از جهان ایزوله ی خود قدمی فرا می‌ذارم و اشک میشم. درد میشم. و باز دور میشم.

پایین برنامه ی فردام نوشتم،
《سعی کن از خودت خوشت بیاد.》

ده سال پیش دوست داشتم کاری کنم که موندگار باشه و نامی ازم باقی بمونه ولی الان فقط دوست دارم هرچه بیشتر محو بشم.

زندگی شاید.
#CafeSociety

از علاقه مندی ها، پیگیری مرسولات پستی.

جامو می خوام عوض کنم با یه زن
که زنه! نه زیاد و نه کمه
خواسته چن روز خودش باشه
روشو پوشونده از نگاهِ همه

چگونه غرق لذت شویم.

حفره‌های نیاز، وقتش که برسه، به‌طور طبیعی به‌وجود میان. اگه ما یه چیزی که نیازش رو احساس نمی‌کنیم رو وارد زندگی‌مون کنیم، نیازش به‌طور مصنوعی، سریع، درون ما حفر می‌شه. یه حفره‌ی طبیعی‌ای که طی سال‌ها به‌وجود اومده رو می‌شه گاهی خالی نگه داشت. اما حفره‌های مصنوعی، مکش‌وار، دنبال پر شدن‌اند و آدمو اذیت می‌کنند که با هر چیز جور و ناجوری پرمون کن.

بوی میوه های جنگلی میده موهام و من این مو رو عاشقم.

[ قلب درد ناشی از دیدن او ]

حالا تو هی بگو که تحول یواش پیش خواهد رفت و کار خود یواش خواهد کرد....مختار است.
اما عمر ِمن یواش طی نخواهد شد.

ابراهیم گلستان - مدّ و مه
#ممبرفرست

منطقیش اینه که الان باید به فکر روماتولوژی باشی دخترجون!

غیر منطقیش فکر کردن به ترس ها، دردها، آدم هایی که رها کردی، آدم هایی که رهات کردن، حس هایی که تجربه کردی، حس هایی که تجربه نکردی، کارهایی که باید می‌کردی، کارهایی که نباید می‌کردی، چیزهایی که ممکنه باهاشون رو به رو بشی و چیزهایی که نمیخوای باهاشون رو به رو شی و هزاران اتفاق افتاده و نیفتاده ی دیگه است.

و امان از فرزندانِ غیر منطقیِ آدم.

یادم باشد در توضیح این جمله بنویسم بعدا
"شب برای من آرامش‌بخش‌ نیست."

بارون که میباره‌...

فکر نمی‌کنی ما یک جایی همدیگه رو گم کردیم؟ ‏جایی مثل یک موسیقی؟

#ممبررفته_ازدست

برای فردا‌ نوشتم،
《بغل بگیر جهانت را》

خدایا، می‌دانم زمان زیادی است به درگاهت دعا نكرده‌ام. راستش مطمئن نیستم هنوز به حرف‌هایم گوش می‌كنی یا نه. اما حال و روزم را می‌بینی. حالتم بحرانی است. به من یا عشقی حقیقی بده تا از این د‌ل‌زدگی و فشار نجات پیدا كنم یا كاری كن چنان بی‌احساس بشوم كه بی عشق زندگی كردن برایم مهم نباشد.

- ملت عشق -