دیدن این تابلو یادم آورد که، هروقت از اون جهنم برمیگردم باید بگم خوشا شیرازُ...

اما من مطمئنم که نمیخوام.
#TheResident

ترسم از اعلام این لحظه. اشکش. آه.
#TheResident

All of us deserve this.
#TheResident

از مجموعه‌ی یادته؟

سلام روح عزیز
همه چیز مثل قبل است. چراغ‌های زندگی تاریکند. و منم پرواز رو یادم رفته. آره، یه همچین چیزهایی.

در آن شرایط تعهد به یک دوستی تازه آخرین چیزی بود که او نیاز داشت.

#کتاب‌ها

احساس می‌کردم شباهت اندکی دارم با کسی که آماده‌ی بالا رفتن از نردبان کار و زندگی است. حتی کمتر از الکترونی که در حال رسیدن به سرعت لازم برای فرار به دنیایی غریب و پرشور است.

#کتاب‌ها

مثل شُشِ نوزاد نوزاد زودرسی، احساس می‌کردم آمادگیِ پذیرشِ مسئولیتِ زنده نگه داشتن آدم‌ها را ندارم.

#کتاب‌ها

تا علی‌رغم این‌که قادر به مبارزه نیست، به زندگی ادامه بدهد.

#کتاب‌ها

اگر زندگیِ ناآزموده ارزش زیستن نداشت، آیا زندگیِ نازیسته ارزش آزمودن داشت؟

#کتاب‌ها

تا این سوال را جواب دهند: چه چیزی به زندگی آن‌قدر معنا می‌دهد که ارزش ادامه دادن داشته باشد؟

#کتاب‌ها

آدمی به عادت یاد می‌گیرد که شناور بماند، شنا کند، حتی لذت ببرد، با پرستارها، دکترها و کسان دیگری که به همین کَلک می‌چسبند و در همین موج گرفتارند، یکی می‌شود.

#کتاب‌ها

آدم فکر می‌کند اولین باری که بدنِ مرده‌ای را تکه تکه می‌کند، حس جالب و عجیبی خواهد داشت. اما به طرز شگفت‌آوری همه چیز عادی بود.

#کتاب‌ها

می‌ترسیدم در حال فرو رفتن در قالبی باشم که تولستوی از یک پزشک ارائه داده است. گرفتار صورت گراییِ پوچ و تمرکزِ صرف بر درمان متداول بیماری‌ها و فراموش کردنِ معنای والاترِ انسانیت.

#کتاب‌ها

و سپس، آینده‌ای که تصور کرده بودم، رویایی که در شرف رسیدن به آن بودم، حاصل دهه‌ها سعی و تلاشم، دود شد و به هوا رفت.

#کتاب‌ها

تنها چیزی که می‌توانم به تو بگویم این است: آن‌ها همیشه می‌توانند بیشتر آزارت بدهند، اما نمی‌توانند جلوی گذشت زمان را بگیرند.

#کتاب‌ها