آلترناتیو شماره‌ی78

 

www.pjak.eu



https://t.me/joinchat/AAAAAEPfglh3P0aCVQR1HQ

⚡️ ڕادیۆ دەنگی گەلی کوردستان
وتووێژ لەگەڵ نوسەر #عەلی_کەریمی سەبارەت بە کۆنگرەی نەتەوەیی

 





https://t.me/joinchat/AAAAAEPfglh3P0aCVQR1HQ

KEVIRÊ JINA BERXWEDÊR WÊ DAGIRKERIYÊ TÊK BIBE


Di şoreşa newoltîk de tiştek bi navê dagirkerî û desthilatdarî nîn bû, ji ber ku wekhevî, adalet, aşîtî, azadî di hat jiyan kirin


✍ #ROSÎM_BÊRÎVAN


🆔 @GozarDemocratic

KEVIRÊ JINA BERXWEDÊR WÊ DAGIRKERIYÊ TÊK BIBE




✍ #ROSÎM_BÊRÎVAN




Di şoreşa newoltîk de tiştek bi navê dagirkerî û desthilatdarî nîn bû, ji ber ku wekhevî, adalet, aşîtî, azadî di hat jiyan kirin. Tû kes ne digot bila ez li jor bim, ez yê xurt bim û her tişt bila yê min be. Berovajî wê yek ji bo her kesî û her kes ji bo yekî bu. Jiyan bi vî rengî bi rê ve diçu. Çanda dayik salarî her li pêş bu û her kes li gorî wê tevdigeriya. Jin bi rolê pêşneg radibu. Girêdana wê ya axê û kedê mezin bu, jiyan bi tevahî li derdora jinê bi rêve diçû. Pêşketinên destpêkê hemî bi ked û hewildanê jinê derketin holê û îro hemî pêşketinên ku em li ber çavan dibînin bi berhemên jinê yê wê demê ve girêdayî ye. Lê piştî ku sîstema bavik salarî pêş ket û çanda dayiksalarî lewaz bu her tişt berovajî bu. Li cihê wekhevî bê adaletiyekî herî mezin pêş ket, li cihê aşîtî şerên dijwar rû dan û di heman wextê de li cihê azadî koletiyek bê aman di nav civakê de derket holê û heye roja îro jî dewam dike. Dîsa hemî berhemên jinê ji milê zilam ve hat destser kirin û kirin berhemên xwe û jin ji ne dît ve hesab kirin.

Her ku dem derbas bu ev koletî û desthilat darî xurt bu, bi hêz bu û xwe bi sîstem kir. Îro jî bi hemî hêza xwe berdewame. Dema ku em li roja xwe ya îro temaşe dikin em vê hovîtiyê ber çav û şênber dibînin. Di virde tişta ku gerek em baş fêm bikin armanca dagirkeriyê çi ye? Çima ewqas bi hovîtî êrîş dike? Desthilatdarî çawa xurt dibe? Û her wiha pir pirsên cuda hene ku em ji xwe pirs bikin û em bi bersivînin.

Di serî de desthilatdarî çi ye û çawa ava bu?

Desthilardarî tune kirine, qetilame, kuştine,koletî ye, koçberî ye, şere, talan kirine, qirkirine,tecawiz kirine,bê nirxî ye, bê adalet û bê mafî ye û pir pênaseyên cuda hene ku mirov li desthilardariyê bar bike. Bi kurtasî hemî qirêjiya ku di roja me ya îro de tê jiyan kirin hemû bermahiyên vê sîstema dagirker û qirkere. Her wiha desthilat darî xwe li ser nirx, çand û keda civakê ava kir. Nirxên civakê xesib kir, bin pê kir û kir mulkê xwe, çanda civakê tune kir, heland û di heman wextê de keda hezarên salan kir ya xwe, teşeyekî nû dayê û danî pêş berî civakê. Yanî bi kurtasî tiştek bi navê civakê nehişt û mirov dikare wisa pênase bike ku desthilatdarî li ser tune kirina civakê xwe ava kir. Ne çand, ne axlaq û ne jî hênaseyekî azad hiştiye. Di heman wextê de jin ji axê qut kir, ji nasnama wê dûr xistin. Tenê jina kole û bê ziman hiştiye. Zaten ji bo ku xwe berdewam bike gerek vê bike. Bi heman şêwazî yek ji felaketên mezin yê dagirkeriyê koçberiye. Îro tişta herî zêde tê jiyan kirin koçberî ye, jin ji axa xwe dûr dikeve, zarok ji welatê xwe xerîb dibin û kal û pîr di rêkên koçberiyê de can didin. Dema ku em dibêjin koçberî ne tenê ji ax û welatê xwe dûr bun çê dibe, di heman wextê de ji ziman, çand û axlaqê civaka xwe dûr dikeve. Bi vî awayî helandinekî çandî çê dibe. Helandina herî bê eman jî helandina çandê ye. Ji ber ku dema mirovek ji çanda xwe dûr bikeve, tiştekî bi navê wî namîne û heta mirov dikare jê re bêje miriyê li ser piya ye. Dema ku mirov ji her tiştê xwe xerîb bibe wê demê wateya jiyana wî jî namîne, ji ber ku jiyanek din jiyan dike, li ser çandek din bi rêve diçe ev jî dide diyar kirin ku hemî taybet mendiyên wî yê civakî miriye. Bi vî şêwazî tê wateya ku miriyekî li ser piya ye. Desthilat darî xurt buna xwe li ser koçberiyê dimeşîne, ji ber ku heya ku koçberî hebe wê ew xurt be. Yanî xurt buna xwe bi tine buna civak û çanda wê bi hêz dike. Tişta ku îro sîstema dagirker dike jî eve, gelê kurd ji çand û nasnama azad dur dike. Li cihê çanda kurd çanda turk, fars û erab ferz dikin û dibêjin ku kurd nîne. Lê îro kurd li her çar parçên kurdistan li himberî van polîtîkaya rabû ye ser piya û ne razîbunênên xwe bi xwe pêşandan û serhildanan tîne ser ziman, ji bo wê jî ewqas êrîş li ser gelê kurd tên meşandin. Dema ku mirov tehlîl dike mirov dibîne ku ev rabun û hişyariya gelê kurd ji bo sîstemên dagirker metirsiyekî pir mezine û ji bo ku vê serî rakirinê bi tepisînin bi çav sorî û hovîtiyek bê eman êrîş dike û qetilama pêk tîne. Di wêjeya desthilatdariyê de berxwedan

, serî rakirin û azadî nîne û li himberî vî tiştî çi ji destê desthilatdariyê tê pêk tîne û tû tiştî li ber çavê xwe nabîne.

Di vi de tişta ku gerek em baş bibînin dagirkerî ne tenê li ser ax û welat tê meşandin. Dagirgeriya herî bi hêz li ser jinê tê meşandin. Koletiya herî bi hêz li ser jinê tê reva kirin. Dîsa zilim û bê mafiya herî mezin li ser jinê tê feriz kirin. Çima em vê dibêjin? Dema ku em li derketina desthilatdariyê temaşe dikin em di bînin ku di serî de ava buna xwe li ser xistina jinê, keda jinê, berhemên jin û koletiya jinê ava kiriye. Ji bo ku xwe berdewam bike gerek tû heq û huquq ji jinê re nehêle. Hemî ked û berhemê wê xesib kir. Îro jî li himberî destkeftiyên jinê dagirkerî tê meşandin. Dema ku em li êrîşa li ser Rojava yê kurdistanê temaşe dikin em vê bi awayekî şênber dibînin. Yek ji sedemên esasî yê vê êrîşê jî xeta azadiya jine. Ji ber ku ev xet ji bo desthilatdarî û netew dewet metirsiyek mezine, ji bo vê xetê bişkîne ji hemû dek û dolaban sud wer digre û êrîşên hovane pêk tîne. Lê li beramberî vê jî helwesta berxwedanê zelale û peyam ku tê dayîn jî vê radixe ber çav. Yanî li himberî dagirkeriyê em tû carî çong na tewînin û heya azadî û serfiraziyê emê berxwedanê dewam bikin. Bi gotina serok Apo ku dibêje: sed sala bîst û yekemîn wê bibe sed sala azadiya jinê û pêve girêdayî wê bibe sedsala azadiya tevahî civakê jî. Bi vê bîr û baweriyê îro jin li ser piyane û li berxwe didin. Bi vê berxwedanê wê azadî misoger bibe û li tevahî cîhanê belav bibe. Wê jin bi ked û tekoşîna xwe azadiya misoger bike.

Dîsa li kêleka wê jî hêzên demokratîk û azadî xwaz li beramberî vê polîtîkayê li ber xwe dan, tekoşîn kir û heya roja îro jî tekoşîn berdewame. Mînakê wê îro li Rojava, Rojhilat, Başûr û li Bakurê kurdistan tê jiyan kirin. Dagirkeriya ku îro li Rojava yê kurdistan tê jiyîn bi ti awaî nayê qebul kirin. Li himberî vê dagirkeriyê gelê aşîtî û azadî xwaz li ber xwe dide û li himberî tang, top û belafira bi keviran berxwedanî dikin û dibêjin çi dibe bila bibe emê dev ji azadî û rumeta xwe bernedin. Dîsa li rojhilatê kurdistan jî bi heman awayî berxwedaniyek bê hempa heye. Li hemberî zordestî, koletî, neheqî xeta berxwedanê ji xwe re esas digrin û xelasiya xwe bi berxwedanê pênas dikin. Yanî êdî bi ti awayî dagirkerî û koletî nayê pejirandin û êdî dema wê qediya ye û yek mirovekî xwedî zanebun hebe jî wê li beramberî wê bisekine û serî rake. Berxwedana Rojhilat û Rojavayê kurdistan bersiva vê ye û vî tiştî îfade dike. Di heman demê de vê jî ji me re dide nîşandan ku tû carî çand berxwedanî neqediya ye û wê ne qede û azadî wê bi berxwedanê û tekoşîna jina azad mîsoger bibe. Heya azadî misoger nebe wê berxwedan û tekoşîn dewam bike

Bi kurtasî mirov dikar vê bêje: heya niha jin li berxwedaye û wê ji niha û şunde jî li berxwe bide. Di destpêka dîrokê heya roja îro jî jin bi rolê pêşengtî rabû ye û wê vê rolê xwe berdewam û bi hêztir bike. Îro li tevahiya cîhanê jina kurd buye xwedî misyonekî mezin û pêşengtî ji xeta azadiyê re dike. Li her çar parçeyê kurdistan ev bi awayekî şênber li ber çava ye. Bêgoman ev bi ked û felsefa Rêber APO çê bu, felsefa Rêber APO ev rê ji nû ve şîn kir û jin vegerand ser koka wê. Çanda bi hezarê sala ku hatibu tepisandin û winda kirin ji nû ve rih dayê û ew ji binê erdê derxist. Îro heger ku jina kurd pêşengtiya xeta azadiyê dike û ji tevahî jinên cîhanê re bû ye hêvî û her kes li derdora wê kom dibin bi saya vê felsefê ye û bi saya keda serok APO ye. Îro li her çar berçeyên kurdistan ev tişt bi şênberî li ber çavaye û tenê bi kurdistanê jî sînordar nemaye li her çar aliyê cîhanê belav bu ye. Dîsa serok APO da diyar kirin ku azadiya jinê bingehê hemî azadiya ye. Ji ber ku heya ku jin azad ne be ne civak û ne jî zilam azad nabe. Bi vê zanebunê tevgerandin erkê me yê bingehîne û ji bo vê pêkbînin gerek em asta xwe ya zanebunê xurt bikin û bi hêz bikin. Bi vî şêweyî tevgerandin tû hêz nikare li himberî azadiya me bibe asteng. Ji ber ku zanebun û bi taybet zanebuna dîrokî û xwe nas kirin hêza herî mezine û dema ku jin bibe xwedî van taybet mendiya wê demê wê ji tevahî civ

akê re bibe pêşeng û civakê ji koletiyê rizgar bike. Gerek em tû carî hêza xwe biçuk nebînin ya girîng ji bo me bawerî, zanebun û xwebune, dema ku jin bu ya xwe û di şexsê xwe de xwebun ava kir wê demê azadî jî misoger dibe . Em temaşekin îro li himberî teknîka herî pêş ketî li Rojava yê kurdistan bi kevira li ber xwe didin. Gerek em vê hêzê ji ne dîtî lê meyze nekin û gerek em tû carî jî jibîr nekin ku ew kevir wê dagirkerî, desthilatdarî û koletiyê têk bibe. Wekî serok APO jî gotiye hêvî û bawerî ji serkeftinên bi nirxtire, em jî wekî jin emê bi baweriyek mezin azadiya xwe û azadiya civakê misoger bikin û xwedî li keda bi hezarên salan derkevin.

www.kjar.online



🆔 @GozarDemocratic

⚡️ بۆچی سەربازە تورکەکان ، کوردانیان بە چەقۆ دەکوشت؟!
ئەم دۆکۆمێنتارییە دەرهەق بە کۆمەڵکوژیی دێرسیمە ، کەنالی ١ ی ئەڵمانی بەرهەمی هێناوە ، سەبتایتلی کوردیم بۆ کردووە ، بۆ ئەوەی ئێوەی بەرێز لە راستی ئەو کۆمەڵکوژییە ئاگادار بن..
تکایە تا پێتان دەکرێت شێر وبڵاوی بکەنەوە...

لەپەڕەی ڕۆژنامەوان #نیاز_حامد وەرگیراوە

 





https://t.me/joinchat/AAAAAEPfglh3P0aCVQR1HQ

رووداوی سەقز برینی شیناوێ کولاندەوە


جارێکی تر بە هۆی نەبوونی کەرەستەو پێویستیەکانی ئیمنی و نە گرتنەبەری رێ و شوێنی پێویست لەشوێنە گشتی و خزمەتگوزاریەکان، لەلایەن کاربەدەستان و بەرپرسانی رژێمی داگیرکەری ئیسلامی ئێران بووینە شاهیدی رووداوێکی دڵتەزێنی دیکە لەشاری سەقز.


🆔 @GozarDemocratic

رووداوی سەقز برینی شیناوێ کولاندەوە


جارێکی تر بە هۆی نەبوونی کەرەستەو پێویستیەکانی ئیمنی و نە گرتنەبەری رێ و شوێنی پێویست لەشوێنە گشتی و خزمەتگوزاریەکان، لەلایەن کاربەدەستان و بەرپرسانی رژێمی داگیرکەری ئیسلامی ئێران بووینە شاهیدی رووداوێکی دڵتەزێنی دیکە لەشاری سەقز. بێگومان ئەو رووداوە بەڵگەیەکی تری حاشاهەڵنەگرە سەبارەت بە زهنیەت و روانگەی دژە کۆمەڵگای دەسەڵاتدارانی حاکم لەئێران.

دووبارەبووونەوەی کارەساتگەلێکی لەم شێوەیە لەکاتێکدایە کە هێشتا لێقەوماوانی کارەساتەکانی دیکە وەک خوێندنگای شیناوێ، پڕۆژەی بە ناو مەسکەنی مێهر، هێشتا قەرەبوو نەکراونەتەوە و خزمەتگوزاری پێویستیان بۆ دابین نەکراوە.

ئەمە لەکاتێکدایە کە رژێمی داگیرکەری ئێران لەپێناو پەرە پێدان و بانگەشە کردن بۆ دەسەڵات و بیرۆکەی خۆی ساڵانە بە میلیۆنان دۆلار لەوڵاتانی دیکە وەک؛ عێراق، لوبنان و فەلەستین و سوریا سەرمایەگوزاری و خەرج دەکات. بێگومان گەلانی رۆژهەڵاتی کورستان و ئێران ئیدی بە باشی لەو سیاسەتانەی رژێم تێگەهێشتوون و هەر ئەو جۆرەی کە لەخۆپیشاندانەکانی رەزبەری ئەمساڵدا بینیمان، بە هەموو شیوازێک و لەهەموو بوارێکەوە ڕووبەڕووی دەسەڵاتداران دەبنەوەو گەیشتوون بەو قەناعەتەی کە ئێران لەلایەن ئەم زهنیەت و دەسەڵاتەوە داگیرکراوە.

لەکۆتاییدا پرسەو سەرەخۆشی خۆمان ئاراستەی بنەماڵەو کەس و کاری قوربانیان و هەروەها گەلی کورد بە گشتی دەکەین و هیوای شەفا و ساخ بوونەوەی هەر چی زووتر بۆ برینداران دەخوازین.

مەجلیسی پارتی ژیانی ئازادی کوردستان – #پژاک

٠٧\١٢\٢٠١٩



http://pjak.eu/ku/?p=5875



🆔 @GozarDemocratic

🔹 باهوز اردال: همه باید برای جنگ آماده باشند [بخش نخست]

🔻اردال: اگر خواهان زندگی با احترام هستیم باید برای مقاومت و جنگ آماده باشیم، زیرا در منطقه شرایط جنگی حاکم است. یا تمامی کوردها آزاد خواهند شد یا لوزان دیگری دوباره به بلای جان کوردها بدل خواهد شد.

بیشتر بخوانید...

🔗 https://bit.ly/36ay1nD
🆔 @anfpersian

خصوصیات یک مبارز انقلابی و حیات سازمانی



🆔 @GozarDemocratic

خصوصیات یک مبارز انقلابی و حیات سازمانی





چرا بر مسئله شخصیت باید تأمل نمود؟ زیرا اهمیت این مسئله در میان جبهه‌های دموكراتیك و انقلابی، چه در تركیه و چه در كردستان، به خوبی درك نگردیده و به انحراف كشیده شده است. هستند كسانی كه به شكلی آگاهانه و یا ناآگاهانه، علت اهمیت دهی ما به این موضوع برایشان سئوال برانگیز است. اینكه معضل شخصیت را موضوع بحث ساخته و به نقد كشیده‌ایم، البته که به هیچ وجه تصادفی نبوده و محدود به زمان و مكان خاصی نیز نمی‌باشد. خلق كُرد كه هزاران سال است تحت فشارِ استعمار و استثمار قرار گرفته، شخصیتش به حدی رو به فنا و نابودی رفته كه این امر را هم‌چون تحمیل واقعیت‌های تاریخی و معاصر قلمداد نموده است؛ از این رو بدان علت كه این مسئله در تمامی مراحل انقلاب [ما] همواره به عنوان معضلی [سازمانی] مطرح بوده و [اینکه] انقلاب ما نیز با همه‌ی عظمت و شكوه خویش از سوی خلق‌مان مورد استقبال قرار گرفته، به طور حتم لازم می‌نماید كه از دیدگاهی انقلابی، ابعاد این معضل را روشن ساخته و آن را به رشته‌ی تحریر درآوریم.

ناسازگاری جامعه و خلق كُرد با معیارهای جامعه‌ی معاصر بسیار مشهود است. خلق كُرد كه صدها سال است تحت فشار و استثمار قرار گرفته و به خوبی بر آن واقف نبوده؛ نابودی شخصیت خویش را همچون واقعیت تلخ [تاریخ و] روزگار پذیرفته است. پس انقلاب می‌تواند تنها راهی باشد كه خلق از طریق آن به حقیقت خویش پی برده و تاریخ خود را با دستان خود رقم زند. اما گام برداشتن در چنین راهی بدون برملا ساختن زوایای سركوب و استثمار و از میان برداشتن تجملات ساختگی كه سدی در راه شناخت خلق از هویتش می‌باشد، امكان‌پذیر نیست. خلق كُرد ـ كه در قبال واقعیت‌های عصر ما گویی لال و کر و كور است و تنها به صورتی فیزیکی می‌زید ـ نخواهد توانست بدون پیشاهنگ و راهنما در مسیر انقلاب گام بردارد. بدین سبب آنانی كه نقش پیشاهنگی جامعه و به ویژه جامعه‌ی كردستان را بر عهده می‌گیرند، لازم است كه ارزش‌های ملی، معیارهای جامعه‌ای نوین و خصوصیات شخصیتی مبارز را از نظر شخصی و سازمانی در ذهن خویش حك نمایند. كسانی كه مدعی برخورداری از چنین صفاتی هستند ـ یعنی آنانی که خویش را به عنوان شخص و تشكل پیشاهنگ میدانند ـ و همچنین كسانی كه نمی‌خواهند به عنوان گروه حیله‌گری كه دستاوردهای خلق را به یغما می‌برند قلمداد شوند، بایستی با توانایی‌های خود نشان دهند كه به لحاظ تئوری عملی چه [اهدافی] دارند و در پی انجام چه چیزی می‌باشند. تنها راه پایان بخشیدن به ازخودبیگانگی در كردستان ـ كه محصول پوچ‌گرایی است ـ و نیز رفع خطرات روشنفكران بزدل، همین است.
به بیانی واضح‌تر اگر ما نتوانیم چهره‌ی حقیقی اهریمن صفتانی را كه همچون فرشتگانی تلقی می‌شوند برملا سازیم، چنین ناكفایتی‌هایی آخرین ضربه را به امیدهای خلق‌مان كه صدها سال است در پرده‌ی ابهام قرار گرفته، وارد خواهد ساخت.

... همه نیروهای مردمی را فرامی‌خوانیم كه در گستره‌ی این حقایق، هویت خویش را ابراز داشته و اقدام به شناخت یكدیگر و همبستگی نمایند. معضل شخصیتی همراه با بروز انقلاب‌های اجتماعی در تاریخ انسانیت مطرح گردیده است. اكثراً شخصیت مورد بحث قبل از انقلاب‌های اجتماعی، از ویژگی‌های میانه‌رو، ساده و سطحی ـ‌كه از شرایط اجتماعی در هر مرحله نشأت می‌گیرد‌ـ برخوردار است. اما زمانی كه مراحل انقلاب به ‌جای جامعه‌ای ایستا آغاز ‌می‌شود،‌ حل معضل شخصیتی در رأس برنامه‌های دیگر قرار می‌گیرد. جامعه قبل از انقلاب از طریق اندیشه‌های فلسفی‌ـ‌‌ دینی كه رفته‌رفته قدرتمند گشته و همچنین هنجارهای اخلاقی، سنتی و قوانین محضی كه از سوی نهادهای گوناگون ایجاد شده، اداره می‌شود. به‌طور كلی، جامعه تحت حاكمیت نهادهای سیاسی و روبنایی كه توسط شكلی از اقتصاد مرسوم و مشروع ایجاد شده، اداره می‌شود. همه‌ی این موارد به‌عنوان قوانین و ضوابط تغییرناپذیر و ابدی تلقی شده كه در ذهنیت و شخصیت انسان‌ها با توسل به زور و راهكارهای مشروعیت‌بخشی به قوانین، حك شده‌اند. بدین ترتیب از سوی فرد و جامعه پذیرفته شده است. دین،‌ فلسفه و اخلاقی كه به خدمت نظام موجود درآمده، همواره در تبلیغات خود از عدم تغییر و تحول در جامعه و دنیا دم می‌زنند. در واقع نقش خلاق فرد و یا نقش اجتماعی فرد به‌علت گستردگی ابعاد این نهادها و مؤسسه‌ها، تا آخرین حد محدود گشته است.

در این وضعیت، فرد تنها چرخ‌دنده‌ی كم‌رنگ و كم‌ارزش چرخ‌های در حال گردش جامعه می‌باشد. تلاش فرد نه‌تنها در راستای از میان برداشتن وضعیت موجود نیست، بلكه در جهت كارایی هرچه بهتر این وضعیت می‌باشد. حتی فرد به‌‌عنوان انسان مفید نظام موجود، وظیفه اساسی و مؤثر خود را در عملكرد بدون نقص نظام می‌بیند. اینها ویژگی‌هایی هستند كه مهر خود را بر شخصیت زده است. البته واضح است كه شخصیت موردنظر ما در اینجا، شخصیتی ساده و صاف می‌باشد. به‌شكلی بسیار كلی می‌ت

وان گفت كه بازتاب وضعیت ایده‌آل سیستم قدیمی در شخصیت چنین می‌باشد.

اما این وضعیت كه در ساختار اجتماعی و شخصیت نمود می‌یابد، وضعیت پایداری نیست. یعنی زمانی‌كه مناسبات تولیدی در برابر نیروهای تولیدی به مانعی مبدل می‌گردند و به‌عبارتی هنگامی كه دولت به‌عنوان یك نهاد ساختار عالی متحجر گردیده و پیشرفت را از حركت بازمی‌ایستاند، شرایط عینی انقلاب نمود یافته و به‌طور كلی مراحل انقلابی در جامعه نیز آغاز می‌گردد. هم‌زمان با چنین تحولی، بسیاری از مكانیسم‌های روبنایی و زیربنایی كه جامعه‌ی قبلی را به‌كار می‌انداخته‌اند، دچار ضعف می‌گردند؛ با گذشت زمان این بحران در جامعه هرچه بیشتر ژرف‌تر گشته و موجبات تجزیه و روبه‌تحلیل‌نهادن نهادهای موجود را فراهم می‌سازد. این خصوص در عین حال به‌معنای رفع فشار و سركوب جامعه بر روی فرد و شكستن و خُردشدن چرخ‌هایی است كه فرد را به احاطه درآورده است. بدین ترتیب فرد تا حدودی به زمینه‌ی آزادانه‌ای جهت پیشرفت خویش دست می‌یابد. البته نكته‌ی جالب توجه در اینجا آن است كه فرد شخصاً مسبب شكستن و خُردشدن چرخ‌ها نیست، بلكه این نهادهای موجود است كه بستر مناسبی را جهت نمودیافتن شرایط عینی ایفای نقش فرد مهیا می‌سازند.

هنگامی كه جامعه مرحله‌ی بحرانی را طی می‌كند، شخصیت بحرانی نیز جامعه را در این مرحله همراهی می‌نماید. و از آن لحظه به بعد فرد، دیگر انسانی معترض است. به مقابله با همه‌ی نهادهای روبنایی و زیربنایی، نظام فكری و روابط و ضوابط جامعه‌ی پیشین برمی‌خیزد. وظیفه‌‌‌ی اصلی در جهت گذار از جامعه‌ی قبلی و ایجاد جامعه‌ای نوین بر عهده‌ی افراد متعلق به همین جامعه می‌باشد. به همین دلیل در این‌باره آنچه كه فرد می‌بایست انجام دهد این است كه شرایط موجود را به‌خوبی ارزیابی نموده، همراه با ضعف‌های موجود در ساختار زیربنا و روبنا، خویش را از تأثیرات شدید چرخ‌های نظام كه او را احاطه نموده، رهایی بخشد و به تناسب كسب آزادی،‌ گذشته را در ابعاد گسترده‌ای مورد انتقاد قرار داده و در ایجاد آینده‌ای بهتر تلاش به‌خرج دهد. همچنان كه انتقاد از گذشته رویدادی انتزاعی نیست كه بدون وجود افراد تحقق یابد، ایجاد جامعه‌ی نوین نیز رویدادی نیست كه با موجودات انتزاعی و تنها از سوی اندیشه‌ها تحقق یابد. ایجاد جامعه‌ای نوین تنها با ملموس‌نمودن این موارد در شخص افراد و تشكلاتی كه از سوی این افراد ایجاد می‌شود،‌ تحقق خواهد یافت. به‌عبارتی در این مرحله‌ی بحرانی، شخصیت به‌عنوان نیرویی تعیین‌كننده و چاره‌یاب در برابرمان ظاهر می‌گردد. این مراحل، مراحلی تاریخی می‌باشند كه فرد شانس ایفای نقش خود را به‌معنای واقعی كلمه در جهت پیشبرد جامعه یافته و می‌تواند مهر خود را بر پیشرفت‌های عصر بزند.

نقش فرد در هیچ یك از تحولات اجتماعی تا این حد تعیین‌كننده نیست. به ‌طوری كه اگر افراد در این لحظات تاریخی بتوانند به‌معنای واقعی كلمه در مسیر پیشرفت‌ها جای گیرند و قادر باشند عظمت، نیرو و استعدادی را كه مرحله از آنها انتظار دارد برآورده سازند، تحولات با شتاب هرچه بیشتری به‌وقوع می‌پیوندد. برعكس در وضعیتی كه افراد توان لازمه را نداشته و نقش خود را ایفا ننمایند در برابر تحولات مانع‌ساز گشته و سیر پیشرفت‌های تاریخی را فلج خواهند كرد. نكته‌ای كه در اینجا بایستی خاطرنشان كرد این است كه پروسه‌ی انتقادی مؤثر از گذشته و بر مبنای آن آفریدن آینده‌ای امیدبخش، مرحله‌ای نیست كه به‌طور ‌ناگهانی رخ داده باشد. قبل از هر چیز هم‌زمان با پراكندگی و ازهم گسیختگی جامعه، نوعی پیوند نوین نمود یافته و رفته‌رفته مرحله‌ی صف‌آرایی‌های نوین در جامعه آغاز می‌گردد...

برگرفته از: کتاب مسئله‌ی شخصیت در کردستان اثر #رهبر_آپو (#عبدالله_اوجالان)




🆔 @GozarDemocratic

🔸دایکانی ئاشتی رۆژهەڵاتی کوردستان چونە سەردانی ماڵی شەڕوانی گیانبەختکردووی یەپەگە، شاهان مەلەکشا

@aryentvnews