🔶 ۳/۳
اوکراین حملهٔ اولیهٔ تهاجم تمام‌عیار را پشت سر گذاشت، تحت حملات موشکی و پهپادی، دولت کارآمدی را حفظ کرد، در حین جنگ واحدهای نظامی را بازسازی کرد و بدون داشتن نیروی دریایی سنتی که بتواند نیروی دریایی سیاه‌دریای روسیه را متقابل کند، یک کمپین رد‌کردن دریایی را به‌صورت خودجوش اجرا کرد.
دروپ‌های ارزان‌قیمت با دید اول‌شخص (FPV) را به سلاح تبدیل کرد، سامانه‌های ضربه‌ای طولانی‌برد پیشرفته‌تری ساخت و روش‌هایی برای ادغام فناوری تجاری در زنجیره‌های کشتار توسعه داد که سرعتی داشت که بسیاری از سامانه‌های خرید نظامی ناتو حتی برای مطالعه‌اش به سختی می‌توانستند پیگیر شوند. سپس عملیات «Operation Spiderweb» سال گذشته رخ داد که در آن دروپ‌ها در کامیون‌ها به پشت خطوط دشمن قاچاق شد تا هواپیماهای روسی را روی زمین نابود کنند.
بعضی از این دستاوردها از کمک‌های غربی بهره‌مند شدند؛ دیگران با وجود محدودیت‌ها، تأخیرها و احتیاط سیاسی که همراه آن بود، به دست آمدند.
در میان این همه، برای غرب ضروری است که به یاد داشته باشد روسیه نیز در حال یادگیری است.
پلتفرم «Everywhere War Tracker» تصویری از یک کارزار مستمر روسیه در زمینه تخریب، عملیات سایبری، تخلف‌های هوایی و دریایی و سایر اقدامات در سراسر اروپا ارائه می‌دهد.
یک سال پیش، فعالیت خصمانه روسیه در قاره هنوز موضوعی بود که اکثر پایتخت‌ها ترجیح می‌دادند به‌صورت ساکتانه درباره‌اش صحبت کنند، اما اکنون هشدارهایی مبنی بر اینکه مسکو ممکن است ماده ۵ ناتو درباره دفاع جمعی را به آزمون بگذارد، از سوی مقامات ناتو، دولت‌های ملی و مسئولان امنیتی اروپایی مطرح می‌شود.
عملیات‌هایی چون Vivaldi فراتر از موفقیت‌های میدانی اوکراین هستند؛ آن‌ها بخشی از دفاع پیشرو اروپا به شمار می‌آیند، چه رهبران اروپایی این‌را این‌گونه توصیف کنند و چه نکنند.
مسکو نیازی به لغو ناتو یا منحل کردن اتحادیه اروپا ندارد؛ فقط کافی است آن‌ها را از نظر استراتژیک تهی کند. ائتلافی که از پاسخ به تخریب، نفوذ دروپ‌ها یا حملات به زیرساخت‌ها می‌ترسد، ارزش بازدارندگی خود را به‌طور قابل‌توجهی از دست خواهد داد.
رابرت فیکو، نخست‌وزیر اسلواکی، پیش از این اعلام کرده است که با هر وسیله‌ای از پیوستن به جنگ برای هم‌پیمانان ناتو خودداری خواهد کرد؛ این بیانیه نشانگر تقسیمات موجود میان اعضای کمتر متعهد ائتلاف است.
نزدیک به پنج سال از بزرگ‌ترین جنگ اروپا از زمان ۱۹۴۵ می‌گذرد و مباحث درباره ادعاهای روسیه بر سر سرزمینی که در میدان جنگ به‌دست نیامده ادامه دارد؛ این ادعاها شامل تقاضای عقب‌نشینی اوکراین از سرزمینی است که روسیه کنترل آن را ندارد، بی‌طرفی، و محدودیت‌های نیروهای مسلح و توانایی‌های طولانی‌برد آن می‌شود.
در همین حال، عضویت ناتو برای کیف هنوز دست نیافتنی است و پیوستن به اتحادیه اروپا به‌سرعت بسیار کم پیش می‌رود.
آنچه برخی به‌عنوان رئال‌پولیتیک می‌نامند، به‌نظر می‌رسد که به‌تدریج شبیه خودآسیبی استراتژیک است که به‌عنوان احتیاط پوشیده شده. استراتژی خستگی روسیه از طریق خستگی اوکراین خود را به‌نهایت خسته کرده است.
النا داولیکانوا پژوهشگر ارشد در مرکز تحلیل سیاست‌های اروپایی (CEPA) و مرکز امنیتی Sahaidachnyi (Sahaidachnyi Security Center) است. کار او بر اوکراین، مسایل داخلی روسیه و تأثیرات آن‌ها بر صلح جهانی متمرکز است. او پژوهشگر باتجربه و کارشناس پیش‌بینی است که مطالعاتی با عناوین «سناریوهای روسیه‑۲۰۳۲: یک دهه پس از تهاجم تمام‌عیار» و «جنگ روایت‌ها: تصویر اوکراین در رسانه‌ها» منتشر کرده است.
«Europe’s Edge» نشریه آنلاین CEPA است که به موضوعات حیاتی در دستور کار سیاست خارجی در سراسر اروپا و آمریکای شمالی می‌پردازد. تمام نظرات بیان‌شده در «Europe’s Edge» صرفاً متعلق به نویسنده است و ممکن است نمایانگر موضع مؤسسات یا مرکز تحلیل سیاست‌های اروپایی نباشد. CEPA در تمام پروژه‌ها و انتشارات خود سیاست سخت‌گیرانه‌ای برای استقلال فکری رعایت می‌کند.
اوکراین حملهٔ اولیهٔ تهاجم تمام‌عیار را پشت سر گذاشت، تحت حملات موشکی و پهپادی، دولت کارآمدی را حفظ کرد، در حین جنگ واحدهای نظامی را بازسازی کرد و بدون داشتن نیروی دریایی سنتی که بتواند نیروی دریایی سیاه‌دریای روسیه را متقابل کند، یک کمپین رد‌کردن دریایی را به‌صورت خودجوش اجرا کرد.
دروپ‌های ارزان‌قیمت با دید اول‌شخص (FPV) را به سلاح تبدیل کرد، سامانه‌های ضربه‌ای طولانی‌برد پیشرفته‌تری ساخت و روش‌هایی برای ادغام فناوری تجاری در زنجیره‌های کشتار توسعه داد که سرعتی داشت که بسیاری از سامانه‌های خرید نظامی ناتو حتی برای مطالعه‌اش به سختی می‌توانستند پیگیر شوند. سپس عملیات «Operation Spiderweb» سال گذشته رخ داد که در آن دروپ‌ها در کامیون‌ها به پشت خطوط دشمن قاچاق شد تا هواپیماهای روسی را روی زمین نابود کنند.
بعضی از این دستاوردها از کمک‌های غربی بهره‌مند شدند؛ دیگران با وجود محدودیت‌ها، تأخیرها و احتیاط سیاسی که همراه آن بود، به دست آمدند.
در میان این همه، برای غرب ضروری است که به یاد داشته باشد روسیه نیز در حال یادگیری است.
پلتفرم «Everywhere War Tracker» تصویری از یک کارزار مستمر روسیه در زمینه تخریب، عملیات سایبری، تخلف‌های هوایی و دریایی و سایر اقدامات در سراسر اروپا ارائه می‌دهد.
یک سال پیش، فعالیت خصمانه روسیه در قاره هنوز موضوعی بود که اکثر پایتخت‌ها ترجیح می‌دادند به‌صورت ساکتانه درباره‌اش صحبت کنند، اما اکنون هشدارهایی مبنی بر اینکه مسکو ممکن است ماده ۵ ناتو درباره دفاع جمعی را به آزمون بگذارد، از سوی مقامات ناتو، دولت‌های ملی و مسئولان امنیتی اروپایی مطرح می‌شود.
عملیات‌هایی چون Vivaldi فراتر از موفقیت‌های میدانی اوکراین هستند؛ آن‌ها بخشی از دفاع پیشرو اروپا به شمار می‌آیند، چه رهبران اروپایی این‌را این‌گونه توصیف کنند و چه نکنند.
مسکو نیازی به لغو ناتو یا منحل کردن اتحادیه اروپا ندارد؛ فقط کافی است آن‌ها را از نظر استراتژیک تهی کند. ائتلافی که از پاسخ به تخریب، نفوذ دروپ‌ها یا حملات به زیرساخت‌ها می‌ترسد، ارزش بازدارندگی خود را به‌طور قابل‌توجهی از دست خواهد داد.
رابرت فیکو، نخست‌وزیر اسلواکی، پیش از این اعلام کرده است که با هر وسیله‌ای از پیوستن به جنگ برای هم‌پیمانان ناتو خودداری خواهد کرد؛ این بیانیه نشانگر تقسیمات موجود میان اعضای کمتر متعهد ائتلاف است.
نزدیک به پنج سال از بزرگ‌ترین جنگ اروپا از زمان ۱۹۴۵ می‌گذرد و مباحث درباره ادعاهای روسیه بر سر سرزمینی که در میدان جنگ به‌دست نیامده ادامه دارد؛ این ادعاها شامل تقاضای عقب‌نشینی اوکراین از سرزمینی است که روسیه کنترل آن را ندارد، بی‌طرفی، و محدودیت‌های نیروهای مسلح و توانایی‌های طولانی‌برد آن می‌شود.
در همین حال، عضویت ناتو برای کیف هنوز دست نیافتنی است و پیوستن به اتحادیه اروپا به‌سرعت بسیار کم پیش می‌رود.
آنچه برخی به‌عنوان رئال‌پولیتیک می‌نامند، به‌نظر می‌رسد که به‌تدریج شبیه خودآسیبی استراتژیک است که به‌عنوان احتیاط پوشیده شده. استراتژی خستگی روسیه از طریق خستگی اوکراین خود را به‌نهایت خسته کرده است.
النا داولیکانوا پژوهشگر ارشد در مرکز تحلیل سیاست‌های اروپایی (CEPA) و مرکز امنیتی Sahaidachnyi (Sahaidachnyi Security Center) است. کار او بر اوکراین، مسایل داخلی روسیه و تأثیرات آن‌ها بر صلح جهانی متمرکز است. او پژوهشگر باتجربه و کارشناس پیش‌بینی است که مطالعاتی با عناوین «سناریوهای روسیه‑۲۰۳۲: یک دهه پس از تهاجم تمام‌عیار» و «جنگ روایت‌ها: تصویر اوکراین در رسانه‌ها» منتشر کرده است.
«Europe’s Edge» نشریه آنلاین CEPA است که به موضوعات حیاتی در دستور کار سیاست خارجی در سراسر اروپا و آمریکای شمالی می‌پردازد. تمام نظرات بیان‌شده در «Europe’s Edge» صرفاً متعلق به نویسنده است و ممکن است نمایانگر موضع مؤسسات یا مرکز تحلیل سیاست‌های اروپایی نباشد. CEPA در تمام پروژه‌ها و انتشارات خود سیاست سخت‌گیرانه‌ای برای استقلال فکری رعایت می‌کند.
🔺 #عربستان #امارات
🧠 قابلیت انعطاف هزینه دارد؛ خودراضی بودن نیز همین‌طور.
🏛 منبع: Atlantic Council
✍️ نویسنده: Khalid Azim
📄 عنوان اصلی: Resilience has a cost. So does complacency.
🔎 Gulf Cooperation Council, resilience, UN, drone attacks, missile attacks
#تحلیل_راهبردی #قطر #جهانی #روابط_بین_الملل #ژئوپلیتیک #Atlantic_Council
ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید.
🧠 قابلیت انعطاف هزینه دارد؛ خودراضی بودن نیز همین‌طور.
🏛 منبع: Atlantic Council
✍️ نویسنده: Khalid Azim
📄 عنوان اصلی: Resilience has a cost. So does complacency.
🔎 Gulf Cooperation Council, resilience, UN, drone attacks, missile attacks
#تحلیل_راهبردی #قطر #جهانی #روابط_بین_الملل #ژئوپلیتیک #Atlantic_Council
ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید.
🔺 ۲/۳
📌 چکیده
یک واژه در تقریباً هر جلسهٔ مجمع عمومی سازمان ملل و هر نشست حاشیه‌ای دربارهٔ شورای همکاری خلیج (GCC) که هفتهٔ گذشته در آن شرکت کردم، تکرار شد: تاب‌آوری. این واژه مهم است و کشورهای عرب خلیج پس از حملات پهپاد و موشکی نشان دادند که می‌توانند تاب‌آور باشند.
اما به‌نظر می‌رسد بخشی از این بحث جا مانده است. تاب‌آوری هزینه دارد. منابع نامحدود نیستند و دولت‌ها نمی‌توانند برای هر سناریوی ممکن زیرساخت‌های اضافه ایجاد کنند. در عین حال، خودراضی‌گری نیز هزینه دارد و این هزینه می‌تواند زمانی که واقعا مشکلی پیش می‌آید، بسیار بزرگ‌تر باشد. بنابراین سؤال مهم‌تر برای سیاست‌گذاران شاید این نباشد که آیا باید تاب‌آوری ایجاد کنند، بلکه این است که چه مقدار تاب‌آوری باید خریداری شود؟
هزینهٔ خودراضی‌گری
هزینهٔ تاب‌آوری ملموس است و در بودجه‌ها و تخصیص سرمایه در حوزه‌هایی چون ظرفیت صنعتی اضافه، موجودی‌ها، زنجیره‌های تأمین جایگزین و افزونگی ظاهر می‌شود. هزینهٔ خودراضی‌گری انتزاعی می‌ماند و به همین دلیل معمولاً وزن کمتری می‌گیرد. به عبارت دیگر، از دولت‌ها می‌خواهند بیمه‌ای در برابر رویدادی بخرند که شاید هرگز رخ ندهد یا به شکلی پیش‌بینی نشده پیش آید. هدف، تاب‌آوری تنظیم‌شده است، نه حداکثر تاب‌آوری.
ابزاری مفید برای تحلیل این چالش از پژوهش‌های عملیات می‌آید: نقطهٔ بحرانی (critical fractile). این نقطه سطح پوشش بهینه را می‌دهد، یعنی احتمال اینکه ظرفیت کافی باشد:
پوشش بهینه = Cu / (Cu + Co)
که در آن Cu هزینهٔ هر واحد کمبود (کم‌آمادگی) و Co هزینهٔ هر واحد ظرفیت اضافه (زیادآمادگی) است. اگر هزینهٔ کمبود نه برابر هزینهٔ اضافه باشد، پوشش بهینه ۹۰ درصد می‌شود. این فرمول هزینهٔ داشتن کمبود را در برابر هزینهٔ داشتن اضافه مقایسه می‌کند. برای مثال، اتاق‌های خالی هتل هزینه‌بر هستند. سیستمی آب، برق یا بیمارستانی که در بحران ظرفیتش تمام شود، یک اضطراری ملی است. هر چه هزینهٔ شکست—از نظر مالی و انسانی—بالا باشد، منطقی‌تر است که افزونگی داشته باشیم. من به دولت‌های شورای همکاری خلیج توصیه می‌کنم استانداردهای تاب‌آوری را به‌صورت بخشی، بر حسب پیامدهای شکست تنظیم کنند، نه اینکه یک استاندارد یکسان را برای کل اقتصاد اعمال کنند.
فراتر از افزونگی
ظرفیت بیشتر به‌طور خودکار به معنای تاب‌آوری بیشتر نیست. یک واحد تصفیه‌خانهٔ آب دوم که به همان شبکهٔ برق متصل باشد، محافظت محدودی می‌دهد. دو خط لوله تنها در صورتی افزونگی واقعی دارند که از مسیرهای آسیب‌پذیر متفاوت عبور کنند. تأسیساتی که در سراسر کشور پخش شده‌اند ممکن است همچنان به یک شبکهٔ ارتباطی، یک نرم‌افزار یا یک تیم کوچک از تکنسین‌های متخصص وابسته باشند. کلید کار، اجتناب از نقطهٔ شکست واحد یا مشترک است.
باید افزونگی را به‌عنوان گزینه‌پذیری در نظر گرفت: مسیرهای متمایزی که یک عملکرد حیاتی می‌تواند از طریق آن‌ها ادامه یابد، به‌طوری که هیچ‌گونه شکست واحد نتواند کل عملکرد را متوقف کند. این موضوع بر استراتژی‌های توسعهٔ ملی شورای همکاری خلیج تأثیر می‌گذارد. پیش از درگیری کنونی، انتقاد رایجی از برنامه‌هایی مانند «ویژن ۲۰۳۰» عربستان سعودی این بود که سرمایه بدون توجه کافی به ایجاد ارزش به کار گرفته شد. این انتقاد هنوز پابرجاست و کارایی و بازده سرمایه‌گذاری همچنان ضروری‌اند. اما ظرفیت اضافه‌ای که پیش از این به‌نظر هدر می‌آمد، ممکن است اکنون به‌عنوان حق بیمه‌ای معقول تلقی شود. در هر صورت، باید تصمیم گرفت چه مقدار و در کجا این ظرفیت اضافه را نگه داشت.
📌 چکیده
واژهٔ «تاب‌آوری» در نشست‌های مجلس همکاری خلیج پس از حملات پهپاد و موشکی بارها تکرار شد؛ اما این تاب‌آوری هزینه‌بر است و دولت‌ها باید تعادل بین هزینهٔ افزونگی (Co) و هزینهٔ کمبود (Cu) را با استفاده از نقطهٔ بحرانی تعیین کنند. افزونگی واقعی تنها زمانی حاصل می‌شود که مسیرهای پشتیبان از یکدیگر مستقل باشند و از نقطهٔ شکست واحد جلوگیری شود. برای بهبود تاب‌آوری، پیشنهاد شده است کمیسیون شش‌کشوری مشترک تشکیل شود تا زیرساخت‌های افزایشی و پیوندهای میان‌کشوری را تقویت کند؛ در عین حال، سرمایه‌گذاری در سرمایهٔ انسانی به‌عنوان مهم‌ترین عامل تاب‌آوری تأکید می‌شود.
یک واژه در تقریباً هر جلسهٔ مجمع عمومی سازمان ملل و هر نشست حاشیه‌ای دربارهٔ شورای همکاری خلیج (GCC) که هفتهٔ گذشته در آن شرکت کردم، تکرار شد: تاب‌آوری. این واژه مهم است و کشورهای عرب خلیج پس از حملات پهپاد و موشکی نشان دادند که می‌توانند تاب‌آور باشند.
اما به‌نظر می‌رسد بخشی از این بحث جا مانده است. تاب‌آوری هزینه دارد. منابع نامحدود نیستند و دولت‌ها نمی‌توانند برای هر سناریوی ممکن زیرساخت‌های اضافه ایجاد کنند. در عین حال، خودراضی‌گری نیز هزینه دارد و این هزینه می‌تواند زمانی که واقعا مشکلی پیش می‌آید، بسیار بزرگ‌تر باشد. بنابراین سؤال مهم‌تر برای سیاست‌گذاران شاید این نباشد که آیا باید تاب‌آوری ایجاد کنند، بلکه این است که چه مقدار تاب‌آوری باید خریداری شود؟
هزینهٔ خودراضی‌گری
هزینهٔ تاب‌آوری ملموس است و در بودجه‌ها و تخصیص سرمایه در حوزه‌هایی چون ظرفیت صنعتی اضافه، موجودی‌ها، زنجیره‌های تأمین جایگزین و افزونگی ظاهر می‌شود. هزینهٔ خودراضی‌گری انتزاعی می‌ماند و به همین دلیل معمولاً وزن کمتری می‌گیرد. به عبارت دیگر، از دولت‌ها می‌خواهند بیمه‌ای در برابر رویدادی بخرند که شاید هرگز رخ ندهد یا به شکلی پیش‌بینی نشده پیش آید. هدف، تاب‌آوری تنظیم‌شده است، نه حداکثر تاب‌آوری.
ابزاری مفید برای تحلیل این چالش از پژوهش‌های عملیات می‌آید: نقطهٔ بحرانی (critical fractile). این نقطه سطح پوشش بهینه را می‌دهد، یعنی احتمال اینکه ظرفیت کافی باشد:
پوشش بهینه = Cu / (Cu + Co)
که در آن Cu هزینهٔ هر واحد کمبود (کم‌آمادگی) و Co هزینهٔ هر واحد ظرفیت اضافه (زیادآمادگی) است. اگر هزینهٔ کمبود نه برابر هزینهٔ اضافه باشد، پوشش بهینه ۹۰ درصد می‌شود. این فرمول هزینهٔ داشتن کمبود را در برابر هزینهٔ داشتن اضافه مقایسه می‌کند. برای مثال، اتاق‌های خالی هتل هزینه‌بر هستند. سیستمی آب، برق یا بیمارستانی که در بحران ظرفیتش تمام شود، یک اضطراری ملی است. هر چه هزینهٔ شکست—از نظر مالی و انسانی—بالا باشد، منطقی‌تر است که افزونگی داشته باشیم. من به دولت‌های شورای همکاری خلیج توصیه می‌کنم استانداردهای تاب‌آوری را به‌صورت بخشی، بر حسب پیامدهای شکست تنظیم کنند، نه اینکه یک استاندارد یکسان را برای کل اقتصاد اعمال کنند.
فراتر از افزونگی
ظرفیت بیشتر به‌طور خودکار به معنای تاب‌آوری بیشتر نیست. یک واحد تصفیه‌خانهٔ آب دوم که به همان شبکهٔ برق متصل باشد، محافظت محدودی می‌دهد. دو خط لوله تنها در صورتی افزونگی واقعی دارند که از مسیرهای آسیب‌پذیر متفاوت عبور کنند. تأسیساتی که در سراسر کشور پخش شده‌اند ممکن است همچنان به یک شبکهٔ ارتباطی، یک نرم‌افزار یا یک تیم کوچک از تکنسین‌های متخصص وابسته باشند. کلید کار، اجتناب از نقطهٔ شکست واحد یا مشترک است.
باید افزونگی را به‌عنوان گزینه‌پذیری در نظر گرفت: مسیرهای متمایزی که یک عملکرد حیاتی می‌تواند از طریق آن‌ها ادامه یابد، به‌طوری که هیچ‌گونه شکست واحد نتواند کل عملکرد را متوقف کند. این موضوع بر استراتژی‌های توسعهٔ ملی شورای همکاری خلیج تأثیر می‌گذارد. پیش از درگیری کنونی، انتقاد رایجی از برنامه‌هایی مانند «ویژن ۲۰۳۰» عربستان سعودی این بود که سرمایه بدون توجه کافی به ایجاد ارزش به کار گرفته شد. این انتقاد هنوز پابرجاست و کارایی و بازده سرمایه‌گذاری همچنان ضروری‌اند. اما ظرفیت اضافه‌ای که پیش از این به‌نظر هدر می‌آمد، ممکن است اکنون به‌عنوان حق بیمه‌ای معقول تلقی شود. در هر صورت، باید تصمیم گرفت چه مقدار و در کجا این ظرفیت اضافه را نگه داشت.
🔺 ۳/۳
به‌عنوان گام نخست، مجلس همکاری خلیج باید کمیسیون مشترک شش‌کشوری تاب‌آوری را تشکیل دهد که وظیفه‌اش ایجاد ظرفیت تاب‌آوری زیرساخت‌هاست. بخشی از این ظرفیت می‌تواند از طریق شبکه‌های افزایشی فراهم شود، اما بخش مهم‌تر ایجاد پیوند میان شش کشور است. برخی از این پیوندها پیش از این به‌دلیل ضرورت جنگ جاری ظاهر شده‌اند. وقتی تنگه هرمز برای نخستین بار بسته شد، کشورهای عضو مجلس همکاری خلیج برای رساندن محصولات هیدروکربنی به بازار به یکدیگر کمک کردند. یکی از درس‌های کلیدی این جنگ، اهمیت تعامل‌پذیری مجلس همکاری خلیج است؛ این موضوع با توجه به جغرافیای شبه‌جزیره عربستان و گره‌های استراتژیک آن حیاتی است. تنها تلاش مشترک مجلس همکاری خلیج می‌تواند تاب‌آوری مؤثر را به‌صورت مقیاس‌پذیر و کم‌هزینه ایجاد کند. مجموع تاب‌آوری مجلس همکاری خلیج بیش از مجموع اجزای جداگانه آن است.
مردم مهم‌ترین عنصر تاب‌آوری هستند.
برنامه‌ریزی، افزونگی و آمادگی عملیاتی همه اهمیت دارند. اما هیچ‌کس نمی‌تواند تمام اختلالات را پیش‌بینی کند یا زیرساخت‌های پشتیبان کافی برای پوشش همه سناریوها بسازد. وقتی برنامه‌ها تمام می‌شوند، تاب‌آوری به افرادی که می‌توانند سازگار شوند و به‌صورت خودجوش عمل کنند، وابسته می‌شود.
به همین دلیل سرمایه‌گذاری در سرمایه انسانی شاید مهم‌ترین سرمایه‌گذاری باشد. زمانی که من افسر نیروی دریایی ایالات متحده روی یک زیردریایی هسته‌ای بودم، برای تقریباً تمام سناریوهای ممکن تمرین می‌کردیم؛ خاموشی راکتور، آتش‌سوزی، سیل، تورپدوی در آب و موارد دیگر. این تمرین‌ها حافظهٔ عضلانی، انضباط و تخصص فنی را تقویت می‌کرد.
اما شکل نهایی تاب‌آوری، شخصیت انسانی است. همین را اکنون در اوکراین می‌بینیم؛ والدینی که پس از بمباران محله، همچنان فرزندان را به مدرسه می‌برند و به کار می‌روند. زیرساخت‌های فیزیکی می‌توانند قیمت‌گذاری، آزمون فشار و تکثیر شوند. توانایی مردم برای خودجوشی و سازگاری به چابکی و الهام نیاز دارد. شاید این مهم‌ترین شکل تاب‌آوری و قدرت برای هر ملتی باشد و در بحران‌هایی چون بحران کنونی مجلس همکاری خلیج به‌دست‌آمده سخت است.
خالد عظیم مدیر آزمایشگاه آینده MENA در مرکز رفیق حریری برای خاورمیانه مؤسسهٔ آتلانتیک کونسل است.
به‌عنوان گام نخست، مجلس همکاری خلیج باید کمیسیون مشترک شش‌کشوری تاب‌آوری را تشکیل دهد که وظیفه‌اش ایجاد ظرفیت تاب‌آوری زیرساخت‌هاست. بخشی از این ظرفیت می‌تواند از طریق شبکه‌های افزایشی فراهم شود، اما بخش مهم‌تر ایجاد پیوند میان شش کشور است. برخی از این پیوندها پیش از این به‌دلیل ضرورت جنگ جاری ظاهر شده‌اند. وقتی تنگه هرمز برای نخستین بار بسته شد، کشورهای عضو مجلس همکاری خلیج برای رساندن محصولات هیدروکربنی به بازار به یکدیگر کمک کردند. یکی از درس‌های کلیدی این جنگ، اهمیت تعامل‌پذیری مجلس همکاری خلیج است؛ این موضوع با توجه به جغرافیای شبه‌جزیره عربستان و گره‌های استراتژیک آن حیاتی است. تنها تلاش مشترک مجلس همکاری خلیج می‌تواند تاب‌آوری مؤثر را به‌صورت مقیاس‌پذیر و کم‌هزینه ایجاد کند. مجموع تاب‌آوری مجلس همکاری خلیج بیش از مجموع اجزای جداگانه آن است.
مردم مهم‌ترین عنصر تاب‌آوری هستند.
برنامه‌ریزی، افزونگی و آمادگی عملیاتی همه اهمیت دارند. اما هیچ‌کس نمی‌تواند تمام اختلالات را پیش‌بینی کند یا زیرساخت‌های پشتیبان کافی برای پوشش همه سناریوها بسازد. وقتی برنامه‌ها تمام می‌شوند، تاب‌آوری به افرادی که می‌توانند سازگار شوند و به‌صورت خودجوش عمل کنند، وابسته می‌شود.
به همین دلیل سرمایه‌گذاری در سرمایه انسانی شاید مهم‌ترین سرمایه‌گذاری باشد. زمانی که من افسر نیروی دریایی ایالات متحده روی یک زیردریایی هسته‌ای بودم، برای تقریباً تمام سناریوهای ممکن تمرین می‌کردیم؛ خاموشی راکتور، آتش‌سوزی، سیل، تورپدوی در آب و موارد دیگر. این تمرین‌ها حافظهٔ عضلانی، انضباط و تخصص فنی را تقویت می‌کرد.
اما شکل نهایی تاب‌آوری، شخصیت انسانی است. همین را اکنون در اوکراین می‌بینیم؛ والدینی که پس از بمباران محله، همچنان فرزندان را به مدرسه می‌برند و به کار می‌روند. زیرساخت‌های فیزیکی می‌توانند قیمت‌گذاری، آزمون فشار و تکثیر شوند. توانایی مردم برای خودجوشی و سازگاری به چابکی و الهام نیاز دارد. شاید این مهم‌ترین شکل تاب‌آوری و قدرت برای هر ملتی باشد و در بحران‌هایی چون بحران کنونی مجلس همکاری خلیج به‌دست‌آمده سخت است.
خالد عظیم مدیر آزمایشگاه آینده MENA در مرکز رفیق حریری برای خاورمیانه مؤسسهٔ آتلانتیک کونسل است.
🔻 #چین #بریتانیا
🧠 سفارت لندن پکن به عنوان تهدید یکپارچه
🏛 منبع: Jamestown Foundation
✍️ نویسنده: Dennis Yang
📄 عنوان اصلی: Beijing’s London Embassy as an Integrated Threat
🔎 People's Republic of China, United Front Work Department, London, hybrid warfare, diplomatic immunity
#تحلیل_راهبردی #جهانی #جنگ #Jamestown
ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید.
🧠 سفارت لندن پکن به عنوان تهدید یکپارچه
🏛 منبع: Jamestown Foundation
✍️ نویسنده: Dennis Yang
📄 عنوان اصلی: Beijing’s London Embassy as an Integrated Threat
🔎 People's Republic of China, United Front Work Department, London, hybrid warfare, diplomatic immunity
#تحلیل_راهبردی #جهانی #جنگ #Jamestown
ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید.
🔻 ۲/۵
📌 چکیده
سفارت لندن پکن به عنوان تهدید یکپارچه
خلاصه اجرایی:
• سفارت جدید پیشنهادی جمهوری خلق چین (PRC) در لندن می‌تواند به عنوان مرکز جنگ ترکیبی عمل کند. این مکان فعالیت‌های موجود جبهه متحد، نفوذ، اطلاعات و دیپلماتیک را زیر یک سقف جمع می‌کند و می‌تواند هماهنگی میان نهادهای مختلف دولت چین را ارتقا دهد.
• مساحت این سفارت جدید که ۵٫۵ ایکر در مرکز لندن را در بر می‌گیرد، می‌تواند توانمندی‌های منطقه خاکستری و جنگ ترکیبی جمهوری خلق چین را گسترش دهد. به دلیل مصونیت دیپلماتیک، این مکان از دسترس نهادهای اجرای قانون بریتانیا خارج خواهد بود. دیپلمات‌های چین و کارکنان اداره کارهای جبهه متحد سابقهٔ طولانی در بهره‌برداری از پوشش دیپلماتیک برای انجام عملیات نفوذ دارند.
• سفارت جدید می‌تواند کمپین سرکوب فراملیانه پکن علیه مخالفان و افرادی که به‌نظر می‌رسد به آن خصمانه‌اند را تقویت کند. حوادث اخیر که کارکنان سفارت جمهوری خلق چین با سلاح در دست دیده شدند و تهدیدهای مداوم علیه شهروندان هنگ‌کنگ و تایوان نشان می‌دهد این روند با شدت بیشتری ادامه خواهد یافت.
در ۳۱ ژوئیه، دادگاه عالی لندن درخواست قانونی علیه تصویب سفارت جدید جمهوری خلق چین (PRC) در محل سابق Royal Mint Court را رد کرد (رویترز، ۳۱ ژوئیه). دادگاه بر این اساس تصمیم گرفت که آیا دولت بریتانیا در تصویب این پروژه به‌طور غیرقانونی عمل کرده یا عوامل دیگری به‌درستی در نظر گرفته نشده‌اند، نه بر پایهٔ پیامدهای ژئوپولیتیکی یا امنیت ملی گسترده‌تر.
سفارت پیشنهادی یک تهدید یکپارچه است؛ تحلیلی که تا کنون به این نکته پرداخته نشده است. پس از راه‌اندازی، می‌تواند به‌عنوان معماری چندبُعدی برای جنگ ترکیبی عمل کند؛ فعالیت‌های جبهه متحد را در یک مکان جمع، هماهنگ و یکپارچه سازد و فشار ذهنی بر اهداف حزب کمونیست چین (CCP) در خاک بریتانیا وارد کند.
رفتار اخیر کارکنان سفارت فقط این نگرانی را تشدید کرده است. در ۳ ژوئیه، نگهبانان سفارت فعلی متهم شدند که سلاح‌های الکتروشاک را که در بریتانیا غیرقانونی است، به نمایش گذاشته و معترضان را تهدید کردند (The i Paper، ۲۷ آگوست). پس از این حادثه، فیلم‌هایی از اوایل سال منتشر شد که به‌نظر می‌رسید نگهبانان در اطراف محل سفارت جدید همان سلاح‌ها را حمل می‌کردند (The Telegraph، ۲ سپتامبر).
در عین حال کار جبهه متحد حزب در بریتانیا به سرعت ادامه دارد. در سپتامبر، یانگ وان‌مینگ (杨万明)، رئیس انجمن مردم چین برای دوستی با کشورهای خارجی (CPAFFC) که سازمانی وابسته به جبهه متحد است، هیئتی را به بریتانیا رهبری کرد و با شهرداران، نهادهای تجاری و دانشگاه‌های متعددی در اسکاتلند و انگلستان ملاقات کرد (People’s Daily، ۱۴ سپتامبر). در اواخر همان ماه، سفیر ژنگ زگوآنگ (郑泽光) به جمعیتی بیش از ۵۰۰ نفر، شامل سران نزدیک به ۱۰۰ انجمن چینیان مقیم خارج از سراسر کشور، گفت: «احساس میهن‌پرستی عمیق را پرورش دهید … همچنان به‌عنوان مشارکت‌کنندگان در مدرن‌سازی به‑سبک چین و پیش‌برندگان اتحاد چین عمل کنید» (厚植家国情怀 … 继续做中国式现代化的贡献者、中国统一大业的促进者) (سفارت جمهوری خلق چین در بریتانیا، ۲۲ سپتامبر).
سفارت جدید به‌عنوان مرکز جنگ ترکیبی
📌 چکیده
سفارت جدید چین در لندن که در محل سابق Royal Mint Court بر روی ۵٫۵ ایکر مساحت ساخته می‌شود، می‌تواند فعالیت‌های جبهه متحد، نفوذ، اطلاعات و دیپلماتیک چین را زیر یک سقف جمع کند و به‌عنوان مرکز جنگ ترکیبی عمل کند؛ به‌دلیل مصونیت دیپلماتیک، این مکان از دسترس نهادهای اجرای قانون بریتانیا خارج خواهد بود. دادگاه عالی لندن در ۳۱ ژوئیه درخواست قانونی علیه این پروژه را رد کرد و تصمیم خود را بر پایهٔ قانونی بودن تصویب پروژه گرفت، نه بر پایهٔ پیامدهای ژئوپولیتیکی. رفتارهای اخیر کارکنان سفارت، از جمله نمایش سلاح‌های الکتروشاک و تهدید به معترضان، نگرانی‌ها را دربارهٔ استفاده از سفارت برای سرکوب مخالفان و عملیات نفوذ در بریتانیا تشدید کرده است. این ترکیب ساختاری می‌تواند توانمندی‌های منطقه خاکستری چین را گسترش دهد و فشار شناختی و روانی بر اهداف پکن در خاک بریتانیا را افزایش دهد.
سفارت لندن پکن به عنوان تهدید یکپارچه
خلاصه اجرایی:
• سفارت جدید پیشنهادی جمهوری خلق چین (PRC) در لندن می‌تواند به عنوان مرکز جنگ ترکیبی عمل کند. این مکان فعالیت‌های موجود جبهه متحد، نفوذ، اطلاعات و دیپلماتیک را زیر یک سقف جمع می‌کند و می‌تواند هماهنگی میان نهادهای مختلف دولت چین را ارتقا دهد.
• مساحت این سفارت جدید که ۵٫۵ ایکر در مرکز لندن را در بر می‌گیرد، می‌تواند توانمندی‌های منطقه خاکستری و جنگ ترکیبی جمهوری خلق چین را گسترش دهد. به دلیل مصونیت دیپلماتیک، این مکان از دسترس نهادهای اجرای قانون بریتانیا خارج خواهد بود. دیپلمات‌های چین و کارکنان اداره کارهای جبهه متحد سابقهٔ طولانی در بهره‌برداری از پوشش دیپلماتیک برای انجام عملیات نفوذ دارند.
• سفارت جدید می‌تواند کمپین سرکوب فراملیانه پکن علیه مخالفان و افرادی که به‌نظر می‌رسد به آن خصمانه‌اند را تقویت کند. حوادث اخیر که کارکنان سفارت جمهوری خلق چین با سلاح در دست دیده شدند و تهدیدهای مداوم علیه شهروندان هنگ‌کنگ و تایوان نشان می‌دهد این روند با شدت بیشتری ادامه خواهد یافت.
در ۳۱ ژوئیه، دادگاه عالی لندن درخواست قانونی علیه تصویب سفارت جدید جمهوری خلق چین (PRC) در محل سابق Royal Mint Court را رد کرد (رویترز، ۳۱ ژوئیه). دادگاه بر این اساس تصمیم گرفت که آیا دولت بریتانیا در تصویب این پروژه به‌طور غیرقانونی عمل کرده یا عوامل دیگری به‌درستی در نظر گرفته نشده‌اند، نه بر پایهٔ پیامدهای ژئوپولیتیکی یا امنیت ملی گسترده‌تر.
سفارت پیشنهادی یک تهدید یکپارچه است؛ تحلیلی که تا کنون به این نکته پرداخته نشده است. پس از راه‌اندازی، می‌تواند به‌عنوان معماری چندبُعدی برای جنگ ترکیبی عمل کند؛ فعالیت‌های جبهه متحد را در یک مکان جمع، هماهنگ و یکپارچه سازد و فشار ذهنی بر اهداف حزب کمونیست چین (CCP) در خاک بریتانیا وارد کند.
رفتار اخیر کارکنان سفارت فقط این نگرانی را تشدید کرده است. در ۳ ژوئیه، نگهبانان سفارت فعلی متهم شدند که سلاح‌های الکتروشاک را که در بریتانیا غیرقانونی است، به نمایش گذاشته و معترضان را تهدید کردند (The i Paper، ۲۷ آگوست). پس از این حادثه، فیلم‌هایی از اوایل سال منتشر شد که به‌نظر می‌رسید نگهبانان در اطراف محل سفارت جدید همان سلاح‌ها را حمل می‌کردند (The Telegraph، ۲ سپتامبر).
در عین حال کار جبهه متحد حزب در بریتانیا به سرعت ادامه دارد. در سپتامبر، یانگ وان‌مینگ (杨万明)، رئیس انجمن مردم چین برای دوستی با کشورهای خارجی (CPAFFC) که سازمانی وابسته به جبهه متحد است، هیئتی را به بریتانیا رهبری کرد و با شهرداران، نهادهای تجاری و دانشگاه‌های متعددی در اسکاتلند و انگلستان ملاقات کرد (People’s Daily، ۱۴ سپتامبر). در اواخر همان ماه، سفیر ژنگ زگوآنگ (郑泽光) به جمعیتی بیش از ۵۰۰ نفر، شامل سران نزدیک به ۱۰۰ انجمن چینیان مقیم خارج از سراسر کشور، گفت: «احساس میهن‌پرستی عمیق را پرورش دهید … همچنان به‌عنوان مشارکت‌کنندگان در مدرن‌سازی به‑سبک چین و پیش‌برندگان اتحاد چین عمل کنید» (厚植家国情怀 … 继续做中国式现代化的贡献者、中国统一大业的促进者) (سفارت جمهوری خلق چین در بریتانیا، ۲۲ سپتامبر).
سفارت جدید به‌عنوان مرکز جنگ ترکیبی
❤1
🔻 ۳/۵
دولت پیشین به رهبری کیر استارمر سفارت جدید را «مزیت امنیتی» توصیف کرد، چون حضور دیپلماتیک پکن در این سفارت جدید از هفت ساختمان به یک ساختمان متمرکز می‌شود (The Guardian، ۲ ژانویه). اما از زاویه‌ای دیگر، این تجمیع می‌تواند به جمهوری خلق چین نیز سود برساند؛ تمام عملیات‌های آن زیر یک سقف غیرقابل نقض و در مقیاسی بی‌سابقه، در مساحتی برابر ۵.۵ ایکر در مرکز لندن، متمرکز می‌شود.
استراتژی‌های جنگ ترکیبی جمهوری خلق چین عملیات‌ها را در حوزه‌های مختلف به‌عنوان تقویت‌کننده‌های یکدیگر می‌بیند. دیپلمات‌های چین مدت‌هاست که فعالیت‌های خاک‌سفید را سازماندهی می‌کنند تا روایت‌های مطلوب پکن را با مشارکت شناخته‌شده‌های جبهه متحد تقویت کنند. رویدادهای «پاپ‑آپ» کنسولی که خدمات کنسولی را در تسهیلات دیپلماتیک غیرمجاز در ایالات متحده، کانادا، بریتانیا و سایر کشورها ارائه می‌دهند، نمونه‌ای کلاسیک هستند (China Brief؛ ۷ ژوئن ۲۰۲۵، ۱۲ دسامبر ۲۰۲۵). اطلاعیه‌های جایزه‌گذاری که وزارت امنیت عمومی جمهوری خلق چین (MPS) برای شهروندان هنگ‌کنگ و تایوان صادر می‌کند، نمونه‌ای دیگر از ترکیب قانون‌جویی، عملیات تأثیرگذاری و سرکوب فراملی هستند (China Brief، ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۵).
با این حال، عملیات‌های پکن در سطح عملیاتی اغلب پراکنده‌اند، به‌ویژه در ابتکاراتی که توسط نهادهای غیر دولتی هدایت می‌شوند. اداره امنیت عمومی شهر فوزهو دو ایستگاه پلیس چینی که اکنون بسته شده‌اند، در لندن تأسیس کرد؛ دولت شهری شنتو شرکت UCT (U.K.-China Training Ltd./UK-China Travel Ltd.) را به‌عنوان ایستگاه جذب استعدادهای خارجی راه‌اندازی کرد؛ سفارت‌ها و کنسولگری‌ها با گروه‌های جبهه متحد رویدادهای پاپ‑آپ مشترک برگزار می‌کنند؛ دیپلمات‌ها با شاخه‌های انجمن دانشجویان و پژوهشگران چینی (CSSA) در دانشگاه‌ها برای نظارت و بسیج سیاسی همکاری می‌ورزند؛ و بخش کار جبهه متحد (UFWD) شورای ترویج اتحاد مسالمت‌آمیز چین (CPPRC)، فدراسیون تمام‌چین بازگشت‌کنندگان چینی‌تبار (ACFROC) و سایر سازمان‌ها را برای مقابله با اعتراض‌ها هدایت می‌کند (WeChat/اداره منابع انسانی و تأمین اجتماعی شهر شنتو، ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۷؛ WeChat/سفارت جمهوری خلق چین در کانادا، ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۹؛ IRSEM، اکتبر ۲۰۲۱؛ China Daily، ۲۴ ژانویه ۲۰۲۲؛ Yixian News، ۲۴ ژانویه ۲۰۲۲؛ Southeast Net، ۳۰ آوریل ۲۰۲۲؛ WeChat/کنسولگری جمهوری خلق چین در فوکوکا، ۲۰ ژوئن ۲۰۲۳؛ U.S.-China Press، ۱۴ اوت ۲۰۲۳؛ CPPRC، دسترسی ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۴؛ UK‑China Training Ltd، دسترسی ۲۹ سپتامبر). در این موارد، هر بازیگر از محل خود عمل می‌کند و اغلب منابع تکراری یا حتی رقابتی می‌شود. گروه‌ها برای کسب اعتبار رسمی از سفارت یا کنسولگری‌ها نیز رقابت می‌کنند.
سفارت جدید لندن احتمالاً این رقابت را تشدید می‌کند؛ گروه‌های مختلف جبهه متحد برای دسترسی می‌جنگند و مقامات روابط خود را با کارگزاران مؤثرتر تقویت می‌کنند. همزمان، کنفرانس‌های اخیر در پکن نشان می‌دهند که کار جبهه متحد در خارج از کشور به‌صورت نهادی می‌شود (China Brief، ۷ و ۱۹ اوت). این تحولات به‌نظر می‌رسد اهرم فشار و توانایی‌های نفوذ حزب را تقویت کنند. این سفارت، ده برابر اندازه سفارت کنونی، بزرگ‌ترین مأموریت دیپلماتیک جمهوری خلق چین در اروپا است و می‌تواند نقش فعال‌تر و مؤثرتری در هماهنگی این تلاش‌های پراکنده ایفا کند.
کارکنان UFWD پیشینه‌ای از فعالیت تحت پوشش دیپلماتیک دارند (ASPI، 9 ژوئن 2020). اگر مأموران وزارت امنیت دولت همزمان به سفارت اعزام شوند، سفارت جدید می‌تواند همکاری مستقیم بین این دو را تسهیل کند؛ قرار دادن نمایندگان هر دو سازمان در یک سقف، موانع ساختاری جریان اطلاعات را از بین می‌برد، به‌ویژه برای بازیگرانی که پیش از این در هفت ساختمان پراکنده بودند. آیا چنین یکپارچه‌سازی‌ای رخ می‌دهد یا نه، شاید از بیرون قابل مشاهده نباشد؛ اما سفارت جدید شرایط آن را فراهم می‌کند و با رویکرد «کل‑سیستمی» چین برای عملیات ترکیبی هم‌راستا است.
مصونیت دیپلماتیک به‌عنوان سپر
دولت پیشین به رهبری کیر استارمر سفارت جدید را «مزیت امنیتی» توصیف کرد، چون حضور دیپلماتیک پکن در این سفارت جدید از هفت ساختمان به یک ساختمان متمرکز می‌شود (The Guardian، ۲ ژانویه). اما از زاویه‌ای دیگر، این تجمیع می‌تواند به جمهوری خلق چین نیز سود برساند؛ تمام عملیات‌های آن زیر یک سقف غیرقابل نقض و در مقیاسی بی‌سابقه، در مساحتی برابر ۵.۵ ایکر در مرکز لندن، متمرکز می‌شود.
استراتژی‌های جنگ ترکیبی جمهوری خلق چین عملیات‌ها را در حوزه‌های مختلف به‌عنوان تقویت‌کننده‌های یکدیگر می‌بیند. دیپلمات‌های چین مدت‌هاست که فعالیت‌های خاک‌سفید را سازماندهی می‌کنند تا روایت‌های مطلوب پکن را با مشارکت شناخته‌شده‌های جبهه متحد تقویت کنند. رویدادهای «پاپ‑آپ» کنسولی که خدمات کنسولی را در تسهیلات دیپلماتیک غیرمجاز در ایالات متحده، کانادا، بریتانیا و سایر کشورها ارائه می‌دهند، نمونه‌ای کلاسیک هستند (China Brief؛ ۷ ژوئن ۲۰۲۵، ۱۲ دسامبر ۲۰۲۵). اطلاعیه‌های جایزه‌گذاری که وزارت امنیت عمومی جمهوری خلق چین (MPS) برای شهروندان هنگ‌کنگ و تایوان صادر می‌کند، نمونه‌ای دیگر از ترکیب قانون‌جویی، عملیات تأثیرگذاری و سرکوب فراملی هستند (China Brief، ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۵).
با این حال، عملیات‌های پکن در سطح عملیاتی اغلب پراکنده‌اند، به‌ویژه در ابتکاراتی که توسط نهادهای غیر دولتی هدایت می‌شوند. اداره امنیت عمومی شهر فوزهو دو ایستگاه پلیس چینی که اکنون بسته شده‌اند، در لندن تأسیس کرد؛ دولت شهری شنتو شرکت UCT (U.K.-China Training Ltd./UK-China Travel Ltd.) را به‌عنوان ایستگاه جذب استعدادهای خارجی راه‌اندازی کرد؛ سفارت‌ها و کنسولگری‌ها با گروه‌های جبهه متحد رویدادهای پاپ‑آپ مشترک برگزار می‌کنند؛ دیپلمات‌ها با شاخه‌های انجمن دانشجویان و پژوهشگران چینی (CSSA) در دانشگاه‌ها برای نظارت و بسیج سیاسی همکاری می‌ورزند؛ و بخش کار جبهه متحد (UFWD) شورای ترویج اتحاد مسالمت‌آمیز چین (CPPRC)، فدراسیون تمام‌چین بازگشت‌کنندگان چینی‌تبار (ACFROC) و سایر سازمان‌ها را برای مقابله با اعتراض‌ها هدایت می‌کند (WeChat/اداره منابع انسانی و تأمین اجتماعی شهر شنتو، ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۷؛ WeChat/سفارت جمهوری خلق چین در کانادا، ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۹؛ IRSEM، اکتبر ۲۰۲۱؛ China Daily، ۲۴ ژانویه ۲۰۲۲؛ Yixian News، ۲۴ ژانویه ۲۰۲۲؛ Southeast Net، ۳۰ آوریل ۲۰۲۲؛ WeChat/کنسولگری جمهوری خلق چین در فوکوکا، ۲۰ ژوئن ۲۰۲۳؛ U.S.-China Press، ۱۴ اوت ۲۰۲۳؛ CPPRC، دسترسی ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۴؛ UK‑China Training Ltd، دسترسی ۲۹ سپتامبر). در این موارد، هر بازیگر از محل خود عمل می‌کند و اغلب منابع تکراری یا حتی رقابتی می‌شود. گروه‌ها برای کسب اعتبار رسمی از سفارت یا کنسولگری‌ها نیز رقابت می‌کنند.
سفارت جدید لندن احتمالاً این رقابت را تشدید می‌کند؛ گروه‌های مختلف جبهه متحد برای دسترسی می‌جنگند و مقامات روابط خود را با کارگزاران مؤثرتر تقویت می‌کنند. همزمان، کنفرانس‌های اخیر در پکن نشان می‌دهند که کار جبهه متحد در خارج از کشور به‌صورت نهادی می‌شود (China Brief، ۷ و ۱۹ اوت). این تحولات به‌نظر می‌رسد اهرم فشار و توانایی‌های نفوذ حزب را تقویت کنند. این سفارت، ده برابر اندازه سفارت کنونی، بزرگ‌ترین مأموریت دیپلماتیک جمهوری خلق چین در اروپا است و می‌تواند نقش فعال‌تر و مؤثرتری در هماهنگی این تلاش‌های پراکنده ایفا کند.
کارکنان UFWD پیشینه‌ای از فعالیت تحت پوشش دیپلماتیک دارند (ASPI، 9 ژوئن 2020). اگر مأموران وزارت امنیت دولت همزمان به سفارت اعزام شوند، سفارت جدید می‌تواند همکاری مستقیم بین این دو را تسهیل کند؛ قرار دادن نمایندگان هر دو سازمان در یک سقف، موانع ساختاری جریان اطلاعات را از بین می‌برد، به‌ویژه برای بازیگرانی که پیش از این در هفت ساختمان پراکنده بودند. آیا چنین یکپارچه‌سازی‌ای رخ می‌دهد یا نه، شاید از بیرون قابل مشاهده نباشد؛ اما سفارت جدید شرایط آن را فراهم می‌کند و با رویکرد «کل‑سیستمی» چین برای عملیات ترکیبی هم‌راستا است.
مصونیت دیپلماتیک به‌عنوان سپر
🔻 ۴/۵
ادغام وظایف گوناگون در یک مأموریت دیپلماتیک می‌تواند به چین آزادی بیشتری برای انجام عملیات در «منطقه خاکستری» یا حتی فعالیت‌های تخریبی تحت پوشش مصونیت دیپلماتیک بدهد. اگرچه کنوانسیون وین روابط دیپلماتیک جهانی است و بر همه سفارت‌ها و دیپلمات‌ها اعمال می‌شود، دولت‌های مخرب می‌توانند از این محافظت سوءاستفاده کنند. برای پکن، این به معنای استفاده از سفارت به‌عنوان فضایی غیرقابل مداخله است که می‌تواند برای عملیات‌های فرامابین‌حوزه‌ای زیر آستانه درگیری کینتیک به کار رود.
دادگاه عالی در یک پرونده نمونه به این موضوع اشاره می‌کند. در سال 2020، ژانگ میفانگ (Zhang Meifang)، کنسول کل چین در بلفست، بدون دریافت مجوز ساخت‌وساز، در یک ساختمان فهرست‌شده که به‌عنوان کنسولگری استفاده می‌شد، کارهای ساختمانی انجام داد. بر اساس حکم دادگاه، او «به کنوانسیون وین استناد کرد تا اعمال قانون برنامه‌ریزی و صلاحیت دادگاه را رد کند» (دادگاه عالی، 31 ژوئیه). این پرونده در نهایت حل شد، اما به‌گونه‌ای که بخشی از منطق عملیاتی چین را نشان داد: «همکاری» معمولاً مشروط بر پذیرش پیش‌شرطی است. در این مورد، دولت میزبان ابتدا باید مکانیسم‌های اجرایی خود را تسلیم می‌کرد. اگرچه کنوانسیون وین الزام نمی‌کند دیپلمات‌ها به‌صورت قانونی عمل کنند، از دید پکن این همان عملکرد مخالف را دارد؛ یعنی امکان سلاح‌سازی و بهره‌برداری فعال از مصونیت دیپلماتیک.
حضور دیپلماتیک گسترش‌یافته در سایت سفارت جدید خطرات این نوع مصونیت را افزایش می‌دهد؛ پاسپورت‌های دیپلماتیک بیشتر به معنای پوشش دیپلماتیک برای افراد و موقعیت‌های بیشتر است. دیپلمات‌های چین تاریخچه‌ای مستند از مشارکت در عملیات نفوذ در همکاری با ACFROC، CSSAs و دیگر بازیگران شبکه جبهه متحد دارند (USCC، 24 آگوست 2018؛ ASPI، 9 ژوئن 2020). افزایش تعداد بازیگران چینی به‌وضوح نشان می‌دهد که ظرفیت عملیاتی نیز رشد خواهد کرد. بر خلاف یک ایستگاه پلیس چینی در رستوران چینی که می‌توان آن را توسط نیروهای محلی تحقیق و تعطیل کرد، واحدی که داخل محوطه سفارت کار می‌کند، تحت بررسی و تعطیلی توسط نهادهای امنیتی و اطلاعاتی محلی قرار نمی‌گیرد.
مقیاس و نمادگرایی به‌عنوان فشار شناختی
در سال‌های اخیر، گفتمان «جنگجوی گرگ» دیپلمات‌های چین به تهدیدهای مستقیم به خشونت فیزیکی ارتقا یافت و در برخی موارد به حملات واقعی تبدیل شد؛ رفتاری که می‌توان آن را بخشی از جعبه‌ابزار عملیات جنگ شناختی دانست. پیش از ادعای امسال مبنی بر استفادهٔ نگهبانان سفارت از سلاح‌های ممنوع، در سال ۲۰۲۲ دیپلمات‌ها معترضی را به داخل محوطهٔ کنسولگری منچستر کشاندند و به‌صورت فیزیکی به او ضربه زدند (رویترز، ۱۷ اکتبر ۲۰۲۲). سرکوب فراملی همزمان شامل صدور حکم‌های بازداشت و جایزه‌های مالی توسط نیروی پلیس هنگ‌کنگ برای افرادی است که در بریتانیا ساکن‌اند. این رفتار به‌تنهایی مختص بریتانیا نیست. به عنوان مثال در سال ۲۰۲۵، پول چیانگ (Paul Chiang) که پیشین نمایندهٔ مجلس کانادا بود، پیشنهاد داد مخالف خود—یک فعال هنگ‌کنگی با جایزهٔ یک میلیون دلار هنگ (حدود ۱۳۰٬۰۰۰ دلار) روی سر—به کنسولگری چین در تورنتو تحویل داده شود (نیروی پلیس هنگ‌کنگ، ۲۴ دسامبر ۲۰۲۴؛ گلوب اند میل، ۳۱ مارس ۲۰۲۵). در نوامبر ۲۰۲۵، کنسول کل چین در اوساکا در پیامی در شبکه‌های اجتماعی که انتقادی از اظهارات نخست‌وزیر ژاپن تاکائچی سناِ (Takaichi Sanae) دربارهٔ احتمال بروز بحران تایوان بود، تهدیدی مبهم مطرح کرد و گفت «گردن کثیفی که خود را می‌چسباند باید قطع شود» (UDN، ۱۰ نوامبر ۲۰۲۵). تازه‌ترین مورد، در زمان بازدید شی جین‌پینگ (Xi Jinping) از واشنگتن دی.سی. در سپتامبر ۲۰۲۶، حداقل یک نفر از افراد چین به معترضان مسالمت‌آمیز حمله کرد اما به‌دلیل داشتن مصونیت دیپلماتیک بازداشت نشد.
اثر روانی این پیش‌نمونه‌ها سردرگم‌کننده است. حضور قدرتمندتر چین در لندن، که فراتر از دسترس نیروهای اجرایی بریتانیا باشد و به‌این دلیل جسارت عمل بدون عواقب را پیدا کند، ممکن است افراد فهرست‌سیاه شده توسط پکن—از جمله نمایندگان مجلس، مقامات دولتی و پژوهشگران—را در پایتخت بریتانیا احساس ناامنی کند.
ادغام وظایف گوناگون در یک مأموریت دیپلماتیک می‌تواند به چین آزادی بیشتری برای انجام عملیات در «منطقه خاکستری» یا حتی فعالیت‌های تخریبی تحت پوشش مصونیت دیپلماتیک بدهد. اگرچه کنوانسیون وین روابط دیپلماتیک جهانی است و بر همه سفارت‌ها و دیپلمات‌ها اعمال می‌شود، دولت‌های مخرب می‌توانند از این محافظت سوءاستفاده کنند. برای پکن، این به معنای استفاده از سفارت به‌عنوان فضایی غیرقابل مداخله است که می‌تواند برای عملیات‌های فرامابین‌حوزه‌ای زیر آستانه درگیری کینتیک به کار رود.
دادگاه عالی در یک پرونده نمونه به این موضوع اشاره می‌کند. در سال 2020، ژانگ میفانگ (Zhang Meifang)، کنسول کل چین در بلفست، بدون دریافت مجوز ساخت‌وساز، در یک ساختمان فهرست‌شده که به‌عنوان کنسولگری استفاده می‌شد، کارهای ساختمانی انجام داد. بر اساس حکم دادگاه، او «به کنوانسیون وین استناد کرد تا اعمال قانون برنامه‌ریزی و صلاحیت دادگاه را رد کند» (دادگاه عالی، 31 ژوئیه). این پرونده در نهایت حل شد، اما به‌گونه‌ای که بخشی از منطق عملیاتی چین را نشان داد: «همکاری» معمولاً مشروط بر پذیرش پیش‌شرطی است. در این مورد، دولت میزبان ابتدا باید مکانیسم‌های اجرایی خود را تسلیم می‌کرد. اگرچه کنوانسیون وین الزام نمی‌کند دیپلمات‌ها به‌صورت قانونی عمل کنند، از دید پکن این همان عملکرد مخالف را دارد؛ یعنی امکان سلاح‌سازی و بهره‌برداری فعال از مصونیت دیپلماتیک.
حضور دیپلماتیک گسترش‌یافته در سایت سفارت جدید خطرات این نوع مصونیت را افزایش می‌دهد؛ پاسپورت‌های دیپلماتیک بیشتر به معنای پوشش دیپلماتیک برای افراد و موقعیت‌های بیشتر است. دیپلمات‌های چین تاریخچه‌ای مستند از مشارکت در عملیات نفوذ در همکاری با ACFROC، CSSAs و دیگر بازیگران شبکه جبهه متحد دارند (USCC، 24 آگوست 2018؛ ASPI، 9 ژوئن 2020). افزایش تعداد بازیگران چینی به‌وضوح نشان می‌دهد که ظرفیت عملیاتی نیز رشد خواهد کرد. بر خلاف یک ایستگاه پلیس چینی در رستوران چینی که می‌توان آن را توسط نیروهای محلی تحقیق و تعطیل کرد، واحدی که داخل محوطه سفارت کار می‌کند، تحت بررسی و تعطیلی توسط نهادهای امنیتی و اطلاعاتی محلی قرار نمی‌گیرد.
مقیاس و نمادگرایی به‌عنوان فشار شناختی
در سال‌های اخیر، گفتمان «جنگجوی گرگ» دیپلمات‌های چین به تهدیدهای مستقیم به خشونت فیزیکی ارتقا یافت و در برخی موارد به حملات واقعی تبدیل شد؛ رفتاری که می‌توان آن را بخشی از جعبه‌ابزار عملیات جنگ شناختی دانست. پیش از ادعای امسال مبنی بر استفادهٔ نگهبانان سفارت از سلاح‌های ممنوع، در سال ۲۰۲۲ دیپلمات‌ها معترضی را به داخل محوطهٔ کنسولگری منچستر کشاندند و به‌صورت فیزیکی به او ضربه زدند (رویترز، ۱۷ اکتبر ۲۰۲۲). سرکوب فراملی همزمان شامل صدور حکم‌های بازداشت و جایزه‌های مالی توسط نیروی پلیس هنگ‌کنگ برای افرادی است که در بریتانیا ساکن‌اند. این رفتار به‌تنهایی مختص بریتانیا نیست. به عنوان مثال در سال ۲۰۲۵، پول چیانگ (Paul Chiang) که پیشین نمایندهٔ مجلس کانادا بود، پیشنهاد داد مخالف خود—یک فعال هنگ‌کنگی با جایزهٔ یک میلیون دلار هنگ (حدود ۱۳۰٬۰۰۰ دلار) روی سر—به کنسولگری چین در تورنتو تحویل داده شود (نیروی پلیس هنگ‌کنگ، ۲۴ دسامبر ۲۰۲۴؛ گلوب اند میل، ۳۱ مارس ۲۰۲۵). در نوامبر ۲۰۲۵، کنسول کل چین در اوساکا در پیامی در شبکه‌های اجتماعی که انتقادی از اظهارات نخست‌وزیر ژاپن تاکائچی سناِ (Takaichi Sanae) دربارهٔ احتمال بروز بحران تایوان بود، تهدیدی مبهم مطرح کرد و گفت «گردن کثیفی که خود را می‌چسباند باید قطع شود» (UDN، ۱۰ نوامبر ۲۰۲۵). تازه‌ترین مورد، در زمان بازدید شی جین‌پینگ (Xi Jinping) از واشنگتن دی.سی. در سپتامبر ۲۰۲۶، حداقل یک نفر از افراد چین به معترضان مسالمت‌آمیز حمله کرد اما به‌دلیل داشتن مصونیت دیپلماتیک بازداشت نشد.
اثر روانی این پیش‌نمونه‌ها سردرگم‌کننده است. حضور قدرتمندتر چین در لندن، که فراتر از دسترس نیروهای اجرایی بریتانیا باشد و به‌این دلیل جسارت عمل بدون عواقب را پیدا کند، ممکن است افراد فهرست‌سیاه شده توسط پکن—از جمله نمایندگان مجلس، مقامات دولتی و پژوهشگران—را در پایتخت بریتانیا احساس ناامنی کند.
🔻 ۵/۵
نمادگرایی این مکان این بُعد روانی را تقویت می‌کند. در قرن نوزدهم، Royal Mint تحویل‌های نقره‌ای دریافت می‌کرد که چین تحت سلسله ای «معاهدات نابرابر» مجبور به پرداخت آن می‌شد؛ امروزه پکن این معاهدات را به‌عنوان نقاط عطف «قرن خفت» چین می‌داند (South China Morning Post، ۲۶ مارس ۲۰۱۹). با تصاحب این سایت برای خود، پکن سعی دارد ناعدالتی تاریخی را برگرداند: همان‌طور که آن زمان سفیر لیو شیاومینگ (刘晓明) در مراسم رسمی انتقال محل دیپلماتیک جدید در سال ۲۰۱۸ گفت، Royal Mint Court «نماد درست چین» (中国的不朽之作) در «لحظهٔ مناسب چین» (属于中国的时刻) است (وزارت امور خارجه چین، ۱۸ مه ۲۰۱۸). چه به‌صورت عمدی باشد چه ناخواسته، حضور چنین «نمادی» در قلب لندن فشار شناختی بر اهداف پکن وارد می‌کند.
دولت جدید بریتانیا به رهبری اندی برنهم (Andy Burnham) هنوز موضعی نسبت به سفارت یا رویکردی نسبت به چین اعلام نکرده است. علائم اولیه نشان نمی‌دهند که تمایل به اتخاذ موضع سخت‌گیرانه‌تر در برابر تجاوز چین وجود داشته باشد. سخنرانی وزیر امور خارجه اد میلینبد (Ed Miliband) در کنفرانس حزب کارگر دربارهٔ «ایستادن برای امنیت‌مان در برابر کسانی که می‌خواهند به ما آسیب برسانند» بود، اما به چین اشاره‌ای نکرد (حزب کارگر، ۲۸ سپتامبر). برنهم نیز همانند میلینبد از اشاره به چین خودداری کرد، هرچند وعدهٔ «مقابله با تهدیدها از هر منبعی، چه روسیه، چه ایران یا هر جای دیگری» را داده بود (حزب کارگر، ۲۹ سپتامبر). با این حال، تأیید سفارت توسط دولت پیشین انجام شده بود و دولت برنهم ملزم به حفظ تصمیمی که از ابتدا معیوب بود، نیست.
می‌توان سفارت پیشنهادی را به‌عنوان گرهٔ مرکزی هماهنگی در نظر گرفت که در آن مسئولان حزب می‌توانند عملیات‌های نفوذی گوناگون و بازیگران مختلف را ترکیب کرده و با نسبی‌امنیّت به فعالیت‌های خاک‌سفید بپردازند. بنابراین، هر اقدام کاهش خطر تنها زمانی مؤثر می‌شود که سفارت به‌صورت جامع ارزیابی گردد؛ نه به‌عنوان چند خطر جداگانه یا یک تسهیل دیپلماتیک بزرگ‌جنس، بلکه به‌عنوان ساختار یکپارچهٔ جنگ ترکیبی بر خاک بریتانیا.
نمادگرایی این مکان این بُعد روانی را تقویت می‌کند. در قرن نوزدهم، Royal Mint تحویل‌های نقره‌ای دریافت می‌کرد که چین تحت سلسله ای «معاهدات نابرابر» مجبور به پرداخت آن می‌شد؛ امروزه پکن این معاهدات را به‌عنوان نقاط عطف «قرن خفت» چین می‌داند (South China Morning Post، ۲۶ مارس ۲۰۱۹). با تصاحب این سایت برای خود، پکن سعی دارد ناعدالتی تاریخی را برگرداند: همان‌طور که آن زمان سفیر لیو شیاومینگ (刘晓明) در مراسم رسمی انتقال محل دیپلماتیک جدید در سال ۲۰۱۸ گفت، Royal Mint Court «نماد درست چین» (中国的不朽之作) در «لحظهٔ مناسب چین» (属于中国的时刻) است (وزارت امور خارجه چین، ۱۸ مه ۲۰۱۸). چه به‌صورت عمدی باشد چه ناخواسته، حضور چنین «نمادی» در قلب لندن فشار شناختی بر اهداف پکن وارد می‌کند.
دولت جدید بریتانیا به رهبری اندی برنهم (Andy Burnham) هنوز موضعی نسبت به سفارت یا رویکردی نسبت به چین اعلام نکرده است. علائم اولیه نشان نمی‌دهند که تمایل به اتخاذ موضع سخت‌گیرانه‌تر در برابر تجاوز چین وجود داشته باشد. سخنرانی وزیر امور خارجه اد میلینبد (Ed Miliband) در کنفرانس حزب کارگر دربارهٔ «ایستادن برای امنیت‌مان در برابر کسانی که می‌خواهند به ما آسیب برسانند» بود، اما به چین اشاره‌ای نکرد (حزب کارگر، ۲۸ سپتامبر). برنهم نیز همانند میلینبد از اشاره به چین خودداری کرد، هرچند وعدهٔ «مقابله با تهدیدها از هر منبعی، چه روسیه، چه ایران یا هر جای دیگری» را داده بود (حزب کارگر، ۲۹ سپتامبر). با این حال، تأیید سفارت توسط دولت پیشین انجام شده بود و دولت برنهم ملزم به حفظ تصمیمی که از ابتدا معیوب بود، نیست.
می‌توان سفارت پیشنهادی را به‌عنوان گرهٔ مرکزی هماهنگی در نظر گرفت که در آن مسئولان حزب می‌توانند عملیات‌های نفوذی گوناگون و بازیگران مختلف را ترکیب کرده و با نسبی‌امنیّت به فعالیت‌های خاک‌سفید بپردازند. بنابراین، هر اقدام کاهش خطر تنها زمانی مؤثر می‌شود که سفارت به‌صورت جامع ارزیابی گردد؛ نه به‌عنوان چند خطر جداگانه یا یک تسهیل دیپلماتیک بزرگ‌جنس، بلکه به‌عنوان ساختار یکپارچهٔ جنگ ترکیبی بر خاک بریتانیا.
💠 #آمریکا
🧠 چرا این روزنامهٔ میراثی با مهاجران غیرقانونی بر علیه شهروندان آمریکایی طرفدار است
🏛 منبع: Heritage Foundation
✍️ نویسنده: Simon Hankinson
📄 عنوان اصلی: Why This Legacy Newspaper Is Siding With Illegal Aliens Over American Citizens
🔎 Washington Post, Trump, Biden, PRM, immigration
#تحلیل_راهبردی #آمریکا_و_کانادا #سیاست_داخلی #Heritage
ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید.
🧠 چرا این روزنامهٔ میراثی با مهاجران غیرقانونی بر علیه شهروندان آمریکایی طرفدار است
🏛 منبع: Heritage Foundation
✍️ نویسنده: Simon Hankinson
📄 عنوان اصلی: Why This Legacy Newspaper Is Siding With Illegal Aliens Over American Citizens
🔎 Washington Post, Trump, Biden, PRM, immigration
#تحلیل_راهبردی #آمریکا_و_کانادا #سیاست_داخلی #Heritage
ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید.
💠 ۲/۳
📌 چکیده
اگر کسی بدون اجازه وارد خانه‌تان شود، با پلیس تماس می‌گیرید. اگر مستأجر اجاره‌اش را نپردازد، او را اخراج می‌کنید. اگر یک خارجی بدون اجازه در کشوری حضور یابد، دولت باید او را اخراج کند. اما در اکثر کشورهای غربی، این کار به‌ندرت انجام می‌شود.
واشنگتن پست اخیراً گزارشی یک‌طرفه منتشر کرد که به نفع مهاجران غیرقانونی و نه شهروندان آمریکا است. این گزارش با عنوان «چگونه ترامپ یک دفتر پناهندگان را به عملیات اخراج ۴۱۰ میلیون دلاری تبدیل کرد» شناخته می‌شود.
از زمان ریاست‌جمهوری کارتر تا بایدن، واشنگتن پست در هر انتخابات ریاست‌جمهوری از دمکرات‌ها حمایت کرده است. همان‌طور که در کتاب «ده فرمان بیداری (نباید اطاعت کنید)» توضیح می‌دهم، پوشش خبری این روزنامه به‌طور پیوسته سمت چپ است. این روزنامه عموماً به مهاجرت، چه قانونی و چه غیرقانونی، همدلی نشان می‌دهد و به‌طور قاطع مخالف هر اقدامی است که دولت ترامپ برای تقویت مرزهای ما و اجرای قانون مهاجرت درون کشور انجام می‌دهد.
واشنگتن پست در گزارش‌هایش از کارکنان دائمی دولت فدرال که اکثراً از دمکرات‌ها حمایت می‌کنند، کمک می‌گیرد. اگرچه بسیاری از کارمندان دولتی صرف‌نظر از باورهای شخصی خود وظیفه‌شان را انجام می‌دهند، اما تعداد قابل‌توجهی از کارمندان «Deep State» مایلند اسناد را نشت دهند، به‌صورت غیررسمی صحبت کنند و به‌طرز دیگری با رسانه‌های ملی چپ‌گرا همکاری کنند.
>>> بحران مهاجرتی که غرب را نابود خواهد کرد
با استفاده از اسنادی داخلی که توسط کارکنان سرسخت دفتر جمعیت، پناهندگان و مهاجرت (PRM) وزارت امور خارجه به آن‌ها داده شد، واشنگتن پست سعی می‌کند پرونده‌ای همدلانه برای تعداد کمی از مهاجران غیرقانونی که به کشورهایی غیر از زادگاهشان اخراج شده‌اند، ارائه دهد.
این مقاله به‌شدت به توافقاتی که وزارت امور خارجه با کشورهای ثالث برای پذیرش مهاجرانی که قانون آمریکا (و امنیت عمومی) ما را ملزم به اخراجشان می‌کند اما کشورهای مبدأشان از پذیرششان امتناع می‌ورزند، انتقاد می‌کند. واشنگتن پست از این که دولت آمریکا با پول و مشوق‌های دیگر دولت‌های خارجی را ترغیب می‌کند تا افرادی را که حق حضور در اینجا را ندارند، بگیرد، شاکی است.
همدلی واشنگتن پست با مهاجرانی است که ادعا می‌شود در کشورهای خارجی با رفتار «غیرانسانی» مواجه می‌شوند. هیچ‌کدام از این افراد برای قربانیان خود — و قربانیان آینده اگر در آمریکا بمانند — معاف نیستند.
در اکثر کشورها، خارجی که به‌صورت غیرقانونی وارد می‌شود، ویزای خود را بیش از موعد نگه می‌دارد یا جرمی مرتکب می‌شود که باعث نپذیرفتنی شدن او می‌شود، دستور اخراج می‌گیرد. او روند قانونی خود را طی می‌کند — که معمولاً ادعای پناهندگی بی‌اساس است — اما در پایان، اگر برای حفاظت واجد شرایط نباشد، دستور خروج می‌شود. در آمریکا این را «دستور نهایی اخراج» می‌نامیم. در فرانسه این را «تعهد خروج از سرزمین فرانسه» (OQTF) می‌نامند.
در سال ۲۰۲۲ در فرانسه، لولا داویِت، دختر ۱۲ ساله، توسط داهبیا بنکیرد، زنی الجزایری که پیشتر OQTF دریافت کرده بود اما اخراج نشده بود، کشته شد.
در سال ۲۰۲۴، همین‌طور در فرانسه، فیلیپین ل نوآر دو کارلان، دانشجوی ۱۹ ساله، در پارکی پاریسی توسط مردی مراکشی به نام طاها قلی‌دات کشته شد. او در سال ۲۰۱۹ به جرم تجاوز جنسی محکوم شده و OQTF دریافت کرده بود اما همچنان اخراج نشده بود.
📌 چکیده
واشنگتن پست گزارشی منتشر کرده که به‌نفع مهاجران غیرقانونی و مخالف اقدامات اخراج آن‌هاست و ادعا می‌کند دولت ترامپ دفتر پناهندگان را به پروژه ۴۱۰ میلیون دلاری تبدیل کرده است. این روزنامه که از زمان کارتر تا بایدن همواره به سمت چپ می‌گراید، با استفاده از اسنادی داخلی از دفتر جمعیت، پناهندگان و مهاجرت (PRM) وزارت خارجه، سیاست‌های اخراج مهاجران را به‌صورت همدلانه‌وار توصیف می‌کند و از انتقاد دولت آمریکا برای ترغیب دولت‌های دیگر به پذیرش افراد غیرقانونی خودداری می‌کند. مقاله به مواردی از جرایم سنگین مهاجران در فرانسه، آلمان و بریتانیا اشاره می‌کند و می‌گوید ICE تنها ۲۵٬۰۰۰ نفر را به کشورهای ثالث اخراج کرده است، در حالی که نزدیک به یک میلیون نفر به‌طور کلی اخراج شده‌اند. نویسنده انتقاد می‌کند که پست خطرات ناشی از عدم اخراج غیرشهروندان را نادیده می‌گیرد و ایدئولوژی «غیرشهروند اول» را ترویج می‌دهد.
اگر کسی بدون اجازه وارد خانه‌تان شود، با پلیس تماس می‌گیرید. اگر مستأجر اجاره‌اش را نپردازد، او را اخراج می‌کنید. اگر یک خارجی بدون اجازه در کشوری حضور یابد، دولت باید او را اخراج کند. اما در اکثر کشورهای غربی، این کار به‌ندرت انجام می‌شود.
واشنگتن پست اخیراً گزارشی یک‌طرفه منتشر کرد که به نفع مهاجران غیرقانونی و نه شهروندان آمریکا است. این گزارش با عنوان «چگونه ترامپ یک دفتر پناهندگان را به عملیات اخراج ۴۱۰ میلیون دلاری تبدیل کرد» شناخته می‌شود.
از زمان ریاست‌جمهوری کارتر تا بایدن، واشنگتن پست در هر انتخابات ریاست‌جمهوری از دمکرات‌ها حمایت کرده است. همان‌طور که در کتاب «ده فرمان بیداری (نباید اطاعت کنید)» توضیح می‌دهم، پوشش خبری این روزنامه به‌طور پیوسته سمت چپ است. این روزنامه عموماً به مهاجرت، چه قانونی و چه غیرقانونی، همدلی نشان می‌دهد و به‌طور قاطع مخالف هر اقدامی است که دولت ترامپ برای تقویت مرزهای ما و اجرای قانون مهاجرت درون کشور انجام می‌دهد.
واشنگتن پست در گزارش‌هایش از کارکنان دائمی دولت فدرال که اکثراً از دمکرات‌ها حمایت می‌کنند، کمک می‌گیرد. اگرچه بسیاری از کارمندان دولتی صرف‌نظر از باورهای شخصی خود وظیفه‌شان را انجام می‌دهند، اما تعداد قابل‌توجهی از کارمندان «Deep State» مایلند اسناد را نشت دهند، به‌صورت غیررسمی صحبت کنند و به‌طرز دیگری با رسانه‌های ملی چپ‌گرا همکاری کنند.
>>> بحران مهاجرتی که غرب را نابود خواهد کرد
با استفاده از اسنادی داخلی که توسط کارکنان سرسخت دفتر جمعیت، پناهندگان و مهاجرت (PRM) وزارت امور خارجه به آن‌ها داده شد، واشنگتن پست سعی می‌کند پرونده‌ای همدلانه برای تعداد کمی از مهاجران غیرقانونی که به کشورهایی غیر از زادگاهشان اخراج شده‌اند، ارائه دهد.
این مقاله به‌شدت به توافقاتی که وزارت امور خارجه با کشورهای ثالث برای پذیرش مهاجرانی که قانون آمریکا (و امنیت عمومی) ما را ملزم به اخراجشان می‌کند اما کشورهای مبدأشان از پذیرششان امتناع می‌ورزند، انتقاد می‌کند. واشنگتن پست از این که دولت آمریکا با پول و مشوق‌های دیگر دولت‌های خارجی را ترغیب می‌کند تا افرادی را که حق حضور در اینجا را ندارند، بگیرد، شاکی است.
همدلی واشنگتن پست با مهاجرانی است که ادعا می‌شود در کشورهای خارجی با رفتار «غیرانسانی» مواجه می‌شوند. هیچ‌کدام از این افراد برای قربانیان خود — و قربانیان آینده اگر در آمریکا بمانند — معاف نیستند.
در اکثر کشورها، خارجی که به‌صورت غیرقانونی وارد می‌شود، ویزای خود را بیش از موعد نگه می‌دارد یا جرمی مرتکب می‌شود که باعث نپذیرفتنی شدن او می‌شود، دستور اخراج می‌گیرد. او روند قانونی خود را طی می‌کند — که معمولاً ادعای پناهندگی بی‌اساس است — اما در پایان، اگر برای حفاظت واجد شرایط نباشد، دستور خروج می‌شود. در آمریکا این را «دستور نهایی اخراج» می‌نامیم. در فرانسه این را «تعهد خروج از سرزمین فرانسه» (OQTF) می‌نامند.
در سال ۲۰۲۲ در فرانسه، لولا داویِت، دختر ۱۲ ساله، توسط داهبیا بنکیرد، زنی الجزایری که پیشتر OQTF دریافت کرده بود اما اخراج نشده بود، کشته شد.
در سال ۲۰۲۴، همین‌طور در فرانسه، فیلیپین ل نوآر دو کارلان، دانشجوی ۱۹ ساله، در پارکی پاریسی توسط مردی مراکشی به نام طاها قلی‌دات کشته شد. او در سال ۲۰۱۹ به جرم تجاوز جنسی محکوم شده و OQTF دریافت کرده بود اما همچنان اخراج نشده بود.
💠 ۳/۳
در سال ۲۰۲۴ در آلمان، شهروند سوری عیسی ال‌حسن در جشن پنج‌صد و شصت سالگی شهر سولینژن، سه نفر را با چاقو زخمی و کشته کرد. او درخواست پناهندگی داده بود، اما یک سال پیش درخواستش رد شد — اما همچنان اخراج نشد.
در سال ۲۰۱۲ در بریتانیا، شهروند پاکستانی شبیِر احمد (Shabir Ahmed) به ۳۰ جرم جنسی علیه دخترانی از ۱۲ سالگی محکوم شد. اگرچه ۲۲ سال حبس به او محکوم شد، پس از ۱۴ سال آزاد شد. دولت بریتانیا سعی کرد او را به پاکستان بازگرداند، اما پاکستان او را نپذیرفت. با این حال، بریتانیا همچنان میلیون‌ها دلار کمک می‌دهد و به هزاران پاکستانی ویزا صادر می‌کند.
در ایالات متحده، غیرشهروندان (اصطلاح قانونی برای افراد بدون تابعیت) می‌توانند به‌صورت قانونی حضور داشته باشند؛ یعنی با ویزا یا اقامت دائم قانونی. اگر به‌صورت غیرقانونی باشند، می‌توانند برای پناهندگی یا سایر حمایت‌ها درخواست دهند یا گاهی از طریق ازدواج یا روابط خانوادگی وضعیت خود را تغییر دهند. اما اگر تمام این «فرآیند قانونی» شکست بخورد، قاضی مهاجرت نهایتاً دستور اخراج یا «حذف» آن‌ها را می‌دهد. اگر هیچ‌کس این دستور را اجرا نکند، آمریکایی‌ها مجبورند خطر ارتکاب جرایم، رانندگی مست یا بدون بیمه توسط این افراد را بپذیرند.
السالوادور در حال رشد از مهاجران آمریکایی می‌خواهد بازگردند، اما رسانه‌ها به دروغ‌گویی ادامه می‌دهند
پست به وضوح نمی‌خواهد غیرشهروندان، حتی آن‌هایی که دستور نهایی اخراج دارند، به‌سرزمین خود بازگردند. اما آیا واقعاً فکر می‌کنند این غیرشهروندان خطرناک—سرقت‌گران مکرر، تجاوزگران و حتی قاتلان—باید به‌صورت نامحدود اینجا بمانند فقط به این دلیل که نمی‌خواهند بروید یا کشورشان آن‌ها را نمی‌پذیرد؟ آن‌ها آمریکایی نیستند. آن‌ها خارجیانی‌اند که خطر واضح و فوری برای جان و مال ما ایجاد می‌کنند.
دموکراتیک سوشیالیست‌های آمریکا (Democratic Socialists of America) خواستار «لغو» نظام کیفری فعلی ایالات متحده، به‌ویژه بازداشت‌های مهاجرتی، هستند. آیا پست واقعاً با این موضع موافق است و پیامدهای آن را می‌پذیرد؟
پست اذعان دارد که سازمان مهاجرت و گمرک ایالات متحده (ICE) تنها ۲۵٬۰۰۰ نفر را به کشورهای ثالث اخراج کرده است، در حالی که مجموعاً نزدیک به یک میلیون نفر اخراج شده‌اند؛ و از این تعداد «حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر به مکزیک فرستاده شده‌اند». یعنی حدود ۵٬۰۰۰ غیرشهروند به کشورهای ثالث ارسال شده‌اند. احتمالاً همه آن‌ها سوابق جنایی دارند. برای زندانیان ایالتی آمریکا، ۸۲٪ در طی ۱۰ سال پس از آزادی، به‌طور متوسط هفت بار دوباره دستگیر می‌شوند. به نظر می‌رسد پست اهمیتی به این نکته نمی‌دهد که اخراج غیرشهروندان محکوم به جرم، این خطر را از خیابان‌های آمریکا حذف می‌کند.
از آنجا که بازداشت ضروری است، در مواردی که غیرشهروند تمایلی به اخراج توسط دولت ندارد، «لغو» به معنای عدم کنترل بر مرزهای ما و ناتوانی در حذف هر کسی است که به‌صورت قانونی وارد می‌شود اما به‌صورت غیرقانونی می‌ماند. این منجر به افزایش جرایم خشونت‌آمیز قابل پیشگیری می‌شود. پست با این که از پذیرش هزینه ایدئولوژی «غیرشهروند اول» خود خودداری می‌کند، به خوانندگان خود ضرر می‌رساند.
در سال ۲۰۲۴ در آلمان، شهروند سوری عیسی ال‌حسن در جشن پنج‌صد و شصت سالگی شهر سولینژن، سه نفر را با چاقو زخمی و کشته کرد. او درخواست پناهندگی داده بود، اما یک سال پیش درخواستش رد شد — اما همچنان اخراج نشد.
در سال ۲۰۱۲ در بریتانیا، شهروند پاکستانی شبیِر احمد (Shabir Ahmed) به ۳۰ جرم جنسی علیه دخترانی از ۱۲ سالگی محکوم شد. اگرچه ۲۲ سال حبس به او محکوم شد، پس از ۱۴ سال آزاد شد. دولت بریتانیا سعی کرد او را به پاکستان بازگرداند، اما پاکستان او را نپذیرفت. با این حال، بریتانیا همچنان میلیون‌ها دلار کمک می‌دهد و به هزاران پاکستانی ویزا صادر می‌کند.
در ایالات متحده، غیرشهروندان (اصطلاح قانونی برای افراد بدون تابعیت) می‌توانند به‌صورت قانونی حضور داشته باشند؛ یعنی با ویزا یا اقامت دائم قانونی. اگر به‌صورت غیرقانونی باشند، می‌توانند برای پناهندگی یا سایر حمایت‌ها درخواست دهند یا گاهی از طریق ازدواج یا روابط خانوادگی وضعیت خود را تغییر دهند. اما اگر تمام این «فرآیند قانونی» شکست بخورد، قاضی مهاجرت نهایتاً دستور اخراج یا «حذف» آن‌ها را می‌دهد. اگر هیچ‌کس این دستور را اجرا نکند، آمریکایی‌ها مجبورند خطر ارتکاب جرایم، رانندگی مست یا بدون بیمه توسط این افراد را بپذیرند.
السالوادور در حال رشد از مهاجران آمریکایی می‌خواهد بازگردند، اما رسانه‌ها به دروغ‌گویی ادامه می‌دهند
پست به وضوح نمی‌خواهد غیرشهروندان، حتی آن‌هایی که دستور نهایی اخراج دارند، به‌سرزمین خود بازگردند. اما آیا واقعاً فکر می‌کنند این غیرشهروندان خطرناک—سرقت‌گران مکرر، تجاوزگران و حتی قاتلان—باید به‌صورت نامحدود اینجا بمانند فقط به این دلیل که نمی‌خواهند بروید یا کشورشان آن‌ها را نمی‌پذیرد؟ آن‌ها آمریکایی نیستند. آن‌ها خارجیانی‌اند که خطر واضح و فوری برای جان و مال ما ایجاد می‌کنند.
دموکراتیک سوشیالیست‌های آمریکا (Democratic Socialists of America) خواستار «لغو» نظام کیفری فعلی ایالات متحده، به‌ویژه بازداشت‌های مهاجرتی، هستند. آیا پست واقعاً با این موضع موافق است و پیامدهای آن را می‌پذیرد؟
پست اذعان دارد که سازمان مهاجرت و گمرک ایالات متحده (ICE) تنها ۲۵٬۰۰۰ نفر را به کشورهای ثالث اخراج کرده است، در حالی که مجموعاً نزدیک به یک میلیون نفر اخراج شده‌اند؛ و از این تعداد «حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر به مکزیک فرستاده شده‌اند». یعنی حدود ۵٬۰۰۰ غیرشهروند به کشورهای ثالث ارسال شده‌اند. احتمالاً همه آن‌ها سوابق جنایی دارند. برای زندانیان ایالتی آمریکا، ۸۲٪ در طی ۱۰ سال پس از آزادی، به‌طور متوسط هفت بار دوباره دستگیر می‌شوند. به نظر می‌رسد پست اهمیتی به این نکته نمی‌دهد که اخراج غیرشهروندان محکوم به جرم، این خطر را از خیابان‌های آمریکا حذف می‌کند.
از آنجا که بازداشت ضروری است، در مواردی که غیرشهروند تمایلی به اخراج توسط دولت ندارد، «لغو» به معنای عدم کنترل بر مرزهای ما و ناتوانی در حذف هر کسی است که به‌صورت قانونی وارد می‌شود اما به‌صورت غیرقانونی می‌ماند. این منجر به افزایش جرایم خشونت‌آمیز قابل پیشگیری می‌شود. پست با این که از پذیرش هزینه ایدئولوژی «غیرشهروند اول» خود خودداری می‌کند، به خوانندگان خود ضرر می‌رساند.
⭐ #چین
🧠 پکن پیشرفت‌های سریع در جهت خودکفایی بذر
🏛 منبع: Jamestown Foundation
✍️ نویسنده: Dennis Yang
📄 عنوان اصلی: Beijing Makes Rapid Gains Toward Seed Self-Reliance
🔎 seed self-reliance, genotyping chips, AI breeding, Chinese Academy of Sciences, GM crops
#تحلیل_راهبردی #جهانی #اقتصاد_سیاسی #ژئوپلیتیک #Jamestown
ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید.
🧠 پکن پیشرفت‌های سریع در جهت خودکفایی بذر
🏛 منبع: Jamestown Foundation
✍️ نویسنده: Dennis Yang
📄 عنوان اصلی: Beijing Makes Rapid Gains Toward Seed Self-Reliance
🔎 seed self-reliance, genotyping chips, AI breeding, Chinese Academy of Sciences, GM crops
#تحلیل_راهبردی #جهانی #اقتصاد_سیاسی #ژئوپلیتیک #Jamestown
ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید.
⭐ ۲/۵
📌 چکیده
پکن پیشرفت‌های سریعی در مسیر خودکفایی بذر به دست می‌آورد
خلاصه اجرایی:
• پکن اکنون به هدف دیرینهٔ خود برای تسلط بر فناوری‌های اصلی پرورش رسیده است. چیپ‌های ژنتیک‌سنجی ساخت چین، انحصار طولانی‌مدت شرکت‌های آمریکایی را شکسته و وارد خطوط تولید بذر شرکت‌های پیشرو در جمهوری خلق چین (PRC) شده‌اند.
• محصولات ژنتیک‌تغییر یافته (GM) هم‌اکنون در مقیاس وسیع به‌صورت آزمایشی کاشته می‌شوند. نهادها و شرکت‌های چینی تقریباً تمام صفات مورد استفاده را در اختیار دارند. در داخل جمهوری خلق چین، سرمایه‌گذاران خارجی از پرورش GM منع شده‌اند و ویرایش ژن مسیر تأیید کوتاه‌تری دارد؛ این امر راه را برای توسعه‌دهندگان داخلی برای عرضهٔ محصولات به بازار هموار کرده است.
• ابزارهای پرورش مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) که توسط مؤسسات پژوهشی دولتی و دانشگاه‌ها توسعه یافته‌اند، وارد مرحلهٔ آزمایشی شده‌اند و چشم‌اندازهای گسترده‌ای پیش رو دارند. این ابزارها با بهره‌گیری از داده‌های میدانی چندمحلتی شبکهٔ آزمایش گونه‌های ملی، کاربردهای عمیق‌تر و وسیع‌تری پیدا خواهند کرد.
در ۴ سپتامبر، در سی‌و‌سومین همایش صنعت بذر چین‑پکن، یک روبات دو‑بازو برای گرده‌افشانی گوجه‌فرنگی به نمایش درآمد؛ این روبات در یک دست لولهٔ گرده و در دست دیگر برس گرده‌افشانی را نگه می‌داشت (China Daily, ۷ سپتامبر). روبات GEAIR 2.0 متعلق به مؤسسهٔ ژنتیک و زیست‌شناسی رشد آکادمی علوم چین (CAS) است. همایش بر پرورش هوشمند متمرکز بود و شامل ارائه‌هایی درباره ویرایش ژن و سایر فناوری‌های پیشرو شد. در این رویداد ۱۴۵ دستاورد فناوری مرزی، از جمله چیپ‌های پرورشی، مدل‌های بزرگ هوش مصنوعی و تجهیزات هوشمند فنوتیپینگ با مالکیت معنوی مستقل، به نمایش گذاشته شد (Xinhua, ۲۸ اوت، ۶ سپتامبر).
این همایش جدیدترین پیشرفت‌های جمهوری خلق چین در مسیر خودکفایی بذر را نشان داد. از زمانی که کمیسیون مرکزی اصلاحات عمیق، «طرح اقدام احیای صنعت بذر» (种业振兴行动方案) را در سال ۲۰۲۱ تصویب کرد، نرخ خودکفایی ژن‌سازها و گونه‌های اصلی به‌طور پیوسته افزایش یافته است (Xinhua, ۹ ژوئیه ۲۰۲۱). گونه‌های بومی اکنون بیش از ۹۵ ٪ مساحت زراعی جمهوری خلق چین را پوشش می‌دهند (وزارت کشاورزی و امور روستایی [MARA], ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵؛ ۲۷ ژوئیه). در سال گذشته، جمهوری خلق چین به پیشبرد مرزهای فناوری صنعت بذر ادامه داده است. در سال ۲۰۲۵، شورای دولت «نظرات درباره تعمیق اجرای ابتکار «هوش مصنوعی+»» (关于深入实施«人工智能+»行动的意见) را صادر کرد که خواستار تسریع نوآوری در پرورش مبتنی بر هوش مصنوعی بود؛ در سال ۲۰۲۶، سند مرکزی شمارهٔ ۱، خواستار تجاری‌سازی پرورش بذر زیستی (生物育种产业化) و ادغام هوش مصنوعی در توسعه کشاورزی شد (شورای دولت، ۲۶ اوت ۲۰۲۵؛ China Brief, ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵؛ Xinhua, ۳ فوریه). پکن در تلاش برای تسلط بر فناوری‌های اصلی صنعت بذر است و این تلاش‌ها به ثمر رسیده‌اند.
چیپ‌های ژنی چینی، عرضه‌کنندگان خارجی را به چالش می‌کشند.
📌 چکیده
پکن با پیشرفت‌های اخیر در فناوری‌های کلیدی بذر، به‌ویژه چیپ‌های ژنتیک‌سنجی داخلی که دیگر تحت تسلط شرکت‌های آمریکایی نیستند، به‌سرعت به خودکفایی در این حوزه نزدیک شده است؛ این چیپ‌ها هم‌اکنون در خطوط تولید بذرهای پیشرو چین به‌کار می‌روند و محصولات ژنتیک‌تغییر یافته در مقیاس آزمایشی کاشته می‌شوند. دولت چین با سیاست‌های حمایتی، ممنوعیت سرمایه‌گذاری خارجی در پرورش ژن‌تغییرپذیر و تسریع نوآوری هوش مصنوعی در پرورش، بستر قانونی و فنی لازم برای تجاری‌سازی بذرهای بومی و جایگزینی واردات را فراهم کرده است؛ در همایش سپتامبر ۲۰۲۳، روبات گرده‌افشانی، ۱۴۵ دستاورد فناوری مرزی و مدل‌های بزرگ هوش مصنوعی مانند SeedLLM به نمایش گذاشته شد که نشان‌دهنده توانمندی‌های گسترده چین در خودکفایی بذر است.
پکن پیشرفت‌های سریعی در مسیر خودکفایی بذر به دست می‌آورد
خلاصه اجرایی:
• پکن اکنون به هدف دیرینهٔ خود برای تسلط بر فناوری‌های اصلی پرورش رسیده است. چیپ‌های ژنتیک‌سنجی ساخت چین، انحصار طولانی‌مدت شرکت‌های آمریکایی را شکسته و وارد خطوط تولید بذر شرکت‌های پیشرو در جمهوری خلق چین (PRC) شده‌اند.
• محصولات ژنتیک‌تغییر یافته (GM) هم‌اکنون در مقیاس وسیع به‌صورت آزمایشی کاشته می‌شوند. نهادها و شرکت‌های چینی تقریباً تمام صفات مورد استفاده را در اختیار دارند. در داخل جمهوری خلق چین، سرمایه‌گذاران خارجی از پرورش GM منع شده‌اند و ویرایش ژن مسیر تأیید کوتاه‌تری دارد؛ این امر راه را برای توسعه‌دهندگان داخلی برای عرضهٔ محصولات به بازار هموار کرده است.
• ابزارهای پرورش مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) که توسط مؤسسات پژوهشی دولتی و دانشگاه‌ها توسعه یافته‌اند، وارد مرحلهٔ آزمایشی شده‌اند و چشم‌اندازهای گسترده‌ای پیش رو دارند. این ابزارها با بهره‌گیری از داده‌های میدانی چندمحلتی شبکهٔ آزمایش گونه‌های ملی، کاربردهای عمیق‌تر و وسیع‌تری پیدا خواهند کرد.
در ۴ سپتامبر، در سی‌و‌سومین همایش صنعت بذر چین‑پکن، یک روبات دو‑بازو برای گرده‌افشانی گوجه‌فرنگی به نمایش درآمد؛ این روبات در یک دست لولهٔ گرده و در دست دیگر برس گرده‌افشانی را نگه می‌داشت (China Daily, ۷ سپتامبر). روبات GEAIR 2.0 متعلق به مؤسسهٔ ژنتیک و زیست‌شناسی رشد آکادمی علوم چین (CAS) است. همایش بر پرورش هوشمند متمرکز بود و شامل ارائه‌هایی درباره ویرایش ژن و سایر فناوری‌های پیشرو شد. در این رویداد ۱۴۵ دستاورد فناوری مرزی، از جمله چیپ‌های پرورشی، مدل‌های بزرگ هوش مصنوعی و تجهیزات هوشمند فنوتیپینگ با مالکیت معنوی مستقل، به نمایش گذاشته شد (Xinhua, ۲۸ اوت، ۶ سپتامبر).
این همایش جدیدترین پیشرفت‌های جمهوری خلق چین در مسیر خودکفایی بذر را نشان داد. از زمانی که کمیسیون مرکزی اصلاحات عمیق، «طرح اقدام احیای صنعت بذر» (种业振兴行动方案) را در سال ۲۰۲۱ تصویب کرد، نرخ خودکفایی ژن‌سازها و گونه‌های اصلی به‌طور پیوسته افزایش یافته است (Xinhua, ۹ ژوئیه ۲۰۲۱). گونه‌های بومی اکنون بیش از ۹۵ ٪ مساحت زراعی جمهوری خلق چین را پوشش می‌دهند (وزارت کشاورزی و امور روستایی [MARA], ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵؛ ۲۷ ژوئیه). در سال گذشته، جمهوری خلق چین به پیشبرد مرزهای فناوری صنعت بذر ادامه داده است. در سال ۲۰۲۵، شورای دولت «نظرات درباره تعمیق اجرای ابتکار «هوش مصنوعی+»» (关于深入实施«人工智能+»行动的意见) را صادر کرد که خواستار تسریع نوآوری در پرورش مبتنی بر هوش مصنوعی بود؛ در سال ۲۰۲۶، سند مرکزی شمارهٔ ۱، خواستار تجاری‌سازی پرورش بذر زیستی (生物育种产业化) و ادغام هوش مصنوعی در توسعه کشاورزی شد (شورای دولت، ۲۶ اوت ۲۰۲۵؛ China Brief, ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵؛ Xinhua, ۳ فوریه). پکن در تلاش برای تسلط بر فناوری‌های اصلی صنعت بذر است و این تلاش‌ها به ثمر رسیده‌اند.
چیپ‌های ژنی چینی، عرضه‌کنندگان خارجی را به چالش می‌کشند.
⭐ ۳/۵
سال‌ها صنعت بذر جمهوری خلق چین به شدت به فناوری‌های وارداتی برای تعیین تنوع ژنتیکی، که به «ژنوتیپینگ» نیز معروف است، وابسته بود. چیپ‌های ژنوتیپینگ به محققان این امکان را می‌دهند که همزمان ده‌ها هزار بخش از DNA گیاه را شناسایی کنند. نژادگرها با استفاده از این نتایج، والدین را انتخاب، ویژگی‌ها را پیش‌بینی و گونه‌ها را شناسایی می‌نمایند. محصولات آمریکایی مدت‌ها بازار را تسلط می‌کردند؛ شرکت‌های Illumina (Illumina) و Affymetrix (Affymetrix) که اکنون بخشی از Thermo Fisher Scientific هستند، به صنعت چین فناوری می‌فراهم می‌کردند در حالی که هزینه‌های خرید بالا و فاصله فناوری، این صنعت را تا سال ۲۰۲۴ محدود می‌کرد (China Daily، ۱۴ مه ۲۰۲۴). در فوریه ۲۰۲۵، وزارت تجارت (MOFCOM) Illumina را در «فهرست نهادهای نامطمئن» چین قرار داد. ماه بعد، این وزارتخانه صادرات توالی‌یاب‌های ژنی این شرکت به چین را ممنوع کرد. ممنوعیت در نوامبر ۲۰۲۵ لغو شد، اما Illumina همچنان در فهرست باقی مانده است (MOFCOM، ۴ فوریه ۲۰۲۵؛ ۴ مارس ۲۰۲۵؛ ۵ نوامبر ۲۰۲۵).
در همان دوره، جایگزینی واردات برای چیپ‌های ژنوتیپینگ به سرعت شتاب گرفت و به تجهیزات و مواد مصرفی نیز گسترش یافت. در مه ۲۰۲۴، شرکت بیوتکنولوژی Suzhou Laso (Laso؛ 拉索生物) به همراه آکادمی کشاورزی و علوم جنگل‌پایدار پکن، دانشگاه کشاورزی چین و سایر مؤسسات، یک چیپ ژنوتیپینگ گندم فاز جامد عرضه کرد و ادعا کرد اسکنر، معرف‌ها و نرم‌افزار آن به‌طور کامل داخلی تولید شده‌اند (China Daily، ۱۴ مه ۲۰۲۴). در اکتبر ۲۰۲۵، لاسو به همراه آکادمی علوم کشاورزی جیانگشی و دانشگاه کشاورزی هواژونگ، یک چیپ ژنوتیپینگ کلزا معرفی کرد؛ این شرکت فرآیند مونتاژ آرایه مروارید برای چیپ‌های فاز جامد را به‌دست آورده بود؛ فرآیندی که رئیس لاسو آن را «مدت‌ها توسط چند شرکت آمریکایی انحصار شده بود» (长期被少数美国公司垄断) توصیف کرد (Science and Technology Daily، ۱۴ مه). چیپ‌های مایع که DNA هدف را در محلول برای توالی‌یابی هدفی می‌گیرند، پیشتر به نقطه عطف رسیده بودند. شرکت مستقر در هبی، MolBreeding (MolBreeding؛ 博瑞迪) اعلام می‌کند محصولاتش ۱۵۶ گونه را پوشش می‌دهد (MolBreeding، بازدید ۲۶ سپتامبر). Yuan Longping High‑Tech Agriculture (Yuan Longping High‑Tech Agriculture)، سینجنتا و دابینونگ (Dabeinong) این چیپ‌ها را در مقیاس تجاری برای نژادپروری به‌کار گرفته‌اند (روزنامه شین‌هوا جیانگسو، ۱۸ مه ۲۰۲۲). عمق صنعت در کنفرانس سپتامبر در پکن به نمایش درآمد؛ بیش از ۵۰ چیپ نژادپروری برای محصولات زراعی، دام و طیور، گونه‌های آبزی و درختان میوه معرفی شد (شین‌هوا، ۲۸ اوت).
سیاست‌های دولت مرکزی نیز تقاضا برای چیپ‌های ژنوتیپینگ را افزایش می‌دهد. در ۲۷ ژوئیه، MARA فهرست اولیه‌ای شامل ده محصول زراعی، از جمله برنج و گندم، منتشر کرد؛ این محصولات تحت نظام «گونه مشتق اساسی» (实质性派生品种制度) قرار می‌گیرند؛ بر اساس این نظام، تغییر یک گونه بذر برای مقاصد تجاری تنها با رضایت صاحب گونه اصلی مجاز است، مشروط بر این که ویژگی‌های اساسی آن حفظ شود (MARA، ۲۳ آوریل ۲۰۲۳؛ خبرگزاری چین، ۲۷ ژوئیه). با گسترش فهرست به محصولات بیشتر، شرکت‌های بذر به ژنوتیپینگ پرسرعت برای حل منازعات حقوقی گونه‌ها نیاز خواهند داشت و تأمین‌کنندگان داخلی که پیشتر در بازار حضور دارند، سود خواهند برد (MARA، ۲۷ ژوئیه).
ویژگی‌های بومی بر گسترش محصولات بیوتکنولوژیک پکن تسلط دارند.
محصولات اصلاح‌شده ژنتیکی (GM) حوزه‌ای است که پکن بیشترین پیشرفت را در آن داشته و ویژگی‌های بومی بیشترین کاشت را دارند. مؤسسات و شرکت‌های چینی تقریباً تمام ویژگی‌های به‌کار رفته در سراسر چین را در اختیار دارند. از سال ۲۰۰۸، شورای دولت از طریق برنامه‌ای بزرگ علمی‑فنی به پرورش ویژگی‌های بومی پرداخته و هدف اعلام‌شده «به‌دست آوردن دسته‌ای از ژن‌های دارای ارزش کاربردی مهم و مالکیت معنوی مستقل» (获得一批具有重要应用价值和自主知识产权的基因) (MARA، ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۸) بوده است. از آن پس، توجه در صنعت بذر چین از وجود یا عدم وجود ویژگی‌های بومی به عملکرد آن‌ها معطوف شد. در همایش، یک بخش به بازده و سودآوری کاشت آزمایشی سویاهای GM بومی اختصاص یافت (Beijing Daily، ۳ سپتامبر).
سال‌ها صنعت بذر جمهوری خلق چین به شدت به فناوری‌های وارداتی برای تعیین تنوع ژنتیکی، که به «ژنوتیپینگ» نیز معروف است، وابسته بود. چیپ‌های ژنوتیپینگ به محققان این امکان را می‌دهند که همزمان ده‌ها هزار بخش از DNA گیاه را شناسایی کنند. نژادگرها با استفاده از این نتایج، والدین را انتخاب، ویژگی‌ها را پیش‌بینی و گونه‌ها را شناسایی می‌نمایند. محصولات آمریکایی مدت‌ها بازار را تسلط می‌کردند؛ شرکت‌های Illumina (Illumina) و Affymetrix (Affymetrix) که اکنون بخشی از Thermo Fisher Scientific هستند، به صنعت چین فناوری می‌فراهم می‌کردند در حالی که هزینه‌های خرید بالا و فاصله فناوری، این صنعت را تا سال ۲۰۲۴ محدود می‌کرد (China Daily، ۱۴ مه ۲۰۲۴). در فوریه ۲۰۲۵، وزارت تجارت (MOFCOM) Illumina را در «فهرست نهادهای نامطمئن» چین قرار داد. ماه بعد، این وزارتخانه صادرات توالی‌یاب‌های ژنی این شرکت به چین را ممنوع کرد. ممنوعیت در نوامبر ۲۰۲۵ لغو شد، اما Illumina همچنان در فهرست باقی مانده است (MOFCOM، ۴ فوریه ۲۰۲۵؛ ۴ مارس ۲۰۲۵؛ ۵ نوامبر ۲۰۲۵).
در همان دوره، جایگزینی واردات برای چیپ‌های ژنوتیپینگ به سرعت شتاب گرفت و به تجهیزات و مواد مصرفی نیز گسترش یافت. در مه ۲۰۲۴، شرکت بیوتکنولوژی Suzhou Laso (Laso؛ 拉索生物) به همراه آکادمی کشاورزی و علوم جنگل‌پایدار پکن، دانشگاه کشاورزی چین و سایر مؤسسات، یک چیپ ژنوتیپینگ گندم فاز جامد عرضه کرد و ادعا کرد اسکنر، معرف‌ها و نرم‌افزار آن به‌طور کامل داخلی تولید شده‌اند (China Daily، ۱۴ مه ۲۰۲۴). در اکتبر ۲۰۲۵، لاسو به همراه آکادمی علوم کشاورزی جیانگشی و دانشگاه کشاورزی هواژونگ، یک چیپ ژنوتیپینگ کلزا معرفی کرد؛ این شرکت فرآیند مونتاژ آرایه مروارید برای چیپ‌های فاز جامد را به‌دست آورده بود؛ فرآیندی که رئیس لاسو آن را «مدت‌ها توسط چند شرکت آمریکایی انحصار شده بود» (长期被少数美国公司垄断) توصیف کرد (Science and Technology Daily، ۱۴ مه). چیپ‌های مایع که DNA هدف را در محلول برای توالی‌یابی هدفی می‌گیرند، پیشتر به نقطه عطف رسیده بودند. شرکت مستقر در هبی، MolBreeding (MolBreeding؛ 博瑞迪) اعلام می‌کند محصولاتش ۱۵۶ گونه را پوشش می‌دهد (MolBreeding، بازدید ۲۶ سپتامبر). Yuan Longping High‑Tech Agriculture (Yuan Longping High‑Tech Agriculture)، سینجنتا و دابینونگ (Dabeinong) این چیپ‌ها را در مقیاس تجاری برای نژادپروری به‌کار گرفته‌اند (روزنامه شین‌هوا جیانگسو، ۱۸ مه ۲۰۲۲). عمق صنعت در کنفرانس سپتامبر در پکن به نمایش درآمد؛ بیش از ۵۰ چیپ نژادپروری برای محصولات زراعی، دام و طیور، گونه‌های آبزی و درختان میوه معرفی شد (شین‌هوا، ۲۸ اوت).
سیاست‌های دولت مرکزی نیز تقاضا برای چیپ‌های ژنوتیپینگ را افزایش می‌دهد. در ۲۷ ژوئیه، MARA فهرست اولیه‌ای شامل ده محصول زراعی، از جمله برنج و گندم، منتشر کرد؛ این محصولات تحت نظام «گونه مشتق اساسی» (实质性派生品种制度) قرار می‌گیرند؛ بر اساس این نظام، تغییر یک گونه بذر برای مقاصد تجاری تنها با رضایت صاحب گونه اصلی مجاز است، مشروط بر این که ویژگی‌های اساسی آن حفظ شود (MARA، ۲۳ آوریل ۲۰۲۳؛ خبرگزاری چین، ۲۷ ژوئیه). با گسترش فهرست به محصولات بیشتر، شرکت‌های بذر به ژنوتیپینگ پرسرعت برای حل منازعات حقوقی گونه‌ها نیاز خواهند داشت و تأمین‌کنندگان داخلی که پیشتر در بازار حضور دارند، سود خواهند برد (MARA، ۲۷ ژوئیه).
ویژگی‌های بومی بر گسترش محصولات بیوتکنولوژیک پکن تسلط دارند.
محصولات اصلاح‌شده ژنتیکی (GM) حوزه‌ای است که پکن بیشترین پیشرفت را در آن داشته و ویژگی‌های بومی بیشترین کاشت را دارند. مؤسسات و شرکت‌های چینی تقریباً تمام ویژگی‌های به‌کار رفته در سراسر چین را در اختیار دارند. از سال ۲۰۰۸، شورای دولت از طریق برنامه‌ای بزرگ علمی‑فنی به پرورش ویژگی‌های بومی پرداخته و هدف اعلام‌شده «به‌دست آوردن دسته‌ای از ژن‌های دارای ارزش کاربردی مهم و مالکیت معنوی مستقل» (获得一批具有重要应用价值和自主知识产权的基因) (MARA، ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۸) بوده است. از آن پس، توجه در صنعت بذر چین از وجود یا عدم وجود ویژگی‌های بومی به عملکرد آن‌ها معطوف شد. در همایش، یک بخش به بازده و سودآوری کاشت آزمایشی سویاهای GM بومی اختصاص یافت (Beijing Daily، ۳ سپتامبر).
⭐ ۴/۵
پنبه نمونهٔ پیشین موفقیت جایگزینی واردات در محصولات GM است. در سال ۱۹۹۷ چین تجاری‌سازی پنبه Bt را که مقاومت ذاتی در برابر حشرات دارد، تصویب کرد. انواعی از مونسانتو (Monsanto)، دلتا (Delta) و پاین‌لند (Pine Land) برای فروش در استان‌های هبی، شاندونگ، هنان و آن‌هوئی مجاز شدند. بر پایهٔ رسانه‌های رسمی، در سال ۱۹۹۸ گونه‌های خارجی پنبه Bt بیش از ۹۵ درصد بازار پنبه Bt چین را در اختیار داشتند؛ سپس گونه‌های بومی تولید شده توسط مؤسسه تحقیقات پنبه آکادمی کشاورزی چین (CAAS) سهم خود را تا ۷۰ درصد در سال ۲۰۰۵ ارتقا دادند (China Youth Daily، ۹ مه ۲۰۰۶). امروز، گونه‌های بومی پنبه Bt ۹۹ درصد بازار چین را در اختیار دارند (شین‌هوا، ۲۴ اوت ۲۰۲۳).
در مورد سویا و ذرت GM — دو بزرگ‌ترین صادرات کشاورزی ایالات متحده بر حسب ارزش — شرکت‌های خارجی از همان ابتدا از دریافت مجوز کشت محروم شدند (USDA، ۳۰ ژوئن). تنها شرکت‌ها یا مؤسساتی که توانستند گواهی ایمنی زیستی لازم برای کاشت این محصولات در چین را دریافت کنند، چینی‌ها بوده‌اند (MARA، ۲۱ ژانویه ۲۰۲۰).
پکن همچنین ورودهای خارجی و واردات محصولات را از طریق قوانین رسمی محدود می‌کند. بر پایهٔ «اقدامات مدیریتی ویژه برای دسترسی سرمایه‌گذاری خارجی (فهرست منفی) (نسخهٔ ۲۰۲۴)» (外商投资准入特别管理措施（负面清单）[2024年版]), که توسط کمیسیون ملی توسعه و اصلاحات (NDRC) و وزارت تجارت خارجی (MOFCOM) صادر شده، سرمایه‌گذاران خارجی مجاز نیستند «در پرورش گونه‌های GM محصولات کشاورزی، پرورش دام و طیور، و نهال‌های آبزیان یا در تولید بذرهای GM (نهال) آن‌ها سرمایه‌گذاری کنند» (投资农作物、种畜禽、水产苗种转基因品种选育及其转基因种子（苗）生产) (NDRC، ۶ سپتامبر ۲۰۲۴). می‌توان محصولات GM شرکت‌های خارجی را وارد کرد، اما گواهی‌ها باید بیان کنند که ماده «فقط به عنوان ماده اولیه فرآوری قابل استفاده است، نمی‌توان آن را به کارهای دیگر اختصاص داد و نمی‌توان به محیط زیست رها کرد» (只能用作加工原料，不能改变用途、不能进入环境) (MARA، ۳۱ دسامبر ۲۰۲۴). در مقابل، دولت از شرکت‌های بذر حمایت می‌کند تا به خارج رفته، بذرها را پرورش، تولید و فروش کنند (MARA، ۳۰ اوت ۲۰۲۱). ویژگی‌های سویا GM دابینونگ (Dabeinong) برای کاشت در برزیل، آرژانتین و اروگوئه تأیید شده‌اند (MARA، ۲۰ مه ۲۰۲۵).
توسعه‌دهندگان چین به تولید صفات جدید ژن‌تغییرپذیر ادامه می‌دهند، در حالی که MARA اطلاعات کمتری دربارهٔ آن‌ها منتشر می‌کند. در مه ۲۰۲۶، یک رویداد سویا با محتوای بالای روغن که توسط مؤسسه تحقیقات محصولات روغنی آکادمی علوم کشاورزی چین (CAAS) و شرکایش توسعه یافت، گواهی ایمنی زیستی دریافت کرد؛ این گواهی به‌عنوان «اولین رویداد سویا داخلی که به‌عنوان ویژگی هدف، محتوای بالای روغن داشته است» گزارش شد (China Science Daily, ۷ مه). در همین حال، فهرست‌های تأیید در وب‌سایت MARA تا پایان ۲۰۲۴ متوقف شده‌اند و برای خارجیان مشاهدهٔ وضعیت واقعی توسعهٔ ژن‌تغییرپذیر چین دشوارتر شده است. وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) هشدار داد که این اقدام ممکن است نگرانی‌های عمومی دربارهٔ شفافیت مقررات ژن‌تغییرپذیر چین را برانگیزد (USDA، ۱ دسامبر ۲۰۲۵).
ویرایش ژنی، فناوری نوین‌تری نسبت به GM است و حوزه‌ای است که پکن به سرعت پیش می‌برد. MARA در ژانویهٔ ۲۰۲۲ «راهنمای ارزیابی ایمنی گیاهان ویرایش‌شده برای استفاده کشاورزی (آزمایشی)» (农业用基因编辑植物安全评价指南 [试行]) و در سال ۲۰۲۳ «قوانین بازبینی گیاهان ویرایش‌شده برای استفاده کشاورزی» (农业用基因编辑植物评审细则) منتشر کرد (MARA، ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲). بر اساس این قوانین، توسعه‌دهندگانی که گیاهی ویرایش‌شده بدون خطر محیطی یا غذایی تولید می‌کنند، می‌توانند بلافاصله پس از آزمایش‌های میانی برای دریافت گواهی ایمنی زیستی تولید‑و‑کاربرد درخواست دهند (MARA، ۲۸ آوریل ۲۰۲۳). در دو سال اول، MARA ده گواهی ایمنی زیستی از طریق این مسیر تسهیل‌شده صادر کرد. دربارهٔ ابزارهای ویرایش، MARA «ابزارهای پلتفرم ویرایش ژنی خانواده Cas12 با حقوق مالکیت فکری مستقل» را در دستاوردهای علمی دورهٔ برنامه پنج‌ساله چهاردهم فهرست کرد و این ابزارها پیش از این خریداران غربی پیدا کرده‌اند: شرکت آلمانی KWS و شرکت فرانسوی Limagrain مجوزهای جهانی استفاده از ابزارهای ویرایش شرکت بیوتکنولوژی شاندونگ شونفنگ (Shunfeng Biotechnology) و کی بایودیزاین (Qi Biodesign) را دریافت کرده‌اند (KWS، ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵؛ MARA، ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵؛ Limagrain، ۳۱ ژوئیه).
پنبه نمونهٔ پیشین موفقیت جایگزینی واردات در محصولات GM است. در سال ۱۹۹۷ چین تجاری‌سازی پنبه Bt را که مقاومت ذاتی در برابر حشرات دارد، تصویب کرد. انواعی از مونسانتو (Monsanto)، دلتا (Delta) و پاین‌لند (Pine Land) برای فروش در استان‌های هبی، شاندونگ، هنان و آن‌هوئی مجاز شدند. بر پایهٔ رسانه‌های رسمی، در سال ۱۹۹۸ گونه‌های خارجی پنبه Bt بیش از ۹۵ درصد بازار پنبه Bt چین را در اختیار داشتند؛ سپس گونه‌های بومی تولید شده توسط مؤسسه تحقیقات پنبه آکادمی کشاورزی چین (CAAS) سهم خود را تا ۷۰ درصد در سال ۲۰۰۵ ارتقا دادند (China Youth Daily، ۹ مه ۲۰۰۶). امروز، گونه‌های بومی پنبه Bt ۹۹ درصد بازار چین را در اختیار دارند (شین‌هوا، ۲۴ اوت ۲۰۲۳).
در مورد سویا و ذرت GM — دو بزرگ‌ترین صادرات کشاورزی ایالات متحده بر حسب ارزش — شرکت‌های خارجی از همان ابتدا از دریافت مجوز کشت محروم شدند (USDA، ۳۰ ژوئن). تنها شرکت‌ها یا مؤسساتی که توانستند گواهی ایمنی زیستی لازم برای کاشت این محصولات در چین را دریافت کنند، چینی‌ها بوده‌اند (MARA، ۲۱ ژانویه ۲۰۲۰).
پکن همچنین ورودهای خارجی و واردات محصولات را از طریق قوانین رسمی محدود می‌کند. بر پایهٔ «اقدامات مدیریتی ویژه برای دسترسی سرمایه‌گذاری خارجی (فهرست منفی) (نسخهٔ ۲۰۲۴)» (外商投资准入特别管理措施（负面清单）[2024年版]), که توسط کمیسیون ملی توسعه و اصلاحات (NDRC) و وزارت تجارت خارجی (MOFCOM) صادر شده، سرمایه‌گذاران خارجی مجاز نیستند «در پرورش گونه‌های GM محصولات کشاورزی، پرورش دام و طیور، و نهال‌های آبزیان یا در تولید بذرهای GM (نهال) آن‌ها سرمایه‌گذاری کنند» (投资农作物、种畜禽、水产苗种转基因品种选育及其转基因种子（苗）生产) (NDRC، ۶ سپتامبر ۲۰۲۴). می‌توان محصولات GM شرکت‌های خارجی را وارد کرد، اما گواهی‌ها باید بیان کنند که ماده «فقط به عنوان ماده اولیه فرآوری قابل استفاده است، نمی‌توان آن را به کارهای دیگر اختصاص داد و نمی‌توان به محیط زیست رها کرد» (只能用作加工原料，不能改变用途、不能进入环境) (MARA، ۳۱ دسامبر ۲۰۲۴). در مقابل، دولت از شرکت‌های بذر حمایت می‌کند تا به خارج رفته، بذرها را پرورش، تولید و فروش کنند (MARA، ۳۰ اوت ۲۰۲۱). ویژگی‌های سویا GM دابینونگ (Dabeinong) برای کاشت در برزیل، آرژانتین و اروگوئه تأیید شده‌اند (MARA، ۲۰ مه ۲۰۲۵).
توسعه‌دهندگان چین به تولید صفات جدید ژن‌تغییرپذیر ادامه می‌دهند، در حالی که MARA اطلاعات کمتری دربارهٔ آن‌ها منتشر می‌کند. در مه ۲۰۲۶، یک رویداد سویا با محتوای بالای روغن که توسط مؤسسه تحقیقات محصولات روغنی آکادمی علوم کشاورزی چین (CAAS) و شرکایش توسعه یافت، گواهی ایمنی زیستی دریافت کرد؛ این گواهی به‌عنوان «اولین رویداد سویا داخلی که به‌عنوان ویژگی هدف، محتوای بالای روغن داشته است» گزارش شد (China Science Daily, ۷ مه). در همین حال، فهرست‌های تأیید در وب‌سایت MARA تا پایان ۲۰۲۴ متوقف شده‌اند و برای خارجیان مشاهدهٔ وضعیت واقعی توسعهٔ ژن‌تغییرپذیر چین دشوارتر شده است. وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) هشدار داد که این اقدام ممکن است نگرانی‌های عمومی دربارهٔ شفافیت مقررات ژن‌تغییرپذیر چین را برانگیزد (USDA، ۱ دسامبر ۲۰۲۵).
ویرایش ژنی، فناوری نوین‌تری نسبت به GM است و حوزه‌ای است که پکن به سرعت پیش می‌برد. MARA در ژانویهٔ ۲۰۲۲ «راهنمای ارزیابی ایمنی گیاهان ویرایش‌شده برای استفاده کشاورزی (آزمایشی)» (农业用基因编辑植物安全评价指南 [试行]) و در سال ۲۰۲۳ «قوانین بازبینی گیاهان ویرایش‌شده برای استفاده کشاورزی» (农业用基因编辑植物评审细则) منتشر کرد (MARA، ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲). بر اساس این قوانین، توسعه‌دهندگانی که گیاهی ویرایش‌شده بدون خطر محیطی یا غذایی تولید می‌کنند، می‌توانند بلافاصله پس از آزمایش‌های میانی برای دریافت گواهی ایمنی زیستی تولید‑و‑کاربرد درخواست دهند (MARA، ۲۸ آوریل ۲۰۲۳). در دو سال اول، MARA ده گواهی ایمنی زیستی از طریق این مسیر تسهیل‌شده صادر کرد. دربارهٔ ابزارهای ویرایش، MARA «ابزارهای پلتفرم ویرایش ژنی خانواده Cas12 با حقوق مالکیت فکری مستقل» را در دستاوردهای علمی دورهٔ برنامه پنج‌ساله چهاردهم فهرست کرد و این ابزارها پیش از این خریداران غربی پیدا کرده‌اند: شرکت آلمانی KWS و شرکت فرانسوی Limagrain مجوزهای جهانی استفاده از ابزارهای ویرایش شرکت بیوتکنولوژی شاندونگ شونفنگ (Shunfeng Biotechnology) و کی بایودیزاین (Qi Biodesign) را دریافت کرده‌اند (KWS، ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵؛ MARA، ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵؛ Limagrain، ۳۱ ژوئیه).
⭐ ۵/۵
هوش مصنوعی (AI)، محور کنفرانس سپتامبر، هنوز در مرحلهٔ اولیهٔ پرورش گیاهان است، اما مقیاس و سرعت پیشرفت آن چشمگیر است. از میان ۱۲ مدل بزرگ هوش مصنوعی صنایع بذر که در این رویداد به نمایش درآمد، نمونه‌های پیشرو از سامانهٔ پژوهشی دولتی می‌آمدند: مدل SeedLLM که به‌صورت مشترک توسط آزمایشگاه هوش مصنوعی شانگهای، آزمایشگاه ملی یازهووان و دانشگاه کشاورزی چین توسعه یافت؛ استودیوی پرورش شین‌نونگ (Shennong Breeding Studio) که توسط دانشگاه کشاورزی چین عرضه شد؛ و کارخانهٔ داده‌های بزرگ فنومیک‌های محصولات که توسط آکادمی کشاورزی و جنگلداری پکن ساخته شده (سازمان کشاورزی و امور روستایی شهرداری پکن، ۵ سپتامبر).
این ابزارهای هوش مصنوعی در حال تحول به سمت قابلیت‌های تحلیل خودکار هستند. وقتی SeedLLM در سال ۲۰۲۴ عرضه شد، عمدتاً به پرسش‌های مربوط به انتخاب گونه و تکنیک‌های کشت پاسخ می‌داد. GeneScientist که در سال ۲۰۲۵ بر پایهٔ آن اضافه شد، به پژوهشگران کمک کرد تا ده‌ها عملکرد ژنی پیش از این گزارش‌نشده را کشف کنند؛ این عملکردها بعدها توسط آزمایش‌ها تأیید شد (آزمایشگاه هوش مصنوعی شانگهای، ۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۵). استودیوی پرورش شین‌نونگ (Shennong Breeding Studio) که در کنفرانس سپتامبر معرفی شد، یک گام فراتر می‌رود: گزارش می‌شود که داده‌های ژنومیک و ابزارهای تحلیل پرورشی را یک‌جا می‌آورد تا پژوهشگران بتوانند نیازهای خود را به زبان طبیعی بیان کنند و برای انتخاب والدین و ارزیابی خطوط، داده‌ها و ابزارها را فراخوانی کنند (خبرگزاری شین‌هوا، ۸ سپتامبر). به‌محض گسترش چنین سکوهایی، توان تحلیلی که پیش از این مختص مؤسسات بزرگ بود، برای تعداد بیشتری از پرورش‌دهندگان در دسترس خواهد شد.
پکن دارای مخزنی عظیم از داده‌های آزمایش نژادهاست که به بهبود این ابزارها کمک می‌کند. بر اساس مقررات مربوطه، نژادهای جدید محصولات اصلی باید پیش از ترویج، از آزمایش‌ها و ثبت‌نام عبور کنند. این سامانه ملی آزمایش نژادها داده‌های میدانی را از نقاط و سال‌های مختلف در سراسر کشور تولید می‌کند. داده‌های بیش از هزار ایستگاه منطقه‌ای آزمایش نژادهای زراعی در سرتاسر کشور هر سال به سکوهای تعیین‌شده می‌ریزند (شین‌هوا، ۸ سپتامبر). دولت آزمایش‌ها را سازماندهی می‌کند و داده‌ها را به این سکوها می‌فرستد؛ بر خلاف داده‌های آزمایشی ایالات متحده که در میان صاحبان متعدد پراکنده‌اند. در نتیجه، مدل‌های جمهوری خلق چین می‌توانند سریع‌تر آموزش ببینند.
نتیجه‌گیری
تلاش پکن برای خودکفایی بذر در سال‌های اخیر از تمرکز بر نژادهای محصولات به فناوری‌های مورد استفاده در تولید آن‌ها گسترش یافته است. مؤسسات تحقیقاتی دولتی و دانشگاه‌ها بخش عمده‌ای از پژوهش‌های پیشرفته را رهبری می‌کنند و شرکت‌ها این دستاوردها را به محصول تبدیل کرده و به بازار می‌رسانند؛ در عین حال مقرراتی چون ممنوعیت سرمایه‌گذاری خارجی در پرورش‌های مهندسی ژنتیک، فضای بازار را برای فناوری داخلی باز می‌گذارند. برای شرکت‌های خارجی که مدت‌ها محصول بذر به جمهوری خلق چین می‌فروشند، هر چه جایگزینی واردات در چین پیشرفته‌تر شود و کشور به هدف خودکفایی نزدیک‌تر گردد، فشار برای خروج آن‌ها از بازار داخلی بیشتر می‌شود. آن‌ها همچنین در بازارهای جهانی تحت فشار بیشتری قرار خواهند گرفت، چرا که شرکت‌های پیشرو بذر چین مسیر هموطنان خود در صنایع خودرو، باتری و خورشیدی را دنبال می‌کنند.
هوش مصنوعی (AI)، محور کنفرانس سپتامبر، هنوز در مرحلهٔ اولیهٔ پرورش گیاهان است، اما مقیاس و سرعت پیشرفت آن چشمگیر است. از میان ۱۲ مدل بزرگ هوش مصنوعی صنایع بذر که در این رویداد به نمایش درآمد، نمونه‌های پیشرو از سامانهٔ پژوهشی دولتی می‌آمدند: مدل SeedLLM که به‌صورت مشترک توسط آزمایشگاه هوش مصنوعی شانگهای، آزمایشگاه ملی یازهووان و دانشگاه کشاورزی چین توسعه یافت؛ استودیوی پرورش شین‌نونگ (Shennong Breeding Studio) که توسط دانشگاه کشاورزی چین عرضه شد؛ و کارخانهٔ داده‌های بزرگ فنومیک‌های محصولات که توسط آکادمی کشاورزی و جنگلداری پکن ساخته شده (سازمان کشاورزی و امور روستایی شهرداری پکن، ۵ سپتامبر).
این ابزارهای هوش مصنوعی در حال تحول به سمت قابلیت‌های تحلیل خودکار هستند. وقتی SeedLLM در سال ۲۰۲۴ عرضه شد، عمدتاً به پرسش‌های مربوط به انتخاب گونه و تکنیک‌های کشت پاسخ می‌داد. GeneScientist که در سال ۲۰۲۵ بر پایهٔ آن اضافه شد، به پژوهشگران کمک کرد تا ده‌ها عملکرد ژنی پیش از این گزارش‌نشده را کشف کنند؛ این عملکردها بعدها توسط آزمایش‌ها تأیید شد (آزمایشگاه هوش مصنوعی شانگهای، ۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۵). استودیوی پرورش شین‌نونگ (Shennong Breeding Studio) که در کنفرانس سپتامبر معرفی شد، یک گام فراتر می‌رود: گزارش می‌شود که داده‌های ژنومیک و ابزارهای تحلیل پرورشی را یک‌جا می‌آورد تا پژوهشگران بتوانند نیازهای خود را به زبان طبیعی بیان کنند و برای انتخاب والدین و ارزیابی خطوط، داده‌ها و ابزارها را فراخوانی کنند (خبرگزاری شین‌هوا، ۸ سپتامبر). به‌محض گسترش چنین سکوهایی، توان تحلیلی که پیش از این مختص مؤسسات بزرگ بود، برای تعداد بیشتری از پرورش‌دهندگان در دسترس خواهد شد.
پکن دارای مخزنی عظیم از داده‌های آزمایش نژادهاست که به بهبود این ابزارها کمک می‌کند. بر اساس مقررات مربوطه، نژادهای جدید محصولات اصلی باید پیش از ترویج، از آزمایش‌ها و ثبت‌نام عبور کنند. این سامانه ملی آزمایش نژادها داده‌های میدانی را از نقاط و سال‌های مختلف در سراسر کشور تولید می‌کند. داده‌های بیش از هزار ایستگاه منطقه‌ای آزمایش نژادهای زراعی در سرتاسر کشور هر سال به سکوهای تعیین‌شده می‌ریزند (شین‌هوا، ۸ سپتامبر). دولت آزمایش‌ها را سازماندهی می‌کند و داده‌ها را به این سکوها می‌فرستد؛ بر خلاف داده‌های آزمایشی ایالات متحده که در میان صاحبان متعدد پراکنده‌اند. در نتیجه، مدل‌های جمهوری خلق چین می‌توانند سریع‌تر آموزش ببینند.
نتیجه‌گیری
تلاش پکن برای خودکفایی بذر در سال‌های اخیر از تمرکز بر نژادهای محصولات به فناوری‌های مورد استفاده در تولید آن‌ها گسترش یافته است. مؤسسات تحقیقاتی دولتی و دانشگاه‌ها بخش عمده‌ای از پژوهش‌های پیشرفته را رهبری می‌کنند و شرکت‌ها این دستاوردها را به محصول تبدیل کرده و به بازار می‌رسانند؛ در عین حال مقرراتی چون ممنوعیت سرمایه‌گذاری خارجی در پرورش‌های مهندسی ژنتیک، فضای بازار را برای فناوری داخلی باز می‌گذارند. برای شرکت‌های خارجی که مدت‌ها محصول بذر به جمهوری خلق چین می‌فروشند، هر چه جایگزینی واردات در چین پیشرفته‌تر شود و کشور به هدف خودکفایی نزدیک‌تر گردد، فشار برای خروج آن‌ها از بازار داخلی بیشتر می‌شود. آن‌ها همچنین در بازارهای جهانی تحت فشار بیشتری قرار خواهند گرفت، چرا که شرکت‌های پیشرو بذر چین مسیر هموطنان خود در صنایع خودرو، باتری و خورشیدی را دنبال می‌کنند.
🔵 #برزیل #آمریکا
🧠 انتخابات 2026 برزیل: آنچه باید بدانید و چه چیزی در خطر است
🏛 منبع: Council on Foreign Relations
📄 عنوان اصلی: Brazil’s 2026 Election: What to Know and What’s at Stake
🔎 Luiz Inácio Lula da Silva, Flávio Bolsonaro, Jair Bolsonaro, United States, China
#تحلیل_راهبردی #چین #جهانی #سیاست_داخلی #روابط_بین_الملل #CFR
ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید.
🧠 انتخابات 2026 برزیل: آنچه باید بدانید و چه چیزی در خطر است
🏛 منبع: Council on Foreign Relations
📄 عنوان اصلی: Brazil’s 2026 Election: What to Know and What’s at Stake
🔎 Luiz Inácio Lula da Silva, Flávio Bolsonaro, Jair Bolsonaro, United States, China
#تحلیل_راهبردی #چین #جهانی #سیاست_داخلی #روابط_بین_الملل #CFR
ما را در تلگرام، ایتا و بله دنبال کنید.
🔵 ۲/۴
📌 چکیده
برازیلی‌ها در تاریخ ۴ اکتبر به سمت صندوق‌های رای می‌روند تا در انتخابات عمومی که سرنوشت بزرگ‌ترین دمکراسی و بزرگ‌ترین اقتصاد آمریکای لاتین را تعیین می‌کند، شرکت کنند. از میان سیزده نامزد، دو نفر به‌طور مستمر در دو رقم حضور دارند: رئیس‌جمهور کنونی لوئیز ایناسیو لولا دا سیلوا (Luiz Inácio Lula da Silva) که به‌صورت رایج لولا نامیده می‌شود و سناتور فلوویو بولسونارو (Flávio Bolsonaro)، پسر رئیس‌جمهور پیشین.
این اولین انتخابات ریاست‌جمهوری برزیل است که پس از آن‌که حامیان جائیر بولسونارو (Jair Bolsonaro) در ژانویهٔ ۲۰۲۳ به ساختمان‌های دولتی در پایتخت هجوم بردند و آن‌ها را غارت کردند تا نتایج رأی‌گیری ۲۰۲۲ را که در آن به‌نزدیک شکست خورده بود، برگردانند، برگزار می‌شود.
«سیستم ضعیف حزبی برزیل رهبری شخصی‌محور را تقویت می‌کند و این انتخابات در واقع یک مسابقهٔ نیابتی برای ۲۰۲۲ است: اکثر رای‌دهندگان برای یا علیه لولا و برای یا علیه خانوادهٔ بولسونارو تصمیم می‌گیرند»، اولیور استونکل (Oliver Stuenkel)، استادیار روابط بین‌الملل در بنیاد گوتولیو وارگاس (Getulio Vargas Foundation) سائو پائولو (São Paulo) به CFR گفت. «اکثریت رای‌دهندگانی که با من صحبت می‌کنند، بیشتر به‌دلیل عدم‌پسند یا ترس از طرف مقابل رای می‌دهند تا به‌دلیل مسائل خاص سیاستی.»
اگر هیچ‌یک از نامزدها بیش از ۵۰ ٪ آرا را به‌دست نیاورد، دور دوم انتخابات در تاریخ ۲۵ اکتبر برگزار خواهد شد.
فراتر از سیاست داخلی، کارشناسان می‌گویند نتایج این انتخابات می‌تواند سیاست خارجی برزیل را در زمانی که تحولات سیاسی گسترده‌ای در آمریکای لاتین رخ می‌دهد، بازنگری کند. دولت آینده باید روابط برزیل با ایالات متحده و چین — دو شریک تجاری بزرگ این کشور — و همچنین سایر کشورهای جنوب جهانی را مدیریت کند.
کاندیداهای اصلی چه کسانی هستند؟
لوئیز ایناسیو لولا دا سیلوا. رئیس‌جمهور هشتاد سالهٔ کنونی و عضو حزب کارگری چپ‌گرا، برای کسب دورهٔ چهارم تاریخی در دفتر ریاست‌جمهوری نامزد شده است. لولا پیش از این دو دورهٔ متوالی از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ خدمت کرده بود؛ در این دوران حدود چهل میلیون برزیلی را از فقر بیرون کشید. پس از محکومیت به زندان به‌دلیل اتهامات فساد و پولشویی و گذراندن سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ در حبس، به سیاست بازگشت و در انتخابات ۲۰۲۲ پیروز شد، در حالی که جائیر بولسونارو را به‌نزدیک شکست داد.
لولا در دورهٔ سوم خود بهبودهای اقتصادی محدود و دستاوردهای زیست‌محیطی کوچکی را به‌دست آورد و نقش فعال‌تری در سازمان‌های چندجانبه ایفا کرد. برنامهٔ انتخاباتی او [PDF] وعده می‌دهد که در صورت انتخاب مجدد، بسیاری از این سیاست‌ها را ادامه دهد؛ تمرکز بیشتری بر کاهش نابرابری، گسترش صنعت و ترویج پایداری خواهد داشت. لولا همچنین بر دفاع از حاکمیت برزیل در برابر مداخله‌های خارجی و گسترش مشارکت‌های ژئوپولیتیکی کشور تأکید کرده است.
📌 چکیده
در انتخابات ۴ اکتبر برزیل، دو نامزد اصلی لولا، رئیس‌جمهور فعلی که برای دوره چهارم‌اش می‌جنگد و فلوویو بولسونارو، سناتور و پسر جائیر بولسونارو، با حضور مستمر در دو رقم رأی‌گیری رقابت می‌کنند؛ اگر هیچ‌یک ۵۰ ٪ نگیرد، دور دوم در ۲۵ اکتبر برگزار می‌شود. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد رای‌دهندگان عمدتاً بر پایهٔ مخالفت یا ترس از رقیب، نه مسائل سیاستی، تصمیم می‌گیرند و مسائلی چون امنیت، فساد، هزینهٔ زندگی و نابرابری در اولویت هستند. لولا برنامهٔ ادامهٔ کاهش نابرابری، گسترش صنعت و حفظ استقلال برزیل را دارد، در حالی که بولسونارو بر امنیت سخت‌گیرانه، کاهش تورم و تقویت معدن‌کاری تأکید می‌کند. نتایج این انتخابات می‌تواند جهت‌گیری سیاست خارجی برزیل را بین تقویت روابط چندجانبه و مشارکت در بریکس یا تمایل به هم‌راستایی بیشتر با ایالات متحده تحت تأثیر قرار دهد.
برازیلی‌ها در تاریخ ۴ اکتبر به سمت صندوق‌های رای می‌روند تا در انتخابات عمومی که سرنوشت بزرگ‌ترین دمکراسی و بزرگ‌ترین اقتصاد آمریکای لاتین را تعیین می‌کند، شرکت کنند. از میان سیزده نامزد، دو نفر به‌طور مستمر در دو رقم حضور دارند: رئیس‌جمهور کنونی لوئیز ایناسیو لولا دا سیلوا (Luiz Inácio Lula da Silva) که به‌صورت رایج لولا نامیده می‌شود و سناتور فلوویو بولسونارو (Flávio Bolsonaro)، پسر رئیس‌جمهور پیشین.
این اولین انتخابات ریاست‌جمهوری برزیل است که پس از آن‌که حامیان جائیر بولسونارو (Jair Bolsonaro) در ژانویهٔ ۲۰۲۳ به ساختمان‌های دولتی در پایتخت هجوم بردند و آن‌ها را غارت کردند تا نتایج رأی‌گیری ۲۰۲۲ را که در آن به‌نزدیک شکست خورده بود، برگردانند، برگزار می‌شود.
«سیستم ضعیف حزبی برزیل رهبری شخصی‌محور را تقویت می‌کند و این انتخابات در واقع یک مسابقهٔ نیابتی برای ۲۰۲۲ است: اکثر رای‌دهندگان برای یا علیه لولا و برای یا علیه خانوادهٔ بولسونارو تصمیم می‌گیرند»، اولیور استونکل (Oliver Stuenkel)، استادیار روابط بین‌الملل در بنیاد گوتولیو وارگاس (Getulio Vargas Foundation) سائو پائولو (São Paulo) به CFR گفت. «اکثریت رای‌دهندگانی که با من صحبت می‌کنند، بیشتر به‌دلیل عدم‌پسند یا ترس از طرف مقابل رای می‌دهند تا به‌دلیل مسائل خاص سیاستی.»
اگر هیچ‌یک از نامزدها بیش از ۵۰ ٪ آرا را به‌دست نیاورد، دور دوم انتخابات در تاریخ ۲۵ اکتبر برگزار خواهد شد.
فراتر از سیاست داخلی، کارشناسان می‌گویند نتایج این انتخابات می‌تواند سیاست خارجی برزیل را در زمانی که تحولات سیاسی گسترده‌ای در آمریکای لاتین رخ می‌دهد، بازنگری کند. دولت آینده باید روابط برزیل با ایالات متحده و چین — دو شریک تجاری بزرگ این کشور — و همچنین سایر کشورهای جنوب جهانی را مدیریت کند.
کاندیداهای اصلی چه کسانی هستند؟
لوئیز ایناسیو لولا دا سیلوا. رئیس‌جمهور هشتاد سالهٔ کنونی و عضو حزب کارگری چپ‌گرا، برای کسب دورهٔ چهارم تاریخی در دفتر ریاست‌جمهوری نامزد شده است. لولا پیش از این دو دورهٔ متوالی از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ خدمت کرده بود؛ در این دوران حدود چهل میلیون برزیلی را از فقر بیرون کشید. پس از محکومیت به زندان به‌دلیل اتهامات فساد و پولشویی و گذراندن سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ در حبس، به سیاست بازگشت و در انتخابات ۲۰۲۲ پیروز شد، در حالی که جائیر بولسونارو را به‌نزدیک شکست داد.
لولا در دورهٔ سوم خود بهبودهای اقتصادی محدود و دستاوردهای زیست‌محیطی کوچکی را به‌دست آورد و نقش فعال‌تری در سازمان‌های چندجانبه ایفا کرد. برنامهٔ انتخاباتی او [PDF] وعده می‌دهد که در صورت انتخاب مجدد، بسیاری از این سیاست‌ها را ادامه دهد؛ تمرکز بیشتری بر کاهش نابرابری، گسترش صنعت و ترویج پایداری خواهد داشت. لولا همچنین بر دفاع از حاکمیت برزیل در برابر مداخله‌های خارجی و گسترش مشارکت‌های ژئوپولیتیکی کشور تأکید کرده است.
❤1
🔵 ۳/۴
فلوویو بولسونارو. سناتور فعلی و بزرگ‌ترین پسر جائیر بولسونارو، که در سال ۲۰۲۵ به‌دلیل طرح توطئه برای کودتای نظامی به ۲۷ سال حبس محکوم شد و هم‌اکنون تحت حبس خانگی است. امنیت بخش اصلی برنامهٔ انتخاباتی بولسونارو است. در ماه ژوئن، او طرح امنیتی دوازده‌نقطه‌ای [PDF] را منتشر کرد که شامل اقداماتی برای طبقه‌بندی گروه‌های جنایتکار به‌عنوان سازمان‌های مواد مخدر تروریستی و ساخت زندان‌های حداکثر امنیتی الگو گرفته از السالوادور است. استونکل اشاره کرد: «این اقدامات به‌نظر منطقی می‌آیند، اما به‌احتمال زیاد نمی‌توانند مشکل ناامنی را به‌صورت معناداری حل کنند». در زمینهٔ اقتصاد، بولسونارو وعده داده است که تورم را کاهش دهد، مخارج دولتی را برش دهد — از جمله برنامهٔ معرفی سقف بدهی عمومی — و بخش معادن مواد معدنی حیاتی برزیل را تقویت کند.
مسائل اصلی برای رای‌دهندگان چیست؟
امنیت. جرم سازمان‌یافته و قاچاق مواد مخدر از مهم‌ترین دغدغه‌ها هستند. در نظرسنجی سپتامبر توسط Quaest/Pax، ۲۸ ٪ از پاسخ‌دهندگان گفتند که خشونت مشکل اصلی کشور است؛ پس از آن فساد و اقتصاد می‌آیند. گروه‌های جنایی قلمرو خود را گسترش داده‌اند و به‌تدریج به نظام سیاسی و قضایی نفوذ کرده‌اند. در دسامبر ۲۰۲۵، رئیس مجلس ایالتی ریو دو ژانیرو به‌دلیل ادعاهای ارتباطی با «Red Command»، یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های جنایی برزیل، بازداشت شد.
فساد. چندین رسوایی و تحقیق درباره تقلب اخیر برزیل را تکان داده‌اند. در نوامبر ۲۰۲۵، مقامات یک بانکدار برجسته را به‌دلیل تقلبی چند میلیارد دلاری شامل وام‌های جعلی و رشوه به قانون‌گذاران و قضات دیوان عالی بازداشت کردند؛ اسناد دادگاهی که در سپتامبر افشا شد، Flávio Bolsonaro را در این تحقیق نام برد. مورد دیگر، ارتباط پسر لولا با طرحی است که بیش از یک میلیارد دلار از صندوق بازنشستگی برزیل را به‌دست آورده است.
قابلیت‌پذیری. با وجود برخی پیشرفت‌های اقتصادی از سال ۲۰۲۲ به‌بعد، از جمله کاهش نرخ فقر، بسیاری از رای‌دهندگان برزیلی هنوز نگران هزینهٔ زندگی هستند. بر اساس نظرسنجی سپتامبر Quaest/Pax، حدود ۳۳ ٪ از برزیلی‌ها می‌گویند درآمدشان در سال گذشته افزایش نیافته؛ ۲۱ ٪ می‌گویند درآمدشان افزایشی داشته اما از رشد هزینهٔ زندگی پیشی نگرفته. نابرابری همچنان شدید است؛ برزیل همچنین با تورم پایدار، کسری بودجه بزرگ و بدهی بالا مواجه است.
حاکمیت. برزیل تحت دولت دوم ترامپ با تعرفه‌های قابل‌توجهی از سوی ایالات متحده مواجه شد؛ لولا این اقدامات را مداخلهٔ سیاسی می‌نامید. در سخنرانی‌اش در مجمع عمومی سازمان ملل در سپتامبر ۲۰۲۶، لولا نگرانی خود را از اینکه ایالات متحده ممکن است سعی کند نتیجهٔ انتخابات را تحت تأثیر قرار دهد، ابراز کرد. او گفت: «ما اجازه نمی‌دهیم دشمنان دموکراسی، چه داخلی و چه خارجی، ارادهٔ مردم را زیر سؤال ببرند» و تأکید کرد که برزیل دارای «سیستم انتخاباتی مدرن و مستحکم» است.
انتخابات چگونه می‌تواند موضع منطقه‌ای برزیل را بازنگری کند؟
به‌عنوان بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین کشور آمریکای لاتین، برزیل مدت‌هاست که نقش رهبری اقتصادی و دیپلماتیک در منطقه را ایفا می‌کند. برزیل حدود ۳۱ ٪ از تولید ناخالص داخلی کل آمریکای لاتین و کارائیب را شامل می‌شود و یکی از اعضای مؤسس بلوک تجاری مرکوسور (Mercosur) در جنوب آمریکا، همچنین جامعهٔ کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب و سازمان کشورهای آمریکایی است.
«هیچ‌یک از نامزدها دربارهٔ آمریکای جنوبی، جایی که برزیل سال‌هاست نفوذ خود را از دست می‌دهد، چندان صحبت نکرده‌اند»، استونکل (Stuenkel) توضیح داد و به سطوح پایین سازگاری اقتصادی بین کشورهای منطقه و «یکپارچگی منطقه‌ای تاریخاً پایین» اشاره کرد. منطقه پس از انتخابات ملی اخیر در شیلی، کلمبیا، اکوادور، هندوراس و پرو به سمت راست متمایل شده است. پیروزی بولسونارو برزیل را به این فهرست اضافه می‌کند، او‌نیل (O’Neil) از CFR گفت.
روابط با کوبا و ونزوئلا نیز در پیش است. لولا تحریم‌های ایالات متحده علیه کوبا را محکوم کرد و عملیات ژانویه ۲۰۲۶ ایالات متحده که رهبر ونزوئلا نیکولاس مادورو (Nicolás Maduro) را سرنگون کرد، به‌عنوان «فصل دیگری افسوس‌بار در فرسایش مداوم حقوق بین‌الملل» توصیف کرد. کارزار بولسونارو به‌شدت مخالف دولت‌های این دو کشور است و تمایل دارد الگوی مارکو روبیو (Marco Rubio) — پس از وزیر خارجهٔ ایالات متحده — را تقلید کند و رویکردی تهاجمی‌تر نسبت به رژیم‌های استبدادی در منطقه اتخاذ نماید.
فلوویو بولسونارو. سناتور فعلی و بزرگ‌ترین پسر جائیر بولسونارو، که در سال ۲۰۲۵ به‌دلیل طرح توطئه برای کودتای نظامی به ۲۷ سال حبس محکوم شد و هم‌اکنون تحت حبس خانگی است. امنیت بخش اصلی برنامهٔ انتخاباتی بولسونارو است. در ماه ژوئن، او طرح امنیتی دوازده‌نقطه‌ای [PDF] را منتشر کرد که شامل اقداماتی برای طبقه‌بندی گروه‌های جنایتکار به‌عنوان سازمان‌های مواد مخدر تروریستی و ساخت زندان‌های حداکثر امنیتی الگو گرفته از السالوادور است. استونکل اشاره کرد: «این اقدامات به‌نظر منطقی می‌آیند، اما به‌احتمال زیاد نمی‌توانند مشکل ناامنی را به‌صورت معناداری حل کنند». در زمینهٔ اقتصاد، بولسونارو وعده داده است که تورم را کاهش دهد، مخارج دولتی را برش دهد — از جمله برنامهٔ معرفی سقف بدهی عمومی — و بخش معادن مواد معدنی حیاتی برزیل را تقویت کند.
مسائل اصلی برای رای‌دهندگان چیست؟
امنیت. جرم سازمان‌یافته و قاچاق مواد مخدر از مهم‌ترین دغدغه‌ها هستند. در نظرسنجی سپتامبر توسط Quaest/Pax، ۲۸ ٪ از پاسخ‌دهندگان گفتند که خشونت مشکل اصلی کشور است؛ پس از آن فساد و اقتصاد می‌آیند. گروه‌های جنایی قلمرو خود را گسترش داده‌اند و به‌تدریج به نظام سیاسی و قضایی نفوذ کرده‌اند. در دسامبر ۲۰۲۵، رئیس مجلس ایالتی ریو دو ژانیرو به‌دلیل ادعاهای ارتباطی با «Red Command»، یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های جنایی برزیل، بازداشت شد.
فساد. چندین رسوایی و تحقیق درباره تقلب اخیر برزیل را تکان داده‌اند. در نوامبر ۲۰۲۵، مقامات یک بانکدار برجسته را به‌دلیل تقلبی چند میلیارد دلاری شامل وام‌های جعلی و رشوه به قانون‌گذاران و قضات دیوان عالی بازداشت کردند؛ اسناد دادگاهی که در سپتامبر افشا شد، Flávio Bolsonaro را در این تحقیق نام برد. مورد دیگر، ارتباط پسر لولا با طرحی است که بیش از یک میلیارد دلار از صندوق بازنشستگی برزیل را به‌دست آورده است.
قابلیت‌پذیری. با وجود برخی پیشرفت‌های اقتصادی از سال ۲۰۲۲ به‌بعد، از جمله کاهش نرخ فقر، بسیاری از رای‌دهندگان برزیلی هنوز نگران هزینهٔ زندگی هستند. بر اساس نظرسنجی سپتامبر Quaest/Pax، حدود ۳۳ ٪ از برزیلی‌ها می‌گویند درآمدشان در سال گذشته افزایش نیافته؛ ۲۱ ٪ می‌گویند درآمدشان افزایشی داشته اما از رشد هزینهٔ زندگی پیشی نگرفته. نابرابری همچنان شدید است؛ برزیل همچنین با تورم پایدار، کسری بودجه بزرگ و بدهی بالا مواجه است.
حاکمیت. برزیل تحت دولت دوم ترامپ با تعرفه‌های قابل‌توجهی از سوی ایالات متحده مواجه شد؛ لولا این اقدامات را مداخلهٔ سیاسی می‌نامید. در سخنرانی‌اش در مجمع عمومی سازمان ملل در سپتامبر ۲۰۲۶، لولا نگرانی خود را از اینکه ایالات متحده ممکن است سعی کند نتیجهٔ انتخابات را تحت تأثیر قرار دهد، ابراز کرد. او گفت: «ما اجازه نمی‌دهیم دشمنان دموکراسی، چه داخلی و چه خارجی، ارادهٔ مردم را زیر سؤال ببرند» و تأکید کرد که برزیل دارای «سیستم انتخاباتی مدرن و مستحکم» است.
انتخابات چگونه می‌تواند موضع منطقه‌ای برزیل را بازنگری کند؟
به‌عنوان بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین کشور آمریکای لاتین، برزیل مدت‌هاست که نقش رهبری اقتصادی و دیپلماتیک در منطقه را ایفا می‌کند. برزیل حدود ۳۱ ٪ از تولید ناخالص داخلی کل آمریکای لاتین و کارائیب را شامل می‌شود و یکی از اعضای مؤسس بلوک تجاری مرکوسور (Mercosur) در جنوب آمریکا، همچنین جامعهٔ کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب و سازمان کشورهای آمریکایی است.
«هیچ‌یک از نامزدها دربارهٔ آمریکای جنوبی، جایی که برزیل سال‌هاست نفوذ خود را از دست می‌دهد، چندان صحبت نکرده‌اند»، استونکل (Stuenkel) توضیح داد و به سطوح پایین سازگاری اقتصادی بین کشورهای منطقه و «یکپارچگی منطقه‌ای تاریخاً پایین» اشاره کرد. منطقه پس از انتخابات ملی اخیر در شیلی، کلمبیا، اکوادور، هندوراس و پرو به سمت راست متمایل شده است. پیروزی بولسونارو برزیل را به این فهرست اضافه می‌کند، او‌نیل (O’Neil) از CFR گفت.
روابط با کوبا و ونزوئلا نیز در پیش است. لولا تحریم‌های ایالات متحده علیه کوبا را محکوم کرد و عملیات ژانویه ۲۰۲۶ ایالات متحده که رهبر ونزوئلا نیکولاس مادورو (Nicolás Maduro) را سرنگون کرد، به‌عنوان «فصل دیگری افسوس‌بار در فرسایش مداوم حقوق بین‌الملل» توصیف کرد. کارزار بولسونارو به‌شدت مخالف دولت‌های این دو کشور است و تمایل دارد الگوی مارکو روبیو (Marco Rubio) — پس از وزیر خارجهٔ ایالات متحده — را تقلید کند و رویکردی تهاجمی‌تر نسبت به رژیم‌های استبدادی در منطقه اتخاذ نماید.
🔵 ۴/۴
چه مسائلی در سیاست خارجی برزیل در خطر است؟
لوئلا و بولسونارو دیدگاه‌های متفاوتی برای سیاست خارجی برزیل ارائه می‌دهند؛ این سیاست تاریخی‌اش بر دیپلماسی و چندجهتی‌گرایی تأکید داشته است. دو رابطه دوجانبه مهم این کشور، ایالات متحده و چین هستند. از زمان به‌دست گرفتن قدرت در اوایل ۲۰۲۳، لولا روابط برزیل را با چین نزدیک‌تر کرده؛ دو کشور در زمینه‌های تجارت، فناوری و حفاظت محیط‌زیست ده‌ها توافق‌نامه امضا کرده‌اند. در نوامبر ۲۰۲۴، برزیل و چین مشارکت دوجانبه خود را به «جامعه چین‑برزیل با آینده مشترک برای جهانی عادلانه‌تر و سیاره‌ای پایدارتر» ارتقا دادند.
در مقابل، برنامه پیشنهادی فلاویو بولسونارو خواستار تقویت روابط با ایالات متحده است؛ پدرش نیز در زمان ریاست‌جمهوری به این مسیر روی آورده بود. اگر فلاویو بولسونارو در انتخابات پیروز شود، برزیل می‌تواند در طرح امنیتی منطقه‌ای «Shield of the Americas» که تحت دولت ترامپ مطرح شد، شرکت کند؛ لولا پیش از این از پیوستن به این طرح خودداری کرد.
کارشناسان می‌گویند صرف‌نظر از نتیجه انتخابات، رئیس‌جمهور بعدی احتمالاً روابط خود را با هر دو قدرت بزرگ حفظ می‌کند؛ این کار عمدتاً به دلیل ضرورت اقتصادی است. ایالات متحده و چین دو شریک تجاری اصلی برزیل و بازارهای اصلی صادرات کالاهای برزیلی همچون گوشت گاو، سویا و سنگ آهن هستند. چین همچنین به‌عنوان سرمایه‌گذار رو به رشد در بخش معدن برزیل حضور دارد؛ این کشور ذخایر وسیعی از مواد معدنی حیاتی دارد.
اگرچه فشار برای اینکه برزیل به یک‌سو، ایالات متحده یا چین، متمایل شود، در حال افزایش است، استونکل می‌گوید: «هم‌راستایی عمیق با واشنگتن یا پکن برای کشوری که به هر دو وابسته است، گزینه‌ای محسوب نمی‌شود.» بولسونارو خود نیز اعلام کرده که رابطه‌ای «عملیاتی اقتصادی» با چین حفظ خواهد کرد، حتی اگر برنامه‌اش به‌شدت طرفدار ایالات متحده باشد.
نتایج انتخابات می‌تواند رویکرد برزیل به چندجانبه‌گرایی را نیز تحت تأثیر قرار دهد. دولت لولا تعامل با جنوب جهانی را در اولویت قرار داده و از حضور برزیل در گروه‌هایی چون بریکس برای حمایت از نظام بین‌المللی چندقطبی استفاده کرده است. بولسونارو در عین حال تمایل به روابط دوجانبه، به‌ویژه با ایالات متحده، آرژانتین و اسرائیل، نشان داده و گفته است در صورت پیروزی، عضویت برزیل در بریکس را بازنگری خواهد کرد.
این اثر صرفاً نظرات نویسنده(گان) را منعکس می‌کند. شورای روابط خارجی یک سازمان عضویتی مستقل، غیرحزبی، اندیشکده و ناشر است و در موارد سیاست‌گذاری موضع نهادی اتخاذ نمی‌کند.
چه مسائلی در سیاست خارجی برزیل در خطر است؟
لوئلا و بولسونارو دیدگاه‌های متفاوتی برای سیاست خارجی برزیل ارائه می‌دهند؛ این سیاست تاریخی‌اش بر دیپلماسی و چندجهتی‌گرایی تأکید داشته است. دو رابطه دوجانبه مهم این کشور، ایالات متحده و چین هستند. از زمان به‌دست گرفتن قدرت در اوایل ۲۰۲۳، لولا روابط برزیل را با چین نزدیک‌تر کرده؛ دو کشور در زمینه‌های تجارت، فناوری و حفاظت محیط‌زیست ده‌ها توافق‌نامه امضا کرده‌اند. در نوامبر ۲۰۲۴، برزیل و چین مشارکت دوجانبه خود را به «جامعه چین‑برزیل با آینده مشترک برای جهانی عادلانه‌تر و سیاره‌ای پایدارتر» ارتقا دادند.
در مقابل، برنامه پیشنهادی فلاویو بولسونارو خواستار تقویت روابط با ایالات متحده است؛ پدرش نیز در زمان ریاست‌جمهوری به این مسیر روی آورده بود. اگر فلاویو بولسونارو در انتخابات پیروز شود، برزیل می‌تواند در طرح امنیتی منطقه‌ای «Shield of the Americas» که تحت دولت ترامپ مطرح شد، شرکت کند؛ لولا پیش از این از پیوستن به این طرح خودداری کرد.
کارشناسان می‌گویند صرف‌نظر از نتیجه انتخابات، رئیس‌جمهور بعدی احتمالاً روابط خود را با هر دو قدرت بزرگ حفظ می‌کند؛ این کار عمدتاً به دلیل ضرورت اقتصادی است. ایالات متحده و چین دو شریک تجاری اصلی برزیل و بازارهای اصلی صادرات کالاهای برزیلی همچون گوشت گاو، سویا و سنگ آهن هستند. چین همچنین به‌عنوان سرمایه‌گذار رو به رشد در بخش معدن برزیل حضور دارد؛ این کشور ذخایر وسیعی از مواد معدنی حیاتی دارد.
اگرچه فشار برای اینکه برزیل به یک‌سو، ایالات متحده یا چین، متمایل شود، در حال افزایش است، استونکل می‌گوید: «هم‌راستایی عمیق با واشنگتن یا پکن برای کشوری که به هر دو وابسته است، گزینه‌ای محسوب نمی‌شود.» بولسونارو خود نیز اعلام کرده که رابطه‌ای «عملیاتی اقتصادی» با چین حفظ خواهد کرد، حتی اگر برنامه‌اش به‌شدت طرفدار ایالات متحده باشد.
نتایج انتخابات می‌تواند رویکرد برزیل به چندجانبه‌گرایی را نیز تحت تأثیر قرار دهد. دولت لولا تعامل با جنوب جهانی را در اولویت قرار داده و از حضور برزیل در گروه‌هایی چون بریکس برای حمایت از نظام بین‌المللی چندقطبی استفاده کرده است. بولسونارو در عین حال تمایل به روابط دوجانبه، به‌ویژه با ایالات متحده، آرژانتین و اسرائیل، نشان داده و گفته است در صورت پیروزی، عضویت برزیل در بریکس را بازنگری خواهد کرد.
این اثر صرفاً نظرات نویسنده(گان) را منعکس می‌کند. شورای روابط خارجی یک سازمان عضویتی مستقل، غیرحزبی، اندیشکده و ناشر است و در موارد سیاست‌گذاری موضع نهادی اتخاذ نمی‌کند.