U know, that day I could say "Be my peace, I've got enough pain" but now you are my pain.

-توی برزخ احساسی به سر میبرم-

[ملامت گو چه دریابد میان عاشق و معشوق]

When you said your last goodbye
I died a little bit inside
I lay in tears in bed all night

رفتم تو چتی که ماه هاست خاک میخوره نوشتم «دلم خواست اینجا تایپ کنم :) » نفرستادمش ولی هی میرم بهش سر میزنم تا آخرش یه بار اشتباهی بفرستمش و جیغم بره هوا .

حال من با خواب خوب میشه ولی خواب هم مال از ما بهترونه.

[ من خمش کردم به ظاهر لیک دانی کز درون
گفت خون آلود دارم در دل خون خوار خود ]

خواب های مارو تصاحب نکنید، باتشکر.

Dear me,
Don't forget to play.

خیام ترجمان شکنجه‌های روحی شده: فریادهای او انعکاس دردها، اضطراب‌ها، ترس‌ها، امیدها و یأس‌های میلیون‌ها نسل بشر است که پی‌درپی فکر آن‌ها را عذاب داده‌است. 

[ترانه های خيام]

ترانه‌های خیام آیینه‌ای است که هر کس ولو بی‌قید و لاابالی هم باشد یک تکه از افکار، یک قسمت از یأس‌های خود را در آن می‌بیند و تکان می‌خورد. 

[ترانه های خیام]

[حالی خوش باش زان که مقصود این است]

خیام در همان حال که دعوت به خوشی و شادی می‌نماید لفظ خوشی در گلو گیر می‌کند.

[ترانه های خیام]

این هفته اتاق خالیه و من میخوام مثل کبک سرمو بکنم زیر برف یا شاید فرار کنم، میخوام یک لحظه هم نمونم دانشگاه، کلاس که تموم میشه مثل میگ میگ خوابگاه باشم، اینجوری مجبور نمیشم کسی رو ببینم، مجبور نمیشم با کسی معاشرت کنم، مجبور نمیشم به فکر آدم ها فکر کنم، میتونم ساعت های بیشتری نفس بکشم.

ناطور دشت، افسانه سیزیف، کافکا در کرانه، خود را به هستی واگذار، دیوان حافظ و ترانه های خیام رو در دست خوندن دارم، از تعدد کتاب ها میشه فهمید چقدر نمیتونم روی یک موضوع واحد متمرکز بمونم و چقدر علاقه دارم از این شاخه به اون شاخه بپرم، جوجه زشتی که منم.

بعد از این ترک تو گفتن بود اندیشه ی من

مثل احساس یک ماهی غیرآکواریومی و اصطلاحا وحشی که از زندگی داخل آکواریوم خمودگی گرفته‌ست و مردمی که برای دیدنش می‌آیند لب‌خند می‌زنند که خداراشکر دیگر مجبور نیست شکار کند و برای بقا بجنگد.