فرافِکنی یا فرازَفکنی یا سویَفکنی :

 یعنی نسبت دادن ناآگاهانه اعمال، عیب‌ها و امیال ناپسند خود به دیگران که در واقع ساز و کاری پدافندی به‌شمار می‌آید.فرد می‌کوشد تا تمایلات نامناسب و ناپسند خویش را به دیگران نسبت دهد و در نتیجه خود را عاری از هرگونه عیب و نقص بداند و خود را از احساس گناه، برهاند. با این وسیله پدافندی، فرد در مورد دیگران با مقیاس خویش قضاوت می‌کند.
فرافکنی یعنی انگشت اتهام به سوی دیگران گرفتن. فرافکنی عبارت است از تمایل به نسبت دادن آنچه در درون می‌گذرد به دیگران یا به محیط. فرافکنی فرد را در مقابل یک نوع اضطراب حفظ می‌کند: اضطرابی که در اثر اعتراف به کاستیها و نقصها ممکن است به وجود آید. کسی که فرافکنی می‌کند معمولاً احساسات، نقصها، یا آرزوهای غیرقابل قبول خود را در دیگران می‌بیند. فرافکنی، با برجسته کردن و اغراق‌آمیز کردن صفات شخصیتی منفی در دیگران، از اضطراب می‌کاهد.

تقریبا افراد آزار دهنده اطرافم "فرافکن" هستند و من نمیدونستم!🤨🧐

And when you’re your worst enemy nobody can save you.

+صلابت باشی
-مفلسم

Sipping life from coffee cup

مدت هاست برای من هرآنچه قابل تحمل باشد، کافی ست.

گوشه کنار خانه ام .

از دور ترین فاصله تو را نگاه می کنم.
نزدیک نمی شوم که نه تو آزرده شوی نه من.

داستان رابطه ما فقط در فاصله ای مناسب می تواند قابل تحمل باشد.

نزدیک بودنمان دردناک است و کاملا قطع کردن دردناک تر

آدم های دیگه ایم وجود دارن که من از مصاحبت باهاشون لذت میبرم ولی نه تو دنیای واقعی :)

Glazed eyes ,empty hearts
Buying happy from shopping carts

"If I had a gun you'd be dead,
One to the heart ,one to the head'
-نیما-

روزهای خوب، مثل گوی سنگینی که وسط تاریخ زندگیت افتاده بشه، خط زمانی آدم رو دچار خمیدگی می‌کنه، گذشته و آینده‌ش رو به سمت اون روز متمایل می‌کنه.

: اگر قهوه ای ریخت جمعش نکنیم ، شاید اتفاقی در جریان باشد