دور دور با لباس های تو خونه که فقط یه هودی روش پوشیدی، از حال خوب کن های ساده است ازش غافل نشید. :-"

از فکر کردن به دلایل کارهات میرسم به انجام کارهای اشتباه.

عامدانه اشتباه میکنم تا فراموش نکنم که آدم ها اشتباه میکنن.

منطقم داره بیشتر شبیه توجیه میشه تا منطق.

آدم های دیگه ای هم میتونن باعث لبخندم بشن ولی من ميخواستم تو باشی فقط. میفهمی؟

با من عذاب یه سرزمینه

[تو درمان غم‌ها ز بیرون مجو
که پادزهر و درمان غم‌ها تویی]

بچسبید به دوست داشتنی هاتون که تنها راه نجاتن.

طرف پیام داده که به سختی منو پیدا کرده و تو دانشکده ازم خوشش اومده، در صورتی که اصلا تو شهرمونم نیست چه برسه به دانشکده مون، یکم هوشمندانه تر اقدام کنید دلبندانم. روحم شاد شد. :))

بعضی تیکه‌هات رو دلت میخواد بچسبونی سر جاش ولی نمیشه. یا جا نمیفته یا دو روز بعد میبینی باز شل شد افتاد. ولی آخه حیفه هیچ کاری نکنی. درسته تَرَک خورده، خراب شده، جا نمیشه، ولی حیفه جاش خالی بمونه. نهایتا که قبول میکنی کاریش نمیشه کرد، اما امیدوارم درک کنی این لزوما چیز بدی نیست. و یه روزی در آینده، وقتی به خودت و جای خالیشون نگاه میکنی، امیدوارم بتونی بگی "That's how the light got in".

وقتی حالم خوبه میام بنویسم، میشه اورتینکینگ راجب حالم و پیرامونش و خب میبینم وات د فاک اینم خوشحالی داره و تمام بدبختی ها رخ مینمایند که یه وقت خدایی نکرده یادم نره وجود دارن و خب کل قضيه نوشتن منتفی میشه.

راه رسیدنم تموم شد یعنی رسیدم ولی به بن بست حالا باید همه ی راهو برگردم بعد باز بیاید بگید امید داشته باش.

بسه بسه، کجای کاری تو؟

دلم دیگه بهونه اتو نمیگیره، دلم ناراحته، رفته یه گوشه نشسته و بق کرده.

عکسش رو بدید بکشن، کنارش یه چیزی که هنر خودتون باشه بذارید مثلا یه قطعه موسیقی بزنید، از این ماشین فلزی های کوچولو یا اتوبوس های قرمز دوطبقه براش بخرید.
[همینارو گفتید فعلا]
من دنبال یه کار متفاوتم، ساز زدن، نقاشی کشیدن، کارهایی بوده که انجام شده قبلا، یه چیز تازه تر میخوام.

زیبایی درون.

مثلا واسش پلی لیست درست کنی اینجوری.

جالب ترین جوابتون :)

کادو؟
بچسبونش به دیوار؛ محکم ببوسش!

پررنگ ترین چیز دنیای من ذهنمه و من باهات تو ذهنم زندگی ها کردم.