حفره‌های نیاز، وقتش که برسه، به‌طور طبیعی به‌وجود میان. اگه ما یه چیزی که نیازش رو احساس نمی‌کنیم رو وارد زندگی‌مون کنیم، نیازش به‌طور مصنوعی، سریع، درون ما حفر می‌شه. یه حفره‌ی طبیعی‌ای که طی سال‌ها به‌وجود اومده رو می‌شه گاهی خالی نگه داشت. اما حفره‌های مصنوعی، مکش‌وار، دنبال پر شدن‌اند و آدمو اذیت می‌کنند که با هر چیز جور و ناجوری پرمون کن.

بوی میوه های جنگلی میده موهام و من این مو رو عاشقم.

[ قلب درد ناشی از دیدن او ]

حالا تو هی بگو که تحول یواش پیش خواهد رفت و کار خود یواش خواهد کرد....مختار است.
اما عمر ِمن یواش طی نخواهد شد.

ابراهیم گلستان - مدّ و مه
#ممبرفرست

منطقیش اینه که الان باید به فکر روماتولوژی باشی دخترجون!

غیر منطقیش فکر کردن به ترس ها، دردها، آدم هایی که رها کردی، آدم هایی که رهات کردن، حس هایی که تجربه کردی، حس هایی که تجربه نکردی، کارهایی که باید می‌کردی، کارهایی که نباید می‌کردی، چیزهایی که ممکنه باهاشون رو به رو بشی و چیزهایی که نمیخوای باهاشون رو به رو شی و هزاران اتفاق افتاده و نیفتاده ی دیگه است.

و امان از فرزندانِ غیر منطقیِ آدم.

یادم باشد در توضیح این جمله بنویسم بعدا
"شب برای من آرامش‌بخش‌ نیست."

بارون که میباره‌...

فکر نمی‌کنی ما یک جایی همدیگه رو گم کردیم؟ ‏جایی مثل یک موسیقی؟

#ممبررفته_ازدست

برای فردا‌ نوشتم،
《بغل بگیر جهانت را》

خدایا، می‌دانم زمان زیادی است به درگاهت دعا نكرده‌ام. راستش مطمئن نیستم هنوز به حرف‌هایم گوش می‌كنی یا نه. اما حال و روزم را می‌بینی. حالتم بحرانی است. به من یا عشقی حقیقی بده تا از این د‌ل‌زدگی و فشار نجات پیدا كنم یا كاری كن چنان بی‌احساس بشوم كه بی عشق زندگی كردن برایم مهم نباشد.

- ملت عشق -

《کاری کن چنان بی احساس بشوم که بی عشق زندگی کردن برایم مهم نباشد.》

دریای دو چشم او را می‌جست و تهی می‌شد

@theGabbro

در درونم چیزی اتفاق افتاده بود و بدترین چیز ها همیشه در درون آدم اتفاق می افتد. اگر اتفاق در بیرون‌ بیفتد، مثل وقتی که اردنگی می خوریم، می شود زد به چاک. اما از درون غیر ممکن است. وقتی به این حالت دچار می شوم، می خواهم بروم بیرون و دیگر به هیچ کجا برنگردم.

زندگی در پیش رو، رومن گاری

در حالی که روی تخت خوابگاه نشستم، ملتمسانه از هوا و فضا میخوام بذارن نفس بکشم.

برای اینکه احساس نکنم اینجا دورافتاده هستم، قبل از اومدن به خودم از عطر داداشم زدم و تا وقتی بوش هست احساس میکنم جزئی از خونه با منه.

برای اینکه کمتر احساس بدبختی کنم و احساس کنم خوابگاه میتونه فایده ای داشته باشه، تصمیم گرفتم با اینترنت اینجا فیلم دانلود کنم. که گوشیم گفت با این سرعت ۳۳ ساعت دیگه تازه با پایین ترین کیفیتش دانلود میشه! و بله غمگین تر شدم و بیشتر در جزوه ی خود فرورفتم.

[ و من گر هم نمی‌نالم دلم بیمار می‌ماند. ]

نم‌چی عزیز،
حرف مردم هیچ اهمیتی ندارد. خود مردم هم هیچ اهمیتی ندارند. همه از دم یک مشت پرمدعای همه‌چیزدان هستند که برای هیچ چیز ارزشی قائل نیستند و تو را و جد و آبائت را به دُم زرشک خشک شده می‌فروشند. نگاه از بالا؟ اصلا نگاه‌شان نکن!
این از من!

ناارادتمند تو
دشمن مردم

بیایم اینارو سرلوحه قرار بدیم.