چه تصمیم های درستی، که نمیگیرمشون.

وقتی با خودم میگم بهت دیگه حسی ندارم، انگار احساسم به کل جهان رو هم از دست میدم.

از کمبود اعتماد به نفس، عدم توانایی برقراری ارتباط، نداشتن توانايي صحبت در جمع غریبه ها به ستوه آمده ام. چجوری بگم، من واسه اینکارا ساخته نشدم آقا.

میگن چقدر سخت میگیری، باور کنین سخت نمیگیرم، خیلی بیشتر از چیزی که دارید میبینید سختم هست.

میگه آدم برای زندگی تنهایی طراحی نشده. نکنه من آدم نباشم؟

[من چه زردم امروز]

تو اون پازلی هستی که یه زمانی خیلی وقت گذاشتم و با دقت تکه هات رو سر جاش گذاشتم و الان که به هم ریختی دیگه من حوصله ندارم درستت کنم. دیگه من، اون من نیستم. یکی دیگه ام. آدرینای بزرگ شدم. آدرینای خسته شده. آدرینای بی ذوق. شایدم آدرینای از دست رفته.

مهم نیست. چی مهم نیست؟ نبودنتون، نداشتنتون، نخواستنتون.
جان؟ چرا مهم نیست؟ خب چرا باشه آخه. مگه بود و نبودتون چه گلی به سر ما زد؟ مگه دلیل اصلی موندن و رفتنتون «خوش گذشتن» بهتون نیست؟ خب من نمی‌خوام سر اینا کسی بمونه یا بره.

مستوری و عاشقی، به هم نآید راست.
#ممبررفته_ازدست

[نگاه کن،
زمهریری اینجا برپاست]

به دیوار خوردم،
بهم در بده،
به این دختر خسته سنگر بده

که انسان را در رنج آفریدیم.
#ممبررفته_ازدست

بچه ها کانال، سایت یا وبلاگی که اطلاعات جالب فیلم و سریال بذاره و نه اطلاعات تکراری همه جا سراغ دارید؟
[سواستفاده گر از کانالم شدم، شرمسارم]

کجا "فروشند مفتاح مشکل گشایی" ؟

[دیوانگان سلسله ات را رها کنی]

Let me show you what it's like to always feel, feel
Like I’m empty and there's nothing really real, real
I'm looking for a way out.

امشب از اون شب هاییه که تا سحر باید ساعت رو چک کنم و قلپ قلپ نسکافه بخورم و آهنگ با صداي کم پلی کنم تا خوابم نبره و بتونم درس بخونم.