[طاقتم نیست ز هر بی‌خبری سنگ ملامت]

خوابگاه اونجاییه که باید از بالکن اتاق بغلی بری تو بالکن اتاقتون تازه بازم به در بسته بخوری، بعدشم منت این و آن بکشی، حرف هم بخوری، تو عرق ریزون اینجا خودت از دانشگاه به خوابگاه و از خوابگاه به دانشگاه بدوی، تا تاسیسات رو ببری خوابگاه، تازه بعدشم نتونن یه قفل بشکنن! یه دزد یا فردی ماهر در باز کردن قفل نداریم اینجا؟ :))

پ.ن. یک ساعت و نیم بعد در گشوده شد، یه نکته هم بگم قفل چینی نخرید، بعضي از کلیدهاش به قفل نمیخوره. :)

در انتخاب دانشگاه توجه داشته باشيد که خوابگاه به اندازه دانشگاه اهميت داره، چون یک خوابگاه بد جوری اعصابتون رو به فنا میده که نمیتونید درس بخونید و وقتی نتونید درس بخونید اهميتی نداره دانشگاهتون چجوری باشه.

یه بار گفتم مثلا اینجا خوابگاه پزشکیه گفتید مگه پزشکیا دل ندارن، الانم باز میخواستم بگم، گفتم میاید همینو میگید، شاید واستون جالب باشه که چرا واسه چهار ساعت کلاس در اتاق رو قفل میکنیم، چون که دزدی های زیادی به تازگی اتفاق افتاده، انقدر امنیت نداریم که باید کفشامون رو هم بیاریم تو اتاق، خلاصه که اینجا خوابگاه پزشکیه ولی این اتفاقا رایج شده، مواظب دارایی هاتون باشين. :))

My reaction.

جوری که باید درس میخوندم.

جوری که باید درس میخوندم.

شادیچه. :))

Fuck feelings, swear that shit ruined my life
All they ever do is waste my time
Fuck feelings, swear that shit ruined my life

وسط درس خوندن، هر خطی که پیش میرم با خودم میگم چرا به جاش خودتو نمیکشی؟ آهنگ هامو پلی میکنم بلکه ذهنم خاموش شه ولی آهنگ ها هم بعد از یک دقیقه تبدیل به پس زمینه فکرام ميشن و بازم میرسم به این سوال که چرا خودتو نمیکشی؟

میدونی دارم برای هر لحظه زنده موندن با خودم کلنجار میرم.

«باید تموم‌اش کنم. هیچ امیدی برام نمونده. هیچ‌کی مسئول مرگ من نیست. همه‌ش تصمیم خودمه.»

[فردی پراینز - کمدین]
#یادداشتهای_خودکشی

«دنیای عزیز! دارم ترک‌ات می‌کنم. چون حوصله‌م سر رفته. فکر می‌کنم به قدر کافی زندگی کرده‌م. می‌خوام تو رو با همه‌ی نگرانی‌هات توی این چاه مستراح خوشگل، ترک کنم. موفق باشی!»

[جورج ساندرز  - هنر پیشه]
#یادداشتهای_خودکشی

«احساس می‌کنم باز به یکی از حمله‌های دیوانگی‌ام نزدیک می‌شوم. دیگر نمی‌توانم به این وضعیت وحشتناک ادامه دهم. این بار بهبود نخواهم یافت. صداهایی در سرم می‌شنوم و نمی‌توانم روی نوشته‌هایم تمرکز کنم. تا به حال مبارزه کرده‌ام ولی دیگر نمی‌توانم.»

[ویرجینیا وولف  - نویسنده]
#یادداشتهای_خودکشی

وقتی خودکشی واست میشه یکی از گزینه های روی میز، سخته بهش فکر نکردن.

وقتي به کسی میگی دیگه دلت نمیخواد زندگی کنی، دیگه دلیلی برای زندگی نداری، بهت میگن چی شده؟
واقعیتش تازه اون موقع با خودم فکر کردم چی شده و فهمیدم تا یه جايي نیاز به تلنگر داری، از یه جایی به بعد توی مسیری بی هیچ دليل لحظه ای.

میدونید که هرکسی بايد به خودش کمک کنه، پس منم سرچ کردم چگونه کسی را از خودکشی منصرف کنیم، اولین سايت رو باز کردم، هرچی نوشته بود درست بود ولی منصرف نشدم بعدش سرچ کردم راه های مطمئن خودکشی و اولین سایت ویکی پدیا بود و حسابی ناامیدم کرد،از بهترین راه ها خودکشی با گازنجیبه ،ولی گاز نجیب از کجا پيدا کنم. و براساس نوشته هاش خودکشی با خونریزی هم فقط 0.6% مواقع منجر به مرگ میشه، که خیلی آمار ناامیدکننده ای هست. وقتی حتی خودکشی هم سخته. :\

وقتی چیزی برای از دست دادن نداری صخره رو رها میکنی نه اینکه بالاتر میری بدون ترس، این که واضح و مبرهنه دیگه.

[از جماعت بریده و از خود گسسته ام]

اومدم بگم من هنوز زنده ام.
نمیدونم چطور توقع داشتید تا الان خودم رو کشته باشم، آخه هرکاری اصولی داره، باید اطلاعات به دست بیارم، آمار رو بررسی کنم، بهترين روش های خودکشی و معایبش رو تجزیه و تحلیل کنم، بهترین مکان و زمان رو پیدا کنم، برای آدم هایی که ممکنه مرگم متاثرشون کنه یادداشت های منطقی و قابل درک بنویسم، وصیت نامه بنويسم، یه جوری هم از بعضیا انتقام بگيرم یا لااقل مجورشون کنم ثانيه ای به کاراشون فکر کنن، یکم تحقیق هم راجب دنیای بعد از مرگ کنم که اونجا نیفتم تو دور باطل به زور گذروندن دوباره دنیا یا همچین چیزهایی. خلاصه که هنوز هستم.