پیکسل مطلوب

ز حد بگذشت مشتاقی و صبر اندر غمت یارا
به وصل خود دوایی کن دل دیوانهٔ ما را

علاج درد مشتاقان طبیب عام نشناسد
مگر لیلی کند درمان غم مجنون شیدا را

گرت پروای غمگینان نخواهد بود و مسکینان
نبایستی نمود اول به ما آن روی زیبا را

چو بنمودی و بربودی ثبات از عقل و صبر از دل
بباید چاره‌ای کردن کنون آن ناشکیبا را

مرا سودای بت‌رویان نبودی پیش ازین در سر
ولیکن تا تو را دیدم گزیدم راه سودا را

مراد ما وصال تست از دنیا و از عقبی
وگرنه بی‌شما قدری ندارد دین و دنیا را

چنان مشتاقم ای دلبر به دیدارت که گر روزی
برآید از دلم آهی بسوزد هفت دریا را

بیا تا یک زمان امروز خوش باشیم در خلوت
که در عالم نمی‌داند کسی احوال فردا را

سخن شیرین همی گویی به رغم دشمنان سعدی
ولی بیمار استسقا چه داند ذوق حلوا را؟


-سعدی-

بارون که میباره اونم حال منو داره
یه روز یادم میاد میگفت منو تنها نمیزاره

Being worry about someone who is completely unrelated to you 🙃

همه دانند که سودازده‌ی دل‌شده را
چاره صبر است،
ولیکن چه کند؟ قادر نیست.

همه دانند که سودازده ی دل شده را چاره نیست :')

کاری می کنم که غرق در غمیم کنه که ازش راه فراري نیست ،لعنتی تو دوست منی یا دشمنم؟😑

مرسی که نگرانی
ولی بهش فکر نکن

به فکر نبودم ،ناراحت بودم :')))

I need a Me for me 🙃

شناور سوی ساحل های نا پیدا
دو موج رهگذر بودیم دو موج همسفر بودیم
گریز ما نیاز ما ، نشیب ما فراز ما
شتاب شاد ما با هم
تلاش پاک ما توام
چه جنبش ها که ما را بود
روی پرده دریا
شبی در گردابی تند
روی قله خیزآب
رها شد او از آغوشم
جدا ماندم ز دامانش
گسست و ریخت مروارید بی پیوندمان بر آب
از آن پس در پی همزاد نا پیدا ،
بر این دریای بی خورشید
که روزی شب چراغش بود و می تابید
به هر ره می روم نالان
به هر سو می دوم تنها
گریز ما ، نیاز ما
نشیب ما ، فراز ما
شبی در گردبادی تند
روی قله خیزآب
رها شد او از آغوشم ، جدا ماندم ز دامانش
به هر ره می روم نالان
به هر سو می روم تنها

بر این دریای بی خورشید
که روزی شب چراغش بود ،
می تابید

از برای موسیقی متن این لحظه ☁️

SO I NEED A CUP OF COFFEE

وقتی ذهنم مشوّشه ،
دفعات استفاده از غلط گیرم افزایش پیدا می کنه 🤓

درد بی‌درمانِ من، که البته خوشم به این درد 😍

باید احساساتمو تربیت کنم 🤕

Bring flowers to me for no reason.