چشم های قهوه‌ای چه برق قشنگی دارن.

حالم بد نیست، فقط احساس ماری رو دارم که داره پوست‌اندازی میکنه. چقدر من نمیخواستم مار باشم. ولی آدم با هویت خودش که درگیر نمیشه. هوم؟!

[ و قسم به نفس‌های با بوی قهوه و پرتقال ]

تو بودی و کنار ِخودم پرسه میزدم

@theGabbro

داشتم فکر میکردم کاش میشد روی دنده‌های انسان‌ها ساز ساخت. چیزی شبیه سنتور مثلا.

Don't feed me with bullshit, thanks.

وقتی بهم خیانت شد، البته در خیانت بودن اون ماجرا هنوز حرف و حدیث‌هاست، بیشتر از همه چیز دوست داشتم خودم رو مقایسه کنم، چشم‌هام رو با چشماش، نگاهش رو با نگاهم...حالا که سال‌ها میگذره از اون ماجرا، بعضی چشم‌ها، بعضی نگاه‌ها در همون نگاه اول بهم حس بدی میدن و وقتی دقیق میشم، اونو میبینم.

خب الان که همه‌ی مشکلات زندگیم رو معلق کردم. دلم دوست پسر میخواد. بیاد بریم بگردیم. یه دوست پسر موقت. یه چیز سطحی. به من نمیاد ولی دارم جدی بهش فکر میکنم. از کجا دوست پسر پیدا میکنن؟🤔

خودم که حس می‌کنم دارم آگاهانه سقوط میکنم، ولی دوس دارم حس پرواز رو.

امشب که به ساز ذهنم رقصیدم، باشد که فردا اون به ساز من برقصه.

کاش میشد.
#HouseM.D

یک نفر ازم خواسته بود کلمه ی انگلیسی افسانه‌سازی رو پیدا کنم، اگه تو کانال هستی، فکر کنم میشه Confabulation.

برای خودم نوشتم؛ ...که بشی اون آدمی که در انتهای روز خسته‌ای ولی خوشحال.

نمیدونم چرا قبلا فکر میکردم، یک سری چیزها واسم ارزشن. اما الان کشوی ارزش‌هام خالیه.

از چیزهایی که روزم رو ساخت این بود که بهم گفته شد شخصیتم تا حدودی شبیه هاوسه. :))
#HouseM.D

امروز از صبح که بیدار شدم، ذهنم داره ساز مخالف میزنه، انگار نه انگار این سبک زندگی‌ای هست که انتخاب کرده.

آدم‌ها با من بحث نمی‌کنن که داری چه کلاهی سر خودت میذاری، بلکه میگن چرا سر خودت کلاه نمیذاری؟ چرا خودت رو گول نمیزنی؟