من از غم‌باد آبستن‌ام.

کی بس میشه مرگ خواستن؟!

حالمون خراب بود، حالمون خراب موند.

غم از دست دادن، درد نبودن.

«بلند میشوم و از کنج روایت بیرون میروم. فقدان، مابقی روایت را به پیش میبرد.»

امید، رویا، عشق، خواسته، دلیل، احساس، فکر، ندارم. انگار چیزی ندارم. انگار وجود ندارم. ولی می ترسم. از چیزی که نميدونم چیه می ترسم.

وقتی از دست میدی، چیزی که نداشتی رو.

نميتونم تشخیص بدم اگه الان داغم نمیفهمم، پس چرا دارم میلرزم.

ولی میدونی چیه؟ خوب شد.

حتا مردن هم خوشحالم نمی‌کنه دیگه! چه کار کنه آدم؟

[ کانال یک بغل بوسه ی خسته ]

حباب وهم میترکد و تو رها میشی.
حتی اگه نخوای رها شی.

اگه من دیگه چیزی خواستم. دست می کشم از هرآنچه هست و نيست.

حالتو بریز دور.

حسم مثل بعد از کشیدن یک پاکت سیگاره، تلخی گلو. سرگيجه. مبهم بودن تصاویر. سنگيني نفس. سرفه های پراكنده. بی حسي.

رفتم اینستاگرام، موجی از تظاهر خورد تو صورتم، منم فورا پاکش کردم.

انتقال از طریق موهاي پاها و بدن حشرات آلوده به نسبت روش های ديگر موثرتر و جدی تر است. زیبا نیست؟!

میگفت آدمی که ضعیف و بی اعتماد به نفس هست نباید تصمیم بگیره، چون تصمیمش از رو ناچاریه. نميدونم خودشو میگفت یا منو.

یه جوری میگفت از ساعت دو شب به بعد هیچ اتفاق خوبی نمیفته. انگار قبلش میفته.

حس چیزی نخواستن.

بعد از قهوه، بوهای زيبا نجات بخش هستن.