وقتی نمیدونید بعد از "سلام،ممنون" چی باید بگید. هیچوقت مکالمه رو شروع نکنید.
Forwarded from متَّکی به خود
پذیرفتن بخشِ اعظمی از پخته شدنه؛ آدم وقتی بتونه خودِ خستهش و گذشتهی اندوهبار و پر حسرتش و شرایط نهچندان طبق میل و خواستهش رو بپذیره کمکم آرامش به خون و رگ و پی و ریشهش تزریق میشه. اونموقع میفهمه دوییدن برای رسیدن کافی نیست، باید راه رو درست اومده باشی؛ میفهمه برای رسیدن فقط خواستن کافی نیست، تصمیم اطرافیان هم دخیله.. و کمکم یاد میگیره کنار بیاد و کنار اومدن همون قوی شدنِ در سکوته.. آره. پذیرفتن باعث قوی شدن میشه و بعد عمری وقتی به عقب نگاه میکنی میبینی هرچند اوضاع سخت و برخلاف مراد بوده ولی تو پذیرفتی و گذشتی و حالا مقاومی در برابر نشدنها.
پذیرفتن یعنی بزرگ شدن.
پذیرفتن یعنی بزرگ شدن.
چند ماه دیگه بیست و یک ساله میشم، نمیدونم معنی خاصی داره یا نه، ولی از اون چیزهایی هست که دوست دارم بهش معنا بدم.
آدم ها اشتباهات مارو فراموش میکنن، همونطور که خودمون رو فراموش میکنن، حتی اگه فراموش هم نکنن، آدمها اونقدری اهمیت ندارن که بخاطرشون خودمو ناراحت کنم. آخرش فقط خودم میمونم و یادواره ی اشتباهاتم.
میگه فهمیدم جوونا از زندگیشون چی میخوان. در حالی که دوستش داره سعی میکنه مخ دختر ماشین بغلی رو بزنه.
Forwarded from سَبيدو
کامو بیرحمانه معتقد بود که زیستن تأییدکردنه، یعنی همین که داری نفس میکشی پس زندگیرو قبولش کردی، همین که صبح حوله برمیداری و میری زیر دوش یعنی قوانینشرو پذیرفتی، یا وقتی میگی ناهار چه کنیم به این معناست که با ماهیتش کنار اومدی، در واقع این فقط خوانشی محترمانه و فلسفیه از حقیقت همون جملهی دوست نداری برو بمیر
درگیر داستان های زرد اطرافم شدم، درگیر چیزهایی که ارزش نداره، انگار یه چاه باشه که مدام ازش میام بیرون و باز خودم رو اونجا پیدا میکنم.