حوصله ام دیگه در رفت و آمد هم نیست، کوچ کرده رفته.

میدونی چجوری بنظر میای؟

ی دختر مغرور از خود راضی

ذوقم رو با شما شریک بشم. بسته ی پستیم رسید.
#کتاب‌ها

تهش هممون فانی هستیم آقا.

کاش هر چند وقت یه بار یکی بیاد آدم رو به خودش یادآوری کنه.

گاهی کسی که دوستمون داره باید بیاد و یادمون بیاره چه دلیل هایی بهش دادیم برای دوست داشته شدن، چون خودمون یادمون میره یا نمی‌بینیم، نمیدونم. ولی میدونم گاهی نیازه.

ولی بیاین خودمون به خودمون یادآوری کنیم چرا دوست داشتنی هستیم.

من فکر می‌کنم این‌که کی هستیم مدام تغییر می‌کنه، با هر تصمیم جدید یه آدم جدید در یه دوراهی جدید میشیم، اما اون بخش از هویتی که بخاطرش دوست داشته میشیم، یا باهاش شناخته میشیم معمولا ثابته.

مثل اون‌جوریه که بیکر به راید گفت: «اگه کمکی می‌کنه، من امروز زنگ زدم به محل کارت و پرسیدم که راید یه آدم واقعیه؟ و اونا گفتن آره.» راید گفت: «و ازشون پرسیدی واقعی یعنی چی؟ چون بیشتر آدم‌ها نمی‌دونن.»

میدونی فرقش کجاست؟
کسی که دوسم داره به جای سردِ بی تفاوت، میگه آرومِ کم حرف.

ولی هر دروغی حاوی بخشی از حقیقته.

داشتم با یکی حرف میزدم و میدونین چی؟
جوری باورهام شکسته که شما خودت رو بکُشی با پست پیشتاز بفرستی هم حرفات باورم نمیشه.

باور کردن البته انتخابیه، من میتونم تصمیم بگیرم که دروغ های کسی رو باور کنم. فقط همین.

https://t.me/theGabbro/5502
خب اگه دوست داشتنی نباشیم چی؟ :/

شما که این همه دوست داشتنی هستی دیگه چرا؟!

من فکر می‌کنم هرکسی میتونه دوست داشته بشه. در جا و مکان مناسب و نه لزوما توسط کس دیگه، توسط خودش. مثلا الان هیشکی منو دوست نداره. خودم خودم رو دوست دارم. :))

"امون بده تا شکل خودم باشم."

تجربه ى لذت لحظه اى كه احساس كنى نه چيزى كم دارى نه چيزى زياد، بلوغى كه در نتيجه ش خودت براى خودت كافى باشى، به قول بوبن يك تنهايى درخشان

مرا با روزگار خویش بگذار
نگیرد سرزنش در لاابالی

#شعرها

میگم غمم‌گینه، میگه مگه تو با خودت به صلح نرسیده بودی؟ میگم با خودم هم که به صلح برسم با دنیا نمیتونم به صلح برسم. میفهمی؟

قبل از پرسیدن هر سوالی به این فکر میکنم که به جوابش نیاز دارم یا نه. این شده که این روزها هیچ سوالی از هیچ کسی ندارم. میشه گفت متدِ "به من چه" و "خب که چی".