میگفت آدمی که ضعیف و بی اعتماد به نفس هست نباید تصمیم بگیره، چون تصمیمش از رو ناچاریه. نميدونم خودشو میگفت یا منو.

یه جوری میگفت از ساعت دو شب به بعد هیچ اتفاق خوبی نمیفته. انگار قبلش میفته.

حس چیزی نخواستن.

بعد از قهوه، بوهای زيبا نجات بخش هستن.

اینکه به زودی امتحان دارم ولی نمیتونم بخونم زیبا نیست؟

امشب خداروشکر کردم که بغل مامان رو برای گریه دارم.

من وقتی غمگینم رو به روی آینه راحت میتونم گریه کنم، رفتم جلوی آينه و گریه ام نگرفت، به جاش چشمای داغم نگاه سرد تو خالی ای داشت که این مدت گمش کرده بودم و جاشو نگاه تشويش دار و نگرانی گرفته بود.

وقتي فرو رفته بودم تو بغلش و بهم میگفت فقط ميخوای گریه کنی؟ گریه کنی خوب میشی؟ حدس بزنم چی شده؟ و من فقط سر تکون میدادم، اون موقع نمیدیدم اما الان از مورد اهمیت واقع شدن، از فهمیده شدن احساس آرامش کردم.

من طنابی رو بریدم که دور گردنم بود، اما الان انگار از خونريزي دارم می میرم.

هرچی بیشتر به خودم و گوشه های احساس و افکارم واقف شم، بهتر میتونم کنترلش کنم این موجود عاصی رو.

جالبه از چیزی رها میشی، اسیر چیز دیگه ای میشی. دارم فکر میکنم الان اسیر چی ام؟

برای چیزهایی که دست تو نیست نجنگ، برای چیزهایی که معنی نداره نجنگ.

یکی بهم بگه قوی بودن یعنی چی؟!
#درباب_ضعف

یه جا هست عاشقانه ها برات غم انگیزه، یه جای دیگه هست برات بی معنیه.

چیزی که شما میخواید آخرين چیزی هست که اهميت داره، نه دنیا و نه آدم هاش اهمیت نمیدن شما چی میخواید. پس بخوایم کی چی؟!

- 17 -

زماني رو که صرف آروم کردن ذهنم میکنم، باید صرف آروم نگه داشتنش می کردم.

اصن یه کاری کن که به قانون زمین بربخوره، اصن هیچ کاری نکن. یه حسی بهم میگه هیچ فرقی نمیکنه.

نخواه. به درک.

من دیگه از چیزی تعجب نمیکنم، شما هم نکنید.

دست از تحمیل عقایدتون به من بردارین، مگه تو عقایدتو از کاتالوگ دستورعمل های زندگی برتر یاد گرفتی که فکر میکنی بهترینن؟ تو شاید یک میلیونیوم منم راجب زندگی فکر نکنی. فاک آف بابا.