[ من باز فقط میشینم و میذارم اتفاق ها بیفتن ]

اگه از چیزی بخوام بترسم، استمرار این حال بده.

توی کتاب بهداشت عمومی گفته میشه، سلامت در بُعد روانی یعنی سازگاری فرد با خودش و دیگران، قضاوت صحیح در برخورد با مسائل، داشتن روحیه ی انتقادپذیری و داشتن عملکرد مناسب در برخورد با مشکلات. اینکه چقدر روانمون سالمه قضاوتش با شما. :))

آدمی باید یه تاج جواهر نشان داشته باشه ک لا به لای فشارهای زندگی بتونه بذاره رو سرش، بره جلو آیینه به خودش بگه " تو خوبی. چیزی نیست. از پسش برمیای"، نه اینکه با دیدن موهای ژولیده ش ک حالت خسته ی چهره رو افزایش میده، دلش ب حال خودش بسوزه و جای حرفای انگیزشی بگه " بیا، بیا بغلم. اشکال نداره. ولشون کن، خرن."

[ پيدا کردن چیزی که ارزش رنج کشیدن رو داشته باشه ]

برنامه ی ما زین پس فقط رستاک گوش دادن میشه. ^^

He was never mine, but losing him broke my heart.

"There are bats living in my chest and they take up a lot of room."

من همیشه نیاز دارم یه متریال فکری داشته باشم، تا به تو فکر نکنم.

و هیچ چیزی که ارزش فکر کردن داشته باشه پیدا نمیکنم.

همه چیز یا انقدر سطحیه که نخوام بهش فکر کنم یا اونقدر پيچيده اس که نخوام بهش فکر کنم.

میگه چرا موضوع رو از ریشه حل نمیکنی، باشه الان یه گرد جادويي میپاشم رو تمام قسمت های مربوط به تو و ديگه بهت فکر نمیکنم، ديگه دوست ندارم، دیگه يادم نمیای.

آره، حل شد!

[ you used to light me up ]

هربار که برمیگردم به تو، از خودم و سخیف بودن این غم، بیشتر غم میشم.

پارسال این موقع ها یک گره کور زدم وسط زندگیم و حالا هرچی جلو میرم ،هربار نخ کش میشه زندگيم بر می گردم به اون نقطه ،
نه مرا پای گریز نه مرا تاب وجود ...

زندگی من همينه، یه ریتم آروم غمگین تکراری، باید یاد بگیرم با همین ریتم نفس بکشم، قدم بزنم، خلاصه زندگی کنم.

Nothin's ever gonna change but the time

Gabbro

میگه نشین تحلیل کن همه چیزو تحلیل میری!

شاید اهميتي نداره کنار کی هستیم، اون "من"ی که کنارش میشیم تعیین کننده است.

«بلند میشوم و از کنج روایت بیرون میروم. فقدان، مابقی روایت را به پیش میبرد.»