ۆمار دەکرد، دوای پشتتێکردنی سۆڤیەت بەرھەم ‌و سەرچاوەی‌ داراییان نەما، ئیتر خێڵەکان هیچ بیانوویەکیان بۆ پشتگیریکردنی قازی محەمەد نەبوو، هەربۆیە زۆرێک لە خێڵەکان قاز‌یان بەجێھێشت، لە کاتی گەیشتنی هێزەکانی دەوڵەتی ئێران بۆ سەر سنوور، زۆربەیان هەڵهاتن و بەرەکانی بەرگرییان لە مهاباد چۆڵ کرد، مەلا مستەفای بارزانی کە پلەی ژەنەراڵی لە کۆمار و پێشەوا قازی وەرگرتبوو، لەگەڵ چەکدارەکانی کۆماری مهابادیان بەجێهێشت و بۆ سۆڤیەت چوون.



کۆماری کوردستان ڕووخا

سەرەنجام لە ڕۆژی ١٧ی کانوونی یەکەمی ١٩٤٦دا، واتا ٧٣ ساڵ لەمەوبەر، سوپای ئێران توانی بچێتە ناو شاری مهاباد کە ناوەند و پایتەختی کۆماری کوردستان بوو، دەستی بەسەر شارەکەدا گرت، دەوترێت"قازی محەمەد بۆ ئەوەی خەڵکی شارەکە نەکەونە بەر کوشتاری هێزەکانی پاشایەتی ئێران خۆی بەدەستەوەدا" و دواتریش لە ڕۆژی ٣١ی ئازاری ١٩٤٧دا، قازی محەمەد و هاوڕێیانی لە سێدارە دران.

ئێستا و بە دەستێوەردانی زلهێزەکان لە ناوچەکان و بە تێپەڕینی ١٠٠ ساڵ بەسەر پەیمانە داگیرکەرییەکانی هێزە جیهانییەکان لە ڕۆژهەڵاتی ناوەڕاست، ئەزموونەکان دووبارە دەبنەوە و هێشتا کورد نەیتوانیوە بەپێی پێویست یەکێتییەکی نەتەوەیی و گشتگیر لەناو خۆیدا دروست بکات و ئەمەش مەترسییەکە کە ئەزمونی کۆماری کوردستان لەسەر دەستکەوتەکانی گەلی کورد و لەدەستچوونی دەرفەتەکان بۆ بەدەستهێنانی مافەکانی دووبارە بێتەوە.



لەسەر ئەو بابەتە لەتیف فاتیح فەرەج، نووسەر و ئەندامی کۆنگرەی نەتەوەیی کوردستان- کەنەکە، دەڵێت: کۆماری مهاباد و قسەکردن لە سەر ئەو ١١ مانگەی کە کورد خاوەنداری لێکرد، قسەکردنە لە سەر ئەزموونێک کە ئەگەر درێژەی بکێشایە ئەوا دەتوانرا دیموکراسی لەم ناوچەیەدا بەرجەستە بێت و کورد ڕۆڵی گەورەی هەبێت لە پێکەوە ژیانی ئاشتیانە لەگەڵ لایەنەکانی دیکەدا، بەڵام یەکێک لە گرفتەکان ئەوە بوو کە هۆکاری ڕووخان، پەیوەندی بەوەوە هەبوو کە ڕووسیا لە گەڵ کورد درۆی کرد و لە گەڵ ئێراندا ڕێککەوتن، کۆمارەکەش بەرگەی ئەو هەموو ململانێیەی نەگرت، تەنانەت بەشێک لە ئاغاکان کە زانیان بەرژەوەندییان دەکەوێتە مەترسیەوە چوونەوە پاڵ حکومەت و کۆماریش بە لەسێدارەدانی قازی محەمەد و هاورێکانی کۆتایی پێهات.


لەتیف فاتیح فەرەج ئاماژە بە نەبوونی یەکڕیزی کورد بە درێژایی مێژوو دەکات و دەڵێت: هۆکاری یەکەمی درێژە نەدانی ئەزموونەکانمان نەبوونی پێکەوەیی و یەکڕیزییە، کە تا ئێستا ئێمە پێوەی دەتلێینەوە، کە بە داخێکی زۆرەوە تا ئێستا لە گیروگرفتی ئەوەداین هەموومان لە ژێر یەک ئاڵادا کۆبینەوە، بۆ نمونە بە مێژوو و شۆڕشە یەک لە دوای یەکەکان زۆر جار هێزەکانی خۆمان دەچنە پاڵ دوژمنە داگیرکارەکان و لە هێزەکانی دیکەمان دەدەن، هەر نمونەی شەڕی داعش کە لە داقوق بوو و پەکەکە هات لە دژی ئەوان شەڕی دەکرد کەچی خەلک دەچوون ڕاپۆرتیان لە سەر ئەوان دەکرد.

لە کۆتایی قسەکانیدا لەتیف فاتیح فەرەج ، ئەندامی کەنەکە دەڵێت: بڕوام وایە ئێمە دەبێت واز لەوە بهێنین کە ئەمە مارکسە، ئیسلامە یان هەر ڕەنگ و ئایینێکە، ئەوەی کۆمان دەکاتەوە نەتەوە و زمان و مرۆڤ بوونمانە و دەبێت ئیمە مرۆڤ بوونی خۆمان لە پێش دانێین و ئەگەر برینێک لە جەستەماندا دروستبوو دەتوانین بەو یەکڕیزییەمانەوە پارێزگاری لە یەکتر بکەین، بۆیە چارەسەری سەرەکی گۆڕینی عەقڵیەتی سیاسی سەرکردەکانە.


ROJNEWS



🆔 @GozarDemocratic

🔳ئەمڕۆ سێشەمە ٢٦ی سەرماوەز، هێزە ئەمنیەکانی ڕژێمی ئێران لە شاری شاباد لە پارێزگای کرماشان، هەڵیانکوتایە سەر ماڵی ژنە چالاکوانی کورد ئانیسا جەعفەری مێهر و دەستگیریان کرد.

🔹ئانیسا چالاکوانێکی بواری زمان و ئەدەبی کوردی‌یە و لە ئێستادا ئەندامی ئەنجومەنی نووسەرانی گۆڤاری "ژ"ـیە کە لە ئاستی ئەوروپا و ڕۆژهەڵاتی کوردستان لە بواری ئەدەبیاتی کوردی بڵاو دەکرێتەوە.

https://www.instagram.com/aryen_tv/

@aryentvfarsi

نگاهی به آیین و جامعه‌ی یارسان

✍ #سارو_خسروی



🆔 @GozarDemocratic

نگاهی به آیین و جامعه‌ی یارسان

✍ #سارو_خسروی

مناطق زاگرس از دیرباز مرکز آیین‌، فرهنگ و باورهای بسیاری ازجمله هوری، مهرپرستی (میتراییسم)، زردشتی و … بوده است. پس از حملە اعراب و فراگیر شدن اسلام، در کوردستان و ایران بسیاری از این ادیان با فرهنگ و باورهای مختلف، تحت فشار اعتقادی دین اسلام از میان رفتند. دراین‌بین معتقدین به مذاهب بومی زاگرس، پرچم‌دار مبارزه با اعراب و ظلم و ستم آنها بوده و زیر بار ستم و ایدئولوژی متفاوت آنها نرفتند؛ یکی از این جنبش‌ها، «یارسان» است که تا به امروز به موجودیت خویش ادامه داده است.

‌ برخی از پژوهشگران بر این باورند که اکثر این آیین‌های بومی زاگرس، ریشه در میتراییسم دارند و برای ممانعت از هژمونی و تسلط دین زردشت و بعداً اسلام به شکلی مخفیانه و مستتر به موجودیت خویش تداوم بخشیده‌اند، هنوز هم نمادهایی از آئین میتراییسم در میان آنان وجود دارد. به نظر می‌رسد که خاستگاه و ریشه آیین یارسان به‌عنوان یک جنبش و نهضت فکری-فلسفی با محوریت حقیقت به دوران مهرپرستی بازمی‌گردد، که به‌تدریج موجودیت خویش را در زاگرس و در سده دوم هجری آشکار می‌نماید. در سده نهم با ظهور سلطان اسحاق برزنجه‌ایی و آغاز قانون‌گذاری و شرع دینی، نظام اجتماعی یارسان در واقعەی «مرنو» شکل گرفت. از آن زمان بدین‌سو واقعەی مرنو که به «عید خاونکار» نیز نامگذاری گردیدە، مبین مراحلی از ایستادگی و مجاهدت در مقابل ناحقی، ظلم و تاریک‌اندیشی در راستای رهایی و آزادی است. پس از واقعەی مرنو، جامعەی یارسان عملاً وارد فضایی نظام‌مند ـ کە شامل قوانین اجتماعی و تعامل با سایر باورها و عقاید مربوط به خود است‌ـ می‌گردد. متأسفانه مردم یارسان به دلیل ناآگاهی نسبت به مفاهیم و معانی نهفته در واژه و واقعەی مرنو یا خاونکار، از حقیقت این جشن و موقعیت زمانی آن بی‌اطلاع هستند و به پندار خود آن را یک جشن ساده و سنتی می‌انگارد.

یارسان

واژەی یارسان از دو جزء یار و سان (پادشاه) تشکیل شدە کە به معنای یاران پادشاه است. در ادبیات اعتقادی یارسان، منظور از پادشاه، یزدان منان است. مردم یارسان از کوردهای شرق و جنوب کوردستان می باشند که هم‌اکنون در سایر مناطق نیز پراکنده شدە‌اند. ماهیت این تفکر مبتنی بر تجلی عشق است و جهان‌بینی یارسان مبتنی بر فلسفەی «دونادون» است. این فلسفەی فکری این‌گونه توجیه می‌شود که چون هر دینی از وجوهات الهی و حقیقت تهی نیست، پس یارسان که در مرتبەی حقیقت است با تمام ادیان مشابهت‌هایی دارد.

اولین شخصیتی که از یارسان سخن گفته، «بهلول» ماهی در قرن دوم هجری است. پس از بهلول، شاه خوشین ملقب به مبارک‌شاه، در لرستان ظهور می‌کند که گستردگی حوزه‌ی فعالیت‌های وی از شمال خوزستان تا نواحی شمالی هورامان بوده است. پس از شاه خوشین لرستانی، شخصیت‌های دیگری نیز در قرون بعد ظهور کردند ازجمله، بابا سرهنگ دودانی، بابا جلیل دودانی، بابا ناوس سرکتی و سرانجام سلطان اسحاق برزنجەایی که تدوین‌کننده‌ی نظام دینی این آیین است. بر اساس متون کهن یارسان و شرح رویدادهای مربوط به زمان سلطان اسحاق و بر اساس محاسبات گاه‌شمار، وی در سال ۶۲۲ هجری شمسی مطابق با ۶۴۰ قمری و ۱۲۲۰ میلادی متولد شده است. ایشان نقطەی عطف و تدوین‌کننده‌ دستورات دینی یارسان به شمار می‌آیند.

یاران ایشان بر اساس اولویت به این شرح زیر هستند:

هفتن، هفتوانه، هفت‌خليفه، هفت‌سازچی، هفت‌گوينده، هفت‌كوزەچی، هفت‌سقا، هفت‌پيشكار، هفت‌دَسوور، هفت‌هفت، هفت يار قولتاس، هفت سردار، بيست و يك ميرد برزنجه، هفتادو‌دو پير، نودو‌نه پير، شصت‌و‌شش غلام، چهل‌تن، چهل‌تنان، هزار و يك ميرد، هزار‌و‌ششصد ميرد و بيون‌بيون‌ها.

به‌این‌ترتیب وجود این یاران نمایانگر مدیریت ذاتی و یا عدم تمرکز قدرت در دست اشخاص و یا نهاد‌های خاصی در آیین یارسان است. درواقع، هیچ‌کس در این جامعه وجود ندارد که در گروه و انجمن خاصی جایگاهی برای وی تعریف نشده باشد و حتی پادشاهی خالق در این آیین هم مشروط است. حوزەی زيست و جغرافيای انسانی يارسان در مناطق زاگرس جنوبی (هورامان، شهرزور و لرستان) بوده است.

این‌ها مناطقی هستند كه کوردهای يارسان برای نخستین بار در آنجا به تبلیغ و ترویج اعتقادات خود پرداختەاند، سپس در سایر مناطق ايران از جمله همدان، آذربايجان، تهران، زنجان و شمال ايران پراکنده‌شده‌اند. در شهرهای جنوب کوردستان و عراق همچون خانقين، كركوك، موصل، سليمانيه، هولیر، بغداد و در تركيه، درسيم، سيواس و تعداد معدودی نيز در روسيه در منطقەی اليزابتپل (اصالتاً از نواحی قارص) سکونت نموده‌اند. با ظهور قوشچی‌اوغلی در منطقەی آذربايجان و همچنين بودن شاه ویس‌قلی و اعقابش در ترکستان با ترويج و اشاعەی دين ياری در این مناطق، جمعی از ياران ترك به اين آیین گرايش پيدا نمودند.

اولین گفتار مکتوب شده به نظم در زبان كردی با هجای مشخص، مربوط به جامعەی يارسان است كه با زبان پهلوی ـ هورامی

سروده شده و ابتدا توسط بهلول ماهی و يارانش در اين منطقه (هورامان) بیان شده است. بعد از آن، شاه خوشين لرستانی، بابا ناووس سركتی … و تمام شخصيت‌های یارسان كه در طول تاريخ موجوديت یارسان ظهور كرده بودند، گفتار خود را به زبان كوردی و با گويش گورانی عنوان كرده‌اند.

یارسان‌ها در چارچوب فکری خود، هیچ‌گاه خویشتن کامل خود را مقید به اندیشەی قانون و محدودیت نمی‌دانند، خود را از چارچوبی که محصور و به‌دوراز آزادی باشد، بر حذر می‌دارند. کلیت شیوەی تفکر در این آیین، مستلزم حاکم بودنِ بر جزء و کل قانون است. درواقع به‌کارگیری قانون و لوازمات آن چون اخلاق، تماماً در راستای رسیدنِ به آرمان غایی و در جهت نیل به آن قرار دارد که در نوع اولیەی آن به معنای صورت بخشیدن به انسان خدایی است. همین امر نیز باعثِ احترام به كلیت اصول و قائل نبودن به بد و بدی بە افرادِ در جامعەی يارسان و آیین یاری است که این خود به یک نياز برای ارتباط و برقراری روابط میان انسان‌ها مبدل گردیدە است. شالودەی ايدئولوژی آیین ياری، بر اساس احترام به انسانيت است كه حقيقت موضوع و قالب كلی آن را می‌بايست در مبحث خودشناسی و انسان‌خدایی برمبنای نيروها و استعدادهای ذاتی موجود در انسان جستجو نمود.

یارسان بر اساس فلسفەی دونادون، به تمام نقاط هستی و ادیان مختلف معتقد است، به همین دلیل همەی افراد بشر را به مثابەی خویش می‌پندارد و در نهايت به تکامل اين عملکرد نائل می‌گردد و به طبع آن به شكلِ زيبای انسان‌دوستی، ياری و ياوری می‌رسد.

تفکر انسان خدایی در اين بينش، شما را مجاب خواهد كرد كه خداوند را در خلال روابط انسانی جستجو كنید که به ملاطفت و احساس نياز به همديگر و تشكيل نمادين «جم» به معنی گردهمایی، منجر می‌گردد؛ این نیز نشانی از تكثرگرایی و احترام به نوع انسان و بحث فزونی در وحدت و وحدت در فزونی است.

خاونکار

خاونکار همان خداوندگار است و خاونکار به معنی صاحبکار کە یک واژه ترکیبی از دو واژەی «خاون» به معنی صاحب و مالک و «کار» به مفهوم خلقت و فراهم ساختن نظام‌مندی کائنات گرفته‌شده است. درواقع، این واژه معادل مفهوم [ایزد]، الله، یهوه و روح القدوس است و در کلام‌های یارسان با معانی متفاوت دیگری همچون صاحب کَرَم، پادشاه، صاحب‌کار و سلطان حقیقت نیز آمده است.

بنابراین جشنی در یارسان به نام «جشن‌خاونکار» وجود دارد که به عید خاونکار نیز معروف است. چون در مفهوم «مرنو[1]» به عنوان ظرف مکان تجلی پیدا کرده است، به عید مرنو نیز نامگذاری شده است. به دلیل حضور سلطان اسحاق در این جشن و غلبەی حقیقت بر جهالت و اعلان موجودیت رسمی یارسان در شمایل بشری (مظهریت)، از این جشن به‌عنوان نقطەی عطف و اساس تفکر یاری یاد می‌شود.

مرنو

مرنو یک کلمەی ترکیبی از دو واژه «مر» به معنای غار و «نو» به معنای تازه است، در ادبیات اعتقادی یارسان به معنای پدید آمدن مفهومی تازه در تاریکی کائنات است.

دو عبارت خاونکار و «مرنو» در برگیرندەی چند نکته زیر است که در بخش‌های بعدی به شرح هرکدام می‌پردازم.

مرحلەی نخستین دربردارندەی هجرت سلطان اسحاق از برزنجەی سلیمانیه به سمت هورامان و استقرار در پردیور است.

مرحلەی دوم شامل آغاز ارائەی قوانین و چارچوب ساختار تفکر یاری است که در مرنو شکل‌گرفته است.

مرحلەی سوم شرح تقویم یا گاه‌شمار کوردی است که بر اساس این واقعه قابل استخراج است و نشان می‌دهد که کوردستان دارای چه نوع تقویمی بوده است.

مرحلەی چهارم هم به بحث علم التنجیم و محاسبات مربوط به دریافت انرژی‌های موجود در نظام کائنات باز‌می‌گردد.

مرحلەی نخست:

شرح ظاهری جریان خاونکار- مرنو

سلطان اسحاق برزنجەایی فرزند شیخ عیسی از بزرگان و متدین منطقه، در تاریخ ٦٤٠ هجری قمری در برزنجه از توابع عربت استان سلیمانیه چشم بە جهان گشودە است. از همان اوان کودکی از سوی برادران و سایر مردم منطقه به‌دلیل تفاوت با سایرین مورد بی‌مهری و ملامت قرار گرفتە بود. پس از آن‌که آزار و اذیت نیروهای تمامیت‌خواه و رادیکال به اوج خود می‌رسد، وی بنای مهاجرت از برزنجه به سمت هورامان را می‌گذارد. در میانه‌های راه در حوالی هورامان در کوهی به نام «شندر» وی مورد تهاجم همان نیروهای متخاصمی که ایشان و یارانش را مورد تعقیب قرار داده بودند، قرار می‌گیرد. این سپاه متخاصم تحت نام نمادین چیچک ـ متشکل از تاریک‌اندیشان منطقه و نیروهای کمکی که با توطئه به منطقه آمده بودندـ مشهورند.

سلطان اسحاق به همراه یارانش به درون غاری پناه می‌برند که مرنو نام دارد و به مدت سه شبانه‌روز در این غار اسکان می‌یابند. سپاه چیچک پس از سه روز سرگردانی و طوفان شن و گرد‌و‌غباری که آنها را کلافه کردە بود، خستە و درماندە شدە و در نهایت با تلفاتی ناشی از حوادث و بلایای طبیعی محل را ترک می‌گویند. سلطان اسحاق پس از تارومار شدن سپاه تاریک‌اندیشان، در پایان روز سوم دستور برگزاری جشنی با نام جشن خاونکار یا ع

ید پادشاهی می‌دهد که به عید مرنو نیز شناخته می‌شود. پس از برگزاری این جشن در غار مرنو، سلطان اسحاق با یارانش به سوی هورامان رهسپار می‌شوند.

مرحلە دوم

ارائەی چهارچوب و قوانین تفکر یاری:

در واقع مرنو نقطەی عطف تفکر یاری است، در این رویداد است که موجودیت یارسان بە تثبیت می‌رسد. پس‌ازاین واقعه، یارسان به شرایط متفاوت‌تری نسبت به قرون پیش از آن زمان می‌رسد. درواقع یارسان تا قبل از مرنو یک ادبیات اعتقادی بدون چارچوب دستوری و نظام دینی بوده است، اما پس از مرنو جامعەی یارسان به مرحلەی نظام‌مندی اجتماعی و دینی می‌رسد. در حقیقت، مرنو صرفاً به معنای رعايت روزه‌داری، رياضت و بردباری، دوری از خودپسندی و التزام به نيستی… نیست، بلکه مرنو رمزی نهفته در معنای نظام‌مندی هستی است که جهت کسب موجودیتی شکل گرفتە که با آن بتوان با تاریکی و ظلم مقابله نمود و مبارزه برای تداوم حقیقت و غلبه بر ناتوانی را در خود دستە‌بندی نمود.

سلطان اسحاق در گام نخست اولین دستور دینی اعتقادی خود را به واسطەی این واقعه صادر می‌نماید و این‌چنین می‌فرماید:

روکن وه دەفتەر، روکن وه دەفتەر

روکن ئی تاریخ بنویس وه دەفتەر

نەی چلەی تاوسان یەرێ رۆ سەبت کەر

مانگو دلێ راس دوازدەی سفید پەر

یەرێ رۆی یاران چیگام بی وەفەر

عەیدە و پادشاهیم دووهم داش نەسەر

این گفته از سلطان اسحاق بعدها توسط ذات‌داران دیگر هم مورد ارجاع، تاکید و تحلیل قرار می‌گیرد. آداب بجاآوردن این جشن بر اساس کلام‌ها به‌این‌ترتیب است. یارسان در موعد مقرری که دستور داده‌شده باید سه روز، از سپیده‌دم یا قبل از گرگ‌و‌میش شدن هوا تا ابتدای شب (افطار) و طلوع ستارگان در آسمان به روزه باشند و در پایان این سه روز جشن شاهی را برگزار نمایند.

آداب این جشن این‌گونه است که هر خانوادەی یارسانی موظف است یک عدد خروس بالغ و سالم را که بانگ سر می‌دهد، قربانی نموده و به همراه یک من (سه کیلو) برنج با روغن حیوانی پخت داده‌شده به حضور جم و جم‌خانه بیاورد تا در آنجا به صورتی برابر بین افراد تقسیم گردد. علاوه بر موارد فوق لازم است توشەای به نام «نیاز» هم تهیه گردد که شامل انار و سیب سرخ و اقلام دیگر است. مردم در این مراسم، جم تقسیم قدرت، جم تقسیم نیرو، جم تقسیم نیاز، جم همیاری و اتحاد شکل می‌دهند و با روشن کردن شمع به ذکر و کلام‌خوانی می‌پردازند. در روز جشن بازدید، عیادت و عید دیدنی از جانب یاران صورت می‌گیرد و افراد جم‌خانەهای مختلف به بازدید و عید دیدنی سایر جم‌خانەها می‌روند. این رسم بر تمام افراد یارسان مترتب است و همان آداب عید نوروز نیز در این عید بجاآورده می‌شود.

مراحل سوم و چهارم بحث که مربوط به گاه‌شمار کوردی و مبحث علم التنجیم است به علت پیچیدگی و تخصصی بودن آن در این نوشتار که فقط برای معرفی واژەی مرنو است، نمی‌گنجد؛ بنابراین برای اطلاع بیشتر از این نکات می‌توان به کتب زیگ آریایی-کوردی و همچنین بانگ سرحدان از طیب طاهری رجوع نمود. بااین‌وجود، اگر بخواهم این دو بحث را در یک سطر خلاصە کنم، باید بگوییم که گاه‌شمار موردنظر یک گاه‌شمار نجومی منطبق بر تقویم اعتدالین و حرکت دایره البروج با در نظر گرفتن سال کامل ۳۶۵/۲۴۲۲ است که منطبق بر علم گاه‌شمار یا تقویم نگاری با سیر قهقرایی و رسیدن به مبدأ است.

منابع و مآخذ:

طاهری طیب. ۲۰۰۷. سرانجام کلام‌های یارسان. عراق، سلیمانیه، انستیتو فرهنگی کرد.

ــــــــــــ. 2009. تاریخ و فلسفەی سرانجام، شرحی بر نحلەهای فکری و اعتقادی کردستانی. هەولیر دەزگای مکریانی.

ــــــــــــ. ۲۰۱۰. زیگ آریایی-کردی. هەولیر دەزگای مکریانی.

ــــــــــــ.2013. بانگ سرحدان، عراق، هەولیر دەزگای مکریانی.

ـــــــــــ. 2013. روژژمیر ئاریایی کوردی. هەولیر دەزگای مکریانی.

-تفسیر و ترجمەی دیوان گورە جلد اول و دوم– سید محمد حسینی



منبع: برگرفتە از شمارە ٧٨ آلترناتیو


pjak.eu




🆔 @GozarDemocratic

یک شهروند #ماهشهری: ما اگر پول داشتیم اسلحە بخریم، نان می خریدیم.


چهار شنبە ۲۷ آذر ۱۳۹٨
#ℳ𝒦𝒩

🔗 آدرس وبسایت
ما:mknkurd.wordpress.com

🔗 کـــانـــال تــلـگــرام : http://t.me/MKN2016

هاوسەرۆکی #کۆدار #زیلان_تانیا: پڕۆپاگاندەکانی ڕژیم ناتوانێت شکستەکانی داپۆشێت

زیلان تانیا، هاوسەرۆکی کۆمەڵگای دموکراتیک و ئازادی رۆژهەڵاتی کوردستان-کۆدار، لە بەرنامەی هێڵی سێ ئاریەن تیڤی دا هەڵسەنگاندنێکی وردی سەبارەت بە سەرهەڵدانەکانی ئێران کرد. تانیا جەختی کردەوە، بزووتنەوەی ئاپۆیی لە ئێران و رۆژهەڵاتی کوردستان ئامانجی سەرەکی هێرشەکانی رژیمی داگیرکەری ئێرانە.


🆔 @GozarDemocratic

هاوسەرۆکی #کۆدار #زیلان_تانیا: پڕۆپاگاندەکانی ڕژیم ناتوانێت شکستەکانی داپۆشێت

زیلان تانیا، هاوسەرۆکی کۆمەڵگای دموکراتیک و ئازادی رۆژهەڵاتی کوردستان-کۆدار، لە بەرنامەی هێڵی سێ ئاریەن تیڤی دا هەڵسەنگاندنێکی وردی سەبارەت بە سەرهەڵدانەکانی ئێران کرد. تانیا جەختی کردەوە، بزووتنەوەی ئاپۆیی لە ئێران و رۆژهەڵاتی کوردستان ئامانجی سەرەکی هێرشەکانی رژیمی داگیرکەری ئێرانە.



زیلان تانیا هاوسەرۆکی کۆمەڵگای دموکراتیک و ئازادی رۆژهەڵاتی کوردستان کۆدار لە سەرەتای بەرنامەکەدا وتی: سەرهەڵدانەکانی ئەم دواییە لە بەردەوامی ناڕەزایەتیەکانی ساڵانی پێشوو لە رۆژهەڵاتی کوردستان و ئێران بوو. لە سەرهەڵدانەکانی دوو ساڵ لە مەوبەر گەل توانی ویست و داخوازیەکانی خۆی فڕمووڵە بکات. ئەو چوارچێوەیە بوو بە بنەمای تێکۆشانی هاوبەشی کۆمەڵگا. لە ٤٠ ساڵ دەسەڵاتداری رژیمی داگیرکەری ئێراندا گەل چەندین جار سەریهەڵداوە. بەڵام ئەم ناڕەزایەتیەی دوایی یەکگرتووتر و هەمەلایەنەتر بوو. پێشتر پێشەنگایەتی سەرهەڵدانەکان تەنیا لە لایەن چینێکی کۆمەڵگاەوە بوو. بەڵام ئەمجارە هەموو چین وتوێژەکان بەشدار بوون. هەموو کۆمەڵگا ئەمڕۆکە داوای گۆڕانکاری بنچینەیی لە دەسەڵاتدا دەکات.



سەبارەت بە پەیامی سەرهەڵدانەکان زیلان تانیا وتی: ڕژیمی داگیرکەری ئێران لە روانگەیەکی فاشیستیەوە پاساو بۆ سەرکەوتکردنی خەڵکی ڕاپەڕیو و تاوانەکانی دێنێتەوە. رژیم دەیەوێت رەوایەتی بە توندوتیژیەکانی بدات. دامودەزگای راگەیاندنی رژیم پڕۆژەیەکی چڕوپڕی چەواشەکاری بەڕێوەدەبات. لەم ڕێگایەوە دەیانەوێت هەم تاوانەکانیان بشارنەوە و هەم گەل چاوترسێن بکەن. سەرچاوەی سەرکی توندوتیژیەکان ناوەندە ئەمنیتیەکانی رژیمن. کۆمەڵگایەک کە لە بەرامبەر توندوتیژی، گەندەڵی و هەڵاواردن سەریهەڵداوە خۆی دەست بۆ توندوتیژ نابات. دوایین پەیامی خەڵکی سەرهەڵداو بۆ رژیم ئەوەیە کە دەیانەوێت گۆڕانی بنەڕەتی لە شێوەی بەڕێوەبەری وڵات و قانوونی ئەساسی پێکبێت. دەوڵەت و حکوومەت پەردە دەخەنە سەر راستیەکان. کۆمەڵگا لە بەرامبەر سیستمێک کە هیچ دەنگێکی ناڕازی نابیسێت قۆناغێکی تری تێکۆشانی دەستپێکردووە. رژیمی داگیرکەری ئێران خوێندنەوەی هەڵەی بۆ سەرهەڵدانەکان هەیە و نایەوێت لە ڕابردوو دەرس وەربگرێت. دەوڵەت هیچ بەرنامەیەکی بۆ وڵامدانەوەی خواستەکانی کۆمەڵگا نیە و ناتوانێت لە نەخۆشیەکانی خۆی تێبگات و چارەسەریان بکات. دەبێت رژیم دەنگی گەلانی ئێران و دەنگی ئوپوزیسیۆن ببیسێت. وەکوو بزووتنەوەی ئاپۆیی لە رۆژهەڵاتی کوردستان و ئێران پێشەنگایەتی شۆڕشمان لە ئەستۆدایە. لە ئەگەری هەرچەشنە دەستدرێژی ئامادەین گەلەکەمان بپارێزین. بزووتنەوەی ئاپۆیی لە رۆژهەڵاتی کوردستان و ئێران ئامانجی سەرەکی هێرشەکانی رژیمی داگیرکەری ئێرانە. رژیمی ئێران لە بەرئەوەی هیچ پڕۆژەیەکی چارسەری پێنیە پەنای بردوتە بەر شەڕی تایبەت و هێرشی سیاسی. پەژاک و کۆدار بزووتنەوەی گەلەن. بە پشتیوانی گەل تێکۆشانی ئێمە بەرەو پێش دەڕوات. هیچ پڕۆپاگاندەیەکی رژیم ناتوانێت شکستەکانی داپۆشێت.



سەبارەت بە خەسارناسی سەرهەڵدانەکان لە ڕۆژهەڵاتی کوردستان و ئێران هاوسەرۆکی کۆدار وتی: سەرهەڵدانەکانی ئەم دواییە بە شێوەیەکی چڕوپڕ رێک نەخرابوون. دەبێت بۆ ئەو کاتەی هێرش دەکرێتە سەر خەڵک ئاڵترناتیڤ هەبێت. بە پچڕاندنی هێڵی ئینترنێت خەڵک لە یەک دابڕان. دەبێت سەرهەڵدانی گەلان تا ئەو کاتەی دیکتاتۆر لە بەرامبەر داخوازی گەل چۆکدا دەدات بەردەوام بێت. پێویستە پلان بۆ هاوکاری و بە هاناوەچوونی یەکدی دابڕێژرێت.

زیلان تانیا جەختی کردەوە: رژیم ملی بۆ هیچ گۆڕانکاریەک خوارنەکردووە و هیچ پرۆژەیەکیشی بۆ گۆڕانی ڕاستەقینە پێنیە. کێشەکانی گەلان، ژنان و جەوانان کەڵەکەبووە. لەمەو بەدوا گەل بە هەستیاریەوە لە بەرامبەر دەوڵەت دەوەستێتەوە. هەر بڕیارێکی دەوڵەت لە لایەن گەلەوە کاردانەوەی دەبێت.



سەبارەت بە هەڵبژراندنی داهاتوو بۆ مەجلسی رژیم زیلان تانیا وتی: هەرکات لە ئێراندا گەل دەنگی بەرز دەکاتەوە و لە دژی سیاسەتی رژیم دەوەستێتەوە رژیم بۆ پیلانگێڕی وەخۆی دەکەوێت. وای پێشان دەدا کە ئومێدێک هەیە و لە داهاتوودا گۆڕانێک دێتە ئاراوە. دەوڵەت دەست بە گۆڕانی ڕواڵەتی دەکات و دەستگۆڕكێ بە مۆرەکانی دەکات. لە کاتێکدا دەنگی ناڕەزایەتی گەل تەنگ بە ڕژیم هەڵدەچنێت ڕژیم وای نیشاندەدات کە ئەوە تەنیا کابینەی حکوومەتە کە تاوانبارە. بەشێکی بچووک لە بەڕێوەبەری وەکوو بەرپرسی هەموو کێشەکان نیشان دەدات.رژیم هەوڵ دەدات بەو پیلانە تێکۆشانی کۆمەڵگا بخاتە ژێر سێبەری گەمە سیاسیەکانیەوە. بەوەش داخوازیەکانی گەلانی ئێران دەخرێتە پلەی چەندەمەوە. رژیم جێگۆڕکێ بە مۆرەکانی دەکاتە رۆژەڤی سەرەکی کۆمەڵگا. ئایا لەم قۆناغەدا کە کۆمەڵگا ویستی گۆڕانی بنەڕەتی هەیە مەجلسی داهاتووی رژیم نابێت بە بەربەستی داخوازیەکانی گەل؟ ئایا بەربژێرەکان ئامادەن ببنە نوێنەری ڕاستەقینەی گەل؟ دەبێت گەل پێش بەوە بگرێت کە

هەڵبژاردنی مەجلسی ببێتە پرووسەی وەرگرتنی دەنگی متمانە بۆ ڕژیم و جارێکیتر مۆرەکانی ئەو رژیمە فاشیستیە بە ڕەنگێکیتر پێشبخرێن.

سەبارەت بە ململانێ نێوان باڵەکانی رژیم هاوسەرۆکی کۆدار وتی:هەر دوو باڵی رژیم لە یەک بازنەوە و بۆ یەک ئامانج کاردەکەن. سەرەڕای هەموو ناکۆکی و ململانێ نێوانیان هاوڕا و تەبان. ئامانجی سەرەکی رژیم لە هەڵبژاردن ئەوەیە کە بڵێت بە هەڵبژاردنی داهاتوو لاپەڕەیەکی تر هەڵدەدرێتەوە. کۆمەڵگای ئێران لەم ٤٠ ساڵەدا رووی راستەقینەی دەسەڵاتی بینیوە و دەزانێت وێست و داخوازیەکانی ڕیشەییە و گۆڕانی رواڵەتی وڵامی ناداتەوە.

لە کۆتایی بەرنامەکەدا زیلان تانیا سەبارەت بە سیاسەتی سێدارە لە رژیمدا وتی: شەهید حەسەن حکمەت‌دەمیر یەکەمین شەهیدی تەڤگەرەکەمان بوو کە لە لایەن رژیمی داپڵۆسێنەری ئێرانەوە لە سێدارە درا. رژیمی داگیرکەری ئێران پێش دامەزراندنی پەژاک و کۆدار هەر لە ساڵی ٢٠٠٠ەوە زانی کە تەڤگەرەکەمان هێزێکی کلاسیک نیە. هەڤاڵمان عەگید زیندانی لە ناوەندی تەسلیمبوونەوە کردە شوێنی بەرخودان. رژیم هەرکەس کە نەتوانێت بێنێتە ژێر کونتڕۆڵی خۆی سێدارەی بە سەردا دەسەپێنێت. سێدارە دان بەشێکە لە سیاسەتی گشتی رژیم و لە چوارچێوەی سیاسەتی نکۆڵی کردن و پاکتاو کردنی گەلی کورد پەیڕەوی دەکات. لە بەرامبەری عەقڵی چەقبەستووی رژیمی داگیرکەری ئێراندا تێکۆشانی ئێمە بەردەوامە.



aryentv



🆔 @GozarDemocratic

#مظلوم_هفتن: فساد در نظام حاکمیت ایران، هدفمند و کلان است


با توجە بە محوریت نشریە آلترناتیو بە واکاوی پدیدە فساد در دستگاە حاکمیت ایران، تصمیم برآن گرفتە شد کە با رفیق مظلوم هفتن، عضو شورای مدیریتی #کودار، مصاحبەای اختصاصی در رابطە با ابعاد مختلف فساد اداری و ساختاری در ایران، تبعات و زمینەهای ذهنیتی آن بدهد کە متن کامل آن بە شرح زیر است.



🆔 @GozarDemocratic

#مظلوم_هفتن: فساد در نظام حاکمیت ایران، هدفمند و کلان است


با توجە بە محوریت نشریە آلترناتیو بە واکاوی پدیدە فساد در دستگاە حاکمیت ایران، تصمیم برآن گرفتە شد کە با رفیق مظلوم هفتن، عضو شورای مدیریتی #کودار، مصاحبەای اختصاصی در رابطە با ابعاد مختلف فساد اداری و ساختاری در ایران، تبعات و زمینەهای ذهنیتی آن بدهد کە متن کامل آن بە شرح زیر است.



به نظر شما فساد در نظام سیاسی و اداری ایران از چه بستر و زمینه‌های تاریخی برخوردار است؟

دولت و اقتدار با یکدیگر ارتباط تنگاتنگی دارند. درواقع از همدیگر تغذیه نموده و متمم و مکمل همدیگرند. چنان ارتباطی که می‌توان گفت دولت و اقتدار بَری(عاری) از فساد یا وجود ندارد و یا تنها در حد ایده خواهد بود. دولت فسادزا است و با فساد فربه می‌گردد و فساد با تاروپود دولت سروکار دارد. درواقع ارتباطی ذاتی است یعنی ماهوی. ایران هم یکی از قدیمی‌ترین نظام‌های دولت‌مدار و اقتدارگراست و به جرات می‌توان گفت بند نافشان را با هم بریده‌اند و این گویای این حقیقت است که فساد در نظام ایران دارای پیشینه‌ای تاریخی است، حال اگر نگاهی اجمالی به رژیم‌های حاکم برایران از بدو شکل‌گیری تا به امروز بیفکنیم، موارد بی‌شماری خواهیم دید که بیانگر فساد نهادینه‌شده و سامانمند است. بیدادگری، ناعدالتی و ظلم حاکمان نمونه‌های بسیاری دارد. حتی خیلی‌ها که پسوند عادل و خادم یدک کشیده‌اند، در عمل چه‌ها که نکرده‌اند. حکایت توطئه‌های دربارها و سراها داستان‌ها شده‌اند بهر پندآموزی آیندگان. استفاده ابزاری از باورها و ارزش‌های انسانی و اجتماعی جهت نیل به اهداف حاکمیت، نمونه‌های بسیاری دارند. نگاهی نقادانه بر دوره‌های هخامنشی، ساسانی و صفوی به‌عنوان نظام‌های متکی بر ملی‌گرایی و مذهب‌گرایی که در شکل‌گیری نظام‌های بعدی ایران تا به امروز نقش سلول بنیادین داشته‌اند، مفید خواهد بود. حتی جهت درک ماهیت نظام‌های بعدی تا به امروز لازم است. فساد در این نظام‌ها چنان بوده که حتی طرفداران مورخ(مورخین طرفدار آن‌ها) هم نتوانسته‌اند آن‌ها را رستگار و تبرئه نمایند.

فساد سیاسی و ریاکاری در میان سران دولت و حکومت ایران چه پیامدهایی به همراه داشته است؟

همان‌گونه که در پاسخ سؤال اول متذکر شدم، ارتباط فساد با دولت و حاکمیت اقتدارگرا ماهوی، نهادینه‌شده، سازمان‌مند و سیستماتیک است. این بدین معنا نیست که هرکسی به‌نوعی با این نظام ارتباط دار و فاسد است؛ اما با صراحت می‌توان گفت که هرکس دانسته یا ندانسته آب به آسیاب این نظام بریزد، در فساد شریک است. دانستن و یا ندانستن در اصل مسئله تاثیری ندارد و نهایتاً آسیاب نظام را به گردش درمی‌آورد که آرد آن فاسد و مسموم‌کننده است. سیستم و سران حاکمیت فاسد جهت بقای خود و رسیدن به آمال و اهدافشان، فساد را به جامعه تزریق نموده و رواج خواهند داد. چراکه اگر جامعه عاری از فساد باشد، حاکم و مسئول فاسد را نمی‌پذیرد، ازاین‌رو حاکمان به جنگ جامعه و ارزش‌‌های بنیادینش خواهند رفت، ترویج فساد در خود جامعه و کانون‌های شکل‌دهنده‌ی آن، از پیامدهای فساد حاکمیتی است. امروز نمونه‌های متعددی از سرطان‌های اجتماعی وجود دارد که همگی بدخیم و کشنده‌اند؛ کلاهبرداری، دروغگویی، پایمال نمودن سوگند و پیمان، دزدی، ارتباطات غیراخلاقی و …. که هرکدام جهت نابودسازی جامعه‌ی انسانی کافی است. رواج دروغگویی و نرمالیزه نمودن آن گناهی نابخشودنی و خطر آن از مهیب بمب اتمی نیز افزونتر است. اگر بمب اتمی، فیزیکی، مخرب و خطرناک است، دروغگویی و نرمال شدن آن دنیای معنایی انسان‌ها و جوامع را نابود خواهد کرد که این فلاکت ناشی از فساد حاکمان و رجال مسند داد است. فساد حاکمیت به عرصه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، آموزشی و … سرایت نموده و در اصل رواج داده می‌شود.

با توجه به اهمیت اخلاق در حوزه‌ی سیاست، آیا می‌توان از وجود اخلاق در حوزه سیاسی سیستم ایران سخن گفت؟

اخلاق در سیستم حاکمیتی ایران، نوشته می‌شود، خوانده می‌شود اما عمل نمی‌شود! در کتاب‌ها و به اشکال مختلف و به‌طور نثر و نظم وجود دارد، داستان‌ها و پندهای بی‌شماری دراین‌باره وجود دارند؛ اما دریغ از عملی نمودن آنها، اخلاق که شاهین ترازوی محاسباتی انسان‌ها و جوامع بر مبنای معیارها و اصول ارزشی است، در دیدگاه سیستم حاکمیتی ایران به معنای اطاعت بی‌چون‌و چرای جامعه از حاکمیت است! مطیع محض بودن، بله‌ قربان‌گو بودن، تسلیم مطلق نظام بودن است، عمیقا قدر گرا و جبرگرا بودن، ایمان به خداگونگی حاکمیت و عبدگونه‌گی خویش است، باور مطلق به مصونیت نظام و مدیریت آن و درواقع کور، کر و لال بودن است، اخلاق که شمشیر برنده جامعه در مقابل تمامی نابرابری‌ها، ناهنجاری‌ها و بی‌راهه‌ها است و درواقع نیروی انسجام، استحکام، پایداری و استمرار هستی جامعه است در نظام حاکمیتی ایران تعریفی واژگونه دارد. اخلاق در سیستم حاکمیتی ایران یعنی مرید مط

لق نظام ولایت مطلقه‌ی فقیه بودن، یعنی جهت نیل به امیال و اهداف ولی‌فقیه هر اقدامی مشروع و حلال و حتی لازم‌الاجرا است. برای مثال وضعیت بیکاری در جامعه، تبعیض‌های طبقاتی، جنسیتی و نژادی و دینی، رواج اعتیاد به مواد مخدر در جامعه، پارتی‌بازی و رشوه‌گیری، دزدی‌های کلان سازمانی‌ و برنامه‌ریزی‌شده؛ نمونه‌های سلطان سکه و فروش اعضای بدن به‌دلیل عدم توان گذران زندگی به‌صورت حداقل یعنی در حد زنده‌ماندن نه زندگی کردن و… اخلاق در سیستم حاکمیتی ایران به‌گونه‌ای است که از علی می‌گویند و بر سفره معاویه می‌نشینند،

برای سربریدن حسین سینه می‌زنند

در عمل علمدار سپاه یزیدیان‌اند، حال تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!

–در سال‌های اخیر بر میزان فساد اداری و اقتصادی در دستگاه حکومتی ایران افزوده شده و به دنبال آن، موجی از نارضایتی‌های مردمی را دربرداشته است. از سوی دیگر دستگاه قضایی ایران مدعی برخورد با فساد از هر نوع آن است. با توجه به ماهیت دستگاه قضا در ایران، می‌توان به ریشه‌کن نمودن پدیده فساد توسط دستگاه قضا امیدوار بود؟

شریک دزد و رفیق قافله مثل خوبی در این‌باره است که تابه امروز آمده و در پاسخ به این سوال به یاد این ضرب‌المثل افتادم؛ قوه‌قضاییه یکی از ستون‌های اساسی حاکمیت است. شاید اغراق نباشد اگر گفت ستون اصلی نظام حاکمیتی است. ترازوی سنجش در دست این قوه است، یعنی قالبی که انسان‌ها و جامعه را بر آن مبنا شکل می‌دهند و در ید قدرت آنها است. فسادی که در نظام حاکمیت ایران وجود دارد، هدفمند و کلان است و ارتباط تنگاتنگی با نظام دارد، قوه‌قضاییه ستون اصلی این نظام است، آیا وقتی که سرچشمه آبی آلوده باشد، می‌توان انتظار پاکی آب جویبار منشعب از سرچشمه را داشت؟ البته که خیر! پس این ادعایی بیش نیست. ممکن است جهت مجاب کردن مردم بگیروببندهایی صورت بگیرند، اما نیک می‌دانیم که عامرین، عاملین و کله‌گنده‌ها در امانند و حتی فربه‌تر نیز می‌شوند، موتور اصلی گرداننده‌ی فساد دست‌نخورده باقی خواهند ماند. امروزه سلطان‌های فاسدی آشکار شده‌اند که از جنس مردم جامعه نیستند! آنها دستی به درگاه داشته‌اند و حتی دارند. هرچند مسئله فساد در کل قابل قبول نیست، اما درد مردم آفتابه‌دزد نیست، درد مردم آن دزدی نیست که جهت سیر کردن شکم گرسنه‌ی خود برای فرزندانش نانی دزدیده است، درد مردم دکل نفت‌ دزدی، کشتی‌دزدی، خالی کردن خزانه‌ی اجتماعی به‌دست معدودی از مقربین درگاه است. پس شمشیری که قاضی‌القضات از رو بسته است در بریدن دست دزدان راستین ناتوان است. البته ناگفته نماند جهت تسویه‌حساب‌های قدرتی و جناحی ممکن است دستی بریده شوند و حتی سرانی به دار آویخته، اما بدانیم تسویه‌حساب و محاسبات اقتدارگرایانه نافی عدالت است و مسبب فساد. امیدوار بودن به این ادعا یا ناشی از جهل است یا دلیلی بر حماقت!

با توجه به تعمیق پدیده فساد در تمامی حوزه‌ها در نظام ایران، چه راهکارهایی برای ریشه‌کن نمودن پدیده فساد و ابعاد آن وجود دارد؟

سیستم حاکمیتی دولت‌مدار و اقتدارگرا با فساد همزاد است و ارتباط موجودیتی و هویتی دارد، ماهیتا تمرکزگرایی و تمامی امکانات را در ید قدرت شخص، گروه و حزبی قرار داده و خودی و غیر‌خودی‌سازی می‌کند. غیرخودی را در صورت الحاق (انتگراسیون، ذوب شدن و آسیمیلاسیون) می‌پذیرد و در غیر این‌صورت نابود خواهد کرد. یعنی آلوده کننده و فسادزا است از این‌رو جهت چاره‌یابی بنیادین مسئله فساد، تحول‌سازی در سیستم حاکمیتی لازم و ضروری است، یعنی از سیستم دولتی و اقتدارگرا به سیستم مردم‌محور و دموکراتیک متحول شدن. راهکار دیگر تحول تدریجی سیستم حاکمیتی است از دولت‌گرا بودن به دموکراتیک بودن، که آن‌هم نیازمند سازوکارهایی است که دست مردم و نهادهای مردمی را در نظارت، مواخذه و حساب‌خواهی باز بگذارد و مردم و آن نهادها توان اجرایی در نظارت، مواخذه و حساب‌خواهی داشته باشند.

مورد اساسی دیگر زنده و پویا گردانیدن معیارهای بنیادین ارزشی جامعه است. یعنی بازگرداندن هنجارها و معیارهای اخلاقی و کارا نمودن آنها در جامعه و کانون‌های تشکیل‌دهنده آن لازم و ضروری است، با زنده و کارا شدن معیارهای ارزشی جامعه، آن موقع جامعه مطالباتش را خواهد شناخت و نحوه طلب مطالباتش را خواهد یافت و بی‌گمان آنها را به‌دست خواهد آورد. زمانی‌که جامعه به این وضعیت برسد، فساد را به‌هیچ‌عنوان نخواهد پذیرفت و جهت ریشه‌کن نمودن لحظه‌ای دریغ نخواهد ورزید.

منبع: برگرفتە از آلترناتیو شمارە ٧٨



pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic

⭕️ سخنان شهروندان شهرک طالقانی - خوزستان درباره‌ی چرایی اعتراضات آبان‌ماه

🔺 ایران کنفدرال
@IrConfederal

📃‌ بیانیە مشترک نهادهای کوردستانی: بازداشت، اذیت و آزار و برخورد امنیتی با اهل قلم را به شدت محکوم می کنیم

◾️در روزهای اخیر بار دیگر شاهد بودیم که نیروهای امنیتی حکومت جمهوری اسلامی ایران با یورش به منزل نویسندگان و اهل قلم و فعالان عرصۀ فرهنگ و ادب در شهر مظلوم و همیشه مقاوم #کرماشان واقع در شرق کوردستان، حریم کلمه و قلم را شکسته و اقدام به بازداشت چهره های فرهنگی محبوب و خوشنام این دیار نموده اند. #آکو_جلیلیان ادیب، پژوهشگر و واژه شناس بزرگ کُرد که در این سال ها یک تنه و تنها بدون هیچ حمایت و پشتوانه ای زندگی خود را وقف خدمت به زبان و فرهنگ مردم کُرد کرده است، بدون هیچ دلیل و سندی برای بار دوم بازداشت شده است. به همراه او جمعی از جوانانی که در این سال ها بدون کوچک ترین پشتوانه و حمایتی با هزینۀ شخصی و تلاش و پشتکار خودشان به فعالیت فرهنگی و آفرینش ادبی پرداخته اند و بدون هیچ امکاناتی اقدام به انتشار مجله و کتاب های شعر و داستان به زبان کوردی نموده اند، بازداشت و روانۀ بازداشتگاه های بدنام سازمان های امنیتی حکومت ایران شده اند.
منابع خبری از کرماشان خبر می دهند که تا این لحظه دست کم #خلیل_اسدی‌بوژانی، #آنیسا_جعفری‌مهر، #همایون_عباسی، #فرزاد_سفره، #فواد_مظفری، #داریوش_مرادی، #سهراب_مرادی، #احمد_بساطی، #مظفر_وطندوست، #صحبت_امیدی، #محی‌الدین_اصغری دستگیر شده اند و منزل چند چهرۀ فرهنگی و اهل قلم دیگر نیز مورد یورش قرار گرفته که از تلاش نیروهای امنیتی برای دستگیری آن ها حکایت دارد. این افراد در طول حیات شان جز تلاش در راستای خدمت به زبان و فرهنگ شهر و سرزمین مادریشان گناه دیگری مرتکب نشده بودند و بازداشت آنها توسط نیروهای امنیتی هیچ توجیهی ندارد.
اگرچه این رفتار در طول چهار دهه حکومت جمهوری اسلامی به کرات تکرار شده و بر همگان ثابت شده که قلم و فرهنگ هیچ حرمتی نزد حاکمان ایران ندارد، اما بار دیگر بر خود واجب دانستیم به محکوم نمودن این رفتارهای بدوی و ضدفرهنگی حکومت برخیزیم. به ویژه اینکه مرکزگرایی در ایران تنها ویژۀ حاکمیت نبوده و متأسفانه رسانه های مخالف نظام نیز چنان در چنبرۀ مخالفان ناسیونالیست مرکزگرا قرار دارد که هیچ صدایی از غیرفارس زبانان به مردمان این سرزمین مخابره نمی شود و سانسوری شدید در رابطه با فعالیت های مربوط به زبان ها و فرهنگ های غیرفارسی وجود دارد.
بازداشت نویسندگان و اهالی ادب در حالی صورت می گیرد که تلاش حکومت برای استحالۀ فرهنگی و زبانی مردم به ویژه در منطقۀ « #کرماشان_بزرگ» بە شدت ادامه دارد و حکومت راه های گوناگونی را از انکار مطلق هویت مردم و جرم انگاری کردن فعالیت های مربوط به زبان و ادب کوردی، تا ایجاد تفرقه و کینۀ قومی به روش جداکردن گویش های مختلف زبان کوردی و موزه ای کردن آن در قالب مفهوم بی معنای میراث معنوی و همزمان انکار مطلق حق آموزش همان زبان به گویشورانش را آزموده و گویا اکنون که تمام تلاش سیستماتیکش را در راه انکار هویت کوردی منطقۀ کرماشان شکست خورده می بیند، از فضای امنیتی پس از قتل عام آبان استفاده کرده و گانگسترهای مسلحش را برای ربودن و زندانی کردن نویسندگان و اهالی فرهنگ و ادب به خانه و کاشانۀ ایشان روانه کرده است.
حکومت به صورت سیستماتیک در حال در تنگنا انداختن حیات فرهنگ های بومی است و اخیراً با قطع اینترنت در سراسر کشور همزمان با کشتار عمومی در زمینۀ سانسور و خفقان به رکورد جهانی تازه ای نیز رسیده است، با وجود هزینۀ سرسام آوری که برای ارگان های تبلیغاتی و ایدئولوژیکش می کند، از چند بیت شعر و چند داستان کوتاه و لغت نامه و شب شعر هراس دارد.

ما امضا کنندگان این بیانیه در دفاع از حقوق بدیهی مردم کُرد کرماشان و کوشش های مستقلانه و آشتی خواهانه شان، از حق آموزش زبان مادری و آزادی کامل در به کار بردن آن در چاپ و نشر و آفرینش هنری پشتیبانی کرده و رفتار ضدفرهنگی حکومت را که بدوی ترین شکل سانسور را با اشکال پیشرفتۀ آن توأم کرده است، محکوم می کنیم. نویسندگان و فعالان فرهنگی و اهل قلم در کرماشان هرچه سریعتر و بدون قید و شرط می باید آزاد شده و آزادانه و بدون هیچ مانعی به فعالیت های فرهنگی و ادبی شان ادامه بدهند. بدون شک رسانه های مرکزگرایی که اخبار این یورش های ضدفرهنگی را سانسور می کنند روسیاه تاریخ خواهند بود و عاملان و آمران آن نیز در تاریخ جایی بهتر از اسلافشان نخواهند داشت.

✍ پلاتفُرم یارسان
✍ یاری کورد
✍ انجمن فرهنگی یارسان
✍ انجمن سەوز کرماشان
✍ فعالین ادبی، هنری و نویسندگان کرماشان و ایلام
✍ جمعیت حقوق بشر کوردستان
✍ انیستیتو کوردی استانبول
✍ انیستیتوی کوردی استکهلم
✍ کانون فرهنگی شرق کردستان
✍ اتحاد انقلابیون کوردستان

◾️انقلاب روژآوا

https://telegram.me/enqelabrojava

رنسانس خاورمیانه، چراغ روشنایی‌بخش جهان



✍ #زیلان_وژین – رئیس مشترک #پژاک




🆔 @GozarDemocratic

رنسانس خاورمیانه، چراغ روشنایی‌بخش جهان



✍ #زیلان_وژین – رئیس مشترک #پژاک





«کسی چراغی روشن نمی‌کند که پشت در پنهانش کند، هدف‌، آوردن نور بیشتر به پیرامون و گشودن چشم‌ها و نشان‌دادن شگفتی‌های اطراف است». نویسنده‌ی نامدار، پائولو کوئیلو زمان نقل این جملات، با الهام از انجیل، گویی به سرزمینی که کتب مقدس را به جهان اهدا نموده، اشاره می‌کند، سرزمین نور؛ خاورمیانه.

گمانی در این نیست که روشنایی انقلاب علم، صنعت، هنر و فلسفه ابتدا از خاورمیانه بر جهان تابید. ساختارهای کنونی تمدن، وارثان تمدن خاورمیانه هستند. مشرق زمین و به‌ویژه خاورمیانه، همواره کانون کشش غرب به‌سوی خود بوده است. فلاسفه، عالمان، هنرمندان و معماران غربی، جهت کسب علم، دانش و تجربه‌‌‌ی بیشتر، به خاورمیانه روی آورده‌اند، قدرت‌های بزرگ نیز همواره به غنای مادی و معنوی این منطقه چشم دوخته‌اند. البته پس از انتقال مرکز تمدن از شرق به غرب، از اهمیت ژئوپلیتیکی این منطقه کاسته نشد؛ اما این عبور برای خاورمیانه به مرحله‌ای مبدل شد که همواره با نظام‌های غربی و آخرین نماینده‌ی تمدن مدرنیته‌ی سرمایه‌داری، در جدال باشد.

طرح‌هایی که در آفریقا، شرق آسیا و یا کشورهای آمریکایی توسط مدرنیته‌ی سرمایه‌داری به‌راحتی اجرایی گشتند، هرگز به اهداف خود در خاورمیانه دست نیافتند. ابرقدرت‌ها، نیروهای امپریال و سازمان‌های جهانی، به دلیل در نظرنگرفتن و عدم شناخت واقعیت تاریخی و ساختارهای سیاسی و اجتماعی خاورمیانه، همواره باشکست و یا عدم موفقیت کامل در نهادینه وعملی کردن سیاست وبرنامه‌هایشان دراین منطقه روبرو شده‌اند. نظام سرمایه‌داری از لحاظ اقتصادی، سیاسی و فرهنگی در حال تصاحب و استعمار کل جهان است. در این میان خاورمیانه با تکیه بر پیشینه‌ی کهن فرهنگی و تاریخی‌اش، همواره در حال مقاومت بوده و هست، مقاومتی که اگرچه تاحدی درها را به‌سوی پیشرفت می‌بندد و محافظه‌کاری را تشدید می‌کند؛ اما نظام استعمارگر سرمایه‌داری را برنمی‌تابد و این دلیلی است بر تشدید حملات مدرنیته کاپیتالیستی و ایجاد بحران، تنش و کائوس. بروز جنگ‌های خونین در خاورمیانه، حاصل دخالت قدرت‌های هژمونیک است در راستای سلطه و دیزاین نوین این منطقه. از سوی دیگر، این جنگ‌ها خود نشان از بحران ساختاری نظام سرمایه‌داری دارد، خاورمیانه اکنون نه‌تنها میدان تنش و درگیری دول منطقه؛ بلکه به عرصه رقابت و جنگ نیابتی قدرت‌های سرمایه‌داری مبدل شده است. چه‌بسا دیدگاه‌های پراگماتیسمی و اوریانتالیستی مانع درک صحیح مسئله و ماهیت اصلی آن گردد. یکی از اهداف اصلی این قدرت‌ها طراحی خاورمیانه بر اساس منافع دراز‌مدت خود بوده و این طرح‌ها چه از طریق جنگ‌های نیابتی و چه درگیری‌های مستقیم و به هر بهایی باید اجرایی گردد. طرح‌هایی که در تعارض کامل با فرهنگ خاورمیانه است.

خاورمیانه علاوه بر مسائل ناشی از مداخلات قدرت‌های هژمونیک، با بحران‌های ساختاری و دیدگاه‌های آنتی‌دموکراتیک نیز رودرو است. سیاست‌مداران، پژوهشگران و محققین خاورمیانه‌ای هرچند مشفق هم باشند، تأثیرات غرب‌زدگی مانعی می‌شود در برابر بیان مسائل خاورمیانه؛ یا مشکلات را صرفاً ناشی از رکود اقتصادی قلمداد نموده و یا دین، مذهب و نمایندگان آن؛ لذا چراغ‌ها خاموش می‌مانند، چشم‌ها بسته و واقعیات دیده نمی‌شوند و این ابهام و تاریکی به دستاویز مهمی برای استعمارگران و سلطه‌جویان خاورمیانه مبدل می‌گردد.

لاپوشانی حقایق و ریاکاری در قبال جامعه، یکی از راهکارهای قدرت برای استیلا بر جوامع است. نمونه‌های تاریخی از نمرود، فرعون‌، سزار‌‌، چارل تا سلاطین، پادشاهان و به‌ویژه نمایندگان معاصرشان که همانا دولت‌مردان کنونی هستند، دقیقا چنین تاکتیکی را در جامعه پیاده می‌کنند. هراس‌افکنی و ارعاب توسط دستگاه قدرت و دولت باعث ایجاد جوامع بدون کنش شده و آنان را به‌سوی بردگی و رمه‌وار بودن سوق می‌دهد.

با نظری به وضعیت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشورهای خاورمیانه، شاهد سرکوب، شکنجه، آشفتگی، نارضایتی، بحران اقتصادی، رکود توسعه، فساد اداری، تورم، ریاکاری، رشوه‌خواری و تزلزل ارزش‌های اخلاقی و انسانی خواهیم بود. بحران‌های کنونی خاورمیانه و منطقه محصول سیاست‌های اقتدارجویی بوده و با وقایع تاریخی ارتباط گسست‌ناپذیری دارد.

در این میان باید میان نیروهای دموکراتیک و نیروهای قدرت‌محور تمایز قائل گردیم. نیک می‌دانیم بیماری قدرت و حاکمیت مطلق در خاورمیانه، ریشه‌ی عمیقی دارد. اقتدار دولتی نماد و فرم فشرده‌ی سلطه است. نظام دولتی همانند خدای بی‌چون‌وچرا تعریف گشته و انتقاد از دولت، مساوی با تهدید و مرگ است. در جغرافیای خاورمیانه هیچ دولتی انتقادپذیر نبوده و تملق و چاپلوسی در آن رواج بیشتری دارد. اصلاحات و رفرم‌ها، بیشتر جنبه نمایشی و تظاهر دارد. اختیار کامل امور در دست کسانی قرار دارد که در رأس قدرت قرار دارند. مجلس، قوانین، رأی مردم و به‌اصطلا

ح نمایندگان رسمی نیز، کاملاً مطیع اوامر دولت‌مردان و تحت نظارت دولت قرار دارند.



اعتراضات و خیزش‌های گسترده‌ی مردمی، زمانی سران دولت‌ها را وادار به اصلاح و تغییر می‌کند که خطر مسئله بقای موجودیت و قدرت را احساس کنند. در قیام‌های مردمی کشورهای مصر، تونس، سوریه و سایر نقاط منطقه، مطالبات مردمی بدون پاسخ ماند و به خشونت و کشتار انجامید. در بسیاری از کشورهای آشوب‌زده، اعتراضات مردمی را به دخالت قدرت‌های جهانی و یا دشمنان نسبت می‌دهند، این‌گونه ناکارآمدی و بی‌کفایتی خود را پنهان نموده و مردم را به برقراری اتحاد ملی فرامی‌خوانند! جنگ و تنش همواره اقشار فرودست مردم را قربانی نموده است. از یک‌سو تلاش برای خرید تسلیحات نظامی و بسط هژمونی وجود دارد و از سوی دیگر دعوت مردم به صبر و تحمل دشواری‌های زندگی؛ یعنی تناقضی آشکار!

در خاورمیانه میان حکومت‌های مونارشیک و تئوکراتیک، تنش و تضاد همواره وجود داشته است. ترکیه و عربستان هرکدام به‌نوعی در تلاش‌اند به کانون سنی‌گرایی مبدل شوند. از سوی دیگر ترکیه در رقابت شدید با ایران است. تنش‌های میان ایران و عربستان همواره وجود داشته است. نزاع مصر و عربستان همچنان تداوم دارد. به‌نظر می‌رسد رؤیاهای ایجاد هلال شیعی، برقراری مجدد امپراطوری عثمانی و تشنج میان کشورهای عربی همچنان ادامه خواهد داشت. به‌طور کلی رویکرد این دولت‌ها مخالف با خواسته‌ها و مطالبات جامعه است. علاوه بر سیستم دولتی، در خاورمیانه نقش دین و نمایندگان آن بسیار تعیین‌کننده است. درسیاست، اقتصاد، فعالیت‌های اجتماعی و حتی زندگی شخصی افراد جامعه، این تأثیر و نقش عیان و برجسته است. نهادهای عقیدتی، طریقت‌ها، جوامع و مراجع دینی، شیوخ و مریدانشان، مراکز عبادتی، زیارتگاه‌ها، شهرهای مقدس (قم، دمشق، کربلا، نجف، مکه، مدینه، قدس) و مدارس و حوزه‌های دینی و علمیه به‌طور مداوم عقاید و ایدئولوژی خود را به جوامع تزریق نموده و یکی از اهرم‌های تأثیرگذار بر دولت و قدرت و حتی فراتر از آن است. بر کسی پوشیده نیست که حسن روحانی، رئیس‌جمهور دولت ایران، تابع بیت‌رهبری (ولایت‌فقیه) است، اردوغان تحت کنترل جماعت گولن بود و عادل عبدالمهدی تحت نظارت نجف قرار دارد. سیاست‌های سعدحریری در لبنان کاملاً مطابق با حزب‌الله است. در کل، نهادها و شخصیت‌های دینی و مذهبی دارای جایگاه مهمی هستند؛ اما زمانی که از موقعیت اصلی خود خارج گشته و بر دستگاه‌های حاکمیت تسلط می‌یابند، به‌تدریج به‌سوی قدرت‌طلبی سوق می‌یابند. به‌عنوان نمونه زمانی که اسلام دموکراتیک به اسلام اقتدارمحور مبدل گردد، بر روند پیشرفت و دموکراسی جامعه تأثیر سوئی خواهد گذاشت. دگماتیسم و افراط‌گرایی قوه‌ی فکری و جهان روحی جامعه را تسخیر می‌کند. به دنبال چنین روندی گروه‌هایی همچون القاعده، طالبان، بوکوحرام، حشدالشعبی، اخوان‌المسلمین و داعش سر برمی‌آورند و در عرصه‌ی سیاست نفوذ می‌کنند.

پالایشگاه‌های نفتی، مزارع وسیع کشاورزی، مسیرهای تجارتی، معادن و صنایع پیشرفته از منابع درآمدزای اقتصاد خاورمیانه محسوب می‌شوند. اگر منابع اقتصادی خاورمیانه با سایر نقاط جهان مقایسه گردد، معلوم خواهد شد که دارای پتانسیل عظیمی از توسعه اقتصادی و رفاه اجتماعی است؛ اما بالعکس جوامع خاورمیانه در میان انبوهی از مشکلات همچون فقر، بیکاری، جنگ و مهاجرت‌های اجباری قرار دارند و استانداردهای جهانی بهداشت و درمان درآن در کمترین حد خود قرار دارد.

بحران‌های اقتصادی و اجتماعی خاورمیانه نشات گرفته از فساد مالی، ریاکاری، رشوه‌خواری، بحران و ورشکستگی‌ها و انحصار نظام اقتصادی است. ازسویی دیگر سیاست بیواقتدار، جوامع را در فقر کامل قرار می‌دهد و به خود وابسته می‌نماید تا نیروی واکنش را در این جوامع تضعیف و به انفعال بکشاند. در ابتدا هم به تاریکی و پنهان‌نمودن حقایق از سوی حکام اشاره نمودیم. تداوم و تمرکز چنین سیاست‌هایی در یک منطقه، موجب طغیان مردم و بروز قیام و خشم عمومی می‌گردد، اعتراضات و نارضایتی‌های اخیر مردمی در برخی از کشورهای منطقه به‌ویژه ایران و عراق نمونه‌ای از آن است. در کنار محورهای قدرت که در مورد آنان سخن گفتیم، نیروهای دیگری همچون عشیره، طوایف و قبایل نیز اگر از فرهنگ جامعه دموکراتیک دور گردند و به قدرت آلوده گردند، در نهایت به زیان جامعه عمل خواهند نمود.

امروزه افزایش بهمن‌آسای مراکز فحشا و مصرف و تولید مواد مخدر تنها توسط باندهای مافیایی صورت نمی‌گیرد، در پشت‌پرده، قدرت و دستگاه دولتی قرار دارد تا جامعه را سرطانی و به‌سوی نابودی سوق دهد. زنان همچون ابزاری مورد خریدوفروش قرار می‌گیرند و تجارت جنسی زنان هم‌اکنون یکی از تجارت‌های پرسود نظام سرمایه‌داری محسوب می‌گردد. اهمیت و پایگاه نهاد خانواده کمرنگ شده، آمار کودکان کار روند صعودی داشته و بحران‌های اجتماعی همانند هیولایی سر برآورده‌اند.