“Fall in love with someone who’s comfortable with your silence. Find someone who doesn’t need your words to know it’s time to kiss you.” —Clairabelle Ann

مثلا وقتی سوختن نوتردام رو نگاه میکنی ببوستت .

باید آسودگی آموخت اگرنه هرکسی داند جهان ما کم از غم نیست.

از اینجا که منم.

مرا آن دل که بر دریا زنم نیست.

#شعرها

داره سعی می‌کنه بهم کمک کنه یا به قول خودش نجاتم بده، هرچی میگم من اینجا که هستم، همینجوری که هستم، خوبم. دست بردار نیست. الان تنها کمکی که لازم دارم رهایی از خودشه.

گاهی وقتا ميخوایم کسایی رو تو بازی راه بدیم که دارن فکر میکنن از کدوم پنجره فرار کنن.

Can you be my reason?

دلم تاب‌بازی می‌خواد، از اون تاب فلزی های بزرگ بچگی.

می‌گفت همین که تو هنوز هر هفته رنگ لاک ناخن هاتو عوض می‌کنی یعنی زندگی در تو جریان دارد.

جالب بود. ایده اش رو دوست داشتم.
#Memento

دلم میخواد برم سینما فرهنگ و ساعت ها تو محیطش منتظر شروع شدن فیلم باشم و قدم بزنم و قدم بزنم. اما تو نیستی.

"هیچ‌کسی هیچ‌جای زندگی من نیست."

توی من تبدیل شد به او و حالا تمام توهای زندگی من بی‌هویت اند و فکرشم نمی‌کردم این توی بی‌هویت آزاردهنده تر از تویی که نبود، باشه.

آرزو کرد که یه چیز معمولی، یه چیز آشنا، یه چیزی که اون‌رو بشناسه دوروبرش پیدا بشه. یه چیزی که تو این گرداب ناشناخته ها بهش آویزون بشه تا غرق نشه.

#راهنمای‌کهکشان

مسئله ای که الان با آن مواجه هستیم اینه که وزیر بهداشتِ غیرپزشکِ کشور اعلام داشته طرح اجباری دانشجویان پزشکی، از دو سال به سه سال افزایش پیدا کنه. یعنی سه سال بیگاری در روستاها، سه سال فاصله گرفتن از درس، سه سال بدون مطب، سه سال فاصله تا امتحان تخصص، سه سال زندگی روی هوا. اینم وضعیت مثلا بهترین رشته.

"پندار من هميشه اين بوده است
عاشق،
هميشه عاشق مي‌ماند
حتي اگر كه عشق،
سرابی باشد.
عاشق،
صداي عشق است
از دور دستِ تنهایی"

میدونی، با فکر کردن زمان نمی‌گذره.

در هر دقیقه زمان خالی تو خوابگاه، ده بار میتونم بمیرم.

نوشتن همان‌قدر در خارج‌ شدن از بن‌بست‌های زندگی کارگشاست که آدم‌فضایی‌ها. من البته گاهی فکر کرده‌ام می‌شود روی آدم‌فضایی‌ها بیشتر از نوشتن حساب کرد. همین‌ که آدم به آدم‌فضایی‌ها فکر کند خودش عمق فاجعه را نشان می‌دهد با این حال ای آدم‌فضایی‌ها! اگر صدای من را می‌شنوید لطفا مرا از بن‌بست بیرون آورید! من چون واقعا در یک بن‌بست زندگی می‌کنم لطفا متوجه باشید که منظورم یک بن‌بست فکری‌ست. بن‌بست روحی‌ست. چیزی که دیده نمی‌شود اما خفه‌ام می‌کند، وزنی ندارد اما له‌ام می‌کند و تحملش را دیگر خیلی وقت است که ندارم.

یادتون باشه کسی نبرد. :)))