بهش گفتم یه راز بزرگ بهت میگم ولی در واقع میخواستم جایی اعتراف کرده باشم.

یه وقتایی میخوام به یه چیز شادی آور فکر کنم، بعد از کلی فکر یه چيزي میاد تو ذهنم و لبخند ميشم ولی فورا اخطار میاد که این شادی وابسته به عوامل بیرونی بود، یا این شادی بعدها موجب غم شد پس قبول نیست و این ميشه که ترجیح میدم به همون غم خو کنم تا اینکه جنگ درونی رو ادامه بدم.

چراا میتونه راجب اکسش با تو حرف بزنه، خدایا شکرت. ://

من برای حرف زدن با تو راهی جز حرف زدن با خودم ندارم.

هربار که يادم میاد مال من نیستی، دوس دارم فرار کنم، درست مثل همین الان.

فرار از واقعیت یا فرار از خود؟ شایدم هردو یکیست!

واقعیت چیزی نیست که بشه ازش فرار کرد، چون واقعیت دنبالت میکنه و هروقت ببینه بهش پشت کردی با یه پس گردنی تورو برمیگردونه سرجات، واقعیت ترسناکه و دردناک.

فاصله ام از آدم ها که یه کم زیادتر از قبل میشه مثل پس زدن پیوند به صورت ناخودآگاه پسشون میزنم، حالا هرچقدرم تظاهر و صبوری کنم.

خیالم چون کبوتر های وحشی میکند پرواز

@theGabbro

[شب های نسکافه آخر شب و آهنگ های بیدار کننده و رقص های دیوانه وار جلوی در تراس در انتظار جوش اومدن آب]

مهمون داشتیم و منم داشتم بلند درس میخوندم که رسید به "درمان رتینو بلاستوما: اگر یک طرفه باشد چشم بچه را تخلیه میکنند." یهو گفت حالا فهميدم چرا کم میام خونتون و دیگه هم نباید بیام، بزرگوار من که نمیدونستم ادامه جمله چیه بار اولم بود میشنیدم البته از نیومدن شما خرسندیم. :)

در حال فریاد درونی
"2 hours sleep is not fair."

ولی چون نه تنها دستمون بلکه فریادمونم به جایی نمیرسه، مکالماتمون درونی و نهایتا کانالی میشه.

«من دوس دارم با تو حرف بزنم و تو دوس نداری با من حرف بزنی.»
میخواستم در ادامه اش پند بدم و نتیجه گیری کنم، که غم جمله منو گرفت.

وقتایی که عصبانیم احساس قدرت میکنم، زور رو تو مشتام حس میکنم و میدونم اگه رهاش کنم میتونم از زدن اون آدم لذت ببرم، میدونم میتونم انقدر بزنم و بزنم و بزنمش تا اینکه کسی پیدا بشه جلومو بگیره. وقتی عصبانی هستم حس میکنم قیافه م خیلی وحشی و زشت میشه ولی تو سرم حس خوشایندی دارم.

Relationships are messy and people’s feelings get hurt.
who needs it?

دچار آرامش وسط طوفان شدم، جایی که میدونی طوفانه ديگه، کاریش نمیتونی بکنی.🤷🏻‍♀

[شوق رسیدن بسته ی پستی]

تمام مدت هی با خودت میگی کاش ازت ناامید بشه و دست برداره و بدونه تو مال این حرف ها نیستی و بیخیال بشه.
بعد وقتی بیخیال میشه یهو غمت گین میشه.
چته دخترم؟
-البته نه همیشه در همه ی موقعیت ها-

من چقدر تجربه کردم، غمیگن نبود نخواستنی هام شدن رو.

تفسیر رفتار و افکار بقیه چنان انرژی ای از آدم میگیره که کل امتحانا نمیگیره. بده بره!