طبق نظريه درماندگی آموخته شده، تجربه مکرر وقایع آزاردهنده و غیرقابل پیش بینی منجر به بی احساسي (apathy) مي شود، مگه تجربه مکرر وقایع آزاردهنده و غيرقابل پیش بینی معنی زندگی نیست؟!

زیبایی های کوچیک. قشنگی بعضی آدما. مهربونیای چند ثانیه ای. لبخند بعضی غریبه ها. موفقیت های کوچک روزانه. خط زدن موارد to-do list. قولهای کوچکی که به خودمون میدیم و پاش وایمیستیم. تماشای برف یا بارون. صدای موسیقی مورد علاقه. تماشای برگ درختا تو باد. قهوه. چای. غذاهای مورد علاقه. رنگ آسمون موقع طلوع و غروب. مکالمات کوتاهِ مناسب. لحظه ای که بعد از یه روز شلوغ و خسته کننده، سرت رو میذاری روی بالشت. سکوت شب. ماه. ستاره ها. نوشتنِ موفقیت های کوچکِ روزانه روی کاغذ، آخر شب.
من خیلی وقته چیز بزرگی برای ادامه دادن ندارم. ولی میشه به همین چیزهای قشنگِ کوچیکِ چندثانیه ای که تو هر روزمون هست، دقت کنیم و بابتشون ادامه بدیم. one step at a time.
#ناشناس

+ به چیزای خوب هم فک میکنی؟
- اگه وجود داشته باشن.

اینا کافی نیست برای دلمردگی من، انگار منتظر چیز بیشتری هستم که وجود نداره.

"منتظر" و "کاش" جزو حذف شده هات از واژه نامه هستن، دختر.

بدیش اینه که آدم همش یادش میاد.

اتفاقا هم بی وفا بودی، هم پر جور و جفا.

آدم وقتي هنوز واسه "آخرش که چی" هاش جوابي پیدا نکرده باشه، میرسه به اینجایی که من هستم.

- 25 -

بیا سطحی باشیم.

بهش گفتم
من ماهی آب های سطحی نبودم. الان ولی انگار دارم میشم.

واسه تنوع دوس دارم خودم نباشم، باید از کارهایی که هیچ وقت انجام نميدادم شروع کنم، کارهایی که در جوابشون نمیگفتم به پشمم!

در جواب چیزهایی که خودم دلم میخواد هم نميدونم "به پشمم" جواب مناسبیه یا نه!

الان یکی توی ناشناس برام، یه ویدئو از حال بد به حال خوب فرستاد، و خب چیزی که بیشتر از اون ويدئو حال منو خوب کرد این بود که حتی غریبه هایی وجود دارن که به حالت اهمیت بدن. :)

براساس دیدگاه آیزنک، من یک "درون گرای بی ثبات"م اينگونه: دمدمی، دلشوره ای، کم انعطاف، هشیار، بدبین، تودار، مردم گریز، کم حرف.

طبق هرم مازلو نیازهای انسان در پنج سطح قرار ميگيره و آخرين سطح که خودشکوفایی هست یکی از مواردش داشتن نگاه عینیت گرا به جاى ذهنیت گرا هست. که چی؟ هیچی، برام جالب بود.

مازلو میگه هوش یعنی توانایی تطبیق با شرایط، خب این ینی من هوشم زیر خط فقره که.

و بله دوستان تا وقتی نیاز به تعلق برطرف نشه، احساس رضایت حاصل نمیشه، اینم من نمیگم جناب مازلو میفرماد.

چقدر فلسفه بافی کنم تا ناخودآگاهم بتونه از تو جدایی عاطفي پیدا کنه؟

پرسید تو آدم غمگینی هستی؟
‏گفتم من معتقدم شادی زودگذره، اما رنج‌ها همیشه با ما می‌مونن.