‏"تو این دنیای دردسرساز،
فشار و استرس،
ترس فردا"
بشو برام حس پرواز.

دیشب تاکید داشت به این سوال جواب بدم؛
《از تنهاییت لذت می‌بری؟》

دیمین رایس یه آهنگ داره به اسم it Takes A Lot To Know A Man ، که آخرش میگه "بابت از دست دادن چی انقدر میترسی؟" و یک لیست داخل ذهن من پدیدار می‌شه. هربار که این آهنگ رو گوش میدم سعی می کنم از روی تخت بی حوصله گی بلند شم و یه ترس رو از بین ببرم. اما با این حال وقتی برمی گردم به همین بستر متوجه می شم؛ که ترسای جدید به من متصل شدن! اوضاع چندان خطرناک نیست! برای رفتن به این جنگ نیاز به هیچ قدرتی نیست. جز اینکه یادت نره آوردن غنیمت ازش، فایده ای نداره.

این ترجمه‌ی آگهی درخواست دوست پسرمه. :))
عاشق اون قسمتِ
May the universe search for it.
شدم. و تواناییِ دلبریِ بالا میشه
High caloric ability?! :)))

فرق من با هاوس اینه که من فکرامو بیرونی نمی‌کنم. به عبارتی نظراتمو نمیکوبم تو صورتشون. شاید باید این‌کارو بکنم.
#HouseM.D

#HouseM.D

شک دارم که نباشم.
#HouseM.D

" واسه‌ی شادی باید خودت یه طرف باشی، فهمت یه طرف"

"این‌که چرا تنهایی چه سوال بدی بود."

تو تو سیاهیِ من گم میشی، من تو روشنیِ تو کور.

تو کل زندگیم همیشه یه main schedule داشتم به اسم stay away from the mischief یا try to rescue your day.یعنی میشه یه روز بتونم یه نفس راحت بکشم و برنامم این باشه که have fun؟

«بی‌فایده بودن در طول روز» برایم به یک الگوی فکری تبدیل شده. وقتی آخر شب به روزی که گذشت فکر می‌کنم اولین چیزی که به ذهنم می‌رسد این است: «روز بی فایده‌ای داشتیم».
بعد باید بیشتر دقت کنم و کم‌کم کارهایی که کرده‌ام را به خاطر بیاورم اما تمام این یادآوری‌ها زیر مهِ بی‌ارزشی می‌رود.

پی‌نوشت: این اواخر زیاد درباره‌ی این چیزها صحبت می‌کنم آخر تازه متوجه‌شان می‌شوم؛ متوجه سختگیری‌های احمقانه‌ای که در حق خودم روا می‌دارم و از آن طرف ولنگاری‌های بی‌جا.

هروقت پست‌هام تو کانال Exda فوروارد میشه، توقع دارم حداقل چنتایی کیمیا به ممبرهام اضافه بشه.