[گو دل ما خوش مباش گر تو بدین دلخوشی]

اومدم خونه بهم میگن خب تو کی میری؟! اینه زندگی.

به قولا، سینه خواهم شرحه شرحه از فراق

من غلام کادوئم، غیر کادو هیچ مده.

من همین نزدیکیام،
یه قدم پشت سرت.

Tough girl is what I had to be...
#ممبررفته_ازدست

احساس امنیت، با خودش آرامش فکری داره و این میشه که خونه برای من نقطه امنه، جایی که قضاوت نمیشم، جایی که آزادي بیان و رفتار دارم نه به طور مطلق ولی خب اونقدری هست که بتونم نفس بکشم، برعکس جامعه ی اطرافم.

از گفتن فکت های دوروبرم به چی میرسم؟ هیچی! شاید اندکی شناخت که اونم نه اونقدر کافی هست که راهی نشونم بده و نه اونقدر جامع که به درد کسی بخوره. باید راهکار ارائه بدم برای جنگ روانیی که این جامعه من رو درگیرش کرده، من اون سربازیم که به زور آوردنش جنگ و حالا واسه نفس کشیدنش هم باید عذاب بکشه و هم اجازه بگیره.

اگر مواجهه با عامل آسیب رسان مداوم یا بیش از حد باشد، سلول آسيب دیده از «نقطه بدون بازگشت» عبور میکند و دچار مرگ سلولی ميشود.
[منم اون سلولی که از نقطه ی بدون بازگشت عبور کرده و به مرگ دچاره.]

خودکشی تمیز سلولی زمانی رخ میدهد که سلول از پیام های حیاتی لازم محروم شده است.
[شما هنوز پیام حیاتی لازمتون رو دریافت میکنید؟]

من از اون آدم هاییم که یک بار جواب سلامم رو ندادی، دیگه نگاتم نمیکنم.

آپوپتوز یعنی از پای در آمدن، و اصطلاحا یعنی خودکشی تمیز و خب چه دچاریم ما به آپوپتوز.

راه حل هایی که واسه رهایی از مخمصه میدید، همون دلایلی هستن که باهاشون افتادم تو این مخمصه.

اینکه من کامنت پست هامو بستم معنیش اینه که نظر شما به بند کفشمم نیست هم کلاسی ناعزیز، دایرکت میای نظر کارشناسی میدی که چی. :/

من و دوستم راهنمایی که بودیم توی یه دفتر باهم لیریکس اهنگ هارو مینوشتیم و حفظ میکردیم و اولین باری که با کلمه Shit برخورد کرده بودیم توی آهنگ
Wish you were here, Avril Lavigne
که میگفت there's a girl who
gives a Shit behind this wall
و ما میخواستیم از بابای دوستم که استاد زبان بود بپرسیم یعنی چی. همچین تباه هایی بودیم.🤦🏻‍♀خوشحالم که نپرسیدیم. :))
هر وقت این آهنگ رو میشنوم با این خاطره لبخند میشم.

دیدی میگن در رو میبندی از پنجره میان مصداق ایناست.

کسی که به اندازه تمام دنیا مشتاق باشه بیشتر بشناستت، قشنگه و بعید.

[به قلم راست نیاید صفت مشتاقی]