- تاریکی به کام!

یه خیابون شدم که گهگاهی یه کمی واسه من قدم بزنی.

یه رفیق عکاس چیه، همونم نداریم.

یکی که بیاد بهمون بگه "چشمات دوتا فنجون قهوه است که" چیه، اینم نداریم.

بیا انحصارطلبیم هم در آوردم انداختم دور، حالا بیا مال من و بقیه باش.فقط باش.

همه دورند، تو دورتر.

Being a girl.

- The hate you give -

به قول سینامون،
من عاشق توام تو عاشق همه.

اگه دنیای اطراف من ساخته ی ذهن خودم باشه چی؟! اگه بخاطر سرگرم کردن خودم اینجارو خلق کرده باشم چی؟ [خودمم نميدونم چی میگم]

میتونید هر روز یه دلیل برای دوست داشتن خودتون بنویسید و آخر سال
365 reasons why I love myself
داشته باشید؟! خوش به حالتون! چون من نميتونم. و اون وقت تصورشم غیرممکن به نظر میاد که بتونم برای یه نفر دیگه اینارو بنویسم.

سه نقطه گذاشته آخر حرفش، میگم یعنی چی؟ میگه قدم زنان ازت دور میشم؛ اول یه long shot از دور شدن من ،بعد دوربین میره بالا میگم بیا پایانشو عوض کن سوت زنان به سمتم بیا میگه باو داریم کنار هم حرف میزنیم تو سکانس قبلی، دیگه ازاین نزدیکتر نمیشه مگه بیام تو بغلت، دیگه چیزی نمیگم.

ولی جواب من خیلی دوست دارم
"راحت شدی نه؟" نیست.

بیرون آمدنِ از رابطه به بیرون آمدنِ از جنگ می‌ماند. همه‌ می‌دانند که آدم بعد از تجربه‌ی جنگ، تجربه‌ی بمب و خمپاره و خون و آتش و مرگ و میر، تجربه‌ی چشم‌های درآمده و دل‌ و روده‌ی سفره شده، دیگر با زندگی عادی غریبه‌ می‌شود و از ساز و کارش سر درنمی‌آورد و انگار دیگر جایی در دنیا برای خودش پیدا نمی‌کند. با همه غریبه می‌شود و همه با او غریبه‌اند. اما همین آدمِ از جنگ‌ برگشته‌ی بی‌جا مانده‌ی غریب، با همه‌ی سختی‌های زندگی روزمره از یک‌چیز مطمئن است: دیگر به جنگ برنمی‌گردد.


از یادداشت‌های روزانه‌ی نیما

- 9/9 -

من فقط فهمیدم غمی که بهش بی توجهی بشه، تبدیل به خشم میشه و تو رفتار بروز پیدا میکنه.

نمايشگاه کتاب رفتم و تازه تر شدم.

کتاب هایی که خريدم:
وقتی نیچه گریست
هنر ظریف رهایی از دغدغه ها
جنگجوی عشق
مانیفست یک فمینیست
ما همه باید فمینیست باشیم
ما تمامش میکنیم
سقوط
دختران جسور
در باب حکمت زندگی
جنس ضعیف

از معایب کتاب خریدن با مامان این که نذاشت کتاب مغازه خودکشی بخرم. :))