چرا دوسم نداری؟ 🙁

چقدر مستاصل شدم و میدونم ساید افکت حرف زدن با یار رفته از دسته، چی بگم جز اینکه، خودم کردم که لعنت بر خودم باد. ولی (همیشه یه ولی وجود داره) اون عاشقم کرد من فقط بلد نبودم رها کردن رو.

از هر طرف اميدوار کننده ای که به قضيه نگاه کنیم، داریم خودمون رو گول میزنیم بس که ناچاریم و بی چاره.

هیچ‌کس نمی‌تواند قضاوت کند. هر کسی وسعت رنج خود را می‌شناسد؛ و میزان فقدان معنای زندگی‌اش را.
-پائولو کوئلیو

آهنگ
Everybody hurts
رو پلی کردم، ماسالا درست کردم و بساط درس پهن کردم بلکه کمی رنگ تسکین بگیرم.

[ مدتی هست که حیرانم و تدبیری نیست...]
#ممبررفته_ازدست

یاد گرفتم نمیشه از مشکلات زندگی فرار کنی چون هرچقدرم سربلند شی به چشم سرنوشت یه برده ای!

من این کمد لباس و این سگ رو میخوام.

آقای پل دولان یه تعبیری از خوشبختی داره که می‌گه خوشبختی یعنی رسیدن به توازنی از لذت و معنا. در توضیح‌‌ش هم می‌گه به عنوان مثال شکلات، یوتیوب و رابطه‌ی جنسی ( لذت‌گرایی ) تا یک حدی از مصرف به ما احساس خوشبختی می‌دن. همون‌طور که کمک کردن به یک پیرزن برای رد شدن از خیابون، ساختن یک بیمارستان تو آفریقا و نجات دادن دنیا ( معناگرایی ) هم تا یک حدی‌ش مارو راضی نگه می‌داره. دست‌یابی به این‌که لحظه‌های زندگی من از چه مقدار لذت و چه مقدار معنا باید تشکیل شده باشن، اصل زندگیه.

دوست دارم یه سری پيشنهاد موثر به بعضي ها بدم ولی بعد یادم میفته که
They don't care about me why should I care
و به من چه ای میگم و رد میشم.

"You broke me
And taught me
To truly hate myself
Unfold me
And teach me
How to be like somebody else"

دختر که باشی هر وقت دلت خواست نمیتونی دست خودتو بگیری بری یه جایی فریاد بکشی، چون تو یه دختري.

من از فریادهایی که نکشیدم پُرم.

با غم گذشته زندگی میکنیم تا غم انگیزی حال رو فراموش کنیم.

من با تو بد نیستم، من کلا بدم.

خيلي ساده ناگهان حس كردم به چيز غير ممكني احتياج دارم...
من احتياج به ماه دارم، يا به خوشبختي، يا به ابديّت، شايد به يك چيز كه جنون باشه
كه در هر حال متعلق به اين دنيا نباشه.


كامو

You didn't deserve to know me like that.

دارند اهمیت رنج‌های شخصی را از بین می‌برند، با یک سری جمله‌ی قصار. چه می‌دانم مثلا با رسم شکل نشان می‌دهند کره‌ی زمین توی کهکشان راه شیری چقدر ناچیز است: پس ببین بدبخت بیچاره! تو و رنج‌هایت مطلقا هیچ‌چیز نیستید. یا مثلا وقتی زباله‌های نفتی دریاها را دارند به لجن می‌کشند هیچ اهمیتی ندارد تو برای چه کسی دلت تنگ شده.
من می‌دانم که خیلی خیلی کوچک و ناچیزم؛ جنازه‌ی ماهی‌ها را هم که روی آب می‌بینم قلبم مچاله می‌شود. اما لطفا بگذارید با علم به سوءتغذیه‌ی آفریقایی‌ها و اینکه آمریکا سالیانه چند هزار تن گندم می‌ریزد دور، توی همین دنیایی که جنگل‌هایش دارند آتش می‌گیرند و پدرها و مادرها جنازه‌ی خونی بچه‌هایشان را بغل کرده‌اند و دارند از تانک‌ها فرار می‌کنند، هر روز خدا یاد انگشت‌های دیوانه‌کننده‌ات بیفتم و فلج شوم و بنشینم گریه کنم. اجازه می‌دهید؟ این کار و زندگی من است.
#روزنوشت
#متین_مولوی
@matinmowlavi

کم کم داشتم یاد میگرفتم که زندگیت داستانی در مورد توئه، نه داستانی که خودت تعریف کنی.