خواب رو دوپینگ قهوه کنیم، وقت رو چیکارش کنيم؟! یک نفر اینجا دارد میسپارد جان.

نه من بدم نه تو، دنیامون متفاوته. کاری هم از کسی برنمیاد، جوری بزرگ شدیم که ارزش هامون فرق دارن. چه می‌شه کرد؟ هیچی. متاسفانه زندگی ادامه داره.

همیشه یه دوراهی هست و من هميشه میتونم هردوتاشو نقد کنم و در نهايت دستمو بذارم زیر چونم بشینم وسط راه و به افق های دور خیره بشم!

آن که بی باده کند جان مرا مست کجاست؟

انقدر که من برنامه ریزی میکنم کی قهوه بخورم واسه هر چیز دیگه ای برنامه ریزی کرده بودم الان به یه جایی رسیده بودم.

چجوري زنده ای؟
با دادن وعده های مکرر قهوه به خودم.

[Feeling guilty for loving someone]

جمله ی "چی دوس داری بخونم برات" اگه عاشقانه نیست پس چیه؟

جوری که باید.

راه میرفتم و به چيزي فکر نمیکردم و این خیلی عجیب بود.

[رفت رفت اون رفت ]

هرچقدر تلاش کردم یه نکته از ويروس براتون پیدا کنم نتونستم در صورتی که ترم قبل میتونستم از کتاب اخلاق هم نکته های جالب پیدا کنم، پس فعلا از طرف من داشته باشید که انسان تنها میزبان تب دانگه!

[To remember]

@theGabbro

از داستان های من و خوابگاه بگم که اون دختر سرخوشی که سیگار میکشید، حالا بعد از سیگارش عود روشن میکنه، باز بوی سیگارشو میشد تحمل کرد الان با سردرد ناشی از عود چه کنم؟

واسه من success , love ,fun بود!

همه وسایلمو ریختم رو تختم که نتونم بخوابم، امیدوارم در بیدار موندنم تاثیر داشته باشه!

ترفند بعدی برای بیدار موندن خوردن پاستیل ترجیحا کرمی شکل و سرگرم جویدن شدن بود!

برنامه ی ما زین پس!

[ و قسم به خواب ]

[ جهت تلطیف فضا ]

@theGabbro