گذار دموکراتیک

فساد دستگاه داد و غریو بیدادگری ✍ #رُزرین_کمانگر 🆔 @GozarDemocratic

آن، زنان را یکی از علل علت ترویج فساد اخلاقی دانسته و در اظهاراتش گفته است، به‌این‌علت که زنان با رفتار خود بر روند قضائی تأثیر می‌گذارند، نباید اجازه داد به‌تنهایی در محاکم قضایی حضور یابند، تا این‌گونه روابط قابل‌کنترل باشند. فرد یا سازمانی که دارای چنین ذهنیتی‌ است، چگونه می‌تواند حکمی عادلانه برای زنان و جامعه صادر نماید؟ یا اگر برای زنی مشکلی پیش آید، چگونه انتظار داشته‌باشد در چنین نهادهایی به مسائل او رسیدگی شود؟ در چنین دادگاهی قاتلان مرد تبرئه می‌شوند یا چند سال زندانی و سپس با پرداخت جزای نقدی، آزاد می‌شود؛ اما زنی که در برابر تهاجم و تجاوز یک مرد از خویش دفاع می‌نماید، محکوم به اعدام می‌گردد. صدور حکم اعدام برای ریحانه جباری نمونه‌ی بارز این رویکرد است. احکام صادره در دادگاه‌های ایران چنان با حقوق‌ بشر و با یکدیگر در تناقض‌اند و کارنامه‌ی قوه‌ی قضائیه چنان جانب‌دار، غیر‌انسانی و بی‌رحمانه است که تنها ذکر برخی نمونه‌ها، عمق بحران در دستگاه قضایی ایران را به‌خوبی نشان می‌دهد.

نظام قضائی کشور، ‌زندانیان سیاسی را امنیتی جلوه می‌دهد

قوه‌ی قضائیه ایران در چهار دهه‌ی گذشته و علی‌رغم روی کار آمدن جریانات اصلاح‌طلب و چهره‌های مدعی دفاع از دموکراسی و آزادی، به اجرای احکام ضد‌انسانی چون اعدام‌های دسته‌جمعی، اعدام در ملأعام و بدون محاکمه عادلانه زندانیان سیاسی، اعدام کودکان و نوجوانان، سنگسار، تازیانه، بریدن دست و انگشت ادامه داده است. لازم به ذکر است که پیش از انقلاب نیز شاه بر این نکته اصرار می‌ورزید که در ایران هرگز «زندانی سیاسی» وجود ندارد، پس از انقلاب نیز دولت‌مردان ایران از جمله سخنگوی قوه‌ی قضائیه اعلام نمود که افراد زندانی،‌ سیاسی نبوده و علیه امنیت ملی و نظام بپاخواسته‌اند و دستگیری آنان نیز برای حفظ مصالح نظام صورت گرفته است؛ اما بر همگان آشکار است که زندانیـان سیاسـی، عقیدتـی و روزنامه‌نگارانـی کـه بـه علـت عدم وجود آزادی بیـان و اندیشـه بـه زنـدان محکوم‌ شده‌اند، نـه‌تنهـا بـه‌شـکلی عادلانـه دادگاهـی نشـده‌اند، بلکـه از ابتدایی‌ترین حقـوق خویـش نیـز محـروم هسـتند. چراکه قـوه‌ی قضائیـه، محافـظ اصلـی نظـام و ذهنیـت سلطه‌گر و آنتـی‌دموکراتیـکی‌ است که اعضـای جامعـه را کـه بـا برخـورد و کارکردهـای حکومـت و دولـت مخالفـت داشـته باشـند، بــه شــکلی بســیار ســخت و ناعادلانه مجــازات مــی‌کنــد و بــه‌عنــوان یکــی از اصلی‌تریــن نهــاد سرکــوب جامعــه ایفــای نقــش می‌نمایــد.

هرچه بگندد نمکش می‌زنند، وای به روزی که بگندد نمک

اگر قوه یا نهادی که خویش را پرچمدار عدالت در کشور قلمداد می‌کند، به بخش مهمی از فساد سامانمند مبدل شده، چگونه می‌تواند به پرونده‌های فساد دیگر نهاد‌ها و یا اشخاص رسیدگی نماید؟ در طول این‌مدت بارها از فساد اقتصادی در قوه‌ی قضائیه شنیده‌ایم. ماجرای ۶۶ حساب بانکی روسای قوه‌ی قضائیه که به گفته‌ی خودشان آن‌ را به پنج مورد کاهش داده‌اند، قوه‌ی قضائیه را در خلأ قرار داده است. جالب آن‌که افرادی همچون لاریجانی و طبری خیلی راحت نکته‌ای را افشا کردند، به گفته‌ آنها این حساب‌ها را روسای سابق قوه‌ی قضائیه برای درآمدزایی این قوه گشوده‌اند. در واقع پول مردم را به بانک‌ها می‌دادند و از نزول نامشروع همین پول، هزینه‌های جاری این قوه را حل‌و‌فصل می‌کردند. درعین‌حال مدعی‌اند که گزارش تمامی این فعالیت‌ها را به رهبر حکومت ارائه داده‌اند؛ یعنی هیچ اشکالی در کار خود نمی‌بینند. البته ناگفته نماند که اخیراً پنج‌تن از قضات فاسد نیز برکنار شده‌اند، اما این حق را به مردم نمی‌دهند که از مجازات قضات اخراج شده آگاه باشند. در طول این سال‌ها مواردی همچون اخذ رشوه‌های کلان، جعل و همکاری با افراد سودجو جهت تصرف اموال عمومی یا خصوصی، سوء‌استفاده از اسناد مرتبط با اشخاص حقیقی و حقوقی، ایجاد خلل و کاهش سرعت در فرایند کار، جهت گرفتن رشوه‌های کلان، ازجمله تخلفات صورت گرفته توسط این افراد بوده است، این در حالی ا‌ست که رهبر ایران از پاکسازی درونی سخن به میان می‌آورد. احتمالاً منظور از این پاکسازی، یکدیگر یا وابستگان خود را به فساد متهم کردن است.

حقوق و قانون دولتی، حکم مرگ صادرشده برای خلق‌ها است.

دســتگاه‌های قضائی در ایران همه به‌منظور درهم شكستن توان خودمديريتی دموكراتيك خلق‌ها تأسیس‌شده‌اند، از طریق فتوا، قانون و حقوق دولتی نیز به آن مشروعیت می‌بخشند. اگر در جامعه‌ای وجدان و اخلاق اجتماعی نادیده انگاشته و انكار گردد، انحصار، مركزگرايی، سركوب و نسل‌کشی نیز افزایش می‌یابد. یکی از پرسش‌های مهمی که لازم است در این رابطه پرسید این است: آیا اخلاق توان مدیریتی بهتری دارد یا حقوق؟ حقوق یک مدیریت مبتنی بر جبر و زور است، همان‌گونه که می‌دانیم حقوق به‌صورت «اجرای قوانین از طریق جبر و زور دولت» تعریف می‌شود؛ اما بر اساس اخلاق، مدیریت

620 viewsedited 10:24