Nothing ever changes here, I know
Another day, another year,same old
I don't wanna live my life in circles
I just wanna find an empty road
Let's get away from here, let's go

میتونم بگم خسته ام از من بودن و کارهایی بکنم که معمولا نمیکنم؟ نه چون ذهنم ارور میده. :)

تلخ شدم، عصبی شدم، بی رحم شدم، دلزده شدم، همه ی اینا شدم ولی نه کامل و مشکل دقیقا همینجاست.

یه کارهایی رو میگم میتونم انجام بدم که وقتی زمانش میرسه پیش خودم میگم لعنتی چطور فکر کردی میتونی؟!

دلبرکان غمگینم،
وی از ساعت ۴ دیشب تا ظهر امروز تکی کاردیا داشت و توصیه اکید میکرد که اوردوز قهوه نکنید.

اون مکثی هست که بعد از سیلی خوردن میکنی تا بفهمی چی شد، تو همون لحظه ام.

+ Do you know where you are?
- I'm in a dream.
#WestWorld

+ Tell us what you think of your world?
- some people choose to see the ugliness in this world.
I choose to see the beauty.
#WestWorld

[خشم آیدم که چشم به اغیار می‌کنی]

به تمام تصمیم هام شک کردم، زجرآوره ببینی چیزهایی که واست ارزش بودن، اشتباه محض هستن، نمیدونم دیگه چی درسته چی غلط. نمیخوام من باشم.

مثلا بیام تصمیم های اشتباه بگیرم، بگم ببین میدونم نبایدا ولی دقیقا واسه همین میخوام انجامش بدم.

یه غمی از جنس تردید، از جنس شکست، از جنس خسته شدن، از جنس از دست دادن، از جنس نشدن...

من.

چیزی از رهایی پیداست...

منتظر اتفاقی که قرار نیست بیفته نشستم.

[ز حد میبرد شيوه ی بی وفایی]

Exactly me.

مامانم شیوه های بامزه ای واسه گول زدن من داره، داره واسم شال گردن میبافه بعد یهو میگه بیا بهت بافتن یاد بدم واسش شال گردن بباف بهش کادو بده! میگم به کی؟!! میگه همون پسره که این همه نقاشیتو کشیده! اصلنم که معلوم نيست میخواد خودم شال هامو ببافم و اصن دفعه آخری نذاشت نقاشیی که ازم کشیده بود رو قبول کنم. :)

یه مدت طولانی از نداشتنت ناراحت بودم، الان از اینکه دوست داشتم ناراحتم، رسالت ما این است که ناراحت باشیم گویا.

گذاشتم بری، با خودم به نتایج منطقی رسیدم، ولی اصلا آروم نیستم. باید آروم میشدم قاعدتا!