تک تک جاوید نام ها خانواده داشتند، دوستان زیادی داشتند، پارتنر داشتند پر از شور زندگی بودند، پر از امید به آینده بودند، بیزارم از دین شما، نفرین به آیین شما.

اگر روزی نبودم، مرا پای درخت سرو بسپارید
تا از تنم زندگی جاری شود.

شب ها خواب ندارم، هرشب کابوس میبینم یکی اومده بالا سرم، یا دارم بین جنازه ها راه میرم، زیپ رو میکشم و خودمو تو کیسه میبینم.
با تپش قلب از خواب میپرم و تا روشن شدن هوا بیدار میمونم
کاش تموم شه این شب سیاه

فردا که بهار آید
آزاد و رها هستیم

slow tongue kissing would solve all my problems.

تنها حالتی که ممکنه ولنتاین امسال گل بگیرم اینه که شب قبلش بمیرم.

By December 2026, I’m gonna be a muscle mommy.

و امسال حتی غمگین تر

کاش بختم مثل معنی اسمم روشن و نورانی بود نه اینجوری سیاه

خدایا این چه جهنمی بود من اومدم

And suddenly I don’t want anyone to know about me as deeply, which is strange because I’ve always yearned for someone to understand my soul

ولی من هروقت تو زندگیم چیزی درست پیش نرفت، یه دورم واسه تو گریه کردم.

شرمم میاد که زنده ام

If I die, all these feelings and thoughts in my head will die too!?

لیبرا، حتی یه عذرخواهی درست و حسابی هم بابت همه اون حرف هایی که شنیدی دریافت نکردی، این دلیل واضحی برای تنفر نیست؟