جبر زمانه، نابرابری، بی عدالتی و هرآنچه که دست ما نبوده و نیست، ولی بخاطرش اشک میشیم، درد میشیم، کی عادتم میشه؟

[ کی عادتم میشه؟ ]

- 18 -

این شبی که صبح شد.
این روزی که از دست رفت.

چجوری متقاعدت کنم که ادامه بدی؟ وقتی خودم دست کشیدم. چجوری بهت انگیزه بدم؟ کاش میشد انگیزه ات باشم.

لذت بودن، در مقابل ترس رفتن.

یکی باشه که باهاش بشینی رو خلوت ترین پل هوایی شلوغ ترین خیابون، پاهاتو آویزون کنی و به زندگی فحش بدی.

تو عامل ناپایداری منی. عامل فروپاشى. ویرانی.

من از غم‌باد آبستن‌ام.

کی بس میشه مرگ خواستن؟!

حالمون خراب بود، حالمون خراب موند.

غم از دست دادن، درد نبودن.

«بلند میشوم و از کنج روایت بیرون میروم. فقدان، مابقی روایت را به پیش میبرد.»

امید، رویا، عشق، خواسته، دلیل، احساس، فکر، ندارم. انگار چیزی ندارم. انگار وجود ندارم. ولی می ترسم. از چیزی که نميدونم چیه می ترسم.

وقتی از دست میدی، چیزی که نداشتی رو.

نميتونم تشخیص بدم اگه الان داغم نمیفهمم، پس چرا دارم میلرزم.

ولی میدونی چیه؟ خوب شد.

حتا مردن هم خوشحالم نمی‌کنه دیگه! چه کار کنه آدم؟

[ کانال یک بغل بوسه ی خسته ]

حباب وهم میترکد و تو رها میشی.
حتی اگه نخوای رها شی.

اگه من دیگه چیزی خواستم. دست می کشم از هرآنچه هست و نيست.