من چندبار کل این پست رو نگاه کردم و هربارش اشک ریختم، لحظهی رسیدن به رویاها با وجود تمام محدودیتها، برای من خیلی تاثیربرانگیز بود. :')
https://www.instagram.com/p/ByFUqCDJSF3/?igshid=1h0tiyl9cbf5m
https://www.instagram.com/p/ByFUqCDJSF3/?igshid=1h0tiyl9cbf5m
Instagram
🎼🎭🎬👑سینما ، موزیک و سرگرمی👑🎬🎭🎼
. ورق بزنید @cinemus_dl @cinemus_dl America’s Got Talent(2019) - kodi Lee Audition اجرای خارق العاده از شرکت کننده ۲۲ ساله به نام«کدی لی» که هم نابینا هست و هم بیماری اوتیسم داره در سری جدید استعدادیابی آمریکا که دیشب آغاز شد.واقعا از این اجرا بهتر توی هیچ…
وقتی واقعا مووآن کردم که بتونم تمام داستانهای عاشقانهی یک طرفه رو ببینم و غمم نشه، منظورم غمِ معمولی نرسیدن شخصیتهای محبوبم نیست، غم نرسیدن خودم به توعه.
وقتی واقعا مووآن کردم که توی آدمها، کتابها، فیلمها، خیابونها، ماشینها، کلاسها، عطرها، بوی سیگارها، زوجهای کافهها، رویاهام، ... دنبال تو نگردم.
انقدر با دانشگاه بیگانهام که یادم نبود قراره باز برگردم و هیچ غذایی رزرو ندارم و از صدقه سریِ ماه رمضان، هم باید ۴۸ ساعت قبل رزرو میکردم هم باید دنبال رستورانی که باز باشه بگردم هم برگردم خوابگاه وسط کلاسهام. اینم شد زندگی؟!
فک نمیکردم روزی کسی پیدا بشه که بتونم تک تک حرفاشو نه تنها بفهمم، که تجربه کرده باشم. سه سال باشه که تو یه شهر دیگه گیر کرده باشم. سه سال باشه که رشته ای رو بخونم که نمیخواستم. سه سال باشه که تا میگم ناراضیم از شرایطم بگن داری بهترین رشته رو تو بهترین دانشگاه میخونی، همه میخوان جای تو باشن، دردت چیه. سه سال باشه که تو یه موو ان کردن ساده از کسی که هیستوری چندانیم با هم نداریم مونده باشم. سه سال باشه که دانشگاه رفتن واسم چیزی جز اضافه شدن به تعداد کسایی که ازشون متنفرم چیزی نداشته باشه. سه سال باشه که همه بهم بگن خب حوصله ات سر میره؟ برو بگرد واسه خودت و من نتونم چون کسیو ندارم برم باهاش و از تنهایی بیرون رفتن هم بترسم. سه سال خودمو با فیلم زنده نگه داشته باشم تو خوابگاه لعنتی که دق نکنم. که تهش تسلیم شده باشم و شروع کنم به دیدن سریال هایی مثل house تا شاید بتونم با شغلم کنار بیام :)
حس خوبیه که بدونم تو این حس ها تنها نیستم.
#ناشناسفرست
انگار خلاصهای از زندگیِ من باشه.
فک نمیکردم روزی کسی پیدا بشه که بتونم تک تک حرفاشو نه تنها بفهمم، که تجربه کرده باشم. سه سال باشه که تو یه شهر دیگه گیر کرده باشم. سه سال باشه که رشته ای رو بخونم که نمیخواستم. سه سال باشه که تا میگم ناراضیم از شرایطم بگن داری بهترین رشته رو تو بهترین دانشگاه میخونی، همه میخوان جای تو باشن، دردت چیه. سه سال باشه که تو یه موو ان کردن ساده از کسی که هیستوری چندانیم با هم نداریم مونده باشم. سه سال باشه که دانشگاه رفتن واسم چیزی جز اضافه شدن به تعداد کسایی که ازشون متنفرم چیزی نداشته باشه. سه سال باشه که همه بهم بگن خب حوصله ات سر میره؟ برو بگرد واسه خودت و من نتونم چون کسیو ندارم برم باهاش و از تنهایی بیرون رفتن هم بترسم. سه سال خودمو با فیلم زنده نگه داشته باشم تو خوابگاه لعنتی که دق نکنم. که تهش تسلیم شده باشم و شروع کنم به دیدن سریال هایی مثل house تا شاید بتونم با شغلم کنار بیام :)
حس خوبیه که بدونم تو این حس ها تنها نیستم.
#ناشناسفرست
انگار خلاصهای از زندگیِ من باشه.
سلام روح عزیز
امشب حرفی ندارم، فقط بدون که هر امتحان از قبلی کمتر میخونم و از خودم ناراضیتر میشم ولی انگار دست خودم نباشه. همین.
امشب حرفی ندارم، فقط بدون که هر امتحان از قبلی کمتر میخونم و از خودم ناراضیتر میشم ولی انگار دست خودم نباشه. همین.
عکس جدید که میذاره پروفایلش، به این فکر میکنم که عکس رو گرفته. کی انقدر بهش نزدیک بوده. کی.
+ میبینی ما با فکرهامون خودمون رو آزار میدیم.
+ میبینی ما با فکرهامون خودمون رو آزار میدیم.