یه زمانى اگه تبديل شدم به هیولای بی بدیلی که الان ازش متنفرم ،میام حرف های اینجارو مرور میکنم و بعدش به خودم حق میدم و یه دمت گرم که داشتی سعی میکردی دووم بیاری هم میگم.

[گر ز نومیدی شوم مجروح دل]

بوی ته شهریور ،بوی نم و نا داره.

How Society works.

شوق پیدا کردن قطعه گم شده.

پیدا کردن همیار در انجام آنپلزنت تسک ها باعت میشه به انجامشون اهتمام ورزیم.

از کارهایی برای کاهش اضطراب و تنش میشه انجام داد تنفس 478 هست که اول 4 ثانیه دم و بعد 7 ثانیه نفس رو نگه میداریم و درنهایت 8 ثانیه بازدم. تمرکز روی تنفس از معدود کارهایی هست که تاثير سریع در آرامش داره.

توی دست نوشته های ابتدای کتاب زبان کانونم ،نوشته ای مربوط به بهمن 91 پیدا کردم با این مضمون :
Miss. ... loves me, she thought I'll be a doctor.
و سرتاسر لبخند شدم. :)

از دلایلی که نباید از نوشتم دست بکشم ،فقط کاش جملات نویدبخش اینچنینی بیشتری برای نوشتن داشتم. که بعدها با خوندنشون تو دلم حرکت پروانه هارو حس میکردم.

میدونی ناراحتی باید بشه نیروی محرکه برای انجام یک کار.

دو روز دیگه پا میشم
نگاه میکنم میبینم پیر شدم
دستام خالیه هیچی ندارم واسه خودم
@aGabbro

واقعیت اینه که امشب حس زخم خورده ای دارم.

زیبای زخم خورده.

غرق شدن در خود.

«تاریکی جهان، حق من است؛ حق من است،تاریکی جهان»

کلاف فکرهام باز در هم پیچیده.

[بر آستین خیالت نبوده دسترسی]

میترسم به جایی برسم که بگم تحمل کردن حماقت من بود و نه هنر من.

عازم تاریک ترین نقطه ی جهانم هستم و تنها باريكه های نورم ،افکار و اهدافی هست که توی این مدت بهشون دست یافتم و باید ببینم در نبرد تاریک و روشن ها کی پیروز میشه.

دوست دارم فکر کنم وقتی سلاحت سازت باشه ،پیروزی از آن توعه.

روی این کره خاکی چه چیزی وجود دارد که از همه مجذوب کننده تر است؟ خویشتن من! من جهان کوچکی در این گیتی پهناور.

[رابرت مولر]