تاریخ تکامل هر تمدن مهمی تو کهکشان از سه مرحله ی مشخص و مجزا میگذره:
زنده موندن، دانش اندوختن و تکمیل کردن دانش. به این مراحل میگن چه‌جوری، چرا و کجا.

#راهنمای‌کهکشان

توی یه بخش ملال‌آور و کشف نشده ی یکی از نواحی بی اهمیت و از مد افتاده ی بازوی غربی کهکشان، خورشید زرد و کوچکی می‌درخشه که هیچ‌کس براش تره هم خُرد نمی‌کنه.

#راهنمای‌کهکشان

برای خودش یه آدمی بود، یعنی یه موجودِ زنده ای بود که عنصر اصلی بدنش کربن بود، روی دوپا راه می‌رفت و جدش میمون بود.

#راهنمای‌کهکشان

هر موجود زنده ای در مواقعی که خیلی نگرانه و تمام هوش و حواسش رو به یه موضوع متمرکز می‌کنه، ناخودآگاه یه علامتی از خودش مخابره می‌کنه. علامت های موجودات زنده ی نگران کره ی زمین اون‌قدر ضعیف‌اند که کسی متوجه اون‌ها نمیشه.

#راهنمای‌کهکشان

یکی از خصوصیات آدم ها عادت عجیب و غریب اون‌ها بود به این‌که چیزهای پیش‌پا‌افتاده و بدیهیات مثل روز روشن رو دوباره و دوباره تکرار کنند.مثلا 《روزِ قشنگیه》برای توضیح این عادتِ آدم ها یه تئوری درست کرده بود. پیش خودش به این نتیجه رسیده بود که اگه آدم‌ها بدون توقف زبون و لب‌هاشون رو تکون ندن این اندام ها زنگ می‌زنند. البته بعد از چندماه به این نتیجه رسیده بود که اگه آدم‌ها بدون توقف، زبون و لب‌هاشون رو تکون ندن مغزشون شروع می‌کنه به کارکردن.

#راهنمای‌کهکشان

زندگی من "نمایشگاه بزرگی از تنهاییست".

شد و من خوشحال ترینم. :)

حس می‌کنم تو دنیایی که خودم دارم میسازمش قدم میزنم. معرکه است.

[ I do what I like. ]

«بیا بپریم. دنیا خیلی بزرگ‌‌تر از یه سقوطه.»

#ممبررفته_ازدست

حالم خوبه، ولی دارم تحلیل رفتنش رو میبینم.

یکی از رفتارهای تحلیل‌برنده صحبت بدون پایانه. هر صحبتی باید خداحافظی. شب به خیری. چیزی داشته باشه. وگرنه مثل یک پرانتز باز میمونه. اذیت میشم از همچین چیزی. و وضعیت وقتی بدتر میشه که ذهنم مدام میگه داری اهمیت میدی. داری بیخودی اهمیت میدی.

حسرت نبودن کسی برای شنیدن ذوق هام همیشه می‌مونه باهام. آخه مگه من چندبار ذوق می‌کنم؟ حدود سه سالی دو بار.

“Fall in love with someone who’s comfortable with your silence. Find someone who doesn’t need your words to know it’s time to kiss you.” —Clairabelle Ann

مثلا وقتی سوختن نوتردام رو نگاه میکنی ببوستت .

باید آسودگی آموخت اگرنه هرکسی داند جهان ما کم از غم نیست.

از اینجا که منم.

مرا آن دل که بر دریا زنم نیست.

#شعرها

داره سعی می‌کنه بهم کمک کنه یا به قول خودش نجاتم بده، هرچی میگم من اینجا که هستم، همینجوری که هستم، خوبم. دست بردار نیست. الان تنها کمکی که لازم دارم رهایی از خودشه.

گاهی وقتا ميخوایم کسایی رو تو بازی راه بدیم که دارن فکر میکنن از کدوم پنجره فرار کنن.

Can you be my reason?