🔴وقتی خشونت علیه افغانستانی‌‌ها و ایرانیان افغانستانی تبار در اقبالیه قزوین بالا گرفت یک جامعه شناس از پشت میزش بلند نشد برود و این پدیده از نزدیک مطالعه کند. الان هم هیچ کس تکان نمی خورد برود مرز اسلام قلعه و ببیند و بنویسد این رزهای تاریک فاشیسم ایرانی را.
@GoftandNO
#افغانستانی‌ستیزی

🔴نامه بیش از هزار و سیصد کنشگر، سینماگر، روزنامه‎نگار و شهروند ایرانی و افغانستانی

🟨به رفتار غیر انسانی با افغانستانی‌ها پایان دهید

🔻بیش از ۱۳۰۰ کنشگر، روزنامه‌نگار، سینماگر و شهروند ایرانی و افغانستانی از جمله ترانه علیدوستی و لیلی فرهادپور در نامه‌ای خطاب به حکومت جمهوری اسلامی خواهان توقف فوری برخورد‌های غیر انسانی با افغانستانی‌ها در ایران شدند و از شهروندان ایران خواستند به این برخوردها واکنش نشان دهند تا سکوت آنان به همدستی و خواست عمومی برای برخورد با افغانستانی‌ها تعبیر نشود. متن بیانیه و فهرست نام‌ها به این شرح است:

موج افغانستانی‌ستیزی در ایران که در ماه‌های گذشته با سرعتی بیش از پیش رو به گسترش بود، در این روزها از سوی حکومت جمهوری اسلامی به بالاترین حد خود رسیده است. اخراج مهاجران که تا دیروز با توجیهات غیرقابل اثبات «تغییر ترکیب جمعیتی»، «بالا بردن نرخ بیکاری و افزایش مشکلات اقتصادی در جامعه‌ی ایران»، «افزایش جرم و بزه» و دلایل ستیزه‌جویانه‌ی دیگر انجام می‌گرفت حالا و پس از آغاز جنگ ۱۲ روزه، با اتهام تازه‌‌ و بی‌سند «عناصر اصلی جاسوسی و شبکه‌ی نفوذ» روبرو شده تا انتقام حمله‌ی جنایتکارانه‌ی اسرائیل را از بی‌صداترین و تحت‌ظلم‌ترین اقلیت مهاجر بگیرد. اتهامی که نه به چند نفر یا چند دسته و گروه از این جمعیت میلیونی، که به تمام افغانستانی‌ها نسبت داده می‌شود.

ما به خوبی می‌دانیم که «اخراج مهاجران غیر قانونی»، عبارتی بزک‌شده برای برخورد غیر انسانی با تمام مهاجران چه قانونی و چه غیر قانونی است. شیوه‌های وحشیانه و غیر انسانی دستگیری، انتقال و نگهداری در اردوگاه‌ها و سپس اخراج مهاجران که برخی از آنها از مدارک قانونی مهاجرت برخوردار هستند، رعب و بی‌پناهی عظیمی نه فقط در پناه‌آوردگان سالهای اخیر، که در دل افغانستانی‌ها و افغانستانی‌تبارهایی ایجاد کرده که در ایران به دنیا آمده‌اند و دهه‌هاست ساکن ایرانند و ایران را کشور خود می‌دانند. در این روزها شاهد خبرها و تصاویری از نحوه‌ی برخورد و تفتیش و اخراج این انسان‌ها از سوی حکومت هستیم که واکنشی جز شرم و خشم و فریاد برایش نداریم.

ما امضاکنندگان این نامه از حکومت جمهوری اسلامی می‌خواهیم به برخورد غیر انسانی با افغانستانی‌ها در ایران فورا پایان دهد و از تمامی شهروندان می‌خواهیم نسبت به این ظلم آشکار ساکت ننشینند و با روش‌های انسانی و اقناعی و حمایتی، این سکوت و بی‌تفاوتی را که به همدستی و «خواست عمومی و ملی» تعبیر می‌شود، بشکنند. ظلمی که این روزها بر افغانستانی‌ها و اقلیت‌‌های بی‌صدای دیگر روا داشته می‌شود، بیش از هر چیز نابودگر ارزش‌های مورد اتکای ما یعنی انسان‌دوستی، عدالت‌خواهی و آزادی است. بیایید نسبت به عادی‌سازی این ظلم بی‌تفاوت نباشیم و رنج زندگی را بر انسانی‌هایی که ایران را وطن خود می‌دانند، افزون نکنیم.
@GoftandNO
#افغانستانی‌ستیزی

🔴شما فاشیستید و از حقوق بشر هیچ چیز نمی‌دانید

🟨این گزارش را ببینید. ۸۰ هزار کودک افغانستانی و ایرانیان افغانستانی‌تبار را اخراج کرده‌اید که ۶۷۰۰ کودک بدون همراه بوده‌اند.
@GoftandNO
#افغانستانی‌ستیزی

🔴ایران در وضعیت نیمه اشغال است

🟨اسراییل رسما در اسمان ایران مانور می‌دهد، ایران در وضعیت نیمه اشغال است. همچنان که اسراییل گفته بود آنها قصد دارند برتری در آسمان ایران را حفظ کنند. در واقع آسمان ایران الان چیزی است مثل آسمان لبنان وسوریه. معنای آن اینست که اسراییل هر لحظه که تصمیم بگیرد هر جایی را خواهد زد. حتی اگر هواپیمای مسافربریی بخواهد وارد آسمان ایران شود باید به شکلی به اسراییل نگاه کند که اجازه پرواز می‌دهد یا نه.
آنها که خوشحال بودند از حمله اسراییل الان هم نمی‌فهمند این نیمه اشغال چه معنایی دارد. ایران احتمالا تا سالها و شاید هیچ گاه قادر به بازگردان کنترل آسمانش نشود. اسراییل معمولا سیاست واضحی دارد وقتی برتری در جایی را بدست آورد آن را هیچ گاه از دست نمی‌دهد. همین الان در حال مذاکره با الاجولانی سوریه است اما همزمان در حال بمباران و انجام عملیات زمینی در سوریه است.
برای ایران هم این اتفاق افتاد، چیزی که نباید رخ می‌داد و اگر برای لحظه‌ای تجاوز اسراییل را در پرانتز قرار دهیم کاملا به سیاست غلط علی خامنه‌ای باز می‌گردد. اساسا هیچ کشوری تا بازدارندگی جدی نداشته باشد نباید خودش را طعمه اسراییل و آمریکا کند.
ایرانیان حالا باید برای سالها در یک وضعیت فاجعه بار و تحقیر آمیزی زندگی کنند.
جمهوری اسلامی برای انحراف افکار عمومی از این وضعیت فاجعه بار اخراج افغانستانی‌ها و ایرانیان افغانستانی‌تبار را پیش گرفته است تا هم به ناسیونال-فاشیسم ایرانی خون‌رسانی کند و هم مدتی زمان بخرد.
@GoftandNO
#تجاوز‌اسراییل

🔴تاکید و اصرار حسن محدثی به نئوفاشیست ایرانی بودن

🟨قبلا نوشتیم و واقعا اگر این همه تاکید و اصرار حسن محدثی به بیشتر شناخته شدن بعنوان یک نئوفاشیست ایرانی نبود، قصد نداشتیم به متن سراسر نژادپرستانه او بپردازیم.
عبارت‌های زیر را برای دوستی می‌خوانم، در واکنش می‌گوید که اینها که گزاره‌های نئوفاشیست‌های فرانسوی است.
ببینید عبارت‌ها را :‌
«جمعیت طالبان آفرین»،«تغییر ترکیب جمعیت ایران»، «نمی‌خواهیم فرهنگ و جامعه‌ی ما دو باره به عقب برگردد و میلیون‌ها نفر از مردمانی که از نظر فرهنگی به اعصار کهن تعلق دارند، وارد کشور شوند»
«نمی‌خواهیم ترکیب جمعیتی‌ی ایران به نفع دنیای سنت تغییر یابد»،«ورود میلیون‌ها انسان افغانستانی جامعه‌ی ما را به عقب
می‌برد».
مهمترین تئوری پرداز «جایگزینی بزرگ» (همان تغییر ترکیب جمعیت که محدثی می‌گوید) نویسنده ایست با نام «رونو کموو»‌ Renaud Camus و بعد از وی می توان به «اریک زموور» Éric Zemmour اشاره کرد که به شدت در حال تبلیغ این ایده اند که جمعیت فرانسه در حال جایگزین شدن از سوی خارجی ها و بویژه مسلمانهاست و باید با بیرون کردن مسلمانان از فرانسوی اصیل دفاع کنیم. این ایده همچنین در سالهای گذشته از سوی «میشل اولبک» در رمانی با عنوان «تسلیم» soumission به فیکشن بدل شده است که فروش حیرت انگیزی در فرانسه و خارج از فرانسه داشت.
این تئوری تنها یک ایده نیست بلکه یک ایدئولوژی بالقوه مرگباری است که نتیجه آن را در حمله به این دو مسجد در نیوزلند شاهدیم.
در سال ۲۰۱۹ پی انتشار مانیفست یک مهاجم نژادپرست به مسجدی در نیوزلند، رضا ضیا ابراهیمی نویسند کتاب پیدایش ناسیونالیسم ایرانی، پژوهشگر نژادپرستی و استاد دانشگاه در لندن درتوئیتر خطاب به دو راست گرای افراطی فرانسوی و آمریکایی توئیت هایی منتشر کرد. توئیتی خطاب به «رونو کمو» نظریه پرداز اصلی «جایگزینی بزرگ» با این مضمون:‌« سلام رونو کمو، نظرت درباره این کشتار در نیوزیلند چیست؟‌به نظر می رسد که یکی از حامیان تو بوده و مانیفستی که قبل از کشتن ۴۹ نفر منتشر کرده عنوانش هست «جایگزینی بزرگ»، واکنش ات چیست؟‌»
فکر می‌کنید واکنش رونو کمو چه بود؟ همان واکنشی که حسن محدثی نشان می‌دهد در پایان نوشته‌اش و اگر روزی یکی از مریدانش دست به کشتار و خشونت علیه افغانستانی‌ها بزند.
«رونو کمو» در پاسخ به ضیا ابراهیمی چنین نوشت:‌« مشکل من با دوستانمان این است که انها کمی کر هستند: متشکرم از سوالت. من این عمل را مجرمانه، احمقانه و تاسف بار می دانم. همانطور که همیشه برای همه حملات و تمام خشونت ها گفته ام. موضع من هرگز تغییر نکرده است.»
ضیا ابراهیمی از سوی هوداران «رونو کمو» مورد حملات فراوانی قرار گرفته است، ضیا ابراهیم همچنین خطاب به او و هوادارانش نوشت:‌ وقتی مردمی را مهاجم و نسل کش و غیره لقب می دهیم آیا نباید منتظر بود که کسی روزی اقدام به کشتن آنها کند؟‌»
و توئیتی خطاب به رابرت اسپنسر راستگرای آمریکایی:‌« رابرت، واکنشت نسبت به حمله نیوزیلند چیست‌‌؟ باید خیلی خوشحال باشی که یکی از حامیانت دست به این کار زده است. دومی بعد از آندیاس برویک.» که البته روبرت اسپنسر پاسخی نداد.
در برابر محدثی بسیاری سکوت کردند چون چند نقد به ناسیونالیسم ایرانی منتشر کرد که نسبت به کارهایی که بسیاری از فعالان در سال‌های گذشته کردند و گفتند هیچ نکته بدیعی نداشت. تکرار مکررات بود.
با این حال باید به نکته توجه کرد که اگر کسی به ناسیونالیسم سرکوبگر ایرانی نقدی وارد می‌کند و در این نقد ضعیف‌ترین قشر جامعه ایران یعنی افغانستانی‌ها و ایرانیان افغانستانی‌تبار دیده نمی‌شوند در آن نقد باید به دیده تردید نگریست چرا که آن نقد
در خدمت برابری همه انسان‌ها نیست.
@GoftandNO
#افغانستانی‌ستیزی
https://t.me/NewHasanMohaddesi/12968

🔴اینها که می‌بینید بخش عملیاتی نظریات فاشیستی محدثی و محمدی و خیل کثیر دیگری است که ایرانیان افغانستانی‌تبار و افغانستانی‌ها را «جمعیت طالبان آفرین» برچسب زدند.
قانون ضد نژادپرستی در مملکت این ایرانیان با فرهنگ بالا و آریایی وجود ندارد وگرنه باید به دادگاه می‌رفتند.
@GoftandNO
#افغانستانی‌ستیزی

نژادپرستی یواشکی


«نژادپرستی یواشکی» این روزها فقط به طرفداران حکومت و سایبری‌های فضای مجازی محدود نمی‌شود، دیگرانی هم که موضع منفعل خود را توجیه نمی‌توانند، به تاکتیک فرار رو به جلو و تخریب حامیان حقوق بشر روی آورده‌اند. برای مثال، به نظر من این گزارۀ دکتر محدثی در مورد خود او هم صادق است: «اما از نظر من این انسان‌گرایی قلابی است زیرا به جای این‌که گریبان حکومت را بگیرند به روشن‌فکران و اهل فرهنگ ناسزا می‌گویند.»

در مورد ادعاهای کلی - تعمیم‌های ناروا و استقرای ناقص - که در پست‌های تلگرامی او بسیار دیده می‌شود، در فرصت دیگری باید سخن بگویم. چون این روزها درگیر یاریگری به دانش‌آموزان سابقم هستم که در معرض اخراج هستند. خانواده‌هایی که هیچ ربطی به طالبان نداشتند و قربانی آن بودند.
خانواده‌هایی که نه «طالبان‌پرور» هستند، نه ما را به‌عنوان «ایرانیان آخوندپرور» تحقیر می‌کنند. آخوندهایی که در جنگ با حکومت سکولار و چپگرای افغانستان در کنار اسلامگرایان مورد حمایت پاکستان، آمریکا و بریتانیا مشارکت داشتند و چند دهه بعد هم ملاهای طالبان و حتی سران القاعده (منجمله خانوادۀ بن‌لادن که چند سال پیش توسط موساد در خیابان پاسداران ترور شدند) را در تهران و مشهد پذیرایی کردند و به طالبان یاری رساندند تا به قدرت بازگردد.

می‌بینید که من و دوستانم چپگرایم (اعم از فمینیست، مارکسیست و آنارشیست) که خودمان را درگیر کنشگری - آموزشی و مددکاری - به خانواده‌های مهاجر افغانستانی کرده و همواره در معرض تهدیدهای امنیتی بودیم (تعطیلی جمعیت امام علی، احضارهای مکرر و پلمب چندبارۀ مدرسه‌مان)، با صراحت از حکومت ایران انتقاد می‌کنیم و چنین دانش‌آموزانی را پرورش دادیم که دشمن آگاه آخوند و طالب هستند.

زندان‌های جمهوری اسلامی پر است از فعالان آموزش و مددکاران داوطلب به کودکان کار و مهاجر؛ که آخرین آنها امیرحسین میربهاری دبیر و بنیانگذار «جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان» است که چند روز پیش بازداشت شد.
دوست و همکار مترجم من در متون فمینیستی، سروناز احمدی، هم یکی از همان مددکاران و چپ‌های هوادار کودکان مهاجر است که بابت همین فعالیت‌ها بازجویی شده و زندان رفته، اما استادان علوم اجتماعی ایران که ترجمه‌هایش از سیلویا فدریچی را خوانده‌اند، یک کلمه در دفاع از او ننوشته‌اند.
آتنا فرقدانی، آتنا دائمی، آمنه زمانی، سمانه اصغری و... هم از همین زندانیان سیاسی چپ‌اند که کاری جز یاریگری و دفاع از حقوق کودکان مهاجر و خیابان نداشته‌اند.
زنده‌یاد کامران محمدخانی (کارگر کتاب‌فروش) هم یکی از همین انسان‌های باورمند به حمایت از کودکان مهاجر و خیابان بود که در جمعیت خیریۀ دانشجویی امام علی و جمعیت دفاع از کودکان فعالیت داشت. همین دو ماه پیش، برنامۀ شعرخوانی به یاد او در جمعیت دفاع برگزار شد و من خودم را در میان جمع وسیع همان «انسانگرایان»ی یافتم که محدثی «قلابی» می‌نامد، اما آنان بی‌توجه به این کین‌توزی‌ها تلاش می‌کنند از رنج‌های «واقعی» زندگی کودکان بکاهند.

اما آیا دکتر محدثی هم به‌جای حملات هیستریک به چپ و هر نوع کنش انسانگرایانه در باب حقوق بشر، جسارت چنین انتقادها به حکومت دینی (بنگرید مواضع فعالان حقوق کودکان و مهاجرین در مورد سوءاستفاده از کودکان در سرکوب جنبش ژینا یا انحلال جمعیت امام علی را)، یا تحمل هزینه مانند آنان، به سبک چپ‌ها، دارد؟

فراتر از دعوای تلگرامی (که اخیراً ترجمان نژادپرستی یواشکی و آب به آسیاب موج افغان‌ستیزی حکومتی ریختن است)، حاضر است برای «انسانگرایی واقعی» وقت بگذارد و هفته‌ای یک یا دو روز به دختران و پسران فراری از طالبان درس بدهد تا در مقابل تفکر طالبانی و آخوندی آگاه و آمادۀ مبارز باشند؟ (مثل من که از هفتۀ بعد از دفاع از پایان‌نامۀ ارشدم دربارۀ مهاجرت سیاسی، به‌جای آنکه برای آزمون دکترا وقت بگذارم، به تدریس داوطلبانه به کودکان مهاجر و کار در حاشیه‌های فقیر تهران مشغول شدم.)
روشنفکران قلابی مشغول ترویج نژادپرستی یواشکی به نفع فاشیسم حکومتی و نژادپرستی سیستماتیک جمهوری اسلامی هستند، اما ما آهسته آهسته کودکان و نوجوانان - به ویژه دختران - ی را آموزش دادیم که بذر مبارزه با طالبان در ذهنشان کاشته شده.
@RezaNassaji

🔴دو قطعه از فیلم خورشید ساخته مجید مجیدی

🟨این فیلم در سال ۹۸ ساخته شده است و در آن بخشی از خشونت علیه کودکان افغانستانی را می‌بینید. بخشی از فیلم واکنش معلم این فیلم به
رفتاری فاشیستی علیه یک دختر افغانستانی است.
@GoftandNO
#افغانستانی‌ستیزی

🔴بخشی از استدلال نئوفاشیست‌های افغانستانی ستیز در این مقاله

🟨در این مقاله با دروغ ، استدلال‌های بی‌‍پایه و البته ارجاع به «سید هادی کسایی زاده»(رهبر نئوفاشیست‌های افغانستانی ستیز) بخشی از استدلال نئوفاشیست‌ها را می‌بینید که بر اساس آن « افغان‌های شیعه را به ایران می‌اورند تا خلا کاهش جمعیت ایرانیان مذهبی را پر کنند.»
لینک مقاله سال ۲۰۲۴: https://urls.fr/FX_pR-

@GoftandNO
#افغانستانی‌ستیزی

افغانستانی‌ستیزی و دری‌وری‌هایش

برایم جالب شده است بفهمم آنهایی که برای اخراج فله‌ای افغانستانی‌ها هورا می‌کشند یا به هر طریقی با این روند همراه‌اند چگونه فکر می‌کنند یا ذهن‌شان چطور کار می‌کند. در واقع «منطق گزاره‌ها»هاشان (یعنی اظهارات، ادعاها، توجیهات، استدلال‌ها و جمله‌سازی‌هاشان) توجه‌ام را جلب کرده است. برخی از این گزاره‌‌ها را می‌شود با ارجاع به فکت‌ها و واقعیت‌ها ابطال یا دست‌کم تعدیل کرد. مثلاً اینکه افغانستانی‌ها عامل اصلی بیکاری‌اند یا اکثر جرم‌وجنایت‌ها زیر سر آنهاست و ادعاهایی از این دست. برخی دیگر از این گزاره‌ها اما نیازی به ارائه‌ی واقعیت‌ها و فکت‌ها ندارند. مشکل این گزاره‌ها درون خودشان است. به اصطلاحِ منطقیون «خود-متناقض‌»اند، یعنی خودشان با خودشان به مشکل می‌خورند یا، به تعبیر ساده‌تر، یک بخش جمله با بخش دیگر آن همخوانی ندارد یا مقدمه‌چینی‌ها با نتیجه‌گیری‌ها همساز نیست یا همزمان ادعاهای متضادی مطرح می‌شود، تا جایی که آدم نمی‌داند باید دُم خروس را باور کند یا قسم حضرت عباس را...

@demos1402