نه من در اوقات بیکاری دنبال راه‌های تازه‌ی خودکشی نمی‌گردم. من زندگی را دوست ندارم و بیشتر مواقع افسردگی‌ام مال این است که چرا خوش نمی‌گذرد؟ ولی جوابش برایم این نیست که پس خداحافظ ای زندگی بی‌فایده! جوابش یک‌ مقدار لجبازی‌ سفت و سخت با همه‌چیز و «نه گفتن» به همه‌کس و همه‌جا است چون این‌طوری یک‌کمی خوش می‌گذرد و حالم بهتر می‌شود. اما خودکشی؟ اصلا! زندگی ارزش خودکشی را ندارد!

چه چیزها که هیچ‌گاه نخواهم گفت.

این روزها صبور شده‌ام، شاید هم چاره‌ای جز این نداشتم. صبر میکنم صبح‌ها شب شود و شب‌ها تمام.

در غم ما روزها بی‌گاه شد
روزها با سوزها همراه شد.

من خسته شدم از بس احمق‌ها ابراز نظر میکنن، شاید خودم هم احمق باشم، پس باید بگویم احمق‌ترها، و من سکوت. عدم اعتماد به نفس صحبت کردن در جمع گاهی چنان گریبانم رو می‌گیره که بیا و ببین.

I got some troubles, but they won't last
I'm gonna lay right down here in the grass
#500DaysOfSummer

@theGabbro

صبح‌ها که با خودم، دلتنگیت را مرور می‌کنم، گنجشک‌ها می‌خندند به این همه تنهایی.

اگه فردا نمی رفتم خونه، الان داشتم اشک هم می ریختم. من به رفتن زنده‌ام.

سلام روح عزیز
چه خوبه که روحی و نیاز نیست هربار میبینمت لبخندهای تصنعیِ مثلا از روی احترام یا آشنایی بهت بزنم درصورتی که ازت متنفر باشم. چقدر تعامل با آدمیزاد سخت است. نمیدونم توی بقیه‌ی رشته‌ها هم همچین چیزهایی هست یا منحصر به پزشکیه، این‌که سال بالایی ها خدای شما هستند و باید بپرستید و فرمان‌برداری کنید وگرنه مجازات می‌شوید. از این جدل‌ها و بیشتر از آن، از این آدم‌ها خسته‌ام. زندگی خسته کننده تر از اونه که مدام مورد حمله ی ناگهانی چند نفر که تنها برتری‌شون نسبت به من یک سال زود تر چشم به این جهان گشودنه، قرار بگیری. خسته‌ام و فقط خسته‌ترم می‌کنند.

نمیفهمم سلام کردن من به چه درد شما میخوره که توقع داره از چشماتون میزنه بیرون، خودتون هم باید انرژی بذارید جواب بدید. آخه مشکل رد شدن بدون هیچ حرفی از کنار هم چیه؟ از ارتباط های سلامی، یعنی ارتباط هایی که محدود به سلام های اجباری هستند، متنفرم.

دل‌تنگم، یا دل‌تنگ خودش، یا احساسم به او، یا احساسی که در من به وجود می‌آورد. فقط میدانم دل‌تنگم.

انقد فشار رومه که دارم صمغ می‌دم.

من دیگه نمی‌دونم چیا دارن به‌ام فشار می‌آرن. انقد به‌شون فکر کردم که دیگه یادم رفتن. فقط می‌بینم دارم هی تحمل می‌کنم و هی تحمل می‌کنم و همه هم انتظار دارن در حال تحمل، رعایت حال اونا رو هم بکنم و مواظب‌شون باشم که یه‌وقت به‌شون برنخوره. بعد هم اونا که به‌شون برنخورده می‌رن پی زندگی‌شون و یه ایش هم تحویل من می‌دن که یعنی تازه کم هم بوده و نخواستیم!
تاجر ونیزی حد اقل حق‌شو می‌خواست، من نمی‌دونم شما چه حقی دارین که با چاقو ایستادین می‌گین فیله‌تو بده!
شما این هیکلو ببین! فیله داره؟