امشب متوجه شدم ظاهر و رفتار آدم ها میتونه سطح اجتماعی متفاوتی با چیزی که هستند رو نشون بده.

اگه فقط واسه این می خوام برگرده،
که خودم رهاکننده باشم چی؟

و مگر ما نمی دانستیم پشت کلمه هایی با ظاهرِ عاشقانه، هیچ اتفاقی نمی افتد؟

-نازنين هاتفی-

مازالک بلا شئ، ما فیک تخسر شئ

وقتی چیزی نداری، چیزی هم برای از دست دادن نداری

گفته بوده :
یه چند وقته آرامش ندارم، آرامشم میشی؟

"آخرین پرنده را هم رها کرده ام
اما هنوز غمگینم
چیزی در این قفس خالی هست
که آزاد نمی شود"

این که اتفاق ناراحت کننده ای نیفتاده دلیل کافی ای برای ناراحت نبودن نیست.

نبش قبر خاطرات

[از انسان ها به دور باشم و احتیاجی به محبت و وجود آن ها نداشته باشم.]

I still care about you being well
I still wonder how we conquered hell
I still love this nonsense team we make
I still think we're twisted both the same

“sometimes the forest inside me is on fire and i don't take any protective steps to stop it from burning because sometimes the only way to let go of something is to burn it down to the ground.”

She's so hard to please but she's a forest fire

هرکار دونفره ای با مامان قشنگه
[لاک زدن های دوتایی]

"جای من خالی است
جای من در عشق
جای من در لحظه های بی دریغ اولین دیدار
جای من در شوق تابستانی آن چشم
جای من در طعم لبخندی که از دریا سخن می گفت
جای من در گرمی دستی که با خورشید نسبت داشت"

Poems shine light into dark side of me.

من علاقه عجیبی دارم به پل های هوایی،
اولين باری که رفتم با مامان بزرگم رفته بودیم خرید ، یادمه تا سالها بعدش هرجا میشد و نمیشد با ذوق تعریف میکردم،
حالا بعد از اون همه سال که مامان بزرگم رفته هنوزم احساس علاقه شدیدی به پل های هوایی دارم،
بیا روی تمام پل های هوایی شهر قدم بزنیم و عبور ماشین ها و آدم ها رو نظاره گر باشیم.

خیال خواب دارد، دیده من
مگر کز وصل او، بیند خیالی

-سلمان ساوجی-