وقتی یه حسی به من دست میده ،تا دستشو گاز نگیرم ول کن نیستم.

از آدمایی که بوی عطرشون جا میمونه خوشم میاد.

با تو یه خیالم توی خواب
با تو یه حبابم روی آب

با تو توی شب ها صبح شدم
توی کوه ها گم شدم
با تو نه سیاهم نه سفید
نه سرابم نه امید

خوابی به موقع و راحتم آرزوست.

چند سال پیش مشاور کنکورم روش جالب و ساده ای برای مواجه با مسائل توی دوره های حساسی مثل کنکور بهم یاد داد،به این صورت که هر مسئله ای که پیش اومد از خودت می پرسی این در راستای هدفم هست؟ اگه جواب نه بود رهاش می کنی ،اگه جواب بله بود میپرسی کاری از دستم بر می آد و اگه باز جواب نه بود رهاش می کنی فقط در صورتی که جواب بله بود به راه حلش فکر می کنی ،این کار اون زمان خیلی به متمرکز شدنم رو هدف کمک کرد، روی مسائل دیگه هم اجراش کردم و جواب خوبی گرفتم وقتشه باز اجراش کنم تا خودمو از این باتلاق افکار خارج کنم.

Ew...people.

چیزی شگفت  زده   ام نمی‌کند
مسافری در اتوبوس می‌گوید
نه رادیو، نه روزنامه‌های صبح
و نه قلعه‌های روی تپّه‌ها
می‌خواهم گریه کنم
راننده می‌گوید : تا ایستگاه منتظر  بمان
و آنگاه به  تنهایی گریه   کن ؛
هرچه می‌توانی
شعر از محمود درویش،
ترجمه :عبدالرضا رضائی نیا

For a while.

I wanted to carry the sky on my shoulders,
Now I have trouble carrying myself.

احساسات نمی توانند با حالت دلخواه تعدیل شوند و مدت زمان احساسات طولانی است و
after-discharge
زيادي دارند.
#StudyTime

شاید امید فصل رویا نیست

شاید نگاهی حافظ ما نیست

شاید بشه دنیارو ول کرد رفت

شاید بشه درد و غمو پژمرد

شاید بخوام فردا نشه بانو!