درس امروز:
فرار کردن از دست کائنات نتیجه ای نداره.

با نبود تمرکز موقع درس خوندن، با فکر بیرون نرفتنی تو، با رژه رفتن عیب هام، با تکرار شدن حرف های پوچ اطرافیانم، با نبود تمرکزم چیکار کنم؟

غیب شدگی.

تصور حال.

چهارساعت میرم دانشگاه، چهار سال به فکرام اضافه میشه.

دوس دارم انقدر کافئین مصرف کنم که تنها دغدغه ام بشه معده درد و تپش قلب بعدش.

انقدر همه چیز احمقانه است که دلم کارهای احمقانه میخواد.

I wonder if I'll always feel this weak
@HerDarkSide

درونم گردباد سهمگینی درگذر است.

Mine is "Why?! :/"

تو تا وقتی اینجایی غمگینی، بیا بپذیرش و باهاش کنار بیا.
باش.

از طرف کسی که عاشقشی دوست داشته نشی، از طرف کس دیگه ای عمیقا دوست داشته بشی، قلبت رو به درد میاره.

وقتی این همه درس دارم، نباید نشسته باشم اینجا زانوی غم بغل گرفته باشم.

اگر تو عاشقی غم را رها کن
عروسی بین و ماتم را رها کن

تو دریا باش و کشتی را برانداز
تو عالم باش و عالم را رها کن

چو آدم توبه کن وارو به جنت
چه و زندان آدم را رها کن

برآ بر چرخ چون عیسی مریم
خر عیسی مریم را رها کن

وگر در عشق یوسف کف بریدی
همو را گیر و مرهم را رها کن

وگر بیدار کردت زلف درهم
خیال و خواب درهم را رها کن

نفخت فیه من روحی رسیده‌ست
غم بیش و غم کم را رها کن

مسلم کن دل از هستی مسلم
امید نامسلم را رها کن

بگیر ای شیرزاده خوی شیران
سگان نامعلم را رها کن

حریصان را جگرخون بین و گرگین
گر و ناسور محکم را رها کن

بر آن آرد تو را حرص چو آزر
که ابراهیم ادهم را رها کن

خمش زان نوع کوته کن سخن را
که الله گو اعلم را رها کن

چو طالع گشت شمس الدین تبریز
جهان تنگ مظلم را رها کن

رها کن...

من مسؤل توهمات ذهن کوچک شما نيستم.

هی میخوام بیام بگم نیاز دارم با یکی یک دل سیر حرف بزنم، هی یادم میاد کسی نیست و بیشتر فرو میرم تو کتابی که رو به رومه.

اشکالی نداره اگه آروم نمی‌گیری

#بیاموزیم

واسش یه متن بالابلند نوشتم، آخرشم نوشتم من فقط آرامش میخوام، همین.

مثل یه بچه ی کوچولو میای جفت پا میپری تو گودال احساس من و من میمونم و یه گودال پر از تلاطم.