewraman dikeve navberê bajarên Merîwan û Sinê û bi ola Yarsanî tê naskirin. Gerîlaya Hewraman Aryen Argeş li ser ol, çand, nêzîkatiyên civakî ya ola Yarsanî axivî û got, ''Yar tê wateya heval û San tê wateyê pêşeng ango hevala pêşeng. Wek tê zanîn Yarsanî û Elewî û Êzîdî Mîtra wek xwedavenda xwe dibînin ango baweriya wan Mîtraîzm e. Di Yarsanî de tiştên herî pîroz yek jê mar e û bi taybet marên reş û spî. Dibêjin mar xwe li derdorî porê dayika Mîtra dialîne ji bo neyê jêkirin, ya din masî ye li gel me xwarina masî qedexe ye ji ber ku dema Mîtra dikeve avê ji bo xwe ji êrîşeke biparêze masî xwe li derdorê Mîtra kom dikin. Tiştê pîroz ya din tav e, ji ber her derê ronî dike û bi xêre. Dîsa di Yarsanî de agir pîroz e, ji ber germahiyê belav dike û tefandina wê qedexe ye. Heyv jî ji ber şeva ronî dike pîroz e, dîsa av xwedî pîrozahiyekî ye ji ber paqijî û zelaliyê çêdike û herî dawî jî por e, ji ber porê Mîtra dirêj bû. Di Mîtra de hinar bi kêrê nayê jêkirin bi destan jêdikin. Di alî pêşengtiya civakê de piştî dayika Mîtra kizil paşa û Sanshak vê rolê dilîzin. Şêwazeke ku ibadet pê tê kirin jî her kes kom dibin û bi ahengekî mezin li sazê didin.’’
'DAYIK, PÎR Û PÊŞENGÊN ME NE'
‘’Di çanda Yarsanî de ya zewacê keçên xwe nadin derva lê keçan jî ji derva qebûl dikin, ji bo ku ev keç jî bibe Yarsan 8 mar li derdora wê dansê dikin û pîr li ser wê dua dixwîne, hejmara 8 jî bêdawîbûnê ifade dike yanî wê heya dawî bi Yarsan be. Li gel vê mêrên ji derva nikarin bibin Yarsan. Her wekî din di çanda Yarsan de herî zêde malbat dikare 4 zarokan bîne ji bo têkiliya jin û mêr xwedî denge bê û hejmara mirovan dema zêde xirabî pêşdikeve ango têkiliyê jin û mêr xwedî pîvanek e. Dema zarok dibe 7 salî wan ferî şixulandina çekê dikin ji bo ku xwe li hemberî êrîşan biparêzin. Di çanda me de jî jin û mêr li ser hespan bi hevra dans û şer dikin. Di ola Yarsanî de bihuşt û dojeh nîne lê dema mirov ji dayik dibe digrîn û dibêjin hatiye cîhaneke xirab û dema mirov dimre şahî dikin û dibêjin ji vê cîhana xirab çû. Heger mirov baş be piştî ku bimre ew dîsa weke çîçekekê an jî darekî wê zindî bibe lê heger xirab be wê dîsa wek mirov zindî bibe. Di civaka me da rolê dayikê sereke ye. Dayik jiyanê tevahî bi rêve dibe, ev çanda ji Mîtraîzmê tê, dayika Mîtra ji bo me sembola herî bilind di ola Yarsanî da ye, ji ber vê yekê dayik jî xwedî rolekî bi vî awayî ne. Di heman demê de yê ku civakê bi rêve dibin dîsa dayik in, ango zilam nabin pîr. Ji ber vê sedemê sonda herî mezin li gel Yarsanan bi keziya dayikê ye. Bêguman ev sond jî bi hêsanî nayê xwarin’’
'PARASTINEKE PIRHÊLÎ'
‘’Rejîma Îranê ola Yarsanî wek oleke kafiran dibîne û di nav sîstemê de qedexe dike, nahêle biçin dibistanan lê bêguman di nav sîstema Yarsanan de, sîstema parastina rewa ya piralî heye, ji ber ew bi xwe perwerdeya xwe dibînin. Piştî ku mirov dighêje 10 saliya xwe parastina civaka xwe dike, li kêlek vê herêma me xwe ji dewletê qut kiriye û tiştekî ji dewletê nakire, lê belê û di serî bi riya çandiniyê ew hemû pêdiviyên xwe bi cih tînin û amûrên jiyanê bi xwe diafrînin. Mînak li gel Hewraman pêlav têne çêkirin navê wî kilaş e ew ji çerm û hiriyê bizinê çêdibe, dîsa cilê mêran navê wê çoxoranîk e ev cilekî qedîm û bi heybet e. Lê li gel jinan hemû cil bi şêweyekî ku dişibe tavê çêdikin ev jî pîrozahiya tavê diyar dike. Bê guman niha di rêjîma Îranê de tecawiz, por jêkirin û kuştina Yarsanan rewa ye lê ew zû bi zû nikarin têkevin herêmên Yarsanan’’
'BI ÊŞKENCEYÊ ŞEHÎD KIRIN'
Hê di zaroktiyê de min tevgera azadiya Kurdistanê nas kir. Jixwe herêma me ji tevgerê ne dûr bû. Bêguman weke her zarokekî Kurdan di gavên despêkê de min seresere nas dikir, lê piştî ku birayê min di sala 2014’an tevlî refên HPG'ê bû ez pir ke
Gerîlaya #Hewraman #Aryen_Argeş: ''Di heman demê de yê ku civakê bi rêve dibin dîsa dayik in, ango zilam nabin pîr. Ji ber vê sedemê sonda herî mezin li gel Yarsanan bi keziya dayikê ye. Bêguman ev sond jî bi hêsanî nayê xwarin’’
Gerîlaya Hewraman ya bi navê Aryen Argêş ku bi eslê xwe ji herêma Hewraman e. Hewraman dikeve navberê bajarên Merîwan û Sinê û bi ola Yarsanî tê naskirin. Gerîlaya Hewraman Aryen Argeş li ser ol, çand, nêzîkatiyên civakî ya ola Yarsanî axivî û got, ''Yar tê wateya heval û San tê wateyê pêşeng ango hevala pêşeng. Wek tê zanîn Yarsanî û Elewî û Êzîdî Mîtra wek xwedavenda xwe dibînin ango baweriya wan Mîtraîzm e. Di Yarsanî de tiştên herî pîroz yek jê mar e û bi taybet marên reş û spî. Dibêjin mar xwe li derdorî porê dayika Mîtra dialîne ji bo neyê jêkirin, ya din masî ye li gel me xwarina masî qedexe ye ji ber ku dema Mîtra dikeve avê ji bo xwe ji êrîşeke biparêze masî xwe li derdorê Mîtra kom dikin. Tiştê pîroz ya din tav e, ji ber her derê ronî dike û bi xêre. Dîsa di Yarsanî de agir pîroz e, ji ber germahiyê belav dike û tefandina wê qedexe ye. Heyv jî ji ber şeva ronî dike pîroz e, dîsa av xwedî pîrozahiyekî ye ji ber paqijî û zelaliyê çêdike û herî dawî jî por e, ji ber porê Mîtra dirêj bû. Di Mîtra de hinar bi kêrê nayê jêkirin bi destan jêdikin. Di alî pêşengtiya civakê de piştî dayika Mîtra kizil paşa û Sanshak vê rolê dilîzin. Şêwazeke ku ibadet pê tê kirin jî her kes kom dibin û bi ahengekî mezin li sazê didin.’’
'DAYIK, PÎR Û PÊŞENGÊN ME NE'
‘’Di çanda Yarsanî de ya zewacê keçên xwe nadin derva lê keçan jî ji derva qebûl dikin, ji bo ku ev keç jî bibe Yarsan 8 mar li derdora wê dansê dikin û pîr li ser wê dua dixwîne, hejmara 8 jî bêdawîbûnê ifade dike yanî wê heya dawî bi Yarsan be. Li gel vê mêrên ji derva nikarin bibin Yarsan. Her wekî din di çanda Yarsan de herî zêde malbat dikare 4 zarokan bîne ji bo têkiliya jin û mêr xwedî denge bê û hejmara mirovan dema zêde xirabî pêşdikeve ango têkiliyê jin û mêr xwedî pîvanek e. Dema zarok dibe 7 salî wan ferî şixulandina çekê dikin ji bo ku xwe li hemberî êrîşan biparêzin. Di çanda me de jî jin û mêr li ser hespan bi hevra dans û şer dikin. Di ola Yarsanî de bihuşt û dojeh nîne lê dema mirov ji dayik dibe digrîn û dibêjin hatiye cîhaneke xirab û dema mirov dimre şahî dikin û dibêjin ji vê cîhana xirab çû. Heger mirov baş be piştî ku bimre ew dîsa weke çîçekekê an jî darekî wê zindî bibe lê heger xirab be wê dîsa wek mirov zindî bibe. Di civaka me da rolê dayikê sereke ye. Dayik jiyanê tevahî bi rêve dibe, ev çanda ji Mîtraîzmê tê, dayika Mîtra ji bo me sembola herî bilind di ola Yarsanî da ye, ji ber vê yekê dayik jî xwedî rolekî bi vî awayî ne. Di heman demê de yê ku civakê bi rêve dibin dîsa dayik in, ango zilam nabin pîr. Ji ber vê sedemê sonda herî mezin li gel Yarsanan bi keziya dayikê ye. Bêguman ev sond jî bi hêsanî nayê xwarin’’
'PARASTINEKE PIRHÊLÎ'
‘’Rejîma Îranê ola Yarsanî wek oleke kafiran dibîne û di nav sîstemê de qedexe dike, nahêle biçin dibistanan lê bêguman di nav sîstema Yarsanan de, sîstema parastina rewa ya piralî heye, ji ber ew bi xwe perwerdeya xwe dibînin. Piştî ku mirov dighêje 10 saliya xwe parastina civaka xwe dike, li kêlek vê herêma me xwe ji dewletê qut kiriye û tiştekî ji dewletê nakire, lê belê û di serî bi riya çandiniyê ew hemû pêdiviyên xwe bi cih tînin û amûrên jiyanê bi xwe diafrînin. Mînak li gel Hewraman pêlav têne çêkirin navê wî kilaş e ew ji çerm û hiriyê bizinê çêdibe, dîsa cilê mêran navê wê çoxoranîk e ev cilekî qedîm û bi heybet e. Lê li gel jinan hemû cil bi şêweyekî ku dişibe tavê çêdikin ev jî pîrozahiya tavê diyar dike. Bê guman niha di rêjîma Îranê de tecawiz, por jêkirin û kuştina Yarsanan rewa ye lê ew zû bi zû nikarin têkevin herêmên Yarsanan’’
'BI ÊŞKENCEYÊ ŞEHÎD KIRIN'
Hê di zaroktiyê de min tevgera azadiya Kurdistanê nas kir. Jixwe herêma me ji tevgerê ne dûr bû. Bêguman weke her zarokekî Kurdan di gavên despêkê de min seresere nas dikir, lê piştî ku birayê min di sala 2014’an tevlî refên HPG'ê bû ez pir ke
گذار دموکراتیک
'Sonda herî mezin li gel Yarsanan bi keziya dayikê ye' Gerîlaya #Hewraman #Aryen_Argeş: ''Di heman demê de yê ku civakê bi rêve dibin dîsa dayik in, ango zilam nabin pîr. Ji ber vê sedemê sonda herî mezin li gel Yarsanan bi keziya dayikê ye. Bêguman ev sond…
lecanî bûm û min xwest ku ez bêhtir fêm bikim. Piştî demekê birayê min ji min ra pirtuka, ''Divê Mirov Çawa Bijî'' ya Rêberê Gelê Kurd Abullah Ocalan şand û pir bandor li ser min kir. Birayê min ji bo min mînak bû û me gelek ji hev hez dikir, kesayetekî pir sakin bû û sekna wî li hemberî jinê bi rastî bal dikişand.
Hevalên jin her digotin hevaltiya wî bi jinê re mînak e. Li kêlek vê apekî min hebû, di rejîma Îranê de fermandarek bû. Ew ji civaka me qut bibû. Êrîş bir ser mala me û malbata min de anîn, wê demê pora min jî jêkirin. Ji ber birayê min di encama kemînekê de, ku apê min amadekiribû şehîd ket, wê demê apê min gazî bavê min kir û dema em çûn birayê min şehîd neketibû lê di encama êşkenceyê de, ku lê kiribûn, şehîd ket. Ev bûyerên ku çêbûn bi min re hêrseke mezin çêkir û min xwest ez tola birayê xwe û malbata xwe bi tevlîbûna nav refên gerîlayan hilgirim’’
'PARTIYA RÊBERTÎ, ŞEHÎDAN Û JINÊ YE'
‘’Rastiya PKK'ê û rêbertiya me yekane rastî ye, ku dikare li hemberî her cure zext û desthilatdariya raweste û jêra sînorekî deyne. Ji bo vê yekê min xwest ez xwe di nav vê rastiyê de bihelînim û pê re bibim yek. Niha çîroka birayê min bi rastî zor e lê li Kurdistanê çîrokên bi vî awayî gelek in û her zarokekî Kurdan hema hema vê rewşê dijî. Ji bo vê yekê divê tekoşîneke bêhempa were meşandin. Dibe ku her kes ji jiyana van çiyayan bitirse û hesaban bike, ev rewşeke normal e lê piştî mirov tê van çiyayan û di nav komeke gerîlayan de dijî, her kêliyeke ku tu jê dereng mayî ji bi te re dibe hesretek. Di PKK’ê de hevalên ji hemû olan û netewan hene. Dema ez nû hatim van çiyayan min hinekî din alîyê ziman de zehmetî kişand ji ber ku kesek ji zimanê min fêm nekir, lê piştî ku em fêrî hevdû bûn êdî min zimanê wan fêm dikir wan jî zimanê min fêm dikirin. Ji aliyekî dî ve ew rastiya ku ez di civaka xwe da jiyam, ji alî pêşengtiya jinê de min dît ku ew bûye felsefe û artêşeke ku nayê şikandin, ji ber vê min zehmetî di fêrbûna vê sîstemê ne didît ji ber ez ne xerîbê vê bûm. Yanî bi esasî PKK partiyekî Rêbertî, şehîdan û jinê ye’’
ANF
🆔 @GozarDemocratic
Hevalên jin her digotin hevaltiya wî bi jinê re mînak e. Li kêlek vê apekî min hebû, di rejîma Îranê de fermandarek bû. Ew ji civaka me qut bibû. Êrîş bir ser mala me û malbata min de anîn, wê demê pora min jî jêkirin. Ji ber birayê min di encama kemînekê de, ku apê min amadekiribû şehîd ket, wê demê apê min gazî bavê min kir û dema em çûn birayê min şehîd neketibû lê di encama êşkenceyê de, ku lê kiribûn, şehîd ket. Ev bûyerên ku çêbûn bi min re hêrseke mezin çêkir û min xwest ez tola birayê xwe û malbata xwe bi tevlîbûna nav refên gerîlayan hilgirim’’
'PARTIYA RÊBERTÎ, ŞEHÎDAN Û JINÊ YE'
‘’Rastiya PKK'ê û rêbertiya me yekane rastî ye, ku dikare li hemberî her cure zext û desthilatdariya raweste û jêra sînorekî deyne. Ji bo vê yekê min xwest ez xwe di nav vê rastiyê de bihelînim û pê re bibim yek. Niha çîroka birayê min bi rastî zor e lê li Kurdistanê çîrokên bi vî awayî gelek in û her zarokekî Kurdan hema hema vê rewşê dijî. Ji bo vê yekê divê tekoşîneke bêhempa were meşandin. Dibe ku her kes ji jiyana van çiyayan bitirse û hesaban bike, ev rewşeke normal e lê piştî mirov tê van çiyayan û di nav komeke gerîlayan de dijî, her kêliyeke ku tu jê dereng mayî ji bi te re dibe hesretek. Di PKK’ê de hevalên ji hemû olan û netewan hene. Dema ez nû hatim van çiyayan min hinekî din alîyê ziman de zehmetî kişand ji ber ku kesek ji zimanê min fêm nekir, lê piştî ku em fêrî hevdû bûn êdî min zimanê wan fêm dikir wan jî zimanê min fêm dikirin. Ji aliyekî dî ve ew rastiya ku ez di civaka xwe da jiyam, ji alî pêşengtiya jinê de min dît ku ew bûye felsefe û artêşeke ku nayê şikandin, ji ber vê min zehmetî di fêrbûna vê sîstemê ne didît ji ber ez ne xerîbê vê bûm. Yanî bi esasî PKK partiyekî Rêbertî, şehîdan û jinê ye’’
ANF
🆔 @GozarDemocratic
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بەرەو ئاسۆ
گەریلا و زستان
بەشێک لە ژیان و تێکۆشانی گەریلا لە زستانی سەخت و دڵگیری کوردستاندا
🆔 @GozarDemocratic
گەریلا و زستان
بەشێک لە ژیان و تێکۆشانی گەریلا لە زستانی سەخت و دڵگیری کوردستاندا
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
دعوا بر سر لحاف مُلا بود! ✍ #هرمان_ریحق 🆔 @GozarDemocratic
دعوا بر سر لحاف مُلا بود!
✍ #هرمان_ریحق
نقل است شبی زمستانی و سرد ملانصرالدین در رختخوابش خوابیده بود که یکباره، صدای فریاد و غوغا از کوچه بلند شد. زن ملا که این دادوفریاد را شنید، به ملا گفت: پاشو برو بیرون و ببین چه خبراست، ملا گفت: به ما چه! بگیر بخواب. زنش گفت: یعنی چه که به ما چه؟ پس همسایگی به چه دردی میخورد؟ سروصدا ادامه پیدا کرد و ملا که میدانست بگومگو کردن با زنش فایدهای ندارد، با بیمیلی لحاف را روی دوش خود انداخت و به کوچه رفت. گویا دزدی به خانهی یکی از همسایهها رفته بود ولی صاحبخانه متوجه شده بود و دزد موفق نشده بود چیزی بردارد، دزد خود را در کوچه پنهان کرده بود و همینکه دیده بود کمکم همسایهها به خانههایشان برگشتهاند و کوچه خلوت شده، چشمش به ملا و لحاف روی دوشش افتاد. پیش خود فکر کرد از هیچی بهتراست بهطرف ملا دوید لحافش را کشید و برد و در تاریکی ازنظرها پنهان شد. ملا متضرر به خانهاش برگشت. زنش از او پرسید: این دادوفریادها چه بود و چه خبر بود؟ ملا جواب داد: هیچی، دعوا بر سر لحاف من بود و زنش متوجه شد لحافی که ملا رویش انداخته بود و با آن به کوچه رفته، نیست و دزد آن را با خود برده است.
امروزه این ضربالمثل را برای کسانی به کارمیبرند که در کاری که به آنها مربوط نیست، یا در دعوایی ساختگی، مداخله میکنند و از آن متضرر میشوند.
با پیروزی انقلاب خلقهای ایران در سال ۱۳۵۷، جریانات سیاسی و اقشار مختلف جامعه که سالها برای به ثمر نشستن این انقلاب کار و فعالیت نموده، همچنین رنجها و هزینههای سنگینی در این راه متحمل شده بودند، با غصب آن توسط روحانیون وابسته به طیف خمینی، سرکوب و به حاشیه رانده شدند. بهطوریکه حاکمیت بهتمامی به دست روحانیون مرتجع و تشنهی قدرت افتاد و آنها بهمرور تمام صداهای منتقد و مخالف را با وحشیانهترین شیوهها در حلقها خفه کردند. این حاکمیت جدید با ایجاد فضای رعب و وحشت، سرکوبهای خونین و پیدرپی مبارزان و آزادیخواهان که اوج آن به اعدامهای فلهای اواخر سال ۶۷ برمیگردد، توانست تا حدی ارکان و نهادهای خود را تثبیت و سلطه خود را تحکیم ببخشد. همچنین با این عمل، توانستند رهبران جامعه را از میان بردارند و قدرت را در دو جناح چپ و راست تثبیت کنند. چپ و راستی که ازلحاظ اصول و ماهیت هیچ تفاوتی با هم نداشتند و صرفا ازلحاظ چگونگی برخورد با بازار و اقتصاد اختلافنظر جزئی داشتند. با به وجود آوردن این دوگانه به نامهای جناح چپ و جناح راست، برگزاری انتخابات نمایشی و دستبهدست کردن قدرت در میان این دو جناح توانستند هم یک نیمچه مشروعیت درافکارعمومی خارج از کشور کسب وهم مردم را بهاحتمال تغییر در این نظام دیکتاتوری امیدوار کنند.
جامعهی ایران که با از دست دادن جوانان و مبارزان پیشاهنگش و همچنین جنگ ایران و عراق متحمل ضربهی بزرگی شده بود، در مقابل نظام استبدادی ولایت مطلقهفقیه بیسر و رهبر شده بود. اما بهمرور نسل جدید جوان و تحصیلکردهی دانشگاهی آرامآرام شکل گرفت و خود را برای مبارزه با دیکتاتوری و تمامیتخواهی نظام ولایتفقیه آماده میکرد. مردم نیک میدانستند که مسبب تمام مشکلات و سلب آزادیهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگیشان سلطنت مطلقه ولایتفقیه است و خود را برای رویارویی با کلیت نظام آماده میکردند. نسل جوان پرسشگر و تحصیلکرده آمادهی کنشگری بودند و پیشاهنگان جدید دانشگاه و جامعه که میتوانستند مردم ناراضی ایران را سازماندهی کنند و علیه سیستم حاکم شورانده و موجودیت کل نظام را با هر دو جناح چپ و راستش به خطربیاندازند، از دل جامعه و در داخل خود ایران در حال شکلگیری بود. بخشی از سران رژیم که بیشتر آنان تجربهی کار در پستهای امنیتی را داشتند (همانند؛ خاتمی، روحانی و مشاورانی همچون سعید حجاریان) این تغییرات جامعه را بهخوبی درک کرده و خطر خیزش مردم را علیه نظام بهخوبی تشخیص داده بودند، ازاینرو با طرح برخی از مطالبات مردم از زبان خود سعی در به کنترل درآوردن این پتانسیل و به خدمت گرفتن آن به نفع جناح خود کردند و با طرح شعارهایی نظیر آزادی، دموکراسی، آزادی مطبوعات، جامعهی مدنی، عدالت اجتماعی ـ سیاسی و دهها شعار دهن پرکن دیگر، توانستند پتانسیل این نارضایتی عمومی را که متوجه کل نظام بود در اختیار بگیرند. بهواسطهی آن، کاندیدای جناح رقیب، ناطق نوری که مورد حمایت شخص خامنهای بود را شکست دادند و به اسم اصلاحات و اصلاحطلبی، محمد خاتمی را به مقام ریاست جمهوری ایران رسانند. در آن برههی زمانی جامعه با پشت کردن به کاندید دلخواه رهبر جمهوری اسلامی، درواقع مخالفت شدید خود را با شخص خامنهای و سیاستهایش و اصل ولایتفقیه اعلام کردند و شکست سختی را به رهبر و جناح راست تحمیل کردند که این جناح هرگز پیش از آن قادر به پیشبینی و تحلیل آن نبودند. بعدازاین واقعه، جناح راست (که بعد از تغییر
✍ #هرمان_ریحق
نقل است شبی زمستانی و سرد ملانصرالدین در رختخوابش خوابیده بود که یکباره، صدای فریاد و غوغا از کوچه بلند شد. زن ملا که این دادوفریاد را شنید، به ملا گفت: پاشو برو بیرون و ببین چه خبراست، ملا گفت: به ما چه! بگیر بخواب. زنش گفت: یعنی چه که به ما چه؟ پس همسایگی به چه دردی میخورد؟ سروصدا ادامه پیدا کرد و ملا که میدانست بگومگو کردن با زنش فایدهای ندارد، با بیمیلی لحاف را روی دوش خود انداخت و به کوچه رفت. گویا دزدی به خانهی یکی از همسایهها رفته بود ولی صاحبخانه متوجه شده بود و دزد موفق نشده بود چیزی بردارد، دزد خود را در کوچه پنهان کرده بود و همینکه دیده بود کمکم همسایهها به خانههایشان برگشتهاند و کوچه خلوت شده، چشمش به ملا و لحاف روی دوشش افتاد. پیش خود فکر کرد از هیچی بهتراست بهطرف ملا دوید لحافش را کشید و برد و در تاریکی ازنظرها پنهان شد. ملا متضرر به خانهاش برگشت. زنش از او پرسید: این دادوفریادها چه بود و چه خبر بود؟ ملا جواب داد: هیچی، دعوا بر سر لحاف من بود و زنش متوجه شد لحافی که ملا رویش انداخته بود و با آن به کوچه رفته، نیست و دزد آن را با خود برده است.
امروزه این ضربالمثل را برای کسانی به کارمیبرند که در کاری که به آنها مربوط نیست، یا در دعوایی ساختگی، مداخله میکنند و از آن متضرر میشوند.
با پیروزی انقلاب خلقهای ایران در سال ۱۳۵۷، جریانات سیاسی و اقشار مختلف جامعه که سالها برای به ثمر نشستن این انقلاب کار و فعالیت نموده، همچنین رنجها و هزینههای سنگینی در این راه متحمل شده بودند، با غصب آن توسط روحانیون وابسته به طیف خمینی، سرکوب و به حاشیه رانده شدند. بهطوریکه حاکمیت بهتمامی به دست روحانیون مرتجع و تشنهی قدرت افتاد و آنها بهمرور تمام صداهای منتقد و مخالف را با وحشیانهترین شیوهها در حلقها خفه کردند. این حاکمیت جدید با ایجاد فضای رعب و وحشت، سرکوبهای خونین و پیدرپی مبارزان و آزادیخواهان که اوج آن به اعدامهای فلهای اواخر سال ۶۷ برمیگردد، توانست تا حدی ارکان و نهادهای خود را تثبیت و سلطه خود را تحکیم ببخشد. همچنین با این عمل، توانستند رهبران جامعه را از میان بردارند و قدرت را در دو جناح چپ و راست تثبیت کنند. چپ و راستی که ازلحاظ اصول و ماهیت هیچ تفاوتی با هم نداشتند و صرفا ازلحاظ چگونگی برخورد با بازار و اقتصاد اختلافنظر جزئی داشتند. با به وجود آوردن این دوگانه به نامهای جناح چپ و جناح راست، برگزاری انتخابات نمایشی و دستبهدست کردن قدرت در میان این دو جناح توانستند هم یک نیمچه مشروعیت درافکارعمومی خارج از کشور کسب وهم مردم را بهاحتمال تغییر در این نظام دیکتاتوری امیدوار کنند.
جامعهی ایران که با از دست دادن جوانان و مبارزان پیشاهنگش و همچنین جنگ ایران و عراق متحمل ضربهی بزرگی شده بود، در مقابل نظام استبدادی ولایت مطلقهفقیه بیسر و رهبر شده بود. اما بهمرور نسل جدید جوان و تحصیلکردهی دانشگاهی آرامآرام شکل گرفت و خود را برای مبارزه با دیکتاتوری و تمامیتخواهی نظام ولایتفقیه آماده میکرد. مردم نیک میدانستند که مسبب تمام مشکلات و سلب آزادیهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگیشان سلطنت مطلقه ولایتفقیه است و خود را برای رویارویی با کلیت نظام آماده میکردند. نسل جوان پرسشگر و تحصیلکرده آمادهی کنشگری بودند و پیشاهنگان جدید دانشگاه و جامعه که میتوانستند مردم ناراضی ایران را سازماندهی کنند و علیه سیستم حاکم شورانده و موجودیت کل نظام را با هر دو جناح چپ و راستش به خطربیاندازند، از دل جامعه و در داخل خود ایران در حال شکلگیری بود. بخشی از سران رژیم که بیشتر آنان تجربهی کار در پستهای امنیتی را داشتند (همانند؛ خاتمی، روحانی و مشاورانی همچون سعید حجاریان) این تغییرات جامعه را بهخوبی درک کرده و خطر خیزش مردم را علیه نظام بهخوبی تشخیص داده بودند، ازاینرو با طرح برخی از مطالبات مردم از زبان خود سعی در به کنترل درآوردن این پتانسیل و به خدمت گرفتن آن به نفع جناح خود کردند و با طرح شعارهایی نظیر آزادی، دموکراسی، آزادی مطبوعات، جامعهی مدنی، عدالت اجتماعی ـ سیاسی و دهها شعار دهن پرکن دیگر، توانستند پتانسیل این نارضایتی عمومی را که متوجه کل نظام بود در اختیار بگیرند. بهواسطهی آن، کاندیدای جناح رقیب، ناطق نوری که مورد حمایت شخص خامنهای بود را شکست دادند و به اسم اصلاحات و اصلاحطلبی، محمد خاتمی را به مقام ریاست جمهوری ایران رسانند. در آن برههی زمانی جامعه با پشت کردن به کاندید دلخواه رهبر جمهوری اسلامی، درواقع مخالفت شدید خود را با شخص خامنهای و سیاستهایش و اصل ولایتفقیه اعلام کردند و شکست سختی را به رهبر و جناح راست تحمیل کردند که این جناح هرگز پیش از آن قادر به پیشبینی و تحلیل آن نبودند. بعدازاین واقعه، جناح راست (که بعد از تغییر
گذار دموکراتیک
دعوا بر سر لحاف مُلا بود! ✍ #هرمان_ریحق 🆔 @GozarDemocratic
نام جناح چپ به اصلاحطلب آنها هم تغییر نام داده و خود را اصولگرا نامیدند)، انتقام این شکست را از جامعهای که ازلحاظ ذهنی و عینی تغییر پیداکرده بود و در پی کسب آزادیهای مشروع خودش برآمده بود، گرفت و با تشدید سرکوبها و دستگیریهای گسترده و ترور و کشتن کسانی که توانایی رهبری جامعهی ناراضی ایران را داشتند، در قالب قتلهای موسوم به زنجیرهای، بار دیگر جامعه را بیسر کردند. حمله به مطبوعات را تشدید و دهها روزنامه را بستند. آنها همچنین به آزادیهای نیمبند سیاسی و اجتماعی حمله کردند و جدای از ترور و کشتار، دهها تن از رهبران سیاسی و روزنامهنگاران آزاد جامعه، صدها تن دیگر را روانهی زندانها و آواره یا مجبور به خروج از کشور کردند. این در حالی بود که جناح اصلاحطلب اکثریت مجلس و دولت با پشتوانهی ۲۴ میلیون رأی را در اختیار داشتند و با شعار دفاع از آزادیهای سیاسی، اجتماعی و مدنی مردم، این میزان رأی را به دست آورده بودند؛ اما در مقابل این سرکوبها و کشتارها عملا هیچ واکنشی نداشتند و زیر چتر منویات ولایت مطلقه فقیه و هستهی مرکزی قدرت و ریلگذاریها و خطمشیهای آنها ماندند. جامعه دریافت که این شعارها و وعدههای اصلاحطلبان صرفا برای مهار انرژی جامعه و در دست گرفتن قدرت بوده و اصلاحطلبان کاری به نقض حقوق اساسی و مدنی شهروندان ندارند. با اعتراف صریح خاتمی مبنی برمتعهد بودنش به اصول جمهوری اسلامی و حفظ نظام، مردم اینک بیشتر فهمیدند که اصولگرا و اصلاحطلب درواقع دوتیغهی یک قیچی هستند که رژیم استبدادی حاکم بر ایران با توسل به آنها ریشههای جامعه را میزند. جامعه در جنگ قدرت و ساختگی مابین اصلاحطلب و اصولگرا همانند ملانصرالدین متضرر شده بود و این مهم در نارضایتیهای رادیکال ۹۶ و ۹٨ و در ادامهی آن با تحریم انتخابات، تبلور یافت و مردم با سردادن شعار اصولگرا، اصلاحطلب دیگه تمام ماجرا! باردیگرنشان داده که از کل نظام عبور کردهاند. نظامی که در طول این چهل سال حکمرانی با هر دو جناح اصلاحطلب و اصولگرایش در داخل کشور جز ویرانی، فقر، فلاکت، بیکاری لجامگسیختهی جوانان، اعتیاد، کودکان محروم از حق تحصیل، ازدیاد هرچه بیشتر تنفروشی در بازار تنفروشی داخل و حتی کشورهای همسایه همانند عراق، امارات، ارمنستان و غیره، فراگیرشان ایدز و هپاتیت در میان قشر جوان درگیر اعتیاد، خودکشی روزانه مردم جان به لب رسیده و ناامید از آینده، ارمغانی نداشته است و با سیاست خارجی مداخلهگرانه و موذیانهشان در امورات کشورهای دیگر، جز انزوای بینالمللی و ایجاد کین و نفرت خلقها، چیز دیگری به همراه نداشته است و موجب اعمال شدیدترین تحریمها علیه ملت و کشور شده است. مردم با عدم مشارکت دربازی خیمهشببازی انتصابات دورهی یازدهم مجلس شورای اسلامی ایران، به کلیت آن نه گفتند و نشان دادند که دیگر از این بازی پر از تزویر و دروغ و پرهزینه برای جامعه که از طرف جناحین جمهوری اسلامی اجرا میشود، خسته شدهاند و میخواهند از سیکل اصولگرا و اصلاحطلب خود را خارج کنند و دیگر با بنیان این نظام خودی و غیرخودی مشکل دارند و میخواهند این بنیان را براندازند. دیگر کنشگری سیاسیشان را در خیابانها و میدانهای شهرها با مبارزهای بیامان، برای برچیدن بساط نظام سلطنت مطلقه فقیه پیگیر خواهند بود و میخواهند با آگاهیرسانی، سازماندهی و پراکتیک این مهم را عملیاتی کنند. چون نیک میدانند با روی کار آمدن عوامل مجلس جدید که موردقبول آقاست، مجلس هرچه بیشتر به شعبهای از دفتر رهبری تبدیل خواهد شد و بیشتر در قعر امور قرار خواهد گرفت و سیاستهای مداخلهجویانه در عراق، لبنان، یمن، افغانستان و سایر نقاط دنیا بیشتر خواهد شد و این اقتصاد ورشکسته، ایران را هرچه بیشتر به ورطهی نابودی خواهد کشاند و دود این آتش در نیستان به چشم ملت و جامعه ایران میرود. از سوی دیگر نیز خودزنیها و تصفیهحسابهای داخلی نظام هم بیشتر شده و از طرف مجلس موردنظر آقا هرچه بیشتر به دولت فشار خواهد آمد تا زمینه را برای انتخابات ریاست جمهوری آینده آماده کند و یک سردار سپاه را بهعنوان رئیسجمهور منتخب مردم ایران از صندوقهای انتصاباتشان بیرون بیاورند و حاکمیت را هرچه بیشتر یکدست کنند.
منبع: آناتیو شمارە ٨١
www.pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
منبع: آناتیو شمارە ٨١
www.pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
ساختار فاسد، بحرانی فراسوی مظاهر قانون اساسی ✍ #رامین_گارا 🆔 @GozarDemocratic
ساختار فاسد، بحرانی فراسوی مظاهر قانون اساسی
✍ #رامین_گارا
مبحث انتخابات در نظام ايران به قانون اساسی ضددموكراتيك بازمیگردد. قوانين نظام آبشخور ستم ملی عليه مليتهايی است كه بطور اخص در چهار دهه گذشته با «مهندسی زور» فرمهای دولت و قدرت بهصورت نهادينگی خشونت عريان بر جامعه تحميلگشته است. دراين ميان، قوانين زنستيزانه چنان بدشگون محك خورده كه زنجيرهای زنگار گرفته از عقليتهای نظام را در قالبهای خشك و خشن نهادهای زورمدار محسوسگردانده است.
يكدستسازی قانون اساسی در راستای شئونات نظام ستم و مظاهر ظالمانه استبداد دينی سبقهی غالب ماهيت كورپوراتيستی نظام تئوكراتيك است و بهمنزلهی قوانين الهی به خورد جامعه داده میشود. در اوايل انقلاب، رفراندم جمهوری اسلامی ايران در سال ۱۳۵۸ با توسل به زور و حيله برگزار گرديد. پس از اتمام رفراندم و اعلام نتايج قطعی، خمينی در جمع متصديان دستگاه قدرت خود گفت: «كجای دنيا به زور يك انسان معلول را روی ويلچر پای صندوق انتخابات میآورند؟ كجای دنيا با اجبار و زور فردی را مجبور به دادن رأی میكنند؟» اين اعترافات كه پس از چهار دهه فايل ويديویی آن از صداوسيما و رسانههای فارسیزبان اروپا پخش شد، چهرهی مفلوك نظام را افشا ساخت. در همان ابتدا، سپاه بهعنوان ابزار دست شورای انقلاب كه نهادی كودتاگر عليه انقلاب بود، سكان را در دست گرفت و با مهندسی اجتماعی سرنوشت خلق را در قانون اساسی هموژن رقم زد. رژيم در بدو كار، نوع نظام(جمهوری اسلامی) را در همهپرسی تعيين نمود سپس انتخابات خبرگان قانون اساسی بعنوان تدوينگر پيشنويش قانون اساسی و پس از آن همهپرسی قانون اساسی تصويب شد و با عبور از فيلترينگ خبرگان به همهپرسی گذاشته شد. در همهپرسی بهصورت ضددموكراتيك تنها گزينه «جمهوری اسلامی» كه دارای محتوايی مبهم بود، به رأی گذاشته شد و اتفاقا مورد انتقاد شديد هم قرارگرفت زيرا مطلقا به ايدئولوژی «ولايت فقيه» وابسته گردانده شد و نه ملت. در اوايل آن مقطع ميان چپگرايان و اسلامگرايان بر سر پيشنويس قانون اساسی مبنی براينكه آيا بايد دين از سياست جدا باشد و اين موضوع كه «جمهوری اسلامی باشد يا دموكراتيك»، مناقشههای تندی صورت گرفت. پایان مناقشات در مسير هموژنسازی با تأسيس «مجلس خبرگان» پايان يافت و اين مجلس با انطباق مضامين قوانين با شرع عينيت مطلق ولايی به قانون اساسی داد. مشاجرات اوايل بر سر اين بود كه مجلس مؤسسان چند صدنفری راهاندازی شود يا مجلس خبرگان و نظر خمينی «مجلس خبرگان» بود. او فرم مؤسسان را غربی تلقی كرد. احمد مفتیزاده، رهبر اهل سنت استان كوردستان نيز مجلس مؤسسان را «مردمسالاری مردمفريب» خواند و از مجلس خبرگان دفاع كرد. احزاب چپ، ملیگرا، دينجدايیگرا و ليبرال درانتخابات شكست خوردند و قانون اساسی عملا توسط روحانيون تدوين گرديد و اسلامیتر شد. سهچهارم مردم در اين همهپرسی شركت كردند و گروههای بسیاری به تئوكراتيزه كردن قانون اساسی معترض شدند. در انتها انحصارگرايان و ارتجاعطلبان سلطه يافتند و ديگر مشخص بود كه با تقلبات انتخاباتی سپاه پاسداران در حوزههای رأیگيری، محتوای قانون اساسی نظام چه خواهد بود؟
در قانون انتخابات كه بصورت مواد ولايی آمده، نظارت استصوابی شورای نگهبان شرط است و نامزد فقط با تأييد صلاحيت از سوی اين شورا حق كانديداتوری دارد. جنبه كاريكاتوريزه قانون اين است كه «درصورتی كه دو يا چند كانديد آرای مساوی كسب كردند به حكم قرعهكشی، فرد برنده مشخص خواهد شد».
عنوان «جمهوری اسلامي ايران» بدان معناست كه همه محتوای قانون اساسی و كل نهادها و پستهای مديريتی بايد اسلامی باشد و عنوان «ايران» هم به معنای بیتوجهی به مليتهای متنوع بهعنوان ملت درجه دو در نظام است. در مادهی اصلاحی ۳/۳/۱۳۹۵ قانون اساسی در مورد فرد كانديد آمده كه بايد «اعتقاد و التزام عملی به اسلام» و همچنين «التزام عملی به نظام مقدس جمهوری اسلامی ايران»، «وفادار به اصل مترقی ولايت مطلقهی فقيه باشد». در مادهی سیام قانون انتخابات، اشخاص ذيل از حق داوطلبشدن نمايندگی مجلس محرومند؛ «وابستگان تشكيلاتی و هواداران احزاب، سازمانها و گروههايی كه غيرقانونی بودن آنها از سوی مقامات صالحه اعلام شده است» و«كسانی كه به جرم اقدام عليه جمهوری اسلامی ايران محكوم شدهاند». بررسی «سوابق سياسی» از سوی نظام و دستگاههای فشار آن بصورت اهرم فشار عليه كسانی بكارگرفته میشود كه با نظام مخالف و يا معترض و منتقد به آن باشند. در اين رويه كه بهصورت «عقيدتی-سياسی» برخورد میشود، کسانیکه منتسب به جريانهای مبارز مليتهای كورد، آذری، بلوچ و غيره باشد نمیتوانند داوطلب انتخابات باشد و نهتنها رد صلاحيت میشود بلكه دستگاههای قضايی و جزايی حق دارند وی را دستگير و به زندان محكوم نمايند.
چهبسا مخالفت مجلس ايران با موضوع افزايش مشار
✍ #رامین_گارا
مبحث انتخابات در نظام ايران به قانون اساسی ضددموكراتيك بازمیگردد. قوانين نظام آبشخور ستم ملی عليه مليتهايی است كه بطور اخص در چهار دهه گذشته با «مهندسی زور» فرمهای دولت و قدرت بهصورت نهادينگی خشونت عريان بر جامعه تحميلگشته است. دراين ميان، قوانين زنستيزانه چنان بدشگون محك خورده كه زنجيرهای زنگار گرفته از عقليتهای نظام را در قالبهای خشك و خشن نهادهای زورمدار محسوسگردانده است.
يكدستسازی قانون اساسی در راستای شئونات نظام ستم و مظاهر ظالمانه استبداد دينی سبقهی غالب ماهيت كورپوراتيستی نظام تئوكراتيك است و بهمنزلهی قوانين الهی به خورد جامعه داده میشود. در اوايل انقلاب، رفراندم جمهوری اسلامی ايران در سال ۱۳۵۸ با توسل به زور و حيله برگزار گرديد. پس از اتمام رفراندم و اعلام نتايج قطعی، خمينی در جمع متصديان دستگاه قدرت خود گفت: «كجای دنيا به زور يك انسان معلول را روی ويلچر پای صندوق انتخابات میآورند؟ كجای دنيا با اجبار و زور فردی را مجبور به دادن رأی میكنند؟» اين اعترافات كه پس از چهار دهه فايل ويديویی آن از صداوسيما و رسانههای فارسیزبان اروپا پخش شد، چهرهی مفلوك نظام را افشا ساخت. در همان ابتدا، سپاه بهعنوان ابزار دست شورای انقلاب كه نهادی كودتاگر عليه انقلاب بود، سكان را در دست گرفت و با مهندسی اجتماعی سرنوشت خلق را در قانون اساسی هموژن رقم زد. رژيم در بدو كار، نوع نظام(جمهوری اسلامی) را در همهپرسی تعيين نمود سپس انتخابات خبرگان قانون اساسی بعنوان تدوينگر پيشنويش قانون اساسی و پس از آن همهپرسی قانون اساسی تصويب شد و با عبور از فيلترينگ خبرگان به همهپرسی گذاشته شد. در همهپرسی بهصورت ضددموكراتيك تنها گزينه «جمهوری اسلامی» كه دارای محتوايی مبهم بود، به رأی گذاشته شد و اتفاقا مورد انتقاد شديد هم قرارگرفت زيرا مطلقا به ايدئولوژی «ولايت فقيه» وابسته گردانده شد و نه ملت. در اوايل آن مقطع ميان چپگرايان و اسلامگرايان بر سر پيشنويس قانون اساسی مبنی براينكه آيا بايد دين از سياست جدا باشد و اين موضوع كه «جمهوری اسلامی باشد يا دموكراتيك»، مناقشههای تندی صورت گرفت. پایان مناقشات در مسير هموژنسازی با تأسيس «مجلس خبرگان» پايان يافت و اين مجلس با انطباق مضامين قوانين با شرع عينيت مطلق ولايی به قانون اساسی داد. مشاجرات اوايل بر سر اين بود كه مجلس مؤسسان چند صدنفری راهاندازی شود يا مجلس خبرگان و نظر خمينی «مجلس خبرگان» بود. او فرم مؤسسان را غربی تلقی كرد. احمد مفتیزاده، رهبر اهل سنت استان كوردستان نيز مجلس مؤسسان را «مردمسالاری مردمفريب» خواند و از مجلس خبرگان دفاع كرد. احزاب چپ، ملیگرا، دينجدايیگرا و ليبرال درانتخابات شكست خوردند و قانون اساسی عملا توسط روحانيون تدوين گرديد و اسلامیتر شد. سهچهارم مردم در اين همهپرسی شركت كردند و گروههای بسیاری به تئوكراتيزه كردن قانون اساسی معترض شدند. در انتها انحصارگرايان و ارتجاعطلبان سلطه يافتند و ديگر مشخص بود كه با تقلبات انتخاباتی سپاه پاسداران در حوزههای رأیگيری، محتوای قانون اساسی نظام چه خواهد بود؟
در قانون انتخابات كه بصورت مواد ولايی آمده، نظارت استصوابی شورای نگهبان شرط است و نامزد فقط با تأييد صلاحيت از سوی اين شورا حق كانديداتوری دارد. جنبه كاريكاتوريزه قانون اين است كه «درصورتی كه دو يا چند كانديد آرای مساوی كسب كردند به حكم قرعهكشی، فرد برنده مشخص خواهد شد».
عنوان «جمهوری اسلامي ايران» بدان معناست كه همه محتوای قانون اساسی و كل نهادها و پستهای مديريتی بايد اسلامی باشد و عنوان «ايران» هم به معنای بیتوجهی به مليتهای متنوع بهعنوان ملت درجه دو در نظام است. در مادهی اصلاحی ۳/۳/۱۳۹۵ قانون اساسی در مورد فرد كانديد آمده كه بايد «اعتقاد و التزام عملی به اسلام» و همچنين «التزام عملی به نظام مقدس جمهوری اسلامی ايران»، «وفادار به اصل مترقی ولايت مطلقهی فقيه باشد». در مادهی سیام قانون انتخابات، اشخاص ذيل از حق داوطلبشدن نمايندگی مجلس محرومند؛ «وابستگان تشكيلاتی و هواداران احزاب، سازمانها و گروههايی كه غيرقانونی بودن آنها از سوی مقامات صالحه اعلام شده است» و«كسانی كه به جرم اقدام عليه جمهوری اسلامی ايران محكوم شدهاند». بررسی «سوابق سياسی» از سوی نظام و دستگاههای فشار آن بصورت اهرم فشار عليه كسانی بكارگرفته میشود كه با نظام مخالف و يا معترض و منتقد به آن باشند. در اين رويه كه بهصورت «عقيدتی-سياسی» برخورد میشود، کسانیکه منتسب به جريانهای مبارز مليتهای كورد، آذری، بلوچ و غيره باشد نمیتوانند داوطلب انتخابات باشد و نهتنها رد صلاحيت میشود بلكه دستگاههای قضايی و جزايی حق دارند وی را دستگير و به زندان محكوم نمايند.
چهبسا مخالفت مجلس ايران با موضوع افزايش مشار
گذار دموکراتیک
ساختار فاسد، بحرانی فراسوی مظاهر قانون اساسی ✍ #رامین_گارا 🆔 @GozarDemocratic
كت سياسی زنان، بيش از همه نشانگر ضددموكراتيك بودن قانون اساسی مردسالار و تئوكراتيك نظام است كه با هرگونه توسعهيافتگی ضديت میكند. در مجلس دهم تنها هفده زن بهعنوان نماينده حضور دارند كه اين ميزان نسبت به ساير كشورهای اسلامی نازلتر و ارتجاعیتر است. در دولت روحانی وعدهی اختصاص سهميهی سی درصدی پستهای مديريتی به زنان داده شد که آن هم رعايت نگرديد. لذا زنان در مشاركت سياسی دستشان كوتاه است. قوانين ايران در اعطای فرصتهای شغلی، اجتماعی و سياسی به زنان بسيار ظالمانه عمل نموده و نظام ولايی مردسالار را سلطهگرتر ساخته است. حتی شرط لازم جهت انتخاب زنان بهمثابه اعضای مجلس خبرگان، «اشراف بر مسائل حوزوی و اجتهاد» است و تاكنون زنان در چهل سال گذشته هيچ نقشی در تعيين رهبر ايران و نظارت بر اعمال او ندارند.
در ايران كنونی از نظر فقهی ـ شرعی و قانونی هيچ مانعی در اين زمينه وجود ندارد اما به دلیل سیاسی و به شدت مردسالار بودن مقاصد نظام ولايی، تاكنون به سنگاندازی در مسير پيشرفت و حضور زنان اقدام نموده است. رژيم از باب شدن كانديداتوری زنان در خبرگان رهبری نظام، هراس دارد. مطابق اصل ۱۱۵ قانون اساسی «رئيسجمهور بايستی از ميان رجال مذهبی و سياسی انتخاب شود» اما به زن و يا مرد بودن او اشارهای نشده، لذا مفهوم «رجل سياسی» درخصوص زنان و مشاركتشان به موضوع بحث كاريكاتوريزه ديگر مبدل گشته است. مردسالاری بیرحم به هيچ قانون اساسی متكثری نياز ندارد چون در كل، عقليت و ذهنيت بیمار، ساختار نظام را فاسد نموده است.
با توجه به این موضوعات، در غايت كار آنچه محرز گرديد «فاسد بودن ساختار» است. بحران و فساد نظام جمهوری اسلامی ايران، ساختاری است. در اين ساختار يونيتر، ملیگرا، فاشيست و دولتـ ملتگرايانه، جايی برای «حكومتهای خودمدير محلی ملتهای غيرفارس، ايالات اتونوم دمكراتيزه، حقوق فرهنگی (زبان، مذهب، تاريخ و …) ملتهای كورد، بلوچ، عرب، آذریي و غيره» وجود ندارد و مدلهای فدراليستی و كنفدراليستی را برنمیتابد. با توجه به ساختاری بودن بحران و فساد نظام، ديگر بحث بر سر اينكه قانون اساسی ايران چه ماهيت و محتوايي دارد، بيهوده است. ساختار فاسد و بحرانی در واقع يك چيستی فراسوی مقولهی «قانون اساسی» میباشد. اين ساختار آلوده حتی با «ماهيت متناقضنمای خود تعارض تخاصمی» دارد كه به هر طريق غايت اين طريق ناصواب به جنگ و يا فروپاشی درونی ختم خواهد شد. بنابراين چون ساختار بهشدت يونيتر و ضددموكراتيك است، مقولهی انتخابات تنها يك «نمايش سياسی مزورانه» و تلاش مذبوحانهی رژيم برای زدن ماسك مدنی بر چهرهی ظالمانه نظام است. بررسی تنها موضوع «مسئلهی كورد» كه يكی از مسائل بنيادين و مدام بحرانزا در ايران است، نمايانگر خودكامه بودن ساختار «نفی و انكارگر» نظام است كه بهصورت «ملت سپاهسالار» تمامی قوانين خشن خود را جهت حذف فيزيكی و فرهنگی خلق كورد بهدست سپاه پاسداران اجرايی میكند.
اين رويهی «خشكآئين» رهبران حاکمیت ایران با تركتازی «اصولگرايان افراطی» موجب شده كه جز دورهی احمدینژاد، سایر دورههای رياست جمهوری بهصورت دول معترض و ضدونقيض با حدود اختيارات رهبری مستبد نظام، ظهور كنند كه البته عاقبت درافتادن احمدینژاد با نظام را بهچشم خود ديديم. دولت رفسنجانی، دولت اصلاحات خاتمی و دولت روحانی هرسه بهصورت دملهای ناشی از تعارضات شديد داخلی نظام سربرآوردند و اعتراضات ضدنظام را مكررا تشديد نمود. تظاهرات سال ۱۳۸۸ چنان شديد بود كه اساسا وجود قانون اساسی مستبدانه را زيرسؤال برد و پيشزمينهی قيامهای متوالی موسوم به «بهار عربی» گرديد. قيامهای مردمی دیماه ۹۶ و آبانماه ۹۸ بهصورت راديكال و مستمر صورت گرفت و دولت ناچار است در نهايت «يا قانون اساسی را تغيير و دموكراتيزه گرداند» يا «جنگ و فروپاشی گريزناپذير خواهد شد».
در ايران كنونی از نظر فقهی ـ شرعی و قانونی هيچ مانعی در اين زمينه وجود ندارد اما به دلیل سیاسی و به شدت مردسالار بودن مقاصد نظام ولايی، تاكنون به سنگاندازی در مسير پيشرفت و حضور زنان اقدام نموده است. رژيم از باب شدن كانديداتوری زنان در خبرگان رهبری نظام، هراس دارد. مطابق اصل ۱۱۵ قانون اساسی «رئيسجمهور بايستی از ميان رجال مذهبی و سياسی انتخاب شود» اما به زن و يا مرد بودن او اشارهای نشده، لذا مفهوم «رجل سياسی» درخصوص زنان و مشاركتشان به موضوع بحث كاريكاتوريزه ديگر مبدل گشته است. مردسالاری بیرحم به هيچ قانون اساسی متكثری نياز ندارد چون در كل، عقليت و ذهنيت بیمار، ساختار نظام را فاسد نموده است.
با توجه به این موضوعات، در غايت كار آنچه محرز گرديد «فاسد بودن ساختار» است. بحران و فساد نظام جمهوری اسلامی ايران، ساختاری است. در اين ساختار يونيتر، ملیگرا، فاشيست و دولتـ ملتگرايانه، جايی برای «حكومتهای خودمدير محلی ملتهای غيرفارس، ايالات اتونوم دمكراتيزه، حقوق فرهنگی (زبان، مذهب، تاريخ و …) ملتهای كورد، بلوچ، عرب، آذریي و غيره» وجود ندارد و مدلهای فدراليستی و كنفدراليستی را برنمیتابد. با توجه به ساختاری بودن بحران و فساد نظام، ديگر بحث بر سر اينكه قانون اساسی ايران چه ماهيت و محتوايي دارد، بيهوده است. ساختار فاسد و بحرانی در واقع يك چيستی فراسوی مقولهی «قانون اساسی» میباشد. اين ساختار آلوده حتی با «ماهيت متناقضنمای خود تعارض تخاصمی» دارد كه به هر طريق غايت اين طريق ناصواب به جنگ و يا فروپاشی درونی ختم خواهد شد. بنابراين چون ساختار بهشدت يونيتر و ضددموكراتيك است، مقولهی انتخابات تنها يك «نمايش سياسی مزورانه» و تلاش مذبوحانهی رژيم برای زدن ماسك مدنی بر چهرهی ظالمانه نظام است. بررسی تنها موضوع «مسئلهی كورد» كه يكی از مسائل بنيادين و مدام بحرانزا در ايران است، نمايانگر خودكامه بودن ساختار «نفی و انكارگر» نظام است كه بهصورت «ملت سپاهسالار» تمامی قوانين خشن خود را جهت حذف فيزيكی و فرهنگی خلق كورد بهدست سپاه پاسداران اجرايی میكند.
اين رويهی «خشكآئين» رهبران حاکمیت ایران با تركتازی «اصولگرايان افراطی» موجب شده كه جز دورهی احمدینژاد، سایر دورههای رياست جمهوری بهصورت دول معترض و ضدونقيض با حدود اختيارات رهبری مستبد نظام، ظهور كنند كه البته عاقبت درافتادن احمدینژاد با نظام را بهچشم خود ديديم. دولت رفسنجانی، دولت اصلاحات خاتمی و دولت روحانی هرسه بهصورت دملهای ناشی از تعارضات شديد داخلی نظام سربرآوردند و اعتراضات ضدنظام را مكررا تشديد نمود. تظاهرات سال ۱۳۸۸ چنان شديد بود كه اساسا وجود قانون اساسی مستبدانه را زيرسؤال برد و پيشزمينهی قيامهای متوالی موسوم به «بهار عربی» گرديد. قيامهای مردمی دیماه ۹۶ و آبانماه ۹۸ بهصورت راديكال و مستمر صورت گرفت و دولت ناچار است در نهايت «يا قانون اساسی را تغيير و دموكراتيزه گرداند» يا «جنگ و فروپاشی گريزناپذير خواهد شد».
گذار دموکراتیک
ساختار فاسد، بحرانی فراسوی مظاهر قانون اساسی ✍ #رامین_گارا 🆔 @GozarDemocratic
در يك نظرسنجی در تهران درخصوص «رغبت مردم برای مشاركت در انتخابات دوره يازدهم مجلس و خبرگان» مشخص شد ۷۴ درصد از شهروندان تمايلی به شركت در انتخابات ندارند و معترض سياستهای سركوبگرانهی نظام هستند. دراين ميان، احزاب كوردی انتخابات را تحریم كردند و با توجه به اينكه در دورهی پیشین انتخابات رياستجمهوری، دراین انتخابات هم به زنجيره اعتراضات و مخالفتهای خود هم پيش از انتخابات و هم پس از آن ادامه دادند. مطالبهی دموكراتيك كوردها صرفاً تغيير قانون اساسی ايران به «قانون اساسی دموكراتيك» و پذيرش «خودمديريتی دمكراتيك» و ايالتی شدن فرم مديريت است. البته بايد اذعان داشت كه رهيافت راديكال برای تحول نظام ایران، محدود به مقولهی تغيير در «قانون اساسیي» نيست و چون قانون همهچيز نيست، لذا با توجه به رفتار سركوبگرانهی رژيم در راستای حذف فرهنگی و انكار هويت سياسی، شرافتمندانهترين رهيافت، مبارزهی دموكراتيك سياسی، ايدئولوژيك، مدنی و اجتماعی است. چهبسا تاكنون تهران در رويارويي با مسئلهی كورد، راهكار جنگ و ستيز رهيافت دموكراتيك تغيير قانون اساسي و به رسميتشناختن هويت كوردی، ترجيح داده است. بنابراين ساختار آن بهشدت اليگوپولی(رقابت كامل برسر قدرت) و مونوپولی(انحصار كامل قدرت و اقتصاد) است. اين ساختار كژدارمريض ضدملتها صرفا بر دامنهی ستيزجویی عليه ملتهای متنوع و متكثر ايران میافزايد و تمامی فرصتهای دموكراتيك و صلحجويانه را به تهديد نسلكشی مبدل میگرداند كه صدالبته قانون اساسی به اين جنون نظامی با تساهل اجازه میدهد.
منبع: آلترناتیو شمارە ٨١
www.pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
منبع: آلترناتیو شمارە ٨١
www.pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
Forwarded from اتچ بات
TOLA ROJDA WÊ Bİ DEHHEZARAN TEVLÎBÛYÎN BE
📝#Zeyineb_garzan
Hîn bûyer çêdibin ku mirov nikare bi tu şêwazan binav bike. Tenê dicemide. Ji ber ku bûyer ewqas ji derveyî mirovatiyêye ku mejiyê te qebûl nake. Lê ev hêste di kesên ku xwedî wijdan û exlaqde tên hîskirin. Gelo eger ev kes an jî hêz ji exlaq ji huqûq ji qûralên mirovatiyê nesîbê xwe negirtibin wê çibe ? Teybet jî eger rewş rewşa şerê germ be ev hêza bê exlaq wê çi bike? Eger dewletek xwedî dîrok be, xwedî rabirdûyekê be rewş çi dibe bila bibe wê di şerde hîn qûralan berçav bigire. Lê eger ev hêz ji komên çeteyan pêk hatibin wê demê tu qural û qaideyan nasnake. Dewleta tirk ji wan dewletan an jî rêxistina çeteyan yêke ku di şerde tu exlaq nasnakeye. Şerê ku bi tevgera azadiya Kurdistanê re dike de pir caran gerîllayan azadiyê bi rêbazên derveyî mirovatiyêve hatin qetilkirin. Di rojên dawîde rewşek qewimî ku ne rih ne mejî ne dil, ne wijdan ne jî exlaqa mirovatiyê ev rewşe qebûl nekir û heta dawî lenet kir. Gerîlla Rojda Cûdî di encama operasyonek li Amedê hatî lidarxistin de hat şehitkirin. Lê piştre tiştên ku derketinî holê qirêjiya dewleta tirk careke din datîna holê. Dewleta tirk a faşîst careke din rûyê xwe ê vehşî derxistibû holê. Gerîlla Rojda bi awayek ku serê wê hatî jêkirin hatibû kefenkirin û ji bo ku neyê fêmkirin jî bî laylonên reşve cihê serî hatibû tujekirin.
Rojda bi porê xwe ê ku heta şûtikê dirêj û reş, bi rûyê xwe ê xweşik ve di mejiyê mirovatiyê de cih kir. Rojda ji bo geleke ku dixwestin ji dîrokê sîl bikin, tune bikin tekoşîn dikir. Ne tenê ji bo gelê Kurd ji bo azadiya tevahî mirovatiyê şer dikir. Ji bo dîroka jinan a windabûyî têdikoşiya. Ji bo ku ji ciwanan re pêşerojek baş bi afirîne şer dikir. Ji milê din dewleta faşist dagirker a tirk ku destpêkê li ser Kurdên azadîxwaz piştre jî li ser tevahî gelên azadîxwaz her cûre şerê bê exlaq dimeşîne, ji bo ku ciwanên Kurd jehr bike her cûre lîstokan dilîze, rola jin a pêşengtî re tehemûl nake û ji bo ku bikeve pêşiya viya her cûre hewldanan dide heye. Pêkanînên li ser Rojda hatî kirin ji hêla ciwanên Kurd ve nayê ji bîrkirin. Îro bi hezaran keç û xortên ku van rewşan qebûl nakin û li dijî pergala heyî derdikevin û riya azadiyê hildibijêrin hene.
Dewleta tirk a dagirker û çeteyên wê, wê hesaba pêkanînên li ser gerîllayên azadiya kurdistanê ku di tu ol, netew, wicdan, exlaqande cihê wê tineye teqez bide. Çawa ku bersiva pêkanînên li ser gerîlla Ekin Wan wek bi dehhezaran tevlîbûyîn hatibe dayîn wê bersiva pêkanînên li ser gerîlla Rojda jî bi dehhezar tevlîbûyîna ciwanên ku bi hêrsa tolrakirina rojda ve tijine çêbibe. Wê li her çar perçeyên kurdistanêde li dijî viya li ser yêk xalê hevbeşbûyîn çêbibe. Li dijî vê vehşetê bêdeng nemayîn.
www.kjar.online
🆔 @GozarDemocratic
📝#Zeyineb_garzan
Hîn bûyer çêdibin ku mirov nikare bi tu şêwazan binav bike. Tenê dicemide. Ji ber ku bûyer ewqas ji derveyî mirovatiyêye ku mejiyê te qebûl nake. Lê ev hêste di kesên ku xwedî wijdan û exlaqde tên hîskirin. Gelo eger ev kes an jî hêz ji exlaq ji huqûq ji qûralên mirovatiyê nesîbê xwe negirtibin wê çibe ? Teybet jî eger rewş rewşa şerê germ be ev hêza bê exlaq wê çi bike? Eger dewletek xwedî dîrok be, xwedî rabirdûyekê be rewş çi dibe bila bibe wê di şerde hîn qûralan berçav bigire. Lê eger ev hêz ji komên çeteyan pêk hatibin wê demê tu qural û qaideyan nasnake. Dewleta tirk ji wan dewletan an jî rêxistina çeteyan yêke ku di şerde tu exlaq nasnakeye. Şerê ku bi tevgera azadiya Kurdistanê re dike de pir caran gerîllayan azadiyê bi rêbazên derveyî mirovatiyêve hatin qetilkirin. Di rojên dawîde rewşek qewimî ku ne rih ne mejî ne dil, ne wijdan ne jî exlaqa mirovatiyê ev rewşe qebûl nekir û heta dawî lenet kir. Gerîlla Rojda Cûdî di encama operasyonek li Amedê hatî lidarxistin de hat şehitkirin. Lê piştre tiştên ku derketinî holê qirêjiya dewleta tirk careke din datîna holê. Dewleta tirk a faşîst careke din rûyê xwe ê vehşî derxistibû holê. Gerîlla Rojda bi awayek ku serê wê hatî jêkirin hatibû kefenkirin û ji bo ku neyê fêmkirin jî bî laylonên reşve cihê serî hatibû tujekirin.
Rojda bi porê xwe ê ku heta şûtikê dirêj û reş, bi rûyê xwe ê xweşik ve di mejiyê mirovatiyê de cih kir. Rojda ji bo geleke ku dixwestin ji dîrokê sîl bikin, tune bikin tekoşîn dikir. Ne tenê ji bo gelê Kurd ji bo azadiya tevahî mirovatiyê şer dikir. Ji bo dîroka jinan a windabûyî têdikoşiya. Ji bo ku ji ciwanan re pêşerojek baş bi afirîne şer dikir. Ji milê din dewleta faşist dagirker a tirk ku destpêkê li ser Kurdên azadîxwaz piştre jî li ser tevahî gelên azadîxwaz her cûre şerê bê exlaq dimeşîne, ji bo ku ciwanên Kurd jehr bike her cûre lîstokan dilîze, rola jin a pêşengtî re tehemûl nake û ji bo ku bikeve pêşiya viya her cûre hewldanan dide heye. Pêkanînên li ser Rojda hatî kirin ji hêla ciwanên Kurd ve nayê ji bîrkirin. Îro bi hezaran keç û xortên ku van rewşan qebûl nakin û li dijî pergala heyî derdikevin û riya azadiyê hildibijêrin hene.
Dewleta tirk a dagirker û çeteyên wê, wê hesaba pêkanînên li ser gerîllayên azadiya kurdistanê ku di tu ol, netew, wicdan, exlaqande cihê wê tineye teqez bide. Çawa ku bersiva pêkanînên li ser gerîlla Ekin Wan wek bi dehhezaran tevlîbûyîn hatibe dayîn wê bersiva pêkanînên li ser gerîlla Rojda jî bi dehhezar tevlîbûyîna ciwanên ku bi hêrsa tolrakirina rojda ve tijine çêbibe. Wê li her çar perçeyên kurdistanêde li dijî viya li ser yêk xalê hevbeşbûyîn çêbibe. Li dijî vê vehşetê bêdeng nemayîn.
www.kjar.online
🆔 @GozarDemocratic
Telegram
attach 📎
مادران، مظهر رنج و آفرینش
زن، کورد و کارگر سه هویت ستمدیده و زیردست است که پر از معنای مقاومت و وجودند
✍ #پخشان_عزیزی
🆔 @GozarDemocratic
زن، کورد و کارگر سه هویت ستمدیده و زیردست است که پر از معنای مقاومت و وجودند
✍ #پخشان_عزیزی
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
مادران، مظهر رنج و آفرینش زن، کورد و کارگر سه هویت ستمدیده و زیردست است که پر از معنای مقاومت و وجودند ✍ #پخشان_عزیزی 🆔 @GozarDemocratic
مادران، مظهر رنج و آفرینش
✍ #پخشان_عزیزی
زن، کورد و کارگر سه هویت ستمدیده و زیردست است که پر از معنای مقاومت و وجودند. وجودهایی که هر روز زخم برمیدارند، درد و رنج میکشند، اما خود را سر پا نگه میدارند. این رنج و مقاومت، حاصل امید به پیروزی است. اصرار بر پیروزی، هویتهایی سرکش میسازد که اراده را اساس میگیرند. ارادهای که سر برمیآورد و انتقام تمامی زخمهای تاریخ را از ستمگران و رنج خواران میگیرد. این زنان در برابر ستمهایی که از سیستمهای حاکم و سرمایهدار میبینند، به مقاومت خویش در برابر آنان ادامه میدهند. اینجاست که باید داستان زندگیشان را بارها نوشت تا ارادههایی چون آنان، مقاوم ساخت. دایه عایشه، نماد زن کورد ستمدیدهای است که خود و خانوادهاش سقوط و حقارت را نپذیرفتند. زندگی و مقاومتش جای بسی تأمل است. دستانش، حاکی از یکعمر رنج و چشانش گویی جوی خون است. هرازگاهی اشکهایش را قبل از سرریز شدن پاک میکند. نانی را که کم مانده به ته تنور بیافتد، بیرون آورده و گوشه کوچکی را که هنوز خمیری است، لبه تنور میگذارد. لبخند معناداری میزند، زیر لب میگوید حیف است، باید خوب بپزند. عزیزه، عروسش هم دستش از وردنه جدا نمیشود، اما باز از او عقب میماند. دایه عایشه، همیشه در زندگیت اینقدر کار میکردی؟ زمانی که ازدواج کردم، مردم میآمدند، مسخره میکردند و به پدرم هم میگفتند گهواره داری؟! آنقدر کوچک بودم که کسی امید نداشت، بتوانم زندگی را اداره کنم، اما من این کار را کردم. از زمانی که به یاد دارم، صبحها پیش از همه بیدار میشدم تا کارهای خانه را انجام دهم. به هر جا هر کاری که انجام میدادم در این فکر بودم که حرفهایی را که در مورد من زده میشود را باکار و تلاش رد و اثبات کنم که میتوانم. به حرف کسی گوش نمیدادم. خودم را قانع کرده بودم باید پیروز شوم. باید بتوانم این زندگی را که بر من تحمیلشده به انجام برسانم. گاوها را میدوشیدم، گاهی سطلهای شیری را که از خودم بزرگتر بودند، بلند میکردم و شیرها را میجوشاندم و...
تا دو سال باردار نشدم٬ چون هنوز به دورهی قاعدگی نرسیده بودم. البته همه فکر میکردند چون سنم بسیار پایین است، قرصهای ضدبارداری مصرف کنم و خانواده همسرم اجازه نمیدادند، اما آگاهی از این مسائل نداشتم. بچه بودم و چیز زیادی نمیدانستم، جز از اینکه باید پیروز شوم! زنان امروز بهاندازه یک روز ما هم سختی نکشیدهاند. یادم نمیآید یک روز بیکار مانده باشم. از نان پختن و شستن گرفته تا کار در کورههای آجرپزی و... هر کاری انجام میدادم. کارم شده بود کار. گاهی اوقات با شروع درد، کمی از کار دست میکشیدم و با اندکی بهبود، بازدست به کار میشدم. نگاهم میکند. میخواهم بپرسم، مگر کسی نبود که به تو کمک کند، اما انگار سؤالم را از چشمانم خواند. ادامه میدهد، بارهای آنقدر سنگینی به آنسوی مرز بردهام که کمتر مردی میتوانست. هم کار مردها و هم کار خانه را انجام دادم. این من بودم که به مردها کمک میکردم. شانههایش را بالا میاندازد و چند دور میچرخاند، میگوید این تشت خمیر تا تمام شد، چشمانم از حدقه درآمد. انگار کمکم پیر میشوم. دیگر طاقت قبل را ندارم؛ اما با این سن و سالی که داری بازهم خودت هر کاری را انجام میدهی. اراده میخواهد. مادران کورد نسبت به خانواده و بخصوص فرزندانشان هم بسیار فداکارند. چطور شد به اینسوی مرز آمدید؟ لباسهای سیاه عزیزه در آرد غرقشدهاند. لیوانها را لبریز از چای میکند و میگوید دایه عایشه، زن محکمی است. درجهداری از رژیم را کشتند و فرار کردند. دایه عایشه، نگاهش به تنور دوختهشده و دستش از حرکت بازنمیایستد. چه بگویم؟ زمان جنگ سه فرزند داشتم والان هشت! رسول فقط چهارده سالش بود. تازه خط سیبیلش درآمده بود. کاری نبود انجام بدهد. مجبور بود کولبری کند. تاناکورا از باشور کوردستان میآوردند و بار میزدند. کسی که حیوان داشت، چند بار میزد. ماه رمضان بود. در جنگ ایران و عراق، لب مرز، ترکش به شانهاش اصابت کرد و دیگر زخمش بسته نشد. هرچه پیش میرفت، وضع جسمیاش بدتر میشد. زخمش دیگر کنترل نشد و به سرطان تبدیل شد. رسول تکهای از پوستواستخوان شده بود. موهایش ریخته بود. یک ماه دوام نیاورد. هنوز درگیر مداوای رسول بودیم که سربازان رژیم به خانه برادرم حسین، یورش بردند و به جرم همکاری با پیشمرگها، بدون هیچ مدرکی، مقابل چشمان دختران کوچکش تیرباران کردند. پدر نه بچه، همهشان بیسرپرست ماندند. اسمش حسین بود. هنوز بچههایش از یادآوری آن صحنه هراس دارند. سه ماه طول نکشید که رسولم هم جان سپرد. هر دویشان را شهید کردند. باران تندی میبارد و با صدای رعدوبرق، صدای دایه را که در گوشم پیچیده بود، بهتر میشنوم. مرا بهجای دگر برده بود. متحیر به او نگاه میکنم. چه تحمل و صبری دارد. از کار نمیایستد. قوی بودن در کار کردن، سرسختی و
✍ #پخشان_عزیزی
زن، کورد و کارگر سه هویت ستمدیده و زیردست است که پر از معنای مقاومت و وجودند. وجودهایی که هر روز زخم برمیدارند، درد و رنج میکشند، اما خود را سر پا نگه میدارند. این رنج و مقاومت، حاصل امید به پیروزی است. اصرار بر پیروزی، هویتهایی سرکش میسازد که اراده را اساس میگیرند. ارادهای که سر برمیآورد و انتقام تمامی زخمهای تاریخ را از ستمگران و رنج خواران میگیرد. این زنان در برابر ستمهایی که از سیستمهای حاکم و سرمایهدار میبینند، به مقاومت خویش در برابر آنان ادامه میدهند. اینجاست که باید داستان زندگیشان را بارها نوشت تا ارادههایی چون آنان، مقاوم ساخت. دایه عایشه، نماد زن کورد ستمدیدهای است که خود و خانوادهاش سقوط و حقارت را نپذیرفتند. زندگی و مقاومتش جای بسی تأمل است. دستانش، حاکی از یکعمر رنج و چشانش گویی جوی خون است. هرازگاهی اشکهایش را قبل از سرریز شدن پاک میکند. نانی را که کم مانده به ته تنور بیافتد، بیرون آورده و گوشه کوچکی را که هنوز خمیری است، لبه تنور میگذارد. لبخند معناداری میزند، زیر لب میگوید حیف است، باید خوب بپزند. عزیزه، عروسش هم دستش از وردنه جدا نمیشود، اما باز از او عقب میماند. دایه عایشه، همیشه در زندگیت اینقدر کار میکردی؟ زمانی که ازدواج کردم، مردم میآمدند، مسخره میکردند و به پدرم هم میگفتند گهواره داری؟! آنقدر کوچک بودم که کسی امید نداشت، بتوانم زندگی را اداره کنم، اما من این کار را کردم. از زمانی که به یاد دارم، صبحها پیش از همه بیدار میشدم تا کارهای خانه را انجام دهم. به هر جا هر کاری که انجام میدادم در این فکر بودم که حرفهایی را که در مورد من زده میشود را باکار و تلاش رد و اثبات کنم که میتوانم. به حرف کسی گوش نمیدادم. خودم را قانع کرده بودم باید پیروز شوم. باید بتوانم این زندگی را که بر من تحمیلشده به انجام برسانم. گاوها را میدوشیدم، گاهی سطلهای شیری را که از خودم بزرگتر بودند، بلند میکردم و شیرها را میجوشاندم و...
تا دو سال باردار نشدم٬ چون هنوز به دورهی قاعدگی نرسیده بودم. البته همه فکر میکردند چون سنم بسیار پایین است، قرصهای ضدبارداری مصرف کنم و خانواده همسرم اجازه نمیدادند، اما آگاهی از این مسائل نداشتم. بچه بودم و چیز زیادی نمیدانستم، جز از اینکه باید پیروز شوم! زنان امروز بهاندازه یک روز ما هم سختی نکشیدهاند. یادم نمیآید یک روز بیکار مانده باشم. از نان پختن و شستن گرفته تا کار در کورههای آجرپزی و... هر کاری انجام میدادم. کارم شده بود کار. گاهی اوقات با شروع درد، کمی از کار دست میکشیدم و با اندکی بهبود، بازدست به کار میشدم. نگاهم میکند. میخواهم بپرسم، مگر کسی نبود که به تو کمک کند، اما انگار سؤالم را از چشمانم خواند. ادامه میدهد، بارهای آنقدر سنگینی به آنسوی مرز بردهام که کمتر مردی میتوانست. هم کار مردها و هم کار خانه را انجام دادم. این من بودم که به مردها کمک میکردم. شانههایش را بالا میاندازد و چند دور میچرخاند، میگوید این تشت خمیر تا تمام شد، چشمانم از حدقه درآمد. انگار کمکم پیر میشوم. دیگر طاقت قبل را ندارم؛ اما با این سن و سالی که داری بازهم خودت هر کاری را انجام میدهی. اراده میخواهد. مادران کورد نسبت به خانواده و بخصوص فرزندانشان هم بسیار فداکارند. چطور شد به اینسوی مرز آمدید؟ لباسهای سیاه عزیزه در آرد غرقشدهاند. لیوانها را لبریز از چای میکند و میگوید دایه عایشه، زن محکمی است. درجهداری از رژیم را کشتند و فرار کردند. دایه عایشه، نگاهش به تنور دوختهشده و دستش از حرکت بازنمیایستد. چه بگویم؟ زمان جنگ سه فرزند داشتم والان هشت! رسول فقط چهارده سالش بود. تازه خط سیبیلش درآمده بود. کاری نبود انجام بدهد. مجبور بود کولبری کند. تاناکورا از باشور کوردستان میآوردند و بار میزدند. کسی که حیوان داشت، چند بار میزد. ماه رمضان بود. در جنگ ایران و عراق، لب مرز، ترکش به شانهاش اصابت کرد و دیگر زخمش بسته نشد. هرچه پیش میرفت، وضع جسمیاش بدتر میشد. زخمش دیگر کنترل نشد و به سرطان تبدیل شد. رسول تکهای از پوستواستخوان شده بود. موهایش ریخته بود. یک ماه دوام نیاورد. هنوز درگیر مداوای رسول بودیم که سربازان رژیم به خانه برادرم حسین، یورش بردند و به جرم همکاری با پیشمرگها، بدون هیچ مدرکی، مقابل چشمان دختران کوچکش تیرباران کردند. پدر نه بچه، همهشان بیسرپرست ماندند. اسمش حسین بود. هنوز بچههایش از یادآوری آن صحنه هراس دارند. سه ماه طول نکشید که رسولم هم جان سپرد. هر دویشان را شهید کردند. باران تندی میبارد و با صدای رعدوبرق، صدای دایه را که در گوشم پیچیده بود، بهتر میشنوم. مرا بهجای دگر برده بود. متحیر به او نگاه میکنم. چه تحمل و صبری دارد. از کار نمیایستد. قوی بودن در کار کردن، سرسختی و
گذار دموکراتیک
مادران، مظهر رنج و آفرینش زن، کورد و کارگر سه هویت ستمدیده و زیردست است که پر از معنای مقاومت و وجودند ✍ #پخشان_عزیزی 🆔 @GozarDemocratic
مقاومتش را نشان میدهد. دیوارهای مطبخ کوتاهاند. گرمای تنور، چهرههایتان را میسوزاند و قطرههای باران پشتمان را خیس میکند. بسان گذشتهای تلخ و سرد و گرمای وجود و طاقت این زنان. لبه روسریاش را به سروصورت و گوشه چشمانش میکشد. چگونه تحمل کردی؟ بهسختی؛ اما تحمل کردم. گاهی اوقات فکر میکنم، بهراستی این منم؟ برای زن کورد بودن، باید ارادهای پولادین ساخت. دیگر قادر نبودم در روستا بمانم. درواقع نمیخواستم اطرافیانم با وضعیت روحی که ما داشتیم، ناراحت شوند. به باغ کوچکی که در چند کیلومتری روستا داشتیم، رفتیم. بیشازپیش خود را غرق کار کردم. دیگر وقتی برای فکر کردن نداشتم! کینه، نفرت و کاری که هرروزه تکرار میشد. مام (عمو) خلیل هرروز بر روی زمین کار میکرد؛ مانند هم شده بودیم. کار بود و کار؛ اما اجازه ندادند و به اینجا هم ختم نشد. چندین سال گذشت و این بار...
پس از مکث کوتاهی ادامه میدهد: هنگام کار دوست دارم همهی حواسم نزد کارم باشد، اما امروز خیلی حرف زدم. چشمان باز اما غمزدهاش به چشمانم دوخته میماند. لبخند سه زن زیر این سقف گرم و سرد با تعریف این گذشته تلخ، حاوی پیامی بامعناست و آن درکی زنانه است از رنجهای زنان. دایه عایشه، بعدازآن چه شد؟ چطور شد به باشور آمدید؟
پسر دیگرم که به دنیا آمد، اسمش را رسول گذاشتم. اگر دخترانم نبودند شاید نمیتوانستم طاقت بیاورم. بعد رسول، رحمانم به دنیا آمد. دو سال بود ازدواجکرده بود. خانه و زمین داشت و پسر سربهراه و کاری بود. بیرون از روستا بودیم، نه برق و نه آب داشتیم. بهسختی زندگی میکردیم. موتور آب خریده بود. ششمین روز ماه رمضان بود. رحمان با زبان روزه شبی که میرود تا موتور را وصل کند، میبیند سربازان رژیم ماشینهای روستاییان را که باری هم ندارند، متوقف کرده و درجهدار اجازه نمیدهد تا عبور کنند. جلو میرود و به او میگوید که چرا نمیگذارید بروند، چیزی ندارند. مردم فقیر آنقدر ایستادهاند. درجهدار سلاحش را رو به لاستیک ماشین میگیرد تا پنچرش کند، اما رحمان میخواهد جلوی شلیک او را بگیرد...
صورتش گر میگیرد. تشک نان را برمیدارد و محکم به تنور میچسباند. لرزه بر اندامم میافتد. آماده شنیدن مابقی نبودم. چوبی را برمیدارد و گوشههای تنور را با حرص پاک میکند. رو به من و من در چشمانش غرق میشوم. درجهدار سلاح را بهطرف رحمان میچرخاند و ماشه را میکشد. همینطوری... رحمان روی زمین میافتد و برادرش رسول که بالا سرش میرود، به او میگوید، نگذارید خون من هم زمین بماند. رحمان، رحمان با زبان روزه جان داد. شانههایش شروع به لرزیدن کرده بود. دستانش را کمی نگه داشت و چپ و راست شانههایش را هرچهتمامتر فشار داد. بهطرف او رفتم، شانههای خیسش را که تکیهگاه بارهای گران بود، فشردم. هر چه بیشتر میفشردم، انرژی میگرفتم از مادری رنجدیده و مقاوم. ترک دستان و سوختگیهایش و رگ دست و گردنش که به قیام برخاسته بودند، انگار بیشتر به چشمم میآمد. به عزیزه نگاه کردم، آهی کشید، ابروانش را بالا انداخت و چند دقیقه سکوتی مطبخ را فراگرفت. بعدازاین که آن درجهدار رحمان را کشت، مام خلیل میرود و میخواهد تا آن قاتل را به او نشان دهند. کسی مرزی نمیشناسد. یکی را میگیرد، اما خود سربازهای پاسگاه که آنجا بودند، درجهدار را که در پاسگاه مخفیشده بوده، بیرون میآورند و دست مام خلیل میدهند. همه مردمی که در آن روستا از دستش به تنگ آمده بودند، شروع به زدنش میکنند. دهها کولبر و حیوانهایشان را لب مرز کشته و زخمی کرده، رشوه خورده یا بار مردم را ضبط کرده است؛ اما مردم هم انتقام رحمان و خودشان را گرفتند. با سنگ و چوب به جانش افتادند. دیده بودند رحمان را با چه مظلومیتی به قتل رساند. زمانی که رسیدم، همهچیزتمام شده بود. رحمان و آن درجهدار که روی زمین افتاده بود، دیدم. میخواستم با سنگ همهشان را بکشم. رسولم، برادرم را و بعد هم رحمان را کشتند. فریادهای من تمامی نداشت. چه از جان ما میخواهید؟ چقدر ظلم، چقدر سکوت، چقدر...
پس از مکث کوتاهی ادامه میدهد: هنگام کار دوست دارم همهی حواسم نزد کارم باشد، اما امروز خیلی حرف زدم. چشمان باز اما غمزدهاش به چشمانم دوخته میماند. لبخند سه زن زیر این سقف گرم و سرد با تعریف این گذشته تلخ، حاوی پیامی بامعناست و آن درکی زنانه است از رنجهای زنان. دایه عایشه، بعدازآن چه شد؟ چطور شد به باشور آمدید؟
پسر دیگرم که به دنیا آمد، اسمش را رسول گذاشتم. اگر دخترانم نبودند شاید نمیتوانستم طاقت بیاورم. بعد رسول، رحمانم به دنیا آمد. دو سال بود ازدواجکرده بود. خانه و زمین داشت و پسر سربهراه و کاری بود. بیرون از روستا بودیم، نه برق و نه آب داشتیم. بهسختی زندگی میکردیم. موتور آب خریده بود. ششمین روز ماه رمضان بود. رحمان با زبان روزه شبی که میرود تا موتور را وصل کند، میبیند سربازان رژیم ماشینهای روستاییان را که باری هم ندارند، متوقف کرده و درجهدار اجازه نمیدهد تا عبور کنند. جلو میرود و به او میگوید که چرا نمیگذارید بروند، چیزی ندارند. مردم فقیر آنقدر ایستادهاند. درجهدار سلاحش را رو به لاستیک ماشین میگیرد تا پنچرش کند، اما رحمان میخواهد جلوی شلیک او را بگیرد...
صورتش گر میگیرد. تشک نان را برمیدارد و محکم به تنور میچسباند. لرزه بر اندامم میافتد. آماده شنیدن مابقی نبودم. چوبی را برمیدارد و گوشههای تنور را با حرص پاک میکند. رو به من و من در چشمانش غرق میشوم. درجهدار سلاح را بهطرف رحمان میچرخاند و ماشه را میکشد. همینطوری... رحمان روی زمین میافتد و برادرش رسول که بالا سرش میرود، به او میگوید، نگذارید خون من هم زمین بماند. رحمان، رحمان با زبان روزه جان داد. شانههایش شروع به لرزیدن کرده بود. دستانش را کمی نگه داشت و چپ و راست شانههایش را هرچهتمامتر فشار داد. بهطرف او رفتم، شانههای خیسش را که تکیهگاه بارهای گران بود، فشردم. هر چه بیشتر میفشردم، انرژی میگرفتم از مادری رنجدیده و مقاوم. ترک دستان و سوختگیهایش و رگ دست و گردنش که به قیام برخاسته بودند، انگار بیشتر به چشمم میآمد. به عزیزه نگاه کردم، آهی کشید، ابروانش را بالا انداخت و چند دقیقه سکوتی مطبخ را فراگرفت. بعدازاین که آن درجهدار رحمان را کشت، مام خلیل میرود و میخواهد تا آن قاتل را به او نشان دهند. کسی مرزی نمیشناسد. یکی را میگیرد، اما خود سربازهای پاسگاه که آنجا بودند، درجهدار را که در پاسگاه مخفیشده بوده، بیرون میآورند و دست مام خلیل میدهند. همه مردمی که در آن روستا از دستش به تنگ آمده بودند، شروع به زدنش میکنند. دهها کولبر و حیوانهایشان را لب مرز کشته و زخمی کرده، رشوه خورده یا بار مردم را ضبط کرده است؛ اما مردم هم انتقام رحمان و خودشان را گرفتند. با سنگ و چوب به جانش افتادند. دیده بودند رحمان را با چه مظلومیتی به قتل رساند. زمانی که رسیدم، همهچیزتمام شده بود. رحمان و آن درجهدار که روی زمین افتاده بود، دیدم. میخواستم با سنگ همهشان را بکشم. رسولم، برادرم را و بعد هم رحمان را کشتند. فریادهای من تمامی نداشت. چه از جان ما میخواهید؟ چقدر ظلم، چقدر سکوت، چقدر...
گذار دموکراتیک
مادران، مظهر رنج و آفرینش زن، کورد و کارگر سه هویت ستمدیده و زیردست است که پر از معنای مقاومت و وجودند ✍ #پخشان_عزیزی 🆔 @GozarDemocratic
دولت بعد از جان رحمان، خانه، زمین و همهی اموالمان را گرفت. مام خلیل و رسول هان شب فرار کردند به باشور کوردستان. من هم بیخبر از آنها، نمیدانستم چه بلایی سرشان آمده یا کجا رفتند. دو ماه در تاریکی یک زیرزمین ماندم. سیزده نفر در این ماجرا متواری شدند و هنوز هم پرونده آنان مختومه نیست. رحمان همه عمرش با سربلندی زندگی کرد. پسر کاسب و با منطقی بود. حس مسئولیت زیادی نسبت به خانواده و جامعهاش داشت. همه مردم مام خلیل را دوست دارند. میدانند که قاتل نیست. مردم میگویند بایستی همه جرات و شهامت این را داشته باشند که انتقام خودشان را بگیرند. هرروز خون بچههایی مثل رحمان من ریخته میشود. هرروزه مردم ما را لب مرزها میکشند وزندگی را به ما حرام کردهاند. نه امکاناتی، نه وسیله کار و معاشی. اگر هم به کار دیگری مشغول میشوند، مانع میشوند. معلوم نیست چه از کوردها میخواهند... نمیدانم...
هر چه به او مینگرم، نیرویی عظیم برای مقابله با این زندگی میبینم. زندگی تحمیلی که هر چه فشار، تهدید و حقارت بیشتر باشد، مقاومت نیز بیشتر است و درنهایت، اوست که پیروزمندانه، سر خم نمیکند، سرفرازانه و استوار پای بر زمین مینهد و سر برمیآورد و با مقاومت، اراده و رنج خویش، از نیستی و آوارگی، هستی میآفرینند.
www.kjar.online
🆔 @GozarDemocratic
هر چه به او مینگرم، نیرویی عظیم برای مقابله با این زندگی میبینم. زندگی تحمیلی که هر چه فشار، تهدید و حقارت بیشتر باشد، مقاومت نیز بیشتر است و درنهایت، اوست که پیروزمندانه، سر خم نمیکند، سرفرازانه و استوار پای بر زمین مینهد و سر برمیآورد و با مقاومت، اراده و رنج خویش، از نیستی و آوارگی، هستی میآفرینند.
www.kjar.online
🆔 @GozarDemocratic
گەلی کورد و نەورۆز
هەر چەندە شوناسی گەلی کورد بە دەستی دەسەڵاتداران رووبەڕووی نکۆڵیش بووبێت، زمانیان پەسەند نەکرابێت، ئیرادەیان نەدیترابێت بەڵام، هەرگیز نەیانتوانیوە کلتوور و هونەری ئەوان لەناو ببەن. هەر کاتێک کوردان لە ژێر گوشار و زوڵم و هەژموونی دابوون بە کلتووری خۆیان ژیاون و لەم رێگایەدا بەدەڵی زۆریان داوە. گیانیان بەخت کردووە، کوژراون و کۆمەڵکوژ کراون بەڵام مەخابن دەستبەرداری کلتووری خۆیان نەبوون؛ یەکێک لەو کلتوورانەش جێژنی نەورۆزە
✍ #ئوزگوور_سەرهەڵدان
🆔 @GozarDemocratic
هەر چەندە شوناسی گەلی کورد بە دەستی دەسەڵاتداران رووبەڕووی نکۆڵیش بووبێت، زمانیان پەسەند نەکرابێت، ئیرادەیان نەدیترابێت بەڵام، هەرگیز نەیانتوانیوە کلتوور و هونەری ئەوان لەناو ببەن. هەر کاتێک کوردان لە ژێر گوشار و زوڵم و هەژموونی دابوون بە کلتووری خۆیان ژیاون و لەم رێگایەدا بەدەڵی زۆریان داوە. گیانیان بەخت کردووە، کوژراون و کۆمەڵکوژ کراون بەڵام مەخابن دەستبەرداری کلتووری خۆیان نەبوون؛ یەکێک لەو کلتوورانەش جێژنی نەورۆزە
✍ #ئوزگوور_سەرهەڵدان
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
گەلی کورد و نەورۆز هەر چەندە شوناسی گەلی کورد بە دەستی دەسەڵاتداران رووبەڕووی نکۆڵیش بووبێت، زمانیان پەسەند نەکرابێت، ئیرادەیان نەدیترابێت بەڵام، هەرگیز نەیانتوانیوە کلتوور و هونەری ئەوان لەناو ببەن. هەر کاتێک کوردان لە ژێر گوشار و زوڵم و هەژموونی دابوون…
گەلی کورد و نەورۆز
✍ #ئوزگوور_سەرهەڵدان
هەر چەندە شوناسی گەلی کورد بە دەستی دەسەڵاتداران رووبەڕووی نکۆڵیش بووبێت، زمانیان پەسەند نەکرابێت، ئیرادەیان نەدیترابێت بەڵام، هەرگیز نەیانتوانیوە کلتوور و هونەری ئەوان لەناو ببەن. هەر کاتێک کوردان لە ژێر گوشار و زوڵم و هەژموونی دابوون بە کلتووری خۆیان ژیاون و لەم رێگایەدا بەدەڵی زۆریان داوە. گیانیان بەخت کردووە، کوژراون و کۆمەڵکوژ کراون بەڵام مەخابن دەستبەرداری کلتووری خۆیان نەبوون؛ یەکێک لەو کلتوورانەش جێژنی نەورۆزە.
نەورۆز بۆ کوردان نیشاندەری شوناس، ئیرادە و زمان و بە کورتی هەبوونیانە. ئاگری نەورۆز بە کاوەی ئاسنگەرەوە دەستی پێکرد. ئاگری نەورۆز بە جەستەی مەزڵووم، بێریڤان، روناهی، فەرهاد و بە دەیان هەڤاڵیتر گڕی گرت و لە لایەن ئەم تێکۆشەرانە نەورۆز بەم شێوەیە پیرۆز کراوە. پیرۆزی نەورۆز بۆ گەلی کورد بە واتای خۆڕاگری، تێکۆشان و ژیانی ئازادە.
ئاگری نەورۆز لە مێژووی هۆزە ئارییەکان تا رۆژگاری ئەمڕۆمان هەر داگیرساوە، کاوەی ئاسنگەر لە بەرامبەر زووحاک بۆ منداڵان و گەنجانی کورد شەڕی کرد. ئەمڕۆکەش لەبەرامبەر زیهنییەتی دەوڵەت یا مۆدێڕنیتەی سەرمایەداری، بزوتنەوەی ئازادیخوازی لەشەڕ دایە. لەڕاستیدا زیهنییەتی دەسەڵاتداران و داگیرکەران پەسەند ناکات، لە دژی ئەوان تێکۆشان دەکەن. بە تێکۆشانی بزوتنەوەی ئازادیخوازی ئاگری نەورۆز گەشتر لە هەرکاتێک سەمبووڵی تێکۆشان لە رێگای ئازادییە.
ئاگری نەورۆز لە مێژوودا بە هێمای ئاگری تێکۆشان، ئازادی و سەرکەوتن هەڵدەکرێت. کاوە لە بەرامبەر زووحاک گەنجانی کوردی پاراست و نەیهێشت کە گەنجان ببن بە قوربانی دەسەڵاتگەرایان. بە هەڵکردنی ئاگری نەورۆز، ئازادی گەنجانی کورد و سەرکەوتنی گەلی کوردی نیشانی حاکیمە زۆردارەکان دا. ئێستاکەش ئەم زۆردارانە بەردەوام خەریکی داسەپاندنی زوڵم و ستەم بەسەر گەلی کوردن. لەبەرامبەر بەم گوشار و زۆردارییە گەلی کورد بە سەرۆکایەتی رێبەر ئاپۆ راپەڕی و زۆرداری، ژێردەستی و نادادپەروەریان پەسەند نەکرد. بۆ گەیشتن بە ئازادی رووەو شاخەکان چوون و تێکۆشانی بێ هاوتای خۆیانیان دەست پێکرد. بە تێکۆشانی خۆیانەوە ئاگری نەورۆزیان گەشتر کرد.
هەڤاڵ مەزڵووم لە زیندانی ئامەد بە هەڵکردنی ئاگر، سەرلەنوێ مێژووی نووسی و مەشخەڵی ئاگری لەدەستی کاوە گرت و نیشانی تەواوی جیهانی دا. ئەم ئاگرە، ئاگری ئازادییە. شەهیدانی نەورۆز، گیانێکی نوێیان بە مێژوو بەخشی و گەلی کورد و گەنجانی کوردیان وشیار کردەوە. ئاگری نەورۆز پەیامی تێکۆشانێکی هەمیشەیی و بەرفراوانی لە بەرامبەر زووحاکەکان بۆ ئێمە هێنا، ئەوەیکە بۆ ئازادی هەوڵ بدەین و لە تێکۆشانی ئازادیخوازی دا رۆڵمان هەبێت و بزانین کە هێندێک جار ئاگری نەورۆز بە جەستەی ئێمە هەڵکراوە و شەهیدان ئەم رەستانەیان هێناوەتە سەر زمان:" بەرخۆدان، ژیانە." و " هەر کەس ئەو ئاگرەی ئێمە بە جەستەمان هەڵمان کردووە، بکوژێنێتەوە؛ خائینە."
کۆمەڵکوژی، زیندانی کردن، ئەشکەنجە کردن، هیچ یەک لەم کردەوانە نەیانتوانی پێش لە گڕگرتنی ئاگری نەورۆز بگرن و لە دواییدا نەورۆزیان کرد بە جێژنێکی نیزامی و دەوڵەتی.
زووحاکەکانی ئەمڕۆکە لە مەهاباد، قامیشلۆ، عامودێ، هەولێر، جزیر، نسێبین، گەلیێ زیلان، دێرسیم و بە ئەنفال و ... ویستیان کە ئیرادە و تێکۆشانی کورد تێکبشکێنن و لەناوی ببەن بەڵام، سەرکەوتوو نەبوون و تێکۆشان گەیشت بە سەرکەوتن و بە هەزاران ساڵە کە ئاگری خۆڕاگری، تێکۆشان و ئازادی نەورۆز هەر دەچێت گەشتر دەبێت.
هەرچەندە کە نەورۆز بە خۆڕاگری و تێکۆشان ناسراوە بەڵام لە لایەکی ترەوە نەورۆز مژدەهێنەری بەهاری رەنگینە، نوێ بوونەوەی سروشتە، نوێ بوونەوەی مرۆڤایەتییە و هەستی بژۆنی بەهێزتر دەکات. دەتوانی هەست بە جوانی خاک و مەڵبەند بکەی. هەرچەندە ژیان بە دەرد و رەنجەوە بەڕێوە چووبێت، بە هاتنی نەورۆز، مژدەی بەهار، بە هاتنی بەهار، مژدەی پەیوەندی نێوانی سروشت و مرۆڤ دەستپێدەکات.
گەلی کورد و تەواوی دونیا بە تێکۆشانی ئازادیخوازانەی خۆیان بوون بە هۆکاری خوڵقاندنی نەورۆز. ئاگری نەورۆز لە بەرامبەر دەسەڵاتخوازی، دزی و خەیانەت هەڵکراوە. هەڵکردنی ئەویش نیشاندەری خۆڕاگری و سەرکەوتن و ئازادییە.
نەورۆز خۆڕاگری، تێکۆشان، هەبوون و ئازادییە.
رێبەر ئاپۆ وتیان:" بە هەبوونی PKK نەورۆز زیاتر لە هەر کاتێک جوانترە و نیشانەی هیوایە."
www.kjar.online
🆔 @GozarDemocratic
گەلی کورد و نەورۆز
✍ #ئوزگوور_سەرهەڵدان
هەر چەندە شوناسی گەلی کورد بە دەستی دەسەڵاتداران رووبەڕووی نکۆڵیش بووبێت، زمانیان پەسەند نەکرابێت، ئیرادەیان نەدیترابێت بەڵام، هەرگیز نەیانتوانیوە کلتوور و هونەری ئەوان لەناو ببەن. هەر کاتێک کوردان لە ژێر گوشار و زوڵم و هەژموونی دابوون بە کلتووری خۆیان ژیاون و لەم رێگایەدا بەدەڵی زۆریان داوە. گیانیان بەخت کردووە، کوژراون و کۆمەڵکوژ کراون بەڵام مەخابن دەستبەرداری کلتووری خۆیان نەبوون؛ یەکێک لەو کلتوورانەش جێژنی نەورۆزە.
نەورۆز بۆ کوردان نیشاندەری شوناس، ئیرادە و زمان و بە کورتی هەبوونیانە. ئاگری نەورۆز بە کاوەی ئاسنگەرەوە دەستی پێکرد. ئاگری نەورۆز بە جەستەی مەزڵووم، بێریڤان، روناهی، فەرهاد و بە دەیان هەڤاڵیتر گڕی گرت و لە لایەن ئەم تێکۆشەرانە نەورۆز بەم شێوەیە پیرۆز کراوە. پیرۆزی نەورۆز بۆ گەلی کورد بە واتای خۆڕاگری، تێکۆشان و ژیانی ئازادە.
ئاگری نەورۆز لە مێژووی هۆزە ئارییەکان تا رۆژگاری ئەمڕۆمان هەر داگیرساوە، کاوەی ئاسنگەر لە بەرامبەر زووحاک بۆ منداڵان و گەنجانی کورد شەڕی کرد. ئەمڕۆکەش لەبەرامبەر زیهنییەتی دەوڵەت یا مۆدێڕنیتەی سەرمایەداری، بزوتنەوەی ئازادیخوازی لەشەڕ دایە. لەڕاستیدا زیهنییەتی دەسەڵاتداران و داگیرکەران پەسەند ناکات، لە دژی ئەوان تێکۆشان دەکەن. بە تێکۆشانی بزوتنەوەی ئازادیخوازی ئاگری نەورۆز گەشتر لە هەرکاتێک سەمبووڵی تێکۆشان لە رێگای ئازادییە.
ئاگری نەورۆز لە مێژوودا بە هێمای ئاگری تێکۆشان، ئازادی و سەرکەوتن هەڵدەکرێت. کاوە لە بەرامبەر زووحاک گەنجانی کوردی پاراست و نەیهێشت کە گەنجان ببن بە قوربانی دەسەڵاتگەرایان. بە هەڵکردنی ئاگری نەورۆز، ئازادی گەنجانی کورد و سەرکەوتنی گەلی کوردی نیشانی حاکیمە زۆردارەکان دا. ئێستاکەش ئەم زۆردارانە بەردەوام خەریکی داسەپاندنی زوڵم و ستەم بەسەر گەلی کوردن. لەبەرامبەر بەم گوشار و زۆردارییە گەلی کورد بە سەرۆکایەتی رێبەر ئاپۆ راپەڕی و زۆرداری، ژێردەستی و نادادپەروەریان پەسەند نەکرد. بۆ گەیشتن بە ئازادی رووەو شاخەکان چوون و تێکۆشانی بێ هاوتای خۆیانیان دەست پێکرد. بە تێکۆشانی خۆیانەوە ئاگری نەورۆزیان گەشتر کرد.
هەڤاڵ مەزڵووم لە زیندانی ئامەد بە هەڵکردنی ئاگر، سەرلەنوێ مێژووی نووسی و مەشخەڵی ئاگری لەدەستی کاوە گرت و نیشانی تەواوی جیهانی دا. ئەم ئاگرە، ئاگری ئازادییە. شەهیدانی نەورۆز، گیانێکی نوێیان بە مێژوو بەخشی و گەلی کورد و گەنجانی کوردیان وشیار کردەوە. ئاگری نەورۆز پەیامی تێکۆشانێکی هەمیشەیی و بەرفراوانی لە بەرامبەر زووحاکەکان بۆ ئێمە هێنا، ئەوەیکە بۆ ئازادی هەوڵ بدەین و لە تێکۆشانی ئازادیخوازی دا رۆڵمان هەبێت و بزانین کە هێندێک جار ئاگری نەورۆز بە جەستەی ئێمە هەڵکراوە و شەهیدان ئەم رەستانەیان هێناوەتە سەر زمان:" بەرخۆدان، ژیانە." و " هەر کەس ئەو ئاگرەی ئێمە بە جەستەمان هەڵمان کردووە، بکوژێنێتەوە؛ خائینە."
کۆمەڵکوژی، زیندانی کردن، ئەشکەنجە کردن، هیچ یەک لەم کردەوانە نەیانتوانی پێش لە گڕگرتنی ئاگری نەورۆز بگرن و لە دواییدا نەورۆزیان کرد بە جێژنێکی نیزامی و دەوڵەتی.
زووحاکەکانی ئەمڕۆکە لە مەهاباد، قامیشلۆ، عامودێ، هەولێر، جزیر، نسێبین، گەلیێ زیلان، دێرسیم و بە ئەنفال و ... ویستیان کە ئیرادە و تێکۆشانی کورد تێکبشکێنن و لەناوی ببەن بەڵام، سەرکەوتوو نەبوون و تێکۆشان گەیشت بە سەرکەوتن و بە هەزاران ساڵە کە ئاگری خۆڕاگری، تێکۆشان و ئازادی نەورۆز هەر دەچێت گەشتر دەبێت.
هەرچەندە کە نەورۆز بە خۆڕاگری و تێکۆشان ناسراوە بەڵام لە لایەکی ترەوە نەورۆز مژدەهێنەری بەهاری رەنگینە، نوێ بوونەوەی سروشتە، نوێ بوونەوەی مرۆڤایەتییە و هەستی بژۆنی بەهێزتر دەکات. دەتوانی هەست بە جوانی خاک و مەڵبەند بکەی. هەرچەندە ژیان بە دەرد و رەنجەوە بەڕێوە چووبێت، بە هاتنی نەورۆز، مژدەی بەهار، بە هاتنی بەهار، مژدەی پەیوەندی نێوانی سروشت و مرۆڤ دەستپێدەکات.
گەلی کورد و تەواوی دونیا بە تێکۆشانی ئازادیخوازانەی خۆیان بوون بە هۆکاری خوڵقاندنی نەورۆز. ئاگری نەورۆز لە بەرامبەر دەسەڵاتخوازی، دزی و خەیانەت هەڵکراوە. هەڵکردنی ئەویش نیشاندەری خۆڕاگری و سەرکەوتن و ئازادییە.
نەورۆز خۆڕاگری، تێکۆشان، هەبوون و ئازادییە.
رێبەر ئاپۆ وتیان:" بە هەبوونی PKK نەورۆز زیاتر لە هەر کاتێک جوانترە و نیشانەی هیوایە."
www.kjar.online
🆔 @GozarDemocratic